دسته: فرهنگ و هنر

 

«کوبریک از نگاه کوبریک» در مرکز توجه جشنواره آنلاین ترایبکا

 

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از آسوشیتدپرس، فیلم «کوبریک از نگاه کوبریک» ساخته گرگوری مونرو در ابتدا قرار بود در بخش اسپات‌لایت فیلم‌های مستند نوزدهمین فستیوال فیلم ترایبکا پیش‌نمایش جهانی بشود اما برگزاری این جشنواره در سال ۲۰۲۰ به خاطر بحران سلامت جهانی، در نیویورک کنسل شد.

با این حال این فیلم حالا از طریق ترایبکا اکسترانت در اختیار خریداران خواهد بود که پلتفرمی آنلاین است و خاص این شرایط خاص خلق شده تا فقط در دسترس افراد حرفه‌ای صنعت سینما باشد اما پیش از آن، این فیلم روز دوازدهم آوریل در فرانسه از طریق شبکه آرته روی آنتن می‌رود. این بخشی از برنامه‌ای ویژه مخصوص استنلی کوبریک خواهد بود که با نمایش فیلم «بری لیندون» آغاز می‌شود.

گرگوری مونرو کارگردان «کوبریک از نگاه کوبریک» تا به حال نامزد دریافت جایزه امی بین‌المللی برای بهترین برنامه هنری شده و همچنین کارگردان مستندهایی درباره جیمز استوارت، رابرت میچم و جری لوییس بوده است. جدیدترین مستند او بر پایه مصاحبه‌هایی ساخته شده که با میشل سیمنت منتقد فیلم و مدیر مجله فیلم پوستیف انجام شده و تقریباً سه دهه را پوشش می‌دهد. سیمنت یکی از معدود خبرنگارانی بود که توانسته بود چند بار با کوبریک مصاحبه کند. این در حالی است که کوبریک به خاطر عدم اطمینانش نسبت به رسانه‌ها شناخته می‌شد و در نهایت با وجود ساختن فیلم‌هایی که شاهکار محسوب می‌شوند، تنها چند بار در طول این همه سال، به صورت عمومی صحبت کرد.

این مستند مکالمه‌های بین این ۲ مرد را نشان می‌دهد، به اکتشاف در روند کاری کوبریک می‌پردازد و از فیلم‌ها و سبک فیلمبرداری خاص او می‌گوید. فضای فیلم همچنین شامل کلیپ‌هایی از فیلم‌های کوبریک، مصاحبه‌هایی با بازیگران و اعضای تیم‌های فیلمسازی او و آرشیوهایی خصوصی که تعدادی‌شان تا به حال دیده نشده‌اند، تکمیل می‌شود.

«کوبریک از نگاه کوبریک» توسط جرمی زلنیک و مارتین لوران برای شرکت پاریسی تمپ نوآر در همراهی با آرته فرانس و شرکت لهستانی تله‌مارک تهیه شده است.

ویروس نوعی ارتباط است/ سینما آنتی‌بیوتیک کلمات

 

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اکتوالیته، با وجود اینکه ژان لوک گدار کارگردان فیلمنامه‌نویس و منتقد فیلم ۸۹ ساله فرانسوی سوییسی با تکنولوژی غریبه نیست، وقتی اواخر هفته پیش در اینستاگرام به صورت لایو ظاهر شد و با لیونل بایر رییس بخش سینمای دانشگاه هنر و طراحی لوزان صحبت کرد، خیلی‌ها متعجب شدند.

این ۲ نفر همراه فابریس آرانیو یکی از همکاران قدیمی‌شان همگی در خانه گدار جمع بودند. در این گردهمایی بایر و آرانیو ماسک به صورت داشتند و این باعث شد گدار بگوید آن‌ها شبیه چهره‌های نقاشی‌های جیمز انسور نقاش بلژیکی شده‌اند.

مکالمه طولانی و متنوع آن‌ها ۹۰ دقیقه به طول انجامید و تقریباً ۴ هزار نفر در هر لحظه داشتند آن را زنده تماشا می‌کردند. در حالیکه بیشتر کامنت‌ها حاکی از تشکر به خاطر این فرصت نادر برای دسترسی به یکی از چهره‌های افسانه‌ای سینما بود، خود مکالمه هم درست به اندازه هر یک از آثار اخیر گدار هیجان‌انگیز و پیچیده پیش رفت.

گدار ویروسی که بحران سلامت جهانی این روزها را به وجود آورده با گسترش اطلاعات مقایسه کرد و در توضیح گفت که ویروس نوعی ارتباط است و نیازمند فرد دیگری است. وقتی شما هم در رسانه‌های اجتماعی پیغامی می‌فرستید، نیازمند فرد دیگری هستید تا بتوانید وارد خانه او بشوید.

ایده بازگشت در ارتباطات به زودی او را به موضوع زبان رساند که یکی از تم‌های موضوعی محبوب این کارگردان در فیلم «خداحافظی با زبان» است. از نظر گدار، زبان «ترکیبی از سخن تصاویر» است و او از این نکته ناراحت است که در سخن خبرنگاران و سیاستمداران، کمبود تصاویر دیده می‌شود.

استفاده از زبان همیشه موضوعی جالب برای این کارگردان بوده که می‌گوید وقتی حدود ۱۵ سال داشت حدود یک تا ۲ سال دست از سخن گفتن برداشت و این امر خیلی هم باعث ترسیدن خانواده‌اش شد. او این کار را بعد از این کرد که «تحقیقات درباره طبیعت و عملکردهای زبان» اثر برایس پارین را خواند اما خوشبختانه صحبت نکردن او خیلی طولانی دوام نیاورد و او از آن به بعد سعی کرد از زبان نویسندگان خوب استفاده کند که هدفش بیان چیزی فراتر از سخنان رایج است.

موضوعی که چند بار در مکالمه این سه نفر مطرح شد رد کردن ایده زبان و کلمات به عنوان کپی واقعیت و همچنین علاقه نسبت به حرکت به سمت الفبای تصویری بود که بیشتر شبیه به نقاشی خواهد بود. گدار گفت: «من دیگر آن قدر به بیان باور ندارم، به نظرم مشکل اصلی الفبا است. حرف‌های بسیاری وجود دارد، باید خیلی از آن‌ها را حذف کنیم و به سمت چیز دیگری حرکت کنیم که کاری است که نقاش‌ها همیشه انجام داده‌اند.»

این کارگردان همچنین درباره سینما گفت: سینما به ما اجازه می‌دهد کمی انعطاف‌پذیرتر باشیم و اجازه ترکیب کردن رویکردهای علمی و هنری با هم را می‌دهد.

او گفت خوشحال است که توانست سینما را به عنوان «آنتی‌بیوتیکی برای کلمات» کشف کند.

در نهایت، گدار همچنین درباره پروژه بعدی خود صحبت کرد که با توجه به تمام مدادها و قطعه‌های کاغذی که در سراسر اتاق نشیمن او دیده می‌شد، به نظر می‌رسید در مرحله پیشرفته‌ای باشد. فیلم جدید او که به گفته خودش «تصور می‌کند ملکه سبا از اپرای باستیل باشد» شامل موسیقی‌های معروفی از آهنگسازان قدیمی از جمله «بیزه» می‌شود و در عین حال از موسیقی ساخته شده برای خود فیلم هم استفاده می‌کند. این کاری است که کارگردان سال‌هاست انجام نداده بود.

لینک گفت و گوی کامل این سه نفر در یوتیوب قرار داده شده است.

به گزارش خبرنگار مهر، خانه تئاتر در اقدامی صنفی نامه‌ای سرگشاده را که دربرگیرنده مطالبات مدنی و صنفی خانواده تئاتر در شرایط پیش آمده به دلیل بحران شیوع ویروس کرونا است، به سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نوشته و در حال حاضر خانواده تئاتر ایران از سراسر کشور در حال امضای این نامه هستند.

ایرج راد رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر درباره این نامه سرگشاده به وزیر و خواسته‌های هنرمندان تئاتر در شرایط بحرانی کرونایی، به خبرنگار مهر گفت: همواره تئاتری‌ها در بدترین شرایط و وضعیت قرار داشتند و حالا با شیوع ویروس کرونا این وضعیت بدتر شده است. تئاتر هیچقوت زندگی تئاتری‌ها را تأمین نمی‌کرد ولی در کنار آن فعالیت‌های دیگری نظیر بازی در فیلم یا سریال یا فعالیت‌های جنبی مرتبط با تئاتر انجام می‌دادند تا گذران زندگی داشته باشند ولی با وضعیت فعلی انجام آن کارها نیز امکان‌پذیر نیست.

وی یادآور شد: نکته مهمی که باید به آن توجه شود این است که نمایش‌های بسیاری از دوستان ما قبل از شروع تعطیلی‌های کرونایی در حدود ۱۰۰ سالن دولتی و خصوصی در تهران و همچنین سالن‌های شهرهای مختلف کشور روی صحنه بود که اجرای‌شان متوقف شد، همچنین تعداد زیادی نمایش‌ها در حال تمرین برای به صحنه رفتن در نوبت اجرایی خود بودند که آن‌ها نیز متوقف و بلاتکلیف شدند زیرا زمان بازگشایی و فعالیت مجدد سالن‌ها و اجراهای تئاتری مشخص نیست.

راد در ادامه سخنان خود با تأکید بر اینکه وضعیت نامناسب پیش آمده تنها مختص اعضای خانه تئاتر نیست و تمام تئاتری‌های سراسر کشور درگیر این وضعیت هستند، متذکر شد: هیچ نوع حمایتی در این شرایط از هنرمندان تئاتری صورت نمی‌گیرد و مشکل پرداخت اقساط وام بانکی، قبوض آب، برق، گاز و تلفن و همچنین پرداخت اجاره بها به صاحب خانه‌ها برای‌شان وجود دارد زیرا معیشت روزانه خیلی از تئاتری‌ها با مشکلات وخیم‌تری نسبت به گذشته همراه شده است.

رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر با اشاره به اینکه برخی از هنرمندان تئاتر عضو خانه تئاتر درگیر بیماری‌های صعب‌العلاج هستند، تصریح کرد: ما متوجه این موضوع هستیم که شرایط پیش آمده برای کل کشور وجود دارد اما برای تئاتری‌ها که همیشه شرایط برایشان بحرانی بوده، وضعیت فعلی بسیار بحرانی و وخیم است.

وی در پایان سخنان خود یادآور شد: خواسته‌های معقولی را در نامه سرگشاده به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مطرح کرده‌ایم که امیدوارم با مساعدت و همکاری ایشان و دیگر مدیران و مسئولان، وضعیت بسیار بحرانی فعلی برای تئاتری‌ها، تغییر کند.

در متن نامه سرگشاده خانه تئاتر به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی چنین آمده است:

جناب آقای دکتر صالحی

وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی

با سلام و احترام

در شرایط موجود، حقوق ایام بیکاری، جبرانِ ضرر و زیان، و پرداخت حق بیمه‌ی تامین اجتماعیِ هنرمندانِ تئاترِ ایران خواستی منطقی و معقول است.

قطعاً در دورانِ حساس و سرنوشت‌سازی که جهان با آن دست و پنجه نرم می‌کند، کسانی که به عنوانِ مسئول و دولتمرد  فعالیت می‌کنند، مسئولیتی خطیر و تاریخی  را بر عهده دارند. هر تصمیم، حرکت و اقدامی در این دوران، تاثیرِ بسیار مهمی در ادامه‌ی زندگی همه ما بعد از پایانِ بحران خواهد داشت. به هیچ وجه زیبنده وزارت‌خانه تحتِ امر ِشما و دولتِ محترم نیست که تئاتر و اهالیِ آن در سرتاسر ایران به بوته فراموشی سپرده شود؛ آن هم هنر و هنرمندانی فرهیخته و ِتاثیرگذار در عرصه‌ی فرهنگ که همواره در راه اعتلای معرفت، اندیشه و رستگاری جامعه تلاش کرده و می‌کنند.

آقای وزیر

بدون نان، مسکن و آرامش رفاهی نمی‌شود زندگی کرد. سال‌هاست که دولت از تعریفِ مشاغل هنری و ایجاد حداقل‌های زیستِ  انسانی ما را محروم و به بهانه‌های مختلف حمایتِ مادی و معنوی خود را در قبال تئاتر کم و کم‌تر کرده ‌است. تا جایی که معیشتِ انسان‌های فرهیخته‌ای که به کار و خدمتِ فرهنگی مشغولند را به‌مخاطره انداخته و در قبال کاستی‌ها هیچ مسئولیتی را نپذیرفته‌است اما در شرایطِ کنونی، این همه نادیده‎گرفتن دیگر ظلم به جامعه تئاتر کشور محسوب شده و جایز نیست. سال‌‎هاست گروه‌های تئاتری به صورت مستقل و بدون کمک گرفتن از دولت امرار معاش می‎کنند؛ سال‎هاست که جور ناکارآمدی‎ها و بی‌برنامه‌گی‌های دستگاه‌های مسئول را تنها خودشان به دوش می‌کشند؛ و تنها خودشان ضرر و زیان‎های مادی و معنوی‌شان را جبران می‌کنند. سال‌هاست که از سوی دولت برای تولید تئاتر، راه اندازی تماشاخانه، تبلیغات برای جذب تماشاگر و غیره و غیره هیچ حمایتی نمی‌شود… اما در این شرایط که اجراها، تماشاخانه‌ها و هر فعالیت جمعی دیگری تعطیل شده، مانند هر شهروندی که مالیات، بیمه و… پرداخت کرده‌اند باید از طرف دولت حمایت شوند. که قطعا همه می‌دانیم فعالیت‌های جمعی از این دست، جزء آخرین مشاغل و کارهایی خواهند بود که بعدِ عبور از بحران کرونا (کووید ۱۹) سرپا می‌شوند. پس تقاضا داریم دولت در اختصاص بودجه برای:

۱. پرداخت حقوق ایام بیکاری

۲. جبران ضرر و زیان هنرمندان و گروه‌های آسیب دیده، تماشاخانه‌ها و… که در تاتر فعالیت می‌کنند

۳. پرداخت حداقل شش‌ماه حق بیمه‌ی تامین اجتماعی و خدمات درمانی

مبادرت ورزد.

هنرمندان تئاتر و امضاکنندگان این مکتوبه انتظار دارند برای رسیدن به حقوق اولیه انسانی و مدنی، دولت محترم و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کوتاهی  نکرده و تفکر خود را معطوف به کمک‌رسانی در شرایط سخت معیشتی به هنرمندان تئاتر کنند. بدون شک خانه تئاتر خود را موظف می‌داند به نمایندگی از طرف همه خانواده بزرگ تئاتر ایران و امضاکنندگان این مکتوبه تا رسیدن به نتیجه، این خواست‌های به حق و مدنی را پیگیری کند.

«منطقه پرواز ممنوع» ۲۶ فروردین وارد شبکه نمایش خانگی می شود

 

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی فیلم، فیلم سینمایی «منطقه پرواز ممنوع» به کارگردانی امیر داسارگر و تهیه کنندگی حامد بامروت نژاد از روز سه شنبه ۲۶ فروردین از طریق سامانه VOD عماریار به آدرس www.Ammaryar.ir و همچنین شبکه نمایش خانگی منتشر می‌شود.

فیلم سینمایی «منطقه پرواز ممنوع» با ۵ میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان فروش بلیت در سینماتیکت و یک ‌میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان فروش در مناطق و شهرهای فاقد سینما توسط سامانه توزیع عماریار (سینما سیار) هفت میلیارد فروش را پشت سر گذاشت.

این فیلم روایتگر داستان سه نوجوان است که در حین آماده شدن برای شرکت در مسابقات ساخت هواپیما، با پیدا شدن یک یوزپلنگ در حوالی محل زندگیشان، وارد مسائل و درگیری‌های مختلف می‌شوند.

هادی حجازی فر، محمد فیلی، متین پاکزاد، متین کرمانی، علیرضا اکبری، علی زکریایی، زین‌العابدین تقی‌پور و بهار نوحیان از جمله بازیگران فیلم «منطقه پرواز ممنوع» هستند.

فیلم سینمایی «منطقه پرواز ممنوع» تندیس پر مخاطب‌ترین فیلم جشنواره کودک و نوجوان اصفهان و جایزه بهترین بازیگر این جشنواره را نیز از آن خود کرده است.

همه چیز درباره «اکران اینترنتی» در سینمای ایران؛اوج‌گیری یا شکست

 

خبرگزاری مهر – گروه هنر: خیلی چیزها را تغییر داده است. دیگر در سطح شهرها نه خبری از آیین و مراسم شادباش ازدواج است و نه محفل سوگواری و عزا؛ ویروس «کرونا» نه فقط معادلات جاری در اجتماع را که حتی شمایل زندگی فردی را هم دستخوش عجیب‌ترین و غیرمنتظره‌ترین تغییرات در سده اخیر قرار داده است. سرگرمی و هنر هم از شوک این تغییرات در امان نمانده و آرام‌آرام دومین ماه تعطیلی سراسری سالن‌های سینما هم رو به پایان است.

از روز سوم اسفندماه سال ۹۸ و با اعلام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کلیه سالن‌های سینمایی کشور به حالت تعطیل درآمد. با استمرار شرایط اضطراری حراست از سلامت جامعه در برابر تهدید «کرونا» این تعطیلات تا به امروز ادامه داشته و فعلاً پایانی هم نمی‌توان برای آن متصور بود.

در چنین شرایطی نه فقط چرخه اقتصاد سینما از حرکت بازایستاده که مهمتر از آن عمیق‌تر شدن فاصله میان تازه‌ترین محصولات سینمای ایران با سبد مصرفی مخاطبان بالقوه خود، نگرانی‌هایی را رقم زده است.

هرچند توقع تجویز نسخه‌ای شفابخش از سوی مدیران سینمایی طبق تجربه، از ابتدا انتظاری بی‌جا بود، اما دغدغه‌مندان و فعالان سینمای ایران می‌دانستند این پیکر نیمه‌جان، برای احیای خود در زیر سایه کرونا حداقل نیازمند یک «مسکن» است؛ پیشنهاد «عرضه اینترنتی فیلم‌های اکران‌نشده» با چنین انگیزه‌ای پیش کشیده شد تا شاید بخشی از خسران ناشی از تعطیلات تحمیلی سالن‌های سینمایی در سراسر کشور، جبران شود. ایده‌ای که برای اجرایی شدن و سنجش میزان توفیقش، «خروج» پیش‌قدم شد.

اکران اینترنتی؛ تجربه جهانی

ترکیب «اکران اینترنتی» تا همین چند سال پیش می‌توانست یکی از متناقض‌ترین ترکیب‌ها برای علاقمندان «سینما» باشد؛ تنها هنر از هنرهای هفت‌گانه که نام «مکان» بر خود دارد و تا سال‌ها باور داشتیم که «سینما در سینما» معنا پیدا می‌کند. از زمان فراگیر شدن سایه «دنیای مجازی» بر سر زندگی واقعی اما معادلات تغییر کرد و حالا گویی تهدید «خروج سینما از سالن نمایش» تبدیل به یک فرصت شده است.

چالش بر سر «اکران اینترنتی» و نسبت آن با «هنر سینما» البته چندان تازه نیست؛ فیلمسازان پیشکسوت سینما از استیون اسپیلبرگ گرفته تا داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی در یک دهه اخیر، گاه از سر افسوس و گاه با لحنی تند و صریح بر اصالت «فیلم دیدن در تاریکی سینما» تأکید کردند تا شاید جلوی این تغییر را بگیرند. قدرت فضای مجازی اما بهترین پشتوانه برای عبور از سنت فیلم دیدن در سالن سینما بود.

جریان تغییرات در سطح جهانی با ترک‌تازی پدیده‌ای به نام «نتفلیکس» چنان شتابی داشت که خیلی زود به رغم انتقادات و مخالفت‌ها، آکادمی اسکار هم ناگزیر از تغییر قوانین خود شد تا از سال ۲۰۲۰ فیلم‌های عرضه شده در این سرویس ارائه برخط محصولات سینمایی را هم در کنار فیلم‌های اکران شده در سینماها به رسمیت بشناسد.

نتفلیکس که در آغاز یک شرکت اینترنتی «سفارش فیلم» بود، با بهره‌گیری از تجربه «تلویزیون‌های کابلی» توانست بر بستر اینترنت فضایی را ایجاد کند که مخاطبان در هر نقطه‌ای از جهان بتوانند به جای سفارش فیلم و دریافت نسخه دی‌وی‌دی آن، به‌صورت آنلاین فیلم درخواستی خود را از طریق تلویزیون، رایانه شخصی و یا حتی تلفن همراه به تماشا بنشینند و این شاید چیزی شبیه کابوس برای فیلمسازانی بود که زمانی می‌گفتند «مگر می‌توان لذت وسترن را جز روی پرده نقره‌ای بزرگ درک کرد؟»، اما حکم تحقق یک رویا را برای نوجوانان و جوانان عصر اینترنت داشت!

خیلی زود کمپانی‌های بزرگ فیلمسازی برای راه‌اندازی سرویس‌های مشابه وسوسه شدند، برندهای قدیمی‌تر جان دوباره گرفتند، شبکه‌های تلویزیونی وارد میدان رقابت شدند و اینگونه صنعت سینمای جهان بیشتر و بیشتر به سمت «خانگی شدن» سوق پیدا کرد.

اکران اینترنتی؛ تجربه ایرانی

«ما پیشگامان این مسیر در سینمای ایران محسوب می‌شویم.» اگر ملاک را ارتباط با مخاطبان عام در نظر بگیریم و دایره آثار را هم به فیلم‌های داستانی محدود کنیم، این اظهارنظر ابراهیم حاتمی‌کیا درباره پیشگامی «خروج» در زمینه تجربه «اکران اینترنتی» در ایران گزاره صحیحی است؛ اما واقعیت این است که علاقمندان فیلم‌های کوتاه و مستند چند سالی می‌شود که از طریق چند سایت تخصصی، با خریداری بلیت به تماشای آنلاین فیلم‌های منتخب خود می‌نشینند.

جدی‌ترین تجربه و شاید مطرح‌ترین آن‌ها در فضای رسانه‌ای هم مربوط به نمایش مستند «توران خانم» به کارگردانی مشترک رخشان بنی‌اعتماد و مجتبی میرتهماسب بود؛ مستندی که از ۲۶ خردادماه سال ۹۷ ابتدا برای ۴۸ ساعت در دسترس علاقمندان قرار گرفت و استقبال از نمایش اینترنتی آن به اندازه‌ای بود که تا چند روز نیز تمدید شد. بلیت‌فروشی برای این مستند حتی از طریق سایت «سینما تیکت» صورت گرفت و مخاطبان بعد از خریداری بلیت کدی را دریافت می‌کردند که با استفاده از آن می‌توانستند در فاصله زمانی ۷ ساعت، برای یک بار به تماشای آنلاین فیلم بنشینند.

دو ماه بعد و زمانی که این مستند برای دومین بار آماده عرضه در قالب اکران اینترنتی می‌شد، مجتبی میرتهماسب گزارش کرد که در نوبت اول و در فاصله یک هفته نمایش آن ‌لاین، برای این مستند در مجموع ۱۳ هزار و ۳۰۵ بلیت در داخل و خارج به فروش رفت.

در کنار این تجربه شاخص اما در سال‌های اخیر سایت‌های تخصصی مانند «هاشور» هم در حوزه عرضه فیلم‌های کوتاه و مستند فعالیت مستمری داشته‌اند که بنابر گزارش صبح امروز مرکز گسترش سینمای تجربی در روزهای قرنطیه، مراجعه مخاطبان برای تماشای مستند به این سایت ۳۰۰ درصد افزایش داشته است.

خروج؛ چالش‌های ورود به دوران تازه؟

با وجود این سابقه اما باید پذیرفت سینمای ایران امروز در آستانه تجربه‌ای تازه قرار دارد؛ اکران اینترنتی فیلم سینمایی «خروج» نه فقط پای فیلم‌های داستانی و تولیدات روز سینمای ایران را به میدان عرضه اینترنتی باز می‌کند که جمعیت گسترده‌تری از مخاطبان را به این تجربه متفاوت فرامی‌خواند.

تیزر فیلم سینمایی «خروج» در آستانه اکران اینترنتی

از امروز ساعت ۲۰ علاقمندان سینما می‌توانند با مراجعه به دو سامانه «فیلیمو» و «نماوا» (فارغ از اشتراک یا عدم اشتراک) با پرداخت مبلغ ۱۲ هزار تومان، بلیت تهیه‌کننده و در حدفاصل ۶ ساعت پس از خرید، به‌صورت آنلاین به تماشای فیلم «خروج» بنشینند.

مهمترین چالش انتشار نسخه غیرقانونی فیلم «خروج» در حداقل زمان پس از آغاز اکران است. این اتفاق خیلی زود طیف گسترده‌ای از مخاطبان بالقوه فیلم را میان دو انتخاب مختار می‌کند؛ پرداخت هزینه و تماشای فیلم در یک بازه زمانی محدود و یا دانلود رایگان نسخه غیرمجاز فیلم و در اختیار داشتن آن برای تماشا در مدتی نامحدود! این تجربه اما برای رسیدن به مرحله «توفیق» با چالش‌های جدی مواجه است.

بی‌تردید مهمترین این چالش‌ها هم انتشار نسخه غیرقانونی فیلم در حداقل زمان پس از آغاز اکران است. این اتفاق خیلی زود طیف گسترده‌ای از مخاطبان بالقوه فیلم را میان دو انتخاب مختار می‌کند؛ پرداخت هزینه و تماشای فیلم در یک بازه زمانی محدود و یا دانلود رایگان نسخه غیرمجاز فیلم و در اختیار داشتن آن برای تماشا در مدتی نامحدود!

این چالش زمانی صورت جدی‌تری پیدا می‌کند که به این واقعیت توجه داشته باشیم؛ مصرف‌کنندگان فضای مجازی در ایران به‌خصوص فیلم‌بازهای حرفه‌ای که فیلم‌های روز سینمای جهان را از طریق اینترنت رصد و دانلود می‌کرده‌اند، عادت به مصرف «رایگان» دارند!

عبور از این چالش هر چند امنیت بالای سخت‌افزاری سامانه‌های عرضه فیلم را می‌طلبد اما قطعاً مهمترین و اصلی‌ترین متغییر در این حوزه «فرهنگ مصرف» مخاطبان است. اوج‌گیری پدیده قاچاق فیلم‌های روز سینمای ایران در سال گذشته تجربه‌ای بود که حالا نگرانی در این زمینه دوچندان هم کرده است. برای همین ابراهیم حاتمی‌کیا هم ترجیح داد روز گذشته و در ویدئوی دعوت از علاقه‌مندان به تماشای فیلمش، آرزو کند «خروج» قربانی انتشار نسخه غیرقانونی نشود.

محمدمهدی طباطبایی‌نژاد معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی و رییس شورای عالی اکران چندی قبل در واکنش به این نگرانی در گفتگو با ایسنا اینگونه توضیح داد: «آن چیزی که خود سامانه‌ها می‌گویند و مدعی آن هستند این است که به شکل حرفه‌ای مطلقاً امکان دانلود یا کپی کردن فیلم‌ها وجود ندارد، مگر اینکه از روی تصویر، تصویر دیگری گرفته شود که طبیعتاً آنقدر کیفیت پایین و نازل است که هیچ مخاطب عاقلی چنین فیلمی را نمی‌بیند. ضمن اینکه فیلم اکران شده در دسترس است و تجربه چند وقت اخیر هم نشان داده چند فیلمی که نسخه پرده‌ای آن بیرون آمد هیچ التهابی را به وجود نیاورد و اصلاً مورد استقبال قرار نگرفت به طوری که ما حتی آن را به عنوان یک سرقت هنری هم نگاه نکردیم چون الان دیگر مدل تصویربرداری از پرده و فیلم جواب نمی‌دهد و مردم کالای مرغوب می‌خواهند.»

مخالفان چه می‌گویند؟

فارغ از مسائل مربوط به امنیت فرآیند عرضه فیلم‌ها در اینترنت اما فراگیرشدن اقبال سینماگران به «اکران اینترنتی» همچنان مخالفانی جدی دارد.

گروهی از مخالفان که بیشتر نگاهی کلاسیک به آداب فیلم دیدن دارند، هنوز از منظر اصالت «تماشای فیلم در سالن تاریک سینما»، به مخالفت با اکران اینترنتی می‌پردازند و معتقدند محصول سینمایی از نظر ساختار و قالب اساساً ماهیتی متفاوت با یک اثر تلویزیونی دارد و به همین دلیل هم «اکران اینترنتی» نمی‌تواند آلترناتیو «اکران در سینما» باشد. از همین منظر هم احتمالاً عوامل فیلم «خروج» در اولین خبر مرتبط با عرضه اینترنتی این فیلم، ابراز امیدواری کرده‌اند تا پس از پایان بحران کرونا، فرصت تماشای فیلم در سالن سینما هم فراهم شود؛ فرصتی که البته به نظر می‌رسد «سینماداران» به‌شدت با آن مخالف هستند.

محمدقاصد اشرفی رئیس انجمن سینماداران در این زمینه به خبرگزاری مهر گفت: «صاحبان آثار سینمایی مجاز هستند که فیلم‌های خود را به هر نحوی که تمایل دارند در اختیار مخاطبان سینما قرار دهند، اما فیلمی که در فضای مجازی و یا شبکه نمایش خانگی ارائه شده باشد، قطعاً در آینده در سینماها اکران عمومی نخواهد شد.»

گروه دیگر از مخالفان اکران اینترنتی هم نبود زیرساخت‌های مناسب ورود به این میدان را چالش جدی پیش روی سینمای ایران برای قبول این ریسک می‌دانند. زیرساخت‌هایی که بخشی از آن ناظر به همان مباحث مرتبط با «امنیت عرضه» است و بخش جدی‌تر آن متوجه نبود سازوکار اقتصادی تعریف‌شده و شفاف مبتنی‌بر تضمین سود صاحبان آثار برای قبول این فرآیند است.

با تمام این تفاسیر تا ساعتی دیگر سینمای ایران با «خروج» وارد میدان تازه‌ای می‌شود. میدانی که از میان فیلم‌های اکران‌نشده جشنواره گذشته فیلم فجر تا به امروز تنها یک فیلم دیگر یعنی «مردن در آب مطهر» به کارگردانی نوید محمودی برای ورود به آن اعلام آمادگی کرده و در مقابل «خوب بد جلف ۲» به کارگردانی پیمان قاسم‌خانی تلویحاً با آن مخالفت کرده است. درباره سلیقه و نظر دیگر صاحبان آثار هم احتمالاً در آینده بیشتر خواهیم شنید.

واقعیت این است که «کرونا» در کنار تمام تحولاتی که در ابعاد مختلف زندگی ما رقم زده، سینمای ایران را ناگزیر از تن دادن به این ریسک کرده است. ریسکی که توفیق در آن می‌تواند در حکم هوایی تازه برای گروه‌هایی از مخاطبان فراموش‌شده سینمای ایران باشد و ناکامی‌اش می‌تواند برای چند سال دیگر میان معادلات سینمای ایران و تجربه‌های جهانی فاصله ایجاد کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، سجاد خالقی درباره «مردهای مرز شرقی» گفت: مضمون این کتاب در رابطه با اتفاقات حماسی در تاریخ ایران است، یکی از افسران قاجار سعی می‌کند از مرزهای شرقی کشور دفاع کند تا کشور ایران تجزیه و کشور افغانستان تشکیل نشود اما متأسفانه این افسر شجاع مورد حمایت حکومت قرار نمی‌گیرد؛ لذا بر ضد حکومت مقابله می‌کند تا بتواند کشور را حفظ کند.

این نویسنده به هدفش از نوشتن این رمان اشاره و تصریح کرد: نیاز نیست همه شخصیت‌هایی که می‌توانند حماسه خلق کنند قدرتی خاص داشته باشند، همه قهرمانان این کتاب آدم‌های معمولی هستند، از جمله یک نانوا، یک مرد کشاورزی و یک زن خانه‌دار، اما زمانی که لازم است حماسه خلق کنند پای کار می‌آیند و برای کشور حماسه می‌آفریند.

در بخشی از این رمان آمده است: «اشرف معذب و سرپا هنوز ایستاده بود و نگاه می‌کرد. چند بار سرک کشید و از لای در، که باز مانده بود، نفرات و سلاح دشمن را نگاه کرد تا راهی برای فرار پیدا کند. یوزباشی هم مردّد ایستاده بود و صندلی خالی را نگاه می‌کرد که مرد دوباره به حرف آمد.

بنده میرزا حبیب‌الله هستم. جلوس کنید تا ادامه دهم. چرا تعارف می‌کنید؟

یوزباشی خم شد. چکمه را بیرون آورد و دم در انداخت و جلو رفت.

آدم در خانه و مملکت خودش تعارف نمی‌کند. خواستم به زبان امر کنی نه با دست. ما که زبان هم را می‌فهمیم لازم نیست سر و دست تکان بدهیم.

میرزا متعجب پاهای برهنه مهران را نگاه می‌کرد که مهران ادامه داد: «البت، ما باید شما را اینجا امر و نهی کنیم که غریبه‌اید و با چکمه روی فرش خانه ما رفته‌اید!»

میرزا حرفی نزد. چند لحظه در سکوت چکمه‌ها و گلیم را نگاه کرد.

اولاً که من غریبه نیستم، هم‌وطنم؛ دویّماً، اینجا را لشکرِ کمپانی هند شرقی متصرف شده و غنیمت گرفته، پس جزو مایملک خودش شده.

مهران از جا پرید و فریاد کشید: «در کدام نبرد نامسلمان؟ تو که خودت را ایرانی می‌دانی بگو این‌طور مخفیانه آمدن و آواره کردنِ خلقْ انصاف و مروت است؟»

میرزا دست زیر شال لباسش برد. یک تفنگ دستیِ کوچک بیرون آورد و روی پا گذاشت. بعد، روی زمین تف انداخت.

اگر مرتبه بعدی اهانت کنید جناب یوزباشی، ارادت و احترامم را خرجِ کشتنتان می‌کنم. این‌ها مخفیانه نیامده‌اند؛ در مرکزِ مملکت خیلی‌ها خبر داشتند و خیلی‌ها هم خواب بودند. نمی‌شود این همه آدم بیاوری و کسی نفهمد. چه کنیم که در این مملکت آن‌ها که اهل هستند یا تنها و غریب افتاده‌اند یا احمق‌اند و خواب. آن‌ها هم که نااهل‌اند همیشه گدا و گشنه و به پول سیاهی خفه می‌شوند.»

گفتنی است «مردهای مرز شرقی» رتبه نخست جایزه داستان‌های حماسی کشور را در اسفندماه ۱۳۹۸ از آن خود کرد.

این رمان به تازگی از سوی انتشارات سوره مهر منتشر شده است.

دیدگاه متفاوت رابرت دنیرو و خواکین فینیکس

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از سینما بلند، مسایل پشت پرده فیلم «جوکر» به اندازه خود فیلم جالب است و با وجود همه مسیری که برای ساخت یک فیلم طی و پولی که هزینه می‌شود، یک فیلم با ماجراهای خاص در روند ساخت خود روبه رو می‌شود.

فیلم «جوکر» که از حضور ۲ بازیگر سرشناس یعنی رابرت دنیرو و خواکین فینیکس بهره برد نیز راحت این ۲ را جلوی دوربین نیاورد.

فینیکس که با بازی در نقش جوکر شخصیت اصلی فیلم را تصویر کرد در بازی در کنار رابرت دنیرو که در نقش شخصیت منفی فیلم یعنی موری فرانکلین بازی کرده با هم در مورد چگونگی طی مسیر اختلاف نظر داشتند.

این اختلاف نظر درباره روخوانی متن فیلمنامه با هم بود. روخوانی فیلمنامه که می‌تواند بخش مهمی از مسیر آشنایی بازیگران با شخصیت‌ها باشد بر مبنای مصاحبه‌ای که اخیراً مجله GQ با فینیکس داشته، نقطه مشکل این ۲ بازیگر بود؛ زیرا فینیکس دوست نداشت در این جلسه روخوانی حضور یابد.

تاد فیلیپس هم در این مورد گفته است که حضور نیافتن فینیکس با واکنش دنیرو روبه رو شد و از کارگردان خواست تا به وی بگوید: او یک بازیگر است و باید اینجا باشد. می‌خواهم همه فیلم را بشنوم و باید همه جمع شویم و متن را روخوانی کنیم.

دنیرو می خواست کل روانشناسی درام را در این جلسه دریابد و ببیند دیالوگ‌هایی که تاد فیلیپس و اسکات سیلور نوشته‌اند چیست اما فینیکس حاضر نبود و در نهایت یک جلسه در دفتر کمپانی دنیرو حاضر شد و پس از خواندن سریع بخش‌های مربوط به شخصیتش از جمع جدا شد.

تاد فیلیپس تاکید کرد که این خودداری برای این بود که فینیکس می‌خواست همه احساس مربوط به «جوکر» تازه و سرصحنه باشد.

وی برای ایفای این نقش نامزدی چندین جایزه معتبر و در نهایت اسکار بهترین بازیگر نقش مرد ۲۰۱۹ را کسب کرد.

«حافظ» پایگاه هنری پیروزی بر کرونا شد/ تولید ماسک در سالن تئاتر

 

حمید شریف زاده بازیگر تئاتر و تلویزیون که مسئولیت برگزاری کارگاه خیریه تولید ماسک را به عهده دارد در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن تشریح نحوه برپایی این کارگاه توضیح داد: طی روزهای گذشته با حمایت بنیاد فرهنگی هنری رودکی کارگاه خیریه تولید ماسک با شعار «با همدلی در برابر هجوم کرونا پیروزیم» در تالار حافظ راه اندازی شده که طی آن تعدادی از هنرمندان تئاتر، تلویزیون و موسیقی به همراه جمعی از کارکنان معاونت هنری وزارت ارشاد و بنیاد فرهنگی هنری رودکی به صورت کاملا رایگان و داوطلبانه در تالار حافظ حضور پیدا کرده و تولید و ساخت ماسک مشارکت دارند.

وی ادامه داد: من قبل از برگزاری این کارگاه مسئولیت برپایی یک کارگاه خیریه دیگر در شرق تهران را به عهده گرفتم که در این کارگاه نیز تعدادی از شهروندان انسان دوست تهرانی به کمک ما آمدند و در این کارگاه حضور جدی پیدا کردند. این در حالی بود که برپایی یک کارگاه دیگر در مرکز تهران با توجه شرایط فعلی بسیار لازم بود. بنابراین رایزنی خودم را برای در اختیار گرفتن تعدادی از اماکن هنری نقاط مرکزی شهر آغاز کردم که از همان ابتدا دوستان حوزه هنری برای میزبانی اعلام آمادگی کردند اما به دلیل اینکه تعداد چرخ خیاطی های حوزه هنری برای راه اندازی کارگاه بسیار محدود بود، نتوانستیم تا در این مجموعه شرایط کارگاهی را مستقر کنیم.

این بازیگر اظهار کرد: با توجه به این محدودیت ها بود که برخی از دوستان از جمله اتابک نادری پیشنهاد دادند تا با بنیاد رودکی مذاکراتی را آغاز کنیم که پس از انجام مذاکرات لازم با آقای مسگرخویی از معاونان بنیاد صحبت هایی را شروع کردیم که خوشبختانه به نمایندگی از مجموعه از این ابتکار استقبال کرده و تالار حافظ را برای اجرای این پروژه در اختیار ما قرار دادند. این در حالی است که علاوه بر اختصاص مکان حدود ۲۷ دستگاه چرخ خیاطی هم از سوی بنیاد در اختیار ما قرار گرفت و پس از تجهیز موارد فنی مربوط راه اندازی کارگاه، پارچه و مواد دیگر را از جای دیگری تامین و کار را آغاز کردیم.

شریف زاده با اشاره به نحوه حضور داوطلبانی که برای فعالیت در این کارگاه اعلام آمادگی کردند، بیان کرد: در روزهای گذشته تعدادی از هنرمندان تئاتر، موسیقی و تلویزیون برای حضور در این کارگاه ها آمادگی خود را اعلام کردند که برای من بسیار ارزشمند بود اما جالب است بدانید که در همین بین کارکنان معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بنیاد رودکی و حتی تعدادی از شهروندان تهرانی که شغل فرهنگی ندارند با جان و دل حاضر شدند که در این مجموعه حضور پیدا کنند.

سرپرست کارگاه خیریه تولید ماسک در بخش دیگری از صحبت های خود اظهار کرد: طبق برنامه ریزی هایی که انجام گرفته یک گروه درمانی و نظارتی از وزارت بهداشت و نهادی ذی ربط در طول برگزاری این کارگاه به صورت مستمر نظارت های بهداشتی خود را انجام داده و نسبت به گند زدایی و استریل تالار حافظ و تست پزشکی از داوطلبان اقدام کرده اند که جا دارد از همه این عزیزان قدردانی کنم. این در حالی است که تمامی این ماسک ها پس از تولید به مجموعه های بهداشتی برای گذر از پرتو و دیگر اقدامات استاندارد سازی ارسال می شود. به هر ترتیب ما طی برگزاری این کارگاه آمادگی داریم تا روزی ۱۰ هزار ماسک تولید کنیم و امیدوارم شرایط به گونه ای هدایت شود که بتوانیم با حضور بیشتر داوطلبان امکانات بیشتری را هم برای توزیع داشته باشیم.

وی گفت: اکنون علاوه بر اینکه خودمان روی توزیع درست این ماسک ها و بسته های بهداشتی در تهران نظارت مستقیم داریم، شرایطی را هم فراهم ساختیم که این بسته ها به استان های دیگر از جمله سیستان و بلوچستان نیز ارسال شود. اما استمرار این شرایط نیز نیازمند همکاری و مشارکت بیشتر هنرمندان و داوطلبان است که بتوانیم ساعت های بیشتری را برای تولید داشته باشیم تا تعداد بیشتری از این بسته ها تولید شود. به هر حال ما و دوستان در مجموعه بنیاد رودکی آماده میزبانی از داوطلبانی هستیم که شرایط حضور در این کار خیریه را دارند تا بتوانیم این جریان انسان دوستانه را گسترش دهیم.

شریف زاده در پایان با انتقاد از گرانی برخی اقلام بهداشتی پس از شیوع ویروس کرونا تصریح کرد: متاسفانه پس از اینکه ماجرای بیماری کووید-۱۹ شیوع پیدا کرد قیمت اقلام بهداشتی و مواد ضدعفونی کننده به شکل خیره کننده ای افزایش پیدا کرد و ما مجبور شدیم برای تکمیل این بسته های بهداشتی برخی از آنها با افزایش تقریبا ۱۰ برابری قیمت خریداری کنیم اما این شرایط هم قطعا وقفه ای برای کاری که شروع کردیم ایجاد نخواهد کرد. در این راه از همه خیرین و هنرمندانی که می توانند در این حرکت انسان دوستان کمک کنند می خواهیم تا در حد توانشان همراه این پویش باشند.

محسن جوادی درگذشت حسن انوشه را تسلیت گفت

 

به گزارش خبرگزاری مهر، دکتر محسن جوادی در این پیام به خدمات استاد حسن انوشه در حوزه تاریخ و ادبیات ایران اشاره کرده است.

در متن این پیام آمده است:

خبر درگذشت استاد حسن انوشه نه تنها برای ایرانیان بلکه برای جغرافیای ایران فرهنگی موجب تأثر و تأسف است زیرا آن مرحوم در هر جلد از دایره المعارف دانشنامه ادب فارسی به گوشه‌ای از این جغرافیای پهناور پرداخت.

نام استاد حسن انوشه با خلق آثاری ماندگار در حوزه تاریخ و ادبیات همواره در فرهنگ ایران ماندگار خواهد بود. علاوه بر آثار، کتابخانۀ تخصصی استاد انوشه نیز به عنوان منبع و مرجعی قابل توجه، میزبان اندیشمندان و پژوهشگران بود.

اینجانب ضایعه فقدان آن مرحوم را به خانواده محترمشان به ویژه به فرزند ارجمندشان دکتر مزدک انوشه که ادامه‌دهنده مسیر پدر هستند و نیز به اهالی فرهنگ تسلیت گفته و از درگاه پروردگار متعال برای ایشان مغفرت و برای بازماندگان صبر مسئلت می‌کنم.

«بی‌گاه» به کلمبوس آمریکا

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مشاور رسانه‌ای فیلم، فیلم سینمایی «بی‌گاه» به کارگردانی پویا اشتهاردی و تهیه‌کنندگی محمد سجادیان به جشنواره کلمبوس آمریکا راه پیدا کرد و در بخش فیلم‌های بلند شصت‌وهشتمین دوره این جشنواره به نمایش درمی‌آید. جشنواره جهانی فیلم کلمبوس به دلیل شیوع ویروس کرونا به صورت آنلاین از ۱۵ تا ۱۹ آوریل مصادف با ۲۷ تا ۳۱ فروردین ماه برگزار می‌شود.

این جشنواره قدیمی‌ترین جشنواره‌ آمریکا است که از سال ۱۹۵۲ آغاز به فعالیت کرده است.

همچنین «بی‌گاه» از ۱۳ تا ۱۹ آوریل در جشنواره بین‌المللی کانزاس نیز به نمایش درمی‌آید.

«بی‌گاه» روایت سربازی بلوچ است که به علت کشیدن سیگار، روز عروسی خواهرش لغو مرخصی شده، «بیگاه» داستانی غیرخطی است که داستان هامین را از کودکی تا به امروز روایت می‌کند. هامین به زبان بلوچی به معنای گرمای خرما پزان تابستان است.

ایمان افشار، شایان افشار، ایوب افشار، مهسا نارویی، آوا آذرپیرا، ملابخش رئیسی و جمعی از بازیگران محلی چابهار در «بیگاه» نقش‌آفرینی می‌کنند و از دیگر عوامل فیلم می‌توان به مدیر فیلمبرداری: رضا حماسی، موسیقی: نوید جابری، مدیر صدابرداری: علی عبدالحسینی، میکس و ترکیب صدا: انسیه ملکی، طراحی صدا: رافائل برنابئو گارسیا، اصلاح رنگ و جلوه‌های بصری: محراب مشهدبان، مدیر تولید: محمدرضا تهرانی، مجری طرح: حسین شیخی، تهیه‌کننده اجرایی: مهدی بهروز، مشاور بین‌الملل: مسعود ایمن‌دوست، عکاس: شهرزاد نجفی و سمانه وجدان و مشاور رسانه‌ای: مهدی سلیمانی برچلویی اشاره کرد.