دسته: فرهنگ و هنر

ببینید | اگر تتلو آمریکایی بود، با او چه برخوردی می‌شد؟

در این ویدئو می‌بینید که چطور افرادی همچون تتلو آزادانه در خارج از کشور به سلامت روانی و ذهنی کودکان و نوجوانان ایرانی ضربه می‌زنند و شبکه‌های اجتماعی غربی، بر خلاف مقررات خود با ‌آنها برخوردی نمی‌کنند.  دادسرای جرائم امنیت اخلاقی، ضمن برخورد با مجرمان داخلی، پیگیری حقوقی مجرمان ایرانی خارج‌نشین در حوزه مسائل ضداخلاقی را نیز در دستور کار قرار داده است.

۲۶۴ ۶۱

برپایی نمایشگاه مجازی پوستر «گلستان امام» در روز بزرگداشت سعدی

به گزارش خبرگزاری مهر، غلامعلی حدادعادل رئیس بنیاد سعدی در آستانه اول اردیبهشت ماه و روز سعدی پیامی را صادر کرد.

رئیس بنیاد سعدی در این پیام با بیان اینکه اوّل اردیبهشت در کشور ما و در میان فارسی‌زبانان سرزمین‌های دیگر «روز سعدی» نامیده شده است. این روز و ماه را سعدی در مصرعی به صورت «اوّل اردیبهشت ماه جلالی» آورده است، اظهار کرد: سعدی بی‌گمان معروف‌ترین شاعر ایرانی در جهان است. کافی است به تعداد ترجمه‌هایی که به زبان‌های مختلف دنیا از آثار سعدی، به‌ویژه گلستان و بوستان، صورت گرفته و به قدمت و تنوّع این ترجمه‌ها توجه کنیم تا صحّت این ادعا بر ما ثابت شود. شادروان دکتر جواد حدیدی، استاد ادبیات تطبیقی دانشگاه فردوسی مشهد و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در کتاب معتبر خود، «از سعدی تا آراگون»، گفته است که تنها در پاریس چهار خیابان به نام سعدی وجود دارد و وی علت این امر را توضیح داده است.
وی در خصوص تألیف گلستان سعدی گفت: سعدی آموزگار جاودانهٔ زبان فارسی است. از سال ۶۵۶ هجری قمری که سال تألیف گلستان است عموم کسانی که در داخل و خارج از ایران خواسته‌اند فارسی بیاموزند گلستان خوانده‌اند و سرِ سفرهٔ سعدی نشسته‌اند.

حداد عادل همچنین بیا کرد: گلستان برای فارسی‌آموزان، مانند شیر مادر برای نوزادان، ضروری و مفید محسوب می‌شده است. بزرگی و عظمت سعدی تنها به علت قریحهٔ شاعری و فصاحت و بلاغت او نیست، بلکه به سبب هوشمندی و درایتی نیز هست که در تألیف گلستان به ظهور رسیده است. سعدی در تألیف این کتاب آنچنان استادی و هنرمندی به خرج داده که آن را برای همهٔ سلیقه‌ها و سن‌وسال‌ها مطلوب و محبوب ساخته است.

رئیس بنیاد سعدی افزود: گلستان سعدی فقط یک کتاب ادبی نیست، بلکه یک کتاب «آموزشیِ» بسیار موفق و جذّاب است. معلمان زبان و ادبیات فارسی اگر بخواهند نوجوانان و جوانان را به صورت ریشه‌دار و بنیادی آموزش دهند، نباید از گلستان غافل شوند. گلستان پشتوانهٔ ابدی و سرمایهٔ جاودانی زبان و ادبیات فارسی است.

غلامعلی حداد عادل در پایان سخنانش گفت: کار ما در بنیاد سعدی، اگرچه سعدی‌پژوهی نیست، اما افتخار ما این است که زبان فارسی را در جهان به نام سعدی معرفی می‌کنیم و آموزش می‌دهیم. روز سعدی فرصت خوبی است تا همشهریان و هموطنان و هم‌زبانان سعدی و همهٔ فارسی‌دانان جهان کام خود را با شعر و نثر او شیرین کنند و به یاد او زمزمه کنند که:

من آن مرغ سخن‌دانم که در خاکم رود صورت / ‏ هنوز آواز می‌آید که سعدی در گلستانم

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مشاور رسانه ای، با ادامه مراحل فنی سریال «#سرباز» به کارگردانی هادی مقدم دوست و تهیه کنندگی محمدرضا شفیعی که قرار است شب های ماه مبارک رمضان از شبکه سه سیما روی آنتن برود، ناصر طهماسب دوبلور مطرح به عنوان راوی به این پروژه تلویزیونی پیوست.

ناصر طهماسب علاوه بر گویندگی نقش‌های اول، در فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی زیادی به عنوان مدیر دوبلاژ و سرپرست نویسندگان فعالیت داشته و در پروژه «#سرباز» نیز به عنوان راویِ عاشقانه حماسیِ هادی مقدم دوست حضور دارد.

سریال «#سرباز» که در ۵۰  قسمت ساخته شده است، پس از اتمام شب های ماه مبارک رمضان نیز به پخش خود در شبکه سه سیما ادامه خواهد داد.

آرش مجیدی، الیکا عبدالرزاقی، پدرام شریفی، رویا تیموریان، کوروش تهامی، نیما شعبان نژاد، سیاوش خیرابی، علی عامل هاشمی، جمال اجلالی، اسماعیل محرابی، گلوریا هاردی، افسانه کمالی، جواد خواجوی، فرحناز منافی ظاهر، کاوه آهنگر، مهتاب ثروتی، محبوبه صادقی، مهدی مستبصری و دریا بخشنده … از بازیگران این مجموعه هستند..

«#سرباز» حکایت سرباز وظیفه ای به نام یحیی، همسرش یلدا و رفقای هم خدمتی اش است و در خلاصه داستان «سرباز» آمده است:‌ در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع، شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع … .

سایر عوامل سریال «#سرباز»‌ عبارتند از نویسنده:‌ حمید نعمت الله،‌ هادی مقدم دوست، دستیارکارگردان:‌ سعید بیات، مدیر برنامه ریزی: وحید کاشی، مدیر تولید: حمیدرضا حاجی زاده، مدیرتصویربرداری: محسن فلاحی، تدوین: خشایار موحدیان- سعید سیاح، صدابردار: علی عدالت دوست، صداگذار:امین شریفی، طراح صحنه: بابک پناهی، طراح‌لباس: شادی رستگار طراح گریم: مرتضی کهزادی، مدیر تدارکات: محمد علی محمدی، عکاس:حسن هندی با همکاری سحر لطفی، فیلمبردار پشت صحنه: امیرمحمد ترکی، آرش یوسفیان، مشاور رسانه ای: زهرا دمزآبادی، محصول گروه: فیلم و سریال شبکه سه سیما و قرارگاه مهارت آموزی ستاد کل نیروهای مسلح، مجری طرح: موسسه فرهنگی هنری وصف صبا.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی رادیو، قادر آشنا مدیر کل هنرهای نمایشی در برنامه زنده «گیومه» رادیو نمایش که شب گذشته ۲۹ فروردین پخش شد، اعلام کرد: امیدواریم بتوانیم تا اواخر اردیبهشت ماه امسال، کل مطالبات هنرمندان عزیز را تسویه کنیم و با خیالی آسوده برنامه ریزی دقیقی را انجام دهیم.

آشنا افزود: از شهرام کرمی که از هنرمندان نیک این مملکت و دوست من است تشکر می کنم و باید بگویم نسبت به دوره قبلی مدیریتم تجربه بیشتری دارم و تئاتر را بهتر می شناسم اما در این زمان با کرونا و مشکلات عدیده ای که به وجود آورده مواجه هستیم که شرایط را سخت کرده است.

وی ادامه داد: بدون تعارف از زمانی که آمدم یکی از نکاتی که خدمت وزیر ارشاد عرض کردم این بود که باید مطالبات هنرمندان پرداخت شود و این حق مسلمشان است و خوشبختانه با مساعدتی که جناب صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و همینطور سیدمجتبی حسینی معاون هنری وزیر داشتند و با گفتگوهای اولیه ای که انجام دادیم، امیدواریم که این مطالبات پرداخت شود. البته بخشی از این مطالبات راکه مربوط به جشنواره فجر بود، پرداخت کردیم و امیدواریم بتوانیم تا اواخر اردیبهشت ماه امسال کل مطالبات هنرمندان عزیز را تسویه کنیم و با خیالی آسوده برنامه ریزی دقیقی را انجام دهیم.

این مقام مسئول تاکید کرد: در مورد مشکلات مالی هم باید بگویم که همیشه مشکلات مالی گریبانگیر تئاتر بوده است ولی اگر یادتان باشد شش ماه که مانده بود من نباشم تمام مطالبات مالی تسویه شد. آن زمان هم تنها بیست درصد بودجه محقق شد و شرایط خوبی نبود ولی باورم بر این است که خدمت کردن به مردم نوعی افتخار برای بنده و امثال بنده است و مدیر باید تلاش کند تا از تمام این ظرفیت ها استفاده بکند.

مدیر کل هنرهای نمایشی یادآور شد: در دوره گذشته توفیق داشتم به دلیل نقش و جایگاهی که تئاتر و مشکلات آن دارد مستقیما با کمیسیون فرهنگی و با مجلس شورای اسلامی ارتباط برقرار کنم و رفت و آمد زیادی از طرف نمایندگان مجلس شروع شد که ادامه هم پیدا کرد بنابراین این که مدیری بنشیند تا پول بیاید تقریبا در کشور ما در شرایط کنونی نشدنی است حتی در ادبیات دینی ما عبارتی وجود دارد که می گوید حق گرفتنی است نه دادنی بنابراین باید رفت تلاش کرد و به دست آورد.

آشنا عنوان کرد: در کل بودجه فرهنگ و هنر هم نسبت به سایر حوزه ها کمتر است و درصدش، درصد قابل توجهی نیست. گرچه در سال های گذشته دولت ها تلاش کردند آن را افزایش بدهند اما همچنان ضعیف است بنابراین معتقدم در حوزه تئاتر وقتی مدیری سکان را به دست می گیرد دیگر شان و غیر شان وجود ندارد. خدمت کردن به مردم که شأن نمی خواهد. برای من سخت است که ببینم هنرمندی فروردین سال ۹۸ کار کرده و من فروردین سال ۹۹ حق و حقوقش را به او بدهم  این خوب نیست. باید زمان بندی کنیم و با توجه به مشکلات و متناسب با بودجه و امکاناتی که داریم برنامه ریزی منظمی داشته باشیم که نه مطالبه زیادی به وجود بیاید و نه اینکه مطالبه هنرمندان را با تأخیر پرداخت کنیم.

وی افزود: شرایط، شرایط سخت و ویژه ای است و امیدوارم با مساعدت جناب وزیر و آقای حسینی و همکاری هنرمندان و همدلی تشکل های صنفی نهادهایی که تئاتر کار می کنند بتوانیم  مشکلات فرهنگی-صنفی را پشت سر بگذاریم.

آشنا گفت: در حال حاضر چند کار است که دچار مشکل شده اند؛ کارهایی که در حال انجام بود و تعطیل است، کارهایی که قرار بود اردیبهشت و خرداد اجرا برود و در حال حاضر نمی شود و هنرمندانی که قرار بود کارهایشان را اجرا ببرند. در این خصوص از اتابک نادری که سابقه درخشانی در تئاتر دارد خواستم تا با توجه به موضوع کرونا با هنرمندان، گروه ها و سالن ها تماس بگیرد تا بتوانیم از طریق مدیریت و گفتگو این مشکلات را حل کنیم. در این مورد از سالن ها و تماشاخانه های خصوصی نیز در شرایط بحرانی حمایت می کنیم و آنها را در بسته های حمایتی نیز در نظر گرفته ایم تا بتوانیم زودتر مساعدت دولت را بگیریم و با برنامه ریزی آن را انجام بدهیم.

وی در پاسخ به اینکه تکلیف بسته های حمایتی چه زمانی مشخص می شود، توضیح داد: واقعا نمی دانم و معلوم نیست اما امیدوارم با دستور جناب رئیس جمهور زمان زیادی نبرد.

این مدیر تاکید کرد: با توجه به شرایط پیش آمده جشنواره هایی مانند تئاتر عروسکی، تئاتر خیابانی، تئاتر خیابانی مریوان و کودک و نوجوان به تعویق افتاده است و منتظریم ببینیم ستاد ملی مبارزه با کرونا چه تصمیمی می گیرد. ما داریم سناریوهای مختلفی را در نظر می گیریم که متناسب با آن جلو برویم.

وی افزود: حتما باید یک بازنگری جدید در ارتباط با تعداد، تکثر و تعدد جشنواره ها داشته باشیم و به سمت کیفی کردن جشنواره ها برویم چرا که جشنواره ها با توجه به وضعیت کرونا به موقع برگزار نمی شوند و باید ببینیم که شرایط کرونا به چه سمتی می رود.

مدیر کل هنرهای نمایشی در پایان گفت: به عنوان متولی عرصه هنر منتظریم بیمه بیکاری هنرمندان پرداخت شود منتها تعریف از مشاغل باید متناسب با تعریف در وزارت کار و امور اجتماعی صورت بگیرد و یا اینکه تعریف جدیدی از مشاغل فرهنگی- هنری داشته باشیم و باید ببینیم تجارب دنیا در این باره چگونه است. امیدوارم  در شرایط فعلیاقتصادی و فرهنگی از وزارت ارشاد تا مجلس و تمام ارکان حکومتی به ما کمک کنند تا مشکلات هنرمندان حل شود.

برنامه رادیویی «گیومه» به تهیه کنندگی علی بهرامی با گویندگی نگین خواجه نصیر و کارشناسی و اجرای علی جعفری از ساعت ۹ تا ۱۰:۳۰ به صورت زنده از رادیو نمایش پخش می شود.

سینما چاره‌ای جز «آنلاین» شدن ندارد

سینما چاره‌ای جز «آنلاین» شدن ندارد

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی شورایعالی تهیه‌کنندگان سینمای ایران، این شورای صنفی در پی اکران اولین فیلم سینمای ایران به‌صورت آنلاین اطلاعیه‌ای صادر کرد.

در متن این اطلاعیه آمده است: معتقدیم سینمای ایران در شرایطی که ویروس کرونا تحمیل کرده، چاره‌ای جز آنلاین شدن ندارد. این چرخش همزمان با نمایش در سالن‌های سینما به مسیر نمایش در فضای مجازی در قالب وی‌اودی، یک چرخش تمدنی است که پیش از این در کشورهای ‌پیشرفته به طور موفق تجربه شده و حالا با زیرساخت‌های اینترنتی موجود، امکان تحقق آن در کشورمان وجود دارد.

متولیان دولتی سینما، باید در این بزنگاه تاریخی، دوره‌ کرونایی را مغتنم دانسته و سینمای ایران را در این چالش جدید، از رکود به بالندگی و رونق اقتصادی برسانند. این یک توفیق اجباری است که پیش از این به دلیل نبود عزم جزم مسوولان، اعتماد به نفس دست‌اندرکاران و به خطر افتادن منافع گروهی اندک، امکان تحققش کم بود. اما حالا با به کار گرفتن قدرت تخریبی هرکولی به نام کرونا، می‌شود کاری کرد کارستان!

نمایش فیلم سینمایی «خروج» آخرین ساخته‌ ابراهیم حاتمی‌کیا در «سینما آنلاین» بدون آن که هنوز رنگ سالن‌های سینما را دیده باشد، ثابت کرد که کار «نشد» ندارد. فقط کافی است متولیان امور، فرصتی را فراهم کنند که کل ظرفیت «وی او دی» کشور به خدمت گرفته شود و از طرف دیگر جلوگیری از دانلود غیرقانونی بطور بسیار جدی در دستور کار قرار گیرد، یا اگر امکان فنی آن فراهم نیست، از نظر اقتصادی ساز و کاری را تدارک ببینند که عملا استفاده از مال دزدی و قاچاق، برای سوءاستفاده کنندگان مقرون به صرفه نباشد.

در این میان کم کاری سازمان صدا و سیما در تبلیغ «سینما آنلاین» غیر قابل اغماض است. واضح است که این سازمان نباید این نوع نمایش را رقیب خود بداند، بلکه باید چون گذشته با همراهی و مساعدت خود از طریق تبلیغات گسترده، به ایجاد فرهنگ فیلم دیدن قانونی، مردم را در گذر به این دوره‌ جدید تمدنی، مشایعت کند.

در چنین حالتی، شورای عالی تهیه کنندگان سینما اطمینان دارد تماشاگران سینمای ایران در حمایت از سینمای محبوب و نجیبشان پای کارند و این سینما را حتی در سخت‌ترین شرایط تنها نمی‌گذارند.

ما معتقدیم با استحکام سینما آنلاین، تولیدات سینمایی در دوران پسا کرونا رونق خواهد گرفت و از این رونق، سالن‌های سینما نیز به موازات صنعت «وی او دی» بهره‌ها خواهند برد و مگر نه این که به فرموده‌ رهبر انقلاب سال ۱۳۹۹ باید سال «جهش تولید» باشد.

راه اندازی سامانه ثبت درخواست حمایت فعالان سینمایی

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی سازمان سینمایی، چهارمین جلسه کارگروه بررسی آسیب‌های کرونا در سینما برگزار شد.

در این جلسه مدیرعامل صندوق اعتباری هنر گزارشی از روند اعطای وام ۱۰ میلیونی به ازای هر پرده به سینماها ارائه کرد و از ارائه درخواست ۵۰ سینما شامل ۱۰۵ پرده برای دریافت این وام قرض الحسنه خبر داد و قرار شد درخواست ها صرفا تا ضرب الاجل تعیین شده تا پایان فروردین پذیرفته شود.

همچنین مصوب شد با توجه به مجوز ریاست هیات امنای بنیاد سینمایی فارابی مبنی بر تخصیص نیمی از مطالبات وصول شده بنیاد در فروردین و اردیبهشت به کارگروه کرونا، پیگیری های لازم معمول تا بین سینماگران و فعالیت‌های آسیب دیده توزیع شود.

از دیگر مصوبات این جلسه می‌توان به راه‌اندازی سامانه‌ای در راستای مصوبه دولت به منظور ثبت درخواست حمایت فعالان سینمایی که دچار آسیب شده‌اند اشاره کرد. این سامانه از روز دوشنبه فعال می شود و کلیه فعالان حوزه سینما که متقاضی حمایت هستند می‌توانند درخواست خود را از طریق سامانه ارسال کنند. تعیین اولویت‌ها و میزان حمایت با توجه به اطلاعات دریافتی به تصویب کارگروه خواهد رسید.

همچنین قرار شد ضمن ادامه توقف صدور پروانه ساخت فیلم، معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی جلسه‌ای با حضور تهیه‌کنندگان پروژه‌هایی که صرفا چند جلسه از فیلمبرداری آن‌ها باقی مانده و نماینده تشکل‌های تهیه‌کنندگان به منظور بررسی وضعیت آن‌ها جهت پیشنهاد به ستاد ملی کرونا برگزار کند.

در جلسه بعدی این ستاد که روز چهارشنبه برگزار می‌شود میزان و نحوه کمک خانه سینما به اعضا بررسی و تصمیم‌گیری خواهد شد و سناریوهای محتمل در بازگشایی سینماها در صورت اعلام وضعیت سفید نیز بررسی می‌شود.

«کرونا» و داستان دنباله‌دار «فداکاری»/ ما مستندسازیم نه دردسرساز!

مرتضی آتش‌زمزم کارگردان سینما که این روزها مشغول ساخت مستندی درباره کروناست در گفتگو با خبرنگار مهر درباره این مستند گفت: برای ساخت این مستند که هنوز نامی برای آن انتخاب نکرده‌ام، به سراغ بیمارستان‌ها رفتم و بیشترین کار من مربوط به بخش آی‌سی‌یو یکی از مراکز اصلی درمان در اصفهان بود که ما به سراغ کادر درمان و نیروهای خدمات و مشکلاتی که برای آن‌ها وجود دارد، رفتیم.

کارگردان فیلم سینمایی «مالیخولیا» عنوان کرد: ما فاز اول این مستند را فیلمبرداری کردیم و در نظر داریم دو، سه ماه بعد دوباره به سراغ افرادی که با آن‌ها گفتگو کردیم و تلاش‌هایشان را به تصویر کشیدیم برویم تا ببینیم در چه وضعیتی هستند. در فاز اول با کادر درمان و بیماران، نیروهای خدمات و تمام کسانی که در این بحران فداکارانه تلاش می‌کنند به گفتگو پرداختیم و درباره سختی‌هایشان، ارتباطشان با خانواده و… صحبت کردیم.

تجربه مواجهه با دو گروه در روزهای کرونایی

وی با بیان اینکه هدفش از ساخت این مستند، ثبت این واقعه بود که در حال حاضر به یک مشکل جهانی تبدیل شده است، درباره موارد ویژه این مستند گفت: من ۲ مورد ویژه در حین ساخت این مستند دیدم؛ یکی اینکه گروهی کاملاً فداکارانه در میدان هستند و دیگر اینکه گروهی کم لطفی می‌کنند، خطر را نادیده می‌گیرند و به خود و جامعه آسیب می‌رسانند. این ۲ مورد برای من بسیار ویژه بود. البته همیشه مردم مقصر نیستند چراکه در حال حاضر آن‌ها بلاتکلیف هستند. به نظرم اگر مردم درست توجیه شوند، به توصیه‌ها عمل می‌کنند یعنی در خانه‌ها می‌مانند ولی دولت خودش برنامه مشخصی ندارد و قضیه را جدی نمی‌گیرد یا برنامه دیگری در سر دارد.

بدترین تصویر که ثبت کرده‌ام غربت خانواده فوت شدگان است که حتی نمی‌توانند برای عزیزشان درست مراسم خاکستری و… برگزار کنند و این بسیار دردآور است. شاید بزرگترین مشکل در دوران پساکرونا همین موارد باشد چون در آن هنگام با موجی از افراد افسرده مواجه می‌شویم آتش‌زمزم بیان کرد: در مجموع مردم در این موضوع همراهی خوبی داشته‌اند آن‌هایی هم که رعایت نمی‌کنند سه دسته هستند؛ کسانی که زندگی روزمره‌شان به شغلشان بستگی دارد و مجبورند سرکار بروند، آن‌هایی که مشاغل آزاد دارند مثل رانندگان تاکسی، دست فروشان و… که این افراد مشکل معیشت دارند، گروه دیگر مشاغلی دارند که دولت اقدام به تعطیلی آن‌ها نکرده و به اجبار سرکار می‌روند. بنابراین دولت باید تدبیری برای این‌ها در نظر بگیرد که ایشان آسیب‌پذیرترین قشر جامعه هستند.

وی ادامه داد: گروه سوم اما افراد بی‌خیالی هستند که بی‌توجه به توصیه‌ها تردد غیرضروری دارند. به گروه اول و دوم خرده نمی‌توان گرفت اما گروه سوم کسانی هستند که بدون داشتن تعهد اجتماعی، بیماری را به دیگران منتقل می‌کنند وگرنه کسانی که به اجبار سرکار می‌روند حواسشان به همه چیز هست، به خود و خانواده‌شان فکر می‌کنند و جانب احتیاط را نگه می‌دارند.

این کارگردان با اشاره به فوت شدگان کرونا هم اظهار کرد: بدترین تصویر که ثبت کرده‌ام غربت خانواده فوت شدگان است که حتی نمی‌توانند برای عزیزشان درست مراسم خاکستری و… برگزار کنند و این بسیار دردآور است. شاید بزرگترین مشکل در دوران پساکرونا همین موارد باشد چون در آن هنگام با موجی از افراد افسرده مواجه می‌شویم. خوشبختانه ما مردم با فرهنگی داریم آنها می‌دانند که در چنین شرایط سختی باید جویای احوال یکدیگر شوند و نباید افرادی را که دچار آسیب‌های این چنینی می‌شوند، رها کنند. این در حالی است که طبق پیش‌بینی‌ها، جهان حداقل یک سال با این بیماری درگیر است.

به مستندساز به چشم «دردسر» نگاه می‌کنند!

آتش‌زمزم با بیان اینکه در ابتدا قصد داشت این مستند را در قم بسازد اما نتوانست مجوزهای لازم را اخذ کند، اظهار کرد: اوایل خیلی امنیتی به قضیه کرونا نگاه می‌شد. متأسفانه در کشور ما برخی مسئولان دوربین را یک سلاح می‌دانند و حتی یک مستندساز و فیلمساز رسمی کشور به چشم دردسر نگاه می‌کنند که شاید عیوب را منتشر کنند! در حالی که او فقط قصد ثبت فداکاری‌ها را دارد و اگر هم برای رفع کمبود و عیبی اطلاع رسانی درست شود حتماً به حل مشکل کمک خواهد کرد.

وی افزود: این نگاه به دوربین یک معضل است به همین دلیل کار مستندساز و فیلمساز در ایران سخت است. من به دست اندرکاران وزارت بهداشت و سازمان مدیریت بحران هم گفتم که قصد من ثبت فداکاری‌های همکاران شماست اما متأسفانه با ما همکاری نشد. در نهایت من از طریق یکی از دوستانم در شبکه اصفهان، مجوز ساخت مستند در بیمارستان‌های اصلی این استان را گرفتم.

آتش‌زمزم در پایان بیان کرد: ما در دل این مستند فراخوانی به ۱۰ زبان دنیا منتشر کرده‌ایم و از مردم خواستیم درباره این درد مشترک صحبت کنند چون در حال حاضر این بیماری باعث نزدیکی همه کشورها درباره یک موضوع واحد شده است. برای مثال همان مشکلی که در بیمارستان خورشید اصفهان هست در بیمارستان میلان ایتالیا هم وجود دارد. بنابراین می‌توانیم این درد مشترک را با زبان مشترک بیان کنیم. ما این ویدئوها را در این مستند می‌گنجانیم. این را هم باید عنوان کنم که ویدئوهای زیادی در این حوزه به دست ما رسیده از هند گرفته تا چین، انگلیس و ایتالیا که درباره این موضوع با ما احساساتشان را به اشتراک گذاشته اند.

خرید حقوق حداقل ۱۰ اثر اقتباسی توسط بنیاد سینمایی فارابی

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی، به منظور تقویت پیوند میان سینما و ادبیات داستانی و تشویق نویسندگان و تولیدکنندگان فیلم، بنیاد سینمایی فارابی، طرح حمایت از تولید فیلم‌های اقتباسی را به اجرا می‌گذارد.

بر اساس این خبر، بنیاد سینمایی فارابی در نظر دارد حمایت از تولید فیلم اقتباسی را به شرح زیر اجرا کند:

۱. بنیاد سینمایی فارابی تا پایان خرداد ۹۹ حقوق حداقل ۱۰ اثر در گونه‌های مختلف ادبیات داستانیِ پس از انقلاب را بر اساس جذابیت‌های داستانی و قابلیت اقتباس سینمایی، از صاحب حقوق اثر (مؤلف یا ناشر) خریداری می‌کند.

۲. خریداری حقوق کتاب‌هایی که برنده جوایز معتبر ادبی مانند جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی، جایزه جلال آل احمد و سایر جوایز مورد تایید وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در اولویت قرار دارند.

۳. تهیه کنندگان حرفه‌ای سینما می‌توانند پیشنهادهای خود را به بنیاد سینمایی فارابی ارائه نمایند.

۴. حقوق آثاری که برای اقتباس مورد موافقت قرار می‌گیرند، به قیمت مصوب کمیسیون فرهنگی – هنری بنیاد (بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیون ریال) از صاحب قانونی اثر (مؤلف یا ناشر) خریداری می‌شود و برای نگارش فیلمنامه در اختیار تهیه کننده (پیشنهاد دهنده) قرار می‌گیرد.

۵. پس از دریافت پروانه ساخت، ضمن واگذاری حق اقتباس خریداری شده به تهیه کننده مبلغ ۵۰۰ میلیون ریال نیز بابت تبدیل داستان به فیلمنامه، به تهیه کننده پرداخت می‌شود.

۶. بنیاد سینمایی فارابی در تولید این آثار با تصویب شورای هماهنگی تولید سازمان سینمایی، تا سقف ۱۰ میلیارد ریال مشارکت خواهد کرد.

۷. فهرست کتاب‌هایی که حقوق اولیه آنها به منظور طراحی و تولید آثار اقتباسی، خریداری شده و می‌شود به همراه فهرست آثاری که حقوق سینمایی آنها در گذشته به وسیله سازمان سینمایی و مؤسسات تابعه، خریداری شده است برای استفاده از بند ۵ و۶ این فراخوان در نشانی www.eqtebas.ir نیز قابل بهره‌برداری است.

خبرگزاری مهر-گروه فرهنگ: زمزمه‌هایی از تعطیلی فعالیت‌های ایران در حوزه نشر بین‌الملل به گوش می‌خورد. این موضوع بیشتر از آنکه زاییده خواست ایران و نشر ایران باشد، ناشی از موقعیت جاری نشر در جهان با پاندمی کرونا بوده و بسیاری از بازیگران نشر را در دنیا به خود مشغول کرده است. با این‌همه، ایران به‌دلیل محدودیت نوع حضور در بازارهای جهانی و نقش‌آفرینی محدود و خاص خود، بیش از پیش نیاز به تدوین استراتژی کوتاه و بلندمدت در این زمینه دارد.

صنعت نشر ایران طی ده سال گذشته از آغاز حضور جدی‌اش در فضاهای بین‌المللی نشر در جهان همواره در حال آزمون و خطا درباره نحوه تنظیم روابط خود با دنیای دائم نو شونده نشر جهان بوده و کماکان هیچ بازیگر جهانی عرصه نشر نمی‌تواند مدعی باشد که در مواجهه با ناشران ایران می‌تواند از یک الگوی مشخص استفاده کند.

به بهانه همین‌موضوع در گفتگو با مجید جعفری اقدم مدیر آژانس ادبی و ترجمه پل درباره الزامات و شکل و سیاق حضور در رویدادهای جهانی نشر گفتگو کردیم. مشروح متن این‌گفتگو در ادامه می‌آید:

آقای جعفری اقدم در سال‌های اخیر مهمترین استراتژی ایران در جهان نشر، حضور در نمایشگاه‌های خارجی بوده است و موضوعات دیگری که الزامات حضور در این نمایشگاه‌ها هستند کماکان بدون توجه باقی مانده است. شما فکر می‌کنید چه لزومی برای حضور نشر ایران در نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب، احساس می‌شود؟

نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب از جمله رویدادهای مهم در اقتصاد نشر جهانی هستند که با هدف بسترسازی برای تعامل بیشتر عوامل نشر از کشورهای مختلف برای ایجاد و بسط همکاری‌های مشترک در حوزه نشر و کتاب، به‌ویژه در حوزه مبادلات رایت کپی و ترجمه کتاب‌ها و همکاری‌های مشترک در خلق و تولید آثار برگزار می‌گردند.

حضور قاعده‌مند و منطبق با استانداردهای شرکت در نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب، یکی از الزامات و مقدمات بهره‌برداری از بستر نمایشگاه‌های کتاب به حساب می‌آیند. بدین معنی که عوامل نشری که می‌خواهند به تعاملات در اقتصاد نشر جهان ورود پیدا کنند، باید هم خود قابلیت و توانمندی‌های لازم را برای حضور در عرصه‌های بین‌المللی نشر کسب کنند و هم آثاری را که می‌خواهند در این بازار عرضه کنند متناسب با ذائقه و سلیقه مخاطبین در بازارهای هدف باشد. با این‌تعریف بازیگران اصلی در نمایشگاه‌های کتاب مدیران نشر، مسئولان رایت مؤسسات نشر و آژانس‌های ادبی هستند. البته حضور گاه‌وبی‌گاه عوامل دیگر همچون نویسندگان، محققین و تصویرگران می‌تواند نگاه و رویکرد آنها را در تولید آثار مناسب ذائقه بازارهای نشر جهانی هدایت کند. شرکت کنندگان با اهداف تجاری در این نوع عرصه‌ها را می‌توان در سه گروه جمع بندی کرد: بازدیدکنندگان حرف‌هایی(Trade Visitors)، غرفه داران(Exhibitors) و آژانس‌های ادبی که در سالن‌های رایت نمایشگاه‌ها دارای میز مذاکره هستند.

بنابراین بازار نشر ایران نیز باتوجه به توانمندی‌ها و قابلیت‌ها در محتوا و همچنین تصویرگری، می‌تواند از فرصت نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب به‌عنوان ویترین و بستری جهت ورود به بازارهای نشر در جهان بهره‌مند شود.

دولت و بخش دولتی در ایران همواره یکی از مهمترین مشوق‌های حضور ایران در این‌دست رویدادهایی است که عنوان کردید. در عین حال شما بر نقش پررنگ عوامل غیردولتی در این میان صحه می‌گذارید. با توجه به تجربه حضورتان در رویدادهای مختلف نمایشگاه کتاب بفرمائید اگر بازیگران اصلی در نمایشگاه‌های کتاب عوامل نشر هستند، پس جایگاه و نقش دولت‌ها در این میان چیست؟

کارگزاران فرهنگی بعضی کشورها از موقعیت نمایشگاه‌های کتاب خارجی به عنوان ویترینی برای نمایش داشته‌های فرهنگی و ادبی خود، فارغ از داشتن اهداف تجاری و اقتصادی و عمدتاً با هدف تبلیغ بهره می‌جویند و این کار معمولاً توسط نهادهای دولتی و یا مؤسسات وابسته به آنها انجام می‌پذیرد. همانگونه که نهادهای فرهنگی و نشر دولتی ما در سال‌های نه چندان دور در نمایشگاه‌ها عمل می‌کردند و اکنون نیز این نوع حضور کم و بیش در بعضی از نمایشگاه‌های کتاب در خارج جاری و ساری است.

برخی عوامل نشر در برخی کشورها که برای ادامه حیات در داخل نیازمند حمایت‌های دولتی هستند، برای حضور در نمایشگاه‌های کتاب نیز نیازمند حمایت دولت می‌باشند. دولت‌ها در این نوع کشورها تلاش می‌کنند با فراهم آوردن فضا و تسهیلات حضور عوامل نشر خود در رویدادهای بین‌المللی نشر را حمایت کنند.

عوامل نشر در کشورهای دارای صنعت نشر قوی، یا خود به‌طور مستقل در نمایشگاه‌ها شرکت می‌کنند یا در غرفه‌های جمعی(Collective) با مدیریت و ساماندهی اتحادیه‌ها و یا تشکل‌های نشر خود حضور می‌یابند.

نقش دولت‌ها در همراهی با عوامل نشر کشورهای که اقتصاد نشر ضعیف و کوچک دارند برای ورود و حضور در بازارهای بین‌المللی نشر، به‌ویژه نمایشگاه‌های کتاب، بسیار لازم و چاره‌ساز است. مشکلات و هزینه‌های بالای شرکت در نمایشگاه‌های خارجی، که معمولاً آورده‌های دست به نقدی هم برای شرکت کنندگانشان قابل پیش‌بینی نیست، دولت‌ها را متقاعد می‌کند که عوامل نشر داخلی علاقمند به فعالیت در بازارهای بین‌المللی نشر را در مسیر کمک به توسعه نشر داخلی در دیگر بازارهای نشر جهان، حمایت و همراهی کنند. اما این نوع‌حمایت‌ها در درازمدت تأثیرات خود را از دست می‌دهد و بخش خصوصی را بیشتر به دولت وابسته می‌سازد.

بنابراین این‌نوع حمایت‌ها و ساماندهی حضور عوامل نشر در عرصه‌های بین‌المللی باید در مقطعی از زمان به تشکل‌های نشر و یا مؤسسات خصوصی واگذار شود، همانگونه که امروزه در بیشتر کشورهای دارای نشر قوی و مستقل انجام می‌گیرد. حمایت دولت‌ها از حضور ناشران در فضاهای بین‌المللی معمولاً در قالب حمایت از تشکل‌ها و یا اتحادیه‌های نشر صورت می‌گیرد و خود دولت نه متولی سخت افزار کار می‌شود و نه متولی نرم افزار آن.

با این تفاسیر به نظر نمی‌رسد که نوع حضور ما در این‌دست رویدادها چندان منطبق با استانداردهایی باشد که می‌شود از آنها سراغی گرفت و نمونه‌هایش را دید. از دید شما نحوه حضور نشر ما در عرصه‌های بین‌المللی در کدام گروه از طبقه بندی‌های ذکر شده قرار می‌گیرد؟

حضور نشر ما در رویدادهای بین‌المللی نشر بیشتر به حضور در برخی نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب محدود می‌شود و در عرصه‌ها و رویدادهای دیگر مثل جوایز ادبی، فستیوال‌های ادبی و… اغلب غایب هستیم. عمر حضور جدی ما در نمایشگاه‌ها نیز چندان طولانی نیست و شاید به اواخر دهه هفتاد برگردد. البته قبل از آن برخی مؤسسات فرهنگی و نشر دولتی اغلب در قالب غرفه‌های رایزنی‌های فرهنگی ایران در کشورهای خارجی و یا مؤسسات اقماری وابسته به دولت مثل انتشارات الهدی، مجمع جهانی اهل بیت و… عمدتاً با هدف تبلیغی در نمایشگاه‌ها شرکت می‌کردند.

از اواخر دهه هفتاد علاوه بر حمایت‌های دولت از حضور مؤسسات و نهادهای فرهنگی وابسته به دولت، تصمیم گرفته شد بخش خصوصی نشر هم برای حضور در نمایشگاه‌های خارجی مورد حمایت و توجه قرار گیرد (نه اینکه از آنها برای اجرای برنامه‌های فرهنگی دولت استفاده ابزاری شود). در سال ۷۹ برای نخستین بار اتحادیه ناشران تهران به نمایندگی از ناشران عضو و با حضور عده‌ایی از ناشران در غرفه مستقلی در نمایشگاه کتاب فرانکفورت شرکت کرد. همچنین برخی ناشران و آژانس‌های ادبی با حمایت و یا بدون حمایت دولت در غرفه‌های مستقل حضور یافتند. وزارت ارشاد هم در قالب غرفه نمایشگاه کتاب تهران، که توسط معاونت بین‌الملل نمایشگاه تهران اداره می‌شد، در نمایشگاه فرانکفورت حضور می‌یافت و صرفاً به تبلیغ نمایشگاه تهران و ثبت نام از ناشران خارجی متقاضی شرکت در نمایشگاه تهران می‌پرداخت. این نوع حضور در نمایشگاه فرانکفورت تجربه خوبی بود که متأسفانه در سال‌های آتی ادامه نیافت.

البته حضور ایران در نمایشگاه‌های خارجی کتاب محدود به نمایشگاه فرانکفورت نبود. در بعضی نمایشگاه‌های دیگر سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و همچنین مؤسسه نمایشگاه‌های فرهنگی با همان‌روش سنتی قبلی و عمدتاً با هدف تبلیغی، به‌عنوان بخشی از وظیفه سازمانی خود، شرکت می‌کرد که این‌حضور همچنان در زمان اکنون نیز انجام می‌پذیرد با این‌تفاوت که نقش سازمان فرهنگ و ارتباطات کم رنگ‌تر شده و بیشتر نمایشگاه‌ها را مؤسسه نمایشگاه‌های فرهنگی وزارت ارشاد اسلامی شرکت می‌کند.

حضور نشر ایران در نمایشگاه‌های کتاب از نیمه دهه هشتاد به بعد توسط وزارت ارشاد پر رنگ‌تر شد. مؤسسه نمایشگاه‌ها تولی‌گری برگزاری بیشتر غرفه‌های ایران در نمایشگاه‌ها را به‌عهده گرفت و تقریباً با همان‌کارکرد قبلی کار را ادامه داد. اما در برگزاری غرفه ایران در نمایشگاه فرانکفورت تغییراتی اتفاق افتاد. غرفه ایران شکل و شمایل تازه‌ایی پیدا کرد و به‌جای فعالیت صرفاً معرفی نمایشگاه کتاب تهران فعالیت‌های و برنامه‌های دیگری برای اجرا در غرفه ایران تدارک دیده شد، از جمله نمایش و معرفی کتاب‌های بیشتر و البته در مواردی فروش کتاب، به‌ویژه آثار نفیس، و اجرای برنامه‌ها و نشست‌های فرهنگی، که اغلب خروجی قابل توجهی نداشته و ندارند. البته این نوع حضور با استقبال چندانی از طرف بخش خصوصی روبرو نشد و ناشران آن را بیشتر متعلق به دولت و یا ناشران وابسته به دولت قلمداد کردند. از این رو اغلب ناشران از بخش خصوصی در غرفه‌های مستقل و به‌طور پراکنده در سالن‌های مختلف نمایشگاه شرکت کردند.

شما وضع موجود حضور نشر ایران در نمایشگاه‌های کتاب خارجی را در مقایسه با سایر کشورهای هم رده خودمان چگونه ارزیابی می‌کنید؟

از دهه ۹۰ به بعد، به‌دنبال اعتراض‌ها به نتایج و کارکرد معاونت فرهنگی وزارت ارشاد از حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی، رویکرد جدیدی در نحوه حضور اندیشیده شد و تلاش شد حضور عوامل نشر ایرانی در غرفه ایران در نمایشگاه کتاب فرانکفورت، هم یکپارچه و هم در فضای آبرومندانه‌تری برگزار شود. از این‌رو مؤسسه نمایشگاه‌ها با فراهم آوردن فضای بزرگ‌تر، امکانات بیشتر و تمهید تسهیلات از بخش خصوصی برای حضور بیشتر در غرفه ایران استقبال کرد. این‌اقدام در سال‌های اول با مشکلاتی روبرو بود ولی در سال‌های اخیر سامان بهتری یافته و مورد استقبال ناشران و سایر عوامل نشر ایرانی قرار گرفته است. همراه با این‌اقدام مهمان ویژه‌شدن ایران در بعضی نمایشگاه‌های خارجی موجبات حضور هدفمندتر نشر ایران و حضور بیشتر بخش خصوصی در بعضی نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب را فراهم آورده است.

البته این‌تغییرات و اصلاحات، بیشتر به غرفه ایران در نمایشگاه فرانکفورت و برخی نمایشگاه‌ها که ایران مهمان ویژه است، محدود شده و در بقیه‌نمایشگاه‌های کتاب همچنان روال قبلی استمرار دارد.

شما معتقدید حضور مستقیم و یا غیرمستقیم دولت‌ها در نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب، کمک چندانی به ورود و حضور عوامل نشر در بازارهای بین‌المللی نشر نمی‌کند. فکر می‌کنید چرا وزارت ارشاد و مؤسسه نمایشگاه‌ها تولی گری برگزاری غرفه‌های ایران در نمایشگاه‌های خارجی را به تشکل‌های نشر و یا بخش خصوص واسپاری نمی‌کند؟

ارزیابی بنده از اینکه نتایج قابل قبولی از حضور دولتی‌ها در نمایشگاه‌های خارجی گرفته نمی‌شود، معطوف به تأثیر کمتر این نوع حضورها در مرتبط کردن بدنه نشر کشور به بازارهای بین‌المللی نشر و مراودات اقتصادی نشر در جهان است. شاید دوستان در وزارت ارشاد اهدافی را از حضور در اکثر نمایشگاه‌های خارجی دارند که با این نوع حضور این اهداف محقق می‌شود. اگر غیر از این بود که مسئولان محترم اصراری به ادامه کار نمی‌کردند.

کشورهایی که برای کمک به ورود صنعت نشرشان در بازارهای بین‌المللی نشر هدف و برنامه دارند معمولاً سعی می‌کنند فضا و بسترها را برای حضور موفق بخش خصوصی در عرصه‌های بین‌المللی فراهم آورند تا آنها راه و چاه‌های ورود به این بازار را یاد بگیرند تا خود بتوانند حضورشان را در عرصه‌های اقتصاد نشر جهانی مدیریت کنند. در بیشتر کشورها هم، خود اتحادیه‌ها و تشکل‌های نشر و بخش خصوصی موضوع را مدیریت می‌کنند و نیازی به حمایت و دخالت دولت ندارند. حالا اکثر غرفه‌های جمعی کشورها در نمایشگاه فرانکفورت که با عنوان غرفه ملی کشورها برگزار می‌شود توسط اتحادیه‌ها و یا تشکل‌های نشر آنها اجرا و مدیریت می‌شود.

اینکه اتحادیه‌ها و تشکل‌های نشر ما به چه‌اندازه‌ایی از توانمندی و قابلیت رسیده‌اند که بتوانند حضور نشر ایران در جهان را تولی‌گری کنند، جای تأمل دارد. اما باید این‌اقدام از جایی شروع شود. وقتی عوامل نشر کشوری در فضایی که مستقیماً توسط بخش دولتی تدارک دیده شده و مدیریت می‌شود قرار می‌گیرند، ارتباط‌گیری آنها با مخاطبین خارجی با ملاحظاتی از طرف خارجی‌ها روبرو می‌شود. بالاخره باید این‌نوع فضاها در مقطعی از سیر حضور نشر ایران در جهان هویت بخش خصوصی پیدا کند.

حضور نشر ایران در نمایشگاه‌های بین‌المللی نه چندان مهم که اغلب توسط دولت اجرا و مدیریت می‌شود، اگر با هدف تبلیغ است، که است، می‌تواند در قالب غرفه‌هایی که توسط رایزنی‌های فرهنگی در کشورهای مختلف با کمک و همکاری ارشاد و مؤسسه نمایشگاه‌ها اتفاق بیافتد. در این صورت دیگر نیازی نخواهد بود مؤسسه نمایشگاه‌ها با هزینه‌های قابل توجه در نمایشگاه‌های مختلف با تابلو مؤسسه نمایشگاه‌ها یا نمایشگاه کتاب تهران غرفه بزند. حضور نشر ایران در نمایشگاه‌های بین‌المللی نه‌چندان مهم که اغلب توسط دولت اجرا و مدیریت می‌شود، اگر باهدف تبلیغ است، که هست، می‌تواند در قالب غرفه‌هایی که توسط رایزنی‌های فرهنگی در کشورهای مختلف با کمک و همکاری ارشاد و مؤسسه نمایشگاه‌ها اتفاق بیافتد. در این‌صورت دیگر نیازی نخواهد بود مؤسسه نمایشگاه‌ها با هزینه‌های قابل توجه در نمایشگاه‌های مختلف با تابلو مؤسسه نمایشگاه‌ها یا نمایشگاه کتاب تهران غرفه بزند. متأسفانه اغلب عزیزانی هم که این‌غرفه‌ها را مدیریت می‌کنند، اطلاع چندانی از محتوای کتاب‌های به نمایش درآمده ندارند، به زبان کشور محل برگزاری نمایشگاه چندان آشنا نیستند که بتوانند با مراجعه کنندگان ارتباط برقرار کنند و اغلب هم شناخت چندانی از فضای نشر کشور محل برگزاری نمایشگاه، ندارند.

پیشنهاد مشخص شما برای مؤثربودن نقش معاونت فرهنگی وزارت ارشاد اسلامی در حمایت از حضور نشر ایران در نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب چیست؟

همان‌طور که قبلاً عرض شد، حمایت و پشتیبانی معاونت امور فرهنگی از حضور عوامل نشر ایران در نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب در وضع موجود امری بایسته و شایسته است. اما آسیب‌شناسی وضع موجود نشان می‌دهد برنامه‌های معاونت فرهنگی برای حمایت از حضور نشر ایران در جهان، که از کانال ارائه خدمات توسط مؤسسه نمایشگاه‌های فرهنگی، عملیاتی می‌شود خروجی قابل قبولی نداشته و قابل دفاع نیست. بنابراین باید در سازوکار این‌نوع حمایت از حضور نشر ایران در جهان بازبینی جدی و عاجل صورت گیرد و بیشتر از این‌مقدمات هزینه‌سوزی و فرصت‌سوزی فراهم نشود.

اگر معاونت به‌جای حمایت از مؤسسه نمایشگاه‌های فرهنگی برای برگزاری غرفه‌های ایران در نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب، سمت‌وسوی حمایت خود را متوجه اتحادیه‌ها و تشکل‌های نشر، ناشران فعال در عرصه‌های بین‌المللی و آژانس‌های ادبی که طرح و برنامه مشخصی برای شرکت در نمایشگاه‌ها دارند، ببرد شاید، بتوان نتیجه مطلوب‌تری گرفت.

در کنار این‌ها معاونت می‌تواند در نمایشگاه‌های مهم، مثل نمایشگاه کتاب فرانکفورت، به برپایی غرفه ملی کتاب ایران با مدیریت مؤسسه نمایشگاه‌ها یا یکی‌دیگر از مؤسسات تابعه خود با مشارکت رایزنی‌های فرهنگی ایران در خارج فکر کند و برنامه‌های خود یا مؤسسات تابعه‌اش ازجمله تبلیغ نمایشگاه کتاب تهران، طرح گرنت، نمایش و معرفی آثار ارزشمند ایرانی و اسلامی (مثل کتب برگزیده شده در جوایز ادبی داخلی و خارجی و جایزه جهانی کتاب ایران)، حمایت از ناشران و مؤسسات فرهنگی دولتی برای نمایش و معرفی آثار خود، برگزاری نشست‌های تخصصی و دیگر برنامه‌های مرتبط به بخش بین‌الملل معاونت را در غرفه ملی در معرض اجرا بگذارد.