دسته: فرهنگ و هنر

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، گروه موسیقی «کُلدپلی» محبوب‌ترین آهنگ‌های قرن بیست و یکم را در انگلستان به بازار عرضه کرده است و حالا پس از ۴ چهار سال آلبومی جدید با عنوان «طلوع و غروب» منتشر می‌کند.

آن‌ها خبر انتشار آلبوم جدیدشان را به روشی غیرمعمول اعلام کردند. «کُلدپلی» برای این کار یک نامه به شکل تصادفی برای یک هوادار فرستاد. دریافت‌کننده نامه که فکر می‌کرد قربانی یک شوخی شده است، تصویر نامه را در فضای مجازی منتشر کرد که البته مشخص شد شوخی در کار نیست و نامه واقعی است.

البته زمزمه‌های انتشار آلبوم هفته پیش با انتشار پوستری داغ شد که در آن اعضای گروه «کُلدپلی» را در لباس خوانندگان و نوازندگان یک قرن پیش کنار فردریش نیچه ساکسیفون به دست نشان می‌داد. این پوستر ویژگی جالبی برای ما ایرانیان هم داشت. گوشه راست بالای پوستر بیت مشهور سعدی «بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند» به چشم می‌خورد. 

هر چند هنوز مشخصات ترک‌های این آلبوم منتشر نشده است، اما شاید این نشانی از وجود شعر سعدی در ترانه‌های جدید «کُلدپلی» باشد.

کریس مارتین خواننده اصلی «کُلدپلی‌» رابطه خوبی با شاعران ایرانی دارد. او پیش از این نیز هنگام جدایی از گویینت پالترو در مصاحبه‌ای گفته بود که از بحران‌های روحی با استفاده از شعر مولانا به آرامش رسیده است. مارتین گفته بود: «یک شعر از مولوی همه چیز را تغییر داد. آن شعر می‌گوید حتی وقتی غمگین هستید، برای شما خوب است.»

اشاره مارتین به این بیت مولانا بود: «هست مهمان‌خانه این تن ای جوان، هر صباحی ضیف نو آید دوان» و ابیات پس از آن بود.

حال باید منتظر ماند و دید که هدف «کُلدپلی» از نوشتن شعر سعدی بر این پوستر چیست.

۲۴۱۲۴۱

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مراسم ترحیم حسین دهلوی، هنرمند پیشکسوت حوزه موسیقی سنتی عصر روز دوشنبه ۲۹ مهر  از ساعت ۱۴ تا ۱۵:۳۰ در مسجد جامع شهرک غرب با حضور اهالی هنر برگزار شد.

دهلوی چهره ماندگار فرهنگ ایران، رهبر پیشین ارکستر سمفونیک، خالق اپرای «مانی و مانا» و قطعه سبکبال بود که روز ۲۳ مهر در سن ۹۲ سالگی در تهران درگذشت.

۲۵۸۲۴۳

روایتی از همکاری محمدرضا علیقلی و سهراب کاشف در ارکستر ملی

 

مهسا بهادری: به سمت سالن رودکی تالار وحدت می‌رویم؛ صدای سازها پیدا کردن سالن را راحت می‌کند. وارد سالن می‌شویم و اولین چیزی که به چشم می‌آید  جدیت اعضای گروهی است که به سختی روی سن سالن رودکی جای گرفته‌اند. تمرین گروه کر آوازی دانشگاه تهران و بنیاد رودکی و نوازندگان ارکستر ملی که قرار است  در تالار وحدت «پوئم سمفونی آب تشنه» اثر محمدرضا علیقلی را اجرا کنند. اجرایی که در ادامه همکاری سهراب کاشف و محمدرضا علیقلی در اجرای «شب خاطره‌ها» است که ششم و هفتم شهریور برگزار شد.

گروه نوازنده‌ها در حال تمرین هستند و گروه آواز کُر در حال گرم کردن صدایشان، سهراب کاشف که رهبر گروه موسیقی و فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد رهبری ارکستر از کنسرواتوار شهر وین است و پس از بازنشستگی استاد فریدون شهبازیان به عنوان رهبر مهمان هدایت ارکستر ملی ایران را بر عهده گرفته است؛ از راه می‌رسد و آرام روی صحنه می‌رود.

تمرین آغاز می‌شود و نوای بسم الله ارحمن الرحیم در سالن می‌پیچید در حالی که نوازندگان در حال نواختن هستند، صدای نوای (امشبی را شه دین در حرمش مهمان است) از گروه کُر بلند می‌شود و رازمیک اوحانیان که رهبری گروه کر پنجاه نفره را بر عهده دارد با لذتی وصف نشدنی به صدای شاگردانش گوش می‌دهد. صدایی که روایتگر عاشورا است و آواز خوانان چه ملتمسانه از صبح می خواهند که طلوع نکند.

محمدرضا علیقلی، آهنگساز این اثر وارد سالن می‌شود؛ بخشی از ملودی‌هایی که در این اثر شنیده می‌شود حاصل آهنگسازی و تنظیم محمدرضا علیقلی روی نوحه‌های فولکلوریک و موسیقی آئین نواحی جنوبی ایران و لالایی‌های موضوعی است که ارکستر آنها را تحت برنامه‌ریزی فشرده‌ای برای اجرا آماده می‌کند. علیقلی که وارد می‌شود خاطره بخشی از سریال‌های نوستالژیک زنده می‌شود. خاطراتی از «گل پامچال»، «مدرسه موش‌ها» و «شوق پرواز» که با موسیقی او در ذهن‌ها ماندگار شدند.

قدم‌زنان و آهسته پله‌ها را پایین می‌آید و روی یک صندلی در ردیف اول به تماشای ماحصل کارش می‌نشیند. نوای سقای دشت کربلا برادر سالن را پر کرده و رهبر گروه تمام توجهش به اعضای گروهش است؛ وقتی تمرین این بخش به پایان می‌رسد تازه متوجه حضور استاد می‌شود، با  احترام به سمت او می‌آید و ضمن خوش‌آمدگویی از اعضای گروه می‌خواهد تا به استاد بزرگ خیر مقدم بگویند و نوازندگان هم با کوباندن آرشه‌های خود به پاپیت‌ها ادای احترامی به استاد خود می‌کنند. حالا رهبر گروه که از دیدن صاحب اثر به وجد آمده با هیجان بیشتری گروه را رهبری می‌کند و نوازنده‌ها و خواننده‌ها با دقت بیشتری کار خود را انجام می‌دهند.

«یک‌سری از حروف را طوری بگویید که انگار در حال گاز زدن سیب سبز سفت ترش هستید حروف را باید اینگونه بگویید، اما این طرز ادا کردن بیشتر شبیه خوردن کوکای گرم است.سعی کنید صداهای اضافه را حذف کنید» این بخشی از صحبت‌های سهراب کاشف برای اصلاح تلفظ خوانندگان گروه کر است.

حالا زمان آن است که تمرین را از سر بگیرند. کاشف دست خود را بالا می‌آورد آن را به سمت سازهای کوبه ای می گیرد و می‌گوید اول شما بزنید و بعد که از ریتم آنها احساس رضایت می‌کند، نگاهی به سازهای زهی می‌اندازد و می‌گوید بعد شما بزنید.

علیقلی آرام بلند می‌شود و قدم‌زنان جایی می‌رود که صدای سازها را با دقت بیشتری بشنود. کمی دقت می‌کند و با یک غرور همراه با تحسین و لبخند روی لب به تماشای گروه می‌نشیند که این آخرین تمرینشان پیش از رفتن به روی صحنه تالار وحدت است.

زمان استراحت رسیده و اعضای گروه به خاطر حضور محمدرضا علیقلی بسیار خوشحال هستند تک تک از پله‌ها پایین می‌آیند و با برقی که در نگاهشان هست و اشتیاقی که در صدایشان موج می‌زند می‌گویند سلام استاد! و استاد چه متواضعانه پاسخ آنها را می‌دهد و با آنها صحبت می‌کند.

رهبر گروه از جایگاهش پائین می‌آید و با اشتیاق فراوان شروع به توضیح دادن جزئیات می‌کند.

تمرین به پایان رسیده و حالا گروه که به نظر می‌رسد خستگی برایشان معنی ندارد با لبخند رضایت استاد علیقلی سازها و برگه‌های نت را جمع می‌کنند تا برای اجرای اصلی روی صحنه آماده شوند. اتفاقی که حالا پس از بازگشت استاد علیقلی از سفری طولانی انجام می‌شود و احتمالا علاقمندان بسیاری را به تالار وحدت خواهد کشاند. آنهایی که برای شنیدن قطعات حماسی عاشورایی با سازهای کلاسیک و پر از ضرب و فراز و فرود و البته برای تجدید خاطره با آهنگسازی قدیمی و باسابقه برای دیدن و شنیدن این اجرا لحظه‌شماری می‌کنند.

عکاس: آرزو مهرآبادی

۲۵۸۲۴۵

سرودهای ملی ایران از آغاز تا امروز

 

نخستین بار در سده‌های هجدهم، نوزدهم و بیستم بود که دولت‌های ملی ظهور کردند و از همان ابتدا تولید و انتشار سرود ملی را در دستور کار قرار دادند و آن را در مراسم اجتماعی، سیاسی، ورزشی و هر تشکل رسمی دیگر بازخوانی یا پخش کردند و این رویه همچنان وجود دارد.

تاریخچه و سرنوشت سرود ملی ایران از آغاز تاکنون

ایران در طول تاریخ معاصر خود، پنج سرود ملی داشته که نخستین سرود، مربوط به دوره ناصرالدین شاه است. واضح‌تر اینکه سابقه و پیشینه سرود ملی ایران به دوران قاجار می‌رسد. در دوره پهلوی دو سرود داشته‌ایم که محمدرضا شاه پس از عزل پدرش از حکومت، سرود ملی را به سرود شاهنشاهی تغییر داد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی هم دو سرود ملی داریم که نخستین سرود به سبب طولانی بودن تغییر می‌کند و سرود ملی کنونی جایگزین آن می‌شود.

در دوران سلطنت ناصرالدین‌شاه قاجار بود که سرود ملی عمومیت پیدا کرد، البته نامش سرود ملی نبود. این سرود که آلفرد لومر فرانسوی سازنده‌اش بود، نوعی مارش بود که آن را «سلام شاهی» می‌دانستند.« سلام شاهی» به افتخار حضور ناصرالدین قاجار در مناسبات رسمی پخش می‌شد. مارش مذکور در زمان سلطنت مظفرالدین شاه روی صفحه رفت و به این وسیله ماندگار شد.

اعضای موزیک قزاقخانه

عامه مردم سرود ملی دوران ناصرالدین‌شاه را با نام «جاوید وطن» یا «ایران جوان» می‌شناسند. زنده‌یاد بیژن ترقی در سال ۱۳۸۴ روی ملودی جدید «ایران جوان» ساخته سیاوش بیضایی شعری سرود. این اثر نخستین‌بار توسط ارکستر ملل اجرا شد که پیمان سلطانی رهبری آن را به عهده داشت و سالار عقیلی خواننده آن بود. شهرام ناظری نیز در سال ۱۳۹۴ این اثر را بازخوانی کرد.

سرود «سلامتی دولت علیه ایران»

«سلامتی دولت علیه ایران» مارش دیگری بود که در دوران مشروطه ساخته شد. احمدشاه قاجار پس از برگزاری مراسم تاج‌گذاری‌اش آن اثر را سرود ملی ایران نامید و پس از این اتفاق بود که مارش ملی از سوی دولت و مردم به عنوان سرود ملی شناخته شد.

نت مارش ملی ایران یا سرود «دولت علیه ایران»

آهنگسازِ سرود «سلامتی دولت علیه ایران» غلامرضاخان امیرپنجه سالار معزز بوده است و آنطور که می‌گویند شعر آن را نیز خودش سروده است. امیرپنجه که در دوره پهلوی نام خانوادگی خود را به «مین باشیان» تغییر داد، موزیکانچی‌باشی «بریگاد قزاق» بوده است. بریگاد قزاق نیروی نظامی ویژه‌ای بود که به درخواست ناصرالدین شاه قاجار در پی قراردادی بین ایران و روسیه تزاری تشکیل شد. پس از ساخت و اجرا و باز اجرای سرود «سلامتی دولت علیه ایران»، در دوران رضا شاه، داوود نجمی‌مقدم ۳ سرود ساخت که «سرود شاهنشاهی»، «سرود پرچم» و «سرود ملی» نام داشتند. در زمان سلطنت محمدرضا پهلوی سرود شاهنشاهی به نوعی تبدیل به سرود ملی کشور شد.

«عمو سبزی فروش» جایگزین سرود ملی

درباره دوران سلطنت احمدشاه قاجار ماجرای جالبی وجود دارد که به این شرح است. دانشجویان ایرانی در زمان سلطنت احمدشاه برای تحصیل به آلمان رفته بودند. از آنها خواسته می‌شود سرود ملی ایران را اجرا کنند.

جلال گنجی فر در شماره سیزدهم  فصلنامه «ره‌آورد» شماره ۳۵ درباره این ماجرای واقعی اینگونه گفته است: «ما هشت دانشجوی ایرانی بودیم که در آلمان در عهد احمدشاه تحصیل می‌کردیم. روزی رئیس دانشگاه به ما اعلام کرد همه دانشجویان خارجی باید از مقابل امپراتور آلمان رژه بروند و سرود ملی کشورشان را بخوانند. ما بهانه آوردیم که تعدادمان کم است. گفت اهمیت ندارد. از برخی کشورها فقط یک دانشجو در اینجا تحصیل می‌کند و همان یک نفر، پرچم کشور خود را حمل خواهد کرد و سرود ملی خود را خواهد خواند. چاره‌ای نداشتیم. همه ایرانی‌ها دور هم جمع شدیم و گفتیم ما که سرود ملی نداریم و اگر هم داریم، به‌ یاد نداریم. پس چه باید کرد؟ وقت هم نیست که از نیشابور و از پدرمان بپرسیم. به راستی عزا گرفته بودیم که مشکل را چگونه حل کنیم. یکی از دوستان گفت: اینها که فارسی نمی‌دانند. چطور است شعر و آهنگی را سر هم بکنیم و بخوانیم و بگوییم همین سرود ملی ماست؟ کسی نیست که سرود ملی ما را بداند و اعتراض کند. اشعار مختلفی را که از سعدی و حافظ می‌دانستیم، با هم تبادل کردیم، اما این شعرها آهنگین نبود و نمی‌شد به ‌صورت سرود خواند. بالاخره من گفتم: بچه‌ها، «عمو سبزی‌فروش» را همه بلدید؟ گفتند: آری. گفتم هم آهنگین است و هم ساده و کوتاه. بچه‌ها گفتند: آخر «عمو سبزی‌فروش» که سرود نمی‌شود. گفتم: بچه‌ها گوش کنید! و خودم با صدای بلند و خیلی جدی شروع به خواندن کردم: «عمو سبزی‌فروش… بله. سبزی کم‌فروش… بله. سبزی خوب داری؟… بله» فریاد شادی از بچه‌ها برخاست و شروع به تمرین کردیم. بیشتر تکیه شعر روی کلمه «بله» بود که همه با صدای بم و زیر می‌خواندیم.

روز رژه با یونیفورم یک ‌شکل و یکرنگ از مقابل امپراتور آلمان، عمو سبزی‌فروش‌خوانان رژه رفتیم. پشت سر ما دانشجویان ایرلندی در حرکت بودند. از بله گفتن ما به هیجان آمدند و بله را با ما همصدا شدند، طوری که صدای بله در استادیوم طنین‌انداز شد و امپراتور هم به ما ابراز تفقد فرمودند و داستان به‌ خیر گذشت.»

سرود «ای ایران»

«ای ایران» سرودی است که در سال اول پس از انقلاب اسلامی (از سال ۱۳۵۷ تا سال ۱۳۵۸) بسیار مورد توجه بود و به عنوان سرود ملی ایران خوانده و اجرا می‌شد. شاعر این اثر ماندگار حسن گل‌گلاب است و روح‌اله خالقی آهنگساز آن است. این اثر هیچ‌گاه سرود ملی کشور ایران نبوده اما به گفته کارشناسان و منتقدان مهم‌ترین سرود میهن‌پرستانه ماست و به همین دلیل سرود ملی تلقی می‌شده است. سرود «ای ایران» تا پیش از آنکه صادق قطب‌زاده سرپرستی رادیو و تلویزیون ملی ایران را به عهده گیرد به طور مستمر پخش می‌شد اما مدتی بعد پخش آن ممنوع شد.

اسماعیل نواب‌صفا در خاطراتش به نقل از حسین گل‌گلاب نوشته است: «وقتی در سال ۱۳۲۳ ایران تحت اشغال متفقین بود. بعد از ظهر یکی از روزهای تابستان در خیابان، شاهد حرکات دور از نزاکت بعضی از سربازان خارجی با مردم بودم و از ناراحتی نمی‌دانستم چه کنم، بی‌اختیار راه انجمن موسیقی را که تازه تأسیس شده بود، پیش گرفتم. وقتی خالقی مرا دید گفت: چرا ناراحتی؟ واقعه را برایش تعریف کردم. او گفت ناراحتی فایده‌ای ندارد بیا کاری کنیم و سرودی بسازیم. این بود که سرود «ای ایران» خلق شد. در تاریخ ۲۷ مهرماه سال ۱۳۲۳ سرود «ای ایران» توسط گروه کر در تالار دبستان نظامی دانشکده اجرا شد و مورد استقبال قرار گرفت. پس از استقبال بسیار مخاطبان و مردم وزیر فرهنگ وقت هیئت نوازندگان اثر را به مرکز پخش صدا دعوت کرد تا صفحه‌ای از آن ضبط کنند. «ای ایران» پس از ضبط هر روز از رادیو تهران پخش می‌شد.

«ای ایران» و اجراهای دیگر

شیوه اجرای «ای ایران» که نسخه اولیه آن نایاب است، محدود به یک نسخه نیست. زنده‌یاد غلامحسین بنان «ای ایران» را اواخر دهه سی و اوائل دهه چهل در برنامه «گلها» خوانده است. در سال ۱۳۵۰ نیز اُپرای رادیویی این سرود با همکاری ارکستر بزرگ رادیو تلویزیون ملی ایران با رهبری فرهاد فخرالدینی و خوانندگی اسفندیار قره‌باغی ضبط شد. دو اجرای دیگر نیز از این اثر با صدای حسین سرشار و رشید وطن‌دوست وجود دارد.

«ای ایران» را می‌توان یکی از ماندگارترین آثار میهن‌پرستانه به حساب آورد، زیرا بیش از شش دهه است که در ذهن مردم باقی مانده است. شاید به همین دلیل است که دولت‌های پس از انقلاب به این اثر توجه نشان داده‌اند. «ای ایران» در دوران دفاع مقدس خوانده شد. البته باید یادآور شد این اثر کامل، در مقاطع مختلف سیاسی با تغییر در شعر بر اساس اتفاقات روز بازخوانی شده است.

سرود «پاینده بادا ایران»

«پاینده بادا ایران» اولین سرود ملی پس از انقلاب است که از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۱ مورد توجه بوده است. ابولقاسم حالت (شاعر و طنزپرداز ادبی) در سال ۱۳۵۸ شعر این اثر ملی را سروده و محمد بیگلری‌پور آهنگ آن را ساخته و کلیت آن در مدح و ستایش انقلاب و مقاومت و مبارزه است.

سرود «مهر خاوران»

در سال ۱۳۷۱ سرود «پاینده بادا ایران» کنار گذاشته شد و «مهرخاوران» جای آن را گرفت که تا امروز سرود ملی کشور بوده است. یکی از دلایل تغییر سرود ملی در سال‌های بعد طولانی بودن سرود «پاینده‌ بادا ایران» است. شعر سرود ملی «مهر خاوران» از آن ساعد باقری است و حسن ریاحی سازنده آن است.

ساعد باقری که کتاب‌های «نجوای جنون»، «شعر امروز» و «مدیرباش، رئیس» را در کارنامه دارد. در سال‌های ابتدایی دهه هفتاد مدیرکل مرکز موسیقی و سرود صدا و سیما بود و پس از آن مسئولیت‌های دیگری به عهده گرفت. حسن ریاحی نیز آهنگساز و موسیقی‌دان است که در دهه شصت مدیر گروه موسیقی اداره فرهنگ و هنر شیراز بوده و پس از آن مدیریت مرکز موسیقی سازمان صدا و سیما را به عهده داشته است. از دیگر مسئولیت‌های او می‌توان به ریاست هنرستان آواز «رودکی»، ریاست گروه موسیقی دانشکده صدا و سیما و ریاست انجمن آهنگسازان جوان صدا و سیما اشاره کرد. قطعه «آب زنید راه را» یکی از آثار مشهور حسن ریاحی است.

۲۴۱۲۴۱

نظر شما درباره این عکس چیست؟/ ارادت خواننده خارجی به شاعران ایرانی

 

 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، گروه موسیقی کُلدپلی، محبوب‌ترین آهنگ‌های قرن بیست و یکم را در انگلستان به بازار عرضه کرده است و حالا پس از چهار سال آلبومی جدید با عنوان «طلوع و غروب» منتشر می‌کند.

نکته ویژه این آلبوم پوسترش است که ویژگی جالبی برای ما ایرانیان دارد و گوشه راست بالای پوستر بیت مشهور سعدی «بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند» به چشم می‌خورد. 

کریس مارتین خواننده اصلی کُلدپلی‌ رابطه خوبی با شاعران ایرانی دارد. او پیش از این نیز هنگام جدایی از گویینت پالترو در مصاحبه‌ای گفته بود که از بحران‌های روحی با استفاده از شعر مولانا به آرامش رسیده است. مارتین گفته بود: «یک شعر از مولوی همه چیز را تغییر داد. آن شعر می‌گوید حتی وقتی غمگین هستید، برای شما خوب است.»

به همین بهانه خبرآنلاین با انتشار عکس این پوستر از کاربران خواسته است تا نظراتشان را درباره ارادت این گروه و خواننده‌اش به شاعران ایرانی بیان کنند.

۲۵۸۲۴۳

نظر کاربران خبرآنلاین درباره شعر سعدی در پوستری خارجی

 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، گروه موسیقی کُلدپلی که محبوب‌ترین آهنگ‌های قرن بیست و یکم را در انگلستان به بازار عرضه کرده است پس از چهار سال آلبومی جدید با عنوان «طلوع و غروب» منتشر می‌کند که نکته ویژه این آلبوم که برای ما ایرانیان جالب است، پوستر آن است. گوشه راست بالای پوستر بیت مشهور سعدی «بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند» نقش بسته است.

خبرآنلاین هم با انتشار تصویر پوستر این آلبوم از کاربران خواست تا نظرشان را درباره ارادت این گروه موسیقی به اشعار شاعران ایرانی بیان کنند و براساس جمع‌بندی کامنت‌های ارسالی بخشی از کاربران با ابراز شوق از این اتفاق، اقدام گروه کلدپلی را باعث افتخار فرهنگ و ادبیات ایران دانسته و به آن بالیدند مانند کاربری که نوشت: «چه اتفاق خوبی، فرهنگ ایرانی افتخار جهانی.» یا مرتضی که به این خبر اینطور واکنش نشان داد: «یک خبر خوب در این روزهای بدتر از بد که به دلمون صفا داد.»

در این میان بخشی از کاربران هم از غفلت هنرمندان بومی در تجلیل از مفاخر خود گلایه داشته و به دنبال پاسخ این پرسش بودند که حتما باید هنرمندان غربی با بزرگداشت بزرگان ادبیات ایران ما را به یاد آن‌ها بیندازند؟ به عنوان نمونه کاربری در این باره نوشت: «ما در خواب غفلت و هنرمندان آن ور آبی بیدار…» یا ژینا که نظر خود را اینطور بیان کرد: «کاش خوانندگان ایرانی هم یاد بگیرند.»

کاربر بی نامی هم نوشت: «چقدر خوب، غربی‌ها اینچنین قدر ما مفاخر ما رو می‌دونند اما خود ما هیچ توجهی به آن‌ها نداریم. دریغ»

در نهایت اما تعدادی از مخاطبان هم این اتفاق را چندان مهم تلقی نکردند و نظر خاصی درباره‌اش نداشتند، مانند یکی از کاربران که نوشت: «به چی این اتفاق می بالید؟» یا مخاطب دیگری که نظر خود را اینطور بیان کرد: «ما نیازی به توجه غربیها نداریم.»

۲۴۱۲۴۳

محسن یگانه هم مهاجرت کرد؟/پاسخ مدیر رسانه‌ای این خواننده

 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، محسن یگانه خواننده پاپ مدتی است در خارج از کشور به سر می‌برد. این موضوع در کنار لغو کنسرت‌های این خواننده پاپ شایعاتی را درباره مهاجرت او به وجود آورده است.

یک خبرنگار حوزه موسیقی با انتشار یک توئیت در اکانت شخصی‌اش نوشت: یگانه مدت‌ها در ایران به خاطر پرونده حقوقی یک واحد مسکونی به ارزش ۴میلیارد که کلاهبرداری بدی از او شد، پیگیر بود و پس از به نتیجه نرسیدن در آن، مدت‌هاست به کانادا مهاجرت کرده. یگانه تا عید امسال برنامه کنسرت داشت که همه را کنسل کرده است.

اما انتشار گسترده این توئیت و بازتاب‌هایش در فضای مجازی با واکنش مدیر رسانه‌ای این خواننده روبه‌رو شد. آرش حسینی در صفحه شخصی‌اش با تکذیب این خبر نوشت: ایشون به دلایل شخصی تصمیم گرفت مدتی دور باشه. بازه زمانی مشخصی هم‌ تعیین نکرده. آینده زندگی هیچکس مشخص نیست. طبیعتا محسن یگانه هر زمان تصمیم جدیدی در مورد نوع فعالیت هنری و زندگی کاریش بگیره به صورت رسمی اعلام می‌کنه.

۲۵۸۲۵۸

پاسخ تند همایون شجریان به منتقدان/قلم‌کشان بسان قمه‌کشان شده‌اند

 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، چند روز پیش اعلام شد که آلبوم مشترک همایون شجریان و علیرضا قربانی با آهنگسازی مهیار علیزاده پس از گذشت پنج سال،  با نام «افسانه چشم هایت» ۱۹ آبان منتشر می‌شود.

انتشار این اثر مشترک موسیقایی که به نوعی یکی از متفاوت‌ترین پروژه‌های همایون شجریان و علیرضا قربانی محسوب می‌شود در حالی است که مرداد سال ۱۳۹۳ اولین خبرها از تولید یک آلبوم مشترک توسط این ۲ هنرمند پرطرفدار منتشر و از آن تاریخ تاکنون نیز اظهارات ضد و نقیض فراوان و دلایل متعددی هم برای تاخیر در انتشار آن اعلام شد.

حالا پس از انتشار تصویری با تیتر تصویربرداری کلیپ این آلبوم در بازار بزرگ‌ ایران، واکنش‌ها و انتقادات فراوانی نسبت به این موضوع شکل گرفت که همین امر موجب شد تا همایون شجریان درباره این موضوع در پست اینستاگرامی خود اینگونه بنویسد: «چند سالی می‌شود که بعد از هر حرکت و خبری از فعالیت‌های صاحب این قلم، عده‌ای کمر به تخریب می‌بندند.
اینکه انگیزه و غایت‌شان چیست باشد برای فرصتی بهتر. همیشه بوده‌اند کسانی که به نقد اصولی و هنری کارهای من پرداخته‌اند و با نگاهی عالمانه و قلمی پاک و آزاده نقطه نظرات‌شان را به نگارش درآورده‌اند اما گروهی نیز بوده‌اند که به مثال قداره‌کشان و قمه‌کشان، قلم از پر شال برداشته‌اند و با جوهر حسادت و تعصب کور و به قصد تخریب وارد عمل شده‌اند. اینها به سیاق آن قمه‌کشان، قلم‌کشانند.
زمانی که برای کنسرت خیابانی بی مرز و محدوده و برای صدها هزار نفر علاقه‌مند درخواست دادم، گفتند به دنبال شهرت است و فرمودند به جای این بلندپروازی‌ها چند شب در سالن کنسرت رایگان اجرا کند! ما صحبت از چه می‌کردیم و آنها چه پاسخی می‌دادند. مقصود من از اجرای خیابانی، بردن موسیقی به متن شهر بود. به خیابان. به جایی که هر رهگذری فارغ از همه چیز شنونده‌ام باشد. قصد من از ایده‌ی کنسرت خیابانی تنها رایگان بودن آن نبود و اینان درنیافتند که کنسرت خیابانی یعنی کنسرت برای رهگذران. چه فقیر و چه دارا. چه همدل و همراه و چه اهل احوالاتی دیگر. این یعنی معجزه‌ی موسیقی که هیچ مرزی نمی‌شناسد. همه را برابر و یکسان زیر سقف لاجوردی خود جمع می‌کند. با هر زبان و فرهنگ و مسلکی. این یعنی صبح تا شبی نواختن و خواندن همانند نوازنده‌ای تنگدست که در کوچه و خیابانی دارد موسیقی‌اش را به گوش همه می‌رساند نه خواندن و نواختن در سالنی خاص در زمانی خاص و با محدوده و مرزی مشخص. حکایت کنسرت خیابانی که این چنین با جوهر قلم‌کشان زهرآلود می‌شود، وای به حال حرکت‌های دیگر که خدای ناکرده منافع مالی هم در پی داشته باشد.
اوج هنر قلم کشان در کنسرت سی به عرصه نمایش در آمد و از خودی و غیر خودی شنیدیم و هیچ نگفتیم و هنوز ادامه دارد. به تازگی حضور حقیر همراه علیرضا قربانی در لوکیشن انتخابی مدیر هنری به منظور گرفتن چند عکس و مصاحبه، همراه تصاویر مرتبط با آیین رونمایی که آن‌هم تنها به دلیل خاص بودن طراحی کتابخانه و دالانی با معماری ایرانی از سوی ایشان پیشنهاد گردیده بود، برای قلم‌کشان ایجاد انگیزه کرده است. تا امروز که روزانه هزاران نفر از اقشار مختلف مردم به بازدید و خرید و عکس یادگاری می پرداخته اند خبری از ایشان نبود!!! تا عکسی از همایون در کتاب خانه دیده شد آتش خشم شعله زد!! اخبار کذب جان گرفتند که آهنگ مشترک در مال اجرا کرده‌ایم ؟؟؟ کاش تصاویر این اجرا را هم میگذاشتید!!

شنیده‌ها حاکی از تخلفات گسترده است!؟ چرا دایر است پس چنین جایی!؟ چرا تعطیلش نمی‌کنند تا مردم و هنرمندانشان تکلیف خود را بدانند. قلم کشان محترم شما به من یاد ندهید چه بکنم چه نکنم. درسم را پس از سال‌ها شاگردی و هم نفسی با بزرگان ادب و هنر این مرز و بوم آموخته‌ام. من فراتر از این مردم نیستم و هرجا آنان می‌توانند حضور داشته باشند چنانچه لازم باشد من هم خواهم بود. چه آنجا کاخ سعداباد و کنسرت سی باشد چه کتابخانه‌ای در یک مرکز خرید عمومی و چه سالن مجلل اسپیناس، چه فرهنگسرای بهمن که در رکاب پدر و گروه آوا افتتاح شد، چه کنسرت در خیابان و ته ناکجا آباد که ارزوی من است .

عزیزان گرامی دیر زمانی شد که این حقیر جان و تن و دل را به معشوق سپرده و امروز از چیزی باک ندارد. بگذارید بازهم قلم بفرسایند. غرض این بود که بدانید چگونه با همرنگ و مخفی شدن در لابلای نقدهای مثلا سازنده و درخشان هراز گاهی به دنبال تخریب ظهور می‌کنند.

من نه شایسته ستایش و تقدیر شما نازنینان هستم و نه حتی قابل برای تقبیح از سوی قلم کشان. بدانید این را و اینگونه فکر کنید که مبادا روزی دل‌های نازک و مهربان‌تان از بخل این نامردی‌ها ترک بردارد.»

۲۵۸۲۵۸