دسته: سینما

آرش قاسمی صداگذار آثار سینمایی در گفتگو با خبرنگار مهر درباره جدیدترین فعالیت‌های خود گفت: امسال ۲ فیلم سینمایی در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر با نام‌های «خروج» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا و «شنای پروانه» به کارگردانی محمد کارت دارم. البته ابتدا قرار بود کار صداگذاری فیلم سینمایی «خروج» را دوست دیگری انجام بدهد، ولی به دلایلی نشد و من بعداً به کار اضافه شدم. درباره «خروج» باید بگویم کار صداگذاری این اثر به خاطر شرایط صدابرداری آن، سخت بود چون در فیلم تراکتور و فضاهای شلوغ زیادی وجود دارد به همین دلیل کار ما سنگین‌تر می‌شد.

وی افزود: به طور کلی «خروج» یک فیلم پر از صداست چون در آن تراکتور، کامیون و جاده داریم و همین‌ها فضاهای صوتی زیادی ایجاد می‌کنند از همین رو ما به‌عنوان صداگذار مجبور بودیم تا آنجا که می‌توانیم از صداهای اضافه پرهیز و صداها را کمتر کنیم. یعنی بر عکس فیلم‌های دیگر که ما مدام صدا اضافه می‌کنیم چالش من در «خروج» این بود که از صداها بکاهم. به عبارتی در صداگذاری، صدابرداری کردم و صداهای اضافه را باید برمی‌داشتم که برای اولین بار بود که این اتفاق برای من می‌افتاد. در فضاسازی‌ها هم مجبور بودیم سکوت‌هایی را حاکم کنیم تا ذهن بیننده در کل فیلم آزار نبیند.

این صداگذار بیان کرد: «خروج» یک فیلم ۲ ساعته است بنابراین ما نباید بیننده را سروصدای زیاد آزار می‌دادیم و باید کاری می‌کردیم که صداها به قدر نیاز شنیده شود. این موضوع یکی از چالش‌های ما بود و با توجه به حساسیت‌های آقای حاتمی‌کیا قصه کمی هم متفاوت‌تر می‌شد. موضوع دیگر این است که ما باید کاری می‌کردیم تا صداهای تراکتورها از هم متفاوت باشد به طوری که وقتی بیننده صداها را می‌شنود، احساس کند صدای ۱۰ تراکتور متفاوت به گوشش می‌رسد چون هر کدام از این تراکتورها یک رنگ و یک مدل دارند بنابراین صداهای آنها هم باید متفاوت می‌شد.

وی افزود: کار با حاتمی‌کیا سخت و جذاب است. آقای حاتمی‌کیا با کسی تعارف ندارد و من به او یک فرد کمال‌گرا می‌گویم. یعنی هرچند برخی به او سخت‌گیر می‌گویند اما به نظرم اینطور نیست بلکه او کمال‌گراست و دوست دارد همه چیز را به بهترین شکل ممکن انجام دهد. به خاطر همین از چیزی نمی‌گذرد. یادم است به من می‌گفت می‌دانم وقت ندارم ولی از تو یک کار خوب در زمان کم می‌خواهم. آثار آقای حاتمی‌کیا معمولاً زمان‌های طولانی می‌برد برای مثال ممکن است سه ماه زمان ببرد منتها وقتی من وارد این کار شدم شاید یک ماه فرصت داشتم و تقریباً حالا کار آن به انتها رسیده است. این را هم باید عنوان کنم که «خروج» بسیار متفاوت از آثار قبلی اوست.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، چارلز راندولف برای نوشتن فیلمنامه «بامب شل» یا «بمب خبری» از سوی انجمن نویسندگان آمریکا تجلیل می‌شود.

این نویسنده به عنوان دریافت کننده جایزه پل سلوین ۲۰۲۰ معرفی شد.

راندولف در مراسم اهدای جوایز ۲۰۲۰ انجمن نویسندگان در روز یکم فوریه تجلیل می‌شود.

دیوید ای گودمن رییس شاخه غربی انجمن نویسندگان آمریکا در این باره گفت: فیلمنامه استادانه‌ای که چارلز راندولف نوشته لحظه فرهنگی معنادار و چالش‌برانگیزی را به یک درام عمیقاً فریبنده انسانی بدل کرده است.

در بیانیه وی آمده است: کار او نشان می‌دهد که تجربه ایستادن در برابر سوء‌استفاده، از مرزهای حزبی و وابستگی سیاسی هم فراتر می‌رود. انجمن نویسندگان آمریکا مفتخر است که برای این فیلمنامه فوق‌العاده از وی تجلیل می‌کند.

«بامب شل» یا «بمب خبری» درباره رسوایی‌هایی است که بر اثر آزار جنسی در فاکس‌نیوز در نهایت منجر به بیرون رفتن راجر آیلز از این مرکز خبری شد. شارلیز ترون و مارگو رابی برای بازی در این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار شده‌اند.

راندولف در کنار ترون و جی روچ از تهیه کنندگان این فیلم هم هست.

وی گفت از دریافت جایزه سلوین بسیار خوشحال است. وی افزود: از زمان «همشهری کین» فیلمنامه‌نویسان داستان‌های زیادی بر مبنای زندگی افراد واقعی که به سادگی برچسب می‌خورند گفته‌اند و من مفتخرم که یکی از اعضای این انجمن صنفی که پیچیدگی‌های بشری را گرامی می دارد، هستم.

راندولف استاد فلسفه و مطالعات فرهنگی است و در سال ۲۰۱۶ جایزه اسکار را به طور مشترک با آدام مکی‌کی برای «کمبود بزرگ» دریافت کرد. «عشق و دیگر داروها»، «مترجم» و «زندگی دیوید گیل» دیگر فیلمنامه‌های وی بوده‌اند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اداره کل روابط عمومی و امور بین‌الملل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، عبدالله علیمراد کارگردان انیمیشن ایران کار ساخت تازه‌ترین اثر خود با عنوان «جانشین» را در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز کرده است.

فضای کلی این انیمیشن که تهیه کنندگی آن را کانون پرورش فکری بر عهده دارد، به‌نوعی ورود ماشین به زندگی انسان‌هاست.

علیمراد درباره روند تولید «جانشین» گفت: حدود ۲ ماه است که کار خود را شروع کرده‌ایم و این انیمیشن در مرحله طراحی و ساخت و ساز شخصیت‌ها است.

وی درباره قصه این انیمیشن، توضیح داد: داستان «جانشین» به این شکل است که شتر عصاری مریض می‌شود و عصار که موتوری قدیمی دارد، آن را جایگزین شتر می‌کند. بعد از مدتی حال شتر خوب می‌شود …

کارگردان «جانشین» افزود: در واقع این انیمیشن به نوعی به ورود ماشین به زندگی انسان‌ها می‌پردازد.

علیمراد درباره گروه سنی مورد نظر برای این انیمیشن، گفت: مخاطب «جانشین» گروه سنی پنج سال به بالاست.

وی درباره زمان پایان تولید انیمیشن «جانشین» تأکید کرد: تمام تلاش خود را می‌کنیم تا ۱۰ ماه آینده ساخت «جانشین» تمام شود.

آخرین انیمیشن ساخته شده از سوی علیمراد در کانون کشاورز و ربات نام دارد که در سال ۱۳۸۹ تولید شد.

بهادر، کوه جواهر، قصه‌های بازار و یکی کم است از دیگر آثار خاطره‌انگیز این کارگردان باسابقه هنر انیمیشن ایران است که با استقبال فراوان کودکان و نوجوانان روبرو شده و جایزه‌های فراوانی را از جشنواره‌های داخلی و خارجی کسب کرده است.

مرتضی فرشباف کارگردان فیلم سینمایی «تومان» که به بخش سودای سمیرغ سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر راه یافته است در گفتگو با خبرنگار مهر درباره آخرین وضعیت این فیلم گفت: من سال پیش همین موقع‌ها «تومان» را ساختم و حالا حدود سه چهار ماهی می‌شود که آماده نمایش است البته در نظر داریم آن را مقداری به نسبت نسخه‌ای که برای هیات انتخاب فرستاده بودیم، کوتاه‌تر کنیم آقای همایون اسعدیان هم راهنمایی‌هایی به ما ارایه دادند که تصمیم گرفتیم مقداری «تومان» را کوتاه کنیم.

وی افزود: این فیلم درباره جاه‌طلبی نسل جوانان برای پیدا کردن راهی است تا بتوانند میانبر بزنند و وضعیت اقتصادی خود را بهبود ببخشند به همین دلیل دست به قمار می‌زنند تا در یک مدت زمان کوتاه تری بتوانند طبقه اجتماعی خود را عوض کنند و از طبقه پایین به طبقه بالا بیایند.

فرشباف عنوان کرد: من فکر کردم قصه این فیلم خیلی درباره وضعیت الان ماست، چراکه همه ما این روزها درگیر فیزیک پول شده‌ایم و مدام حساب کتاب می‌کنیم تا بدانیم چگونه راحت تر زندگی کنیم، فکر کردم این بهایی که می‌پردازیم برای اینکه ارامش اقتصادی داشته باشیم تا کجا می‌تواند پیش برود و تا کجا می‌توانیم ریسک کنیم. من فکر می‌کنم همه هم نسل‌های من می‌توانند خودشان را در این فیلم ببینند.

این کارگردان بیان کرد: «تومان» به نسبت ۲ فیلم قبلی من متفاوت است چون ریتم بالایی دارد. من فکر می‌کنم فرم یک فیلم باید از دل قصه آن دربیاید و از آنجایی که قصه «تومان» درباره شرط بندی، قمار و تب و تاب پول درآوردن است، باید ریتم بالایی برای آن در نظر می‌گرفتیم. از همین رو فکر می‌کنم این فیلم می‌تواند با مخاطبان عام ارتباط برقرار کند و در دسته‌بندی فیلم‌های هنر و تجربه ای قرار نمی گیرد.

وی در پایان گفت: در حال حاضر به همراه فرید مصطفوی مشغول نگارش فیلمنامه پرتره سهراب شهید ثالث هستیم و قرار است آقای علی مصفا نقش شهید ثالث را بازی کند ضمن اینکه در نظر داریم خردادماه آن را جلوی دوربین ببریم.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، تایکا وایتیتی کارگردان «ثور: رگناروک» و «جوجو خرگوش» وارد مذاکرات اولیه برای ساخت یک فیلم جدید از مجموعه «جنگ ستارگان» شده است.

در حالی که هیچ جزییاتی از این مذاکرات در دست نیست و اصلاً روشن نیست این فیلم چه چیزی می‌تواند باشد، اما خود احتمال پیوستن این چهره که امسال ۶ نامزدی اسکار را برای «جوجو خرگوش» کسب کرده، هیجان‌انگیز است.

وایتیتی یکی از پرطرفدارترین چهره‌ها در صنعت فیلمسازی امروز است و «جنگ ستارگان» هم که «جنگ ستارگان» است.

این کارگردان برای اینکه سهمی در پاسخ گویی به این گزارش‌ها داشته باشد دیشب در توییتر پاسخ مبهمی به این موضوع داد و تصویری از گروه بریتانیایی «فلیت‌وود مک» را در توییترش نشر داد.

وی به تازگی کارگردانی فصل نهایی «مندلورین» را در هشت قسمت برای دیزنی پلاس انجام داده و در آن یک نقش هم برعهده داشته است.

وایتیتی پیش از درز این خبر در مصاحبه‌ای در پاسخ به اینکه آیا ممکن است کارگردانی فیلمی از «جنگ ستارگان» را در آینده برعهده بگیرد گفته بود چیزی در این باره نمی‌داند، اما «مندلورین» شانسی برای کار کردن با عناصر این داستان فضایی بوده است. وی افزوده بود که در واقع دلش می‌خواهد این اتفاق بیفتد.

با همه این‌ها وایتیتی برنامه شلوغی دارد. پروژه بعدی وی فیلمی فوتبالی با عنوان «گل بعدی برنده می‌شود» با بازی مایکل فاسبندر و الیزابت ماس است. در عین حال او قرار است به‌عنوان بازیگر در «جوخه خودکشی» به نویسندگی و کارگردانی جیمز گان ظاهر شود. پروژه بعدی کارگردانی‌اش «ثور: عشق و تندر» برای کمپانی مارول است و بعد کارگردانی «آکیرا» را برای کمپانی برادران وارنر انجام می‌دهد که تاریخ تولیدش اوایل ۲۰۲۱ خواهد بود.

رایان جانسون کارگردان «جنگ ستارگان: آخرین جدای» چندی پیش گفته بود هنوز صحبتش با لوکاس فیلم هست که فیلم‌های بیشتری درباره «جنگ ستارگان» بسازد. اکتبر پیش سازندگان «بازی تاج و تخت» یعنی دیوید بنیوف و دی.بی.وایس قراردادشان برای ساخت سریال «جنگ ستارگان» را برای لوکاس فیلم لغو کردند.

فیلم بعدی «جنگ ستارگان» را قرار است دیزنی ۱۶ دسامبر ۲۰۲۲ اکران کنذ.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم کیش (موج)، محمدعلی سجادی کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران در جهت ارتقای کیفی آموزش سینما، کارگاه فیلمسازی خلاق را برای علاقمندان به این هنر و صنعت در جزیره کیش برگزار می‌کند.

محمدعلی سجادی کارگردان سینما درباره علاقمندی خود به برپایی این کارگاه‌های سینمایی گفت: هنوز دوست دارم یاد بگیرم. شما چطور؟ چقدر سینما را دوست دارید؟ چقدر آن را می‌شناسید؟ آیا بدون شناخت دوربین و قواعد آن می‌شود فیلم ساخت؟ حالا می‌خواهم بگویم چندروز باهم بودن فرصتی است برای ورود به پرده نقره ای سینما.

کارگاه آموزشی فیلمسازی خلاق توسط معاونت فرهنگی و اجتماعی سازمان منطقه آزاد کیش و دبیرخانه جشنواره بین‌المللی فیلم کیش(موج) برنامه‌ریزی و اجرایی شده است. علاوه‌بر محمدعلی سجادی، آرش خزایی نیز فیلمسازی تک نفره را تدریس می‌کند.

همچنین قرار است فیلم‌های ساخته شده توسط هنرجویان در مجموعه کارگاه‌های خلاق فیلمسازی نمایش و مورد نقد و بررسی قرار گیرد و طبق برنامه ریزی انجام شده این فیلم‌ها توسط مدرسه فیلمسازی ایموفیس انتخاب و در جشنواره‌های بین‌المللی عرضه و پخش می‌شوند.

محمدعلی سجادی در این دوره از کارگاه‌های آموزش فیلمسازی خلاقی، سرفصل «کارگردانی از ایده تا اجرا» را تدریس می‌کند و هنرجویان همراه با او فیلم‌هایی را در جزیره می‌سازند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، کیت بلانشت ریاست بخش رقابتی اصلی جشنواره فیلم ونیز را که سپتامبر ۲۰۲۰ برگزار می شود، برعهده گرفت.

این سومین زنی است که در ۴ سال اخیر این نقش را در جشنواره ونیز ایفا می‌کند.

سال پیش لوکرسیا مارتل رییس داوران ونیز بود و سال ۲۰۱۷ آنت بنینگ ریاست داوران ونیز را برعهده داشت.

آلبرتو باربرا مدیر جشنواره فیلم ونیز از کیت بلانشت به عنوان چهره ای یاد کرد که تنها نمادی از سینمای معاصر نیست، بلکه بازیگری است که در ۲۰ سال اخیر از سوی بزرگ‌ترین کارگردان‌ها انتخاب شده و از سوی سینماروهایی با هر سلیقه تحسین شده است. باربرا همچنین از شخصیت وی هم در عرصه هنری و هم در زمینه‌های بشردوستی تجلیل کرد و گفت وی از محیط زیست حمایت کرده است، همانطور که از جایگاه زنان در صنعت سینما و نیز رعایت عدالت در برابر همکاران مردشان حمایت کرده است.

کیت بلانشت نیز گفت هر سال انتخاب‌های ونیز را که شگفت‌انگیز و تاثیرگذار بوده‌اند به دقت دنبال کرده و این مایه افتخارش است که امسال این وظیفه برعهده او گذاشته شده است.

این بازیگر که سال ۲۰۱۸ به عنوان رییس هفتادو یکمین دوره جشنواره فیلم کن فعالیت داشت، جایزه اسکار را برای «هوانورد» در سال ۲۰۰۴ و نیز برای «یاسمین آبی» در سال ۲۰۱۳ دریافت کرده است. وی همچنین برای «الیزابت» در سال ۱۹۹۸، «یادداشت‌هایی درباره رسوایی» در سال ۲۰۰۶، «الیزابت: دوره طلایی» در سال ۲۰۰۷، «من آنجا نیستم» در سال ۲۰۰۷ و «کارول» در سال ۲۰۱۵ نامزدی اسکار را کسب کرده است.

هفتاد و هفتمین دوره جشنواره فیلم ونیز از ۲ تا ۱۲ سپتامبر برگزار می‌شود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره فیلم فجر، بنا به درخواست رسمی تهیه‌کنندگان ۲ فیلم سینمایی «خورشید» ساخته مجید مجیدی و «شنای پروانه» ساخته محمد کارت در بخش سودای سیمرغ سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، روز و سانس نمایش این ۲ فیلم در جدول نمایش فیلم‌های سینمای رسانه که امروز در قرعه‌کشی در روز دوم و آخر جشنواره تعیین‌شده بود، با یکدیگر جابه‌جا شد.

بدین ترتیب، «شنای پروانه» به‌کارگردانی محمد کارت و به‌ تهیه‌کنندگی رسول صدرعاملی در سانس اول روز دوم جشنواره (یکشنبه ۱۳ بهمن ماه) در پردیس ملت روی پرده خواهد رفت.

همچنین نمایش فیلم «خورشید» به‌ کارگردانی مجید مجیدی و به‌ تهیه‌کنندگی امیر بنان و مجید مجیدی به سانس دوم روز دوشنبه ۲۱ بهمن ماه موکول شد.

نمایش سایر فیلم‌های این جدول بر اساس قرعه‌کشی انجام شده در زمان مقرر انجام خواهد شد.

به گزارش خبرنگار مهر، سیدشهاب حسینی بازیگر سرشناس سینما و تلویزیون که فیلم سینمایی «یک شب» را در مقام تهیه‌کننده و بازیگر در ویترین سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر دارد، با انتشار متنی در صفحه شخصی خود در اینستاگرام، نسبت به اقدام برخی سینماگران نسبت به تحریم جشنواره فجر، واکنش نشان داد.

متن کامل پیام شهاب حسینی را در ادامه می‌خوانید؛

دوستان، هم‌وطنان، هم‌دردان؛ مردم رنجیده و رنجدیده.

روحمان آزرده و دلمان شکسته، می‌دانم. اعتمادمان سلب شده و حال عمومی ما را به این روز درآورده؛ در همین سرزمین زیسته‌ام و چون شما نیک می‌دانم. اما این را نیز می‌دانم که روزگار امروز محصول غلبه همیشگی احساسات، بر عقل و منطق ما در همه ادوار تاریخ و در همه سطوح اجتماعی و فرهنگی است. وارث یکی از بزرگترین گنجینه‌های تاریخ و ادبیات در جهان هستیم، در حالی که در زندگی روزمره‌مان نهادینه نشده و نمودی ندارد. برخورد احساسی ما درباره آینده شخصی و اجتماعی‌مان مانع از درخشش آفتاب آگاهی و عقلانیت در زندگی‌مان شده است. تا آنجا که اول عمل می‌کنیم، بعد فکر می‌کنیم و چه بسیار که فکر نکرده عمل می‌کنیم. فرمانی در دست احساسات، برخاسته از عجله در همه چیز؛ در تصمیم‌گیری، قضاوت، اظهارنظر، گرایش و واکنش.

در احوالات مواج و گل‌آلود، کم نیستند موج سواران و ماهیگیران آب گل‌آلود. با عشق و ارادت به تمامی خانواده‌های داغدار وقایع اخیر، به خصوص عروجیان هواپیمای مسافربری، لازم به ذکر می‌دانم سقوط سهمگیم دیگری تهدیدمان می‌کند و آن سقوط در مرز استانداردهای رفتاری در جامعه استوقت آن نرسیده که بیش از پیش از چاشنی تأمل و تفکر و تعقل، بهره ببریم؟

درباره سیاست‌های کلان مملکت، چون از دانش کافی برخوردار نیستم، صاحب‌نظر هم نیستم و بعید می‌دانم نظر شخصی‌ام تأثیر چندانی بر روند وقایع داشته باشد. هرچند عیان است نسبت به دو دهه قبل، بیشتر از غلبه احساسات بر منطق، رنج می‌بریم اما در حیطه حرفه‌ای خود گاهی ناگزیر از ذکر مطلبی هستم.

در احوالات مواج و گل‌آلود، کم نیستند موج سواران و ماهیگیران آب گل‌آلود. با عشق و ارادت به تمامی خانواده‌های داغدار وقایع اخیر، به خصوص عروجیان هواپیمای مسافربری، لازم به ذکر می‌دانم سقوط سهمگیم دیگری تهدیدمان می‌کند و آن سقوط در مرز استانداردهای رفتاری در جامعه است که این روزها در انواع مختلف شاهد آن هستیم. از صفحه تلویزیون گرفته تا سطح و عمق جامعه در فضاهای حقیقی و مجازی.

دوستان. شاید در حال حاضر شرایط فعلی متناسب این مطلب نباشد، اما عملکرد تعدادی از همکاران که بعضا در پشت آن انگیزه‌های شخصی فراوان موج می‌زند، این واکنش را طلب می‌کند.
جشنواره فیلم فجر جدای از نام و مناسبت برگزاری آن، به لحاظ تکنیکی همواره تنها جشنواره رسمی کشور تلقی می‌شده که شاید کلیه سیاست‌های سینمایی سال بعد از خود را اعم از نوبت اکران آثار، سیاست‌های تولید، روش و خط مشی سینما را رقم می‌زده و از این بابت همواره مورد توجه سینماگران در بخش‌های محتلف و محلی جهت ارائه، کشف، رشد و پیگیری فعالیت حرفه‌ای قلمداد می‌شده. لذا حضور در آن همواره برای فیلمسازان داخلی حائز اهمیت بوده است.

هر ساله هم شاهد استقبال گسترده مردم و خاصه مخاطبان سینما بوده و طی سال‌هایی که از آن گذشته، رقم زننده بخش قابل توجهی از تاریخ سینمای ایران بوده که مسلما مانند بسیاری جشنواره‌های دیگر در دنیا متولید دولتی داشته است. حال تعدادی از همکاران بنده بنای اعلام انصراف از جشنواره گذاشته‌اند. با احترام به تصمیم شخصی آنان، نسبت به آن نقدی دارم که عرض می‌کنم.

ای‌کاش نیت‌هایمان هم خالص باشد و بنا به‌صلاح شخصی خود، فی‌المثل ترس از برخورد تحقیرآمیر مخاطب با فیلم‌مان به سیاق و روال ادوار گذشته،‌ پشت احساسات پاک مردم قایم نشویماولا این حرکت دامن زدن به افتراق جامعه‌شکن «خودی و ناخودی» است. و این در حالی است که جامعه و مردم بیش از هر زمان دیگری به همبستگی و دلداری یکدیگر نیازمندند. این رفتار حتی در میان هنرمندان و طرفداران و مخاطبانش نیز شکاف عمیق و شاید جبران‌ناپذیزی ایجاد کند که به صلاح هیچ‌کس نیست و این تصور که کسانی که ترجیح به انصراف نمی‌دهند، هم‌درد و شریک حال مردم و جامعه نیستند و موضعی مغایر با مردم دارند، سخت اشتباه است.

حق یک فیلم با تمام مشقات و مشکلاتی که در راه ساخته شدن دارد، هست که دیده شود و در مناسبتی رسمی مورد ارزیابی قرار گیرد. این موضوع از بابت انگیزه تمامی عوامل یک فیلم با سرنوشت هنر سینمای کشور، ارتباط مستقیم دارد. چه بسا که طی دهه‌های گذشته چنانچه نیم تمرکز سیاسی و نظامی کشور را اگر صرف ساختن فرهنگ سینما به قدرت هماوردی با هالیوود می‌کردیم، شاید امروزه با تکیه بر غنای تاریخی و فرهنگی و ایمانی که از آن برخورداریم،‌ نیمی از جهان را به مرام و آیین خویش درآورده بودیم. بماند. در نهایت قربانی شدن فرهنگ و هنر هم دست کمی از دیگر فجایع ندارد.

دوم اینکه این جشنواره تماماً امکان بدل شدن به یادواره‌ای برای تقدیم شدن آثار به از دست‌رفتگان مدت اخیر و زنده نگه‌داشتن یاد آن‌ها را داراست و تریبونی برای بیان رسای احساسات و همدردی با دردمندان. یادواره‌ای که رنگ و بوی یاران از دست رفته را به خود بگیرد و تبدیل به مراسمی برای گرامیداشت و زنده نگه داشتن شکوه یادشان باشد. لذت این بنده کوچک بدینوسیله این حرکت را تأیید نمی‌کنم و آن را گامی در جهت هم‌دردی تلقی نمی‌نمایم.

هنر و فرهنگ، حق مردم هر سرزمینی است و در هر محفلی و تحت هر عنوانی که مجال بروز و ظهور پیدا کند، تأثیرگذار جامعه خویش خواهد بود. ای کاش نیت‌هایمان هم خالص باشد و بنا به صلاح شخصی خود، فی‌المثل ترس از برخورد تحقیرآمیر مخاطب با فیلم‌مان به سیاق و روال ادوار گذشته،‌ پشت احساسات پاک مردم قایم نشویم.

اوست یگانه حی و حاضر و ناظر؛ هم‌قصه نانموده داند، هم نامه نانوشته خواند. سیدشهاب حسینی.

به گزارش خبرنگار مهر، سیدشهاب حسینی بازیگر سرشناس سینما و تلویزیون که فیلم سینمایی «یک شب» را در مقام تهیه‌کننده و بازیگر در ویترین سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر دارد، با انتشار متنی در صفحه شخصی خود در اینستاگرام، نسبت به اقدام برخی سینماگران نسبت به تحریم جشنواره فجر، واکنش نشان داد.

متن کامل پیام شهاب حسینی را در ادامه می‌خوانید؛

دوستان، هم‌وطنان، هم‌دردان؛ مردم رنجیده و رنجدیده.

روحمان آزرده و دلمان شکسته، می‌دانم. اعتمادمان سلب شده و حال عمومی ما را به این روز درآورده؛ در همین سرزمین زیسته‌ام و چون شما نیک می‌دانم. اما این را نیز می‌دانم که روزگار امروز محصول غلبه همیشگی احساسات، بر عقل و منطق ما در همه ادوار تاریخ و در همه سطوح اجتماعی و فرهنگی است. وارث یکی از بزرگترین گنجینه‌های تاریخ و ادبیات در جهان هستیم، در حالی که در زندگی روزمره‌مان نهادینه نشده و نمودی ندارد. برخورد احساسی ما درباره آینده شخصی و اجتماعی‌مان مانع از درخشش آفتاب آگاهی و عقلانیت در زندگی‌مان شده است. تا آنجا که اول عمل می‌کنیم، بعد فکر می‌کنیم و چه بسیار که فکر نکرده عمل می‌کنیم. فرمانی در دست احساسات، برخاسته از عجله در همه چیز؛ در تصمیم‌گیری، قضاوت، اظهارنظر، گرایش و واکنش.

در احوالات مواج و گل‌آلود، کم نیستند موج سواران و ماهیگیران آب گل‌آلود. با عشق و ارادت به تمامی خانواده‌های داغدار وقایع اخیر، به خصوص عروجیان هواپیمای مسافربری، لازم به ذکر می‌دانم سقوط سهمگیم دیگری تهدیدمان می‌کند و آن سقوط در مرز استانداردهای رفتاری در جامعه استوقت آن نرسیده که بیش از پیش از چاشنی تأمل و تفکر و تعقل، بهره ببریم؟

درباره سیاست‌های کلان مملکت، چون از دانش کافی برخوردار نیستم، صاحب‌نظر هم نیستم و بعید می‌دانم نظر شخصی‌ام تأثیر چندانی بر روند وقایع داشته باشد. هرچند عیان است نسبت به دو دهه قبل، بیشتر از غلبه احساسات بر منطق، رنج می‌بریم اما در حیطه حرفه‌ای خود گاهی ناگزیر از ذکر مطلبی هستم.

در احوالات مواج و گل‌آلود، کم نیستند موج سواران و ماهیگیران آب گل‌آلود. با عشق و ارادت به تمامی خانواده‌های داغدار وقایع اخیر، به خصوص عروجیان هواپیمای مسافربری، لازم به ذکر می‌دانم سقوط سهمگیم دیگری تهدیدمان می‌کند و آن سقوط در مرز استانداردهای رفتاری در جامعه است که این روزها در انواع مختلف شاهد آن هستیم. از صفحه تلویزیون گرفته تا سطح و عمق جامعه در فضاهای حقیقی و مجازی.

دوستان. شاید در حال حاضر شرایط فعلی متناسب این مطلب نباشد، اما عملکرد تعدادی از همکاران که بعضا در پشت آن انگیزه‌های شخصی فراوان موج می‌زند، این واکنش را طلب می‌کند.
جشنواره فیلم فجر جدای از نام و مناسبت برگزاری آن، به لحاظ تکنیکی همواره تنها جشنواره رسمی کشور تلقی می‌شده که شاید کلیه سیاست‌های سینمایی سال بعد از خود را اعم از نوبت اکران آثار، سیاست‌های تولید، روش و خط مشی سینما را رقم می‌زده و از این بابت همواره مورد توجه سینماگران در بخش‌های محتلف و محلی جهت ارائه، کشف، رشد و پیگیری فعالیت حرفه‌ای قلمداد می‌شده. لذا حضور در آن همواره برای فیلمسازان داخلی حائز اهمیت بوده است.

هر ساله هم شاهد استقبال گسترده مردم و خاصه مخاطبان سینما بوده و طی سال‌هایی که از آن گذشته، رقم زننده بخش قابل توجهی از تاریخ سینمای ایران بوده که مسلما مانند بسیاری جشنواره‌های دیگر در دنیا متولید دولتی داشته است. حال تعدادی از همکاران بنده بنای اعلام انصراف از جشنواره گذاشته‌اند. با احترام به تصمیم شخصی آنان، نسبت به آن نقدی دارم که عرض می‌کنم.

ای‌کاش نیت‌هایمان هم خالص باشد و بنا به‌صلاح شخصی خود، فی‌المثل ترس از برخورد تحقیرآمیر مخاطب با فیلم‌مان به سیاق و روال ادوار گذشته،‌ پشت احساسات پاک مردم قایم نشویماولا این حرکت دامن زدن به افتراق جامعه‌شکن «خودی و ناخودی» است. و این در حالی است که جامعه و مردم بیش از هر زمان دیگری به همبستگی و دلداری یکدیگر نیازمندند. این رفتار حتی در میان هنرمندان و طرفداران و مخاطبانش نیز شکاف عمیق و شاید جبران‌ناپذیزی ایجاد کند که به صلاح هیچ‌کس نیست و این تصور که کسانی که ترجیح به انصراف نمی‌دهند، هم‌درد و شریک حال مردم و جامعه نیستند و موضعی مغایر با مردم دارند، سخت اشتباه است.

حق یک فیلم با تمام مشقات و مشکلاتی که در راه ساخته شدن دارد، هست که دیده شود و در مناسبتی رسمی مورد ارزیابی قرار گیرد. این موضوع از بابت انگیزه تمامی عوامل یک فیلم با سرنوشت هنر سینمای کشور، ارتباط مستقیم دارد. چه بسا که طی دهه‌های گذشته چنانچه نیم تمرکز سیاسی و نظامی کشور را اگر صرف ساختن فرهنگ سینما به قدرت هماوردی با هالیوود می‌کردیم، شاید امروزه با تکیه بر غنای تاریخی و فرهنگی و ایمانی که از آن برخورداریم،‌ نیمی از جهان را به مرام و آیین خویش درآورده بودیم. بماند. در نهایت قربانی شدن فرهنگ و هنر هم دست کمی از دیگر فجایع ندارد.

دوم اینکه این جشنواره تماماً امکان بدل شدن به یادواره‌ای برای تقدیم شدن آثار به از دست‌رفتگان مدت اخیر و زنده نگه‌داشتن یاد آن‌ها را داراست و تریبونی برای بیان رسای احساسات و همدردی با دردمندان. یادواره‌ای که رنگ و بوی یاران از دست رفته را به خود بگیرد و تبدیل به مراسمی برای گرامیداشت و زنده نگه داشتن شکوه یادشان باشد. لذت این بنده کوچک بدینوسیله این حرکت را تأیید نمی‌کنم و آن را گامی در جهت هم‌دردی تلقی نمی‌نمایم.

هنر و فرهنگ، حق مردم هر سرزمینی است و در هر محفلی و تحت هر عنوانی که مجال بروز و ظهور پیدا کند، تأثیرگذار جامعه خویش خواهد بود. ای کاش نیت‌هایمان هم خالص باشد و بنا به صلاح شخصی خود، فی‌المثل ترس از برخورد تحقیرآمیر مخاطب با فیلم‌مان به سیاق و روال ادوار گذشته،‌ پشت احساسات پاک مردم قایم نشویم.

اوست یگانه حی و حاضر و ناظر؛ هم‌قصه نانموده داند، هم نامه نانوشته خواند. سیدشهاب حسینی.