دسته: سبک زندگی

به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، سراله قاسمی گرجی – سرپرست هیئت باستان شناسی در محوطه تاریخی معصومی – اعلام کرد: گمانه‌زنی‌ها در محوطه معصومی مازندران به کشف سه قطعه از گونه ظروف سفالی گلابه‌ای منقوش رنگارنگ متعلق به قرون اولیه اسلامی منجر شد که این یافته‌ها به عنوان قدیمی‌ترین آثار دوره اسلامی منطقه می‌تواند نقش ارزشمندی را در ترسیم توالی فرهنگی و خوانش وقایع ادوار مختلف اسلامی در پیوند با مرکز اولیه اسلام در مناطق همجوار نظیر جرجان، ساری و آمل ایفا کند.

او با بیان این‌که بررسی محوطه معصومی در روستای آسیابسر از توابع شهرستان بهشهر در استان مازندران با ۱۶ گمانه در داخل و پیرامون محوطه آغاز شد، اظهار کرد: از این تعداد، ۷ گمانه بدون اثر بود که در ۹ گمانه آثار غیر منقول به صورت معماری و آثار منقول شامل قطعات سفال، ظروف سفالی کامل یا ناقص، تکه‌های شیشه، اشیای آهنی و مفرغی، تیغه سنگی و  دوک نخریسی به دست آمدند.

وی با اشاره به گزارش‌های مردمی در زمستان ۹۷ و در زمان انجام تسطیح و خاکبرداری از این قطعه باغ مبنی بر تخریب آثار فرهنگی توسط مالکانِ باغ، از شناسایی باغ توسط میراث فرهنگی خبر داد و افزود: هر چند بلافاصله از ادامه این فعالیت جلوگیری شد، اما بخش زیادی از این محوطه تخریب شده بود و شواهدی از آثار پیش از تاریخی، تاریخی و اسلامی در این محوطه  مورد شناسایی قرار گرفتند.

سرپرست هیئت باستان شناسی ، آثار و شواهد پیش از تاریخی بدست آمده از این محوطه را مربوط به  گمانه شماره ۱۰ دانست که شامل بقایای معماری سنگی، اجاق، قطعات سفال خاکستری تیره و روشن و همچنین یک نمونه تیغه سنگی بوده که با توجه به مجموعه یافته های سفالی در سطح محوطه به دوره آهن تعلق دارند و گفت: یافته‌های تاریخی نیز متعلق به بقایای تدفین بوده که آثار و شواهد آن در اثر خاکبرداری و همچنین حفاری‌های غیر مجاز در قسمت سطح و دامنه‌های شرقی و شمالی پراکنده شده است.

قاسمی با بیان این‌که آثار و شواهد بدست آمده از دوران اسلامی نیز از بقایای خاکبرداری و همچنین تعدادی گمانه شناسایی شده شامل آثار معماری و مواد فرهنگی منقول است، افزود: از دوره اسلامی علاوه بر آثار دوران صفوی تا قاجار،  شواهد قابل توجهی نیز از قرون اولیه اسلامی (قرن ۴ تا ۵ قمری) و همچنین دوره ایلخانی بدست آمده است.

این باستان‌شناس از بین یافته‌های قرون اولیه اسلامی به کشف سه قطعه از گونه ظروف سفالی گلابه‌ای منقوش رنگارنگ با نقش پرنده، گل و نقوش شبه کتیبه ای اشاره کرد و گفت: این یافته‌ها به همراه آثار شیشه‌ای و فلزی از این نظر حائز اهمیت هستند که تا کنون تمرکز مطالعات باستان‌شناسی حوزه اسلامی در بهشهر عمدتاً روی آثار معماری دوره صفوی بوده و از سطح تکنولوژیکی صنایع مختلف از جمله سفالگری، شیشه گری و فلزکاری به ویژه از قرون اولیه اسلامی اطلاع چندانی در دست نبوده است.

سرپرست هیئت باستان شناسی با تاکید بر این‌که این یافته‌ها به عنوان قدیمی‌ترین آثار دوره اسلامی منطقه، علاوه بر شناخت ابعاد تکنولوژیکی، تجاری و اقتصادی، می‌تواند نقش ارزشمندی را در ترسیم توالی فرهنگی و خوانش وقایع ادوار مختلف اسلامی در پیوند با مرکز اولیه اسلام در مناطق همجوار نظیر جرجان، ساری و آمل ایفا کند، افزود: ماهیت برنامه کاوش با هدف پاسخگویی به استعلام درخواستی مالک و در حد گمانه زنی با بودجه محدود بوده و شناخت و نجات بخشی آثار باقیمانده نیازمند به انجام کاوش گسترده علمی است.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، این بازدید دوم دی و به منظور واکنش اثر بخش در حوادث احتمالی و همچنین تعامل سازنده در شرایط بحرانی برنامه ریزی شده و جزئی از اهداف آمادگی های پیش بحران صورت گرفته است.

به نظر می‌رسد این بازدید به دنبال برگزاری نشست هم اندیشی با مسئولان سازمان آتش نشانی تهران انجام شده که به منظور تهیه طرح جامع و مدون برای پیشگیری، پاسخگویی واجرای عملیات استاندارد در شرایط اضطرار از ۱۳ شهریور و ۱۴ آبان در چند بازدید مختلف انجام شد که بازدیدهای میدانی یکی از محورهای این تعاملات پیش بینی شده بود.

بعد از بازدید میدانی ۱۳ شهریور که همراه با نشست مشترک در خصوص راه‌های پیشگیری از حوادث غیر مترقبه و رعایت اصول ایمنی در حفاظت از آثار و بناهای تاریخی و فرهنگی در موزه ملی ایران برگزار شد، محمدحسن طالبیان – معاون میراث فرهنگی وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی – به ایسنا گفت که «قرار شد برای موزه‌ها بستری آماده شود تا آتش‌نشان‌های تهران، هر کدام برای آموزش و مهارت‌آموزی کارمندان موزه‌ای درباره موضوع آتش، تمرین‌هایی داشته باشند، تا کارگاه‌ها و کلاس‌ها تمرینی با موفقیت پشت سر بگذارند. می‌توانیم با امضای تفاهم‌نامه با سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران اقدامات مورد نیاز را در این زمینه انجام دهیم.

همچنین جبرییل نوکنده – مدیر کل موزه ملی ایران – نیز در آن زمان به ایسنا خبر داد«اعلام کرده‌ایم که می‌توانیم با دادن یک نقشه به آن‌ها از منطقه‌ی ۱۲ که موقعیت مکانی موزه‌های موجود در منطقه را نشان دهد، بتوانند منطقه را به طور کامل پایش کنند و این که در صورت هر نوع بحران، چه طور باید آن را مدیریت کرد.»

انتهای پیام

به گزارش خبرگزاری مهر، رضا بامداد اصل گفت: تاکنون ۱۸ هزار و ۹۷۷ اثر به دبیرخانه پویش ملی «یک = دیگر» که با هدف جمع‌آوری آثار دانش‌آموزان ایرانی از شعر «بنی آدم اعضای یک پیکرند» تشکیل شده بود، رسیده است.

بامداد اصل با اشاره به مشارکت ۳۲ استان کشور در این پویش ملی افزود: استان‌های خراسان‌رضوی با ۲ هزار و ۳۲۲ اثر، اصفهان یک هزار و ۷۲۸ اثر و همدان با یک هزار و ۴۱۷ اثر بیشترین آثار را به دبیرخانه جشنواره ارسال کردند.

وی گفت: آثار دریافتی در سه مرحله داوری می شود که مرحله نخست داوری در حال اجرا است. بیشترین آثار دریافتی به رشته نقاشی، داستان و متن ادبی و کمترین آثار مربوط به رشته عکاسی با ۳ اثر است.

سرپرست سازمان جوانان جمعیت هلال‌احمر افزود: کانون‌های دانش‌آموزی هلال‌احمر استان‌ها با جمع‌آوری آثار در قالب نثر، داستان کوتاه، توصیف، نوشتن نامه (دل‌نوشته)، شعر، نقاشی و اثر خلاقانه سعی در مشارکت در این پویش ملی دارند. این آثار پس از جمع‌آوری، در هیات داوران مورد بررسی قرار می گیرد و به بهترین آثار بر حسب مقطع تحصیلی جوایزی اهدا و بهترین آثار در کتاب پویش ملی چاپ خواهد شد.

وی گفت: جمعیت هلال‌احمر یک نهاد امدادی، اجتماعی و فرهنگی است که صلح و بشردوستی یکی از مفاهیم و اهداف مهم آن به شمار می‌رود، بنابراین ترویج روحیه انسان دوستی همیشه در دستور کار این نهاد اجتماعی قرار دارد.

بامداد اصل افزود: جوانان و دانش‌آموزان سرمایه‌های اجتماعی جمعیت هلال‌احمر هستند و به همین علت و با هدف ترویج روحیه انسان دوستی، شعر «بنی آدم اعضای یک پیکرند» در ادبیات کشور انتخاب شد تا نسل جوان به آن بیاندیشد و آن را در وجود خود نهادینه کند. این پویش ملی با توجه به شروع سال تحصیلی جدید در میان دانش آموزان ایرانی آغاز شد.

به گزارش خبرنگار مهر، تصاحب هنر و مشاهیر ایران توسط کشورهای همسایه اتفاق جدیدی نیست. وقتی کشورهای دیگر از جمله آذربایجان به عنوان مثال تار ایرانی را ثبت می‌کنند و یا در صدد ثبت چوگان بر می آیند برای آن برنامه ریزی هم می‌کنند. شغل‌های جدید ایجاد می‌شود و جشنواره‌های مختلفی که به معرفی آن بپردازند حتی برایش موزه ایجاد می‌کنند و بعد از مدت کمی هم از ان به عنوان جاذبه گردشگری یاد کرده و تلاش می‌کنند به واسطه آن گردشگر جذب کنند.

حالا ما در ایران با داشته‌های گردشگری و جاذبه هایمان چه می‌کنیم؟ کدام یک از میراث ناملموسی که به نام ایران ثبت شد، توانست برای ایران گردشگر بیاورد و کدام یک حتی به مردم خودمان هم معرفی شد چه برسد به سطح جهانی؟

در اقدامی تازه خبر رسیده که قرار است ترکیه تنبور کرمانشاهی را به نام خودش در یونسکو ثبت کند. تنبوری که خاستگاهش کرمانشاه است. این خبر را رئیس انجمن موسیقی کرمانشاه به خبرنگار مهر اعلام کرد. فرزاد شهسواری مطمئن نیست که این خبر به صورت رسمی در ترکیه اعلام شده باشد اما در ادامه افزود: سال گذشته در قونیه از یک جمع موزیسین شنیدم که می‌خواهند تنبور را ثبت کنند امسال هم چند نفر از نوازنده‌ها خبر آن را دادند. در واقع اگر از این کار ترکیه غافل شویم مانند دو تار که به اسم آذربایجان ثبت شد، این ساز هم به اسم ترکیه جهانی می‌شود.

شهسواری افزود: شاید ترک‌ها بخواهند به نام تنبور خودشان این ساز را جهانی کنند ولی بالاخره تنبور برای اولین بار به اسم ترکیه ثبت خواهد شد. ترک‌ها از یک آرامگاه هم پول در می‌آورند حتی از اسم ملانصرالدین هم جاذبه ساخته اند غیر از تنبور از یک جمع فرهنگی که شاهرودی هم بودند شنیدم که ترکیه قصد داشته تا شیخ خرقانی را هم به نام خودش بزند. حتی به فکر تأسیس فرودگاهی به نام شیخ خرقانی هم افتاده بودند.

خیز ترک‌ها برای تصاحب مشاهیر ایرانی دور از ذهن هم نمی‌تواند باشد آنچنان که ۵ ماه پیش هم خانه موزه‌ای به نام فارابی دانشمند ایرانی در استانبول افتتاح شد. ولی درباره تنبور در هیچ سایت رسمی و خبری ترکیه‌ای در این باره به صورت رسمی اعلامی صورت نگرفته است.

با این وجود بحث تصاحب تنبور در بین موزیسین‌های ایرانی پیچیده است. به همین دلیل شهسواری گفت که گروهی متشکل از ۶۰۰ نفر را دور هم جمع کرده تا برنامه‌ای برای معرفی این ساز داشته باشند. او گفت که شاید اگر وقت می‌گذاشتند این آمار به هزار و ۲۰۰ نفر هم می‌رسید. این افراد در واقع نوازنده‌هایی هستند که در شهرهای استان کرمانشاه تنبور می‌نوازند.

او معتقد است که تنبور ساز آئینی است که به جغرافیای کرمانشاه مربوط می‌شود. از پهنه شروع شده تا مرزهای غربی مانند دالاهو و گوران و گهواره می‌رسد. در این شهرها مردم همه بلدند تنبور بنوازند. شاید خیلی از افراد حرفه‌ای تنبور نزنند ولی همه آنها با این ساز آشنایی کامل دارند. حتی گستره آن به شهرهای دیگر هم رسیده و در کرمان و شیراز و الیگودرز هم این ساز رخنه کرده است.

او درباره اینکه انجمن موسیقی کرمانشاه چه کاری برای معرفی تنبور در ایران انجام داده توضیح داد: جشنواره تنبور را در کرمانشاه برگزار کرده و آن را تقویت می‌کنیم. امیدوارم که سومین دوره آن را در سال ۹۹ برگزار کنیم. شهسواری قصد دارد تا دبیرخانه ملی تنبور نیز تأسیس شود و جشنواره تنبور را به سازهایی که مادرشان تنبور است گسترش دهد.

انجمن موسیقی کرمانشاه به پیشنهاد شهرام ناظری و همکاری هنرمندان فعال تنبورنواز و سرپرستان گروه‌های تنبورنوازی استان، اقدام به تشکیل گروهی با حدود ۶۰۰ نوازنده تنبور کرده است. رئیس این انجمن گفت: قرار است با هدف ثبت و شناساندن تنبور که خاستگاه آن پهنۀ جغرافیای کرمانشاه است سه اثر فاخر مقامی را با صدای استاد شهرام ناظری در محوطه تاریخی و جهانی بیستون اجرا کرده و آن را در قالب ویدئو منتشر کنیم.

خانه تنبور در گوران که زادگاه علی اکبر مرادی یکی از ۵۰ تکنواز برتر جهان است با هزینه شخصی بعد از ۸ سال به خانه تنبور تبدیل شد. این خانه که برای معرفی این ساز و تحقیقات مربوط به آن است در دوره رئیس جمهور قبلی ایران قرار بود تخریب شود. اما اکنون سندی بر وجود این ساز در میان کرمانشاهیان شده است. شهر دالاهو نیز به عنوان شهر تنبور قرار است به ثبت ملی برسد ولی شهسواری گفت که شنیده مطالعات آن انجام شده و باید موانع آن برطرف شود. موانعی که معلوم نیست چه کسی و چرا و چطور برای آن ایجاد کرده اند! اما درباره اینکه ساز تنبور چه زمانی جهانی شود فعلاً خبری نیست. با این وجود انجمن موسیقی کرمانشاه درخواستشان را به اداره کل فرهنگ و ارشاد استان داده اند. شاید اداره کل میراث فرهنگی استان که متولی آن است، از خواب هفت ساله بیدار شود!

چون هفت سال پیش آتوسا مؤمنی، مدیر کل دفتر ثبت سازمان میراث فرهنگی از آماده کردن و ارسال پرونده تنبور کرمانشاه به سازمان یونسکو برای ثبت در فهرست میراث جهانی خبر داده و گفته بود: شیوه ساخت ساز تنبور در فهرست میراث ملی به ثبت رسیده و سازمان میراث فرهنگی در حال تهیه پرونده ثبت این ساز برای ثبت جهانی است.

پرونده جهانی تنبور هنوز هم تکمیل نشده است با این وجود تنها روش ساخت تنبور به ثبت ملی رسید نه شیوه اجرا و نوازندگی آن.

به گزارش خبرنگار مهر، دومین نشست عصرهای ماهنامه مهرپارسه، عصر روز دوشنبه دوم دی ماه در باغ موزه قصر برگزار شد. در این نشست سید احمد محیط طباطبایی، محمدرضا اصلانی و اردشیر صالح پور سخنرانی کردند و مرجان حاجی رحیمی، سردبیر ماهنامه مهرپارسه نیز درباره این مجله و موضوعات آن سخن گفت.

در این برنامه سید احمد محیط طباطبایی، رئیس ایکوم ایران گفت: «وقتی به گذشته دور برمی گردیم افراد و انسان‌ها و جامعه آن موقع در همان مکان زیست، مرده را دفن می‌کردند و ترسی وجود نداشت چون مرگ و زندگی مکمل هم هستند. اگر ترسی وجود داشته باشد ترس از جهل و نادانی است و اگر درک و معنا وجود داشته باشد ترسی وجود ندارد. در فرهنگ ایران ۶۰۰۰ سال پیش خط مرز بین مرگ و زندگی نازک‌تر و نزدیک تر است نسبت به فرهنگ‌های مختلفی که در دنیا وجود دارد».

به گفته او انسان اولیه که در اسطوره ایرانیان، کیومرث است در واقع تلفیق دو کلمه مرگ و زندگی است. انسان لغتی عربی است که معادل آن مردم است و از مرگ می‌آید و مردم جماعتی هستند که می‌میرند و از مرگشان تولدی صورت می‌گیرد.

او افزود: «محلات در گذشته گورستان‌های مخصوص به خودشان را داشتند. از گورستانهای تهران می‌توان به امامزاده علی اکبر چیذر اشاره کرد که مردم شبهای جمعه به آنجا می‌روند و ملاقات صورت می‌گیرد اما بهشت زهرا که از دهه ۴۰ به بعد شکل گرفت، دیگر قبرستان تهران نیست و قبرستان هرجای دیگری هم هست و شهروندی مردم تهران را از بین برد. قبرستان آخرین نقطه‌ای است که مبدا و تولد مجدد را در زندگی ما رقم می‌زند.»

او به نوروز اشاره کرد و گفت: «جشنهای ایرانیان به نوعی با سیکل زندگی قبل و بعد از مرگ پیوند می‌خورد. مهمترین جشنی که هنوز پابرجاست، نوروز است که از پیش از نوروز (جشن سور) تا ۱۹ فروردین ادامه دارد. جشن و سروری که زنده‌ها در کنار مرده‌ها برگزار می‌کنند. زرتشتیان بر این باور هستند؛ برای مردگان سفره‌ای می‌اندازند و چیزی که مردگان دوست داشتند می‌گذاشتند با این باور که روان او در کنار آنها قرار دارد. برای مثال اگر مرده‌ای سیگار می‌کشید سیگار روشن کرده و روی قبر می‌گذارند و غذا می‌خورند و آداب و رسوم خود را انجام می‌دهند.»

او گفت: «مرگ پایان نیست و در واقع آغاز و تحول است. چه در باورهای ایرانی و زرتشتی چه در باورهای عرفان بعد از اسلام، جایگاه خود را نشان داده و زیست ایرانی و حیات جامعه ما با گورستان و مکانی که مردگان قرار می‌گیرند پیوند خورده است.»

کیهان نشان از مرگ و هستی دارد

محمدرضا اصلانی، پژوهشگر سینما با اشاره به اینکه انسان با مرگ زندگی می‌کند، گفت: «چرخش کیهانی به صورت تمثیلی و نمادین مرگ را یادآور می‌شود. شب مرگ روز است و روز مرگ شب. همینطور آئین شب یلدا در واقع پایان مرگ و آغاز هستی است و ما مرز مرگ و هستی را جشن می‌گیریم. جشن بیم و آینده در هم تنیده می‌شود، در حقیقت آینده است که گذشته را می‌سازد.»

این شاعر معتقد است که آینده است که گذشته را می‌سازد، نه گذشته آینده را. آینده همواره مفهوم مرگ را در خود دارد چون زمان حال را می‌کشد و به گذشته تبدیل می‌کند.«آینده مرگ آفرین است نه زندگی آفرین. به همین دلیل در ناخودآگاه از آینده می‌ترسیم.»

این مستندساز با اشاره به سنت مومیایی کردن اجساد توسط مصریان ادامه داد: «در مصر کهن، بدن نشانه زندگی بود و از روح خبری نبود. بنابراین بدن نباید از بین می‌رفت، حتی وسایل شخصی و مورد نیاز برای زندگی دیگر را نیز با او دفن می‌کردند. کتاب مردگان در مصر و تبت مهمترین نشان دهنده مسیر مرگ است اینکه چطور خدایان بدن یک مرده را حمل می‌کنند بدنی که در واقع نمرده بلکه هستی تغییر شکل داده است.»

او به زندگی مارها اشاره کرد و گفت: «در اسطوره‌های کهن مار به دلیل پوست اندازی نشانه زندگی متوالی است به همین دلیل معمولاً در نقاشی‌ها دهان و دم مار را به هم وصل می‌کردند. مار ما را با مرگ آشنا می‌کند و نمی‌گذارد از مرگ بگریزیم و با زندگی جاودانه دچار غرور شویم. اگر هستی همواره در یک حالت بود خودمان را می‌باختیم.»

او گفت: «مرگ با تاریخ پیوستگی تنگاتنگ دارد. همواره در کنار زندگان مردگان هستند. زندگان در کنار مردگان احساس هستی دارند. بنابراین اگر آثار مردگان را از بین ببریم آنها را حذف نکرده ایم بلکه خودمان را حذف کرده ایم. ناخودآگاه ما انباشت هستی گذشته است. وقتی قبرستانی را از بین می بریم خودمان را از بین برده ایم.»

در خاتمه نیز اردشیر صالح پور به هفت بخش عزاداری ایل بختیاری اشاره کرد.

به گزارش ایسنا به نقل از آرت‌دیلی،  این مُهر باستانی که حدود هزار سال قدمت دارد، یکی از پنج اثر مشابه خود است که تاکنون سالم باقی مانده‌اند.

این مُهر  همچنین آخرین اثر این مجموعه بود که در یک مجموعه خصوصی نگهداری می‌شد، اما حالا برای انجام مطالعات بیشتر به موزه بریتانیا تعلق پیدا کرده است.

از این مُهر برای تایید هویت و اصالت نامه یا سند استفاده می‌شده و به نظر می‌رسد مالک این اثر آن را همچون گردنبند یا نشان از گردن خود می‌آویخته است.

این مُهر نشاگر فرهنگ گسترده اسناد در زمان مربوطه است چرا که از مُهرهای مشابه برای ارسال نامه‌ها، دریافت مالیات املاک، ارسال پیشکش از سوی پادشاه و … استفاده می‌شده است.

دو مُهر دیگر که از لحاظ ساختار و دوره ساخت با این مُهر تطابق دارند، سال‌ها است که در موزه بریتانیا نگهداری می‌شوند و این سومین اثر از این مجموعه خواهد بود که به متعلقات این موزه اضافه می‌شود.

مدیر بخش مجموعه آثار قرون وسطایی بریتانیا و اروپای این موزه می‌گوید: «مفتخریم که این اثر ارزشمند را به مجموعه آثار این موزه اضافه کرده‌ایم. چنین آثاری بسیاری نادر هستند و این مُهر اثری است که ما را به لحظه‌ای حیاتی در تاریخ نزدیک می‌کند.»

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، در ظاهر انگار پیری زودرس گریبان مدرسه حافظ را گرفته اما خبری از تخریب و ساخت‌وساز نیست، به جز در و پنجره‌هایی که در طول چند سال گذشته به مرور از بدنه مدرسه کم شده‌اند و کلاس‌های درسی که مقابل حیاط امامزاده مدتی است به انبار تبدیل شده‌اند؛ انبارِ اسپیس فریم‌ها، فرش، سطل زباله و هر چیزی که احتمالا روزی در حیاط امامزاده زید کاربرد دارد.

حالا حتی تابلو شهرداری منطقه ۱۲ با این مضمون که «کاربری این ملک فضای سبز است و صدور هرگونه پروانه به هیچ وجه امکان‌پذیر نیست» هم قدیمی شده است؛ تابلویی که حدود ۱۵ سال قبل نصب شد و در آن زمان هشدارهای رسانه‌ای را به دنبال داشت.

اکنون صدای کلنگ نخست حساسیت دوستداران میراثی را برانگیخت و بعد تماس‌های فعالان میراث در بازار تهران و هشدار درباره صدای کلنگی که بی‌وقفه و در آرامش به جسمی مانند آجر و سیمان کوبیده می‌شود. بر اساس دیده‌های خبرنگار ایسنا کلنگ همچنان به دیوار می‌کوبد؛ ریتمی که گویا تلاش می‌کند با هیاهوی مردم هماهنگ باشد.

صدا از دیواری که در همسایگی شاید هم مجاورت مدرسه حافظ، پشت کلاس‌های درسی که امروز انبار شده‌، بلند است. دیگر فضای مدرسه با حصاری آهنی و کانکس نگهبانی که اجازه‌ ورود هیچ‌کس را به حیاط اصلی مدرسه نمی‌دهد، از حیاط اصلی امامزاده جدا شده است. اما این تفکیک فضا، تفاوتی در صدایی که دل‌نگرانی را بیشتر به جان می‌ریزد، به وجود نمی‌آورد.

هر چند بعد از هشدارهای بی‌وقفه‌ فعالان میراثی و رسانه‌ها، هنرستان حافظ را که امروز به مدرسه معروف شده در ۹ بهمن ۱۳۸۴ به شماره ۱۴۲۶۰ در فهرست آثار ملی ثبت کردند، اما این قدم هم هیچ کمکی به حفاظت بهتر از مدرسه نکرد و بی‌توجهی مالک و بی‌تفاوت رد شدن از کنار این مدرسه‌ تاریخی، آن را به مرور به متروکه تبدیل کرد.

طبق پرونده‌ ثبتی و اطلاعات تاریخی که از این مدرسه ثبت شده‌، برخی منابع می‌گویند رضاخان برای از بین بردن قبرستانی که در کنار امامزاده وجود داشته دستور ساخت این مدرسه را می‌دهد و برخی دیگر معتقدند به دلیل ترس از جایگاه اماکن مذهبی در بین مردم و به منظور تضعیف نفوذ معنوی این اماکن در سال ۱۳۱۸ دستور داد تا در اطراف بقعه امامزاده زید در بازار تهران، مدرسه‌ای به وسعت ۳۵۰ متر ساخته شود، تا صحن و موقوفات این بقعه محصور بماند. ساختمان دبستان حافظ توسط “رولان دوبرول” فرانسوی، مهندس، معمار و شهرساز بین‌المللی که بناهای زیادی به شیوه معماری مدرن در تهران و برخی از شهرهای ایران طراحی کرده، انجام شد.

اما محدوده این دبستان در طول زمان‌های مختلف بر اساس مصوبه دولت‌های وقت، از ۳۵۰ مترمربع به هشت‌هزار مترمربع رسید، به نحوی که بخش‌هایی از موقوفات امامزاده مانند غسالخانه، قبرستان، حجرات طلاب، آشپزخانه و تکیه امامزاده زید نیز به این محدوده اضافه شد.

در سال‌های اول انقلاب، براساس فتوای امام خمینی (ره) که «موقوفات باید به وقفیت خود باقی و عمل به وقف شود» عمل می‌شد و در سال ۱۳۶۳ نیز قانون ابطال اسناد مالکیت املاک خارج‌شده از وقف در مجلس تصویب شد و ملک دبستان حافظ باقی بر وقف تشخیص داده شد.

اما سال ۱۳۷۹ مدیرکل وقت میراث فرهنگی استان تهران در نامه‌ای به اداره کل آموزش و پرورش این استان درباره ابلاغ طرح تصویب مجموعه فرهنگی تجاری امامزاده زید نامه نوشت، تا یک سال بعد که شعبه ۱۶ دادگاه عمومی تهران به درخواست اداره اوقاف جنوب تهران، علیه آموزش و پرورش استان تهران رای به صدور دستور موقت بر منع جلوگیری و ممنوعیت تخریب و احداث بنا و تغییر در اعیانِ بنا را داد. اما در سال ۱۳۸۳ این ملک که از گذشته جزء موقوفات امامزاده زید بازار بود و اسناد آن به وزارت فرهنگ وقت و وزارت آموزش و پرورش بعدی منتقل شده بود، توسط اداره کل آموزش و پرورش استان تهران به شخصی حقیقی فروخته شد و یک سال بعد بود که به دنبال هشدارهای فراوان رسانه‌ای این مدرسه در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.

این مدرسه که از اصل جزء موقوفات امامزاده زید بازار بود تا دهه ۷۰ کاربری دبیرستان و هنرستان داشت، اما از ان به بعد به مرور به متروکه‌ای تبدیل شد که حالا هیچ کس اجازه‌ ورود به آن را ندارد و در طول چند سال گذشته نه تنها بی‌توجهی که بستن ناودان‌های مدرسه راه نزدیک‌تری برای تخریب این بنای تاریخی محسوب می‌شود.

آذرماه ۱۵ سال قبل یعنی ۱۳۸۳، محمدابراهیم طریقت تهرانی – مدیر کل وقت میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران – به ایسنا گفته بود: «هرگونه ساخت و ساز در محدوده‌ آثار تاریخی باید تابع ضوابطی باشد و حریم معماری و منظری حفظ شود؛ لذا اگر ساخت و ساز بر روی اثر تاریخی تاثیر منفی داشته باشد، سازمان میراث فرهنگی واکنش نشان می‌دهد. میراث فرهنگی نسبت به این بنا حساسیت دارد و اگر در حریم آن عمل غیرقانونی انجام شود، برخورد می‌کند.»

امابه نظر می‌رسد حساسیت میراث فرهنگی روی این بنای تاریخی از بین رفته و قرار نیست تلاش دیگری برای حفاظت از این بنای تاریخی داشته باشد.

 انتهای پیام

محسن حاجی میرزایی در جریان بازدید و گفت‌وگو با ایسنا، درباره تدابیر آموزش و پرورش برای جبران عقب ماندگی درسی دانش‌آموزان در ایام تعطیلی مدارس به علت آلودگی هوا اظهار کرد: همچنان که تحصیل فرزندان برای ما اهمیت دارد، سلامت‌شان نیز حائز اهمیت است. 

وی افزود: تدبیر مسئولان در کارگروه اضطرار که آموزش و پرورش نیز به عنوان یک عضو در آن حضور دارد این است که در این روزهای آلودگی هوا که معمولا تا قبل از نیمه دی ماه با آن روبروییم به علت آسیب پذیری بیشتر کودکان، مدارس تعطیل باشند.

وزیر آموزش و پرورش با اشاره به ضرورت چاره‌اندیشی برای جبران ساعات آموزش و عقب ماندگی‌های درسی گفت: شورای عالی آموزش و پرورش مصوبه‌ای دارد که به شورای مدارس اختیار داده تا درباره جبران ساعات آموزش تدبیر کرده و تصمیم گیری کنند.

حاجی میرزایی ادامه داد: از جمله راهکارهای موجود می‌توان به استفاده از ظرفیت روزهای پنجشنبه و اختصاص ساعات بیشتری به فعالیت آموزشی در طول روز اشاره کرد. خرداد ماه، پایان سال تحصیلی است و از آن سو نمی‌توانیم زمان تحصیلی را طولانی‌تر کنیم.

وی همچنین در پاسخ به این پرسش که وضعیت مرخصی معلمان در این ایام چه می شود؟ گفت: معلمان ما به علت سه ماه تعطیلی تابستان، مرخصی ندارند. اگر هم تعطیلاتی پیش می‌آید، باید برای جبران ساعات آموزشی از دست رفته تمهید و به روش‌های مختلف آن را جبران کنند.

وی درباره پیشنهاداتی مبنی بر اصلاح تقویم آموزشی و تعطیلات زمستانی مدارس با توجه به تکرار تعطیلی‌های ناشی از آلودگی هوا در سال‌های اخیر اظهار کرد: این ایده سال‌هاست مطرح است و در دولت نیز مورد بحث و توافق قرار گرفته است. حتی دولت لایحه‌ای را در این باره در دو سه سال اخیر به مجلس ارسال کرد که با آن موافقت نشد. سازمان میراث فرهنگی نیز به علت جذابیت‌های گردشگری زمستانه متقاضی تعطیلات زمستانی مدارس است.

وزیر آموزش و پرورش افزود: ما به تنهایی نمی‌توانیم در این باره تصمیم بگیریم و تقویم آموزشی را تغییر دهیم. حتی زمان شروع سال تحصیلی نیز دارای مصوبه مجلس است و ما به علت محدودیت‌ها، نیازمند قانون در این زمینه هستیم.

حاجی میرزایی افزود: این موضوع هفته گذشته نیز دوباره در مجلس مطرح شد و برخی بر به جریان انداختن دوباره لایحه مذکور تاکید داشتند. ما هم موافق هستیم اما اگر قرار باشد تصمیمی در این باره گرفته شود باید مسیر قانونی خود را طی کند.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی حج، حجت‌الاسلام و المسلمین سیدعبدالفتاح نواب در جلسه شورای برنامه‌ریزی و هماهنگی بعثه مقام معظم رهبری و سازمان حج و زیارت با اشاره به برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته برای حج سال آینده از اهتمام سازمان حج و زیارت و بعثه مقام معظم رهبری برای کاهش تعداد کارگزاران و عوامل اعزامی به حج تمتع با حفظ کیفیت کار خبر داد.

سرپرست حجاج ایرانی تاکید کرد: استفاده از امکانات و ابزار روز به منظور ساماندهی امور در حج، می‌تواند در کاهش نیروهای اعزامی بسیار کمک کننده باشد. از این‌رو به نحوی برنامه‌ریزی شود که بدون کاهش راندمان کاری و با حفظ کیفیت کار، در ارتباط با نیروهای اعزامی اهتمام بیشتری ورزیده شود.

سازمان حج ایران در مذاکره با وزارت حج عربستان برای اعزام ۸۷ هزار و ۵۵۰ نفر از ایران در سال ۹۹ به حج تمتع توافق کردند. با توجه به انتظار حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار ایرانی برای تشرف به حج، این سازمان در مذاکره با عربستان برای ۲۰ هزار نفر دیگر سهمیه مازاد درخواست کرد.

علی‌رضا رشیدیان ـ رییس سازمان حج و زیارت ـ در این شورای برنامه‌ریزی از فعالیت‌های سازمان حج و زیارت به منظور برنامه‌ریزی و هماهنگی برای عملیات حج ۹۹ گزارشی داد و گفت: سازمان حج و زیارت با هماهنگی و همراهی بعثه مقام معظم رهبری در حوزه فرهنگی و اجرایی برای انجام برنامه‌های حج ۹۹ تلاش می‌کند، امیدواریم در موعد مقرر این برنامه‌ریزی‌ها تحقق یابد.

اکبر رضایی ـ معاون امور حج و زیارت سازمان حج و زیارت ـ گفت: پس از انجام مذاکرات و امضای تفاهم‌نامه حج ۹۹، کارهای اجرایی حج، سرعت بیشتری گرفت و در حوزه مسکن با تشکیل جلسات و ابلاغ سیاست‌های کلی و بازبینی قراردادها، اعمال نظرهای نظارتی و حقوقی در این خصوص انجام شده است.

وی افزود: به منظور پیگیری و اجاره محل اسکان زائران در حج ۹۹، بزودی هیأتی از جمهوری اسلامی ایران به عربستان اعزام می‌شود تا این موضوع را از نزدیک پیگیری کند.

رضایی با اشاره به اعلام فراخوان سازمان حج و زیارت برای تکمیل و بروز رسانی اطلاعات زائران، اظهار کرد: هم‌اینک حدود ۶۰ هزار نفر از زائران برای اعزام در حج ۹۹ در سامانه این سازمان اعلام آمادگی کرده‌اند.

وی ادامه داد: زمانبدی حج به بخش‌های مرتبط اعلام شده و در حال انجام موضوعات اجرایی هستیم، نرم افزار ثبت‌نام هم بروز رسانی شده و در حوزه تغذیه و تدارکات برنامه‌ریزی غذایی و آسیب شناسی‌ها صورت گرفته و در حال نهایی شدن است.

محسن نظافتی ـ مسؤول دفتر نمایندگی سازمان حج و زیارت در کشور عراق ـ گزارشی از آخرین وضعیت اعزام زائران ایرانی به عتبات ارائه کرد و افزود: پس از پایان مراسم اربعین حسینی، همچنان اعزام زائران ایرانی به عتبات عالیات به صورت هوایی انجام می‌شود و تاکنون مشکل خاصی رخ نداده است و تمام برنامه‌های قبلی همچنان در بسته زیارتی زائران قرار دارد.

وی ادامه داد: با تلاش‌های صورت گرفته در سازمان حج و زیارت و بعثه مقام معظم رهبری در شهرهای کربلای معلا و نجف اشرف به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده که زائران در مسیر رفت و آمد دچار مشکل نشوند. خوشبختانه با توجه به حرمت زائران امامان معصوم (ع) هیچ تعرضی تاکنون به زائران ایرانی نشده است.

حجت‌الاسلام صحبت‌الله رحمانی ـ مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و نظارت بر امور عتبات عالیات سازمان حج و زیارت ـ نیز گفت: اعزام زائران افزون بر عتبات عالیات، هم‌اینک به سوریه در حال انجام است و دوره جدید نام‌نویسی و اعزام به عراق را از طریق سامانه اعزام سازمان پیگیری می‌کنیم.
 

روزنامه خراسان – زهرا وافر: تقریبا همه خانم‌ها توقع دارند که وقتی شوهرشان از سر کار به خانه برمی‌گردد، پر انرژی و با صورتی شاد و خندان وارد خانه شود، اما معمولا این اتفاق نمی‌افتد. مرد‌ها به محض رسیدن به خانه، طلب چای می‌کنند و روی مبل ولو می‌شوند! رفتاری که به مذاق خانم‌ها خوش نمی‌آید و دردسرساز هم می‌شود. داستان امروز و تحلیل روان‌شناسانه‌اش، مربوط به همین ماجراست.

داستان

در خانه را باز کرد که …

روز سختی را پشت سر گذاشته بود. به شکل سرسام‌آوری، ارباب رجوع داشت و دست آخر هم با یکی از مراجعان حرفش شده بود و بعد از دادوفریادی که مراجع بی‌اعصاب و پرتوقع راه انداخته بود، رئیس وارد اتاقش شده بود و بدون این‌که از ماجرا اطلاع داشته باشد، همه تقصیر‌ها را گردن او انداخته و حسابی توبیخش کرده بود. چشم‌هایش مدام به ساعت دیواری اتاق بود که زودتر کارش تمام شود و پناه ببرد به خانه. وقتی عقربه کوچک ساعت روی عدد دو ایستاد، قبل از این که پرونده‌ها را جمع کند و چراغ اتاق را خاموش، قرص ژلوفن را از کشوی کوچک میزش برداشت و با ته مانده چای سرد شده‌اش، قورت داد، به این امید که قبل از رسیدن به خانه، سردردش کمی آرام‌تر شود.

نزدیک خانه که رسید، بوی قورمه سبزی جاافتاده به مشامش خورد و ناخودآگاه، لبخند به لبش نشست و با خودش گفت: «بوی زندگی همینه!» کلید را داخل قفل در چرخاند با این خیال که وقتی در را باز می‌کند، بچه‌هایش بپرند در آغوشش و همسرش با لبخند سلام کند، اما کلید را که چرخاند، خبری از هیچ‌کدام از خیال‌پردازی‌هایش نبود. بچه‌ها با هم قهر کرده و هرکدام در اتاق خود ناراحت نشسته بودند.

از همه بدتر همسرش بود که با عصبی‌ترین حالت ممکن پشت میز ناهارخوری نشسته و سرش را بین دست‌هایش گرفته بود. چشمش که به او افتاد، با بی‌حالی سلام کرد و به دنبالش مثل مسلسل شروع کرد: «دیگه از دست این دو تا بچه دیوونه شدم، صبح تا شب دعوا دعوا! همه مسئولیت‌ها هم که روی دوش خودمه! مگه من چه‌قدر جون دارم؟ بشور، بساب، غذا بپز، بچه‌داری کن، برو خرید… دیگه خسته شدم! مگه دیروز بهت نگفته بودم پیاز بخر؟ طبق معمول یادت رفت! امروز مجبور شدم با این دو تا بچه تا سر خیابون پیاده برم که پیاز بخرم برای ناهار… چرا این‌قدر آدم فراموشکاری هستی؟ چرا باید هر چیزی رو صد بار بگم؟»

احساس کرد سرش سوت می‌کشد. انگار تاثیر ژلوفن هم از بین رفته بود. با خودش گفت: «آخه دیگه یه آدم چه‌قدر باید توی یک روز حالش گرفته بشه؟!» رفت سراغ تلویزیون به این امید که در بین شبکه‌های مختلف، چیزی پیدا کند که کمی حواسش را از روز تلخی که پشت سر گذاشته، پرت کند و حالش بهتر شود، اما انگار همسرش آن‌قدر ناراحت بود که به این آسانی ول کن ماجرا نبود! دست به کمر ایستاد مقابلش و گفت: «بیا! وقتی هم که آدم باهات حرف می‌زنه به جای این‌که جواب بدی، تلویزیون نگاه می‌کنی! یعنی این قدر من بی ارزشم!»، اما حقیقت این بود که او اصلا توان حرف زدن و شنیدن را نداشت.

بعد از این همه ساعت صحبت کردن با مراجعان مختلف و گوش کردن به حرف هایشان، حالا فقط به کمی آرامش نیاز داشت تا به حالت طبیعی خودش برگردد. با خودش گفت: «کاش همسرم درک می‌کرد که چه حال و روزی دارم یعنی فهمیدن این مسئله که الان، وقتی در اوج خستگی و بی‌حوصلگی هستم، زمان گله کردن و غر زدن و دعوا و شکایت نیست، این‌قدر کار سختیه؟»

نظر کارشناس

نیاز مرد به اداره خانه توسط زن!

خانم‌های محترم! شاید باور نکنید، اما مرد‌ها به قدری به آرامش در محیط خانواده احتیاج دارند که اغلب درباره برخورد همسر و فرزندان‌شان در لحظه ورودشان به خانه و سپس آماده بودن غذایی گرم و خوشمزه، خیال‌پردازی می‌کنند! در واقع مرد‌ها احتیاج دارند که همسرشان امور خانه را اداره و از آن‌ها هم مراقبت کند. مرد از این که هنگام خروج از خانه همسرش بدرقه‌اش کند و هنگام ورود به خانه به استقبالش بیاید، احساس خوبی پیدا می‌کند. حتی اگر شما شاغل باشید، باز هم همسرتان مثل هر مرد دیگری از نظر روانی احتیاج دارد که شما برای او غذا بپزید، لباس‌هایش را بشویید و به امور خانه و بچه‌ها رسیدگی کنید تا او بتواند در خانه احساس آرامش کند.

شاید این نیازی باشد که مرد‌ها در ظاهر چندان بروز ندهند، به ویژه اگر همسرشان شاغل باشد و شرایط سخت همسرشان را درک کنند، اما باز هم به هر حال این نیاز وجود دارد. همین جا باید به این نکته هم اشاره کرد که آقایان نباید بعد از خواندن این مطلب، بی‌خیال کمک کردن به همسرشان شوند چراکه یکی از نشانه‌های یک شوهر خوب، کمک کردن به همسر در کار‌های خانه است.

وقت‌شناسی برای بیان دلخوری!

نکته دیگری که به عنوان یک خانم باید به آن توجه کنید، این است که همیشه زمان مناسبی را برای بیان ناراحتی‌ها و دلخوری‌های تان انتخاب کنید. وقتی که همسر شما خسته از سر کار می‌آید و بیشتر از هر زمان دیگری نیاز به آرامش دارد، وقت مناسبی برای گله کردن نیست! به احتمال زیاد در چنین شرایطی، همسر شما نه تنها توانایی درک صحبت شما و همدلی با شما را ندارد، بلکه در اغلب مواقع چنین گفت‌و‌گویی به ایجاد دعوا، تنش و دلخوری منجر خواهد شد. زمانی که همسرتان به یک آرامش نسبی دست یافت و آمادگی شنیدن حرف‌های شما را داشت، می‌توانید بدون جار و جنجال احساسات و ناراحتی‌های تان را با او در میان بگذارید و همدلی او را جلب کنید.