به گزارش ایسنا و به نقل از انشنت اوریجینز،این تابوت برای نخستین بار به دلیل بمبهای غارتگران آثار باستانی در وضعیتی شکننده و آسیبدیده کشف شد و در سال ۱۹۳۶ به موزه و گالری هنری «پرت» اهدا شد. در سال ۲۰۱۳ این تابوت برای انجام سی تی اسکن و آزمایشات اشعه ایکس به بیمارستان سلطنتی کودکان منچستر منتقل شد.
باستانشناسان اسکاتلندی برای نخستینبار در ۱۰۰ سال گذشته این مومیایی را از تابوت خارج کردند و در جریان مرمت این اثر به نقاشیهایی از الههی مصر باستان «امنتت» یا «ایمنتت» ملقب به «بانوی غرب» در بخش داخلی و خارجی تابوت برخوردند.
دکتر «مارک هال» مدیر مجموعه موزه و گالری هنری «پرت» در گفت و گویی بیان کرد :« کشف این نقاشیها بسیار غافلگیرکننده بود. ما در گذشته هیچ دلیلی برای بلند کردن این مومیایی از تابوت تاحدی که کف آن مشخص باشد نداشتیم و بنابراین هیچ گاه آن را خارج نکردیم و انتظار این را نداشتیم که اثر خاصی را در آن مشاهده کنیم.»
با توجه به مقالهای که در سال ۲۰۱۶ توسط «بی بی سی» منتشر شد، این تابوت در شهر «اخمیم» واقع در مصر ساخته شده و مومیایی حدودا ۲۷۰۰ ساله زنی که در سالهای ۷۶۰ تا ۵۲۰ پیش از میلاد زندگی میکرده در آن قرار داده شده است.
نقاشی که در بخش داخلی این تابوت قرار دارد نسبت به نقاشی دیگر سالمتر باقی مانده و الهه مصر باستان را درحالی که رو به سمت راست ایستاده و لباسی قرمز رنگ به تن دارد، به تصویر کشیده است. با توجه به مطلب منتشرشده در «انشنت اجیپت آنلاین» نام «امنتت» به «غرب»، جایی که خورشید غروب میکند و جایی که بر اساس افسانههای مصر باستان دریچه دنیای مردگان قرار دارد، اشاره دارد.
انتظار میرود پس از مورد بررسی قرار گرفتن نقاشیهای کشفشده اخیر، این مومیایی اشرافزاده نیز در سال ۲۰۲۲ در سال موزه «پرت» به نمایش عمومی گذاشته شود.
صنعتگران خسارت دیده از کرونا در استان مرکزی کمک بلاعوض دریافت کردند
کاظمی اظهار کرد: با استناد به مکاتبه معاونت صنایع دستی وزارت میراث فرهنگی مبنی بر اعلام لیست صنعتگرانی که توان مالی آنها در سطح پایینی قرار دارد، لیست مورد نظر تهیه و به وزارتخانه ارسال شد.
وی از اختصاص ۳۱۰ میلیون ریال، در قالب کمک های بلاعوض روستایی و شهری خبر داد و اظهار کرد: پیگیری کامل این موضوع از طریق معاونت صنایع دستی صورت گرفت تا جایی که منجر به تایید نهایی و ارسال لیست مذکور شد.
به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی میراث فرهنگی استان مرکزی، معاون صنایع دستی استان مرکزی در ادامه گفت: صنعتگران آسیب دیده در رشته های آثار چوبی، سفال، تذهیب، نگارگری و فلز از این کمکهای بلاعوض برخوردار شدند.
وی با بیان اینکه تعداد ۳۱ صنعتگر از این کمک ها برخوردار شدند، افزود: به هر هنرمند ۱۰ میلیون ریال، به عنوان کمک بلاعوض، ناشی از خسارتهای این بیماری اعطا شده است.
کاظمی گفت: در صورت ادامه دار بودن این کمک ها لیست نفرات جدید که در این روزها دچار ضرر و زیان شده اند تهیه و به وزارت میراث فرهنگی ارسال خواهد شد.
معاون صنایع دستی استان مرکزی افزود: اجرای این طرح را با شناسایی دیگر هنرمندان بی بضاعت استان در سال جاری ادامه خواهیم داد.
کاظمی گفت: تعداد زیادی از کارگاههای صنایع دستی استان از یکی دو ماه قبل از پایان سال گذشته، مواد اولیه بسیاری خریداری کردند تا برای نمایشگاههای نوروزی تولید داشته باشند و آن را عرضه کنند که با شیوع بیماری کرونا مواد اولیه و محصولاتشان در کارگاهها مانده است.
وی افزود: در حال برآورد میزان خسارت وارده شده به این کارگاهها هستیم تا با ارسال آن به وزارتخانه اعتباری برای اعطای تسهیلات ارزان قیمت به این کارگاهها بگیریم.
کرونا ۴ میلیارد به هتلداران استان مرکزی خسارت زد/۳۰ درصد شاغلان تعدیل شدند
مهرداد سمیعی در گفت و گو با ایسنا با اشاره به اینکه کرونا در روزهایی که در واقع باید اوج فعالیت هتل ها و صنعت گردشگری در کشور رقم می خورد، ضریب اشغال هتل های استان را به صفر رساند، بیان کرد: با تعطیلی صورت گرفته بواسطه شیوع بیماری کرونا و جلوگیری از هر گونه تجمع، هتل ها و مهمانپذیرهای استان خسارت ۴ میلیارد تومانی را متحمل شدند.
وی با بیان اینکه تا این لحظه تصمیمی از جانب مدیران استان برای جبران این خسارت اتخاذ نشده است، گفت: اخیرا در جلسه معاون اول رییس جمهوری با وزیر میراث فرهنگی و جامعه هتلداران کشور تمامی موارد و مشکلات ایجاد شده مطرح شد و وزیر میراث فرهنگی خواستار در نظرگرفتن چند روز تعطیلی بعد از مهار کرونا و اختصاص ۳۸ هزار میلیارد ریال برای جبران زیان های وارد شده به این بخش شد.
سمیعی تصریح کرد: یکی از مهمترین اقدامات باید در حوزه بیمه تامین اجتماعی و مالیات و مالیات بر ارزش افزوده و هزینه انشعابات آب و برق و گاز باشد از طرفی بعد از کرونا تعطیلاتی در نظر گرفته شود تا خسارت وارد شده به جامعه هتلداران کشور قدری جبران شود.
وی با اشاره به اینکه هتل ها قبل از تعطیلات نوروز و در اواخر سال گذشته اقلام و اجناسی را خریداری کرده اند که امروز امکان مصرف آن وجود ندارد و این خسارات باید جبران شود، افزود: هتل ها نیازمند سرمایه در گردش هستند، موضوع تسهیلات ارزان قیمت با نرخ سود ۱۲ درصد مطرح است درحالی که نظر ما بر تسهیلات چهار تا شش درصد است و حتی در برخی از هتل ها با توجه به تعداد نیرو و اشتغال ایجاد شده باید تسهیلات بلاعوض داده شود تا این بحران خارج شوند.
رییس جامعه هتلداران استان مرکزی تصریح کرد: برخی از هتلداران برای هتل و مهمانپذیر خود اجاره پرداخت می کنند و این شرایط عملا آنها را به ورطه ورشکستگی کشانده و باید تدبیری برای گذر از این بحران اتخاذ شود.
سمیعی با بیان اینکه هتل های استان مرکزی برای بیش از دو هزار نفر به صورت مستقیم اشتغال ایجاد کرده اند، گفت: شرایط فعلی و خسارت وارد شده به این جامعه قطعا تعدیل نیرو را به دنبال خواهند داشت، کما اینکه تاکنون تعدیل نیروی ۳۰ درصدی در این حوزه رقم خورده است و افراد برای دریافت بیمه بیکاری مراجعه کرده اند و قطعا ادامه این شرایط بحران را تشدید می کند.
به گزارش خبرنگار مهر، احمد محیط طباطبایی رئیس کمیته ملی موزههای ایران (ایکوم) در نامهای به علی اصغر مونسان وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نوشت: در ارتباط با شیوع اپیدمی کرونا و تعطیلی موزهها به صورت فیزیکی و بر اساس مصوبات ستاد ذیربط و همچنین درگیری جامعه جهانی حداقل برای سال پیش رو، پیش بینی و طراحی راهکارهای حمایتی از شاغلین در قسمتهای مختلف موزهها به ویژه موزههای خصوصی (بخش غیردولتی) از طریق برنامههای کوتاه مدت و درازمدت توسط واحدهای ذیربط آن وزارتخانه مورد انتظار جامعه فرهنگی است.
بدیهی است نخستین راهکارهای حمایتی برای این فعالان میتواند از طریق طراحی و ایجاد صندوق حمایتی، بخشودگی و تأخیر در پرداخت هزینه اجاره مکان و همچنین معافیت مالیات و عوارض مترتب بر این گونه مشاغل از اولویت برخوردار است و در ایجاد صندوق حمایت از این قشر میتوان از همیاری مراکزی استفاده کرد که از منابع و امکانات بیشتر و مناسبتر برخوردار هستند و در حقیقت به نوعی از مساعی ملی در تقسیم شایسته منابع در اختیار بخشهای مختلف برای پشتیبانی از موزه داران استفاده کرد.
در همین راستا حسین بختیاری، رئیس هیات مدیره و مدیرعامل مجمع ملی هنرمندان و صنعتگران صنایع دستی در گفتوگو با ایسنا معتقد است که «در شرایط فعلی تنها راه ممکن اعمال کمکهای حمایتی است؛ یعنی تسهیلاتی که بتواند به عنوان راهحل مدبرانه عمل کند و نه اینکه مُسکنی داده شود که دردهای بعدی را بیشتر کند؛ به عنوان مثال متولیان و دستگاههای مسئول نباید امکاناتی را در اختیار هنرمندان قرار بدهند و سپس با درصدی بازپرداخت بگیرند. این باعث میشود که هنرمندان در آینده با چالش بزرگتری برای ادامه کارشان مواجه شوند.
او ادامه داد: در واقع باید تدبیر مسئولانه و عادلانهای اتخاذ و بسته حمایتی برای هنرمندانی که واقعا آسیب دیدهاند در نظر گرفته شود. بسیاری از تولیدکنندگان صنایعدستی نیازی به کمکهای دولتی ندارند و به همین خاطر هم باید به کسانی توجه شود که بیشتر نیاز دارند؛ بنابراین اگر متولیان امور امکانات و بودجهای دارند که کنار گذاشتهاند و میخواهند برای پروژهای هزینه کنند باید این هزینه را الان برای هنرمندان مصرف کنند.
بختیاری همچنین درباره احتمال راهاندازی بازار مجازی صنایعدستی، خاطرنشان کرد: تصمیم خوبی است، ولی در شرایطی که فعلا مردم در کش و قوس تامین مایحتاج عمومی خودشان هستند، کسی صنایع دستی نمیخرد. الان شرایط بحرانی است و باید مدبرانه تصمیم بگیریم. پیشنهادم این است که هر چند مختصر، اما باید در شأن افراد به این هنرمندان کمکهای مالی شود. بهویژه آن قشری که در روستا هستند و جزو قشر آسیبپذیر صنایع دستی محسوب میشوند. ما نیز به عنوان تشکلها میتوانیم به این جریان کمک و هنرمندان و کارگاههایی که نیاز به کمک دارند را شناسایی کنیم و اطلاعات را در اختیار متولیان امور در استانها قرار دهیم.
رییس هیات مدیره و مدیرعامل مجمع ملی هنرمندان و صنعتگران صنایع دستی، اظهار کرد: برای انجام این امر باید در میان تصمیمگیران و متولیان اصلی همانند وزیر و معاونان انگیزه لازم وجود داشته باشد؛ حتی اگر لازم است رئیسجمهور نیز باید به این مساله ورود کند. قشر میلیونی صنایع دستی ایران امروز در مضیقه و در فشار معیشتی قرار گرفتهاند؛ قشری که بخش زیادی از آنها زنان هنرمندی هستند که سرپرستی خانواده را بر عهده دارند.
روستای هجیج کجاست؟
روستای هجیج در کرمانشاه یکی از پر جاذبهترین نقاط استان کرمانشاه است و از مناطق دیدنی اورامانات است. این روستا در ۲۵ کیلومتری شهرستان پاوه قرار گرفته و به دلیل پلکانی بودن از محبوبیت خاصی بین گردشگران برخوردار است. خانههای هجیج همگی از سنگ و اغلب به صورت خشکه چین و پلکانی ساخته شده، به گونهای پشت بام هر خانه، حیاط خانه دیگری است. به علت کمبود زمین، پشت بام هر منزلی حیاط منزل پشتی محسوب میشود، طبعاً محل بازی بچهها و تفرجگاه والدین است.
مکانهای تفریحی روستای هجیج: حوض پیر:
در روستا حوضی قدیمی وجود دارد که دیوارهایی با سنگهای ریز و درشت و تخته سنگی مسطح در سقف، آن را در بر گرفته اند. برای دیدن این حوض بایدبه جایی پایینتر از سطح روستا و در میان زمین رفت. قبل از اینکه در سال ۱۳۵۴، لوله کشی برای روستا انجام شود. از آب این حوض استفاده میکردند.
آب به وسیلهی جویهای سیمانی در دوشاخه به پایین دست روستا میرفت. یکی از جویها به حوض مردانه میریخت و برای وضو به کار میرفت. یکی دیگر از شاخه های آب به حوض زنانه میرفت و برای شستشو و تامین آب خوراکی از آن استفاده میشد.
ارتفاعات شاهو:
در امتدادی این روستا اگر حرکت کنید به ارتفاعات شاهو دست پیدا خواهید کرد، که آنها بخشی از رشته کوههای زاگرس هستند. مراتع طبیعی بکر و دیدنی در این منطقه وجود دارد و مراتع سرسبز پیاز میشا و گاول انتظار شما میکشند تا از تماشای این منطقه سرسبز لذت کافی را ببرید و همچنین فراموش نکنید که یک دوربین همراه خودتان داشته باشید.
رودخانه سیروان:
یکی از مهمترین و معروفترین رودخانههایی که در اطراف هورامان و نزدیکی همین روستا قرار دارد رودخانهی سیروان است. با مسیری طولانی و پرپیچ و خم منطقه اورامان را به دو بخش تقسیم کرده است. کنارههای این رود مکان مناسبی برای گوش سپردن به آوای طبیعت و به تماشا نشستن زیباییهای آن است. سد داریان که بر میانهی این رود قرار گرفته، چشم انداز خاصی را به منطقه بخشیده است.
بقعهی امامزاده سید عبیدالله:
در این روستا بقعهای به نام امزاده سید عبیدالله وجود دارد که متعلق به یکی از فرزندان امام موسی کاظم است. این روستا در بین مردم هجیج از احترام خاصی برخوردار است. مردم این روستا بیشتر نذورات و اعمال زیارتی خودشان را در این امامزاده انجام میدهند.
علت نام گذاری روستای هجیج:
علت نام گذاری این روستا، قرار گرفتن آن در مکانی که به آن هجیج گفته میشود، معنای این واژه درهی سرسبز و عمیق است و از آنجا که این روستان در این دره قرار دارد به آن هجیج گفته میشود.
بهترین زمان سفر به روستای هجیج:
شرایط آب و هوایی که این روستا داراست، معتدل و کوهستانی است و در فصول گرم سال آب و هوای معتدلی در آن برقرار است. فصل بهار گلهای رنگارنگ و بی نظیری بر روی دامنههای کوههای این منطقه میروید و فضای دیدنی در آن به وجود میآید. فصل زمستان، اما سرمای سختی در این روستا برقرار است.
زبان مردم روستای هجیج:
اورامی هجیج که یکی از اصیلترین لهجهها به شمار میآید قرابت زیادی با زبان اوستایی و پهلوی دارد، به طوری که اگر متنی از پهلوی را برای یک اورامی زبان بخوانند لغات بی شماری از آن را میتواند دریابد. ولی آنچه بیشتر در زبان اورامی چشمگیر است نزدیکی این زبان با فارسی است که در وهله اول سخت بیگانه و غیر قابل لمس به نظر میرسد، چون کلمات اصیل فارسی آنچنان با زیر و زبر لهجه کردی آمیخته است که تا گوش به آن آشنا نشود نمیتوان این نزدیکی را دریافت.
محصولات روستای هجیج:
یکی از ویژگیهای منحصر به فرد مردمان این روستا خود کفایی در تمامی مایحتاج روزانه است به گونهای که از گیوهبافی که پایپوش مردمان مناطق کرد نشین است گرفته تا لباسهایی سنتی بافته شده از پشم ورنگ طبیعت، تا تهیه خوراک و مایحناج خوردنی و هر آنچه که نیاز زیستن در رفاه باشد که این همه تلاش، کوشش، ذوق و هنر ریشه در فرهنگ، باور و توانمندی آنان دارد.
مراتع سرسبز و حاصلخیز به ویژه در اطراف رودخانه سیروان، باعث رونق دامداری در این روستا شده است. کشک، شیر، دوغ، روغن حیوانی و کره از مهم ترین فرآورده های لبنی این روستا می باشد. نگهداری و پرورش انواع طیور در این روستا رایج است.
آیا مردم جهان به خاطر این غذای عجیب ژاپنی در خطرند!
نسلهاست که خانوادهها در سراسر ژاپن زنبورها را شکار کرده، پروش داده و میخورند. اما آیا رسم خوردن این خوراکی قدیمی بهزودی ناپدید خواهد شد؟ یکی از شکارچیان زنبور در دهکده ما را بهپای یکی از کندوهای زنبور برد و تکهای از آن را که هنوز نوزادان زنبور در آن بود به ما نشان داد. به ما یک غذای لذیذ و محلی که فقط یکبار در ماه نوامبر در دسترس است پیشنهاد شده بود، غذایی که به قیمت ۹۰۰۰ ین فروخته میشد. ما نیز این تکه خوشمزه را زندهزنده خوردیم. طعمی سبک و خامهای و عالی داشت.
در ژاپن نسلهاست که حشره زنبور غذایی لذیذ و گرانقیمت تلقی میشود
هرساله در ژاپن فستیوالی با عنوان “کوشیهارا هبو ماتسوری” برگزار میشود. هبو یک کلمه محلی است که به دو گونه زنبور سیاه اطلاق میگردد، این زنبورها تهاجمی نبوده و میتوان آنها را بهراحتی شکار کرد. هرساله در هفته اول نوامبر اهالی کندوهای زنبورها را از سراسر جنگل جمعآوری کرده تا در مسابقه وزنکشی کنند. به کسانی که کندوهای سنگینتری دارند جایزهای تعلق میگیرد.
هرچند این پایان داستان نیست. در اوایل تابستان همه شروع به جمعآوری این کندوها میکنند. آنها تکهای کاغذ سفید را به یک ماهی تازه نقرهای وصل کرده و منتظر میشوند. زنبورها به سمت طعمه میآیند و اهالی کندوهایی که به این روش ایجاد شده را روی زمین میگذارند و زنبورها را به قفسههای چوبی انتقال میدهند و تا پاییز آنها را پرورش میدهند. غذای این زنبورها شکر، آب و گوشت خام است.
وقتی زنبورها به لانه خود بازگشتند، شکارچیان کندوها را جمعآوری کرده و تا تولید کرم زنبور آنها را پرورش میدهند.
این کار نسلهاست که در ژاپن انجام میشود اما امروزه فقط نسلهای قدیمیتر به چنین کاری مبادرت میورزند. هنوز مشخص نیست که چه کسانی برای اولین بار این کار را آغاز کردهاند. درگذشته طبق منابع موجود زنبورها منبع مهمی از پروتئین محسوب میشدند. ۱۰۰ گرم هبو دارای مقدار زیادی پروتئین است اما در واقعیت کسی چنین مقدار پروتئینی نمیخورد.
پس از تحقیقاتی که در مناطق دیگر ژاپن که خوردن زنبورهای سیاه در آن رایج است انجام شد، محققان به این نتیجه رسیدند که حشرات بهصورت تصادفی توسط مردم شکار میشوند و صرفاً بهعنوان مکمل غذایی خورده میشوند. در مناطق دیگری بهجز کوشیهارا مردم منطقه فقط کندوها را جمعآوری میکنند اما مردم این منطقه نهتنها کندوها را جمعآوری کرده بلکه آنها را در خارج از خانههایشان پرورش میدهند. درنتیجه هبو در جشنهای محلی خورده میشود.
درحالیکه مردم سایر مناطق ژاپن فقط کندوها را جمعآوری میکنند، محلیها در کوشیهارا این کار را بهعنوان یک فعالیت اجتماعی انجام میدهند.
به همین خاطر و برای حفظ سنت دیرینه شکار زنبور، از سال ۱۹۹۳ فستیوالی برگزار میگردد. ایالات دیگر جشن کوچکی در این زمینه به راه میاندازند اما کوشیهارا تنها منطقهایست که عکاسان و رسانههای زیادی در آن حضور مییابند تا بتوانند شهرت این جشن را حفظ کنند.
برخی از مناطق اطراف شهری مانند” اِنا” به خاطر مهاجرت روستاییان به شهرها خالی از سکنه شده است. کوشیهارا نیز دیگر یک ایالت مستقل نیست و با انا یکی شده است. در سال ۲۰۱۰ کسانی که این جشن را برگزار میکردند پیشنهاد انتقال محل جشن به مکان نزدیکتری را مطرح کردند تا بدین شکل افراد جوانتر بتوانند در جشن آنها را یاری دهند.
به اعتقاد آنها تا زمانی که حتی یک نفر علاقهمند به این کار وجود داشته باشد، آنها انگیزه لازم برای برگزاری جشن را خواهند داشت.
۶ سال پیش عدهای از جوانان دهکده مسئولیت برگزاری جشن را به عهده گرفتند. عدهای به جمعآوری کندوها پرداختند وعدهای نیز در پی درک بهتر این مراسم با کمک نسلهای گذشته بودند.
هبو گوهی موچی که برنجی چسبنده و گریل شده و خوابانده شده در میسو، بادامزمینی و لارو زنبور است، یکی از غذاهای لذیذ محلی محسوب میشود.
هبو گوهی موچی از برنج و لارو زنبور تهیه شده است. درست کردن آن ساعتها وقت میبرد اما قرنهاست که این غذا در میهمانیها استفاده میشود.
علاوه بر زنبورهای سیاه، برخی از روستائیان زنبورهای سرخ و تهاجمی بسیار بزرگی را نیز شکار میکنند.
در جشن عدهای از دختران جوان با تیشرتهایی یکشکل شروع به خواندن سرود هبو میکنند و هبو گوهان میفروشند. این گروه پس از بازنشسته شدن زنان مسن دهکده قدم جلو گذاشته و برای فروش غذا داوطلب شدهاند.
در سالهای اخیر علاقه روزافزون به حشره شناسی در داخل ژاپن و بهصورت بینالمللی باعث شده که عده زیادی برای دیدن این جشن به ژاپن بیایند. این جشن فرصتی برای ارتباط مجدد با طبیعت و حفظ میراث فرهنگی منطقه است.
حال سؤال اینجاست که آیا نسلهای جدید نیز مانند پیشینیان خود این جشن و حال و هوای آن را زنده نگه خواهند داشت یا خیر. درحالیکه عدهای از جوانان با هیجان در جشن شرکت میکنند اما عدهای حتی تمایلی به خوردن اسنک زنبور ندارند.
با کوچکتر و پیرتر شدن جمعیت کوشیهارا، کودکان کمتری نحوه شکار و جمعآوری کندوها را فرامیگیرند. سؤال اینجاست که چه کسی تکنیکهای شکار را به نسل بعدی خواهد آموخت. بسیاری از جوانترها در منطقه در حال آموزش هستند اما علاقه چندانی از خود نشان نمیدهند. با رفتن مردم از دهکده برای یافتن کار، دیگر اهالی دهکده نمیتوانند این کار را بهعنوان سرگرمی انجام دهند.
برای این منظور کمیته اجرایی این فستیوال در جولای سال بعد یک مأموریت شکار برای گروه کوچکی از روستائیان ترتیب داده است. مدیر این کمیته شکار را از سه سال قبل آغاز کرده است و از نظر او شهرت جشن در سالهای اخیر دلگرمکننده بوده است.
مسافرخانه ای ترسناک که هنوز مهمانان مخصوص به خودش را دارد!
نظرتان درباره یک شب رویایی در مسافرخانهای جنزده چیست؟ مهمانخانه پری دریایی چند قرن از عمرش میگذرد و در شهر رآی انگلستان قرار دارد. صاحب فعلی آن جودیت بلینو همه امکانات مدرن از صبحانه گرفته تا وای فای را ارائه میدهد. اما شاید این مسافرخانه مالکین دیگری نیز داشته باشد که بعضی اوقات صدای آنها به گوش میرسد و بعضی اوقات نیز سکوت میکنند. ولی در هر صورت حضور آنها احساس میشود. ما را در لست سکند همراهی کنید تا ببینیم داستان این مهمانخانه چیست!
به نظر میرسد این مسافرخانه یکی از جن زده ترین مکانهای بریتانیا باشد. قدمت این ساختمان درجه ۲ حدودا به قرن دوازدهم میلادی میرسد. البته بعضی حتی تاریخ زیر زمین سنگی آن را به سال ۱۱۵۶ نسبت میدهند. در سال ۱۴۲۰ این مهمانخانه به شکلی که امروزه مشتریان آن را میشناسند، تغییر پیدا کرد و نام خیابانش نیز به خیابان پری دریایی تغییر یافت.
به نظر میرسد این تغییر نام به دلیل هیجان انگیز شدن آدرس مسافرخانه اتفاق افتاده است. مشهور است که ارواح نا آرام در اتاقهای این مسافرخانه پرسه میزنند و احتمالا مشهورترین ساکنان این مسافرخانه گروه قاچاقی هاوخورست بودهاند که برای مخفی شدن از این مسافرخانه استفاده کردهاند.
چرا “رآی”؟ این شهر تا حدی بالاتر از قانون بود، زیرا کشتیهای سلطنتی را تامین میکرد. اهمیت آن برای ارتش و تجارت بسیار زیاد بود، بنابراین یک دسته یاغی به این شهر رفتند که شاید بتوانند چیزی به دست آورند. دسته هاوخورست “از سال ۱۷۳۵ تا ۱۷۴۹ جنوب شرقی انگلستان را به وحشت انداخته بودند. آنها چیزی بیش از ارعاب ایجاد میکردند، درواقع هر کس که به آنها احترام نمیگذاشت را میکشتند.
سایت مسافرخانه مینویسد که، تونلهای مخفی زیادی وجود دارد که یکی از آنها از طریق زیرزمین به مهمانخانهای قدیمی در خیابانی موازی خیابان پری دریایی میرسد و امکانات فرار سریع نیز در آن فراهم شده است. عدهای اعتقاد دارند که توماس کینگزهیل و شریکش آرتور گری هنوز روحشان در این مسافرخانه حضور دارد و در راهروها پرسه میزند، یا حتی شاید بر روی صندلی گهوارهای اتاق شماره ۱۷ نشسته است. البته تطابق پذیری با این مسافرخانه و محیط آن خیلی سخت نیست ولی شاید برای کسانی که قلبی ضعیف تر دارند مناسب نباشد.
در این مسافرخانه بعضی حس میکنند که مردانی از میان دیوارها عبور میکنند و زنانی شبحوار اقلامی مثل لباسهای خیس را حمل میکنند. بسیاری از این اتفاقات بخصوص در اتاقی مشهور به اتاق جیمز دیده شده است.این اتاق به افتخار شهردار سابق رای «چارلز جیمز» نام گذاری شده است.
البته ترسناکترین اتاق مسافرخانه به عنوان اتاق دکتر سین نامگذاری شده است. سین یکی از شخصیتهای اصلی قاچاقچیان بوده است که ظاهرا در اتاقش یک راهروی مخفی وجود داشته است و این راهرو در نهایت به یک کافه ختم میشده است. عدهای در این اتاق صداهایی شبیه به صدای جنگ و شمشیر زنی دو شخص را شنیدهاند.
این مسافرخانه از سال ۱۷۷۰ بسته بوده است و از سال ۱۹۹۳ صاحب فعلی آن را خریداری کرده است و مسافران و مشتریان خاص خود را دارد. این مسافرخانه از طریق فیلم یلوبِرد با بازی گراهام چپمن به شهرت رسید.
شما تا به حال حضور در چنین مسافرخانهای را تجربه کردهاید؟
سوتلانا کازینا، عکاس روس، علاقه بسیار زیادی به طبیعت دارد. علاقه او به حدی است که حدود بیست سال پیش کارش را رها میکند و همراه با خانوادهاش به یک روستای کوهستانی در نزدیکی مرز قزاقستان میرود. در این روستا، کازینا به موقعیتهایی عالی برای هنرنمایی و پیشرفت در عکاسی دست پیدا کرده است. یکی از مکانهای مورد علاقه او برای عکاسی و شکار منظره، بلندترین قله سیبری، یعنی کوه بلوخا است. در لست سکند همراه ما باشید تا ببینیم این عکاس روس چه منظرههای دیدنی را توانسته است شکار کند.
کازینا در یک روز زمستانی برای عکاسی به این منطقه کوهستانی سیبری میرود و در این میان با ابرهای رنگینتابی که منظره و چشم اندازی خیره کننده ایجاد کرده بوند و در بالای قله شناور بودند، روبرو میشود و بلافاصله دوربین خود را برای ثبت عکسهایی به یاد ماندنی حاضر میکند.
این کوه توسط محلیها به عنوان یک کوه مقدس شناخته میشود و ۴۵۰۰ متر ارتفاع دارد. بله همانطور که حتما به نظر شما هم رسیده است، رسیدن به بالای کوهی با این ارتفاع آنقدرها هم آسان نیست. مسیر رسیدن به کوه بلوخا در سیبری حدود سه روز زمان نیاز دارد که یک روز آن از طریق وسیله نقلیه و دو روز پیاده روی است.
با این اوصاف احتمالا تنها کسانی که در زمان حضور این عکاس روس در منطقه حضور داشتهاند، دانشمندان و هواشناسانی بودهاند که به تحقیق و مطالعه در منطقه مشغول بودهاند. ولی تحمل این سختیها برای کازینا پاداشی باورنکردنی داشته است و پدیدهای بسیار نادر و خاص را ثبت کرده است.
هنگام صبح که شرایط آب وهوایی سرد و خشک همراه با یخ بندان بود، ابرهایی رنگینتاب خودنمایی کردند که کازینا تا به حال چنین منظرهای را به چشم ندیده بود. با وجود اینکه این پدیده به راحتی توسط چشم غیر مسلح نیز قابل مشاهده است ولی اگر نور خورشید خیلی قوی نباشد، دوربین به سختی قادر به ثبت آن است.
بنابراین کازینا با استفاده از یک فیلتر مخصوص از ابرهای رنگین تاب سیبری عکاسی کرده است. او میگوید، هر ابر ظاهری منحصر به فرد دارد و ممکن است شکلی آبنباتی یا پنبهای داشته باشد. حتی ممکن است فکر کنید حبابهای صابون بسیار بزرگی در آسمان پدید آمده است. این عکاس روس، نتایج هنرعکاسی خود را در اینستاگرام و صفحات شخصیش نیز منتشر کرده است و از طرفی از طریق فروش عکسها برای کارهای آینده خود تامین مالی میکند.
شما تا به حال چه پدیدههای ابری را در آسمان مشاهده کردهاید؟ آیا تا به حال موفق به عکاسی از آنها شدهاید؟
لزوم بهرهگیری از فرصت پیشآمده برای کاهش فاصله عقبافتادگی از رقبا
«محمد مهدی رجاییفرد» در گفتوگو با خبرنگار ایسنا، به تهدیدها و فرصتهای قابل تصور برای شرکتهای خدمات مسافرتی کشورمان در اثر وقوع کرونا اشاره و اظهار کرد: صنعت گردشگری در ایران به مثابه بیماری است که سالها از دردهای مختلفی مانند تحریمها، نوسانات و افزایش دورهای نرخ ارز، تبعات تصمیمهای سیاسی، رویدادهای اجتماعی و موارد دیگر رنج کشیده و بعد از یک رکود نسبتاً طولانی پس از اعمال مجدد تحریمهای آمریکا، دوران پرتلاطم اتفاقات شش ماهه دوم سال ۹۸ را نیز پشت سر گذاشت و چشم به راه رسیدن شب عید و جبران بخشی از مافات خود بودند.
وی ادامه داد: در این میان، کرونا میهمان ناخواندهای بود که کور سوی امید آژانسهای مسافرتی را نیز از بین برد و با رسوخ این معضل پیشبینی نشده به جان این بیمار، ضرر هنگفتی را متحمل او کرد.
این مسئول با بیان این که رکود طولانی اکثر آژانسهای خدمات مسافرتی را ضعیف و آستانه تحمل آنها را در خصوص خسارات ناشی از رخدادهای طبیعی و غیرطبیعی بسیار پایین آورده است، گفت: بروز فاجعه کرونا در سطح ایران و جهان، تیر خلاصی بر پیکر نیمهجان آژانسهای ایران بود و اگر اقدامات حمایتی لازم و به موقع از طرف دولت و نهادهایی همچون سازمان مالیاتی و تامین اجتماعی صورت نگیرد، دیر یا زود شاهد مشکلات مالی بیشتر یا ورشکستگی و تعدیل نیروهای زحمتکش تعداد کثیری از شرکتهای خدمات مسافرتی کشورمان خواهیم بود.
وی سلامتی مردم را اولویت همه دنیا دانست و بیان کرد: پس از کرونا و اعلام وضعیت سفید، باز هم مردم تا مدتها جانب احتیاط را رعایت کرده و از سفر پرهیز میکنند و این موضوع باعث طولانی شدن دوران رکود در بخش گردشگری میشود لذا بجاست که با در نظر گرفتن تهدیدها و استفاده از فرصتهای پیش آمده، خود را برای گذر از دوران رکودی سخت که تا به حال هیچگاه در این صنعت تکرار نشده است، آماده کنیم.
رجاییفرد به یکسان نبودن نقاط قوت و ضعف و منابع مادی و معنوی آژانسها اشاره و عنوان کرد: با این احتساب، نمیتوان یک نسخه عملکرد واحد برای همه آژانسها تجویز کرد، پس هر یک از آژانسهای خدمات مسافرتی با لیست کردن نقاط قوت و ضعف خود و تحلیل مناسب باید استراتژی، راهبردها و برنامههای مناسب خود را برای دوران گذر از کرونا و پسا کرونا اتخاذ کنند.
این مسئول سرمایهگذاری روی خدمات گردشگری شامل تورهای داخلی و خارجی ارزان قیمت و کم ریسک مانند تورهای داخلی، ایرانگردی، تورهای خارجی زمینی و موارد مشابه را برای رونق بخشی مجدد به صنعت گردشگری ضروری خواند و گفت: سرمایه گذاری در بحث آموزش و رشد پرسنل از طریق آموزشهای آنلاین و هدفمند و همچنین برعهده نگرفتن تعهد جدید خصوصاً تعهدات سنگین چارتری و گارانتی تا روشن شدن افق گردشگری و بهبود نسبی وضعیت بازار از دیگر اقدامات موثر در این زمینه است.
وی اضافه کرد: برآورد دقیق منابع مالی و برآورد این که این منابع تا چه مدت در دوران رکود شدید پسا کرونا میتواند آژانسها را سر پا نگه دارد و خسارات وارده را جبران کند، تدوین هوشمندانه برنامه مالی سال ۹۹، پیشبینی منابع تامین نقدینگی جهت گذر از دوران رکود برای شرکتهایی که با کمبود نقدینگی مواجه هستند و پیگیری تسهیلات بانکی کم بهره دولتی برای گذر از دوران رکود پسا کرونا نیز از دیگر موارد ضروری است.
رجاییفرد استفاده از فرصت پیش آمده جهت کاهش فاصله عقب افتادگی از رقبا و توسعه زیر ساختهای لازم برای استفاده هر چه بیشتر از بازارهای رقابتی پسا کرونا به عنوان دیگر اقدامات تاثیرگذار برشمرد و گفت: در خوشبینانهترین حالت به فرض نابودی کرونا تا پایان اردیبهشت که البته جای تردید هم دارد، بازارهای خدمات گردشگری با تقاضاهای محدود از خردادماه شروع میشود ولی تا پایان سال برای صنعت گردشگری خصوصاً در بخش تورهای خارجی که مهمترین منبع درآمدی آژانسهای بند ب (پروانه دفاتر خدمات مسافرتی است که با مجوز تورگردانی از سوی اداره کل میراث در زمینه تورهای داخلی و خارجی فعالیت میکنند) هستند، نمیتوان انتظار رونق زیادی را داشت.
وی ادامه داد: باید با اتکا به درآمدهای محدود در بخش تورهای داخلی و ایرانگردی، فعالیتهای آژانس را برنامهریزی کرد و در طول این بحران و دوران رکود پسا بحران، هزینههای شرکتها توسط مدیران کنترل شود.
این فعال گردشگری با تاکید بر این که جهان شهر یزد به واسطه خاص بودن و خوشنامی آن بین مسافران و تبلیغات عالی میراث فرهنگی یزد و فعالان گردشگری در فضای مجازی با پویش «یزد را مجازی ببینید»، آینده خوبی خواهد داشت، ابراز امیدواری کرد؛ به محض نابودی این بیماری پذیرای مسافران داخلی و حتی خارجی در استان یزد باشیم.
نایب رییس دفاتر خدمات مسافر استان یزد در پایان نیز از مردم خواست تا در این شرایط سخت مالی، دفاتر خدمات مسافرتی را درک کرده و بابت استرداد وجوه بلیط یا تورشان صبوری لازم را داشته باشند.
