دسته: گردشگری

به گزارش ایسنا، سهند عقدایی ـ تورگردان و فعال گردشگری ـ برای رسیدن به پاسخ این پرسش که «تورگردان‌های ایران چگونه می‌توانند از این بحران عبور کنند؟ » سناریوهای محتمل برای ادامه بحران کرونا در جهان را بررسی کرده است.

او در یادداشتی که در اختیار این خبرگزاری قرار داده،  نوشته است: «این روزها شِکوه از فضای نامساعد کسب و کار در نیمه دوم سال ۹۸ تبدیل به ترجیع‎بندی شده که ورد زبان هر فعال گردشگری است. همه ما تورگردان‎ها بارها و بارها از زبان هم شنیده‎ایم شرح قطار مصیبت‎های ماه‎های اخیر را که بر پیکر گردشگری فرود آمد. ناآرامی‎های آبان ماه، قطع سراسری اینترنت، افزایش قیمت دلار در آذرماه، ترور سردار سلیمانی، حمله ایران به پایگاه آمریکا در عراق، هدف قرارگرفتن هواپیمای اوکراینی، قطع پروازهای اروپایی به ایران و دست آخر شیوع بیماری کوید۱۹ در ایران و بعد همه جهان.

اما تا کی قرار است وقت و فکر ما به شرح این مصیبت‎ها  بگذرد؟

طبعا برای عبور از یک بحران، شرط اول باور آن بحران است. باشد! این مرحله انجام شد و هم خودمان فهمیدیم چه بر سر گردشگری ایران آمده است و هم افکار عمومی و مدیران جامعه! اما شرح مکرر مصیبت چه حاصلی می‎تواند داشته باشد جز ترویج این باور منفعلانه که بحران بر ما غالب شده و کاری از ما ساخته نیست؟ این‌ که بترسیم کسب‎وکار ما به ورطه نابودی رسیده و اگر یک قدرت بزرگ‎تر همچون دولت حمایت نکند یا شرایط بازار معجزه‎وار و به سرعت به شکوفایی نچرخد فاتحه ما خوانده است!

پس باور داشته باشیم مرور دوباره مصیبت‎ها، ما را به بی‎عملی می‎کشد و از تلاش برای یافتن راه‎های منطقی باز می‎دارد.

اما قدم بعدی برای یافتن راهکارهای مناسب، ‏پیش‎بینی فضای کسب‎وکار گردشگری است در سال پیش‎رو. به قول دکتر مرتضی ایمانی‎راد، اقتصاددان برجسته ایرانی، علم اقتصاد تا زمانی که حاصلش پیش‎بینی آینده نباشد به هیچ دردی نمی‎خورد. همه ما از تحلیل گذشته و فهمیدن دلایل عقب‎ماندگی امروز اشباع شده‎ایم! اقتصاد باید به ما بگوید برای فردا چه گزینه‎هایی پیش‎روی‎مان است و امروز چه باید کنیم!

برای پیش‎بینی‎ها البته باید توجه داشت که در اقتصاد ما با قطعیت فیزیکی و ریاضی روبرو نیستیم. باید باور داشته باشیم اقتصاد یک موجود زنده است که هیچ‎وقت اختیار خودش را به دولت‎ها و حتی بازیگران بزرگ نمی‎دهد بلکه در مقابل شرایط سیاسی و اجتماعی یا تصمیمی که قدرت‎ها می‎گیرند به شیوه خودش واکنش نشان می‎دهد.

بنابراین برای یک پیش‎بینی میان‎مدت یک‎ساله، که ما در این مقال در پی آن هستیم، بهتر است سناریوی‎های ممکن را در نظر بگیریم آنگاه ببینیم در صورت وقوع سناریوهای محتمل‎تر چه اتفاقاتی احتمال دارد در عرصه کسب‎وکار ما بیفتند و دست‎آخر ما باید چه استراتژی‎ها و راهکارهایی را برگزینیم.

برای پیش‎بینی شرایطی که در سال پیش‎رو برای کسب‎وکار ما بیشتر محتمل است نخست باید دید برای ادامه بحران شیوع کوید۱۹ چه سناریوهایی در سطح جهان می‎توانیم متصور باشیم.

۱- کنترل بیماری تا پایان بهار و بازگشت همه به زندگی عادی: شاید تا چند هفته پیش، برخی از تحلیل‎گران این سناریو را ممکن می‎دانستند و تلاش بسیاری از دولت‎ها و مردم برای رسیدن به مهار بیماری بود، اما در مقطع فعلی دیگر کمتر صاحب‎نظری این سناریو را محتمل می‎داند. بد نیست به آمار شیوع بیماری در چند ماه اخیر اشاره‎ای کنیم، طبق آمار آنلاین دانشگاه «جان هاپکینز» آمریکا از ابتدای بهمن ماه ۹۸ که ثبت آمار جهانی مبتلایان کوید۱۹ آغاز شد، تا دو ماه بعد، یعنی پایان اسفند ۹۸ کل آمار مبتلایان در جهان به ۲۵۰ هزار نفر رسید. اما از ابتدای فروردین ۹۹ تا ۱۵ فروردین، یعنی زمانی که بیشتر ما در تعطیلات نوروزی و قرنطینه خانگی بودیم این آمار به یک میلیون و صد هزار نفر رسید و تا ۲۷ فروردین ماه (زمان نگارش این مطلب) آمار مبتلایان از دو میلیون نفر گذشته است. در حال حاضر دانشمندان تنها دو گزینه را برای پایان شیوع بیماری متصور هستند: نخست کشف واکسن و تولید انبوه آن برای مردمان سراسر جهان که این گزینه حداقل دو سال زمان خواهد برد. دوم «ایمنی گله‎ای» است که لازمه‎ آن ابتلای بیش از ۷۰ درصد مردم جهان به بیماری و ایجاد پادتن و مصونیت در بدن ایشان است که در نتیجه فرآیند واگیری عمومی و ابتلای باقی مردم را نیز بسیار کند می‎کند.

۲- ادامه قرنطینه در ماه‎های متمادی و تعطیلی وسیع مشاغل: این گزینه پیشنهاد بسیاری از پزشکان و مسؤولان بهداشتی در سراسر جهان است، تا زمانی که همه‎گیری بیماری کنترل نشده است، قرنطینه ادامه داشته باشد. اما چنین گزینه‎ای در تحمل اقتصاد جهان نیست و منجر به بیکاری گسترده، «نکول» یا عدم ایفای تعهدات اقتصادی به صورت وسیع و به هم خوردن تعادل اجتماعی می‌شود. در این حالت بسیاری از شرکت‎های بزرگ ورشکست شده یا فعالیت‎شان متوقف می‎شود، بیکاری و به ‏تبع آن جرم و جنایت ‏گسترش می‎یابد، عرضه کالا و خدمات در جامعه دچار اختلال می شود و در ‏مجموع فضای ترس و ‏وحشت عمومی به‎وجود می‎آید. بنابراین حتی قوی‎ترین اقتصادهای جهان نیز بعید است به نصیحت پزشکان گوش سپرده و قرنطینه کامل را در ماه‎های پیش رو تداوم دهند.

۳- ایجاد تعادل بین کار و سلامت: در این سناریو، فعالیت‎های اقتصادی که در دوره‎ قرنطینه متوقف شده بودند به تدریج بازگشایی می‎شوند، تدابیر فاصله‎گذاری اجتماعی کماکان و تا حد امکان تبلیغ و ترویج خواهد شد، آمار ابتلا و تلفات انسانی در سطح جهان ‏با نوساناتی تا ماه‎ها و بلکه تا دو سال آینده ادامه خواهد داشت و دولت‎ها هم سعی می‎کنند زیرساخت‎های تشخیصی و درمانی را گسترش دهند تا هرچه می‎شود روند ابتلا و تلفات کندتر شود تا آن زمان که جهان در برابر کوید۱۹ به مرحله «ایمنی گله‎ای» برسد یا پیش از آن واکسنی موثر، کشف و تولید شود. البته در این سناریو احتمال امواج شیوع تصاعدی کوید۱۹ در برخی مقاطع سال مثل فصول سرد پاییز و زمستان و یا به تناوب در کشورهای مختلف وجود دارد که در پی آن تدابیر محدود قرنطینه دوباره در برخی زمان‎ها و مناطق اتخاذ خواهد شد.

با رصد اخبار و تصمیمات دولت‎ها در دو هفته اخیر، سناریوی سوم در حال حاضر محتمل‎ترین گزینه پیش‎روی جهان به نظر می‎آید.

در یادداشت‌های دیگر ضمن تحلیل و توصیه‎ها با فرض وقوع سناریوی سوم، به پیش‎بینی وضعیت گردشگری ایران تا پایان  سال ‏‏۱۳۹۹ و آنگاه به استراتژی‎های مناسب برای تورگردانان ایران، پرداخته می‌شود».‏ این یادداشت‌ها روزهای آتی در ایسنا منتشر خواهد شد.

برخی منابع:

آمار آنلاین ابتلا و تلفات کوید۱۹ توسط دانشگاه جان هاپکینز

مقاله ۴ امکان بازگشت به زندگی عادی نوشته جو پینسکر در آتلانتیک

مصاحبه ترور نواه با بیل گیتس، در مورد مهار ویروس کرونا.

انتهای پیام

به گزارش خبرنگار مهر، ۳۷ سال از تأسیس موزه خودروهای زرهی در شهر مونستر می‌گذرد و حالا این موزه به یکی از جاذبه‌های دیدنی آلمان تبدیل شده است. موزه‌ای که کلکسیونی از تانک‌ها و ماشین‌های جنگی از سال ۱۹۱۷ را در خود جای داده است و هر سال، میزبان بیش از ۱۰۰ هزار گردشگر از سراسر جهان است.

موزه خودروهای زرهی در شهر مونستر یکی از بزرگ‌ترین و جذاب‌ترین موزه‌های مربوط به جنگ است. هدف از تأسیس این موزه، نمایش تاریخ ماشین‌های جنگی و زرهی از قرن نوزدهم تاکنون بوده است. این موزه برخلاف آنچه که بسیاری از افراد تصور می‌کنند، نگاهی ضدجنگ ندارد و برای تحقیر جنگ و تجهیزات جنگی ساخته نشده است. با این وجود، اشیا موزه، خشونت ناشی از ابزارآلات و ماشین‌های جنگی را به خوبی به بیننده نشان می‌دهند.

آنطور که سایت موزه خودروهای زرهی گزارش داده؛ مساحت این موزه، بالغ بر ۹ هزار متر مربع است و در سالن اصلی آن، خودروهای نظامی، سلاح، لباس‌، مدال و تجهیزات نظامی از جنگ جهانی اول تا به امروز به نمایش گذاشته شده است.

مهم‌ترین آثار این نمایشگاه شامل تجهیزات جنگی منحصربه‌فرد ارتش آلمان در دوره‌های تاریخی مختلف و تانک‌های متعلق به دولت آلمان شرقی است. علاوه بر این، تانک‌های ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی، ارتش انگلیس و ارتش ایالات متحده آمریکا از جنگ جهانی دوم نیز در این بخش از موزه دیده می‌شود. همچنین تانک‌های دیگری مانند مرکاوا (تانک اصلی میدان نبرد اسرائیلی) نیز در این موزه وجود دارد.

آثار موزه توسط مسئولان ارتش آلمان جمع‌آوری شده و نگهداری از آن‌ها به عهده مسئولان شهر مونستر است. هر سال بیش از ۱۰۰ هزار نفر از این موزه بازدید می‌کنند که در میان آن‌ها کودکان و نوجوانان زیادی وجود دارند.

علاوه بر این‌ها، در موزه خودروهای زرهی مونستر برای علاقمندان، دوره‌های کارآموزی نیز برگزار می‌شود. این دوره‌های کارآموزی برای کسانی که علاقه به کار در موزه‌ها دارند، می‌تواند مفید باشد. براساس گزارشی که بر روی سایت موزه خودروهای زرهی قرار گرفته است؛ کسانی که برای شرکت در دوره‌های کارآموزی پذیرفته می‌شوند ،‌۳۰۰ یورو کمک‌هزینه نیز دریافت می‌کنند.

این گزارش توسط رایزنی فرهنگی ایران در آلمان تهیه و در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده شده است.

حمید وکیل‌باشی مشاور کاخ سعدآباد و مدیر موزه آبگینه این‌مجموعه، در گفتگو با خبرنگار مهر، درباره تجربه برگزاری تور مجازی موزه‌ها در ایامی مانند نوروز امسال، گفت: ایده برگزاری تور مجازی موزه‌ها با همکاری معاونت فناوری وزارت ارتباطات و جمعی از کارشناسان موزه داری مانند رئیس موزه ملی یا آقای دبیری نژاد و من و آقای عمیدی به دلیل تعطیلی موزه‌ها ناشی از شیوع ویروس کرونا شکل گرفت.

وی افزود: برای این‌منظور تلاش شد تا زیرساخت موزه‌ها ارتقا داده شود. هزینه‌های برگزاری این‌تورها برعهده وزارت ارتباطات بود و و حتی گروه فیلمبرداری نیز برای این‌کار آماده شد.

مشاور کاخ سعدآباد درباره اینکه چقدر کرونا موجب شد تا این‌ایده اجرایی شود گفت: الان صحبت بر سر جهان پس از کروناست. در زمان کرونا ما باید بازنگری‌هایی داشته باشیم. کرونا ضرورتی بوجود آورد و باعث شد نگاه دیگری به نداشته هایمان کنیم به این ترتیب تورهای مجازی جدی تر گرفته شدند.

حل مشکل سرعت اینترنت با استفاده از استریم

وکیل‌باشی در پاسخ به این‌سوال که معمولاً سرعت اینترنت مردم را به‌سمت استفاده از تورهای مجازی تشویق نمی‌کند، گفت: وزارت ارتباطات از فناوری «استریم» استفاده کرد تا از این‌طریق صدا و تصویر با هرسرعت اینترنتی، بدون‌مشکل قابل مشاهده باشد. اما اگر گاهی مشکلی هم پیش می‌آمد به این‌دلیل بود که در تمام سالن‌ها مودم وجود نداشت و باید از اینترنت موبایل استفاده می‌شد. اما اینجا هم تنها مشکل در بخش ارسال بود و گرنه هنگام پخش با کمترین مشکل مواجه بودیم. واقعیت این است که نتیجه کار قابل قبول بود. این‌میان موزه‌داران هم محک زده شدند. چون بحث خلاقیت و گفتار و… مطرح بود. در کاخ سعدآباد به‌جای یک‌کارشناس از دونفر استفاده شد و یکی از آنها سوال مخاطبانی که آنلاین بودند را می‌پرسید. گاهی هم برای اینکه تعامل بین مخاطبان آنلاین و کارشناس وجود داشته باشد سوالات را می‌نوشته و به کارشناس می‌دادیم تا پاسخ دهد.

رئیس موزه سفال و آبگینه در ادامه گفت: در پخش زنده تور موزه‌ها که در ایام نوروز اجرا شد، ۳ مورد را رصد می‌کردیم. یکی، بازخورد مردم در قالب پیام‌ها بود یکی هم رکورد تعداد افرادی که آنلاین بودند و دیگر اینکه چه تعداد بعد از آن از تصاویر و فیلم‌ها دیدن کردند. هیچ‌زمانی نمی‌توانستیم توری برگزار کنیم که به‌عنوان مثال ۶ هزار نفر همراهمان در موزه باشند. ولی از این‌طریق توانستیم برای حداقل ۶ هزار نفر تور موزه به‌صورت همزمان تنها در یک مکان اجرا کنیم.

وی همچنین درباره وقفه‌ای که گاهی در جریان تورهای مجازی میان تصاویر مربوط به سالن‌ها رخ می‌داد، گفت: در برخی از موارد، برای اینکه بتوانیم دوربین را از سالنی به سالن دیگر ببریم باید وقفه‌ای بوجود می‌آمد. این وقفه را گاهی با نمایش ویدئو و یا تصاویر پر می‌کردیم. گاهی در این زمان تعداد افرادی که آنلاین بودند کم می‌شد. نگه داشتن بازدیدکننده در این زمان سخت است اگر برای آنها کمی تصاویر خسته کننده به نظر برسد به راحتی آن فضا را ترک می‌کند.

وکیل‌باشی ادامه داد: باید برای انجام بهتر تورهای مجازی موزه‌ها سرعت اینترنت در محل فیلمبرداری بسیار بالا باشد. ما این کار را زمانی برنامه‌ریزی کردیم که فرصتی برای آن نداشتیم. درحالی‌که از پیش تمرین کرده بودیم اما توضیح‌دادن جلوی دوربین برای ما تجربه جدیدی بود. این موضوع به آموزش بیشتری نیاز دارد. الان سر فصل جدیدی باز شد و باید دوره آموزشی ویژه فعالیت در فضای مجازی را برای کارکنان موزه‌ها برگزار کنیم. این‌دوره‌ها می‌تواند در قالب آموزش‌های ضمن خدمت باشد. کارشناسان مختلفی این برنامه را می‌دیدند و راهنمای موزه باید مطالب را دقیق بیان کند در هنگام پخش زنده کارشناس گاهی محافظه کار می‌شد. این خوب نیست. ممکن بود برخی از مسائل علمی را مطرح نکند چون می‌دانست که به احتمال زیاد این مسائل را تعدادی تأیید و یا ممکن است رد کنند.

وی از بررسی بازدیدهای انجام گرفته خبر داد و گفت: موزه ملی همچنان در بازدید مجازی رکورددار است و این موضوع ما را خوشحال می‌کند چون این موزه حول محور باستان شناسی است تور مجازی کاخ موزه‌ها نیز تعداد دانلود زیادی داشتند.

توجه جدی به زیست مجازی موزه‌ها

مشاور کاخ سعدآباد درباره اینکه کرونا موجب شد تا این تورها اجرا شود، گفت: این‌اتفاق فقط برای سرگرم‌کردن مردم نبود وقت آن رسیده که از جنبه‌های مختلف آن را بررسی کنیم و موضوع زیست مجازی را جدی‌تر ببینیم. کرونا و بازدید مجازی باعث شد تا چنددوره شعار ایکوم را در یک‌برنامه محقق کنیم. شعار موزه‌های تراپیوسته، شبکه‌های اجتماعی و هشتگ ها از جمله آنها بود. شعار امسال موزه‌ها برابری برای همه بود در واقع با اجرای تورهای مجازی حتی موزه‌های کوچک‌تر هم توانستند همپای موزه‌های بزرگ‌تر در یک فرصت یک‌ساعته و برابر و در یک‌ساعت مشخص به معرفی موزه خود بپردازند.

وی درباره اینکه برخی از موزه‌داران بر این‌باورند که برگزاری تورهای آنلاین بازدیدکنندگان را از فضای فیزیکی موزه‌ها می‌گیرد گفت: دقیقاً برعکس خواهد بود زمانی که کارشناس درباره یک‌اثر تاریخی توضیحی می‌دهد بازدیدکننده مشتاق می‌شود تا آن را از نزدیک ببیند چون به‌عنوان مثال آن‌کارشناس می‌گوید که این‌اثر بسیار زیباست اما زیبایی آن در قالب تصویر و یا فیلم نمی گنجد. این‌تورها در واقع یک‌فرصت تبلیغ برای موزه‌ها هم به شمار می‌آمد.

وکیل‌باشی درباره حضور مسئولان در یک‌تور مجازی بازدید از موزه گفت: حضور مسئولان در این‌برنامه‌ها به‌عنوان مسئول نبوده و آنها مانند یک‌کارشناس به معرفی بخش‌های دیگری از آن موزه پرداختند. به‌عنوان‌مثال معاون میراث فرهنگی درباره اینکه ۱۲ قنات در کاخ سعدآباد وجود داشته صحبت کرد و اینکه فضای سبز کاخ نیز مانند اشیای آن بسیار مهم است. اما این انتقادها نیز وجود داشت که به‌عنوان مثال جایگاهی که برای صحبت‌های آنها در نظر گرفته شده بود، شاید از منظر تصویر و جاذبه‌های تصویری مناسب نبوده است که این انتقادها نیز به جا و درست است. این‌نقدها برای ما خیلی جالب بود چون باعث می‌شد تجربه به دست آوریم و بدانیم که مخاطب چه چیزهایی را می‌پسندد و یا نمی‌پسندد.

رئیس موزه آبگینه در پایان درباره برخی واکنش‌ها به انتخاب موزه هنرهای زیبا از میان کاخ‌های مجموعه سعدآباد گفت: واقعیت این است که همیشه وقتی درباره کاخ سعدآباد صحبت می‌شود تنها جنبه اقامتی و تاریخ پهلوی آن در نظر گرفته می‌شد. مجموعه نیاوران تنها سه کاخ دارد و کارکرد آن مشخص است. اما در کاخ سعدآباد، مجموعه‌های عظیم و جالب‌توجهی از اشیا و مجموعه‌های هنری داریم که بسیار مهمتر از این هستند که اینجا زمانی اقامتگاه پهلوی و قاجار هم بوده است. از طرفی همیشه آمار بازدید از جایی مانند کاخ ملت بسیار زیاد بوده است اما از موزه هنرهای زیبای مجموعه سعدآباد بازدید بسیار کمی انجام می‌گرفت. ما در واقع خواستیم موزه هنرهای زیبا را در سعدآباد بیشتر معرفی کنیم.

به گزارش ایسنا، همزمان با ۱۸ آوریل (روز جهانی محوطه‌ها و بناهای تاریخی)، علی‌اصغر مونسان – وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، در پیامی درخواست کرد تا در روزهای کرونایی «شناخت بیشتر جهانیان از میراث مشترک بشری از طریق فضای مجازی» انجام شود.

به نقل از اداره کل روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، در پیام تبریک مونسان برای این روز آمده است: «نام‌گذاری ۱۸ آوریل از سوی شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌های تاریخی(ایکوموس) به عنوان روز جهانی بناها و محوطه‌های تاریخی و تعیین شعار راهبردی برای هر سال، تاکیدی بسیار مهم بر ضرورت توجه بیش از پیش جوامع بر میراث مشترک تاریخی است.

امسال نیز شعاری که به این مناسبت از سوی ایکوموس تحت عنوان «فرهنگ مشترک، میراث مشترک، مسئولیت مشترک» در نظر گرفته شده علاوه بر این‌که انطباقی کامل با نیاز این روزهای جهان دارد، بر وظیفه تمام ملت‌ها در صیانت از داشته‌های تاریخی تصریح می‌کند. تعلق میراث تاریخی به تمام بشریت، لزوم حفاظت آن از سوی همگان و تحقق صلح در سایه میراث‌فرهنگی، مضامین سه‌گانه موجود در شعار امسال ایکوموس است که بر بناها و محوطه‌های تاریخی به‌عنوان یکی از قدرتمندترین بخش فرهنگ و هویت ملی و جهانی صحه می‌گذارد.

امسال روز جهانی بناها و محوطه‌های تاریخی را در حالی گرامی می‌داریم که شرایطی کاملا متفاوت با سال‌های پیشین را سپری می‌کنیم، شرایط خاصی که بالطبع مانع برگزاری هرگونه برنامه حضوری در بناها و محوطه‌های تاریخی ایران و بسیاری دیگر از سرزمین‌های جهان است و در عین حال فرصتی برای تامل و شناخت بیشتر جهانیان از میراث مشترک بشری از طریق گستره پرظرفیت فضای مجازی است.

در چنین شرایطی، چه نیکوست از تحدیدها و تهدیدها، فرصت بسازیم و زمان و فراغت فراوان شهروندان خانه‌نشین را با بسته‌هایی مفید از معرفی بناها و محوطه‌های تاریخی، به طریق اولی در بستر فضای مجازی و همچنین با بهره‌گیری از ظرفیت سایر رسانه‌ها، پربار و غنی کنیم.

وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی ضمن تبریک این روز به تمام کارشناسان، استادان و پژوهشگران، دست‌اندرکاران، دوستداران و حامیان میراث‌فرهنگی، تلاش می‌کند تا با لحاظ کردن شعار «فرهنگ مشترک، میراث مشترک، مسئولیت مشترک»، در سال جاری با بهره‌گیری حداکثری از ظرفیت همه‌ آحاد جامعه به ویژه تشکل‌های مردم‌نهاد، میراث‌بانان و انجمن‌های میراث‌فرهنگی و تمام ذی‌نفعان و ذی‌مدخلان این حوزه، وضعیت حفاظت و صیانت از بناها و محوطه‌های تاریخی را ارتقا بخشد و به‌عنوان یک وظیفه ملی، جایگاه این ثروت تجدیدناپذیر را در کشور نهادینه کند.»

انتهای پیام

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تهران، پرهام جانفشان با بیان این‌که در این عملیاتِ کشف، نخست ۱۰ شیء از قاچاقچیان ضبط شد که برای تعیین قدمت و اصالت در اختیار اداره کل میراث فرهنگی استان تهران قرار گرفت، ادامه گفت: در این بررسی مشخص شد که چهار اثر دارای اصالت با قدمت دوره سلجوقی است و بقیه‌ آثار عتیقه‌ تقلبی هستند و قدمت و ارزش تاریخی ندارند اما با روش‌های متداول توسط افراد سودجو به شکل آثار تاریخی درآمده‌اند.

او تاکید کرد: ساماندهی و مستندنگاری از اشیای توقیفی از اقداماتی است که در سال ۹۹ انجام خواهد شد.

مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان تهران از همه شهروندان خواست به عنوان یک میراث‌بان افتخاری رفتار و اقدامات مشکوک در نزدیکی بناها و محوطه‌های تاریخی را به یگان حفاظت و معاونت میراث فرهنگی استان تهران به شماره تماس ۸۸۹۱۳۴۱۰ و ۸۸۳۴۲۸۸۳ منعکس کنند.

پیش‌تر، در یازدهم اسفند سال گذشته نیز  اعلام شد که مأموران کلانتری بهارستان ده‌ها قطعه اشیای عتیقه مربوط به دوره اشکانیان را از یک سمساری در این محدوده کشف کرده‌اند که در جریان بازرسی از آن مغازه، ۲۶ عدد کاسه و بشقاب شکسته، ۹ عدد سرامیک کاسه و بشقاب، دو عدد بت گلی، هشت عدد مجسمه طرح تیران سفالی، پنج عدد آب‌خوری سفالی، پنج عدد بشقاب مفرغ، نیم‌تنه مجسمه نقره، سرمه‌دادن مفرغی با پایه، دو عدد قاب کوچه (جای دعا)، دسته ظرف مفرغی، هفت عدد موبند مفرغی، سه عدد دستبند مفرغ، ظروف مفرغی و طلسم مفرغی خط‌دار  کشف و ضبط شد و فروشنده آن اشیا در جریان بازجویی‌هایش مدعی شد اجناس را از فردی ناشناس خریداری کرده است.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، هرساله و به مناسبت روز جهانی محوطه‌ها و بناهای تاریخی، ایکوموس شعاری را برای جشن‌ها و فعالیت‌های سازماندهی‌شده از سوی کمیته‌ها، اعضا و شرکای این نهاد مشورتی یونسکو در رابطه با میراث جهانی درنظر می‌گیرد که امسال بر اساس شرایط به‌وجودآمده در سراسر جهان و به دلیل بحران شیوع ویروس کرونا، شعار “فرهنگ مشترک، میراث مشترک و مسوولیت مشترک” به عنوان بیانی از وحدت جهانی در مواجهه با این بحران بهداشتی مطرح شد.

از سوی دیگر، ایکوموس جهانی با توجه به شیوع جهانی ویروس کرونا در کشورهای مختلف، همه را به جشن گرفتن روز جهانی محوطه‌ها و بناهای تاریخی بر اساس دستورالعمل‌های محلی و ملی دعوت کرد تا امنیت و سلامت همه تضمین شود. از جمله فعالیت‌های مجازی که متولیان میراث فرهنگی و تاریخی در سراسر دنیا می‌توانند برگزار کنند، کنفرانس‌ها و میزگردهای آنلاین، وبینارها، سخنرانی‌های آنلاین، ارائه پوستر، مصاحبه‌های اینترنتی و ایجاد کمپین در شبکه‌های اجتماعی است.

متولیان میراث فرهنگی کشور نیز برای جلوگیری از انتقال زنجیره‌ کرونا تصمیم گرفتند تا مراسم روز جهانی «محوطه‌ها و بناهای تاریخی» را به صورت مجازی و پخش زنده از سایت آپارات برگزار کنند.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، در حالی که معاون میراث فرهنگی وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی می‌گوید که «به عنوان نماینده وزارتخانه در حوزه‌ میراث فرهنگی درخواست ما از مردم در جریان قرار دادن متولیان این دستگاه است تا اقدامات مورد نیاز برای جلوگیری از هر نوع تخریبی انجام شود» اما برخی از فعالان میراثی که خود را جزء همین مردم می‌دانند، می‌گویند «نه تنها در طول بیش از یک ماه گذشته اخبار و هشدارهای مختلفی را از فعالیت برخی سودجویان در محوطه‌های تاریخی به گوش متولیان میراثی رسانده‌اند و هنوز هیچ واکنشی از سوی مسوولان انجام نشده، بلکه در طول دست‌کم چند سال گذشته نیز این اطلاع‌رسانی‌ها انجام شده‌ و همچنان فعالان میراثی و مردم با کمترین واکنشی مواجه شده‌اند.»

در طول دو ماه گذشته فعالان میراث فرهنگی و برخی مردم از نقاط مختلف کشور در تماس با رسانه‌های مختلف از تعدی، تجاوز و تخریبِ آثار تاریخی کشور خبر داده‌اند؛ از تخریب بخش‌هایی از قلعه سلجوقی در آران و بیدگل گرفته تا لودری که  سراغ محوطه‌ جوبجی رفت که تپه‌های شنی را صاف کند و کشاورزانی که برای آب زمین‌های کشاورزی‌شان بدون توجه به میراث فرهنگی، دستگاه‌های حفر چاه را  عرصه‌ نقش رستم جلو بردند.

سیاوش آریا – فعال میراث فرهنگی استان فارس –  در گفت‌وگو با ایسنا، به صحبت‌های طالبیان – معاون میراث فرهنگی کشور – واکنش نشان می‌دهد و با بیان نمونه‌هایی از پیگیری‌هایی که خود برای جلوگیری از تخریب بیشتر آثار تاریخی چه در استان فارس و چه در استان‌های دیگر داشته به بی‌توجهی‌هایی که گاهی اوقات توسط میراث فرهنگی نسبت به هشدارهای فعالان میراثی می‌شود، اعتراض دارد.

آسیب‌های جدی به سنگ‌نگاره‌های ساسانی «بَرم‌دلَک»

او سنگ‌نگاره‌های ساسانی «بَرم‌دِلَک» در شهرستان شیراز را جزء آثارِ تاریخی می‌داند که وضعیت نه چندان خوب‌شان در طول سال‌های گذشته چندین بار هشدار داده شده، از ترک‌هایی که در گذشته روی آن‌ها ایجاد شده و امروز گسترش پیدا کرده تا آسیب‌های جدی که به میراث ساسانیان وارد شده است و تاکید می‌کند: محوطه‌ تاریخی فرهنگی و طبیعی «بَرم‌دِلک» شیراز با چالش‌های فراوانی دست و پنجه نرم می‌کند. بیش از یک دهه است که این محوطه‌ تاریخی که سال‌هاست دامداران و عشایران از آن عبور می‌کنند محلِ دپو زباله‌ها و پَسماندهای ساختمانی (نخاله‌ها) در نقاط مختلفِ این محوطه‌ باستانی شده است

او یادگاری‌نویسی‌ با رنگ و خَراش با اَشیای نوک‌تیز روی نقش‌برجسته‌های ساسانی و پرتاب تیر توسط برخی از بومیان و بی‌توجهی میراث فرهنگی نسبت به این محوطه‌ تاریخی را از دیگر مشکلات آن می‌داند و ادامه می‌دهد: وزارت میراث فرهنگی به بهانه‌های تکراری نبود بودجه و کمبود نیرو، محوطه‌ باستانی برم‌دلک را به حال خود رها کرده و به سادگی از کنار آن گذشته است.

با این وجود آریا بدترین چالش این روزهای محوطه‌ باستانی «بَرم‌دِلک» شیراز در دو سه سال گذشته را فعالیتِ معدن شِن و ماسه در حریم کوهی و چشم‌انداز (منظر) آن می‌داند و می‌گوید: این اقدام بدون مجوز و استعلام از وزارتخانه میراث فرهنگی انجام شده است. انفجارهای پی در پی در کوه، لرزه بر اَندام این محوطه انداخته است. همچنین گُسل‌ها و شکاف‌های بین سنگ‌نگاره‌ها، به خصوص دو سنگ‌نگاره‌ بهرام دوم و شاهپور یکم ساسانی بیشتر شده است که قطعا باید به دنبالِ وضعیتِ فعالیتِ معدن شن و ماسه پیشگیری شود.

او با اشاره به بیشتر شدن ترک‌های روی نقش‌برجسته‌ صحنه‌ ازدواج بهرام دوم و در بخش دست‌های شهبانوی او و حتی جدا شدن تکه‌ای از سنگِ دست وی، علت این اتفاق را احتمالا به تاثیرات معدن شن و ماسه مربوط می‌داند.

دستبرد سوداگران به قصرِ اَبونصر همچنان ادامه دارد

این فعال میراث فرهنگی استان فارس در ادامه همچنین به دست‌اندازی‌های قاچاقچیان آثار تاریخی و فرهنگی به بهانه‌ کشفِ گنج از کاخِ «قَصرِ اَبونَصر» اشاره می‌کند و می‌گوید: کاخ – دژ قَصرابونصر (نخستین اثر تاریخی ثبت ملی‌شده در استان) در خطر آسیب دیدن از سمت قاچاقچیان آثار تاریخی است. این آسیب‌ها را از یک دهه‌ گذشته تا امروز و به صورت مستمر می‌توان به چشم دید.

او با اشاره به لزوم در خانه ماندن مردم در شرایط کنونی و برای قطع زنجیره‌ انتقال کروناویروس، ادامه می‌دهد: در این شرایط برخی سودجویان از فرصت به‌دست‌آمده استفاده می‌کنند و به دور از چشم یگان حفاظت وزارت میراث فرهنگی و مسوولانی که درگیر بیماری و خدمات‌رسانی به مردم هستند سراغ فکر خیال‌اَنگیز یافتن گنج می‌روند.

او اما گسترش زمین‌های کشاورزی در اطراف این محوطه‌ تاریخی و چرای گوسفندان روی عرصه‌ این محوطه‌ی تاریخی را از دیگر مشکلات همیشگی این محوطه‌ تاریخی ۲۰۰۰ ساله در استان فارس می‌داند و ادامه می‌دهد: یادگاری‌نویسی‌ با رنگ روی سنگ‌ها و دیوارهای دفاعی دژ که دیگر چیزی از آن باقی نمانده نیز وضعیت این محوطه‌ تاریخی را بدتر کرده است. ریختن اَنبوه پسماندهای ساختمانی (نخاله) و زباله‌های خانگی در ورودی این محوطه‌ تاریخی توسط ساکنان بومی صحنه‌ بدتری را ایجاد کرده است که حتی بوی بد آن محوطه، گردشگران کمی را که برای بازدید از این محوطه می‌آمدند نیز فراری می‌دهد.

آریا با اشاره به حضور افراد ولگرد و معتاد در این محوطه‌ تاریخی از یک سو و مطرح کردنِ نبود بودجه و نیروی انسانی برای حفاظت از این محوطه‌ تاریخی از سوی دیگر، اظهار می‌کند: فعالان میراث فرهنگی و مردم چه در گذشته و چه در شرایط امروزی دنیا، تا کنون تلاش کرده‌اند پاسدار و نگهبان یادگارهای گذشتگانِ خود باشند، اما شاید بهتر باشد «حفاظت از میراث فرهنگی و محیط زیست» به صورت مستقیم وارد سیستم آموزش و پرورش کشور شود تا رفتار با این میراث از کودکی در بین مردم جا بیفتد.

انتهای پیام