دسته: گردشگری

فردریک بارون و کلر کیتو، دو هنرمندی هستند که این دیوار جالب‌توجه را پدید آورده‌اند و هدف از این اجرای این ایده، ساخت محلی برای تجمع عاشقان و دلداده‌ها از سراسر جهان است تا با همکاری هم بنای یادبودی ابدی از عشق خود بسازند.

بارون با مراجعه به سفارت‌خانه کشورهای مختلف از آنها درخواست کرده تا این جمله زیبا و دوست‌داشتنی را روی کاغذ برایش یادداشت کنند و بدین طریق توانسته این عبارت را به ۳۰۰ زبان زنده دنیا در اختیار داشته باشد.

فردریک بارون، در مرحله بعدی از کلر کیتو درخواست کرده تا با هنر خود این عبارت‌ها را به همان شکل و با همان دست‌خط‌ها روی دیوار خوشنویسی کند. نتیجه این کار نیز چیزی شده که در زیر مشاهده خواهید کرد.

نکته جالب توجه دیگر در مورد این دیوار رنگ‌های قرمزی است که به صورت پراکنده در سرتاسر آن دیده می‌شود. به گفته بارون، این‌ها تکه‌های شکسته شده‌ی قلب آدمی هستند که از هم جدا شده و دور افتاده‌اند و این دیوار سعی دارد آنها را به هم رسانده و متصلشان کند.

دیوار دوستت دارم ها

منبع: roozitao.com

بسیاری از شهرها دارای هنر ، تاریخ و موزه های فرهنگی هستند ، اما موزه زیرآب کانگون Cancun Underwater Museum کمی با موزه های دیگر فرق دارد. موزه زیر آب کانگون Cancún معروف به MUSA ، در مکزیک واقع شده است.

این موزه مجموعاً ۵۰۰ مجسمه دارد که بیشتر آنها توسط مجسمه ساز انگلیسی ، جیسون دی کایرس تیلور و ۵ مجسمه ساز مکزیکی ساخته شده است. این مجسمه های بتی در سه گالری مختلف بین سه تا شش متر (۹٫۸ و ۱۹٫۶ فوت) در اعماق اقیانوس واقع شده اند. در نخستین مرحله در سال ۲۰۰۹ تعداد ۱۰۰ مجسمه ساخته و نصب شد و  تعداد مجسمه ها به تدریج افزایش یافت.

این موزه توسط جیمز گنزالز Jaime Gonzalez Canto ، مدیر پارک دریایی ، با کمک تیلور ساخته شد. هدف ساخت این موزه زیردریایی، نجات صخره های مرجانی بود.

مجسمه‌ها براساس طرحی از اعضای جامعه محلی و مردم ساخته شده‌اند. در ساخت مجسمه‌های این موزه نوعی سیمان که درجه اسیدی- قلیایی آن خنثی است، به کار رفته و همین ویژگی محیط رشد مناسبی برای مرجان‌ها، جلبک‌ها و خزه‌ها فراهم آورده است. ساخت این موزه دیدنی و جالب، در سال ۲۰۰۹ آغاز شد و در نوامبر ۲۰۱۰ رسماً افتتاح گردید.

در آغاز سال ۲۰۰۸ ، جیمه گونزالز کانتو و جیسون دی کایرس تیلور شروع به ساخت پروژه ایی برای یک موزه زیر آب کردند که به مرور زمان توسط طبیعت به یک صخره مرجانی تبدیل شود. مدیر پارک ملی کاستا دید که صخره های مرجانی طبیعی توسط گردشگران ، لنگرگاه ها و غواصان آسیب می بینند. به ویژه بزرگترین صخره مرجانی مانچون در کانگون ، بیشترین میزان خسارت را به خود اختصاص داده است .

در اوایل سال ۲۰۰۵ ، گونزالز کانتو به رئیس جمهور وقت کانال کانالا ، روبرتو دیاز آبراهام ، پیشنهاد ساخت صخره های بتونی را داد تا به این روش غواصان کمتر به صخره های مرجانی طبیعی آسیب وارد کنند.

در ژانویه سال ۲۰۰۸ ، دیاز آبراهام به این نتیجه رسید که ساخت صخره های مرجانی مصنوعی زمان زیادی میبرد تا به یک جاذبه تبدیل شود ، بنابراین این پروژه را رها کرد و از این پروژه فاصله گرفت. اما گونزالز کانتو راه وی را در این زمینه ادامه داد.

وی در تحقیقات در صخره های مصنوعی ، از تیلور کمک گرفت. تیلور پیشگام استفاده از مجسمه های زیر آب برای ایجاد صخره های مصنوعی در یک پروژه در گرنادا بود. او در آن زمان یک مربی غواصی در کارائیب بود و همین امر به او امکان می داد هنر را به روشی متفاوت ببیند.

به مرور زمان سرعت بالای رشد مرجان‌ها باعث تغییر ظاهری مجسمه‌ها شده و به زودی این مجموعه به صخره‌های مرجانی مبدل می‌شود و دیگر موزه‌ای وجود نخواهد داشت. گردشگران با استفاده از لباس غواصی یا قایق‌های کف شیشه‌ای می‌توانند از این موزه بازدید کنند.

غواصی در کانکون احتمالاً یکی از محبوب ترین فعالیتهایی است که هنگام تعطیلات می توانید انجام دهید. در این گشت و گذار بی نظیر مناظری از اقیانوس را که قبلاً هرگز ندیده اید را مشاهده خواهید کرد!

در ادامه تصاویری از این موزه را می‌بینیم:

منبع:سیمرغ

استان سمنان ششمین استان پهناور ایران، به علت قرارگیری در ادامه جنوبی رشته کوه البرز و نوار شمالی دشت کویر دارای هر چهار اقلیم گرم و خشک و بیابانی، نیمه مرطوب، جنگلی و هیرکانی و همچنین کوهستانی و معتدل است که سبب میشود طول تمام فصل ها در این دیار، یکسان باشد.

استان سمنان علاوه بر مجاورت با یزد، تهران، اصفهان، خراسان رضوی و شمالی، گلستان و مازندران، بر سر چهار راه شمال شرق هم واقع است و کریدور شمال- جنوب و شرق- غرب در این استان با یکدیگر تلاقی میکند.

وضعیت اقلیمی استان سمنان سبب شده تا کلکسیون ای از تفرجگاه ها حاوی کوهستانی، جنگلی، کویری و بیابانی یک جا در این دیار جمع شوند تا بتوانند هر مدل سلیقه ای را به سمت خویشمجذوبکنند. در امتداد چند مورد از مکانهای دیدنی مهم این استان را به شما معرفی می کنیم.

چشمه علی دامغان

چشمه علی مکانی دیدنی در ۳۵ کیلومتری شمال دامغان در مسیر جاده دامغان- کیاسر- ساری و در بین روستاهای آستانه و کلاته رودبار قرار دارد. این چشمه که آب شهر دامغان هم از آن تامین میشود ، یکی از مناطق بسیار باصفای این شهر و مکانی مطلوب برای طی کردن یک روز تابستانه است.

با توجه به شواهد تاریخی، در گذشته به علت وجود چند مجرای آب در این باغ به آن «عالی بولاغ» یا« هزار چشمه» می گفتند خصوصیت های خاص اقلیمی و محیط سرسبز و باصفای چشمه علی سبب شده است تا از دوران های قدیم این منطقه و چشمه آن مورد توجه مردم و حاکمان قرار گیرد. مجموعه چشمه علی که یکی از مهمترین تفریحگاه های شهر دامغان محسوب می شود، درواقع فضایی برای تفریح و سرگرمی تابستانی شاهان قاجار بوده است.

استان سمنان و شهر دامغان موردتوجه شاهان قاجار بوده اند به همین علت آغامحمدخان و فتحعلی شان قاجار مبادرت به ساخت این کاخ در این منطقه کردند. علاقه فتحعلی پادشاه به این خطه از ایران به این دلیل است که شهر دامغان درواقع زادگاه او بوده و وی در مولودخانه دامغان، زاده شده است.

او بعد از به سلطنت رسیدن، چند دفعه به این شهر سفرکرده است. زمانیکه فتحعلی پادشاه برای جلوگیری از پیشرفت های نادر میرزا پسر شاهرخ نادری در مشهد به طرف خراسان می رفت، در اینجا توقف کرد و همان دوران فرمان داد که این کاخ را در آنجا بنا کنند.بعد از ساخت کاخ بالا، پادشاه اعلام کرد :« این کاخ، کعبه ثانی نیاز دارد» و فرمان داد تا مسجدی در کنار چشمه بسازند. بنابراین در کنار این کاخ مسجدی با طاق های رومی ساخته شد که تا چند سال پیش هم آثاری از آن دیده میشد . فتحعلی شاه در آن زمان فرمان داد وقف نامه ای را برای چشمه علی بر دو سنگ حک نموده و در مسجد نصب کنند ولی به علت عدم کارایی و خراب شدن مسجد، آثار باقی مانده تخریب و دوباره در همان محل مسجدی زیبا ساخته شد.آب این چشمه از مجموعه چشمه هایی که کف استخر غربی و پای چنار قدیمی موجود است ، تامین میشود . عمر و خصوصیت های طبیعی این منطقه سبب شده است که پیوسته مورداحترام مردم باشد. روایت های دینی متعددی هم درباره ی این چشمه در بین مردم رواج دارد.

جنگل رودبارک از جاهای دیدنی سمنان

جنگل رودبارک مهدیشهر برای کسانی مناسب است که دنبال یک طبیعت جذاب در جاهای دیدنی سمنان هستند. این جنگل بی همتا قسمتی از منطقه ی محافظت شده ی پرور است و زیبایی دست نخورده آن توصیف نشدنی است. در مسیر این منطقه ی جنگلی کوهستانی، رودخانه دائمی و شیرین رودبارک قابل مشاهده است که اسم جنگل از این نهر سرچشمه می گیرد. تنوع گیاهی و جانوری این جنگل پهن برگ فوق العاده است و حیوان هایی مانند آهو، گوزن قرمز، گراز، قوچ و… ساکن آن هستند. جنگل رودبارک در فصل بهار و فصل تابستان آب وهوایی دل پذیر، پاییزی سرد و زمستان هایی سفیدپوش دارد.

مجن شاهرود و تنگه داستان

مجن در ۳۵ کیلومتری شمال غربی شاهرود، در بخش بسطام شاهرود قرار گرفته است. این آبشار زیبا و دنج، یکی از جلوه های طبیعی شهر مجن است. در مسیر شاهرود به بسطام بعد از ۱.۸ کیلومتر جاده آسفالته عریضی در سمت چپ ما دیده میشود که مسیر روستای« مجن» است. بعد از طی ۳۱.۵  کیلومتر در این مسیر به روستای مجن می رسیم.

از روستا تا آبشار ۱۲.۵ کیلومتر جاده است در انتهای این راه به آبشار می رسیم و بعد از چند متر پیاده روی داخل آب سرد می توانی عظمت و زیبایی توصیف ناشدنی آنرا در زیر آبشار تماشاگر باشید.

برای دیدن آبشار مجبورید وارد آبی سرد و زلال شوید و با حدود بیست متر پیاده روی در آب و فضایی زیبا و مهیج از آن لذت ببرید. این آبشار در زمستان هم بسیار جذاب است و گروه های پرتعداد کبک شما را تا دهانه آبشار همراهی میکنند .

از روستا تا آغاز آبشار، جاده ای خاکی و اما ناهموار در میان این دره زیبا احداث شده است که در حدود ۱۰ کیلومتر مسافت دارد. در کنار این مسیر درختان مرتفع سپیدار، باغات و مزارع سرسبز و خرم و کلبه هایی کاه گلی جلب نظر میکنند که بسیار جذاب هستند.

بعد از عبور کردن از دره« مجن» وارد طبیعت کوهستانی منطقه می شوید و در دل صخره ای بسیار بزرگ طنین آبشار مجن را خواهید شنید. این کوه صخره ای جالب، آبشار را در محوطه ای باریک و غار مانند محصور نموده است .

برای رویت کردن آبشار مجبورید وارد آبی سرد و زلال شوید و با حدود بیست متر پیاده روی در آب! در فضایی زیبا و مهیج از آن لذت ببرید. رود زیبای مجن، رودی فصلی به طول ۲۵ کیلومتر بوده که بعد از مخلوط شدن با ریزابه های زیادی در مسیر شرقی حرکت نموده و به رودخانه تاش می پیوندد.

شهر مجن به علت مستقر شدن در منطقه کوهستانی، شهری بن بست است و تنها جاده ارتباطی آن جاده ای آسفالت است که مجن را به شاهرود و بسطام ارتباط میدهد . آب وهوای مجن، در پائیز و زمستان سرد و یخبندان همراه با باریدن برف سنگین و در فصل بهار و فصل تابستان معتدل است.

وجود آثار سفالی و قلعه هایی در نزدیکی شهر مجن و همچنین درختان کهنسال ارس که در منطقه به اسم« سور» معروف هستند، نشانگر عمر تاریخی این منطقه است. آنچه مجن را از نظر جلب جهانگرد برتر ساخته است، سبک معماری و طبیعت زیبای آن است.

در این شهر منازل گرداگرد تپه ای در دامنه کوه و در بین دو رودخانه« پی حصار» و« پیش ده» که از کوه های پیرامون سرچشمه می گیرند، بنا شده است. درمجموع طبیعت سرسبز و خرم و رودخانه های جاری، مجن را به باغی دلگشا در حواشی کویر تبدیل ساخته است.

منطقه ی کالپوش از مکانهای دیدنی سمنان

منطقه ی سرسبز و خوش اب و هوای کالپوش در نزدیکی شهرستان شاهرود مملو از دشت های آفتاب گردان و شقایق است که هر یک در جایگاه خویش زیبایی منحصربه‌فردی را به منطقه ارزانی می دارد. گل های شقایق در فصل بهار در اواسط اردیبهشت ماه تا پایان خردادماه ماه مثل یاقوت بر دل کالپوش می درخشد. زیبایی این دشت ها و گل ها به قدری زیاد است که هر ساله در این درهنگام از فصل بهار فستیوال هایی در کالپوش به همین مناسبت برپا میشود . دشت های گل های آفتاب گردان هم که زیبایی آن ها دست کمی از گل های شقایق ندارد و به نحوه عجیبی چشمنواز است در ماه های مرداد ماه و شهریور ماه خودنمایی میکند و بیش تر در دشت دانیال از منطقه ی کالپوش دل هر بیننده ای را به یغما می برد.

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر به جرأت نگین انگشتری گردشگری استان سمنان است؛ این جنگل کهنسال ترین موجود زنده جهان به سن سه میلیون و ۳۰۰هزار سال است. جنگل ابر بخشی از قدیمی ترین و زیباترین جنگل های هیرکانی به حساب می آید و با گونه های گیاهی و جانوری نادر، یکی از زیباترین جنگل های ایران است. جنگل ابر در شمال شرق شاهرود و در مسیر راه شاهرود به آزادشهر استان گلستان و در روستای ابر قرار دارد.

جنگل ابر با ۳۵ هزار هکتار وسعت در امتداد جنگل های سبز و خرم شمال کشور قرار داشته و به علت اینکه در اکثر مواقع فضای این جنگل را اقیانوسی از« ابروباد» فراگرفته به این اسم معروف است. در این جنگل ابرها آن قدر به درخت ها نزدیک اند که انگار جنگل بر روی ابرها سوار است و میتوان در بین ابروباد گشت وگذار کرد و به عقیده بسیاری از گردشگران یکی از زیباترین چشم اندازهای طبیعت ایران به حساب می آید .

وجود ۸۵ گونه گیاه مثل راش، بلوط، ممرز افرا، شیردار، توسکا، ازاد داغداغان، گونه های کلاه میر حسن، چوبک، اسپرس، دم روباهی، آویشن و شبدر بهمراه گونه های گیاهی نادر مثل نارون، بارانک، سرخدار و مانند آن ها جنگل ابر را به موزه ای طبیعی مبدل نموده است .

آب وهوای خاص این جنگل، درختان مختلفی را در خویش پرورش داده که بعضی از این درخت ها با شکل خاص خویش روی زمین خزیده اند و منظره زیبایی پدید آورده اند. جنگل ابر یکی از بانک های گیاهان دارویی سرشار در کشور شناسایی شده است، که هرسال مشتاقان و علاقه مندان را از گوشه و کنار دنیا بسوی خویش دعوت میکند .

در بخش های جنوبی جنگل، یعنی بخشی که به روستاها نزدیکتر است پوشش گیاهی تنک دیده میشود . در عمق جنگلٰ تپه های پرشیبی موجود است که سرتاسر پوشیده از درختان مرتفع است. معروف ترین درخت منطقه« اورس» است. درختی با ریشه های مرتفع که روی زمین می خزد. بخشهای ابتدایی جنگل ابر ییلاق چوپانان گلستانی است، ولی در عمق جنگل اثری از انسان دیده نمی شود.

بازار سمنان از مناطق دیدنی سمنان

یکی از جاهای دیدنی سمنان، بازار سنتی شهر است که در خیابان امام قرار دارد. این بنا بخاطر معماری و عمر تاریخی اش، صرفا جایی برای داد و ستد کالا نیست و یکی از جاذبه های سمنان هم به حساب می آید . این بازار در ابتدای دوره ی قاجار ساخته شده و معماری ساده و درعین حال جذابی به رسم بازارهای ایرانی دارد. اینجا انتخاب فوق العاده ای برای خرید صنایع دستی، سوغات و لوازم زندگی است.

سمت شمالی این بازار، با حدود ۲۵۰ دکان، طول بلندی دارد و به راسته بازار یا بازار بالا مشهور است. در این قسمت بازمانده های خرابه ی چند مسجد، حمام و کاروان سرا را میتوانید ببینید. در ادامه ی این بازار، بازار جنوبی یا همان بازار کوچک موجود است که به بازار پائین هم معروف است. این بازار طول کم تری از قسمت شمالی دارد و در آن تقریبا ۵۰ مغازه میتوانید پیدا کنید. در ادامه ی بازار جنوبی، بازار شیخ علاءالدوله خودنمایی می ‎کند که که از جنوب شرق خیابان امام آغاز میشود . این بازار به دوره ی ایلخانی برمیگردد و بخش اندکی از آن باقی مانده است.

شهمیرزاد از جاذبه های گردشگری سمنان

« شهمیرزاد» را بهشت گم شده ایران می نامند که در شمال شهر سمنان و در شهرستان مهدی شهر واقع شده است و بعد از ۲۰ دقیقه طی مسیر و ورانداز کردن چشم اندازهای سبز و زیبای کوهستانی، این شهر با طبیعت دست نخورده و ناشناخته و اما زیبایش دربرابر مسافران قرار می گیرد.

استان سمنان از گرم ترین استان های کشور به حساب می آید و اسم استان سمنان بیش تر با کویر عجین شده است و وجود طبیعتی دست نخورده و جنگلی در مسافت ۲۰ دقیقه ای از مرکز سمنان، هر گردشگری را بخود جلب میکند .

از گرمای راه کویری که آزاد می شوی به ناگاه خود را در بین انبوهی از درختان سبز و گندم زارهای زیبا گم می کنی. هوایی مطبوع آنچنان صورتت را نوازش میدهد که باور نمی کنی پشت سرت بیابان بوده و هرم داغ آفتاب؛ جریان آب در جوی ها، خستگی و تشنگی کویر را از تنت می زداید.

این شهر از طبیعتی زیبا و پوشش گیاهی سرسبز تشکیل یافته است و متوسط دمای سالانه آن ۱۱ درجه سانتیگراد است که بین ۱۶ درجه زیر صفر سردترین و ۳۴ درجه بالای صفر در گرم ترین ماه سال متغیر است.

تفاوت ارتفاع سمنان و شهمیرزاد از سطح دریا بیش از هزار متر است و این دستور از شگفتی ها طبیعت استان سمنان است که در مسافت ۲۰ کیلومتری تا این اندازه تفاوت دما موجود است بر همین اساس بی جهت نیست که شهمیرزاد را بهشت کویر هم نامیده اند.

جمعیت ثابت شهمیرزاد بیش از ۱۲ هزار نفر است که در فصل تابستان و روزها نوروز برای استقبال زیاد مسافران و گردشگران به بیش از ۵۰ هزار نفر افزایش می یابد و از این شهر دو جاده ارتباطی ۱۷۰ کیلومتری به ساری و ۵۵ کیلومتری به« دو آب» در استان مازندران موجود است .

راه شهمیرزاد- کیاسر- ساری از جاذبه های ویژه ای بهره مند است که کوه های مرتفع و سترگ البرز چون دیوارهایی بزرگ دو سوی راه را در اغوش گرفته و گویی راه را در دل کوه نشانده اند. دشت های اطراف با چشم اندازی بی بدیل هر نگاهی را بخود معطوف میکند ، شهمیرزاد در ادامه این راه واقع شده و مسافران و رهگذران را به دیدن و ماندن دعوت میکند .

چشمه های بی بدیل این شهر که از دیواره های البرز می جوشد و جاری میشود از برترین آب های معدنی محسوب می شود . این شهر به صورت شیب دار با کوچه و خیابان پر از درخت، زیبایی نادری دارد که در کم تر ناحیه ای از ایران دیده میشود . زبان مردم شهمیرزاد زیرشاخه زبان گیلک محسوب می شود . نان محلی بهشت کویر با صنعت کشاورزی آن رابطه ای مستقیم و جالب دارد. اسم نانی که مردم این شهر با گردو می پزند،« تنبلک» است.

قلعه بالا بیارجمند شاهرود از جاهای دیدنی سمنان

برای رسیدن به قلعه بالا ابتدا باید رهسپار بیارجمند شد، شهری در مسیر شاهرود- میامی- سبزوار که مسافتی۱۲۰کیلومتری تا شاهرود دارد. کوهپایه ای بودن روستای قلعه بالا باعث شده تا ساخت وساز منطقه های مسکونی و زمین های زراعی و باغات بصورت پلکانی درآید و این دستور در کنار کاربرد مصالح سنتی و بومی در ساخت منازل با اقلیم کوهپایه ای بر فراز پهنه ای از کویر منظره زیبایی را بوجود آورده و نظر هر تازه واردی را بخود جلب میکند .

هم جواری با پارک ملی توران و وجود حیوانات و پرنده ها وحشی مانند یوزپلنگ آسیایی، گورخر آسیایی، زاغ بور و … گردشگران و طبیعت گردان بسیاری را به این آبادی مجذوب میکند . چشمه آور ازجمله اماکنی است که هرساله مورد توجه مردم از روستاها و شهرهای مجاور برای تفرج قرار می گیرد.

قلعه بالا به علت ارتفاع بیشتر از روستاهای مجاور چشم‌انداز کامل بر دشت بیارجمند داشته و ازاین جهت میتوان قلعه بالا را « نگین سبز توران» نامید. آب کشاورزی روستا از قنات است که با وجود چنارهای کهنسال نمای بسیار دل نشینی را بوجود آورده است. قرار گرفتن رشته کوه های بلند در حواشی جنوبی و آب های سرشار و قنات ها منجر به شکل شکل گیری روستاهای نزدیک به هم در این منطقه شده و حدود مراتع و باغ های روستاها قابل تشخیص از هم نیست و روی هم رفته باریکه ای سرسبز در دامنۀ رشته کوه بوجود آورده است. قلعه بالا به علت ارتفاع بیشتر از روستاهای مجاور چشم‌انداز کامل بر دشت بیارجمند داشته و ازاین جهت میتوان قلعه بالا را« نگین سبز توران» نامید.

در گذشته عمدۀ مشاغل مردم کشاورزی و دامداری بوده  ولی در دهۀ گذشته آهنگ مهاجرت روستاییان به شهرها بیش تر شده  که میتوان با توسعۀ گردشگری روند مهاجرت در این منطقه را معکوس کرد محصولات کشاورزی « قلعه بالا» از مرغوبیت بسیار بالایی بهره مند است که عمدۀ آن گندم، جو، فلفل و شلغم است، همچنین این آبادی دارای باغات سرسبز انار، گردو، زردآلو، انجیر زرد و انگور است.

در مجاورت این روستا ذخیره گاه زیست کره توران قرار دارد و اشکال مختلفی از زمین ها مناطق خشک به چشم می خورد. در مجموعۀ توران، طیف وسیعی از گیاهان از جمله گیاهان یک ساله، بته ای، درختچه ای و درختی را میتوان مشاهده کرد.

همچنین در جنوب غربی منطقه اراضی نمکی و در شرق و شمال شرقی تپه های ماسه ای دیده میشود . اراضی گچی هم بصورت پراکنده در منطقه موجود است که هرکدام طبق وضعیت خاص خود محل رشد گیاهان خاصی است. در کانال ها و نزدیک چشمه ها میتوان اقسام مختلفی از گیاهان رطوبت پسند را یافت.

همچنین در جنوب غربی منطقه اراضی نمکی و در شرق و شمال شرقی تپه‌های ماسه‌ای دیده می‌شود. اراضی گچی نیز به‌صورت پراکنده در منطقه وجود دارد که هرکدام بر اساس شرایط خاص خود محل رویش گیاهان خاصی است. در کانال‌ها و نزدیک چشمه‌ها می‌توان انواع مختلفی از گیاهان رطوبت پسند را یافت.

منبع:بیتوته