به گزارش ایسنا، برگزاری نمایشگاه «میراث باستان‌شناسی اسپانیا» نیز از این قاعده مستثنی نیست، نمایشگاهی که می‌توان گفت بیشتر به دنبال یک اتفاقِ موزه‌ای رخ داد، یعنی بازدید کارشناسان موزه‌دار آلیکانته از آثار ایرانی به نمایش در آمده در موزه‌ای در هلند که نمایشگاه «ایران: مهد تمدن» را در خود داشت.

واین اتفاق باعث شد تا درخواستِ طرف اسپانیایی‌ها برای نمایشِ این پکیجِ تاریخی در موزه‌ی آلیکانته‌ی اسپانیا مطرح شود و همان شد که با طرحِ صحبت‌های دو طرفه، تصمیم به برگزاری نمایشگاه متقابل از  دو موزه در دو کشور گرفتند و بعد از پایان نمایشِ تاریخِ ایران در اسپانیا، حالا «میراث باستان‌شناسی اسپانیا» از حدود دو ماه قبل کار نمایش خود را در موزه‌ی ملی و در سالن نمایشگاه‌های موقت موزه باستان‌شناسی و هنر دوره اسلامی آغاز کرد تا برای هفت ماه یعنی تا ۲۶ فروردین، تاریخِ اسپانیا را به رخِ تاریخ و تمدنِ غنی ایرانی‌ها بکشد.

در این میان اما برخی نارضایتی‌ها از آثار انتخاب شده که بیشتر آن را از نظر ارزشِ تاریخی در موزه‌ی مادر ایران کم‌اعتبارتر از آثار تاریخی نمایش درآمده در نمایشگاه «ایران: مهد تمدن» می‌دانستند، باعث شد تا این پرسش برای دومین در طول برگزاری نمایشگاه‌های بین‌المللی موزه ملی ایران مطرح شود؛ «معیارِ انتخاب آثار به نمایش درآمده در این نمایشگاه چه بود؟» پرسشی که در زمان رونمایی از آثار نمایشگاه «لوور» در ایران نیز مطرح شده بود.

جبرئیل نوکنده – مدیر کل موزه ملی ایران – اما نخست ترجیح می‌دهد تا نمایشگاه میراث باستان‌شناسی اسپانیا – گزیده‌ای از موزه باستان‌شناسی آلیکانته – را این‌طور معرفی کند:

«نمایشگاهی که در موزه ملی ایران، با ۳۰۰ اثر از دوره پارینه سنگی یعنی از ۳۵۰ هزار سال قبل تا قرن ۱۹ و ۲۰ روایت‌گر تاریخ منطقه آلیکانته اسپانیا تا دریای مدیترانه است. نمایشگاهی که آثارِ نمایش داده شده‌اش حاصل کاوش‌های علمی باستان‌شناسی از استان والنسیاست؛ منطقه‌ای که موزه باستان‌شناسی الکیانته در ۱۹۳۲ میلادی در آن ساخته شد و از نظر سابقه‌ی سال ساخت موزه، از موزه ملی ایران چند سالی قدیمی‌تر است.»

او حتی حضور باستان‌شناسان موزه آلیکانته در ایران برای مطرح کردن تجربیات‌شان را این‌طور تشبیه می‌کند؛ «این نخستین زمانی است که به صورت رسمی سفیرِ فرهنگی بین دو کشور رد و بدل شد» و ادامه می‌دهد: این اقدام یک تجربه‌ی ارزشمند در باستان‌شناسی زیر آب و در سایت موزه‌هاست.

وی با بیان این‌که باستان‌شناسان کشورمان، تجربه‌ی جدی چندانی درباره‌ی باستان‌شناسی زیرآب ندارند، اظهار می‌کند: می‌دانیم که اسپانیا کشوری گردشگر پذیر با تجربیاتی خوب است که در دی ماه تجربیات خود را در قالب نشست‌های تخصصی به ایرانی‌ها ارائه می‌کند.

او با اشاره به تلاش‌های موزه ملی ایران برای بالا بردن شناختِ ایرانی‌ها از فرهنگ و تمدن اسپانیایی‌ها، اظهار می‌کند: وظیفه موزه ملی این است که سطح آموزش عمومی را در حوزه فرهنگ بالا ببرد، ما فوتبال اسپانیا را به خوبی می‌شناسیم و می‌دانیم کشوری گردشگر پذیر است، اما اطلاعاتی جزئی از این اتفاق داریم.

این باستان‌شناس به همین دلیل برگزاری نمایشگاه «میراث باستان‌شناسی اسپانیا» را نخستین تصویر جدی از باستان‌شناسی و عمق تاریخ و فرهنگ اسپانیا در ایران معرفی می‌کند.

اسپانیایی‌ها در انتخاب نمایشگاه «ایران: مهدتمدن» دخالتی نداشتند

نوکنده، اما انتخاب آثارِ تاریخی اسپانیایی‌ها برای نمایش در موزه ملی ایران را بدون ارتباط به آثار نمایش داده شده در نمایشگاه «ایران: مهد تمدن» که بعد از هلند به اسپانیا رفت، می‌داند.

او با بیان این‌ توضیح که در زمان برگزاری نمایشگاه «ایران: مهد تمدن» در هلند، مسوولان موزه آلیکانته اسپانیا با دیدن این نمایشگاه، درخواست برگزاری آن در آلیکانته را مطرح کرده و درخواست داشتند تا همه‌ی آثار آن نمایشگاه را در این موزه‌ی باستان‌شناسی نمایش دهند، تاکید می‌کند: «بنابراین آن‌ها هیچ دخالتی در انتخاب آثار به نمایش درآمده در موزه اسپانیا نداشتند.

زمانی‌که ما نمایشگاهی موزه‌ای برگزار می‌کنم، حتما کشورِ میزبان، ذائقه‌هایی دارد که برایش اهمیت دارند، همچنین نظراتی از سوی موزه‌ی مقابل اعلام می‌شود و درباره‌ی هر کدام از آن‌ها ساعت‌ها بحث می‌شود تا درباری سناریو و انتخاب آثار، گاهی پژوهشگران خارج از موزه با اطلاعاتِ خوبِ خود به ما کمک کنند.»

طرف اسپانیایی در انتخاب آثار نمایشگاه «ایران:مهد تمدن» دخالتی نداشت، طرف ایرانی آثار آلکیانته را برای موزه ملی کامل بررسی کرد

وی با اشاره به پیشنهاد موزه ملی ایران در زمان مطرح شدن این بحث برای دو طرفه بودن این نمایشگاه، می‌گوید: «ما پیشنهاد دادیم نمایشگاه متقابل باشد یعنی با برگزاری نمایشگاه در اسپانیا، نمایشگاهی از آثار موزه‌ای آلیکانته را در تهران نیز به نمایش بگذاریم.

با استقبال مسوولان موزه‌ای آلیکانته، در زمان حضور تیم کارشناسی موزه ملی ایران در کشور اسپانیا برای چیدمان موزه‌ای آثار ایران؛ ما از مخازن و سالن‌های موزه‌ای آلیکانته دیدن کردیم و چند جلسه با هیات‌های کارشناسی برگزار کردیم، همچنین با توجه به ارتباط موزه‌ای تعدادی از همکاران موزه ملی با موزه‌داران دیگر کشورها و گرفتن کمک از آن‌ها، در نهایت به لیستی نهایی و مشترک برای رایتِ تاریخِ اسپانیا در موزه ملی ایران رسیدیم.

از سوی دیگر مطالب منتشر شده در وب‌سایت موزه و کتابِ راهنمای موزه‌ی آلیکانته، نیز به انتخابِ آثار آن موزه برای نمایش در ایران به ما کمک کردند.»

او انتخاب آثار موزه‌ای برای نمایش‌های بین‌المللی در هر موزه را به دنبال بحث و نظرهای متفاوت و رد وبدل شدن دست‌کم ۲۰باره‌ی لیست آثارِ مورد قبول دو موزه می‌داند و ادامه می‌دهد: در مواقعی آثار انتخاب شده ممکن است از نظر حفاظتی و ایمنی امکان حمل و نقل نداشته باشد، یا متوجه شویم که موضوعِ شی انتخاب شده با ذائقه بازدیدکننده ایرانی چندان سازگار نیست، در نتیجه برای هر کدام از این موارد ساعت‌ها بحث می‌کنیم تا در نهایت به یک نظر مشترک برسیم.

بیمه‌های خارجی، بیمه‌ی نمایشگاه‌های بین‌المللی موزه ملی را تقبل می‌کنند

مدیر کل موزه ملی ایران، اما بیمه‌ شدن آثارِ موزه آلیکانته را مانند اکثر نمایشگاه‌های خارجی که در ایران برگزار شده بر عهده‌ی شرکت‌های بیمه‌ای موزه‌ی مبدا می‌داند.

او توضیح می‌دهد: «زمانی می‌گویم برای برگزاری نمایشگاهِ موزه‌ام در کشورِ دیگر توانم تا بیمه‌ی ۵۰ میلیون یورو است، بنابراین باید آثار را طوری انتخاب کنم که بیمه‌ی آن‌ها زیر ۵۰ میلیون یورو شود، این مهمترین نکته برای انتخاب آثار نیز هست که تاثیر زیادی در این برگزاری هر نمایشگاهی دارد.

حتی برای‌مان پیش آمده نمایشگاهی که برای کشورِ دیگری انتخاب کرده‌ایم، آن‌ها ایمیل زده و درخواست حذف چند شیء را به دلیل مسائل بیمه‌ای داشته‌اند که “چند شی‌ها به تنهایی همه هزینه نمایشگاه را می‌برد”، بنابراین دو طرف توافق کرده‌ایم تا تعداد اشیا را کم کنیم و همان تعدادی انتخاب شد که هم پوشش بیمه‌ای صدر درصد داده شود و هم نمایشگاه با محتوای مورد نظر به هم نخورد.»

بیمه‌ی هر اثر در انتخاب تعداد و نوع آثار نمایشگاه‌های بین‌المللی نقش زیادی دارد، در نمایشگاه لوور با این اتفاق مواجه شدیم

او با بیان این‌که ممکن است پول بیمه یک شیء ۱۰ میلیون یورو و بیمه‌ی شیِ دیگری یک میلیون یورو باشد، می‌گوید: «آثارِ انتخاب شده برای نمایشگاه «لوورِ لارنس» در زمانِ انتخاب توسط هیاتِ کارشناسی بررسی و اعلام شد که سقفِ بیمه‌ای آثار بالاتر است، بنابراین تصمیم به جایگزین کردن دو اثر دیگر گرفتیم، این نوع اتفاقات می‌تواند برای هر نمایشگاهی در بحث‌های بیمه‌ای رخ دهد، چون همیشه و در همه‌ی مکان‌های فرهنگیِ حوزه‌های فرهنگ زیاد پولدار نیستند.»

وی با بیان این‌که پرداختِ بخشی از هزینه‌های انتشار کاتالوگِ نمایشگاه «میراث باستان‌شناسی اسپانیا» در ایران را کانون اتومبیلرانی بر عهده گرفت، می‌افزاید: ما همچنان در حال مذاکره هستیم تا بتوانیم هزینه‌ها راپوشش دهیم، امیدواریم با گرفتنِ اسپانسر، بتوانیم برخی رویدادها را در این زمینه برگزار کنیم.

شرکت بیمه‌ای در داخل کشور برای ورود به نمایشگاه‌های بین‌المللی نداریم

نوکنده با این وجود با بیان این‌که «آثار نمایشگاهی صد درصد بیمه می‌شوند و این بیمه نیز معمولا نسبتی با شرکت حمل و نقل آثار هنری دارد»، اظهار می‌کند: «متاسفانه در کشور شرکت بیمه‌ای وجود نداریم که این کار را انجام دهد، البته بیمه ایران برای یکی از نمایشگاه‌های موزه‌ی ملی تا کنون با ما همکاری داشته است، که امیدواریم این همکاری‌ها ادامه‌دار باشد.»

مدیر کل موزه ملی ایران با اشاره به تعهد طرف اسپانیایی برای تقبل هزینه‌های بیمه و حمل و نقل آثار نمایشگاه “میراث باستان‌شناسی اسپانیا” بیان می‌کند: «تا رسیدن آثار به فرودگاه امام خمینی (ره) هزینه حمل و نقل با طرف اسپانیایی بود، اما از فرودگاه تا موزه ملی، شرکتی حمل و نقلِ از تهران، این وظیفه را به عهده گرفت، این شرکت تا کنون برای نمایشگاه‌هایی “لوور”، “کره”، “اسپانیا” و “ارمنستان” نیز به موزه‌ی ملی ایران این کمک را کرده است.

با توجه به تایید این شرکت توسط شرکت‌های خارجی این حوزه و داشتن مدرک حمل و نقل توسط آن‌ها و حرفه‌ای بودن کارشان، در این زمینه موفق بوده‌ایم. اما هر نوع بی‌احتیاطی می‌تواند یک خسارتِ جبران‌ناپذیر به بار آورد.

شرکتِ بیمه‌ای که بیمه‌ی آثار نمایشگاهی هر موزه را بر عهده می‌گیرد نخست شرکت‌های حمل‌ونقل و بسته‌بندی را به دقت بررسی و کنترل می‌کند تا اشتباهی رخ ندهد.»

لزوم ایجاد زیرساخت‌های مناسب برای شرکت‌های بیمه‌ی داخلی

او با اشاره به افزایش برگزاری نمایشگاه‌های موزه‌ای خارجی در کشور، می‌گوید: «در این شرایط باید ارتباطات فراملی خود را زیاد کرده و به این سمت برویم که شرکت‌های بیمه‌ای داخلی، بیمه‌ی آثار تاریخی نمایشگاهی را تقبل کنند. علاوه بر برآورد مالی خوبی که به همراه دارد، می‌توانیم با بالاترین درجه امنیت و دقت لازم، آثار تاریخی را بسته‌بندی کنیم، این اقدام هیچ ضرری را متوجه شرکت‌های بیمه‌ای نمی‌کند.»

شرکت بیمه‌ای مستقلی برای حضور در نمایشگاه‌ها ی بین‌المللی نداریم، هنوز نگرانی‌هایی در حوزه بین‌المللی در این زمینه وجود دارد، اما می توان آموزش‌های لازم را به شرکت‌های بیمه‌ای ایرانی نیز داد

وی شرکت بیمه‌ی ایران را تنها بیمه‌ای معرفی می‌کند که تا کنون در این زمینه وارد عمل شده و ادامه می‌دهد:  «برای برگزاری یک نمایشگاه در گذشته، شرایط و تعهداتی که یک شرکت بیمه باید مانند دیگر شرکت‌هایِ بیمه در نمایشگاه‌های خارجی قبول کند را این شرکت بیمه قبول کرد، اما طرفِ دیگر معتقد بود این شرکت، اگر می‌خواهد برای همیشه به بحثِ بیمه‌ی آثار تاریخی وارد شود، نیاز به ایجادِ زیرساخت‌های مناسب در این زمینه دارد.»

ترجیح‌مان ورود شرکت‌های داخلی بیمه به نمایشگاه‌های موزه‌ای بین‌المللی است

او لازمه‌ی این کار را بیمه کردن موزه‌ها و نمایشگاه‌ها و جابجا کردن آثار هنری برای برگزاری نمایشگاه‌های مختلف می‌داند و ادامه می‌دهد: ما به طور دائم در حال جابجایی تابلوهای نقاشی برای برگزاری نمایشگاه‌های مختلف هستیم، اما مجبوریم آن‌ها را توسط شرکت‌های بیمه‌ای در دیگر کشورها بیمه کنیم، در حالی که ترجیح ما این است تا شرکت‌های داخلی وارد کار شوند.

نوکنده امیدوار است تا با برگزاری چند نمایشگاه بین‌المللی، شرکت‌های بیمه‌های ایرانی نیز به سمت فرهنگ بیایند.

وی با بیان این‌که باید حداقل مسوولیت اجتماعی را به این سمت سوق داد تا شرکت‌های بیمه‌ی داخلی نیز  تجربه کسب کنند، تاکید می‌کند: ما آمادگی داریم تا اطلاعاتِ تجربیات بیمه‌ای با همه کشورها را در اختیار شرکت‌های بیمه‌ای قرار دهیم و از همتایان خود بخواهیم تا برای آن‌ها ویزا بگیرند و به ایرانیان آموزش دهند تا برابر با ضوابط کشورمان، شرکت‌های بیمه‌ی داخلی نیز تعهدات خود را انجام دهند. هر چند به دلیل نداشتن تجربه‌ی کافی نگرانی‌هایی نیز در حوزه‌ی بین‌الملل وجود خواهد داشت.

مدیر کل موزه ملی ایران با تاکید بر لزوم تقبل هر نوع خطری که احتمال تهدید آثار تاریخی را داته باشد، بیان می‌کند:‌ آن‌ها نخست باید ریسک را بپذیرند تا در گام‌های بعدی بتوانند کار خود را به درستی انجام دهند، بروز چنین اتفاقاتی به مثابه تصادف ماشین نیست که جبران شود، بلکه خسارتی جبران ناپذیر در عرصه فرهنگی محسوب می‌شود.

کنار گذاشتن اثر موزه‌ای از لیست نمایشگاهی، سانسور یا حذف نیست

خبر حذف یک اثر از آثار تعیین شده برای نمایش از موزه آلیکانته برای نمایش در موزه ملی ایران که نخست توسط رسانه‌ای اسپانیایی منتشر شد، واکنش‌هایی را به دنبال داشت، اما مدیر کل موزه ملی ایران، چنین اتفاقی را عادی قلمداد می‌کند.

هیچ اثری را از نمایشگاه «میراث باستان‌شناسی اسپانیا حذف نکردیم، آن به ذائقه‌ی ایرانی‌ها خوش نمی‌آمد. کنار گذاشتن اثر در نمایشگاه، اقدامی طبیعی است

او موزه را به زمینِ فوتبال و مسوولان موزه‌ای را به مربیان فوتبالی تبیه می‌کند که در زمانِ چینش بازیکنان در زمینِ بازی، تصمیم به حذف یک بازیکن می‌گیرند و ادامه می‌دهد: «در واقع ما چیزی را حذف نکردیم، بلکه زمان چیدمان درباره‌ یک اثر به این نتیجه رسیدیم که آن در بین آثار قابل نمایش قرار نگیرد، حذفی در کار نبوده است.

طرفِ اسپانیایی نیز در پاسخ به رسانه‌ی داخلی خود این طور توضیح داد که “ما حذف نکردیم فقط حس کردیم که با ذائقه‌ها همخوانی ندارد” اصلا بحث حذف نیست، دو طرف با یکدیگر هم لیست را انتخاب کردیم و در موزه‌ی ملی به این نتیجه رسیدیم که یک اثر متناسب با ذائقه‌ی مخاطبان موزه ملی نیست.»

وی انتشار این خبر در فضای رسانه‌ای را به این دلیل می‌داند که «چون بازیِ موزه‌های داخلی کشور در دنیای موزه‌داری، هنوز تازه است، آن را چیزِ خاصی قلمداد کرده‌ایم، در حالی که این یک امر  عادی است وقتی نمایشگاهی برگزار می‌شود خیلی از اشیا ممکن است در مرحله‌ی نهایی از لیست نمایش خارج شوند.

نوکنده این اتفاق را سانسور نمی‌داند و تاکید می‌کند: دو طرف برای به نتیجه رسیدن، مدیر موزه و کارشناسان موزه‌ای بودند. در واقع وقتی همه آثار در ویترین‌ها چیده می‌شوند، آن‌ها برای آخرین بارتوسط همه افراد حاضر مرور می‌شوند.

تصاویری از نمایشگاه «میراث باستان‌شناسی اسپانیا، گزیده‌ای از موزه باستان‌شناسی آلیکانته» که نخستین تصاویر از تاریخ شرق مدیترانه را در موزه ملی ایران به نمایش دراورده، در این ویدئو ببینید.

انتهای پیام

«سید امیر ناصر طباطبایی» در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا از کاهش ۴۰ درصدی ضریب اقامت در یزد خبر داد و اظهار کرد: به دنبال افزایش نرخ بنزین و قطع شدن اینترنت، سفر به یزد و به دنبال آن اقامت و اسکان در استان کاهش چشمگیری داشته به طوری که ضریب اقامت از ۶۰ درصد به ۲۰ درصد کاهش یافته است.

این مسئول با تاکید بر این که ارتباط شهر جهانی یزد با دنیا قطع شده است، گفت: انواع راه‌های ارتباطی با دنیای بیرون و گردشگران خارجی محدود و شهر جهانی یزد در حال حاضر هیچ ارتباطی با گردشگران خارجی ندارد و صنایع هتلینگ و گردشگری با مشکل روبرو شده‌ است.

طباطبایی از مسئولان خواست تا این مشکل را با توجه به اهمیت صنعت گردشگری برای توسعه کشور در اسرع وقت مرتفع کنند.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، بازار ارز که در روزهای اخیر روند افزایشی به خود گرفته بود، چند روزی است که به ثبات رسیده و بر همین اساس، امروز (چهارشنبه ۲۹ آبان) ثابت ماند و قیمت‌ها در بازار تغییری نداشته است.

قیمت خرید دلار در صرافی‌های مجاز بانکی نسبت به روز گذشته ثابت بود و ۱۱ هزار و ۸۰۰ تومان است. قیمت فروش این ارز نیز ۱۱ هزار و ۹۰۰ تومان است.

همچنین هر یورو در این صرافی‌ها ۱۳ هزار تومان خریداری و ۱۳ هزار و ۱۰۰ تومان فروخته می‌شود.

اما در بانک‌ها قیمت خرید دلار و یورو اندکی افزایش داشت. هر دلار ۱۱ هزار و ۵۷۴ تومان و هر یورو ۱۲ هزار و ۷۸۸ تومان از مشتریان خریداری شده است.

قیمت ارز مسافرتی نسبت به روز گذشته ثابت ماند و همچون دیروز هر یورو مسافرتی حدود ۱۳ هزار  و ۳۰۰ تومان برای مسافران قیمت‌گذاری شده که بالاتر از نرخ صرافی‌هاست.

انتهای پیام

به گزارش خبرنگار مهر، همایش «تحول برای سده نو» قرار است امروز ۲۹ آبان ماه در در هتل سیمرغ راس ساعت ۱۳:۵۷ دقیقه آغاز شود ساعتی که همه باید به آن وفادار باشند تا حداقل در یک ساعت مشخص در یک برنامه حضور پیدا کنند.

این همایش توسط آرش نورآقایی برگزار می شود پژوهشگر حوزه گردشگری و کارشناس این حوزه که در طول سالها توانسته همایش های مختلفی را در حوزه گردشگری و میراث فرهنگی با موضوعات فرهنگی برگزار کند و با مسئولیت های مختلفی که در حوزه راهنمایان گردشگری داشته پیگیر مسائل مربوط به آنها باشد و به معاونت گردشگری سازمان میراث فرهنگی سابق و وزارت میراث فرهنگی فعلی مشاوره دهد.

حالا در نظر دارد تا همگان را نسبت به سده نو آگاه کند چرا که تنها ۸۲۰ روز به تاریخ ۱۴۰۱.۱.۱ مانده است. روزی که در تقویم سده و قرن نو آغاز می شود همانند آغاز سال جدید در روز اول هر سال.

نورآقایی دراین باره به خبرنگار مهر توضیح داد: در این مدت کوتاه هنوز هیچ برنامه ای برای ایران نداریم. ۸۰ میلیون ایرانی وارد قرن نو می شوند آیا نباید فکری کنند که قرار است در ۱۰۰ سال آینده چه کار کنند و یا در ۱۰۰ سال اخیر چه کرده اند و می خواهند از کجا به کجا برسند؟ ۸۰ میلیون نفر نه در محدوده شخصی و یا خانه خود بلکه در جغرافیایی به نام ایران برای یک قرن بعد چه برنامه ای دارند؟ ما میخواهیم در آینده چه چیزی را تغییر دهیم؟ باید چه کار کنیم؟ ما میخواهیم در این برنامه تجربه کشورهای دیگر را وقتی قرار است وارد قرن جدید شوند بازگو کنیم.

وی افزود: در صد سال اخیر اتفاقات زیادی را داشته ایم از ساختن برج هایی مانند برج آزادی، انقلاب مشروطه و … حتی نام ایران در صد سال گذشته تغییرات زیادی کرده است. ما میخواهیم در این همایش از اتفاقات این چند سال بگوییم و اینکه در آینده چه اتفاقی می افتد . در آینده ای که می گویند ربات ها فوتبالیست جهان می شوند و بسیاری از کارها را به آنها می سپارند. ما می خواهیم بگوییم آیا برای اینها برنامه داریم؟ آیا میدانیم که میخواهیم در رشته های ورزشی و یا المپیک چه کار کنیم؟ آیا برنامه ای داریم تا برنده نوبل معرفی کنیم؟ ما از الان باید بدانیم برنامه هایمان برای سالی که از اول فروردین ۱۴۰۱ شروع می شود چیست؟ 

نورآقایی ادامه داد: من به وزارت خارجه پیشنهاد کرده ام همانطور که همه در سال جدید صله ارحام انجام می دهند و به خویشاوندان خود سر می زنند ؛ می توان در مدت کوتاهی با همکاری کشورهای دیگر در سده نو ویزای کشورهای حوزه ایران فرهنگی را برداشت و مثلا با کشورهایی مانند تاجیکستان و یا ازبکستان در مدت محدودی رابطه گردشگری دیگری را ایجاد کرد تا بتوانیم با مردم این کشورها بیشتر آشنا شویم. یا در نوروز بتوانیم ورزش هایی مانند چوگان که همیشه در نوروز برگزار می شده را به شکل دیگری برگزار کنیم. 

وی با طرح این سوال که آیا قرن و سال نو نمی ارزد به اینکه فکر کنیم قرار است در سده نو چه کاری انجام دهیم؟ بیان کرد: سده نو از سال ۱۴۰۰ شروع نمی شود بلکه از سال ۱۴۰۱ آغاز خواهد شد این تاریخ گذاری در همه جهان از اول سال صفر آغاز نمی شود. این موضوع را خیلی ها به اشتباه بیان می کنند.

نورآقایی با دعوت از همه گروههای فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی سعی دارد تا همگان را به این فکر وادار کند که قرار است در سده نو ایران چه شکلی به دنیا معرفی شود. چه برنامه ای برای آن وجود دارد و به این فکر کنند که قرار است در این سده چه تحولاتی بیافرینند. یکی از مهمترین نکاتی که نورآقایی در صدد است تا به آن بپردازد این است که یک سوم جمعیت ایران در سال ۱۴۳۰ سالمند خواهند بود.اگر به این موضوع از الان فکر نکنیم چه اتفاقی می افتد و کشورهای دیگر برای آن چه اقداماتی انجام داده اند.

مرضیه خالقی ـ معمار ـ در گفت‌وگو با ایسنا، در ابتدا از اجاره بهای گالری‌ها برای برگزاری نمایشگاه و مشکلاتی که این امر پیش روی هنرمندان جوان می‌گذارد، صحبت کرد.

او توضیح داد: برای پیدا کردن گالری مناسب جهت برگزاری نمایشگاه اخیرم که «مَمَرآمود» نام داشت، با مشکلاتی مواجه شدم؛ چراکه گالری‌های مشهورتر اجاره بالایی طلب می‌کنند. ولی در نهایت توانستم با کمک یکی از دوستانم در گالری مژده نمایشگاهم را برگزار کنم.

این هنرمند می‌گوید که چندین سال است مجموعه‌های هنری دارد ولی همیشه به دلیل مشکلات مالی یا پیدا کردن محل مناسب ارائه کار، نمایشگاهی برگزار نکرده بود.

او با بیان اینکه آثار هنری باید به هنر و فرهنگ یک کشور مربوط باشد، بیان کرد: به نظر می‌رسد هنر کشور دست افراد خاصی می‌چرخد که برگزاری نمایشگاه افرادی که کمتر معروف هستند را با مشکل مواجه می‌کنند. شاید باورتان نشود بعضی از نمایشگاه‌ها به من می‌گفتند که باید یک سری روابط و افراد را بشناسم تا بتوانم وارد عرصه هنر شوم ولی این اصلا چیز خوبی نیست؛ چون هنر چیزی نیست که بخواهد مختص به عده‌ای خاص باشد و آنها بخواهند چرخه گردان آن را در دست بگیرند و ورود دیگران را به سلیقه خود ممکن کنند. زمانی که گالری‌ها تنها به بحث مالی توجه کنند، مدام افرادی تکراری دیده می‌شوند.

خالقی گفت که پیش‌تر شنیده است، برخی از منتقدان مبالغ خیلی بالایی می‌گیرند تا یک سری آثار هنری و هنرمندان را نقد کنند و حتی گاهی از این راه می‌خواهند باعث دیده شدن افرادی خاص شوند.

این معمار با انتقاد از مافیای هنر بیان کرد که «درست نیست مثلا کیوریتورها افراد خاصی باشند و فضا به دیگران داده نشود؛ چون در چنین حالتی تنها کار آنها ملاک است و معلوم نیست که آیا کار خود را درست انجام می‌دهند یا نه؟ همچنین درباره هنرمندان نیز این امر صدق می‌کند و نباید تنها عده محدودی از هنرمندان را دید؛ زیرا شاید کسانی که به عنوان هنرمند فعالیت می‌کنند واقعا هنرمند نباشند.»

او تصریح کرد: زمانی که برخی گالری‌ها شکل مادی پیدا می‌کنند، در حق هنر و هنرمند اجحاف می‌شود. بهترین راه این است که دولت پشتیبانی‌هایی داشته باشد و جاهایی را برای عرضه کارهای هنرمندانی که شاید از لحاظ مالی قوی نباشند ولی از لحاظ هنری و مادی قوی هستند، در نظر بگیرد. البته رسانه‌ها نیز خیلی می‌توانند تأثیرگذار باشند و بهتر می‌شود اگر در معرفی هنرمندان و کارشان کمک کنند؛ چون خبررسانی آنها مهم و مستند است.

این هنرمند در بخش پایانی صحبت‌های خود درباره ایده و محتوای اصلی نمایشگاه اخیر خود گفت: ایده این نمایشگاه را از معماری بناهای ایرانی گرفتم. کار اصلی ارائه شده، لباسی بود که آن را باتوجه به بازارهای قدیم بم که پس از زلزله ویران شده بود، بر تن خودم طراحی کردم. در نهایت تصمیم گرفتم این لباس و کارهای مرتبط با آن را که طراحی کردم، در جایی نشان دهم.

او در توضیحات بیشتر درباره این نمایشگاه و آثار آن گفت: درواقع ساختار، حجم و قالب معماری بناهای قدیم را به پوششی برای انسان تبدیل کردم. صرفا از نقش‌های ایرانی روی پارچه استفاده نکردم بلکه از فرم و حجم بهره بردم و آن را به یک تن‌پوش تبدیل کردم.

انتهای پیام

یک روز پس از قطع اینترنت، سایت‌های فروش آن‌لاین بلیت قطار و هواپیما با انتشار آدرس وب‌سایت‌های خود اعلام کردند دسترسی به این سامانه‌ها به صورت مستقیم برقرار شده است اما همچنان در برخی از نقاط کشور مردم امکان خرید اینترنتی چنین خدماتی را ندارند، و سیستم‌های فروش در پایانه‌های ریلی و پروازی بسته است. در نتیجه بلیت‌ها به صورت دستی و گاهی با قیمت‌هایی متفاوت از  آنچه سامانه‌های آنلاین فروش اینترنتی درج شده، فروخته می‌شود.

رحمت‌الله رفیعی در شرح وضعیت موجود به ایسنا گفت: دسترسی آژانس‌های مسافرتی و مردم به بلیت پروازهای خارجی کاملا قطع شده است. البته آژانس‌ها به خاطر شبکه اینترنت داخلی (اینترانت) امکان خرید و فروش بلیت قطار و یا هواپیما در مسیرهای داخلی را دارند اما خیلی از مردم چنین دسترسی ندارند.

وی اضافه کرد: بیشترین فروش آژانس‌ها هم از بلیت پروازهای خارجی است. حتی بلیت‌های رزرو شده قبلی را نمی‌توان صادر کرد. آژانس‌های مسافرتی مستأصل شده‌اند و امکان اطلاع‌رسانی هم ندارند، چون تنظیم چنین اطلاع‌رسانی‌هایی روی شبکه‌های مجازی انجام شده بود.

رفیعی ادامه داد: انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی ایران نامه‌ای را به وزارت ارتباطات فرستاده که برای صنف گردشگری تدبیری کند اما پاسخ روشنی دریافت نکرده‌ایم. باید در این شرایط که اینترنت قطع شده است ابزاری برای مسافران تامین شود.

او درباره دسترسی برخی سایت‌های آنلاین فروش خدمات گردشگری به اینترنت و فعالیت بدون مشکل آن‌ها در این شرایط، گفت‌: آیا جای پرسش و تردید وجود ندارد که چگونه برخی از این وب‌سایت‌ها به ایرلاین‌های خارجی دسترسی دارند و می‌توانند بلیت‌فروشی کنند اما آژانس‌های مسافرتی از این امکان محروم شده‌اند. ما با سازمان هواپیمایی در این‌باره مکاتبه کردیم تا از طریق وزارت ارتباطات مشکلات مربوط به فروش خدمات سفر حل شود.

رییس هیات مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی و هوایی ایران بیان کرد: ما یک منافع ملی داریم یک منافع شخصی. وقتی منافع ملی مطرح است نادیده گرفتن منافع شخصی طبیعی است اما خوب است که تدبیر هم داشته باشیم. مثلا همین اینترنت که به هر دلیلی قطعی شده، به منافع شخصی همه ما آسیب وارد کرده و به صنف گردشگری و هر صنف دیگری که همه اموراتش را اینترنتی انجام می‌دهد، لطمه جدی‌تری‌ وارد کرده است. حالا اگر احساس کنیم منافع ملی به خطر می‌افتد از منافع شخصی عدول می‌کنیم اما آیا اکنون چنین احساسی شکل گرفته است؟

او درباره تاثیر سهمیه‌بندی بنزین در سفر نیز گفت: توجیه آورده‌اند مردم چون «دور دور» می‌کردند و بنزین زیاد مصرف می‌شد آن را سهمیه‌بندی و گران کرده‌اند تا سوخت کمتری مصرف شود. اگر می‌خواهند جلوی زیاده‌روی مصرف در بنزین را بگیرند پس چرا جلو قاچاق سوخت را که تریلی تریلی انجام می‌شود، نمی‌گیرند یا چرا برای ترافیک سنگینی که براساس مدیریت نادرست شهری اتفاق افتاده چاره‌جویی نمی‌کنند. این چه توجیهی است که برای مدیریت سوخت در رسانه ملی مطرح کردند.

رفیعی ادامه داد: حالا هم برای کنترل شرایط، اینترنت را قطع کرده‌اند. پس تکلیف اصناف و اداراتی که همه کارهایشان را اینترنتی انجام می‌دهد چه می‌شود. اظهارات مسؤولان نشان می‌دهد آن‌ها قبلا پیش‌بینی چنین واکنش‌هایی را کرده بودند پس چرا برای تامین ابزار کار اصنافی مثل گردشگری پیش‌بینی‌های لازم را نکرده بودند.

انتهای پیام

بهرام پارسایی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: در جلسه عصر امروز(سه‌شنبه) کمیسیون اصل نود که با حضور استاندار مرکزی و مدیران استانی و رییس ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی برگزار شد سرمایه گذاری در پروژه گردشگری آیلند در استان مرکزی مورد بررسی قرار گرفت.

وی افزود: یکسری تخلفات در مورد این پروژه گزارش شده بود و بر همین اساس ما جلسه تشکیل دادیم، از نهادهای ذی‌ربط استعلام کردیم و بازدید میدانی از این پروژه داشتیم.

پارسایی با اشاره به حجم بالای سرمایه‌گذاری در این پروژه و ظرفیت آن برای ایجاد ۲۹ هزار و ۷۰۰ شغل، یادآور شد: آی‌لند یک شهرک گردشگری است و بزرگترین مجموعه گردشگری کشور خواهد بود و یکی از امتیازات آن این است که فاصله کوتاهی تا تهران دارد و از منابع دولتی هم در آن استفاده نشده است.

سخنگوی کمیسیون اصل نود مجلس با بیان اینکه سرمایه‌گذارن آی‌لند، اهلیت و سابقه خوب سرمایه گذاری  در داخل و خارج دارند، اضافه کرد: تاکنون ۴۰۰۰ میلیارد تومان در این پروژه سرمایه گذاری شده و یکی از سهامداران آن هم بانک گردشگری است.

وی ادامه داد: یکی از دغدغه‌ها در این زمینه تامین آب بود که نماینده وزارت نیرو گفت مشکلی برای تامین آب خدماتی این مجموعه نیست. یکی از مباحث دیگر این است که چند مجوز منطقه ویژه گردشگری و منطقه ویژه اقتصادی در این پروژه داده شده و به نوعی موازی کاری شده است. همچنین گفته می‌شود که سرمایه‌گذاران حق پیش فروش نداشتند درحالی‌که کمتر از ۵۰ واحد آن فروخته شده که آن هم آماده بودند که با نرخ روز آن را برگردانند.

پارسایی با اشاره به تاکید همه نهادهای مربوطه مبنی بر عدم توقف این پروژه، یادآور شد: با توجه به بحران اشتغال در کشور، کمیته‌ای متشکل از وزارت‌خانه‌های مرتبط میراث فرهنگی، راه، نیرو، سرمایه‌گذار، نماینده نهادهای نظارتی و نماینده کارگروه مبارزه با مفاسد اقتصادی به پیشنهاد کمیسیون اصل نود تشکیل شد تا بتواند دغدغه نهادهای نظارتی را برطرف کند و این پروژه به بهره‌برداری برسد و در جذب گردشگر موثر واقع شود.

انتهای پیام

۱۰ جاذبه‌ گردشگری ایران

از جاذبه‌های تاریخی و طبیعی ایران می‌توان به بندر سیراف،سی و سه پل،روستای مصر،چهل‌ستون،کاخ هشت‌بهشت،منار جنبان،عالی‌قاپو،میدان نقش جهان،گردنه حیران،پارک جنگلی گیسوم،بازار قدیمی تبریز،بازار تهران،شمس‌العماره،چشمه‌های باداب سورت،روستای کندوان،حرم امام رضا(ع)،کویر مرنجاب،روستای ابیانه،ارگ بم،باغ ارم،تخت جمشید،پاسارگاد،حافظیه،قلعه بابک،زیگورات چغازنبیل،کاخ آپادانا،گنبد سلطانیه و جنگل ابر اشاره کرد.

گفتنی است؛ شهر سوخته زابل، منطقه محافظت‌شده بهشت گم‌شده، قلعه الموت، مجموعه بیستون، طاق بستان، گنبد قابوس، قلعه رودخان، قلعه فلک‌الافلاک، غار علیصدر، کلیسای وانک، حمام فین، آرامگاه شاهچراغ، جمکران، باغ شازده، معبد آناهیتا، ژئوپارک قشم، کشتی رافائل، میدان امیرچخماق، سازه‌های آبی شوشتر، غار یخی چما، پل ورسک، ارگ کریم‌خان، کشتی یونانی و روستای درک اشاره کرد.

بندر سیراف

سیراف نام بندری است که در بخش مرکزی شهرستان کنگان استان بوشهر قرار  گرفته است و با نام طاهری نیز شناخته می‌شود.

در کتاب حدودالعالم سیراف را چنین توصیف کرده‌اند:«سیراف شهری بزرگ و گرم است و هوایی درست دارد و جای بازرگانی است و بارگاه پارس است.»

اصطخری نیز گفته است:«در پارس فرضه بزرگ آن است شهری بزرگ از اعیان پارس و در آنجا کشت و کشاورزی نباشد.»

بنابراین به نظر می‌رسد که بندر سیراف در زمانی که تجارت در راه ابریشم رونق داشته ،نقش بسزایی در تجارت بین‌الملل داشته است.

بندر سیراف

سی و سه پل

شاه عباس اول دستور داد که پلی در شهر اصفهان ساخته شود که این پل با مباشرت و به همت الله وردیخان  ساخته شد .

پل سی و سه پل معبر مردم به جلفا بوده و در گذشته با نام‌های پل شاه عباسی،پل الله وردیخان و پل جلفا شناخته می‌شد.از نام‌های دیگر سی و سه پل می‌توان به چهل چشمه اشاره کرد زیرا این پل در وهله اول چهل چشمه داشته است.

سی و سه پل در گذشته مکان برگزاری جشن آب‌پاشان و مراسم خاج‌شویان ارامنه اصفهان بوده است.این پل تاریخی به گفته پرسی سایکس،ژنرال،نویسنده و جغرافی دان انگلیسی،یکی از پل‌های درجه اول جهان است.

لرد کرزن،ایران‌شناس و یکی از سیاستمداران قرن بیستم بریتانیا در توصیف سی و سه پل چنین نوشته است:«انسان هیچ انتظار ندارد برای دیدن آنچه که روی هم رفته می‌توان آن را باشکوه‌ترین پل دنیا نامید، ناچار از مسافرت به ایران باشد.»

سی و سه پل که چهار باغ عباسی را به چهارباغ بالا وصل می‌کند،در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰به ثبت ملی رسید.

کارشناسان زمین‌شناسی و میراث‌فرهنگی اعتقاد دارند که مصالح، پایه و فونداسیون سی و سه پل به گونه‌ای طراحی شده که استحکام آن تنها در رطوبت است و خشکی ادامه‌دار رودخانه در درازمدت امکان خطر برای سی‌وسه‌پل را بسیار زیاد می‌کند، این در صورتی است که زاینده‌رود در سالهای اخیر خشکسالی را تجربه می‌کند و آبی ندارد.

سی و سه پل

روستای مصر

مصر نام روستایی است که در توابع شهرستان خور و بیابانک استان اصفهان  و در میانه راه دامغان به نائین و اصفهان قرار گرفته است.

روستای مصر به همت مردی به نام یوسف که شبان بود،بنا نهاده شد.این روستا در گذشته با نام‌های مزرعه یوسف و چاه دراز شناخته می‌شد.

اختصاص نام چاه‌دراز به روستای مصر،نتیجه وقوع خشکسالی در این روستا و تلاش یوسف برای حفر چاه‌های عمیق‌تر برای دستیابی به آب‌های زیرزمینی بود.نام مصر به درخواست یوسف و برای ادای احترام به وی روی روستا گذاشته شد.

این نام براساس آنچه یوسف خواست یادآور شباهت‌های داستان یوسف و روستای مصر با داستان یوسف پیامبر و سرزمین مصر است.

روستای مصر

چهل ستون

کاخ چهل ستون که در فضایی به مساحت ۶۷۰۰۰ متر مربع ساخته شده ،یکی از بناهای تاریخی اصفهان است.این بنای تاریخی در دوره شاه عباس یکم احداث شده و قدمت آن به دوره صفویه برمی‌گردد.

چهل ستون ۲۰ ستون دارد که با انعکاس تصویر ستون ها در حوض میانی حیاط، چهل ستون نامیده شده است و در تاریخ ۱۵ دی ماه سال ۱۳۱۰ به ثبت ملی رسید. این بنا در طی نشست سی و پنجم شورای جهانی ثبت بنا‌های تاریخی به ثبت جهانی رسید.

چهل ستون

گردنه حیران

گردنه حیران نام یکی از جاذبه‌های گردشگری روستای حیران است.این گردنه زیبا که در مسیر راه ارتباطی آستارا-اردبیل قرار گرفته است از مناطق حفاظتی سیاسی و جغرافیایی استان گیلان محسوب می شود.

گردنه حیران در بیشتر روزهای سال در زیر پوششی از مه قرار دارد که  البته چندان مرتفع نیست .در واقع رطوبت دریای خزر علت اصلی مه تقریبا دائمی گردنه حیران است.

گردنه حیران

بازار قدیمی تبریز

بازار قدیمی تبریز با طولی معادل یک کیلومتر،بزرگ‌ترین و مهم‌ترین بازار سرپوشیده در سطح جهان است.این بازار قدیمی دربرگیرنده حدود ۵٬۵۰۰ باب حجره، مغازه و فروشگاه، ۴۰ گونه شغل، ۳۵ باب سرا، ۲۵ باب تیمچه، ۳۰ باب مسجد، ۲۰ باب راسته و راسته‌بازار، ۱۱ باب دالان، ۵ باب حمام و ۱۲ باب مدرسه است.

نام بازار قدیمی تبریز در نوشته‌های جهانگردان، جغرافیدانان و مورخانی چون ابن بطوطه، مارکوپولو، جاکسن، اولیای چلبی، یاقوت حموی، گاسپار دروویل، الکسیس سوکتیکف، ژان شاردن، اوژن فلاندن، جان کارت رایت، جملی کاردی، کلاویخو، رابرت گرنت واتسن، حمدالله مستوفی و مقدسی دیده می‌شود.

این بازار در ۲۵ شهریور ماه سال ۱۳۵۴ ثبت ملی شد. نام آن در طی سی و چهارمین نشست شورای جهانی ثبت میراث جهانی در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

بازار قدیمی تبریز

شمس‌العماره

یکی از شاخص‌ترین بنا‌های کاخ گلستان با نام شمس‌العماره شناخته می‌شود. این بنا در دوره قاجار ساخته شده و دربرگیرنده ۵ طبقه است.

شمس‌العماره با ارتفاع ۳۵ متری خود در زمان ساختش، بلندترین ساختمان تهران بوده است و اولین ساختمانی است که در سازه آن از فلز استفاده شده است.

این ساختمان قبل از ساخت سر در باغ ملی به عنوان نماد شهر تهران شناخته می‌شد.شمس‌العماره به دستور ناصرالدین شاه ساخته شده تا وی بتواند از بالای آن منظره شهر و دورنمای پیرامون را تماشا کند.

شمس‌العماره

باداب سورت

چشمه پلکانی تراورتنی (نوعی سنگ آهک متخلخل) که در روستای ارست بخش چهاردانگه شهرستان ساری قرار گرفته است با نام باداب سورت شناخته می‌شود. این چشمه پلکانی در سال ۱۳۸۷ به عنوان دومین میراث طبیعی ایران به ثبت ملی رسید.

باداب سورت به عنوان دومین چشمه آب شور جهان ثبت جهانی شده است.چشمه‌های این باداب قرمز،نارنجی و زرد هر گردشگری را به سمت خودش جذب می‌کنند.

باداب سورت

ارگ بم

بزرگ‌ترین سازه خشتی جهان با نام ارگ بم شناخته می‌شود. این بنای تاریخی با مساحتی بالغ بر ۱۸۰۰۰۰ متر مربع در شهر کرمان واقع شده است.

ارگ بم در سده ۵ پیش از میلاد ساخته شده و تا سال ۱۸۵۰ پس از میلاد از آن استفاده می‌شد. این ارگ تاریخی که در مسیر راه ابریشم قرار گرفته بود، دژی بزرگ است که ارگی در قلب آن واع شده است البته ظاهر این ارگ به اندازه‌ای پرابهت است که به نام دژ نیز شناخته می‌شود.

گفتنی است؛ ارگ بم در اثر زلزله شدیدی که در تاریخ ۵ دی ماه سال ۱۳۸۲ رخ داد تقریبا به طور کامل از بین رفت و سپس بازسازی شد. این ارگ در تاریخ ۱ فروردین ماه سال ۱۳۴۵ به ثبت ملی رسیده است.

نام ارگ بم در فهرست جهانی یونسکو نیز ثبت شده است.

ارگ بم

تخت جمشید

صد‌ها سال پس از حمله اسکندر و اعراب به ایران، مردم با عبور از کنار خرابه‌های پارسه تصور می‌کردند که این همان اورنگ جمشید است که نامش در شاهنامه ذکر شده است بنابراین نام تخت جمشید را به مکانی اختصاص دادند که پیش از این با نام پارسه به معنای شهر پارسایان شناخته می‌شد. این شهر در دوران زمامداری داریوش بزرگ، خشایارشا و اردشیر اول بنا شده است. این شهر تاریخی در ۱۰ کیلومتری شمال شهر مرودشت و ۷۵ کیلومتری شیراز قرار گرفته است. از کاخ‌های تخت جمشید می‌توان به کاخ آپادانا، کاخ تچر، کاخ هدیش، کاخ ملکه، کاخ ه. یا اچ، کاخ سه در، کاخ صد ستون، کاخ شورا و ساختمان خزانه شاهنشاهی اشاره کرد.

هم‌اکنون تخت جمشید که در سال ۱۹۷۹ میلادی به ثبت جهانی رسیده است به دلیل قرارگیری در معرض آلاینده‌های مجتمع پتروشیمی مرودشت در معرض خطر قرار گرفته است. این شهر تاریخی در تاریخ ۲۴ شهریور ماه سال ۱۳۱۰ به ثبت ملی رسید.

تخت جمشید

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی فرهنگستان هنر، سیدمنصور سیدسجادی در همایش «هنر و تمدن جنوب‌شرق ایران، با محوریت شهر سوخته» که با حضور علیرضا اسماعیلی – سرپرست فرهنگستان هنر-، سید محمدبهشتی – عضو پیوسته فرهنگستان هنر و رئیس گروه تخصصی معماری و شهرسازی -، سیدمنصور سیدسجادی – دبیر علمی همایش و سرپرست هیات کاوش‌های ایرانی شهرسوخته -،  انریکو اسکالونه – استاد باستان‌شناسی دانشگاه گوتینگن آلمان – و  احمدعلی موهبتی – استاندار سیستان‌وبلوچستان – برگزار شد، با بیان این‌که فرهنگستان هنر، به‌درستی ارزش مطالعات باستانی برای اکتشاف مسائل هنری را دریافت، گفت: در هر محوطه باستانی، آثار هنری فراوانی گنجانده شده که باید مطالعه شود تا بدانیم چطور باید درباره تاریخ هنر فلات ایران تحقیق کرد.

دبیر علمی این همایش با اشاره به روابط ناگسستنی بین فرهنگ‌ها که از گذشته تا امروز وجود داشته، ادامه داد: نمی‌توان بخش‌هایی از دوره‌های تاریخی را نادیده گرفت، به همین دلیل با این‌که محوریت کار درباره شهر سوخته است، ما از همکاران‌مان در دوره‌های دیگر تاریخی و اسلامی نیز خواهش کردیم که مطالعات‌شان را ارائه دهند.

او با اشاره به آغاز مطالعات و فعالیت‌های باستان‌شناسی از حدود ۱۰۰ سال قبل در محوطه‌ شهر سوخته بیان کرد: کارِ گروه باستان‌شناسی ایتالیایی کار ما را سخت کرد، چون در همه زمینه‌ها تحقیقاتی مؤثر را ثبت کرده بودند و درصد بالایی از موفقیت‌های به‌دست‌آمده در این محوطه مدیون پروفسور «ماریتسیو توزی» است.

سیدسجادی درباره فعالیت کارگروه باستان‌شناسی ایرانی در شهر سوخته نیز توضیح داد: با آغاز فعالیت‌ها و موفقیت‌های اولیه‌ای که گروه باستان‌شناسی ایرانی در شهر سوخته به دست آورد، تاثیر زیادی در نگرش کسانی که همیشه چشم‌شان به غرب بوده، ایجاد کرد و باعث شد تا کاوش در بسیاری از قسمت‌های دیگر نیز به گروه ایرانی واگذار شود، به حدی که امروز حدود ۲۰  – ۲۵ گروه تخصصی باستان‌شناسی و مرمتی از ایران در این بخش کشور فعال هستند.

او یکی از کارهای تأثیرگذار در شهر سوخته را آموزش جوانان و فارغ‌التحصیلان و پژوهندگان جوان‌تر دانست و بیان کرد که آن‌ها با تکیه بر توانایی خودشان، پژوهش‌های بیشتری را انجام دادند.

دبیر علمی این همایش از دیگر اهداف گروه کاوش در شهر سوخته را بازسازی «جامعه‌ باستانی» دانست و ادامه داد: ما بر این کار اصرار داشتیم و برای این کار دست به کاوش زدیم. گروه باستان‌شناسی شهر سوخته تاکنون توانسته است مطالعاتی در زمینه‌ انسان‌شناسی در شهر سوخته انجام دهد. سعی کردیم آن را به مطالعات دیگر هم تعمیم دهیم. در حال حاضر مطالعاتی در حوزه پزشکی نیز انجام شده است.

چاپ نفیس‌ترین نسخه خمسه‌ نظامی توسط فرهنگستان هنر

همچنین علی‌رضا اسماعیلی – سرپرست فرهنگستان هنر –  گفت: فرهنگستان هنر بر مبنای رسالت خود در حفظ و توسعه‌ هنرهای ایرانی‌ ـ اسلامی، برنامه‌هایی گوناگون را در شناسایی و معرفی سبک‌ها و مکاتب هنری، نقد هنری و انجام پژوهش‌های بنیادین در تاریخ هنر ایران به ثمر رسانده که در این بین می‌توان به گردهمایی‌های مکاتب هنری شیراز، تبریز، هرات، اصفهان، طبیعت در هنر شرق و هنر و تمدن حوزه «هلیل‌رود؛ جیرفت» و توجه خاص به ظرفیت‌های هنری استان‌ها با مرور آثار و برگزاری نمایشگاه هنرمندان شاخص اشاره کرد.

او نتیجه‌ این اقدامات تا امروز را چاپ و نشر آثار ارزشمندی دانست که امروزه جزء مهم‌ترین منابع تاریخ هنر ایران محسوب می‌شوند و افزود: مجموعه مقالات همایش جیرفت (باستان‌شناسی حوزه هلیل‌رود؛ جنوب‌شرق ایران) که سال ۱۳۸۷ به کوشش یوسف مجیدزاده (دبیر علمی همایش) تدوین شده بود و انتشارات فرهنگستان هنر آن را منتشر کرد امروز جزء منابع مهم برای رجوع محققان و پژوهشگران این حوزه است.

او برگزاری همایش “هنر و تمدن جنوب‌شرق ایران، با محوریت شهر سوخته” را نگاهِ دیگر این مجموعه به یکی از حوزه‌های مهم تمدنی ایران دانست و افزود: شهر سوخته در کنار جیرفت جزء مهم‌ترین مراکز سکونتی حوزه فرهنگی جنوب‌شرق ایران است که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

اسماعیلی با اشاره به این‌که هر چند جایگاه منحصربه‌فرد شهر سوخته و دستاوردها و یافته‌های هنری و علمی آن، پژوهش و مطالعات بنیادین درباره این منطقه بسیار کم بوده و حاصل کاوش‌های انجام‌شده به‌صورت منسجم و یک‌جا ارائه و منتشر نشده‌ است، بیان کرد: به همین دلیل فرهنگستان هنر مطالعه و پژوهش درباره هنر و تمدن شهر سوخته را در دستور کار خود قرار داد و با طرح موضوع با سرپرست کاوش‌های باستان‌شناسی شهر سوخته، سفارش تألیف و تدوین پژوهشی درباره این حوزه تمدنی را داد که در نتیجه‌ آن پژوهش‌ها کتابی دوجلدی منتشر شد.

سرپرست فرهنگستان هنر با بیان این‌که گسترش آموزش و مطالعات باستان‌شناسی در کشور بعد از انقلاب در کنار کاوش‌هایی  زیر نظر باستان‌شناسان ایرانی مانند دکتر سیدمنصور سیدسجادی انجام می‌شود، از تالیف کتاب «شهر سوخته، هنر و باستانشناسی حوزه دلتای رودخانه هیرمند، از آغاز تا دوره تیموری» به قلم مهم‌ترین پژوهشگران ایرانی و خارجی در حوزه شهر سوخته  خبر داد و تاکید کرد: این کتاب می‌تواند منبعی پژوهشی در تبیین دستاورهای هنری و علمی این تمدن دیرینه باشد که مورد توجه دانشجویان و صاحب‌نظران قرار بگیرد و زمینه‌ساز مطالعات و پژوهش‌های آینده شود.

او با تاکید بر این‌که با انجام چنین فعالیت‌هایی در راه پژوهش‌های بنیادین تاریخ هنر می‌توان گام‌هایی مؤثرتری برداشت، بیان کرد:‌ از سوی دیگر فرهنگستان هنر در کنار این‌گونه پژوهش‌های بنیادین، در حوزه تجسمی نیز منابع و مآخذی مهم مانند شاهنامه شاه‌تهماسبی و شاهکارهای هنر ایران در لهستان و جلوه‌هایی از هنر ایران در دوره قاجار در مجموعه‌های مجارستان را منتشر کرده است.

او از چاپ نفیس‌ترین نسخه «خمسه نظامی» در هفته‌ آینده توسط فرهنگستان هنر خبر داد و افزود: این مجموعه قصد دارد به «هنر دوره آل‌بویه» و به منطقه سیراف و شرق آفریقا که منطقه‌ای بسیار تأثیرگذار بوده، نیز بپردازد.

ایران، مادر دومِ استاد دانشگاه گوتینگن

کاوش در شهر سوخته، مهم‌ترین چالش باستان‌شناسی ایران

انریکو اسکالونه – استاد ایتالیایی‌الاصل دانشگاه گوتینکن آلمان – نیز در سخنانی ایران را به مثابه وطن دوم و مادر دوم خود دانست و گفت: “ایران” جایی است که در آن مجالی یافتم تا تحقیقات خود را توسعه دهم و پیش از هر موضوع دیگری باورهایم را درخصوص مفاهیم خوشبختی، دوستی، برادری و تعامل و همکاری با مردم وسعت ببخشم.

او با تاکید بر این‌که همه‌ این ویژگی‌ها را در شهر سوخته در پروژه‌های محوطه‌های حفاری امروز و در دوره عصر برنز دیروز می‌توان پیدا کرد، افزود: در واقع اهمیت و ارزش شهر سوخته در هزاره سوم پیش از میلاد، در نقش آن به‌مثابه محل تلاقی فرهنگ‌ها و تجارب به دست‌آمده در جنوب ایران و تمدن جیحون و دره سند، در قالب یک نظام تبادل فرهنگی است. نقطه‌ تلاقی‌ای که در آن، اختلافات و اشتراکات فرهنگی نقشی مهم در تحولات بنیادین تاریخی در فاصله زمانی اواخر هزاره چهارم تا اوایل هزاره دوم پیش از میلاد ایفا کردند.

وی درباره شهر سوخته نیز اظهار کرد: شهر سوخته، به‌عنوان پایگاهی ثبت‌شده در یونسکو، به همراه دیگر محوطه‌های مهم عصر برنز نظیر جیرفت، تل مالیان و شوش، مهم‌ترین چالش باستان‌شناسی ایران را فرارویِ محققان تاریخ و باستان‌شناسی می‌گذارد.

این استاد دانشگاه گوتینکن آلمان حفاظت ویژه‌ای را که به دلیل ترکیب خاص و شوره‌زار بودن بیابان از بقایای شهر سوخته انجام می‌شود  عاملی دانست که باعث شده در ایتالیا از آن با عنوان “پومپئی شرق” یاد شود و گفت: از این منظر، همه محققانِ شهر سوخته به دلیل ارزش و جایگاهش در تشکیل نظام‌های شهرنشینی در تاریخ بشر، آن را یکی از محوطه‌های باستان‌شناسی جذاب و درخور توجه دانسته‌اند.

شهر سوخته،  مکانی برای نخستین تجربیات شهرنشینی بشر

سیدمحمد بهشتی – عضو پیوسته و رئیس گروه تخصصی معماری و شهرسازی فرهنگستان هنر – نیز در این آیین اظهار کرد: در همایش «هنر و تمدن جنوب‌شرق ایران، با محوریت شهر سوخته»، یکی از مقاصدِ مطالعه‌ باستان‌شناسی در شهر سوخته قرار بود به آن برسد و امروز شاهد گزارش تحلیلی این مطالعات در شهر سوخته هستیم.

او شهر سوخته را یکی از محوطه‌های باستان‌شناسی‌ دانست که امروزه به‌واسطه مطالعات بسیار و اطلاع‌رسانی‌های انجام‌شده برای افکار عمومی ناآشنا نیست و افزود: هر اثر تاریخی‌ای را اگر به مثابه آینه‌ای نگاه کنیم، مرجع فرهنگ کشور را در آن می‌توانیم ببینیم، اما اثر آن در بعضی آثار بیشتر نمایان است.

وی شهر سوخته را از نظر فرهنگی، محوطه‌ای بسیار غنی دانست که قد و بالایی کامل از فرهنگ ایرانی در دوران کهن را به نمایش می‌گذارد و ادامه کرد: این محوطه‌ باستانی نخستین تجربیات شهرنشینی بشر را می‌تواند نشان دهد و از جمله موارد قابل اتکا در این شهر باستانی، حصار نداشتن آن و یافت‌نشدن هرگونه ابزار جنگی در آن است.

بهشتی یافته‌های مردم شهر سوخته مانند شاعر بودن، کیمیاگر بودن و فاتح قله‌های بزرگی در رشته‌هایی مانند پزشکی بودن را نشانه‌هایی از فرهنگ ایرانی در گذشته دانست.

احمدعلی موهبتی – استاندار سیستان و بلوچستان – توجه فرهنگستان هنر و گروه باستان‌شناسی با سرپرستی سیدسجادی را توجه به فرهنگ دانست و بی‌توجهی به این نوع اقدامات را عامل خسران جمعی دانست.

در پایان نیز کتاب «شهر سوخته؛ هنر و باستان‌شناسی حوزه دلتای رودخانه هیرمند از آغاز تا دوره تیموری» که در دو جلد منتشر شده است، رونمایی شد.

این کتاب به سفارش فرهنگستان هنر و به کوشش سیدمنصور سیدسجادی به‌منظور تبیین و معرفی هنر و تمدن جنوب‌شرق ایران، با محوریت شهر سوخته تدوین شده است و در کتاب‌فروشی فرهنگستان هنر، به نشانی خیابان ولیعصر، پایین‌تر از چهارراه طالقانی، شماره ۱۵۵۰، در دسترس کتاب‌خوانان خواهد بود.

انتهای پیام