دسته: اخبار روز

۴۱۴۱

۴۱۴۱

به گزارش خبرنگار مهر، دیروز بانک مرکزی در اطلاعیه‌ای اعلام کرد که از اول دیماه سال جاری، ارایه خدمات بانکی تنها با رمز پویا یا همان رمز یکبار مصرف امکان‌پذیر است و بر این اساس، از تمامی مشتریان نظام بانکی درخواست کرد تا برای فعال‌سازی قابلیت رمز یکبار مصرف بر روی کارت‌های خود، تائید شماره تلفن‌های همراه و مواردی از این دست، به شعب بانکها مراجعه کنند.

آیا رمز یکبار مصرف این بار عملیاتی خواهد شد؟

 بانک مرکزی تلاش کرده تا با اجرایی کردن عملیات رمزهای بانکی یکبار مصرف در نظام بانکی، زمینه را به نحوی فراهم سازد که بانک‌ها و موسسات اعتباری در راستای ارتقاء سطح امنیت تراکنش‌های بدون حضور کارت در اینترنت، بتوانند امکان دریافت رمز دوم پویا را فراهم نمایند. البته بانک مرکزی از مردم هم خواسته که در عملیات تبادلات مالی و پرداخت‌های خود از طریق درگاههای اینترنتی، صرفا از درگاههای مجاز بانکی و پرداخت استفاده نموده و از ارایه اطلاعات خود به درگاههای مشکوک خودداری کنند.

پیش از این، یکبار دیگر در زمان حضور ناصر حکیمی، معاون سابق فناوری بانک مرکزی، موضوع استفاده از رمزهای یکبار مصرف در عملیات بانکی مورد توجه قرار گرفته بود و بانک مرکزی فرمان اجرای آن را صادر کرده بود، اما پس از گذشت مدتی، به یکباره اعلام شد که اجباری شدن استفاده از رمزهای پویا در شبکه بانکی، فعلا متوقف است و اجرای آن به زمان دیگری موکول می‌شود.

۲۵ اردیبهشت ۹۸ بود که با تصمیم بانک مرکزی اعلام شد که استفاده از رمز دوم یکبار مصرف برای مشتریان بانکی که قرار بود از یکم خردادماه ۹۸ به صورت اجباری در نظام بانکی پیاده‌سازی شود، تا اطلاع ثانوی به تعویق افتاد و حال دوباره بانک مرکزی اعلام کرده که قرار است این بخش از تغییرات نظام بانکی را از ابتدای خردادماه عملیاتی کند که البته همان زمان هم، برخی کارشناسان و مدیران نظام بانکی، ناتوانی برخی بانک‌ها در ایجاد زیرساخت لازم را دلیل به تعویق افتادن این طرح اعلام  کرده بودند.

چرا بانک مرکزی به استفاده از رمزهای پویا رو آورد

بانک مرکزی به منظور حمایت از کسب و کارهای نوپا و نیز تسهیل فرآیند پرداخت غیرحضوری قبوض، شرایطی را فراهم آورده که بانک‌ها بتوانند با قبول مسئولیت هرگونه سوء استفاده از مسائل امنیتی و جبران خسارات احتمالی وارد شده به مشتریان، برای تراکنش‌های کمتر از پنج میلیون ریال در روز و همچنین تراکنش‌هایی که ذینفع آن دستگاه‌های عمومی – نظیر صادرکنندگان قبض – هستند، استفاده از رمزهای ایستا را فعال کند؛ به همین دلیل، بانک مرکزی هم در بخشنامه مرتبط با اجرای رمزهای یکبار مصرف در نظام بانکی اعلام کرده بود که تأمین امنیت مشتریان نظام بانکی در تراکنش‌های بدون حضور کارت بر عهده بانک‌ها بوده و هرگونه مسئولیت سوءاستفاده از حساب‌های مشتریان به دلیل آسیب‌پذیری‌های امنیتی در سرویس‌های بانکی مستقیماً به عهده بانک است و در این موارد تأیید مرجع قضائی برای جبران خسارت مشتریان کفایت می‌کند.

بانک مرکزی، جایگزینی رمزهای دوم پویا به جای رمزهای دوم ایستا را به عنوان یکی از برنامه‌های ارتقای سطح امنیتی نظام بانکی مطرح کرده و اعلام می‌دارد که با توجه به اینکه «امنیت»، بخش لاینفک هر خدمتی است، نباید هیچ هزینه‌ای از دارندگان کارت و مشتریان بانکی اخذ شود؛ بنابراین در صورتی که بانک بتواند راه حل مطمئن دیگری را، که با تأیید بانک مرکزی متضمن تأیید هویت قوی مشتری پیش از برداشت از حساب مشتری باشد را اجرایی کند، می‌تواند از این راهکار به عنوان جایگزین رمز پویا استفاده کند.

در بخشنامه‌های بانک مرکزی به این نکته هم اشاره شده که هرگونه فرایند تأمین امنیت پرداخت‌های بدون حضور کارت باید با انجام هزینه‌های منطقی و معقول و مطابقِ قیمت تمام شده فنی در آن بانک به صورت یک زیرساخت دائمی صورت گرفته و صرفه و صلاح بانک به طور کامل در آن مد نظر قرار گیرد و در عین حال، به منظور پشتیبانی حداکثری از مشتریان ضرورت دارد امکانات ارائه رمز محدود به استفاده از برنامه‌های کاربردی گوشی‌های هوشمند نشده و ارائه آن از طریق سایر ابزارها نظیر پیامک، پیام‌رسان‌های داخلی مجاز و نظایر آن برای مشتریان بانک‌ها نیز حسب تشخیص بانک فعال شود.

مردم از دشواری‌های دریافت رمزهای پویا می‌گویند

در این میان، طی روزهای گذشته که زمزمه‌های اجرای دوباره و اجباری شدن استفاده از رمزهای یکبار مصرف در عملیات بانکی به میان آمده است، مشتریان زیادی از نظام بانکی در گفتگو با خبرنگار مهر از مشکلات خود برای دریافت و استفاده از رمزهای یکبار مصرف و پویا سخن به میان آورده و می گویند که مشکلاتی در فرآیند دریافت پیامک های مرتبط با دریافت رمزهای یکبار مصرف  وجود دارد. 

یکی از مشتریان نظام بانکی در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: ظرف روزهای گذشته برای دریافت رمز دوم کارت بانکی خود به دستگاه خودپرداز مراجعه کرده و با گزینه‌ای تحت عنوان«رمز یکبار مصرف-پویا» مواجه شده ام که بر این اساس این گزینه را بر روی کارت بانکی خود فعال کرده ام، اما هر بار که پیامک را به سرشماره مربوطه برای دریافت رمز بانکی ارسال می‌کنم، پاسخی از بانک صادرکننده کارت دریافت نکرده و متاسفانه با مشکل در پرداخت اینترنتی خود مواجه می شوم.

وی افزود: تاکنون ظرف مدت یک هفته از فعال سازی رمز پویا، دو بار کارت بانکی مربوطه با ضبط از سوی دستگاه خودپرداز به دلیل ثبت رمز اشتباه مواجه شده که همین امر سبب شده تا مشکلاتی را برای من بوجود آورد. پس دوباره به بانک مراجعه کرده و رمز یکبار مصرف را غیرفعال کرده ام.

باجه‌نشینان از چالش‌های مردم در استفاده از رمزهای پویا می‌گویند

در این میان یکی از متصدیان شعب بانکی هم در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: هنوز زیرساخت همه بانکهای کشور برای ارایه رمزهای یکبار مصرف فراهم نیست و اگر بانک مرکزی می خواهد این روش را عملیاتی کند، باید ظرف مدت یک ماه و نیم باقیمانده تمام تلاش خود را در شبکه بانکی و زیرساختهای پرداخت الکترونیک متمرکز کند تا استفاده از رمزهای یکبار مصرف عملیاتی شود.

وی اظهار داشت: تنها برخی از بانکها به صورت مطمئن و کاملا در دسترس، قابلیت صدور رمزهای یکبار مصرف را دارند و بانک مرکزی باید نظارت کافی بر روی اجرای این طرح داشته باشد تا مردم دچار مشکل نشوند؛ چراکه به هر حال پذیرش این رمز یکبار مصرف و جایگزینی آن برای مشتریان نظام بانکی، در مرحله اول کاری سخت و دشوار به شمار می رود و معمولا مقاومت هم بر روی تغییر وجود دارد.

ایران از ظرفیت‌های خود برجام یعنی مواد ۲۶ و ۳۶ آن دارد استفاده می‌کند و بخشی از تعهدات خودش را به حالت تعلیق درآورده و این به معنای نقض برجام نیست. برجام الان عملا در حالت کما بسر می‌برد و اولین ضربه را هم آمریکایی‌ها به آن زدند. اما دغدغه جمهوری اسلامی ایران از آنجا که از چندی پیش هم تحریم‌های هسته‌ای شروع شد، این است که ضمن اینکه محدودیت‌های برجام حفظ می‌شود، محدودیت‌های جبری آمریکا هم بر آن اضافه شود و عملا حقوق هسته‌ای ایران تامین نشود.

لذا ایران بدون خروج از برجام به دنبال احیای قابلیت‌های هسته‌ای خود است و همانطور که همیشه گفته‌ام این با آنچه کره شمالی انجام می‌دهد، متفاوت است. نگاه و راهبرد کره شمالی ترساندن دنیاست ولی راهبرد جمهوری اسلامی ایران حق طلبانه است. ما اتفاقا هر گامی که برداریم بازرسان آژانس را دعوت می‌کنیم و در حضور آنها گام برداشته می‌شود و در حضور آنها کارهای جدید صورت می‌گیرد و پلمب‌ها شکسته می‌شود. درواقع در حضور بازرسان آژانس و با پذیرش بازرسی هاست. در چهار گامی که جمهوری اسلامی ایران برداشته و به سمت قابلیت‌های جدید رفته، هیچگونه نقصی در بازرسی‌ها ایجاد نکرده و بازرسی‌ها را کماکان حفظ کرده‌ایم.

لذا این رفتار، رفتاری در قالب دیپلماسی است. ولی با توجه به بدعهدی آمریکایی‌ها، ایرانی‌ها سعی می‌کنند حقوق هسته‌ای خود را حفظ کنند. اما اینکه آینده چه خواهد شد، معتقدم الان زمان به ضرر ایران دارد می‌گذرد. تولید نفت ایران به شدت کاهش پیدا کرده، تحریم‌های آمریکا ادامه داد و در چنین شرایطی طبیعتا ایرانی‌ها باید همه قابلیت‌های خود را در حوزه‌های مختلف احیا کنند و به گونه‌ای دیگر منافع خود را دنبال کنیم. اگر فکر کنیم با گام‌هایی از این نوع یعنی چهار گامی که کاملا با ملاحظات دیپلماتیک برداشته شده، با این گام‌ها دیپلماسی احیا می‌شود، معتقدم حتی تلنگری هم به دیپلماسی وارد نمی‌شود. چون الان آمریکایی‌ها درگیر مسائل خاص خودشان مثل استیضاح ترامپ هستند.

در سمت دیگر، اروپایی‌ها درگیر برگزیت هستند. منطقه دچار ناآرامی‌های خاص خودش هست. بنابراین موضوع هسته‌ای ایران برای خیلی از کشورها در حاشیه قرارگرفته. لذا مسئولان کشور باید راهکاری را در پیش بگیرند که طبق این راهکار بتوانیم فضایی را که به ضررمان هست تغییر دهیم. درحقیقت کشورهای اروپایی هم که در زمینه احیای دیپلماسی نتوانستند کاری را صورت دهند، حتما این کشورها برای ویران‌تر کردن آن گام برنخواهند داشت. چون بیش از حد نگران آینده تحولات هستند. ولی در سمت دیگر این راحت‌ترین راه است که ما منتظر بمانیم انتخابات جدید در آمریکا برگزار شود. اینکه ترامپ باز هم روی کار بیاید یا شخص دیگری و چه سیاستی خواهد داشت. باید راهبردی‌تر موضوع هسته‌ای ایران را دید و پذیرفت که جمهوری اسلامی ایران باید ابتکار عمل را در این تحولات به دست بگیرد.

* عضو کمیسیون سیاست خارجی مجلس
* منتشر شده در روزنامه ارمان ۱۸ آبان ۹۸

به گزارش خبرگزاری مهر، خبرگزاری الجزیره در گزارشی با اشاره به دسترسی خود به پیش نویس یک گزارش سازمان ملل اعلام کرد که کشورهای «امارات متحده عربی»، «سودان»، «ترکیه» و «اردن» تحریم تسلیحاتی سازمان ملل علیه لیبی را نقض می کنند.

این گزارش که توسط هیأت کارشناسان «کمیته تحریمهای بین المللی لیبی» تهیه شده است، اعلام می کند که سودان و سپهبد «محمد حمدان دقلو» در ارتش این کشور با سرپیچی از تحریمهای سازمان ملل علیه پشتیبانی نظامی از طرفهای درگیر در منازعه لیبی، ماه ژوئیه حدود یکهزار نیروی پشتیبانی سریع سودان را به مناطق شرق لیبی اعزام کردند.

این گزارش همچنین اعلام می کند که امارات متحده عربی با تحویل یک سامانه پدافند هوایی پیشرفته به خلیفه حفتر تحریم تسلیحاتی لیبی را نقض کرده است. 

هیأت کارشناسان در کمیته تحریمهای بین المللی لیبی در خلاصه ای که به گزارش آنها پیوست شد، این طور نوشتند: «امارات متحده عربی، اردن و ترکیه به صورت دوره ای و گاهی اوقات به طرزی فاحش و با تلاشی اندک برای مخفی نگاه داشتن منبع اصلی کمکها، این تسلیحات را [برای طرفهای درگیر در لیبی] ارسال کردند».

در گزارشی مشابه آمده است که دولت ترکیه علاوه بر اعلام حمایت خود از «حکومت وفاق ملی» در لیبی، تجهیزات نظامی از خودروهای زرهی گرفته تا تجهیزات هوایی بدون سرنشین را در اختیار نیروهای حکومت وفاق ملی لیبی قرار داده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اسپوتنیک، «فرانک- والتر اشتاین مایر» رئیس جمهور آلمان روز شنبه در سی اُمین سالگرد فروپاشی دیوار برلین ضمن اشاره به نقش آمریکا در از میان برداشتن این دیوار از مقامات واشنگتن خواست تا احترام متقابل را رعایت کرده و از هرگونه خودپرستی ملی گرایانه پرهیز کنند.

وی در این باره گفت: «آمریکا به عنوان یک شریک محترم، یک شریک برای دموکراسی و آزادی، و مخالف با خودپرستی ملی گرایانه همان چیزی است که در آینده به آن امیدوارم».

گفتنی است که در دوران جنگ سرد، دیوار برلین به مثابه یک «پرده آهنین» اروپای شرقی و غربی را هم بطور فیزیکی و هم ایدئولوژیکی از هم جدا ساخته بود.

فروپاشی رسمی این دیوار روز سیزدهم ژوئن ۱۹۹۰ آغاز و در روز سوم اکتبر همان سال به اتحاد مجدد آلمان منتهی شد.

خبرگزاری مهر – گروه دین و اندیشه: دوازدهم تا هفدهم ربیع الاول و ایام ولادت نبی مکرم اسلام(ص) به عنوان هفته وحدت نامگذاری شده است. مسأله وحدت از دیرباز در امت اسلامی مطرح بوده و تلاش های فراوانی برای تقریب و همگرایی میان کشورهای اسلامی صورت گرفته است. اگرچه در این بین شاهد چالش هایی در تحقق امر وحدت داشته ایم و به لحاظ عملی این مهم تحقق کاملی نیافته است، اما تلاش های صورت گرفته نیز تا حدی رو به جلو و مثمر ثمر بوده است. در موضوع وحدت اسلامی با مولوی نذیراحمد سلامی، عضو اهل سنت مجلس خبرگان رهبری از استان سیستان و بلوچستان به گفتگو نشستیم که در ادامه می خوانید؛

در عصر اخیر یعنی تقریبا ۱۲۰ سال گذشته دو موج برای وحدت اسلامی شکل گرفته که آغاز آن با فعالیت های سیدجمال الدین اسدآبادی بود که اولویت ایشان آگاهی دادن به امت اسلامی و احیای وحدت اسلامی بود با پیروزی انقلاب اسلامی، امام خمینی دوباره مقوله وحدت را احیا کردند

مولوی سلامی در مورد جایگاه وحدت اسلامی در روند بیداری اسلامی عصر معاصر گفت: وحدت امت اسلامی یک اصل اساسی و یکی از آموزه های قرآن و سنت رسول اکرم(ص) است. وحدت درسی است که در طول زمان در برهه هایی مورد غفلت قرار گرفته است. در برهه هایی از زمان هم افرادی پیدا شدند که این درس و این آموزه دینی مغفول را احیا کنند. در عصر اخیر یعنی تقریباً ۱۲۰ سال گذشته دو موج برای وحدت اسلامی شکل گرفته که آغاز آن با فعالیت های سیدجمال الدین اسدآبادی بود که اولویت ایشان آگاهی دادن به امت اسلامی و احیای وحدت اسلامی بود. ایشان برای این منظور و در این راستا به کشورهای اسلامی مسافرت کردند و مقاله نوشته و مجلاتی مثل عروه الوثقی را تأسیس کردند. ایشان تا حدی موفق بودند که شاگردانشان محمدعبده و رشید رضا و در امتداد این خط، حسن البنا و جماعت اخوان المسلمین همه برای وحدت امت اسلامی تلاش کردند تا اینکه نوبت به جامعه الازهر و فردی مثل شیخ شلتوت رسید. علمای نامداری در تشیع هم برای این امر تلاش داشتند. مجله رساله الاسلام هم در جهت احیای وحدت تأسیس و منتشر شد.

نماینده مردم سیستان و بلوچستان در مجلس خبرگان رهبری گفت: بعد از مدتی این سلسله منقطع شد و این درس به فراموشی سپرده شد تا اینکه با پیروزی انقلاب اسلامی، امام خمینی دوباره مقوله وحدت را احیا کردند. تلاش امام تا حدی موفق شد و این امر تا الان هم استمرار دارد. کنفرانس وحدت اسلامی و تأسیس مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی و تلاش های دیگری نیز برای وحدت امت اسلامی انجام شد.

وی ادامه داد: آگاهی دادن نسبت به امت اسلامی و بیداری امت اسلامی بود که بعد از پیروزی انقلاب، در غرب آسیا و غرب آفریقا و شرق اوسط تحولاتی به وجود آورد. انقلاب هایی در این میان رخ داد که نتیجه بیداری اسلامی بود، اما خیلی به موفقیت نرسیدند به این دلیل که این تحولاتی که در چند کشور به وجود آمد، رهبر با کفایتی نداشت و نتوانستند به پیش بروند.  

مولوی سلامی افزود: در شکل گیری انقلاب، عناصر متعددی نقش داشت، اما عنصر مهم آن وجود عناصر مذهبی و وجود خود حضرت امام(ره) بود. ولی در سایر انقلاب های منطقه پس از پیروزی انقلاب، به دلایلی جریان مذهبی کنار زده شدند و این انقلاب ها مصادره شد. در انقلاب ایران هم خیلی تلاش شد که جریان انقلاب منحرف شود، اما کفایت و رهبری داهیانه حضرت امام موجب شد که امکان انحراف انقلاب و تصاحب آن توسط عناصر بیگانه، مسدود شود.

وی در مورد الگوی مطلوب تقریب از منظر اهل سنت گفت: به لحاظ نظری همان مطالبی که ما در قرآن و سنت رسول الله و سیره ائمه داریم، مطالبی گفته شده و اینها کفایت می کند به شرطی که ما به سراغ آن برویم و این آموزه هایی که از قرآن و سنت پیامبر و ائمه داریم را بیاموزیم. به لحاظ نظری ما مستغنی هستیم یعنی نیازی به چیز دیگری نداریم. به لحاظ نظری به اندازه کافی بحث و توصیه داریم و آیات و روایاتی داریم که هیچ نیازی به مطالب دیگر یا جدیدی نداریم.

مولوی سلامی گفت: اما به لحاظ عملی الگویی که ما در نظر داشتیم، باشد شکل اجرایی به خود بگیرد و این توصیه ها و آیات و سیره، شکل اجرا شود. من معتقدم ما در این موضوع هنوز در نیمه راه هستیم و هنوز نتوانسته ایم این آموزه ها را در رفتار و کردار خود، تحقق ببخشیم. لذا نیاز است برای اینکه ما جنبه عملی وحدت را به اکمال و اتمام برسانیم، به این آموزه ها عنایت و توجه بیشتری داشته باشیم و سعی کنیم اینها را در عرصه عمل، اجرایی کنیم.

کفر اساساً مخالف با اسلام و پیشرفت امت اسلامی است لذا وحدت که یکی از عناصر موثر پیشرفت امت اسلام است با مخالفت و سنگ اندازی دشمنان همراه است

وی در مورد چالش هایی که مانع تحقق عملی وحدت می شود، گفت: من معتقدم در تحقق عملی وحدت دو سطح چالش های درونی و بیرونی داریم؛ چالش های بیرونی دشمنان امت اسلامی هستند. هر عاملی که موجب رشد و بقا و استمرار امت اسلامی باشد، دشمنان با آن مخالفت می کنند و نمی گذارند امت اسلام به جایی برسد که بتواند ایده و نظریه عملی خود را محقق کند. آنها همیشه با عناوین و انحای مختلف در تلاش هستند و نمی گذارند امت اسلامی عملاً به وحدت برسد. کفر، اساساً مخالف با اسلام و پیشرفت امت اسلامی است، لذا وحدت که یکی از عناصر موثر پیشرفت امت اسلام است با مخالفت و سنگ اندازی دشمنان همراه است.

نماینده مردم سیستان و بلوچستان در مجلس خبرگان رهبری ادامه داد: در بُعد داخلی هم تنگ نظری ها و افراطی گرایی ها، عدم وسعت دید، عدم سعه صدر و تفریط و افراطی که میان مذاهب اسلامی وجود دارد، عواملی هستند که نمی گذارد امت اسلامی عملاً به وحدت مطلوب برسد.

وی افزود: راه عملی برای رسیدن به تقریب و وحدت این است که ما از طریق کلیه کسانی که می توانند در این زمینه نقش آفرینی کنند، مانند روحانیون، مراکز دانشگاهی، حوزه های علمیه، اساتید دانشگاه، منبری ها و… به جامعه در دو عرصه آگاهی دهیم؛ یکی در ارتباط با انتقال آموزه ها و گنجینه دینی در رابطه با وحدت به توده مردم تلاش کنیم؛ دوم اینکه باید به امت اسلامی در رابطه با توطئه دشمنان آگاهی بدهیم. به تعبیر دیگر باید دشمن شناسی را به جامعه منتقل کنیم. ما باید این دو مسئله را به نسل های بعدی انتقال بدهیم.

همه مذاهب اعم از حنفی، شافعی، حنبلی، شیعه و… سعی کنند مکمل یکدیگر باشند. باید با حفظ تشخص ها و تفاوت ها مکمل هم باشیم. می توانیم تفاوت ها را حفظ کنیم اما تلقی ما این باشد که این مذاهب مکمل هم هستند

مولوی سلامی گفت: پس از دو مسئله آگاهی دادن در مورد آموزه های دین در مورد وحدت و دشمن شناسی، باید سعی کنیم که همدیگر را تحمل کنیم. همه مذاهب اعم از حنفی، شافعی، حنبلی، شیعه و… سعی کنند مکمل یکدیگر باشند. باید با حفظ تشخص ها و تفاوت ها مکمل هم باشیم. می توانیم تفاوت ها را حفظ کنیم، اما تلقی ما این باشد که این مذاهب مکمل هم هستند. اگر ما تفاوت ها را حمل بر عداوت و دشمنی نکنیم و در مواردی که با هم اتفاق داریم، معاون و مساعد و کمک یکدیگر باشیم، شرایط دیگری رقم خواهد خواهد. اگر در موارد اختلافی یکدیگر را معذور بدانیم و اختلافات را به نحو احسن طبق موازین دینی و سنت پیامبر و ائمه مدیریت کنیم می توانیم سریع تر و بهتر به وحدت مطلوب برسیم.

وی در مورد وضعیت سیاسی کشورها در مقوله وحدت و سیاست های اتخاذ شده در قبال مسئله وحدت گفت: سیاست ها معمولاً تابع و نتیجه تصورات مذهبی هستند. دشمن در این زمینه هم طوری طراحی و برنامه ریزی کرده است که منافع امت اسلامی را به طبقات متفاوت تقسیم کرده است. دشمن طوری برنامه ریزی کرده که مصالح یک کشور اسلامی را در مضار یک کشور اسلامی دیگر طراحی کرده است. مسیر را چنان پیش برده که بعضی کشورهای اسلامی مصلحت خود را در ضرر کشورهای اسلامی دیگر می بینند. این طراحی دشمن است وگرنه آنچه برای یک کشور اسلامی مصلحت است برای سایر کشورها هم مصلحت خواهد بود. ما باید از این منظر نگاه کنیم که مصلحت یک کشور اسلامی عین مصلحت همه کشورهای اسلامی است. لذا اختلاف در سطوح سیاست تابع این برنامه دشمن است.

مولوی نذیر احمد سلامی ادامه داد: تنها راه برون رفت از این بحران و مقابله با این توطئه این است که ما باید به تمام توده ها این آگاهی را بدهیم که مصلحت امت اسلام مسئله ای واحد است. چیزی که مصلحت است برای همه مصلحت است و آنچه ضرر و زیان دارد برای همه امت اسلام ضرر دارد. دشمن می خواهد این امر را برای امت اسلامی مبهم کند.

وی افزود: مسئله وحدت یک مصلحت آنی و یک مصلحت سیاسی نیست، بلکه یک رکن و یک اصل دینی است. مردم باید بدانند که وحدت یک امر دینی است و به نفع امت اسلام است. عملاً ما هرگز این مسئله را به اجرا در نیاورده ایم.

مولوی سلامی در ارزیابی راهکارهای اجرایی تحقق وحدت مانند کنفرانس وحدت اسلامی گفت: راهکارهایی متعددی برای امر وحدت اندیشیده شده که یکی از آنها برگزاری کنفرانس وحدت و تأسیس مجمع جهانی تقریب است. متأسفانه این کار را فقط ایران دنبال می کند. دیگر کشورها در این رابطه بی تفاوت هستند و اقدامی در این زمینه ندارند. NGOها و احزاب سیاسی و… در کشورهای اسلامی، مسئله وحدت را می پذیرند و بعضی از آنها در کنفرانس وحدت هم شرکت می کنند، اما اینکه خودشان متصدی این امور باشند، اینگونه نیست.

ما باید اهل سنت را در این کنفرانس مشارکت دهیم تا اینکه بیایند و ببینند که مسائلی که پایگاه های شایعه پراکنی و شبکه های معاند، مطرح می کنند، دروغ است. آنچه که این شبکه ها در مورد ایران تبلیغ می کنند، در داخل ایران اینگونه نیست

نماینده مردم سیستان و بلوچستان در مجلس خبرگان رهبری گفت: زمانی ما می توانیم موفق شویم و در امر تقریب به مطلوب نهایی برسیم که بقیه احزاب و جریان ها در کشورهای اسلامی، به این نتیجه برسند که خودشان امر وحدت را جدی بگیرند و همچنان که مردم ایران برای کنفرانس وحدت هزینه می کنند، در کشورهای اسلامی مثل پاکستان، مصر، ترکیه، کشورهای خلیج فارس و… کنفرانس وحدت با تصدی گری احزاب دینی آن کشور انجام شود. تا زمانی که این کشورها خودشان متصدی این اقدام نباشند فکر نمی کنم ما خیلی به نتیجه برسیم.

وی ادامه داد: در مورد کنفرانس وحدت پیشنهاد من این است که افرادی که در این کنفرانس شرکت می کنند و دعوت می شوند، تکراری نباشند. ما دیده ایم علمایی که در کنفرانس شرکت می کنند، اکثراً از سوریه، لبنان و عراق اند و علمای اهل سنت کمتر بوده و شیعیان بیشتر هستند. باید سعی کنیم اهل سنت را هم مشارکت دهیم و آنها را دعوت کنیم. از علمای کشورهایی مثل شبه قاره هند، بنگلادش، پاکستان و ترکیه و… دعوت کنیم و اهل سنت را در این کنفرانس مشارکت دهیم تا اینکه بیایند و ببینند که مسائلی که پایگاه های شایعه پراکنی و شبکه های معاند، مطرح می کنند، دروغ است. آنچه که این شبکه ها در مورد ایران تبلیغ می کنند، در داخل ایران اینگونه نیست.

نماینده مردم سیستان و بلوچستان در مجلس خبرگان رهبری افزود: من معتقدم اگر ما افرادی را که پایگاه مردمی هم دارند، دعوت کنیم از اینکه هر سال افراد تکراری را دعوت کنیم، کنفرانس موثرتر خواهد شد.

مولوی سلامی در پایان گفت: دعای ما این است که کنفرانس وحدت موفق شود و هر چه زودتر به مطلب نهایی برسد تا هر چه زودتر ما یک وحدت الگویی را از اینجا به جهان صادر کنیم و کشورهای اسلامی از ما در امر وحدت الگو بگیرند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از رویترز، اعضای جمهوریخواه کنگره آمریکا روز شنبه از «هانتر بایدن» پسر «جو بایدن» معاون پیشین رئیس جمهور آمریکا و همچنین افشاکننده اطلاعات مربوط به گفتگوی تلفنی «دونالد ترامپ» و «ولادیمیر زلنسکی» خواستند تا در جلسات علنی دادرسی که از هفته آینده آغاز می شود، شهادت دهند.

دموکراتها که کنترل مجلس نمایندگان آمریکا را در دست دارند، به احتمال زیاد با حضور هانتر بایدن و این افشاگر ناشناس در جلسات دادرسی مخالفت خواهند کرد.

«دوین نونس» (Devin Nunes) عضو بلندپایه و جمهوریخواه کمیته اطلاعاتی مجلس نمایندگان آمریکا در نامه ای خطاب به «آدام شِف» دموکرات و رئیس هیأت تحقیق در پرونده استیضاح ترامپ، در فهرست شاهدان پیشنهادی خود نام این دو فرد را ذکر کرد.

نونس در این نامه مدعی شد که دموکراتها پیگیر یک «فرآیند استیضاح ساختگی و ریاکارانه» هستند که با ترامپ به گونه ای بد و نامناسب برخورد می کند.

نونس همچنین آدام شف را به جعل شواهد و ادله برای نادرست و فاسد جلوه دادن تماس تلفنی ترامپ و زلنسکی متهم کرد!

گفته می شود که هدف ترامپ از گفتگوی تلفنی با همتای اوکراینی اش در روز ۲۵ ژوئیه، وادار ساختن «ولادیمیر زلنسکی» به انجام تحقیقات در مورد ماهیت و نحوه فعالیت هانتر بایدن در اوکراین بوده است.

شایان ذکر است که جو بایدن نامزد پیشتاز حزب دموکرات برای رقابت در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا است. زمانی که بایدن در سمت معاون «باراک اوباما» فعالیت می کرد، پسر وی- هانتر بایدن- عضو هیأت مدیره شرکت «بوریسما» (Burisma)- یک شرکت اوکراینی فعال در حوزه انرژی- بود.

در دادخواستی که از سوی یک فرد افشاگر و ناشناس ارائه شد، آمده است که ترامپ در این گفتگوی تلفنی درصدد جلب کمک [یک کشور] خارجی برای کسب منافع سیاسی و شخصی خود بوده است؛ اتهامی که ظرف سه هفته گذشته و در جسات محرمانه دادرسی با شهادت برخی مقامات کنونی و سابق آمریکا تا حد زیادی ثابت شده است.

هاستل از ترکیب دو واژه Host (مهمان کردن) و Hotel (هتل) تشکیل شده که اقامتگاهی ارزان و محبوب در بین گردشگران کم خرج  است. اما همین هاستل‌های پرطرفدار در دنیا، در یک سال گذشته به چالشی‌ترین اقامتگاه‌های ایران تبدیل شده‌اند، تا جایی که اداره اماکن نیروی انتظامی چندباری تابلوهای آن‌ها را پایین آورد و مدیر میراث فرهنگی و گردشگری وقت استان تهران هم فعالیت‌شان را غیرقانونی اعلام کرد و گفت که مجوزی به نام «هاستل» نداریم و معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی هم در ادامه این جریان‌ها تصریح کرد که «تا به امروز عنوان “هاستل” جزو مصادیق تأسیسات گردشگری کشور نبوده است. » در نهایت هم اداره اماکن عمومی ناجا پیشنهاد کرد برای حل مشکل استفاده از واژه هاستل در تابلوها مصوبه‌ای گرفته شود.

محمدامین فروتن یکی از اعضای تشکیل‌دهنده نخستین هاستل مجاز در ایران است که در گفت‌وگو با ایسنا ماجرای این محدودیت یا ممنوعیت را اینطور ریشه‌یابی کرد: از ابتدا یک تداخل صنفی بین اتحادیه‌های مهمانپذیرها و هتلداران وجود داشت که باعث شد اتحادیه هتلداران پیگیر ماجرا شود. در اصل واژه هاستل، تا کنون در مجموعه هتل‌ها و مهمانپذیرها تعریف نشده بود.

رییس اتحادیه مهمانپذیرها خیلی تلاش کرد هاستل‌ها را در زیر مجموعه خود قرار دهد. هرچند ما هم از یک جایی متوجه شدیم  واژه «هاستل» خیلی حساسیت‌برانگیز شده است واز سویی هر دو گروهِ هتلدار و مهمانپذیر معتقد بودند که هاستل به مجموعه آن‌ها ربط پیدا می‌کند. از مرحله‌ای در گیری بین این دو صنف بیشتر شد و ما هم که با این مسائل کاری نداشتیم، ترجیح دادیم عنوان انگلیسی هاستل را از روی تابلو حذف کنیم و با عنوان مجوز رسمی اقامتگاه، یعنی «مهمانپذیر» به کار خود ادامه دهیم.

در استاندارد جهانی «هاستل» چگونه تعریف می‌شود و معادل فارسی آن چیست؟

واژه برابر فارسی برای «هاستل» وجود ندارد اما ترجمه هاستل به مهمانپذیر خیلی نزدیک است. البته به هتل آپارتمان هم شباهت‌هایی دارد هرچند که هاستل ویژگی خاصی دارد، یعنی لزوما اتاق‌های آن به سرویس بهداشتی و حمام اختصاصی مجزا مجهز نیست. یا همه آن‌ها پارکینگ ندارند. فضای اقامتی معمولا مشترک است که تخت‌های آن اجاره داده می‌شود. همان سیستمی که تقریبا در مسافرخانه‌های قدیم ایران وجود داشت. هاستل محیط خودمانی‌تری دارد و بک‌پکرها و افرادی که ارزان سفر می‌کنند معمولا مخاطبان اصلی آن هستند، چرا که قیمت آن از هتل‌ها کمتر است.

در ایران به خاطر بازار محدود گردشگری که حالا به خاطر مسائل سیاسی و یا دیگر موضوعات پیش آمده، مسافران خارجی بیشتر ترجیح می‌دهند در هتل‌ اقامت کنند، ولی در سایر کشورها کسی که می‌خواهد ارزان سفر کند هاستل را برای اقامت انتخاب می‌کند. در همه جای دنیا هتل اقامتگاهی به نسبت لوکس‌تر است.

البته شرایط در ایران متفاوت است، قیمت هاستل‌ها به هتل‌ها نزدیک شده، گاهی حتی نرخ اقامت در برخی هاستل‌ها از هتل بیشتر است. برای همین هتل‌ها هاستل‌ها را رقیب جدی خود می‌دانند. هاستل‌ها نمی‌توانند قیمت‌ها را پایین آورند، چون از نظر اقتصادی برای مجموعه آن‌ها صرف نمی‌کند. از طرفی هتل‌ها هم نمی‌توانند قیمت‌هایشان را بیشتر از یک حدی تعیین کنند چون مشتری خود را از دست می‌دهند، در نتیجه رقابت تنگاتنگی بین دو گروه در ایران شکل گرفته است.

 قیمت در هاستل‌های ایران چگونه تعیین می‌شود؟

ما قیمت‌ها را فصلی و براساس زمان و میزان تقاضا تعیین می‌کنیم. البته افزایش تعداد رقبا در شش هفت ماه اخیر باعث شده قیمت‌ها تحت تاثیر قرار بگیرد.

رقبایی وجود دارند که اصلا مشخص نیست چطور قیمت تعیین می‌کنند. آن‌ها معمولا از قانون اقتصادی رایجی پیروی می‌کنند؛ یعنی قیمت را آنقدر پایین می‌آورند که دیگران نتوانند رقابت کنند و حذف شوند. این بازی متاسفانه در هاستل‌ها شروع شده است. مثلا تختی که ما هشت یورو قیمت گذاشته‌ایم آن‌ها ۵۰ سنت می‌فروشند. ما که از مخارج و هزینه‌های این بیزنس اطلاع داریم می‌دانیم این هاستل‌ها درحال ضرردهی هستند، ولی توجیه‌شان این است که تا زمان جلب نظر مسافران بیشتر، این کار را ادامه دهند تا رقبا حذف شوند. این حرفه خیلی به نظرات مسافران وابسته است و رقبا این را خوب می‌دانند.

البته این افراد در برابر هاستل‌هایی که رویکرد صرف گردشگری و تجاری ندارند موفق نخواهند شد، مثلا هاستل ما فقط دنبال اقامت نیست. فراتر از این موضوعات برنامه‌ریزی کرده‌ایم. هدف اصلی ما مقابله با «ایران‌هراسی» است و این‌که مسافر درک فرهنگی از ایران پیدا کند. به نظر ما گردشگران، سفیرانی هستند که می‌توانند ادراک و تجربه‌های خود را از سفر به ایران با دیگران به اشتراک بگذارند و بگوید که ایرانی‌ها تروریسم و یا کلاهبردار نیستند.

مسافری که در این مکان اقامت می‌کند در جریان هنر و فرهنگ ایران بیشتر قرار می‌گیرد. برنامه‌های منسجمی درباره موسیقی ایرانی داریم و تورهایی را در داخل تهران برگزار می‌کنیم مثل بازار تهران، گالری‌گردی، غذای ایرانی و تورهای ادبی که از راهنماهای دارای کارت استفاده می‌کنیم.

فروتن از هاستلی صحبت می‌کند که از دل یک صفحه در فیس‌بوک (See You in Iran) بیرون آمده و در خانه‌ای اجاره‌ای به قدمت ۹۵ سال به بار نشسته است. او داستان این خانه را که جزو نخستین هاستل‌ها به معنای رایج دنیا در ایران است، برای ایسنا این‌طور تعریف کرد:

داستان از یک گروه فیس‌بوکی شروع شد. چهار سال پیش «نوید یوسفیان» ایده تشکیل گروه See You in Iran را داد. تقریبا ۳۰ نفر بودیم که هیچ‌یک تخصص گردشگری نداشتیم و دنبال آن هم نبودیم. هدف مجموعه ما فراتر از گردشگری بود. پروژه اصلی ما مقابله با «ایران‌هراسی» است.

سیاست در گردشگری اثر آنی دارد.   وقتی داستان نفتکش در خلیج فارس پیش آمد مسافرانی در هاستل داشتیم که بلافاصله بلیت برگشت به کشورشان را گرفتند و ایران را ترک کردندبرای همین ما از دوستانی که به ایران سفر کرده بودند خواستیم تجربیات خود را در این گروه بنویسند. در چهار ماه جمعیت اعضای این گروه به ۱۰۰ هزار نفر رسید که همچنان هم درحال افزایش است. بعد از یک سال به این فکر کردیم چگونه می‌توانیم فضای شکل‌گرفته را هدفمند کنیم.

متوجه بودیم که رسانه غربی خیلی علیه ایران هستند و قصدشان به انزوا کشیدن بیشتر کشور ما و نشان دادن تصویر دیگری از ایرانی‌ها به جهان است. قطعا تحریم کردن کشوری با چهره‌ای مخدوش و سیاه خیلی راحت‌تر است. برای همین کارکرد گروه See You in Iran در فیس‌بوک هم‌راستا با هدف و پروژه‌ای که داشتیم، تعریف شد.

حقیقت این است سیاست در گردشگری اثر آنی دارد.  بعد از خروج آمریکا از برجام و تنش‌ در خاورمیانه و خلیج فارس، این را از نزدیک لمس کردیم. اثری که شاید در سایر صنایع چند ماه بعد خود را نشان دهد، در گردشگری نهایتا در فاصله دو تا سه روز بروز می‌کند. وقتی داستان نفتکش در خلیج فارس پیش آمد مسافرانی در هاستل داشتیم که بلافاصله بلیت برگشت به کشورشان را گرفتند و ایران را ترک کردند.

به همین خاطر در صفحه See You in Iran به عنوان ایرانی راوی ماجرا نشده‌ایم، حتی بحث‌ها و پرسش‌ها را مدیریت نمی‌کنیم که سمت و سوی خاصی پیدا کند. در واقع این صفحه مثل یک فروم عمل می‌کند که ما فقط تجربیات مسافران ایران‌رفته را مونیتور می‌کنیم و وقتی کلیت آن را کنار هم می‌گذاریم به تعریف دقیق‌تری از ایران می‌رسیم که غیرایرانی‌ها روایت‌گر اصلی آن بوده‌اند.

بعد از تجربه آن صفحه فیس‌بوک، احساس کردیم به فضایی فیزیکی و البته درآمدزایی نیاز داریم که به ایده «هاستل» رسیدیم.

دست در هاستل زیاد شده است. تقریبا ماهی یک بار می‌شنویم یک هاستل در تهران راه‌اندازی شده است. مثلا در تهران بیشتر از ۳۰ هاستل راه‌اندازی شده است. شاید این آمار دقیق نباشد، چون هاستل‌های بدون مجوز هم در حال رشد هستند. البته از این‌که تعداد هاستل‌های مجاز بیشتر شود، خوشحال می‌شویم، چون یکی از راه‌های مبارزه با «ایران ‌هراسی» را گردشگری می‌دانیم. روایت مسافران بیشتر از ایرانِ واقعی، قطعا در خروج از انزوا اثر می‌گذارد.

هرچند، گروه‌های زیادی راه افتادند و پرچم ایران‌هراسی را بالا گرفته و اعلام کرده‌اند قصد دارند ایران واقعی را نشان دهند، اما ایرانِ واقعی چه کسی!؟ من که ساکن پایتخت هستم یا شخصی که در شمال ایران زندگی می‌کند و یا یک آذری که در تهران نان‌نوایی دارد؟ این تعریف واقعی خیلی کلی است و ما سعی می‌کنیم در صفحه فیس‌بوک، ایران واقعی را مسافری که اینجا را تجربه کرده، روایت کند.

مسافران این هاستل بیشتر از قاره اروپا و کشورهای آلمان، فرانسه و هلند هستند که ایران را کشوری مهمان‌نواز و ارزان توصیف می‌کنند. اگرچه ما با این تعریف‌ها کمی مشکل داریم. باور داریم مهمان‌نوازی از مسافر خارجی باید حد و مرزی داشته باشد.

مسافرانِ ایران چه مشکلاتی را بیشتر مطرح می‌کنند؟

بیشترین سرگردانی گردشگران درباره واحد پولی ایران است، درک تفاوت «ریال» و «تومان» و محاوره‌های پولی ما برای آن‌ها دشوار است. تا به حال کامنت بد درباره حجاب نداشتیم. برخی خارجی‌ها انتظار دارند همه چیز در ایران  مفت و ارزان باشد، آن‌ها را توجیه می‌کنیم اما به محض خروج از هاستل، با کلی پیشنهاد مجانی مواجه می‌شوند جنبه‌های مثبت سفر معمولا برای آن‌ها بیشتر است. خیلی به نکته‌های منفی اشاره نمی‌کنند. تحقیقا ۹۵ درصد افرادی که به ایران سفر می‌کنند تعریف مثبتی دارند.

معمولا بیشترین سرگردانی آن‌ها درباره واحد پولی ایران است. درک تفاوت «ریال» و «تومان» برای آن‌ها خیلی دشوار است. حتی تبدیل اعداد هم برای آن‌ها پیچیده است، مثلا ما در محاوره می‌گوییم ۵۰ تومان درحالی‌که منظورمان ۵۰ هزار تومان است. درک مفهوم‌های رسمی و محاوره‌ای واحدهای پولی و ارقام آن‌ها برای گردشگران خارجی بسیار زمان‌بر است.

مساله دیگر آزار خیابانیِ خانم‌های تنها است. پیش آمده که در صقحه فیس‌بوک درباره آن صحبت شده و واکنش‌های متفاوتی هم داشته است، مثلا افرادی بوده‌اند که به تجربه مشابه در کشورهای متمدن اشاره کرده‌اند که هرگز رسانه‌ای نشده است. برخی هم گردشگر را به خاطر مکان خلوتی که انتخاب کرده سرزنش کرده‌اند. به هر حال  ما سعی می‌کنیم بدون فیلتر درباره این موضوعات با مسافران صحبت کنیم. معتقدیم پنهان کردن چنین مسائلی خیلی بدتر از بیان کردن آن است.

و نظرشان درباره حجاب؟

تا به حال اعتراض شدیدی در این‌باره نداشتیم. قطعا آن‌هایی که به ایران سفر می‌کنند حجاب را هم قبول کرده‌اند. در صفحه فیس‌بوکی هم در ارتباط با این مضوع که به خاطر حجاب به ایران سفر نکنید، تا به حال کامنت بدی نداشته‌ایم.

شاید مطرح کردن تفاوت فرهنگی چالش‌برانگیزتر از موضوع حجاب باشد. مثلا توجیه پوشش عرف در ایران برای آسیای شرقی‌ها سخت‌تر از اروپایی‌ها است. اروپایی‌ها معمولا بیشتر ارتباط برقرار می‌کنند و این پوشش عرف را راحت‌تر شبیه‌سازی می‌کنند اما درک این موضوع برای آسیای شرقی‌ها کمی دشوار است. خیلی از آن‌ها فکر می‌کنند پوشیدن یک روسری کافی است.

دردسر پذیرش مهمان خارجی در اقامتگاهی به نام هاستل چیست؟

از دردسرهایی که مسافران خارجی دارند، این است که فکر می‌کنند همه چیز باید برای آن‌ها مفت و ارزان تمام شود. اغلب این موضوع را از مسافران قبلی شنیده‌اند. برای همین وقتی به آن‌ها اعلام می‌کنیم قیمت کرایه یک تخت هشت یورو است، درخواست می‌کنند در حیاط چادر بزنند و یا روی مبل هاستل بخوابند. جواب ما این است که آیا در کشور خودتان می‌توانید این کارها را انجام دهید. به خاطر تجربه‌ای که خارج از فضای گردشگری داریم و در کشورهای دیگر تحصیل کرده‌ایم خیلی راحت در این‌باره با مسافر صحبت می‌کنیم.

اما آن‌ها به محض خروج از هاستل، با کلی پیشنهاد مجانی مواجه می‌شوند و هرچه از تهران فاصله می‌گیرند این قضیه پررنگ‌تر هم می‌شود؛ اقامت و غذا در بیشتر شهرها برای اغلب آن‌ها مجانی تمام می‌شود، صرفا به این خاطر که خارجی هستند.

معتقدیم باید جلوی این مهان‌نوازی اشتباه گرفته شود، چون انتظار گردشگر را بالا می‌برد.

هاستل‌ها نظارت می‌شوند؟

مجوز را با عنوان «مهمانپذیر» از اتحادیه مهمانپذیرها و و وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گرفته‌ایم که سالانه تمدید می‌کنیم، نظارت‌هایی هم از سوی اداره‌های بهداشت، شهردای، استحکام بنا و اماکن نیروی انتظامی می‌شود. ما با ثبت اطلاعات گردشگران در اداره اماکن کاملا موافقیم، چون یکی از مشکلات گردشگری آنالیز نکردن و هدر دادن آمار و اطلاعاتی است که در اماکن ثبت می‌شود، درحالی‌که همین داده‌ها و اطلاعات، سیاستگذاری و سرمایه‌گذاری‌ها را می‌تواند منسجم و هدفمند کند.

وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کجای این نظارت‌ها است؟

خوشبختانه آن حجم سرمایه‌گذاری رایج در سایر بیزنس‌ها به حوزه هاستل وارد نشده است و امیدواریم هرگز این اتفاق نیافتد. افرادی که وارد این حرفه شده‌اند معمولا از صفر شروع می‌کنند. درحالی‌که در بیزنس‌های قدیمی یک شخص پولدار و سرمایه‌گذاری وارد شده که شاید ابتدای کار درآمدزایی خیلی موضوع مهمی برای وی نباشد. اتفاقی که در کافه‌ها رخ داده است.

 برای کسانی که در حرفه هاستل فعال شده‌اند، درآمد عاملی مهم و تعیین‌کننده است. در نتیجه رقابت شسته و رفته‌تری دارند و رضایت مشتری اصلی مهم برای‌شان است. اگر به مرحله‌ای برسیم که پولدارها و سرمایه‌گذاران وارد بیزنس هاستل شوند قطعا نظارت این وزارتخانه، مهم خواهد شد اما الان که این حرفه کوچک است و هنوز سرمایه‌گذاران کلان وارد نشده‌اند این نظارت خودجوش توسط مهمانپذیردار صورت می‌گیرد، چون آینده کاری او به رضایت و نظر مشتری خیلی وابسته است.

هاستل‌ها به خارج از تهران هم راه یافته‌اند؟

ایران یک مسیر معروف گردشگری دارد که معمولا از تهران آغاز می‌شود، از کاشان، اصفهان و یزد می گذرد و به شیراز ختم می‌شود و یا برعکس این مسیر. این شهرها چون قدمت بیشتری در گردشگری دارند به نسبت سایر شهرها اقامتگاه‌های بیشتری دارند که شاید بعضی از آن‌ها تا حالا نمی‌دانستند هاستل چیست اما حالا به مجموعه‌های اقامتی بعضی از این شهرها اضافه شده است. این حرفه آنلاین است و اگر کسی می‌خواهد وارد آن شود باید فضای آنلاین کسب و کار را خوب درک کرده باشد.

اخیرا تبریز و مریوان هم به جمع شهرهایی که هاستل دارند، اضافه شده‌اند. ما خودمان مریوان را برای این کار انتخاب کردیم. علت این بود: کردستان یکی از مناطق بکر ایران است که تقریبا خالی از گردشگر بوده اما به تازگی محل مراجعه مسافران ایرانی و خارجی شده است. فکر کردیم بهتر است هر کاری از ابتدا دست اشخاص حرفه‌ای باشد که دانش بیشتری دارند، تا افرادی که سود کار مهم‌ترین هدف‌شان است. ما نمی‌خواهیم کردستان یا شهرهایی مثل مریوان به سرنوشت مناطقی مثل جزیره هرمز دچار شود.

هرمز زمانی جزیره‌ای بکر بود اما کسانی در گردشگری آن فعال شدند که حیات این جزیره را در معرض خطر قرار داده‌اند. این جزیره تا به حال معضل دفع زباله نداشت اما حالا محلی را برای دفن زباله‌ها اختصاص داده‌اند و این یعنی آغاز تخریب یک جزیره.

انتهای پیام