دسته: اخبار روز

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، هفته ای که گذشت پر بود از خبرهای انتخاباتی به ویژه در جناح راست؛ از ارسال دعوتنامه شورای وحدت برای ۱۰ کاندیدای ریاست جمهوری و شرط کناره‌گیری سعید محمد از انتخابات تا شرط و شروط قالیباف برای کاندیداتوری که مشروح این اخبار را می توانید اینجا بخوانید.

۲ اصولگرای دیگر کاندیدا شدند/مجلس ستاد انتخاباتی شد

اما در روزهای پایانی هفته باز هم به صف کاندیداهای اصولگرا افزوده شد؛ اسدالله بادامچیان، دبیرکل حزب موتلفه اسلامی و سید ابولقاسم رئوفیان، دبیرکل حزب ایران زمین اعلام کاندیداتوری کردند.

موضوع قابل توجه دیگر بازار گرم کاندیداتوری در مجلس یازدهم است تا جایی که صدای اعتراض نمایندگان مجلس هم درآمده؛ غلامرضا نوری قزلچه، نماینده مردم بستان آباد و سخنگوی فراکسیون مستقلین ولایی در گفتگویی به احتمال کاندیداتوری رئیس مجلس و نواب او در انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم واکنش نشان داد.

او با انتقاد از این رویه با تاکید براینکه اعلام حضور اعضای هیئت رئیسه در انتخابات ریاست جمهوری آسیب جدی به مجلس وارد کرده است، گفت: « هیئت رئیسه مجلس و ارکان آن به گونه ای القا می کنند که مجلس جای خدمت نیست، مجلس کاره ای نیست، پس برویم در ریاست جمهوری به مردم خدمت کنیم، این عمل فی نفسه تضعیف کننده مجلس است، سکان داران مجلس خیلی اهمیتی برای این مسند و این قوه قائل نیستند و آن را موثر نمی دانند و کاملا بر خلاف فرمایش امام راحل که مجلس را در راس امور می دانستند، عمل می شود.»

رقیب رضاخان آمد

در این بین امیرحسین قاضی زاده هاشمی یکی از نواب رئیس مجلس هم در اظهاراتی عجیب گفته است: رقیبم رضاخان است. چون نهاد اداره کشور برخاسته از رضاخان است و ادامه پیدا کرده است و آمده ام نهاد ۱۰۰ساله رضاخانی را به هم بریزم.

او با بیان اینکه یک کاندیدای حزبی نیست، گفته: با اینکه یک آدم دارای شناسنامه کاملا سیاسی و مواضع کاملا روشن هستم و مواضع روشنی گرفتم که بر آن مواضع هستم، ولی چون معتقدم در ریاست جمهوری کارکرد جریانات سیاسی مناسب نیست و مشکلات ما در حوزه دیگری هست، خودم را به عنوان فردی که با موضع جناحی ـ سیاسی می‌خواهد وارد انتخابات شود نمی‌بینم.

آمده ام و کنار هم نمی روم

گفت‌وگوها و فعالیت رسانه ای کاندیداهای انتخابات اما به اینجا ختم نمی شود؛ رستم قاسمی، وزیر سابق نفت و کاندیدای دیگر جریان اصولگرا در انتخابات ریاست جمهوری هم ضمن اینکه به سابقه نظامی خود در قرارگاه خاتم الانبیا اشاره کرده است، گفته: «قبل از شهادت حاج قاسم سلیمانی به عنوان معاون اقتصادی ایشان در کنارشان کار کردم، در تمام زمینه‌های اقتصادی کار اجرایی و عملیاتی داشته ام و کشور و ظرفیت های کشور را به خوبی می شناسم، دنیا را به خوبی می شناسم و بیشترین سفرهای خارجی بعد از وزیر امور خارجه داشته ام و با سران کشورهای زیادی ملاقات کرده ام.»

او تاکید کرده که «هنوز اعلام کاندیداتوری نکرده ام ولی اگر قرار باشد اعلام کاندیداتوری کنم به نفع کسی کنار نمی روم.»

سردرگمی اصلاح‌طلبان یا استراتژیِ بازیِ پنهان؟

هفته گذشته بود که با انصراف سیدحسن خمینی از انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم یک شوک انتخاباتی به جناح چپ وارد شد،چه آنکه گفته می شد او یکی از گزینه های اصلی این جریان بود؛ بعد از آن نگاه ها بار دیگر به سوی محمدجواد ظریف معطوف شد هرچند وزیر امور خارجه این روزها به شدت سرگرم فعالیت های دیپلماسی برای احیای برجام است اما نامش از سر زبان اصلاح طلبان نمی افتد.

هرچند طبق توضیحات یک فعال سیاسی اصلاح طلب، ظریف هم در مکاتباتش با رهبری و هم در اظهاراتش چندین بار قسم و آیه آورده است که نخواهد آمد؛ البته ممکن است بعدها جاهایی سفارش کنند یا فشار بیاورند که ایشان بیاید و ممکن است اتفاق بیفتد اما  تا امروز حداقل خودشان این کار را نکرده است.

از سویی برخی اصلاح طلبان همچنان از فعالیت های انتخاباتی محمدرضا عارف می گویند، بعضی هم از وجود یک کاندیدای پنهان خبر می دهند که فعلا رو نمی شود.

با این حال احمد شریف، عضو جبهه اصلاحات ایران گفته است: «با توجه به آنچه تاکنون مشاهده کرده‌ایم، جهانگیری، محسن هاشمی، پزشکیان، عارف، رهامی، کواکبیان و البته محمدجواد ظریف از جمله کسانی هستند که احتمال حضورشان قوی‌تر به نظر می‌رسد. به غیر از «ظریف» که اعلام کرده، فعلاً تصمیمی برای حضور در انتخابات ندارد بقیه اسامی آمادگی خود را برای حضور در انتخابات اعلام کرده‌اند.»

به گفته او، اگر کاندیداها قبل از ثبت‌نام مشخص شوند، باید دو سوم از آرای ۴۶ نفر عضو نهاد اجماع‌ساز را به دست بیاورند. با توجه به احتمال رای نیاوردن برخی از گزینه‌ها، ممکن است مسیر برخی از این افراد برای ادامه حضور در این کارزار تغییر کند.

تاج زاده کاندیدا می شود

خبر حاشیه ساز این هفته اصلاح طلبان هم اعلام کاندیداتوری مصطفی تاجزاده، فعال سیاسی اصلاح طلب بود که واکنش های زیادی را در فضای مجازی در پی داشت و بسیاری به تحلیل اما و اگرهای حضور او و احتمال ردصلاحیتش پرداختند.

غلامحسین کرباسچی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی هم در واکنش به این موضوع گفت: «خوب است اگر وزارت کشور و شورای نگهبان آقای تاجزاده را تائید کنند و فکر می‌کنم این امر امتحان خوبی است که مشاهده کنیم مردم این نوع لحن و گفتار را انتخاب می‌کنند یا خیر.»

بازار شلوغ نظرسنجی و ارزیابی کاندیداها

این روزها و هرچه به زمان ثبت نام و برگزاری انتخابات ریاست جمهوری نزدیک می شویم بازار نظرسنجی‌ها هم داغ‌تر می شود؛ بحث ها در فضای مجازی هم گرم است، از نقد دولت گذشته تا نقد و بررسی عملکرد کاندیداهای منتقد دولت در مسئولیتی که اکنون برعهده دارند. برخی هم ترجیح می‌دهند درباره اینکه «چه کسی می‌آید و چه کسی نمی‌آید» در مورد کاندیداها صحبت کنند.

نتایج آخرین نظرسنجی مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران نشان می‌دهد رأی مثبت سید ابراهیم رئیسی که در انتخابات سال ۹۶ رقیب اصلی حسن روحانی محسوب می‌شد، از سایر نامزدهای احتمالی بالاتر و رأی منفی او نیز کم بوده و می‌توان در مورد این نظرسنجی از عبارت «صدرنشینی» برای رئیسی استفاده کرد.

آیا کسانی که سال ۹۶ نام او را در برگه‌های رأی خود ننوشتند، حالا از رأیی که نداده‌اند، پشیمان شده‌اند؟ هنوز برای گفتن چنین حرفی زود است، اما در هر حال مطابق این نظرسنجی، نمونه مردمی که مورد سؤال واقع شده‌اند، نگاه‌شان به او مثبت‌تر از سایر کاندیداهاست. 

۲۷۲۱۴

. هرچند بعضی ها سیر تدریجی ساخت کلمه واکسن را برگرفته از واژه‌های کهن «وَزَن»، «وَژَن»، «اَجَن»، «آجین»، «دَرزَن » و نهایتاً سوزن می دانند؛ اما آنچه در تاریخ استفاده بشر از واکسن آمده، برای پیشگیری، بهبود و درمان بیماری های عفونی از طریق ایجاد ایمنی در بدن بوده و می گویند اولین بار «ادوارد جنر» , یک پزشک انگلیسی برای درمان پسری که مبتلا به بیماری آبله گاوی بود، واکسن مقابله با آن را ساخت .

از انواع واکسن های باکتریایی و ویروسی می گذریم که نه در این مقاله می گنجد و نه نگارنده تخصصش را دارد؛ آنچه مرا بر آن داشت که در این باره دست به قلم ببرم؛ اولاً مرگ به قول مسئولین؛ سه رقمی روزانه هم وطنانم و ثانیاً نشستن این واژه در صدر اخبار سیاسی جهان به خصوص ایران است، به گونه‌ای که امروزه از تما م رسانه ها و در هر شهر و روستا ، هرجا حتی دو نفر برای هر موضوعی با هم بنشینند ،  موضوع واکسن در گفتگوها جا باز می‌کند ؛ که البته واکسن در ایران تاریخی شنیدنی و خواندنی دارد .

بیماری های عفونی واگیردار همیشه ایرانیان را رنج می‌داد و بزرگان پزشکی ایران اگرچه فحول دانشمندان این رشته در دنیا بودند؛ اما یا در موضوع ساخت واکسن ها ورود پیدا نکردند و یا همه واکسن ها مثل واکسن کوئید ۱۹ پیچیده و زمان‌بر بوده است تا اینکه ۱۰۲ سال پیش؛ یعنی ۱۲۹۸ هجری شمسی عزم ایران برای ساختن واکسن جذم شد و در تاریخ ۳۰ دی ۱۲۹۹ « موسسه پاستور ایران» و سه سال بعد؛ یعنی ۱۳۰۳ « موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی» راه اندازی شدند که از حصبه شروع کردند و به سرعت واکسن‌های آبله، ب ث ژ، و با ، هپاتیت دی، هاری، طاعون، سرخک، اوریون، سرخجه، کزاز، پنوموکوک، روتا ویروس، دیفتری، سل، تیفوئید، منژیت،سیاه سرفه، ابولا و سرانجام فلج اطفال، ساخت ه شدند .

نکته تلخ و شیرین واکسیناسیون در ایران گریه امیرکبیر برای مقاومت مردم جهت تزریق واکسن است که وقتی داستان خیالی تزریق ماده یا دستگاهی از طریق واکسن کرونا به بدن انسان را همین روزها در رسانه‌ها می خوانیم و می شنویم که با واکسن کرونا ریز تراشه های قابل ردگیری در بدن انسان ها قرار می گیرد و یا واکسن کرونا  DNA انسان‌ها را دستکاری می کند، به یاد شایعه ورود جن به خون انسان ها از طریق واکسن می‌افتیم که وقتی خبرش به امیرکبیر رسید، فرمان داد تا هر کس آبله نزند ، باید ۵ تومان جریمه بدهد؛ اما نفوذ سخن شایعه پردازان ناآگاه در مردم بیشتر بود؛ چون پولدارها ۵ تومان را پرداختند تا آبله کوبی نشوند و قاطبه مردم از ترس مأموران وقت اداره بهداشت و تزریق واکسن، فرزندان خویش را پنهان می‌کردند که این کار اشک امیرکبیر را درآورده بود که البته جهل و خرافه پرستی مردم را نتیجه کم کاری مسئولان در فرهنگ سازی می دانست .

از سیر تدریجی واکسیناسیون ایرانیان در تاریخ قاجار و پهلوی می‌گذریم و به انقلاب اسلامی می پردازیم که شاید جوانان و نوجوانان افسانه بدانند؛ اما میانسالان و معمرین انبوهی از فرزندان ایرانی را در خیابانها و خانواده ها می دیدند که فلج بودند و معروف بود که در دنیا از هر ۲۰۰ کودک مبتلا به فلج اطفال؛ یک کودک فلج می‌شد و دردناک تر اینکه این بیماری مسری بود و واهمه از ابتلای فرزندان ، امنیت روانی خانواده‌ها را مختل کرده بود .

حق مردم ایران بود که عزم ملی برای مقابله با این بیماری ایجاد شود، اما اتفاقات سالهای ابتدای پیروزی انقلاب ، اختلافات سیاسی ، درگیری‌های خیابانی و سرانجام جنگ تحمیلی ۸ ساله، فرصتی برای مردم و مسئولان نمی‌گذاشت که به چاره اندیشی بنشینند تا اینکه دولت سازندگی در ایران تشکیل شد. دولتی که بر خلاف ادعاهای غیرمستند منتقدان مخالف و یا مخالفانی که ردای انتقاد به تن کرده بودند ، به سازندگی شاخص های متعددی داد و یکی از برنامه هایش توسعه پزشکی در همه علوم میان رشته‌ای و مشخصاً مقابله با بیماری‌های مسری و به ویژه فلج اطفال بود .

از انجا که ، در زمان زندان دوران مبارزه ایت الله هاشمی رفسنجانی ، خواهرم فاطمه به این بیماری مبتلا شده بود ، ایشان به حق دریافته بود که وجود یک کودک بیمار چگونه روحیه افسردگی را به خانواده و جامعه تزریق می کند. با شروع مسئولیت اجرایی خویش مبارزه ی جدی با بیماری های مسری و به ویژه فلج اطفال را از مسئولان وقت بهداشت و درمان مطالبه کرد که در اقدامی بسیار کارساز، مبارزه همگانی با این بیماری در روز جمعه ۲۶ فروردین ۱۳۷۳ با عنوان «طرح ملی ریشه کنی فلج اطفال» برگزار شد که طی آن در ۱۲ ساعت ۹ میلیون کودک ایران واکسینه شدند که البته طی دو مرحله دیگر در سال‌های ۷۴ و ۷۵ خیال همه ایرانیان را از خطر ابتلای به این بیماری راحت کرد.  

ریشه کن کردن فلج اصفال یکی از مهم ترین موفقیت های بهداشت و درمان ایران در صد سال گذشته و اجرای همگانی واکسیناسیون فلج اطفال در ایران یکی از بزرگترین طرح های بهداشتی در جهان شناخته شد زیرا این اقدام در نصف روز برای نه م ی لیون کودک زیر پنج سال در کل کشور به اجرا درآمد وپوشش واکسیناسیون این بیماری از بیست درصد به بیش از نودو پنج درصد رسید که در نهایت اقای کارول بلامی مدیر اجرایی صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل در نامه ای به آیت الله اکبر هاشمی رفسنجانی رییس جمهوری وقت اجرای یک روزه برنامه واکسن ضد فلج کودکان را موفقیتی بزرگ و طرحی بینظیر خواند .

حالا از آن روزها، سالها می گذرد ، آیت الله هاشمی رفسنجانی نیز آسمانی شد ؛ اما این‌بار یک ویروس دیگر، همزمان با دنیا ؛ ایران عزیز ما را نیز در نوردید و سخت است که در آمار رسمی بشنویم نزدیک به  ۷۰ هزار هم وطن ما را به کام مرگ برد و اگر هر قربانی کرونا ، سه خانواده را به سوگ نشانده باشد؛  ۲۱۰ هزار خانوار را سیاه پوش کرده است و میلیون‌ها ایرانی به صورت مستقیم و غیر مستقیم درگیر این بیماری و عوارض آن شده‌اند.

با شروع سال ۱۴۰۰ که نقطه آغاز یک قرن جدید است، به خاطر موج چهارم جدال ایرانیان و کرونا ، یک بار دیگر واژه واکسن بر سر زبان ها افتاد و همه از اهمیت آن می گویند و بعضی ها که اندک انصاف سیاسی دارند، از تجربه دولت سازندگی می گویند که چگونه در آن شرایط بحرانی که تحریم مثل این روزها بود، با یک بسیج عمومی کاری کرد که امروزه با یقین کامل می توانیم ادعا کنیم که بیماری فلج اطفال در ایران از بین رفت؛ اما دریغ و درد که سیاست و نگاه غیر کارشناسانه یک موضوع کاملاً انسانی را گروگان گرفته و آلوده به برنامه های خویش کرده و مصداق ضرب المثلی شد که « کسانی از آب گل آلود ماهی می‌گیرند.»  

متاسفانه امروز در ایران، آب که در این شرایط همان واکسن کروناست، به گِل سیاست آلوده شد و متاسفانه تر، ماهی این آب گل آلود جان انسان هاست که دلالان با قلاب دلار به صید آن مشغول‌اند و آدم هر چه می‌خواهد به برنامه‌های مسئولین و اظهار نظرهای آنان خوش‌بین باشد ؛ وقتی اتفاقات این روزهای بهشت زهرا و سایر آرامستان های شهرهای بزرگ را از طریق رسانه‌های رسمی و بعضاً فضای مجازی می بیند و می شنود، نمی شود.

۲۷۲۵