دسته: اخبار فرهنگی

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، هنرمندان و آثار برتر سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، شامگاه دوشنبه ۲۱ بهمن، طی مراسمی در تالار وحدت معرفی شدند.

سخنان کوتاه نادر برهانی مرند، دبیر سی و هشتمین جشنواره تئاتر فجر، آغاز کننده این مراسم بود. او در بخشی از سخنرانی‌اش، تاکید کرد همه اقلام تبلیغاتی جشنواره در دسترس است و او دیگر به ارائه گزارش نمی‌پردازد. این کارگردان تئاتر، همچنین با اشاره ضمنی به انصرافی‌ها از جشنواره گفت: «به همه هنرمندان عزیز تئاتر چه آن‌ها که در جشنواره حضور داشتند و چه عزیزانی که به جشنواره نیامدند، سلام می‌کنم.»

بعد از سخنان دبیر جشنواره، بخش اهدای جوایز آغاز شد.

جوایز بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس به نمایش‌های «برگشتن» کار حسین مسافرآستانه، «دست‌هایت کو مم‌حسن» به کارگردانی رضا کرمی‌زاده و «کوچه مختار بود، ساسان بود و سیمین» کار  جواد صداقت و الهام ابنی اهدا شد.

در بخش عکس، ضمن تقدیر از مرجانه حسین‌پور و مهدی مصباحی، رتبه سوم به علی‌اصغر خوشکار، رتبه دوم به مریم قهرمانی‌زاده و رتبه اول به کیارش مسیبی رسید.

در بخش پوستر، جایزه نفر سوم به مهدی دوایی، جایزه نفر دوم به مهدی رایگانی و جایزه نفر اول به مریم برادران اهدا شد.

سهیل دانش‌اشراقی و پیام قربانی برای تیزر نمایش «قحطی‌زدگان»، ایمان عرضی برای پک کامل تبلیغاتی نمایش «شاه‌کشی» و محمدباقر کشاورزکرمانی برای تیزر نمایش «برف» هم به ترتیب نفرات سوم تا اولِ بخش اقلام تبلیغاتی شدند.

در بخش رادیوتئاتر، نرگس موسی‌پور (افکت زنده)، امیرهوشنگ کریم‌نیا (تهیه‌کنندگی)، ام‌البنین کوهستانی از بیرجند (بازیگر زن)، بهرام سروری‌نژاد (بازیگر مرد)، سمیه محسنی‌نیک از بیرجند (نمایشنامه‌نویسی) و داریوش شهبازی (کارگردانی)، موفق به دریافت جایزه شدند. نمایش رادیویی «آهسته با گل سرخ» هم به عنوان اثر برگزیده این بخش از جشنواره معرفی شد.

نکوداشت چهار هنرمند پیشکسوت

در ادامه مراسم، نوبت به نکوداشت آندرآنیک خچومیان، حسین عاطفی، کریم اکبری‌مبارکه و مهدی لزیری از هنرمندان تئاتر رسید که با حضور سیدعباس صالحی (وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی)، سیدمجتبی حسینی (معاون هنری)، شهرام کرمی (مدیرکل هنرهای نمایشی) و نادر برهانی مرند (دبیر جشنواره) روی صحنه صورت گرفت.

حسین عاطفی با حضور روی صحنه، متنی را خواند که در بخش‌هایی از آن آمده بود: «تئاتر کار ما نیست، تئاتر عشق ماست و باید به عشق احترام گذاشت. نباید نسبت به تئاتر سهل‌انگار بود. امیدوارم زنده بمانم و ببینم به نام عصمت صفوی، لورتا و جمیله شیخی، سالن‌های تئاتری تاسیس شوند. جای تمام پیشکسوتان تئاتر ایران در سالن خالی است. اجازه بدهید این هدیه ارزشمندی را که امشب شما به من دادید با تمام هنرمندان فراموش شده کشورم سهیم شوم.»

آندرانیک خچومیان اما به جای خالی کردن جای پیشکسوتان، به جوانان عرصه تئاتر اشاره کرد و گفت: «در سال‌های اخیر، جوانان زیادی جذب تئاتر شده‌اند که عاشق تئاتر هستند و این عاشقی به دیوانگی‌شان ختم شده است. از مسئولان می‌خواهم که از این جوانان حمایت کنند زیرا آینده تئاتر ایران را این جوانان عاشق می‌سازند.»

کریم اکبری‌مبارکه هم با حالتی احساساتی، تاکید کرد: «من خودم را مدیون هنرمندانی چون استاد سمندریان، دکتر کوثر، گلشیری و حسین پرورش می‌دانم که امشب در بین ما نیستند، من به راحتی به اینجا نرسیدم، ۵۰ سال زحمت کشیدم و امشب جزو یکی از بهترین شب‌های زندگی من است.»

مهدی لزیری هم در سخنانی کوتاه گفت: «امشب همه خاندان تئاتر با پدر خانواده کنار هم هستند، ما از آغاز، خاکمان را با آردبیز ریختند و با روح ملکوتی اندود کردند و کوزه‌ای ساختند که این کوزه آب گوارا، صاف و پاک را می‌طلبد اگر کوزه ترک بردارد، نه آب می‌ماند نه آبرو. باید همواره باهم باشیم.»

سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پایان این آیین نکوداشت، گفت: «به همه جوانانی که پا در مسیر پیشکسوتان گذاشته و چشم‌اندازی ارزشمند از هنر ایران را رقم می‌زنند، دست مریزاد می‌گویم، اتفاقات خوبی در حوزه هنرهای نمایشی در حال رخ دادن است و ایران به حوزه تئاتر ایران نگاه می‌کند.»

اهدای جوایز بخش‌های نمایشنامه‌نویسی، به‌علاوه فجر و تئاتر خیابانی

بعد از برگزاری بخش تجلیل از هنرمندان پیشکسوت، برگزیدگان بخش نمایشنامه‌نویسی جشنواره سی و هشتم تئاتر فجر معرفی شدند.

در این بخش، رتبه سوم به مهدی افشار قهرمانی برای نمایشنامه «راهبان مجسمه گچی»، رتبه دوم به مرضیه شاهدادی برای نمایشنامه «ابراهیم» و رتبه اول به محمدصادق گلچین عارفی برای نمایشنامه «سیزیف» اهدا شد.

سپس، برگزیدگان بخش به علاوه فجر این دوره از جشنواره معرفی شدند. مهدی کیهان‌نژاد و فردین افشارفر برای نمایش «مانداب»، فرانک فروتن برای نمایش «مثل خاراندن زخم بعد از خوب شدن» و متین اوجانی برای نمایش «رهایی از شائولین»، لوح تقدیر دریافت کردند.

همچنین، هیات داوران این بخش، عمارت نوفل لوشاتو و خانه نمایش دا را شایسته تقدیر دانستند.

معرفی برگزیدگان بخش رقابتی تئاتر خیابانی جشنواره تئاتر فجر، ادامه‌بخش این مراسم بود.

در بخش موسیقی، احمد صمیمی و امیرمحمد انصافی برای نمایش «دستکاری»، در بخش طراحی فضا، سمیه مهری برای نمایش «سیرک»، در بخش بازیگری مرد، سامان شکیبا برای نمایش‌های «سیرک» و «میمون‌کشی»، در بخش بازیگری زن، مرجان آقانوری برای نمایش «میمون کشی»، در بخش طرح و ایده‌پردازی، مارال ایزدبخش و رضا بهرامی برای نمایش «قهرمان کیست» و در بخش کارگردانی، سمیه مهری برای نمایش «سیرک» برگزیده شدند.

جایزه ویژه هیات داوران این بخش به گروه نمایشی «قهرمان کیست» و جایزه بزرگ هیات داوران این بخش به سمیه مهری برای کارگردانی نمایش خیابانی «سیرک» اهدا شد. همچنین ستاد برگزاری جشنواره از گروه نمایش خیابنی «تنها یک زمین داریم» که در بخش مهمان خیابانی حضور داشت، تقدیر ویژه کرد.

سامان شکیبا، بازیگر برگزیده بخش خیابانی با قدردانی از همسرش گفت: «فراموش نمی‌کنم همسرم برای تامین بخشی از هزینه‌های این نمایش، النگوی خود را فروخت.»

در همین ارتباط، حمیدرضا اردلان که برای نمایش «تنها یک زمین داریم» جایزه ویژه بخش خیابانی را دریافت کرده بود، بعد از اشاره به این‌که حمایتی از وزارت ارشاد ندیده است، خطاب به محمد سلوکی، مجری برنامه گفت: «شاید سخنان شاعرانه شما را فراموش کنیم ولی آن النگوی فروخته شده را هرگز فراموش نمی‌کنم!»

اهدای جوایز بخش مسابقه صحنه

در ادامه این مراسم، نوبت به معرفی برگزیده‌های بخش مسابقه صحنه‌ای سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر رسید.

در بخش طراحی حرکت، مجتبی رستمی‌فر  برای نمایش «همه فرزندان مکبث» از اهواز برگزیده شد.

در بخش طراحی نور، لوح تقدیر و جایزه نقدی به رضا خضرایی برای نمایش‌های «بیگانه در خانه» و «کریم لوژی» از تهران رسید. تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی این بخش به ایمان نخلستانی برای نمایش «همه فرزندان مکبث» از اهواز تعلق گرفت.

در بخش طراحی صدا و آرایه‌های صوتی، علیرضا اکبریان برای نمایش «بیگانه در خانه» از تهران برگزیده شد. آرمین خیردان هم برای نمایش «شاه ماهی» از تهران، موفق به دریافت لوح تقدیر این بخش شد.

در بخش طراحی گریم، لوح تقدیر و جایزه نقدی به ماریا حاجیها برای نمایش «کریم لوژی» از تهران اهدا شد. تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی این بخش هم به فاطیما حزباوی برای گریم نمایش «همه فرزندان مکبث» از اهواز رسید.

در بخش موسیقی، لوح تقدیر و جایزه نقدی به فرشاد دهنوی برای نمایش «مارلون براندو» از تهران اهدا شد. تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی این بخش به بهفر کایدی برای نمایش «همه فرزندان مکبث» از اهواز تعلق گرفت.

در بخش طراحی لباس، لوح تقدیر و جایزه نقدی به سارا حسین‌پور برای نمایش «همه فرزندان مکبث» از اهواز اهدا شد. تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی این بخش هم به مقدی شامیریان برای نمایش‌های «مارلون براندو» و «تنها خرچنگ خانگی لای ملافه‌ها لانه می‌کند اتللو» تعلق گرفت.

 در بخش طراحی صحنه، لوح تقدیر و جایزه نقدی به روحان امامی برای نمایش «شاه ماهی» از تهران رسید. تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی این بخش هم به مجتبی رستمی‌فر برای نمایش «همه فرزندان مکبث» از اهواز اهدا شد.

از امیر جدیدی و علی شادمان تا نوید محمدزاده؛ بهترین‌های بازیگری

 در بخش بازیگری زن، لوح تقدیر و جایزه نقدی به آرزو عبدالهی برای نمایش «باق وحش» از شهر کرد و «یلدا عباسی» برای نمایش‌های «مارلون براندو» و «کمیته نان» از تهران اهدا شد. تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی این بخش را، رومینا مومنی برای نمایش «بیگانه در خانه» دریافت کرد.

در بخش بازیگری مرد، لوح تقدیر و جایزه نقدی به علی شادمان برای نمایش «شاه ماهی» از تهران و مجید رحمتی برای نمایش «کریم لوژی» از تهران تعلق گرفت.

شادمان پس از دریافت جایزه‌اش گفت: «تک تک عوامل نمایش «شاه ماهی» اگر نبودند و زحمت نمی‌کشیدند، این جایزه نصیب من نمی‌شد، این جایزه را به تمامی هم نسلان خودم تقدیم می‌کنم که در این روزها ناامید هستند، ایران وطن ماست و ما این سرزمین را می‌سازیم.»

مجید رحمتی هم پس از دریافت جایزه خود گفت: «من ۱۹ سال پیش برای یک مونولوگ به کارگردانی سوسن پرور در جشنواره فجر کاندید شدم اما خوشحالم که امسال در جشنواره برای نمایش «کریم لوژی» تقدیر شدم، اما می‌خواهم از پسرم که چندین ماه است من را با این گریم در خانه دیده است، تشکر و این جایزه را به او تقدیم کنم. من برای این نمایش بسیار زحمت کشیدم و از نوید محمدزاده برای حمایت از این اثر ممنونم.»

اما تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی بهترین بازیگر مرد، به امیر جدیدی برای نمایش «شاه ماهی» از تهران رسید.

امیر جدیدی، تنها چهره سینمایی نبود که در این مراسم، جایزه بازیگری تئاتر را از آن خود کرد، چرا که جایزه ویژه هیات داوران هم به نوید محمدزاده برای بازی در نمایش «بیگانه در خانه» از تهران رسید.

محمدزاده پس از دریافت جایزه گفت: «من فکر می‌کنم نزدیک ۳۰ جایزه سینمایی دارم ولی من بچه تئاتر هستم. بعد از حدود ۱۷ سال کار، اولین جایزه‌ام را از جشنواره فجر دریافت می‌کنم، فکر می‌کنم مهم‌ترین جایزه‌ای که گرفتم، همین جایزه است، حتی برایم از جایزه ونیز مهم‌تر است. من هر وقت جایزه سینمایی گرفتم، می‌گفتم پسر تئاتر ایران هستم، ممنون که حرف من را تایید کردید.»

او سپس رو به کارگردان نمایش «بیگانه در خانه» که در سالن حضور داشت، گفت: «من جایزه‌ام را برای دینو زمام حدده می‌گیرم نه نوید محمدزاده، محمد مساوات تو خالق این نقشی بودی و جایزه برای توست. ما سال‌ها پیش کار می‌کردیم و نمایش‌های‌مان مملو از تماشاگر بود؛ زمانی‌که شهرت نداشتم. من بسیار خوشحالم که برای نمایشی به کارگردانی محمد مساوات این جایزه را می‌گیرم، مساوات نعمتی برای تئاتر ایران است و قطار او آن‌قدر سریع است که هیچ‌طور متوقف نمی‌شود. همچنین از گروه تئاتر تازه که سال‌هاست باهم کار می‌کنیم، بسیار سپاسگزار و ممنونم.»

«بیگانه در خانه»، بهترین نمایش جشنواره

 در بخش نمایشنامه‌نویسی، لوح تقدیر و جایزه نقدی به عمادالدین رجب‌لو برای نمایش «متساوی‌الساقین» از گرگان و احمد سلگی و رضا بهاروند برای نمایش «شاه ماهی» از تهران رسید. تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی را هم، محمد مساوات برای نمایش «بیگانه در خانه» از تهران به‌دست آورد.

در بخش کارگردانی، لوح تقدیر و جایزه نقدی به رضا بهاروند برای نمایش «شاه‌ماهی» از تهران و مجتبی رستمی‌فر برای نمایش «همه فرزندان مکبث» از اهواز تعلق گرفت.

رستمی‌فر پس از دریافت جایزه گفت: «من از تمامی عوامل نمایش «همه فرزندان مکبث» بسیار تشکر می‌کنم که من را تحمل کردند، اگر صبر و حوصله‌شان نبود، من نمی‌توانستم این پروژه را به سرانجام برسانم.»

تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی بخش کارگردانی هم به سیدمحمد مساوات برای نمایش «بیگانه در خانه» از تهران رسید. او در سخنانی گفت: «شیرینی این جایزه به عوض تلخی جای خالی دیگر دوستان‌مان؛ آتیلا پسیانی، محمد حسن معجونی، صابر ابر و …باشد.»

او خطاب به رضا بهاروند، کارگردان نمایش «شاه ماهی»، دیگر تقدیر شده این جشنواره هم گفت: «کارت خیلی خوب بود. بهترین تئاتری بود که امسال دیدم.»

در پایان این مراسم، هیات داوران، ضمن تقدیم جایزه ویژه به نمایش «ژنتیک» به کارگردانی مهسا غفوریان از مشهد، جایزه بزرگ جشنواره را به گروه نمایش «بیگانه در خانه» به کارگردانی سیدمحمد مساوات اهدا کردند.

۶۱۶۱

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نوید محمدزاده که امسال در جشنواره فیلم فجر غایب است، جایزه ویژه هیات داوران جشنواره تئاتر فجر را برای ایفای نقش در نمایش «بیگانه در خانه» به کارگردانی محمد مساوات دریافت کرد.

محمدزاده پس از دریافت جایزه گفت: «من فکر می‌کنم نزدیک ۳۰ جایزه سینمایی دارم ولی من بچه تئاتر هستم. بعد از حدود ۱۷ سال کار، اولین جایزه‌ام را از جشنواره فجر دریافت می‌کنم، فکر می‌کنم مهم‌ترین جایزه‌ای که گرفته‌ام، همین جایزه است، حتی برایم از جایزه ونیز مهم‌تر است. بسیار افتخار می‌کنم که از آقای دلخواه، کیومرث مرادی و رضا مهدی‌زاده این جایزه را می‌گیرم. همچنین دبیری آقای برهانی مرند و حضور شهرام کرمی و سرکار خانم احترام برومند روی این صحنه برای من بسیار اهمیت دارد.»

وی ادامه داد: «من تئاتر را از آموزشگاه سینمایی هفت هنر کرج، دانشگاه سوره، دانشگاه تهران، دانشگاه سینما و تئاتر، تالار استاد سمندریان و ناظرزاده و… و همچنین اساتیدم یاد گرفتم که بسیار قدردان‌شان هستم. من هر وقت جایزه سینمایی گرفتم، می‌گفتم پسر تئاتر ایران هستم، ممنون که حرف من را تایید کردید. من جایزه‌ام را برای دینو زمام حدده (محمدزاده با این نام در نمایش بازی کرده است) می‌گیرم نه نوید محمدزاده، محمد مساوات تو خالق این نقشی بودی و جایزه برای توست. ما سال‌ها پیش که کار می‌کردیم، نمایش‌های‌مان مملو از تماشاگر بود، زمانی‌که شهرت نداشتم. من بسیار خوشحالم که برای نمایشی به کارگردانی محمد مساوات این جایزه را می‌گیرم، مساوات نعمتی برای تئاتر ایران است و قطار او آنقدر سریع است که هیچطور متوقف نمی‌شود. همچنین از گروه تئاتر تازه که سال‌هاست باهم کار می‌کنیم بسیار سپاسگزار و ممنونم.»

۵۷۵۷

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نشست خبری فیلم سینمایی «خورشید» ساخته مجید مجیدی از آثار بخش سودای سیمرغ سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، عصر امروز (دوشنبه ۲۱ بهمن) در پردیس ملت برگزار شد.

مجید مجیدی، سخنانش را با سلام به شهدای جنگ و انقلاب شروع کرد و درباره اتفاقات ماه‌های اخیر گفت: «سقوط هواپیمای اوکراینی، سانحه خیلی بدی بود و همه ما را داغدار کرد. همچنین ما سیل را گذراندیم.»

او درباره گلایه‌های مردم گفت: «در گوشه و کنار مملکت که کار می‌کنیم، مردم گلایه‌هایی دارند و می‌گویند «از درد ما بگویید»، اما ما شرمنده آنها هستیم که نمی‌توانیم این کار را انجام دهیم. امیدوارم مسئولین کشور قدر این مردم خوب را بدانند.»

۵۷۲۴۵

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نشست خبری «سینما شهرقصه» به کارگردانی مشترک کیوان علی‌محمدی و علی‌اکبر حیدری، عصر امروز (دوشنبه ۲۱ بهمن) با حضور کارگردان، عوامل و بازیگران این فیلم در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

در آغاز این نشست، کیوان علی‌محمدی، کارگردان فیلم درباره اصرارش برای انجام کار مشترک، همکاری‌ طولانی‌اش با امید بنکدار و توضیح دلیل غیبت او در این نشست گفت: «این را باید خیلی راحت بگویم که من در فیلمسازی آدم شجاعی نیستم. سینما آنقدر سخت است که حتی دو نفره فیلم ساختن هم جسارت می‌خواهد. اگر امروز آقای بنکدار در کنار من نیست به این دلیل است که او بعد از اتفاقاتی که برای فیلم «گیلدا» رخ داد، دچار مشکل شد و کمی از سینما فاصله گرفته است. البته در این فیلم از زمان نگارش فیلمنامه در کنار ما بود و اسمش در تیتراژ هست.»

او با انتقاد از خبرنگاران ادامه داد: «زمانی که به حضور رسانه برای پشتیبانی از ما نیاز داشتیم، پشت ما نبودید. کسانی از من می‌پرسیدند رابطه‌ام با امید چطور است باید بگویم که فیلم جدیدی که در آینده خواهید دید، ساخته مشترک من، امید بنکدار و علی اکبر حیدری خواهد بود.»

این کارگردان ادامه داد: «من جزو آن دسته از سینماگران خوشبختی هستم که هنوز فیلم می‌سازم و امروز اینجا حضور دارم، در حالی که خیل عظیمی از اهالی سینما در خانه نشسته‌اند و هیچ کاری برای انجام دادن ندارند.»

علیمحمدی درباره ساخت «سینما شهرقصه» توضیح داد: «من همیشه از خودم می‌پرسم گناه کسانی که با سینما برای ما خاطره ساختند، فراموش می‌شوند و کنار گذاشته می‌شوند. چیست؟ سکانس پایانی این فیلم ادای دینی به این عزیزان است.»

او درباره اکران این فیلم عنوان کرد: «روزی که پروانه ساخت این فیلم را گرفتیم، ابراهیم‌ داروغه‌زاده به من گفت که فیلمنامه را نخوانده‌ است اما مسئولان بخش پروانه ساخت خوانده‌اند و تعریف کرده‌اند؛ درصورتی که انتظار داشتم اجازه ساخت این فیلم را ندهند. امیدوارم این خط قرمز که فکر می‌کنند سینما از سال ۵۷ به وجود آمده را خاک کنیم، فیلم ما ستایشی از سینمای ایران و عشقمان به آن است.»

حامد کمیلی، بازیگرِ «سینما شهرقصه» درباره این فیلم گفت: «بار دیگر از دست دادن نخبه‌های کشور را تسلیت می‌گویم. زمانی که فیلمنامه را خواندم شکی نداشتم که حتما در آن بازی خواهم کرد. فقط از این می‌ترسیدم که فیلم خوب از آب درخواهد آمد یا نه زیرا این فیلم حد وسط ندارد یا خیلی خوب می‌شد یا خیلی بد.»

او ادامه داد: «اینکه من در فیلم‌های کمدی بازی می‌کنم از تئاتر ریشه گرفته است همیشه سعی می‌کنم نگاه جدی‌تری به فیلم‌های کمدی داشته باشم.»

 علی اوجی هم درباره این فیلم توضیح داد: «زمانی که کیوان به من پیشنهاد بازی در این فیلم را داد، مشغول بازی در یک سریال بودم اما زمانی که فیلمنامه را خواندم دیدم که چقدر دغدغه شخصی من است. تقریبا ۱۲ بار این فیلم را دیده‌ام و هر بار با سکانس پایانی فیلم اشک ریخته‌ام.»

این بازیگر ادامه داد: «همیشه سعی می‌کنم نقش را درست بازی کنم از جمله چالش‌هایی که با آن رو به رو شدم، گریم بود، زیرا هر روز چندین ساعت با چسب، ریش برای من درست می‌کردند. زمانی که بر سنگ فرش‌های آن خانه قدم می‌زدم، حس می‌کردم در همان زمان مشغول تاریخ‌سازی هستم. کیوان علیمحمدی می‌داند دقیقا چه کاری می‌خواهد انجام دهد زیرا سینما را می‌شناسد.»

آناهیتا درگاهی، دیگر بازیگر این فیلم هم گفت:«این فیلم با تمام نقش‌هایی که پیش از این بازی کردم، تفاوت داشت و از بازی در آن خوشحالم.»

سیاوش مفیدی نیز درباره بازی در فیلم «سینما شهرقصه» توضیح داد: «ما به همه گفتیم فیلم خوب از آب درآمده از شما نیز خواهش می‌کنم همین کار را کنید. کیوان علیمحمدی واقعا کار بلد است، سال‌هاست او را می‌شناسم و به او اعتقاد دارم. تشکر ویژه از حامد کمیلی و کیوان دارم. در این فیلم، همه عاشقانه کار کردند. از بازی در کنار حامد کمیلی لذت بردم. او یک آرتیست و پارتنر درجه یک است.»

مرتضی پورصمدی هم در ارتباط با فیلمبرداری فیلم گفت: «این فیلم نتیجه یک جنون خوش خیم تیمی است که بیست سال با هم کار می‌کنند و این راه را ادامه می‌دهیم. چه ببینند و چه نبینند، چه اجازه بدهند و چه اجازه ندهند.»

علی‌اکبر حیدری، دیگر کارگردان فیلم، در بخش دیگری از نشست درباره ایده اصلی «سینما شهر قصه» توضیح داد: «ما هرگز از مضمون به قصه نمی‌رسیم بلکه قصه را در ابتدا داریم و در ادامه مضمون‌سازی می‌کنیم. در ابتدا ایده درباره یک آپاراتچی بود سپس داستان را به سمت جلو بردیم و به «سینما شهر قصه» رسیدیم.»

میثم ریاحی، صداگذار فیلم هم توضیح داد: «در وهله اول خوشحالم که در این تیم بودم. این فیلم سومین فیلم سینمایی بلند من بود اما باقی دوستان حرفه‌ای هستند. از علیمحمدی بابت اینکه به من اعتماد کرد تشکر می‌کنم هر کسی که او را از نزدیک بشناسد می‌داند که او بسیار سخت‌گیر است.»

او ادامه داد: «حدودا ۶ ماه پیش کار صدا را تمام کرده بودم اما هربار کیوان یک ایراد جدید می‌گرفت. این فیلم به نوعی ادای احترام به سینمای ایران بود.»

سیاوش پورخلیلی، تدوین‌گر این فیلم نیز عنوان کرد: «معمولا مخاطبان خیلی به تدوین فیلم توجه نمی‌کنند کارگردان فیلم این فرصت را به من و تیم کوچکم داد و از او متشکرم. منتقدان باید به تدوین فیلم‌ها بیشتر بپردازند و آن را نقد کنند تا بیشتر به آن پرداخته شود. خوب است که بخشی از جشنواره به تیتراژ فیلم‌ها بپردازد.»

در پایان این نشست، علیمحمدی با اشاره به اینکه از بازیگران قدیمی سینمای ایران باید تقدیر شود گفت: «باور کنید زمانی که از آقای مشایخی برای این فیلم دعوت کردیم او با پرستارش آمد و به زور قرص سر فیلمبرداری حاضر می‌شد. پرستارش می‌گفت سه روز است که حالش برای اینکه می‌خواهد جلوی دوربین بیاید، خوب است.»

او ادامه داد: «خواهش می‌کنم از قدیمی‌های سینما یاد کنید، از کسانی که در خانه مانده‌اند و دیگر خبری از آن‌هانیست. دوست‌شان بدارید زیرا دیگر تکرار نخواهند شد.»

۵۷۵۷

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فیلم سینمایی«خون شد»، «روزبلوا»، «پسرکشی» از آن دسته از فیلم‌هایی هستند که در سی‌وهشتمین دوره از جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمدند. برخی از این فیلم‌ها مثل سینمایی«خون شد» با کارگردانی مسعود کیمیایی از ابتدا درگیر حواشی بسیاری بود؛ از انصراف کارگردان گرفته تا لغو برگزاری نشست خبری این فیلم در کاخ جشنواره. فیلم «روز بلوا» با کارگردانی بهروز شعیبی، درگیرحاشیه‌های کمتری بود. فیلم «پسر کشی» هم در سومین سانس از آخرین روز جشنواره در سینمای رسانه اکران شود.
لیلا زارع، که بسیاری او را با نقش سارا در «ارمغان تاریکی» و بسیاری دیگر او را با نقش رها در سریال«ممنوعه» به خاطر می‌آورند نیز در این سه فیلم حضور دارد و به ایفای نقش پرداخته است. از یک زن معتاد فراری گرفته تا یک زن محجبه همه روایت‌های زندگی زارع در این نقش‌ها است او که در سال ۸۳ و برای اولین بار در فیلم «ما همه خوبیم« بیژن میرباقری فعالیت خودش در عرصه سینما را آغاز کرد تا امروز سعی کرده نقش‌های بسیار متفاوتی را ایفا کند و به نوعی خودش را محک بزند. او دراین باره و سختی‌های ایفای نقش یک زن معتاد در سینمایی«خون شد» به خبرآنلاین گفت: 

از خون شد شروع کنیم؟ نقش معتاد بازی کردن، آن هم در فیلم های مسعود کیمیایی خیلی سخت است!
 این نقش یکی از سخت‌ترین نقش‌هایی بوده است که در عمرم بازی کردم. من اساسا عادت و جسارت آن را ندارم تا بدون اینکه شناسنامه یک نقش را بدانم آن را بازی کنم و جلوی دوربین ببرم به همین دلیل اولین موضوعی که درباره این نقش مطرح می‌شد این بود که فاطمه به چه چیز اعتیاد دارد و قصد داریم چه برشی از این اعتیاد را در او نشان دهیم.
طبیعتا بهترین روش تحقیق برای ما مشاهده و پرسش و پاسخ از کسانی است که در این حیطه فعالیت می‌کنند چون می‌توانند بهترین راهنمایی را انجام دهند. به علاوه اینکه خود آقای کیمیایی خیلی به من کمک کردند تا بدانم چی کجا و کِی باید نقشم را بازی کنم و کمک بگیرم.

حسابی هم لاغر شده بودید؟

واقعا چیزی که نقش را سخت می‌کرد این است که من باید از لحاظ فیزیکی بدنم را به یک وضعیت دیگر می‌رساندم تا شبیه یک معتاد شوم.  ضمن اینکه برای این نقش بسیار وزن کم کردم. من در حداقلِ وزن، دو کیلو و نیم کردم. ضمن اینکه حداقل خواب و حداقل خوراک را داشتم تا بتوانم از لحاظ فیزیکی به آن چیزی که شما در فیلم دیدید تبدیل شوم. هر چند گریم در بخش‌های مختلف مخصوصا دندان بسیار کمک کرد. یک چیزی که هیچگونه نمی‌توانستم در آن زمینه کاری انجام دهم و من قبل از اینکه جلوی دوربین بروم نمی‌توانستم آن را پیدا کنم چشمی بود که بیمار باشد. چون اعتیاد یک نوع بیماری است و چشم من سالم بود. تنها چیزی که توانست در این زمینه‌ها به من کمک کند کم خوابی و کم غذایی بود که به من یاری رساند.

نگفتید از بازی نقش یک معتاد در فیلمی که کارگردانش  مسعود کیمیایی است؟
روز اول که در مورد نقش با آقای کیمیایی صحبت می‌کردیم به من گفتند که من دوتا نقش معتاد در سینمای ایران داشتم یکی بهروز وثوقی و دیگری فریماه فرجامی که هر دو خیلی عالی بازی کردند. حواست باشد اگر قرار باشد نقشت مانند آنها باشد یا ضعیف‌تر از آنها باشد هر دوی ما باخته‌ایم. این جمله در واقع آن کوک اولیه بود که من تا انتها آن را ادامه دادم.

تجربه کار کردن با مسعود کیمیایی چطور بود؟

من خیلی خوشحالم که کار کردن با ایشان را تجربه کردم و فکر می‌کنم چیزهای که یاد گرفته‌ام یکی از مغتنم‌ترین آموزه‌هایی است که اگر در آینده یک روز بخواهم کارگردانی کنم، بسیار به من کمک خواهد کرد و می‌توانم بگویم که من برای اجرای این نقش چون کم‌خوابی و ضعف جسمانی زیادی را متحمل می‌شدم تمرکز بسیار پایینی داشتم و آقای کیمیایی در این زمینه بسیار به من کمک کردند. من در طراحی و اجرای نقشم بسیار وسواسی هستم، اما در این کار برای اولین بار تجربه کردم که به جای اتکا به خودم به کارگردان اتکا کنم و قشنگ احساس وجود تکیه گاه را می‌کردم.

«خون شد» بدون کیمیایی در جشنواره اکران شد، جای شان حسابی خالی بود…

متاسفانه آقای کیمیایی را در جشنواره نداریم البته می‌توانستیم داشته باشیم. یعنی اتفاقاتی که در هفتمین روز جشنواره و حواشی یک نشست رخ داد در گرفتن این تصمیم بی تاثیر نبود.

آقای کیمیایی قانع شده بود که به جشنواره بیاید؟
من در جریان نیستم که تصمیم نهایی ایشان چه بود! آقای جواد نوروز بیگی، فیلمبردار همراهشان بودند و وقتی با ایشان صحبت کردم از من خواستند در جشنواره حضور پیدا کنم و نوع صحبت کردنشان بسیار امیدوارکننده بود که ممکن است امسال ایشان را در جشنواره داشته باشیم چرا که ایشان پیشکسوت هستند و اگر تصمیمی می‌گیرند که جایی باشند یا نباشند بسیار قابل احترام است و فکر می‌کنم نقد کردن شخصیت ایشان در حد و اندازه من نیست.

امسال سال شلوغی هم در جشنواره داری.
یک خوش شانسی که من داشتم و در شروع کار یعنی بعد از فیلم «ما همه خوبیم» که سال ۸۳ بازی کردم و نقش موفقی بود، خیلی‌ها آن جنس نقش را به من پیشنهاد دادند اما من رد کردم و کاری که استارت آن را زدم این بود که نقش‌های متفاوتی را بپذیرم و خدا رو شکر امسال من در جشنواره سه کار داشتم که هر سه متفاوت بود. 

تجربه سریال در تلویزیون را هم داشتید. فقط همان بازی در ارمغان تاریکی را تجربه کردید؟

نه من بعد از سریال «ارمغان تاریکی» با سریال «سرزمین کهن» همکاری کردم که در دو فاز جوانی و میانسالی نقش حضور داشتم که متاسفانه خود سریال پخش نشد. یک کار دیگر هم داشتم با عنوان «محکومین» که قسمت اول آن را با آقای جمال حاتمی کار کردم.

برای مان از آن نقش ارمغان تاریکی می گویید. نقش جذابی بود و در یاد ماندنی!
یک چیز زیبایی که در این نقش وجود داشت و بیار مرا تحت تاثیر قرار داد عشق آن دو زوج جوان بود. من ادعا می‌کنم که درک عمیقی از عشق دارم و البته هر کداممان یعنی آقای مجیدی و سام هم این درک را داشتیم. به نظرم همین موضوع یک دلیلی بود تا سریال مورد استقبال قرار بگیرد.

این روزها دل را هم در شبکه نمایش خانگی دارید. از این تجربه می‌گویید؟
هر سریالی مدیوم خودش را دارد و من می‌توانم بگویم وقتی شما نقش مکمل بازی می‌کنید با نقش اصلی متفاوت است چون زمان کمتری را در اختیار دارید تا آن کارکتر را به مخاطب برسانی، مخصوصا اگر شخصیت پردازی در داستان مهم باشد و قطعا یک نوشته خوب این ویژگی را دارد. وقتی طول کار و ایفای نقش بیشتر است یعنی تایم بیشتری را داری تا با مخاطبت ارتباط برقرار کنی به همین دلیل فکر می‌کنم تلویزیون، سینما و شبکه نمایش خانگی هر کدام مدیوم خودش را دارد.

از دل انتقاد می کنند که خیلی تجملاتی است.
این سوالاتی است که باید از منوچهر هادی که کارگردان است پرسیده شود چون ایشان یک فکری داشته و آن را ساخته و به هر حال مخاطبان خودش را دارد.

همبازی شدن با سعید راد و بیژن امکانیان و چند بازیگر معروف دهه های ۵۰ و ۶۰ چطور بود؟
تجربه اش چطور بود. بازی مقابل من برای تمام پیشکسوت‌ها احترام قائلم و تمام لحظاتی را که با آنها می‌گذرانم برای من مغتنم است، از آنها یاد میگرم و از حضورشان لذت می برم. همبازی شدن با ایشان بسیار تجربه خوب و لذت بخشی بود.

۲۵۸۲۵۸

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اسکار ۲۰۲۰ خبر زیاد داشت، از تاریخ‌سازی «انگل» تا کنایه برد پیت به سنای آمریکا. در این میان ناتالی پورتمن با لباس ویژه‌اش یکی از خبرهای اسکار نود و دوم بود.

او نام کارگردانان زنی که امسال فیلم‌های قابل اعتنایی ساختند اما در اسکار دیده نشدند روی این لباس گلدوزی کرده بود.

بر لباس ناتالی پورتمن نام فیلمسازانی مثل گرتا گرویگ کارگردان «زنان کوچک»، لورنا اسکارفاریا کارگردانان «تیغ‌زن‌ها» با بازی جنیفر لوپز، لولو وانگ کارگردان «وداع» و سلین سیاما کارگردان «پرتره زنی در آتش» به چشم می‌خورد.

نامزدهای اسکار بهترین کارگردانی این دوره همه مرد بودند. مارتین اسکورسیزی با «ایرلندی»، کوئنتین تارانتینو با «روزی روزگاری در هالیوود»، تاد فیلیپس با «جوکر» و سم مندس با «۱۹۱۷» چشم به این جایزه دوخته بودند که البته سرانجام به بونگ جون هو کارگردان «انگل» اهدا شد.

ناتالی پورتمن سال پیش هم در مراسم گلدن گلوب به نادیده گرفته شدن زنان اعتراض کرد. او که برای معرفی برنده جایزه بهترین کارگردانی روی صحنه رفته بود، معرفی آن‌ها را با تاکید بر مرد بودنشان انجام داد و گفت: «نامزدهای تماما مرد بهترین کارگردانی …»

منبع:‌ سی‌ان‌ان / ۱۰ فوریه

۲۴۱۲۴۱

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، برای سال‌های طولانی جرج برنارد شاو نمایشنامه‌نویش شهیر ایرلندی تنها چهره‌ای بود که هم برنده نوبل و هم برنده جایزه اسکار شده بود. در قرن جدید باب دیلن هم به این غول دنیای ادبیات اضافه شد.

جرج برنارد شاو نویسنده آثاری چون «ژان مقدس» و «سرباز شکلاتی» در سال ۱۹۳۹ برای فیلمنامه «پیگمالیون» جایزه اسکار گرفت. او پیش از آن در سال ۱۹۲۵ برنده نوبل ادبیات شده بود. به این ترتیب پس از برنارد شاو تا پایان قرن بیستم میلادی هیچ‌کس به این مهم دست نیافت.

دومین فردی که نوبل و اسکار را در کارنامه دارد، فردی از دنیای موسیقی است. باب دیلن که سال ۲۰۰۱ برای ترانه‌اش در فیلم «پسران شگفت‌انگیز» برنده اسکار شده بود، در انتخابی غیرمنتظره سال ۲۰۱۶ در جایگاه برنده نوبل ادبیات قرار گرفت.

ال گور سیاستمدار و فعال محیط‌زیست را نیز می‌توان با اغماض به فهرست باب دیلن و جرج برنارد شاو اضافه کرد به این شرط که اسکار مستند «حقیقتی ناراحت‌کننده» را در کارنامه او ثبت کنیم چون این سیاستمدار آمریکایی سال ۲۰۰۷ برنده جایزه نوبل صلح شد.

۲۴۱۲۴۱

فریده سپاه‌منصور هنرمند مجرب سینما، تئاتر و تلویزیون در پاسخ به پرسشی مبنی بر این که آیا شعار سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر با عنوان «با سینما کنار هم باشیم» موفق عمل کرده است یا خیر، گفت: بنده در جشنواره حضور نداشتم و فیلم‌های زیادی را ندیدم اما همین گردهمایی و همبستگی اهالی سینما بسیار خوب است.

وی ادامه داد: به نظرم جشنواره فجر بستری برای رشد نیروهای جوان است و من عملکرد جشنواره را در این راستا مثبت ارزیابی می‌کنم. در این جشنواره فیلم‌هایی را می‌بینم که تجربه دوم یا سوم یک کارگردان جوان است اما واقعا عالی ساخته شده و به قول آقای هوشنگ توکلی عصاره هنری این چهل سال است؛ دقت کنید که اگر به آنان «نه» بگوییم این استعدادها از بین می‌روند و این واقعا حیف است.  

وی با اشاره به تحریم جشنواره فجر توسط عده‌ای از هنرمندان گفت: من قهر کردن را دوست ندارم؛ اصلا چرا باید قهر کنیم؟ بیاییم کار مثبت کنیم و راهکار مناسب را پیدا کنیم. من با اکثر حرف‌های آقای شهاب حسینی درباره عدم تحریم جشنواره موافقم.

وی با اشاره به کم‌کاری خود در عرصه بازیگری بیان کرد: من سالی یک تئاتر بازی می‌کنم؛ چراکه تئاتر انرژی زیادی از من می‌برد و در ۷۲ سالگی فقط می‌توانم یک تئاتر در سال بازی کنم. 

سپاه منصور با اشاره به بازی همسرش هوشنگ توکلی در فیلم سینمایی «شین» گفت: آقای توکلی جزو بازیگران خوب سینمای ما هستند؛ تکنیک‌های خوبی دارند و به قول تماشاگران صدای بسیار خوبی دارند اما بازیگری را دوست ندارند و بیشتر علاقه‌مند به کارگردانی هستند. ایشان تئاتری را در دست اجرا دارند که بنده در آن بازی نمی‌کنم؛ چراکه اصولا وقتی زن و شوهرها در کاری مشترک با هم حضور داشته باشند، دعوایشان می‌شود (با خنده). زندگی ما در حال رسیدن به ۵۰ سال است و بگذارید که آرام باقی بماند.

۲۴۱۲۴۱