دسته: اخبار علم و فناوری

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از دیلی میل، ستاره شناسان برای نخستین بار مولکول‌های اکسیژن را در یک کهکشان خارج ازمنظومه شمسی رصد کردند.

گروهی از محققان در رصد خانه «شانگهای آسترونومیکال» این کشف را انجام داده‌اند. ستاره شناسان با تحلیل امواج نوری که از کهکشان «مارکاریان ۲۳۱» به زمین می‌رسد، متوجه حضور مولکول‌های اکسیژن در آن شدند. این کهکشان در فاصله ۵۸۱ میلیون سال نوری زمین قرار دارد.

جالب آنکه به طور معمول وجود اکسیژن و گازهای دیگر در اتمسفر زمین، خوانش دقیق امواج نوری از کهکشان‌های دوردست را سخت‌تر می‌کند. این امواج نوری به طور معمول در عناصر گازی مختلف جذب یا به وسیله آنها به سمت دیگری تابیده می‌شوند و به همین دلیل خوانش دقیق آنها غیر ممکن است.

اما امواج نوری «مارکاریان ۲۳۱» از «یک شی آسمانی شبه ستاره ای»(QSO)تابیده شده‌اند. اشیا شبه ستاره‌ای طبقه‌ای از اشیاء فراتر از کهکشان راه شیری هستند که از نظر بصری شبیه ستاره هستند اما طیف نوری که می‌تابانند قرمز است. کوازارها منابع امواج رادیویی قدرتمند و شبیه ستاره هستند.

خوانش امواج نور از دو نقطه مختلف انجام شد که یکی از آنها تلسکوپ ۳۰ متری IRAM در گرانادا اسپانیا و دیگری تلسکوپ Northern Extended Millimeter Array در کوه‌های آلپ فرانسه بود.

با توجه به خوانش ها دانشمندان تخمین زدند اکسیژن موجود در کهکشان «مارکاریان ۲۳۱» احتمالاً ۱۰۰ بار بیشتر از مقدار رصد شده در کهکشان راه شیری است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اینترستینگ اینجینیرینگ، محققان انگلیسی بعد از کشف یک روش ژن درمانی در سپتامبر گذشته برای درمان نابینایی حالا توانسته‌اند آن را عملیاتی کنند.

این روش تنها برای افرادی کاربرد دارد که از زمان تولد با مشکل دیستروفی شبکیه دست به گریبان بوده‌اند. مشکل مذکور در اشخاصی به وجود می‌آید که دارای نسخه‌ای معیوب از ژن RPE۶۵ باشند که از پدر و مادر به کودک منتقل می‌شود. مشکل مذکور موجب کاهش تدریجی بینایی کودکان می‌شود. زیرا این ژن وظیفه تغذیه سلول‌هایی را بر عهده دارد که باید نور محیط را جذب چشم کنند.

این نقص در ابتدا موجب کم بینایی در شب شده و در نهایت با نابودی سلول‌های جاذب نور موجب کوری کامل می‌شود. ژن درمانی تا حدی بینایی را به افراد دارای این مشکل باز می‌گرداند. به خاطر همین نسخه‌هایی سالم از ژن RPE۶۵ به پشت چشم تزریق می‌شود و آنها دقیقاً در درون یک ویروس بی آزار جای گذاری می‌شوند.

در نهایت این ویروس به درون سلول‌های شبکیه نفوذ می‌کند و دستورات خود را به پروتئین RPE۶۵ منتقل می‌کند تا بینایی فرد تا حدی احیا شود.

روش مذکور همچنین تنها بر روی کودکانی مؤثر است که بینایی خود را به علت این مشکل هنوز به طور کامل از دست نداده‌اند و برای افراد بالغ کارآیی نخواهد داشت.

۶۱۲۶۴

الماس یکی از سخت‌ترین مواد بر روی کره زمین است. اما دانشمندان روشی جدید برای ایجاد خم و تغییر شکل در آن به وجود آورده‌اند که کلید اصلی این روش استفاده از کوچکترین مقیاس ممکن است. 

محققان با تاباندن یک میدان الکتریکی به نانو ذرات الماس که تنها ۲۰ نانومتر طول داشتند، توانستند بدون شکسته شدن ذرات الماس آن را تا ۹۰ درجه خم کنند. 

از میکروسکوپ الکترونی برای فرایند هل دادن و در نتیجه تولید بار الکتریکی کافی برای خم شدن این ذرات استفاده شد که هیچ گونه آسیب و نقصی را در الماس به وجود نیاورد. این فرایند برگشت پذیر است. 

این دستاورد قابل توجه می‌تواند طیف وسیعی از کاربردها در مورد چگونگی استفاده از الماس در زمینه ذخیره انرژی، مواد حفاظتی و حتی محاسبات کوانتومی داشته باشد. 

دانشمند مواد شناس Blake Regan می‌گوید: الماس، پیشگام برنامه‌های نوظهور در نانوفوتونیک، سیستم‌های مکانیکی میکروالکتریک و محافظت از اشعه است. ما باید بدانیم که چگونه با این مواد در مقیاس نانو رفتار کنیم. چگونه آنها خم می‌شوند، تغییر شکل می‌دهند و شکاف می‌یابند و هیچ کدام از این اطلاعات را برای الماس تک بلوری نداشتیم. 

Regan و همکارانش به تغییر ویژگی‌های مواد هنگام کار با آن‌ها در مقیاس بسیار کوچک، علاقمند هستند. آنها همچنین یک مکانیسم شبیه سازی دینامیک مولکولی را در کنار آزمایش‌های خود انجام دادند تا مکانیسم‌های اساسی را تجزیه و تحلیل کنند. 

آنها حین خم کردن نانو ذرات الماس به جلو و عقب، تغییر شکل پلاستیک را مشاهده کردند، جایی که دیگر ذرات به عقب خم نشدند. این رخ داد زمانی است که بلورهای الماس جهت گیری خاصی پیدا کردند. این تیم همچنین از طریق شبیه سازی یک حالت کربنی جدید را کشف کرد که آن را O8-Carbon نامیدند و زمانی ظاهر می‌شود که الماس تحت فشار قرار می‌گیرد. 

تمامی این دستاوردها هم در زمینه مطالعه الماس و هم علم نانو بسیار موثر هستند و می‌توانند در آینده استفاده‌های کاربردی بیشتری را در پی داشته باشند. 

sciencealert.com

۲۱۲۱

در سال ۲۰۱۸ دانشمندان دستگاه دستی را ابداع کردند که می‌تواند ورقه‌های پوست مصنوعی را مستقیما بر روی نواحی و زخم‌های سوخته چاپ و پرینت کند. 

محقق Axel Gunther می‌گوید: این دستگاه، یک وسیله پخش کننده نوار چسب است که به جای استفاده از نوار چسب، از یک میکرو دستگاه برای پخش کردن بافت استفاده می‌شود. 

سه شنبه گذشته این تیم تحقیقاتی مقاله‌ای از آخرین آزمایش خود بر روی خوک منتشر کرد، تا بتواند استفاده از این دستگاه در کلینیک‌های سوختگی را یک قدم به جلو ببرد. 

در حال حاضر، دانشمندان گزینه‌های مختلفی برای درمان سوختگی‌های شدید دارند که شایع‌ترین آن پیوند پوستی است که شامل از بین بردن بافت آسیب دیده و جایگزینی آن با پوست سالم، از قسمت دیگری از بدن است. اما در بعضی موارد این پیوندها گزینه مناسبی نیستند.

Gunther توضیح داد: در مواردی که بیمار دچار سوختگی پوست ضخیم باشد که هردو لایه فوقانی و تحتانی پوست آسیب دیده باشند، پوست سالم به اندازه کافی برای پیوند وجود ندارد. درمان‌های دیگر مانند استفاده از داربست‌های (Scaffold) کلاژنی و جایگزینی پوستی معایب و عوارض خود را دارند. در این جا استفاده از دستگاهی که می‌تواند پوست جدید را مستقیما روی سوختگی چاپ کند یک مزیت بشمار می‌رود.

این دستگاه با رساندن نوارهای  Bioink(جوهر زیستی) مخصوص به صورت مستقیم به روی زخم‌ها نیاز به وسایل دیگر را از بین می‌برد. این Bioink حاوی پروتئین‌های درمانی و سلول‌های استرومای مزانشیمی است که به سیستم ایمنی کمک و رشد سلول جدید را تشویق می‌کند. 

آزمایش این دستگاه بر روی سوختگی‌های ضخیم پوست خوک با موفقیت انجام شد. نتایج بدست آمده نشان داد که سلول‌های استرومای مزانشیمی زخم‌های بسیاری را بهبود بخشیدند.

sciencealert.com

۲۱۲۱