به گزارش خبرآنلاین، حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی رئیس جمهور صبح امروز (چهارشنبه) در جلسه هیئت دولت گفت: من در اینجا خدمت مقام معظم رهبری قول می دهم، همانطور که ایشان توصیه کردند که دولت باید تا روز آخر به خدمت خود ادامه بدهد؛ خدمت ایشان عرض می کنم دولت با همه توان تا روز آخر، تا ساعت آخر و تا لحظه آخر، مثل روز اول با همان روحیه و نشاط و بدون توجه به حاشیه سازی ها، خدمت به مردم را ادامه می دهد.
وی ادامه داد: مردم عزیز هم بدانند ما قوای سه گانه تحت لوای هدایت های مقام معظم رهبری، هدف ما این است که نگذاریم آمریکا موفق شود، نگذاریم صهیونیسم موفق شود و نگذاریم ارتجاع منطقه موفق شود و به اهداف مورد نظر دست پیدا کنیم.
به گزارش خبرآنلاین، حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی رئیس جمهور صبح امروز (چهارشنبه) در جلسه هیئت دولت گفت: از آغاز حرکت ما در برجام یک مثلث شوم با آن مخالف بود. این مثلث شوم صهیونیسم، ارتجاع و تندروهای آمریکا بودند. تلاش آنها از اول این بود که این توافق به نتیجه نرسد.
روحانی گفت: صهیونیستها و ارتجاع منطقه در جریان مذاکرات به اروپا رفتند تا توافقات را برهم بزنند. البته تاخیر ایجاد کردند زیرا قرار بود در آذر ۹۳ توافق نهایی شود، بنابراین برای نابودی این توافق ناموفق بودند اما همین مثلث شوم روند خود را ادامه داد مخصوصا در سال ۹۵ که شاهد بودند ایران و منطقه از این توافق منتفع میشوند بنابراین با قدرت بیشتری به میدان آمدند.
وی ادامه داد: رژیم فعلی آمریکا که در توهمات بود و تندروها در حال فعالیت بودند و نتایج حرکت های خود را نمیتوانستند درست ترسیم کنند. هدفشان این بود که شکستن این توافق به گردن ایران بیافتد یعنی آمریکا حرکتی انجام دهد و متقابلا ایران از توافق خارج شود و بعدا بگویند ایران این توافق را کنار گذاشته است.
اهم اظهارات وی را در ادامه به نقل از مهر بخوانید؛
* هوشمندی ایران این بود که نگذاشت این توطئه محقق شود و ثابت کرده است که مقصر اصلی قانون شکنان آمریکا هستند. البته دولت فعلی آمریکا معیار هیچ چیزی نیست.
*ما روند پایان تحریم تسلیحاتی ایران را با دقت تحت نظر قرار دادیم. کشورهای ۱+۴ باید بدانند در این مساله تنها بحث منافع ایران و روابط ایران با آنها یا روابط ایران با کشورهای منطقه مطرح نیست بلکه حفظ حقوق بین الملل و چند جانبه گرایی و ارزش توافقات بین المللی مطرح است
روحانی: از تریبونها استفاده جناحی نکنیم/تسلیم آمریکا نخواهیم شد
* اگر ۱+۴ با دقت عمل نکنند و تحت تاثیر آمریکا قرار بگیرند ضربه اساسی به مقررات بین المللی زدند و این به ضرر همه خواهد بود.
* تا امروز آمریکا در حرکت های سیاسی و حقوقی در طول ۲ سال گذشته شکست خورده است و امیدواریم با هوشیاری کشورها بخصوص ۱+۴ آمریکا همچنان ناموفق باشد و ما بتوانیم در شرایط مناسب جبران آنچه برای این توافق پیش آمده را توسط ۱+۴ شاهد باشیم.
* ایران تسلیم زور و فشار از طرف قدرت های بزرگ بویژه آمریکا نبوده و امروز هم تسلیم نخواهد شد. ایران منزوی نشده و نخواهد شد. اگر بتوانند حرکتهای توسعهای ایران را هم کند کنند، اما این حرکتها متوقف نخواهد شد.
* البته این دولت فعلی آمریکا نمیتواند معیار هیچ چیزی باشد. بر مبنای عملکرد کاخ سفید امروز ما نمیتوانیم میزان و معیاری قرار دهیم برای این که توافقی را بررسی و مورد سنجش قرار دهیم. چرا که آنها از همه توافقات بین المللی از آب و هوا گرفته تا بهداشت جهانی، یونسکو و بسیاری از توافقاتی که با کشورهای مختلف داشتند بدون دلیل خارج شدند بنابراین اینها معیاری نیستند.
* اینها سکویی درست کرده بودند که با این سکو همواره بتوانند امنیت ملی ایران را در خطر قرار بدهند آن سکو فصل ۷ منشور و قطعنامههایی بود که در سازمان ملل و در شورای امنیت علیه ایران تصویب کرده بودند. ما این سکو را تخریب کردیم سکویی که دشمنان ایران آماده کرده بودند تا از آن علیه امنیت ملی ایران استفاده کنند، آن سکو با این توافق از بین رفت.
* البته هیچ در حوادث بعدی و مسائل امروز و فردا ایران را نمیتواند سرزنش کند. ایران در چهارچوب معیارهای حقوق بین الملل، معیارهای سیاسی، عرف بینالملل و معیارهای اخلاقی حرکت کرده و اگر دیگران تخلفی انجام دادند این به معنای آن نیست که ایران در این ماجرا مقصر هست.
*ما در هفتههای آینده یک امتحان و آزمایش دیگر پیش رو داریم و آن حفظ یکی از دستاوردهای این توافق است که پایان تحریم تسلیحاتی ایران است و این موضوعی است که ما همچنان با دقت آن را تحت نظر قرار دادیم.
* امروز همه دوستان آمریکا و بخش بزرگی از ملت آمریکا هم قبول دارند که حرکات اینها به ضرر خود ملت آمریکا و دوستان آمریکا است، آنچه که جمهوری اسلامی ایران به عنوان دستاورد این حرکت داشت، خوشبختانه به عنوان دستاوردهای اصلی همچنان محفوظ مانده است. همه تبلیغاتی که در طول سالیان دراز علیه ایران میشد که ایران مخفیانه تمام تعهدات بین المللی خود را زیر پا میگذارد را روشن کردیم که بیاعتبار و بیاساس و فعالیت هستهای ایران همواره در چارچوب مقررات بینالمللی بوده است.
* در بک جمع شورای حکام، حدود ۹ یا ۱۰ کشور با توطئه آنها مخالفت کردند و تسلیم آنها نشدند و دو کشور بزرگ روسیه و چین در برابر این حرکت خلاف مصلحت جامعه بین الملل ایستادگی کردند. ایران منزوی نشده و نخواهد شد و حرکت های توسعه ای ایران متوقف نخواهد شد.
*{ همه طرح هایی که امروز پیش می بریم و در طول این هفته ها افتتاح می شود و افتتاح خواهد شد، نشان این است که آنها به اهداف خودشان دست نخواهند یافت}: البته فشار و سختی در این شرایط برای مردم عزیز ما هست و متاسفانه آمریکاییها همواره علیه منافع ملت ایران در طول دهه های گذشته و مخصوصا در سالهای اخیر پافشاری کردند اما به اهدافی که مورد نظر آنها است هرگز نخواهند رسید.
* ما در این دو سال و چند ماه که در سخت ترین فشار و تحریم بودیم خوشبختانه با ایستادگی و مقاومت مردم و فداکاری همه کارآفرینان، کشاورزان و صنعتگران و خادمین ملت، نشان دادیم در سال ۹۸ که هم توانستیم تورم را در پایان سال نسبت به سالهای قبل کاهش دهیم و هم به نتیجه رسیدیم رشد اقتصادی بدون نفت ما مثبت بوده است. رشد کشاورزی ما بالای ۸ بوده و در صنعت هم رشد بسیار خوبی داشتیم. امیدواریم امسال هم در بخشی از صنعت، کشاورزی و خدمات در بعضی از بخش ها شاهد کنترل فشارهایی باشیم که امروز علیه ما وجود دارد.
* کشور ما چند ماهی است که با ویروس کرونا مواجه شده است که در این مدت دو ماه شدت بیماری در مناطق مرکزی و شمالی کشور را شاهد بودیم. در این دو ماه فشار زیادی بر کشور وجود داشت که آمار فوتیها سه رقمی شده بود اما توانستیم از ۲۶ فروردین ماه بر موج اول بیماری غالب شویم و در ماه اردیبهشت یک نوع آرامش نسبی را مردم ما احساس کردند. در اواخر خرداد ماه با موج دوم بیماری روبرو شدیم که این موج دیگر در مرکز و شمال کشور نبود بلکه بیشتر در جنوب کشور و مناطق مرزی و غرب کشور بود. البته در یک استان شرقی نیز این موج بیماری را شاهد بودیم.
* موج دوم از موج اول شدیدتر و متأسفانه مردم عزیز ما فکر کردند که به طور کلی از کرونا عبور کردیم به همین دلیل همکاری و مراعاتی که در موج اول از سوی مردم داشتیم از سوی مردم کمتر شد. امروز نیز نیازمند همکاری و همراهی مردم هستیم. ما به حول و قوه الهی در یک ماه آینده از این موج نیز عبور می کنیم.
*{ با اشاره به گزارش وزیر بهداشت در جلسه امروز هیئت دولت}: گزارش وزیر بهداشت حاوی خبر خوشحال کننده ای بود و نشان می دهد در برخی از استان هایی که در هفته های پیش با سختی روبرو بودیم مانند خوزستان، هرمزگان و کرمانشاه امروز شاهد یک آرامش نسبی هستیم و می توانیم بگوییم از آن حالت پیک کم کم در حال عبور هستیم.
* این خبر به ما می گوید که اگر همه دست به دست هم دهیم در این موج دوم نیز به خوبی می توانیم عمل و از آن عبور کنیم. سلامت مردم اولویت اول و اقتصاد و معیشت اولویت دوم دولت است که شاهد خواهیم بود با همراهی هم به یک نقطه آرامش خواهیم رسید. خوشبختانه مراعات مردم در یکی دو هفته اخیر بیشتر شده و توجه بیشتری به پروتکل های بهداشتی داشته اند که جا دارد در این جا از زحمات صدا و سیما، متخصصین و توصیه های مقام معظم رهبری تشکر کنم.
* امروز شاهد یک فاصله گذاری اجتماعی هستیم و آن جلساتی که در اردیبهشت و اوایل خرداد مانند عروسی و عزا و … برگزار می شد، کاهش پیدا کرد. خواهش ما از مردم این است که از تجمع بپرهیزند و سبک زندگی خود را با شرایط امروز کشور منطبق کنند.
* برای پرهیز از اجتماعات، دولت با به تأخیر انداختن برگزاری آزمون ها موافقت کرد تا در یک شرایط بهتری این آزمون ها اجرا شود. به استان ها نیز این اختیار را داده ایم که زمانی که در وضعیت هشدار قرار می گیرند خودشان اقدامات لازم را انجام دهند.
* رعایت پروتکل های بهداشتی قطعاً می تواند به نتایج خوبی برسد و ما در هفته های آینده شاهد نتایج خوب خواهیم بود. عقدها می تواند برگزار شود اما عروسی ها و اجتماعات بماند برای فرصت مناسب.
* ما در ماه های اولیه با کرونا مواجه بودیم ولی آمار و ارقام نشان میدهد در خرداد، وضع ما از اردیبهشت بهتر بوده و وضع ما در اردیبهشت از فروردین و اسفند سال قبل بهتر بوده است. روند به تدریج اصلاح میشود. رشد صنعتی ما در خرداد از اردیبهشت بیشتر بوده و قابل مقایسه نیست و ما رشد ۱۰ درصدی را شاهد هستیم. این یعنی حرکت به سمت رشد اقتصادی شروع شده و مشکلات کمتر شده است.
* ما ۳۱ مرز زمینی با کشورهای همسایه داریم و در پایان سال گذشته و اوایل سال جاری، همه این مرزها بسته بودند. در حال حاضر ۲۱ مرز بازگشایی شده است. پس ما قدم به قدم به مشکلات فائق می شویم و شرایط ما بهتر میشود.
*{ با اشاره به سخنان اخیر مقام معظم رهبری }: مقام معظم رهبری خطاب به نمایندگان ملت سخنرانی بسیار مهمی را ایراد کردند که من می خواهم اینگونه از آن برداشت کنم که مقام معظم رهبری مثل همیشه در این شرایط سختی که ما در آن قرارگرفتیم راه حل را انسجام، وحدت، تعاون و دست هم گرفتن دیدند.
* همه ما می دانیم که در کشور ما طبق قانون اساسی تفکیک قوا داریم و سه قوه به نوعی در فعالیت خودشان در چارچوب قانون اساسی استقلال دارند اما این تفکیک قوا و استقلال به معنای تعارض قوا نیست. از سوی دیگر به معنای اهداف مستقل نیز نیست. قوای سه گانه هر کدام وظایفی دارند و وظایف خود را انجام می دهند اما هدف همه آنها یکی است که خدمت به مردم است. همه قوای سه گانه به تعبیر شهید مدرس نوکر مردم هستند. حتی به تعبیر شهید مدرس، انبیاء نیز برای نوکری مردم آمده بودند. آنها نیز مبعوث شدند کهبه مردم خدمت کنند و کار دیگری نداشتند. آنها برای هدایت و کمک به مردم آمده بودند.
* همه قوای سه گانه باید مسابقه برای نوکری مردم بگذارند نه چیز دیگر. اعمال و رفتار ما باید در جهت یاری مردم باشد. در این شرایطی که مردم در سختی قرار دارند. مردم از ما توقع ندارند، این تریبونها را آنها در اختیار ما قرار دادهاند. اگر امروز تریبونی در اختیار من و نمایندگان مجلس است، مردم به امانت در اختیار ما قرار داده اند. این تریبون ها برای این است که درد مردم و مشکلات مردم از آن گفته شود.
* این تریبونها برای آن است که درد و مشکل مردم را تبیین و برای آنها راه حل پیدا کنیم و در مقابل دشمنِ مردم بایستیم و مقاومت کنیم. نباید از تریبون برای مبارزات انتخاباتی و جناحی استفاده کنیم، مردم چنین اجازهای به ما ندادند.
* در جلسه با روسای دو قوه یک بیان داریم و یک هدف را تبیین میکنیم. ما باز هم به عنوان دولت دست دوستی به سوی دو قوه دیگر دراز می کنیم. افتخار ما این است که به مردم خدمت میکنیم.
* به مقام معظم رهبری قول میدهم همانطور که ایشان توصیه داشتند که دولت باید تا روز آخر به خدمت خود ادامه دهد، اعلام میکنم که دولت با همه توان تا ساعت و لحظه آخر مثل روز اول با همان روحیه و نشاط، بدون توجه به حاشیه سازی، خدمت به مردم را ادامه میدهد.
* مردم عزیز ما هم بدانند که قوای سه گانه، تحت لوای هدایتهای مقام معظم رهبری، نخواهد گذاشت تا آمریکا، صهیونیسم و ارتجاع منطقهای موفق شود و ما به اهداف مورد نظر دست پیدا کنیم.
* دولت دوازدهم در آستانه پایان کار است. ما در آستانه ورود به مرداد هستیم و تا مرداد سال بعد، یک سال زمان کار دولت دوازدهم است و ما یک سال فرصت خدمت به مردم را داریم. این سال، سخت ترین پایان سال کاری همه دولتها است. هر دولتی را مقایسه کنیم که در سال پایانی با مشکلاتی روبرو بوده، این دولت سخت ترین سال پایانی خود را دارد. ولی دولت با نشاط، با روحیه و امید به خدمت ادامه می دهد.
* باید از مردم عزیز کشورمان تشکر کنیم. تحمل، صبر و آستانه تحمل مردم نسبت به فشارها به گونه ای بوده که ما باید در مقابل آنها سرتعظیم فرود بیاوریم. هزینه ای که مردم ما پرداخت می کنند، برای استقلال کشور است.
* همه دنیا میدانند که اگر ایران می خواست استقلال نداشته باشد و میخواست در مقابل قدرت های بزرگ تسلیم شود، این مشکلات اقتصادی را نداشت. اما ایران حاضر نشده است تا استقلال خود را بفروشد و قدرت ملی خود را تضعیف کند.
* این ایستادگی مردم، ارزش بزرگ ملی است و هیچکس حق ندارد در برابر ارزش ملی مردم و از ارزش ملی کشور، کاسبی کند. این ارزش ملی برای مردم بوده و آنها برای آن استقامت کردهاند.
* مردم همدیگر را در مبارزه با کرونا و حل مشکلات اقتصادی یاری می کنند.
* تجربه در کرونا نشان داد که حاکمیت واحد، راه اصلی برای حل مشکل کشور است. همه باید حاکمیت واحد را در مقابل بیماری و هم در برابر مشکلات اقتصادی حفظ کنیم و قطعا با این کار بر مشکلات فائق خواهیم شد و شرایط را بهتر کنیم. آمار نشان می دهد که اگر در برخی موارد ما مشکل داریم، در برخی موارد دیگر شرایط بهتری پیش روی ماست.
* اینجا ما به مردم عزیز و رهبر انقلاب قول میدهیم که دولت با همه توان و امکانات برای رسیدن به اهداف بزرگ ملی، تا ساعت و لحظه آخر با قدرت و پایداری به وظایف خود عمل خواهد کرد.
کنایه معنادار محمد مهاجری به صدور مجوز برای رائفیپور
به گزارش خبرآنلاین، محمد مهاجری، فعال رسانه ای اصولگرا در واکنش به مجوز صادر شده برای علی اکبر رائفی پور توسط ستاد امر به معروف و نهی از منکر در اینستاگرام نوشت:
آفرین به هوشمندی ستاد امر به معروف
برای آقای رائفی پور مجوزی صادر شده که او می تواند برای امربه معروف و نهی از منکر مسئولین، مغازه و تشکیلات راه بیاندازد.
این اقدام عکس العملهای منفی به همراه داشته اما من اقدام ستاد امربه معروف و… را تحسین می کنم چون :
۱-ناظمهای مدرسه گاهی برای مصون ماندن دیگران از آزار و اذیت دیگر دانش آموزان، بی انضباط ترین و بداخلاق ترین ها را مبصر کلاس می گذاشتند.
۲-با این اقدام، طرف را گذاشته اند سر کار که بیکار نباشد و برود زیرزیرکی آن کار دیگر بکند.
۳- به میدان آوردن او موجب فرحناکی و خنده بسیاری از مردم را در فضای مجازی فراهم می کند. و کدام کاری “معروف” تر و پسندیده تر از این که در این روزگار کرونایی، تو خلقی را بخندانی.
فقط ۲ سوال بی ربط و غیرمهم هم باقی می ماند :یکی اینکه هزینه این کارها را چه کسی پرداخت می کند؟ دوم اینکه در مغازه آقای رائفی پور،حلیم چه کسی را هم می زنند؟
جواب این ۲ سوال نه به ستاد امربه معروف مربوط است، نه به من و نه به شما که این متن را می خوانید!
کنایه معنادار محمد مهاجری به صدور مجوز برای رائفیپور
«در آستانه ورود به قرن جدید قرار گرفتهایم. متاسفانه منازعات بیهوده بر سر مسائل کماهمیت در میان نخبگان سیاسی کشور سبب معطوف شدن نگاهها به منافع کوتاهمدت شده است. سر و صداهای فاقد ارزش بنیادی، منجر به کمتر شنیده شدن صدای پای تغییر جهان و کاهش اهمیت ایران در سالهایی نهچندان دور شده است.
در آستانه ورود به قرن جدید، چشمانداز ایفای نقش موثر در جهان و کسب قدرت اول در منطقه در لابهلای انبوهی از اسناد به دلیل دیده نشدن الزامات آن، گویی در بایگانیها به سر میبرد. مسئولیت همه ما در قبال ایران و آینده آن، فهم الزامات و ایجاد زمینههای آن برای ارتقای نقش کشورمان در آینده منطقه و جهان است. امروز، طرح این پرسشها ضروری است که با کدام اندازه اقتصادی و چه ظرفیتهایی وارد قرن جدید میشویم؟ کشورهای جهان و منطقه به چه میزان به تولیدات داخلی ما وابستگی دارند؟ چه روشهایی برای تبدیل ظرفیتهای انسانی، فنی و علمی کشور برای افزایش مزیتهایمان داریم؟ چقدر ساختار نهادهای اجتماعی – فرهنگی ما متناسب با ایرانی درجایگاه بالاتر است؟ ذهنیت جامعه و از همه مهمتر، ذهنیت نخبگان ما تا چه حد ظرفیت انطباق با کسب مزیت در دنیای پیش رو را دارد؟
اینها پرسشهایی است که پاسخ به آنها مستلزم تحقیقات و مطالعات جدی است. من معتقدم اولین گام در این مسیر، تغییر ذهنیت نخبگان سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ما برای دستیابی به یک اشتراک ذهنی است.
من در این مقاله قصد دارم به یک اتفاق مهم و قابل توجه که قابل تاخیر نیست و ضرورت دارد که از همین امروز به آن پرداخته شود، اشاره کنم:
تغییرات ژئوپلیتیکی در جهان در شاهراههای هوایی، دریایی، زمینی و همچنین اطلاعاتی – ارتباطاتی در حال شکلگیری است.
ظرفیتهای ژئوپلیتیک منحصر به فرد ایران
در چند دهه اخیر به علل مختلف از جمله جنگ، تحریم، محدودیتهای سیاسی اعمالشده علیه ایران و فقدان برنامهای راهگشا نه تنها نتوانستهایم این موقعیت را ارتقا بخشیم، بلکه دچار کاهش آن نیز شدهایم. در چند سال اخیر که ناگزیر درگیر مناقشات گوناگون اعم از داخلی و خارجی بودهایم، به مرور نقشههای راه ژئوپلیتیک جدیدی پیرامون ما شکل گرفته است؛ به طوری که در چند سال آینده چشم ما باز خواهد شد و جهانی پیرامون خود خواهیم دید که مزیت قابل توجهی در آن نخواهیم داشت. بنابراین جانمایی صحیح کشور در بین زنجیرههای تولید جهانی و ایفای نقش و به دست آوردن مزیت در منظومههای جدید که بعضا در حال شکلگیری هستند، بسیار ضروری و نگاهی استراتژیک به امروز و آینده ایران است.
گلایه ربیعی از دروغپردازی، تحلیلهای بدبینانه و مغرضانه علیه برنامه جامع ۲۵ ایران و چین
بدون شک بعد از جهان دوقطبی، پیشبینی میشد علاوه بر آمریکا و اتحادیه اروپا با چند منظومه از جمله شرق آسیا، شبهقاره هند، روسیه و پیرامون روبهرو شویم. تلاش برای منظومه شدن جهان اسلام با توجه به وابستگیهای سیاسی به یک آرمان دست نیافتنی تبدیل شده است.
گرچه امروزه حضور جریان ترامپ فشار برای کاستن از ارزشهای سایر منظومهها حتی اروپا است ولی این امر، کوتاهمدت خواهد بود.
نگاه استراتژیک و آیندهنگر به ایران ایجاب میکند ما با هر یک از منظومهها بتوانیم در تعاملات راهبردی قرار بگیریم. نتیجه فقدان چنین نگاهی در دهههای گذشته تخلیه تدریجی ظرفیتهای تجاری ما حتی در حوزه همسایگانمان بوده است. نگاه کنید به برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس، برخی همسایگان ما در شمال و شمال غرب کشور که در حال به خدمت گرفتن ظرفیتهایی هستند که به طور ذاتی متعلق به ایران بوده و آنها در حال تبدیل شدن به کانونهای منطقهای مراودات و شبکههای راهبردی تجارت در جهان هستند. نگاه کنید به جادهها و مسیرهایی که در دنیا از شرق به غرب در حال شکلگیری است. تلاشهای ضد ایرانی آمریکا و منافع خاص اقتصادی کشورها، همبستهای ایجاد کرده است که به مرور با جا ماندن ما در مسیرهای اصلی بینالمللی در تبادل انرژی، کالا و دانش، مزیتهای ما رو به کاهش خواهد نهاد.
برای تامین منافع ملی درازمدت نیازمند تفاهمهای استراتژیک با منظومههای بزرگ و اتحادیههای منطقهای مختلف هستیم.
مساله برتری دادن یکی از منظومهها بر دیگری نیست، بلکه استفاده حداکثری از همه ظرفیتهایی است که هر یک از منظومهها میتوانند در اختیار توسعه و امنیت ایران قرار بدهند.
در این چارچوب تقسیمبندی بر اساس خطوط تمایز میان غرب و شرق تنظیم نمیشود و قضاوت در افکار عمومی داخلی بر اساس جناحبندیهایی که هنوز خود را مکلف به برتری دادن کشورهای غربی یا کشورهای شرقی در مواجهه با هم میبینند، نمیتواند سنگ محک معتبری برای داوری پیرامون سیاست خارجی ایران از جمله قرارداد همکاری ایران و چین باشد.
وظیفه سیاست خارجی تسهیل همه شرایطی است که زمینه را برای توسعه همهجانبه کشور مهیا میکند و در سیاست خارجی دولت یازدهم و دوازدهم که بر اساس تعامل سازنده با جهان پایهگذاری شد، همواره این هدف مد نظر بوده؛ چه وقتی که سیاست خارجی ما با برجام، هدف عادیسازی روابط خارجی ایران را دنبال میکرد و چه وقتی امروز در اعلام برنامهریزی ۲۵ ساله با چین، همان هدف را با ابزارهای دیگری جستوجو میکند. مساله اصلی، روح حاکم بر این رخدادهای به ظاهر متفاوت است که از سوی منطق یکسانی پشتیبانی میشود.
برنامه جامع ۲۵ ساله با چین در همین چارچوب دنبال شده است که متاسفانه دستخوش تحلیلهای بدبینانه، سطحی، نادرست و بعضا مغرضانه شده است. مغرضانه را برای آنان به کار بردم که در رسانههای فارسیزبان وابسته به دلارهای نفتی و گروههایی غیر خیرخواه برای ایران مدام در حال دروغپردازی در این زمینه هستند. یک روز از واگذاری چابهار، یک روز قشم و کیش، یک روز فروختن آینده نفت و گاز و یک روز حضور ۵ هزار نیروی امنیتی در ایران سخن به میان میآید. هرچند این برنامه در صورت عقد تفاهمهای اولیه برای نهایی شدن در معرض افکار عمومی و مبادی عمومی تصمیمگیری قرار خواهد گرفت.
این به نفع آینده ایران است که با درک تغییرات ژئوپلیتیک اقتصادی جهان، مزیت خود را در تفاهمهای راهبردی بلندمدت با منظومهها و کشورهای مختلف جستوجو کنیم. این روشی است که منفعت ملی ایران امروز و فردا در آن است که نهتنها با کشور چین بلکه با تمامی کشورهای موثر به تفاهمهای بلندمدت دست یابیم.»
مرعشی: لازم است دولت با همراهی ملت مشکلات را حل کند
حسین مرعشی، فعال سیاسی اصلاحطلب و سخنگوی حزب کارگزاران سازندگی، در تحلیل آنچه در یک سال آینده خواهد گذشت، به «شرق» گفت: «در وهله نخست باید بدانیم که انتخابات سال آینده فرصتی بسیار بزرگ برای کشورمان است که بتوانیم در پی آن روابط بین دولت و ملت را تقویت کنیم تا بتوانیم با همکاری هم در برابر فشارهای ظالمانه نظامهای سلطهگر ازجمله آمریکا ایستادگی کنیم و همتمان بر آن شود که موقعیت و قدرت جمهوری اسلامی ایران در عرصه جهانی تقویت شود. باید با امید فراوان برای ساماندادن به اوضاع تلاش کنیم و از فرصت تاریخی انتخابات ۱۴۰۰ استفاده کنیم و هم مردم درباره اهمیت انتخابات سال آینده آگاه باشند و هم مسئولان نظام؛ اما واقعیت این است که امروز در شرایط سختی به سر میبریم و مردم برای تأمین هزینههای اولیه زندگیشان هم دچار مشکلاند. تردیدی نیست که برای حل مشکلات موجود به یک خیزش ملی راستین نیاز است؛ بهنحویکه دولت با همکاری و همیاری ملت سعی در رفع مشکلات موجود داشته باشد». او ادامه داد: «دولت در شرایط فعلی کار خاصی نمیتواند انجام دهد و از قضا هر دولت دیگری هم در شرایط کنونی قرار میگرفت، نمیتوانست کاری کند. ما در سال گذشته به دلیل تحریمهای ظالمانه از درآمد صد میلیارددلاری فروش نفت محروم شدیم. واقعا دولت چه میتواند بکند؟ اگر بخواهد هزینهها را کنترل کند، باید نیروها را تعدیل کند و اگر چنین کند، بر بیکاری دامن زده است و اگر تعدیل نکند و بخواهد دیوانسالاری موجود را حفظ کند، باید منابع تأمین هزینهها را قرض کند. در کشور نیازهایی وجود دارد که باید رفع شوند. مردم ایران مانند مردم کره شمالی زندگی نمیکنند که مصرفشان پایین باشد و اصلا مردم ایران به مصرف بالا عادت کردهاند. همیشه فروشگاههای ما پر از کالا بوده است؛ بنابراین دولت نمیتواند با حداقل مصرف کشور را اداره کند. البته در مقطع کنونی با هماهنگی دولت و مجلس میتوان ترمیمهای اندکی انجام داد؛ اما ترمیم اساسی در مقطع کنونی امکانپذیر نیست».
سلامتی: باید مشکلات کشور را با ارادهای مانند ایام کرونا حل کنیم
محمد سلامتی، فعال سیاسی اصلاحطلب هم درباره این بحث به «شرق» گفت: «مهمترین مسئله این روزهای کشور اقتصاد و معیشت است و اگر موضوع تولید در کشور حل و متعاقبش اشتغال ایجاد شود، میتوان امید داشت که بخشی از مشکلات موجود رفع شود. این بحث را با ذکر مثال نوع مدیریت در ایام کرونا ادامه میدهم. شما ببینید که دولت چطور توانست به طور نسبی شیوع بیماری کرونا را کنترل یا دستکم از میزان جانباختگان بکاهد؟ با توجه به نقایص موجود در دولت کمتر کسی انتظار داشت که دولت بتواند از پسِ این مسئولیت برآید؛ اما برآمد و نسبتا خوب عمل کرد. ما از کشورهای اروپایی و آمریکا در کنترل کرونا بهتر عمل کردیم؛ زیرا موضوع ملی قلمداد شد و همه مسئولان موظف شدند که برای رفع بحران تلاش کنند. من چند سال پیش گفتم که مشکل اقتصادی مهمترین موضوع کشور است و گرچه برجام تصویب شده است؛ اما نتایج اقتصادی برجام تا دو سال آینده در اقتصاد ایران دیده نمیشود؛ هرچند که برجام با عهدشکنی آمریکا دچار مشکلات جدی شد. من در آن مقطع هشدار دادم که جدای از برجام باید به تولید داخلی متکی باشیم و اجازه ندهیم که تولید کاهش یابد؛ زیرا برای جبران لطمات گستردهای که دولتهای نهم و دهم به اقتصاد کشور وارد کرده بود، ضرورت داشت که تولید اولویت کشور باشد. از سوی دیگر باید مشکل بیکاری حل میشد. وزارت امور خارجه هم باید در بازاریابی جهانی وارد میشد و سفرا موظف میشدند که در کشورهای مختلف زمینه صادرات کالاهای ایرانی را فراهم کنند. اکنون هم مانند آن روزها همچنان مشکلات اقتصادی بر جای خود باقی است؛ اما ما یک تجربه بیشتر از آن زمان داریم و آن مدیریت در ایام کروناست. مدیریت کرونا معلوم کرد که اگر مسئولان به صورت یکپارچه به همراه اراده مردم مترصد حل مشکل باشند، میتوانند و این یک امر محال نیست».
روزنامه زنجیرهای آرمان در نوشتهای با عنوان «تکرار ۲ خرداد، ۷۶ در ۱۴۰۰» نوشت: یکسال تا پایان دولت یازدهم و جلوس حسن روحانی بر کرسی ریاستجمهوری باقی مانده است، به همین دلیل، گمانهزنیها درباره رئیسجمهور سیزدهم از هماکنون در جریان است. شاید انتخابات ۱۴۰۰ را بتوان انتخاباتی مبهم دانست. از سوی دیگر نمیتوان این واقعیت را نادیده گرفت که بخشی از اصلاحطلبان ناامیدترین گروه برای نشاندن کاندیدای خود بر کرسی ریاستجمهوری هستند.
از سوی دیگر همگان شاهد بودند از انتخابات ریاستجمهوری ۱۳۸۴ جریان اصلاحات برای معرفی کاندیدا مانعی در مقابل نداشت اما مهم آن بود که این کاندیداها هر یک به دلیلی از سوی شورای نگهبان از لیست کاندیداها حذف میشدند، حتی آیتا… هاشمیرفسنجانی با آن سبقه مدیریتی مشهود نتوانست در سال ۹۲ جواز حضور در انتخابات بهعنوان کاندیدا را دریافت کند؛ بنابراین سادهانگاری است اگر تصور شود کاندیداهای جریان اصلاحات همانند سال ۷۶ میتوانند در عرصه حضور داشته باشند.
اصلاحطلبان قائل به حذف و کنار رفتن از عرصه نیستند چراکه در انتخابات ۱۳۷۶ مشابه شرایط فعلی را تجربه کرده بودند، بدین شکل که تلاش زیادی صورت گرفت تا به جامعه چنین القا شود ناطق نوری گزینه اصلح و موردتایید است اما در نهایت رای مردم به نام کاندیدای رقیب او به صندوق ریخته شد. تکرار ۲ خرداد ۷۶ در سال ۱۴۰۰ مستلزم معرفی کاندیداهایی از سوی اصلاحطلبان است که به تایید شورای نگهبان برسد.
اصلاحطلبان با درک برنامه رقیب برای حذف پلهبهپله آنها از کرسیهای تاثیرگذار در اصلاح کشور برنامهای برای تحریم یا عدم معرفی کاندیدا برای انتخابات ۱۴۰۰ ندارند و حتی برخی از آنها تاکید دارند که برخلاف سالهای ۹۲ و ۹۶ که از حسن روحانی به عنوان چهره اصولگرای اعتدالی حمایت کردند قصد ائتلاف با جریانی را ندارند و بهطور مسلم کاندیداهای آنها دارای شناسنامه اصلاحطلبی خواهد بود.
آرزو اندیشی و روحیه درمانی این روزنامه در حالی است که اولاً طیف موسوم به چپ (که خاتمی نامزد آن بود) در سال ۷۶ خود را منتقد وضع موجود و دولت مستقر جا زده بود؛ هر چند که پنهانی با کارگزاران به ائتلاف رسیده بود.
اما امروز مردم کارکرد پرخسارت طیف ائتلافی مذکور در دولت و مجلس دهم را به وضوح مشاهده کردهاند و اتفاقاً بخش عمدهای از مصائبی را که بر سرشان آمده زیر سر «تکرار»های مشخص خاتمی میدانند.
ثانیاً طیف یاد شده در سال ۹۲ محمدرضا عارف و در سال ۹۶ جهانگیری را درون گود رقابت داشتند اما هر دو بار طبق نظرسنجیها یقین کردند نامزد آنها ۸ تا ۱۰ درصد رأی بیشتر ندارد. این واقعیت در انتخابات مجلس، به واسطه بیاعتنایی مردم به نامزدهای اصلاحطلبان به ویژه در تهران کاملاً خودنمایی کرد.
با این اوصاف میتوان گفت انتخابات ۱۴۰۰، نه شبیه انتخابات ۷۶ بلکه شبیه انتخابات ۸۴ است.
به گزارش خبرآنلاین، با آنکه بعد از انقلاب مسئولیت هایی مثل عضویت در هیات اجرایی همه پرسی ۱۲ فروردین یا ریاست ستاد بازرسی انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی داشته اما اغلب سال های حیات سیاسی «مصطفی آقامیرسلیم» چندان خوش یمن پیش نرفت، خاصه آنجا که تلاش کرد گام هایی بلند در عرصه سیاست بردارد چیزی جز ناکامی نصیبش نشد.
سال ۶۰ ابوالحسن بنی صدر اولین رئیس جمهور تاریخ ایران تصمیم گرفت نخست وزیر خود را از دل حزب جمهوری اسلامی معرفی کند. با این حال حزب جمهوری که اکثریت مجلس را در دست داشت به مصطفی میرسلیم رای نداد. این اولین بار بود که میرسلیم در انتخاب شدن شکست می خورد اما آخرین بار نبود و دست کم یک بار دیگر در انتخابات ۹۶ از سوی حزبش که حالا موتلفه کنار گذاشته شد.
مردی در جایگاه اشتباهی
میرسلیم بعد از ناکامی از به دست آوردن پست نخست وزیری برای سالهای سال دیگر خود را در معرض انتخاب قرار نداد و همه مسئولیت های سیاسی اش از قائم مقامی وزارت کشور گرفته تا مشاوره تحقیقات رئیس جمهور انتصابی بود.
تا آنکه مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی در سال ۷۲ برای وزارت ارشاد دولت خود میرسلیم را به مجلس معرفی کرد. این بار مجلس به او رای داد اما هنوز که هنوز است برای خیلی ها جای سوال است که چرا هاشمی سکان فرهنگ را به دست میرسلیم سپرد؟
میرسلیم جا پای عارف میگذارد؟
این وزارتخانه با آنکه از سال ۶۵ به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تغییر نام داده بود اما وضعیت دوران وزارت میرسلیم در این وزارتخانه را چنان ارزیابی می کنند که بیشتر می توان از نام ارشاد استفاده کرد، وزیری که هنرمندان کارنامه او را پر از سانسور و محدودیت میدانند. بعد از دوران وزارتش از او درباره آخرین فیلمی که تماشا کرده است پرسیدند و او پاسخ داد: «خوشبختانه بعد از وزارت ارشاد دیگر ناگزیر نیستم فیلم تماشا کنم.» جمله دیگر میرسلیم که بعدها در انتخابات علیه او استفاده شد به میانه بد او با مطبوعات برمیگشت که روزگاری گفته بود: «مطبوعات شعور استفاده از آزادی را ندارد.»
۲۲ سال حضور نامحسوس در سیاست
بعد از دوران وزارت میرسلیم حضوری نامحسوس و آرام در دنیای سیاست داشت و باز هم بر مسندهای انتصابی مثل عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام یا معاون فرهنگی اجتماعی مرکز تحقیقات استراتژیک نشست تا آنکه در انتخابات ۹۶ بازهم هوس سیاست به سرش افتاد و تصمیم گرفت خودش را در معرض انتخاب شدن قرار دهد، اما این بار در سطح ریاست جمهوری.
او ابتدا به نام نامزد حزب موتلفه پا در میدان گذاشت اما همانند سال ۶۰ که حزب جمهوری حاضر نشد نخست وزیری را به میرسلیم بسپارد، حزب موتلفه هم در بزنگاه نهایی، دست رد به سینه میرسلیم زد. حزب موتلفه پیش از انتخابات و در همراهی با گزینه جمنا، در بیانیه ای از کناره گیری میرسلیم به نفع ابراهیم رئیس خبر داد اما میرسلیم تکذیب کرد و تا آخرین روز انتخابات مانده بود، ولو به قیمت آنکه فقط یک درصد رای یعنی زیر ۵۰۰ هزار رای به دست بیاورد.
او که عزم خود را برای رسیدن به پاستور جزم کرده بود، در ایام تبلیغات انتخاباتی سعی کرد خود را چهره ای ضدفساد نشان دهد حتی به قیمت آنکه در برابر دیگر کاندیداهای اصولگرایان بایستد. میرسلیم البته دیگر رقبا را هم بی نصیب نگذاشت و گاه و بیگاه به روحانی و جهانگیری می تاخت تاجایی که تکه کلامش «اینو چی می گی آقای روحانی؟» بر سر زبان ها افتاد. نتیجه اما بازهم چیزی جز شکست برای او نبود.
می دانستم و نگفتم، اما حالا می گویم
چالش ضدفسادی که او در انتخابات ۹۶ کلید زده بود به همان ایام ختم نشد و پس لرزه های آن شدیدتر از زلزله اصلی بود. او بعد از انتخابات خود را وارد چالشی جدی با محمدباقر قالیباف کرد و تا انتخابات ۹۸مجلس ادامه یاف. او سال ۹۶ در مصاحبه ای با روزنامه ایران گفته بود که از تخلفات شهردار تهران خبر داشته است اما بازگو کردن این تخلفات را در صورتی که قالیباف به دور دوم انتخابات میرفت موکول کرده بود. عضو حزب موتلفه پس از این مصاحبه مرتب در رسانه ها و فضای مجازی به قالیباف تاخت و در صفحه توییتر خود نوشت: «سرانجام تخلفات شهرداریهای مناطق آشکار خواهد شد؛ تخلفاتی که قالیباف نیز شخصا از آن می نالید. کتمان آن به بهانه وحدت، جفا به اصولگرایی است.»
چالش میرسلیم با قالیباف با نزدیک شدن به موعد انتخابات مجلس یازدهم عمیق تر شد، انتخاباتی که دو کاندیدای ریاست جمهوری ۹۶ عزم ورود به آن را داشتند. دو کاندیدایی که حالا آمده بودند که اگر ردای ریاست جمهوری به تنشان قواره نشد ردای ریاست مجلس را بر روی دوش اندازند. میرسلیم اینبار هم بازی ضدفساد را در مقابل قالیباف به راه انداخت و جدی تر از قبل دنبال کرد.
میرسلیم که این بار برای ریاست مجلس خود را آماده می کرد چند روز پیش از انتخاب هیات رئیسه در توئیتی نوشت: «هر کسی نامزد عضویت در هیات رئیسه میشود باید وجدانا بررسی کند انتخاب او چه هزینهای بر حیثیت نظام تحمیل میکند.»
میرسلیم برای سومین بار از سوی حزبش کنار گذاشته شد؟
میرسلیم البته اینبار هم در ابتدا حمایت حزب متبوعش برای ریاست مجلس را داشت اما در بزنگاه نهایی زمزمه هایی مخالفت از درون حزبش به گوش رسید. اسدالله بادامچیان دبیر کل این حزب وی را نامزد اصلح برای ریاست دانست و در توئیتر نوشت: «آقای مهندس سیدمصطفی میرسلیم پیشنهاد حزب موتلفه اسلامی برای ریاست مجلس یازدهم است. حزب موتلفه اسلامی در جمع بندی به این نتیجه رسیده که گزینه اصلح و ارجح، برای ریاست مجلس یازدهم آقای مهندس سیدمصطفی میرسلیم است.»
اما حمیدرضا ترقی، از دیگر اعضای حزب موتلفه سخنانی دارد که نشان می دهد که حمایت نشدن میرسلیم از سوی حزبش به بار سوم رسیده (دست کم بخشی از حزب). ترقی نامزدی میرسلیم برای ریاست مجلس را تصمیم شخصی و نه حزبی دانسته است و به روزنامه سازندگی گفته: بحث کاندیداتوری میرسلیم در انتخابات که حزب با آن موافق بود اما در ارتباط با حضور در رقابت برای ریاست مجلس، تا مرحله بررسی و کاندیداتوری در فراکسیون در مجلس، حزب موتلفه مصوبه داشت که ایشان نامزد شوند تا نتیجه اولیه در فراکسیون مشخص شود. زمانی که فراکسیون جمعبندی کرد و کاندیدای خود را مشخص کرد، دیگر حزب مصوبهای در ارتباط با این مسئله نداشت و آقای میرسلیم اقدام شخصی خود را انجام دادند.
دست خالی میرسلیم از صندلی ریاست در مجلس
در نهایت میرسلیم با ۱۲ رای در انتخابات مجلس در برابر قالیباف با ۲۳۰ رای شکست سنگینی متحمل شد. با بازماندن میرسلیم از ریاست، تصور می شد او مسئولیتی مثل ریاست یکی از کمیسیون ها را به عهده بگیرد، در گمانه زنی ها صحبت از کمیسیون صنایع که مرتبط با تحصیلات او بود می شد. با این حال میرسلیم وارد رقابت در آن کمیسیون نشد و ترجیح داد سراغ کمیسیون اصل ۹۰ برود و خود را رقابت بر سر ریاست این کمیسیون آماده کند تا شاید اینبار از جایگاه ریاست نظارتی ترین کمیسیون مجلس پیگیر شعارهای ضدفساد خود شود اما اینبار هم درهای ریاست به رویش باز نشد و خودخواسته از رقابت کنار کشید.
او در نامه ای اعتراضی نسبت به اینکه هیات رئیسه مجلس به جای دو کاندیدا پنج کاندیدای ریاست این کمیسیون معرفی کرد از نامزدی انصراف داد و نوشت: «توضیح اینکه حساسیت و اهمیت اقدامات این کمیسیون ایجاب میکند که شایستهترین فرد برای ایفای خدمات مدیریتی آن انتخاب شود و لذا قانونگذار وظیفه تشخیص آن فرد را به عهده هیاترئیسه محترم قرار داده است و تایید آن با رای مجلس انجام میگیرد. تشخیص شایستگی را هیاترئیسه محترم باید بر مبنای ملاکهای که به وظایف کمیسیون اصل ۹۰ برمیگردد با تدوین جدول امتیازات داوطلبان انجام میداد و کارشناسانه مشخص میکرد که چه نامزدهای مناسبترند. این کار را نباید خود نامزدها مدعی شوند چون قبیح است و نباید به صحن مجلس واگذار کرد زیرا گرفتار رایزنیهای غیررسمی خارج از قوارههای شایسته سالاری میشود.»
میرسلیم، عارف مجلس یازدهم است؟
زندگی میرسلیم در چند سال اخیر به گونه ای بوده که در پیش بینی آینده پارلمانی اش در ۴ سال پیش رو برخی او را «عارف» مجلس یازدهم می دانند، فردی که ابتدا از انتخابات ریاست جمهوری به شهرت سیاسی خود افزود اما ناکام ماند و سپس سودای مجلس و ریاست آن را داشت.
میرسلیم در اولین راند رقابت با رقیب اصلی یعنی قالیباف شکست را تجربه کرده است. او البته بعد از این شکست گویا رویه سکوت و باز نکردن تریبونش در مجلس را دنبال می کند و بیشتر علاقمند است با توئیت زدن مواضعش را علنی کند.
اما سوالی که پاسخ دادن به آن زمان می برد این است که آیا سرنوشت سیاسی میرسلیم هم مثل محمدرضا عارف خواهد بود؟ کمتر کسی است که معتقد نباشد رفتاری که عارف در مجلس دهم پیش گرفته بود منجر به شکست او شده است. اینکه میرسلیم هم در ادامه شکست هایش این شکست را نیز تجربه خواهد کرد یا آنکه خط بطلانی بر روی شکست هایش می کشد به زمان بیشتری نیاز دارد.
به گزارش خبرآنلاین، صحن علنی مجلس شورای اسلامی امروز یک دستور کار مهم داشت. انتخاب رئیس کمیسیون اصل ۹۰ از بین ۴ کاندیدای معرفی شده به صحن مجلس امروز برگزار شد و نمایندگان از بین حجتالاسلام سیدمحمود نبویان، حجتالاسلام نصرالله پژمانفر، سیدنظامالدین موسوی و حسن شجاعی که کاندیدای تصدی ریاست کمیسیون اصل ۹۰ بودند در نهایت نمایندگان با ریاست پژمانفر بر این کمیسیون موافقت کردند.
صابر سرحدی زاده صبح چهارشنبه با تایید خبر درگذشت پدرش به خبرنگار سیاسی ایرنا گفت: او بر اثر ایست قلبی در بیمارستان لواسانی تهران دارفانی را وداع گفت.
شادروان سرحدیزاده دبیرکل و بنیانگذار حزب اسلامی کار از مبارزان علیه دستگاه ستمشاهی بود که در نیمه اول دهه ۱۳۴۰ خورشیدی به دلیل فعالیت در حزب ملل اسلامی بازداشت و روانه زندان شد.
این فعال سیاسی پس از انقلاب، سه دوره نمایندگی مردم را برعهده داشت و در دولت نخستوزیر دوران جنگ، وزیر کار و امور اجتماعی بود.
سرحدی زاده همچنین سمتهایی چون عضویت در شورای سرپرستی، قائممقام بنیاد مستضعفان و ریاست شورای سرپرستی زندانها را برعهده داشت.
سرحدیزاده، نماینده ادوار مجلس و وزیر پیشین کار درگذشت
جدای از سوالات مجری این برنامه گفت و گو محور و پاسخ های رییس مجلس، برخورد مجری با رییس مجلس قابل توجه و تامل بود.
به نظر می رسید نوع سوالات و همچنین برخورد مجری شبکه یک با رییس مجلس با موارد مشابه گذشته متفاوت بود.
این که مجری برنامه باید و حتما احترام مهمانش را به جای آورد از اصول حرفه ای یک مصاحبه کننده خوب است اما نوع سوالات و حتی نوع عبارات به کار رفته هم باید حرفه ای باشد.
نوع عبارات و جملات مجری یا خبرنگار باید به نحوی باشد که ضمن احترام به مصاحبه شونده این برداشت در مخاطب ایجاد نشود که بین خبرنگار و فردی که با او مصاحبه انجام می شود رابطه رییس و مرئوس برقرار است.
این اتفاق اما در گفت و گوی امشب شبکه یک از همان ابتدای مصاحبه روی داد. آنجا که مجری خطاب به قالیباف گفت:« آقای دکتر خیلی متشکریم که ما را برای این مصاحبه به حضور پذیرفتید».
مصاحبه دیشب شبکه یک با رییس مجلس می توانست خیلی بهتر باشد
یک مجری و خبرنگار حرفه ای جز در مواردی خاص که مصاحبه شونده از مقام بالای معنوی و مذهبی برخوردار باشد به مصاحبه شونده اش نمی گوید «خیلی متشکریم که مار را به حضور پذیرفتید.»
در هنگام سوالات هم مجری برنامه شبکه یک چنان با احتیاط و محافظه کارانه از رییس مجلس سوال می کرد که انگار کارمند قالیباف است و حال روبروی رییسش نشسته و سوالاتی باب دلخواه او مطرح می کند.
البته هیچ بعید نیست سوالات مطرح شده با مشاوران رسانه ای رییس مجلس هماهنگ شده باشد و مجری هم در این ماجرا بی تقصیر، اما لااقل نوع کلمات و عبارات و زبان بدن مجری می توانست حرفه ای باشد تا لااقل کمی از ایرادات مصاحبه اش کم کند.
