دسته: فرهنگ و هنر

به گزارش خبرنگار مهر، نخستین رویداد رقابتی تولید انیمیشن با محوریت زندگی و سیره اخلاقی سپهبد شهید قاسم سلیمانی به همت شتاب‌دهنده «رضوان» و مشارکت معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، معاونت فضای مجازی صداوسیما، مرکز پویانمایی صبا و شبکه کودک طی روزهای سه‌شنبه ۱۵ تا پنجشنبه ۱۷ بهمن‌ماه و اختتامیه آن روز جمعه ۱۸ بهمن‌ماه در سالن آمفی تئاتر جهاد دانشگاهی دانشگاه شریف برگزار شد.

اسدالله دیانتی دبیر این رویداد در گفتگو با خبرگزاری مهر از دستاوردهای این جشنواره و برنامه‌ریزی برای ادامه راه در این زمینه می‌گوید.

* نخستین رویداد رقابتی تولید انیمیشن با چه اهدافی برگزار شد؟

رویدادهای رقابتی انیمیشن یکی از برنامه‌های شتابدهنده رضوان است که به نوعی می‌توان آن را درگاه ورودی شتابدهنده رضوان معرفی کرد. اگر چه شتابدهنده‌ها درگاه‌های متنوعی را طراحی می‌کنند اما یکی از مهم ترین روش‌های ورود توسط تیم‌های خلاق، حضور در رویدادهای رقابتی است.

البته رویکرد شتابنده رضوان تنها معطوف به انیمیشن نیست و حوزه‌های دیگری مانند بازی‌های رایانه‌ای و زنجیره ارزش در حوزه فرهنگی و هنری را هم شامل می‌شود. ما برای اولین بار این رویداد را طراحی کردیم و مزیت‌های زیادی برای تیم‌های شرکت‌کننده در نظر گرفتیم. یکی از مهمترین اتفاقات این بود که همه تیم‌ها را از نظر عملی پیش از شروع رویداد و حتی ارائه ایده، بررسی کردیم. مزیت دیگر این بود که تیم‌ها یک تجربه تولید صنعتی داشته باشند. ضمن اینکه سطح توانایی و ظرفیت کاری تیم‌ها به حامیان و سفارش دهندگان رویداد، معرفی می‌شوند و این باعث می‌شود تا سفارشات دیگری را هم دریافت کنند. با توجه به اینکه بخش زیادی از تولیدات انیمیشن توسط سازمان‌ها و ارگان‌ها سفارش داده می‌شود، ما با این زمینه‌ای که فراهیم کردیم تیم‌های برتر و کاربلد را به سازمان‌های دولتی و غیردولتی برای تولید محتوا معرفی می‌کنیم.

در جریان ترور ناجوانمردانه شهید سلیمانی جامعه تشنه شنیدن و دانستن درباره زندگی و سیره اخلاقی این شهید بزرگوار بوده و هست. موضوع دیگر تولید محتوی در یک سطح قابل توجه و عرضه است. ما سازمان‌هایی را هدف گذاری کردیم که پس از  تولید محتوی بتوانند آن را در معرض نمایش و عرضه مخاطبان خود قرار دهند. شبکه‌های تلویزیونی و صفحات مجازی از بسترهای ارائه و انتشار محتواهای این رویداد هستند.

* چه تعداد در این رویداد شرکت کردند؟

ظرفیت نسبتا محدودی برای این رویداد داشتیم، البته برای نخستین رویداد ظرفیت مناسبی بود. هدف گذاری ما روی ۲۵ تیم انیمیشن‌ساز بود که الحمدالله محقق شد و این ۲۵ تیم ۹۲ نفر را شامل شد.

* در طول برگزاری سه روزه این رویداد، تیم‌های شرکت‌کننده چه مراحلی را پشت سرگذاشتند؟

پیش از شروع رویداد، راهنمایی‌های محتوایی شروع شد و تیم‌ها با اساتید حوزه فیلمنامه و محتوی در ارتباط بودند. فیلمنامه نوشته و در اختیار تیم‌های تولید قرار داده شد. بعضا تیم ها، ایده‌ای برای فیلمنامه داشتند و آن را ارائه دادند سپس ایده مورد بررسی و هدایت قرار گرفت. مخاطبین تولیدات این رویداد به ۳ رده؛ کودک، نوجوان و عام تقسیم بندی شدند. تیم‌های تولید از ساعت ۹ صبح روز ۱۵ بهمن ماه تا ۹ صبح روز ۱۸ بهمن فرصت تولید آثار را داشتند. برای تیم‌ها ۳ روز حضور در قرنطینه تولید و در مجموعه باشگاه کسب و کار دانش بنیان جنب دانشگاه شریف پیش‌بینی شده بود.

گروه‌ها در این مکان استقرار پیدا کردند و در کنار تیم‌ها اساتید فنی، محتوایی و هنری حضور یافتند و راهنمایی لازم را انجام دادند. طی برگزاری رویداد از یکسری از مسئولین دعوت شد تا از نزدیک از این فرایند و اتفاق فرهنگی بازدید کنند. چه سازمان‌ها و مدیرانی که در برگزاری رویداد کمک و همیاری کردند و یا برعکس بدلایلی چون عدم آشنایی یا توجیه رویداد ما از همراهی و حمایت شان محروم شدیم.

* دلیل قرنطینه کردن شرکت‌کنندگان در این رویداد چه بود؟

برگزاری رویداد در قالب ۷۲ ساعت یک شیوه و روش برگزاری است. بی شک در رویدادهای بعدی ما مدل‌های دیگری را اجرا خواهیم کرد. البته برگزاری رویداد سه روزه مزیت زیادی هم برای ما و هم برای تیم‌ها داشت. حضور تیم‌ها در مجموعه اتفاق، یک طوفان فکری برمی‌انگیزد. برای افراد شور و نشاط جذابی ایجاد می‌کند. از نظر علمی و هنری کار و فعالیت تیم‌ها در کنار یکدیگر برکات زیادی دارد. بعضی از تیم‌ها توانمندی خوبی در زمینه تولید دارند، اما مدیریت کردن زمان را تجربه نکرده‌اند.

در واقع مدیریت زمان ختم به مدیریت هزینه می‌شود. این رویداد با این رویکرد می‌تواند تولید ما را به سمت صنعتی شدن پیش ببرد. البته صنعتی شدن نه به این معنی که کیفیت فدای کمیت شود. تصور ما این است که اگر بخواهیم در این صنعت موفق شویم باید یاد بگیریم که زمان و هزینه‌های مان را مدیریت کنیم. در واقع یک کنترل پروژه علمی اتفاق بیفتد تا ما نتایج روشنی بدست بیاوریم.

* سقف زمانی آثار تولید شده چگونه بود؟

هیچ محدودیتی برای گروه‌ها قائل نشدیم. حتی نوع تکنیک اجرایی تولیدات را هم محدود نکردیم. اما خروجی آثار از حداقل یک دقیقه تا حداکثر ۲ دقیقه و سی ثانیه تجاوز نکرد.

* بعد از پایان رویداد چه برنامه‌ای برای آثار تولید شده و نفرات برتر در نظر گرفته شده است؟

از میان ۲۵ تیمی که در رویداد حضور داشتند پتانسیل و توانایی آنان شناسایی شد. چند اتفاق برای گروه‌های با توان بالا رخ داد. برخی از این گروه‌ها در قالب استارت آپ مراجعه خواهند کرد و ایده‌های خود را طرح می‌کنند و ما در قالب سرمایه گذاری از آنها حمایت می‌کنیم. برخی از افراد جذب تیم‌های تولیدی ما خواهند شد.

در زمینه آموزش تکنیک‌های مختلف انیمیشن را در قالب برگزاری دوره‌هایی برای متقاضیان برگزار خواهیم کرد. همچنین حامیان رویداد در طول سال نیازمند تولید محتوی هستند که بخشی از نفرات و گروه‌های برگزیده، این تولیدات را برعهده خواهند گرفت. ضمن اینکه آقای لیوانی مدیر مرکز صبا قول حمایت ویژه در قالب یک قرارداد حرفه‌ای با یکی از گروه‌های شرکت کننده در رویداد را دادند که در نوع خود اتفاق مبارک و منحصر بفردی است. برخی از آثار و تیم‌ها هم توسط مرکز صبا، حوزه هنری کودک و نوجوان، مرکز متنا و ۲ سرمایه گذار خصوصی حمایت شدند.

* شتابدهنده یعنی چه و چه کارکردی در صنعت انیمیشن و سرگرمی دارد؟

امروزه شتابدهنده‌ها خصوصا در حوزه فناوری به همت معاونت علمی ریاست جمهوری مطرح شده‌اند. اگر جهش علمی خوبی را در کشور شاهد هستیم بخشی از آن ثمره تلاش شتابدهنده‌ها هستند. بعضا شتابدهنده‌ها قالب شتابدهنده را دارند اما عنوان شتابدهنده را ندارند. یکسری تیم ها، مجموعه‌ها یا نفراتی هستند که ایده‌های خلاقانه دارند و این ایده‌ها می‌تواند منجر به ایجاد شغل و درآمد یا محصول شود. به عنوان مثال بسیاری از اپلیکیشن‌هایی که در دنیا وجود دارد در ابتدا یک استارت آپ یا تیم کوچک بودند.

شتابدهنده مثل پدری که به فرزند کوچکش دوچرخه‌سواری یاد می‌دهد مراحل یادگیری و آموزش را با او تکرار و آموزش می‌دهد. در شتابدهنده‌ها هم همین اتفاق می‌افتد. در واقع ما زمینه را فراهم می‌کنیم برای تیم‌هایی که قصد دارند یک موضوع یا محصول را به نتیجه اقتصادی برساند. در دنیا انیمیشن به عنوان یک صنعت اقتصادی و تجاری مورد توجه قرار گرفته است. یک کاراکتر یا برندی خلق می‌شود و حول آن یکسری ارزش افزوده ایجاد می‌شود و با این زنجیره ارزشی که بوجود می‌آید یک صنعتی را به جریان می‌اندازند و عده زیادی مشغول به کار می‌شوند.

از سوی دیگر تاثیرگذاری‌های فرهنگی خودشان را روی جامعه فرهنگی هدف می‌گذارند. ما تلاشمان این است که در شتابدهنده رضوان در حوزه صنایع سرگرمی و نه تنها انیمیشن این کار را پیش ببریم. شتابدهنده می‌تواند با جذب و بررسی یک تیم که یکی از راه‌های آن برگزاری رویداد هست، استارت آپ را تشکیل و سرمایه‌ای برای تولیداتشان جذب کند و پس از مدتی که استارت آپ توانست روی پای خودش بایستد از مجموعه شتابدهنده خارج شود. البته شتابدهنده در این فرایند سهام دار استارت آپ می‌شود.

* آیا این رویداد در سال‌ها و دوره‌های آتی با موضوعات دیگر برگزار خواهد شد؟

حتما در طرح جامع شتابدهنده، ما سالانه بین ۱۲ تا ۲۴ رویداد را برگزار خواهیم کرد. موضوعات مختلف و متنوعی را برای رویدادها در نظر گرفتیم که امیدواریم بتدریج در آینده نزدیک یکی یکی آنها را با مراکز و سازمان‌های مختلف شروع می‌کنیم. شبکه کودک جزء اولین مجموعه‌هایی بود که اعلام آمادگی کرد برای برگزاری تعدادی رویداد در حوزه محتوای مربوط به مخاطب کودک، در حال حاضر ما در نظر داریم رویداد بعدی را با موضوع گردشگری برگزار کنیم. اینکه قالب رویداد؛ انیمیشن، بازی، پوستر و یا گونه دیگری باشد منوط به مذاکره و درخواست مجموعه‌های سفارش دهنده در حوزه تولید محتوا است.

* ارگان‌ها و سازمان‌های رسمی چه اندازه در مشارکت این رویداد همکاری داشتند و انتظار شما برای دوره‌های آتی از آنان چیست؟

برای برگزاری این رویداد به بسیاری از نهادها مراجعه کردیم. علیرغم شعارهای قشنگ و جذابی که خیلی از سازمان‌ها و ارگان‌ها ارائه می‌کنند متاسفانه قریب به اتفاق آنان تقریبا هیچ حمایتی از این رویداد نکردند. با وجود اینکه طرح جامع و کامل و شفافی آماده شده بود با وجود قول‌های اولیه همکاری در ادامه این اتفاق رخ نداد. اما معاونت فضای مجازی صدا و سیما، بنیاد حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس واقعا از نظر محتوا، تامین جوایز برگزیدگان و کمک مان کردند. برخی سازمان‌ها از جمله مثل مرکز صبا و شبکه کودک و یا حوزه هنری کودک و نوجوان و مرکز متنا کمک معنوی کردند.

* این گونه رویدادها چه ارزش افزوده‌ای برای هنرمندان و سازمانهای فرهنگی و هنری می‌تواند داشته باشد؟

تمرین کردن برای نگاه درست در تولید یکی از ارزش افزودهای مهم برای هنرمندان و سازمان‌های مرتبط است. یکی از مواردی که برای دستیابی به آن وقت گذاشتیم، رسیدن به محتوای رویداد بود. با اقتضای زمانی که پیش آمد بررسی کردیم دیدیم یکی از محتواهایی که جامعه نیاز دارد موضوع حاج قاسم سلیمانی هست. در حوزه تجارت و صنایع فرهنگی تصمیم سازمان و هنرمندان باید موضوع و محتوا و هدف گذاری خود را نسبت به نیاز جامعه مخاطب بررسی کنند، در غیراین صورت ممکن است روی موضوعی کار کنند که اصلا جامعه نیاز ندارد و از لحاظ تجاری هم منجر به شکست شود. آن ارزش افزوده‌ای که برای این موضوع ایجاد می‌شود این است که یکسری ظرفیت شناسایی می‌شوند.

ممکن است یک سازمان در طول سال سی محصول را به ۳۰ تیم یا یک تیم تولید کننده واگذار کند. وقتی این سفارش را به مجموعه رویداد می‌دهد ما آن ۳۰ تیم را مثل همین رویداد در ۷۲ ساعت پیوسته یا ناپیوسته یا نهایتا ۱۰ روز جمع و آثار را تولید می‌کنیم. پروژه‌ای که باید یکسال زمان صرف آن بشود را با پیش تولید ظرف مدت زمان حداکثر یک ماه به سرانجام می‌رسانیم. این موضوع از نظر زمان و هزینه می‌تواند ارزش افزوده بسیاری برای هنرمندان و سازمان‌ها ایجاد کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، نیکیتا پرل والیگوا بازیگری که در فیلم زندگینامه‌ای دیزنی با عنوان «ملکه کاتوه» بازی کرده بود، برمبنای اخبار روزنامه‌های اوگاندا در ۱۵ سالگی درگذشت.

والیگوا سال ۲۰۱۶ به تومور مغزی مبتلا شده بود و با انجام معالجات سال بعد به نظر می‌رسید بهبود یافته باشد. با این حال سال ۲۰۱۹ یک تومور دیگر در سرش یافته شد.

میرا نیر کارگردان «ملکه کاتوه» تلاش‌هایی را سازماندهی کرد تا بتواند در طول فیلمبرداری این فیلم به معالجات والیگوا کمک کند.

در این فیلم این دختر نوجوان در نقش دختری به نام گلوریا بازی کرده که دوست نزدیک موتسی شخصیت اصلی فیلم است و به او یاد می‌دهد چگونه شطرنج بازی کند. این فیلم برمبنای داستان واقعی موتسی که موفق‌ترین شطرنج‌باز اوگاندا بود ساخته شد. وی سه بار قهرمانی نوجوانان اوگاندا را کسب کرد و در ۴ المپیاد جهانی نماینده کشورش بود.

لوپیتا نیونگ او و دیوید اویلو بازیگران این فیلم بودند که در نقش مادر موتسی و معلم شطرنج او بازی کردند. این فیلم سال ۲۰۱۶ اکران شد.

والیگوا در زمان مرگ دانش آموز دبیرستان گیازا بود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، «انگل» ساخته بونگ جون هو در تعطیلات آخر هفته ۵.۵ میلیون دلار فروخت که به معنی افزایش ۲۳۴ درصدی فروش بلیت آن پس از اسکار است. این فیلم بزرگ‌ترین موفقیت فروش برای یک فیلم را پس از کسب اسکار در یک دهه اخیر رقم زد و این رکورد را به نام خودش ثبت کرد.

در مجموع تنها ۷ روز پس از کسب اسکار فروش «انگل» ۸.۸ میلیون دلار بوده است که ۲۰ درصد آن در سرزمین مادری‌اش بوده است.

«انگل» تاکنون بیش از ۴۴ میلیون دلار در آمریکا فروخته که یک نتیجه عظیم برای یک فیلم خارجی است.

این فیلم ۱۲.۷ میلیون دلار نیز در همین آخر هفته در بازار خارج از آمریکا فروش کرده و مجموع فروشش را به ۱۶۱ میلیون دلار رسانده است. در مجموع این فیلم تاکنون در سراسر جهان ۲۰۴ میلیون دلار فروخته است.

«انگل» نخستین فیلم غیرانگلیسی زبان در تاریخ اسکار است که موفق شد جایزه بهترین فیلم سال را از آن خودش کند. این فیلم از ۶ نامزدی اسکار جایزه بهترین فیلمنامه اوریجینال، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم بین‌المللی را هم برد.

این فیلم در آمریکای شمالی اکنون ۲۰۰۱ سالن سینما را در اختیار دارد که بیشترین سالن نمایش برای یک فیلم خارجی زبان است. این تعداد بیشترین سالن سینما پس از اختصاص ۲۵۰۳ سالن سینما به فیلم «جنب و جوش کونگ فو» در سال ۲۰۰۴ است.

تمامی حقوق این سایت برای خبرآنلاین محفوظ است.
نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است.
Copyright © ۲۰۱۸ khabaronline News Agancy, All rights reserved

ملیکا رضی که به تازگی نمایش «کابوس‌های مرد مشکوک» را در تماشاخانه سنگلج به صحنه برده است در این باره به خبرنگار مهر گفت: این اثر نمایشی نوشته محمدحسین ناصربخت است که پیش از این در جشنواره نمایش‌های آئینی و سنتی نیز روی صحنه رفته بود. برای اجرا با مشاوره آقای ناصربخت تنظیم تازه‌ای روی نمایشنامه صورت گرفته است و نزدیک به یک ماه و نیم نیز برای اجرای عمومی آن تمرین داشته‌ایم.

وی درباره داستان نمایش توضیح داد: داستان این اثر نمایشی به زمان شورش چاله میدان اشاره دارد که توسط زنان و برای اعتراض به مشکل نان شکل گرفت. زنان چاله میدان در اعتراض به کمبود نان و گرسنگی، جلو کالسکه ناصرالدین شاه را می‌گیرند و در واقع دست به شورش می‌زنند. در این میان مردی به نام اسمال کبریت ساز در خواب می‌بیند که او را به جای فردی به نام اسمال پهلوان اشتباه گرفته‌اند و او در تمام این مدت در حال ثابت کردن این است که فرد مورد نظر نیست و در نهایت هم مفقودالاثر می‌شود.

این کارگردان تئاتر یادآور شد: چون بیشتر اتفاقات نمایش در خواب می‌گذرد ما توانستیم از مجالس شادی‌آور زنانه و سیاه‌بازی در اجرا وام بگیریم. در واقع سیاه و ارباب راویان اصلی داستان بوده و آن‌ها هستند که ابتدا متوجه شورش زنان می‌شود.

رضی در پایان درباره فضاسازی و صحنه‌پردازی نمایش بیان کرد: تلاش شده در طراحی صحنه، آکسسوار و فضاسازی نمایش فضایی ملموس خلق شود تا مخاطبان از دیدن اثر لذت ببرند. همچنین وجود موسیقی زنده ایرانی نیز یکی از جذابیت‌های کار است که فضای دلنشینی را رقم می‌زند. بازیگران نمایش نیز شامل سه گروه بازیگران اصلی، گروه تقلید و گروه سیاه پوش هستند.

نمایش «کابوس‌های مرد مشکوک» به نویسندگی محمدحسین ناصربخت و کارگردانی ملیکا رضی از روز جمعه ۲۵ بهمن ساعت ۱۸:۳۰ در تماشاخانه سنگلج روی صحنه رفته است.

در این نمایش بازیگرانی چون امین اکبری‌نسب، پیمان یاقوتی، امیررضا جلالی، مسعود پورجمشید، کوروش رخشنده پی به ایفای نقش می‌پردازند.

سایر عوامل این نمایش عبارتند از بازیگران سیاهپوش: محمد مهدی هاتفی، صدرا میرزایی، محمد حسین تاجیک، امیر حسین حجتی، کسری ریاحی وفا، گروه تقلید زنانه: عسل کاوئی، زهرا رحمتی علایی، الهه عباسی، یاسمن بخشی، کیمیا جعفری، علیرضا ابوطالبی، سانیا آقایی، دستیاران کارگردان: الهام سلیمی، محمدمهدی هاتفی، آهنگساز: بنیامین قهرمان، نوازنده تنبک: محمدمهدی سعادتی، نوازنده ویولن: فاطمه کاظمی، نوازنده تار: علی سوهانی، طراح صحنه: پیمان یاقوتی، طراح لباس: ملیکا رضی، طراح پوستر و بروشور: آزاده سرلک، عکاس و ساخت تیزر: امیر شیخ‌زاده، دستیار نور: نیلوفر آقازاده.

اکبر عالمی کارشناس پیشکسوت هنر و رسانه درباره سیاست تولیدی شدن بخشی از برنامه‌های زنده تلویزیون در گفتگو با خبرنگار مهر بیان کرد: ابتدا بگویم که بهتر است به جای پخش زنده از واژه «پخش مستقیم» استفاده کنیم. به کار بردن پخش زنده این تلقی را به وجود می‌آورد که باقی برنامه‌ها مرده است! با این حال پخش مستقیم یا پخش زنده (با احتساب غلط مصطلح) نوعی نشاط و انرژی ظاهری و باطنی دارد و دو سمت گوینده و شنونده خود را همدل می‌کند. حتی اگر از نظر طرح مساله ذائقه‌ها با هم تطبیق نداشته باشد.

وی افزود: من معتقد هستم یک شبکه تلویزیونی محبوب، شبکه‌ای است که برنامه‌های پخش مستقیم خود را بیشتر کند و فقط فیلم و سریال‌ها، آثاری باشند که از پیش تولید شده باشد. تلویزیون امروز برای اینکه بتواند محبوبیت خود را به اندازه هفتاد سال پیش که در اوج بود برساند، باید پخش برنامه‌های زنده را بیشتر کند.

این مجری و برنامه‌ساز پیشکسوت تلویزیون درباره ویژگی‌های برنامه‌هایی با پخش مستقیم اظهار کرد: در پخش زنده مراوده و گفتگو مثل یک خیابان دوطرفه بین مجری و مخاطب است. نوعی تقابل اندیشه ایجاد می‌کند که این لازمه یک جامعه شکوفا و متحول است و مخاطب را درگیر خود می‌کند.

راحت‌طلبی آفت برخی از برنامه‌های زنده است

وی در پاسخ به این استدلال که برنامه‌های زنده به آسانی تولید می‌شوند، عمق لازم را در طرح مباحث ندارد و به همین دلیل باید سراغ برنامه‌های تولیدی رفت، توضیح داد: پخش مستقیم به نظر آسان می‌آید اما مدیر تولید هر برنامه‌ای باید بتواند بسیاری از منابع تصویری را (به قول فرنگی‌ها) در باکس موردنظر به صورت آماده داشته باشد تا متناسب با مواردی که حتی ممکن است فی‌البداهه ایجاد شود از آنها استفاده کند.

ما در عصر تخصص‌ها زندگی می‌کنیم پس وقتی در برنامه تلویزیونی چه پخش مستقیم و چه برنامه تولیدی گفتگو می‌کنیم، باید با نوعی ترس مقدس حرف بزنیم؛ ترسی که به دلیل نوعی دانایی و تجربه است عالمی ادامه داد: به ویژه اینکه باید درباره سوژه‌های برنامه و کلامی که پخش می‌شود چنین بسته‌های محتوایی روی آنتن برود که این‌ها اصلاً کار آسانی نیست و کسی که فکر می‌کند زحمتی ندارد نوعی راحت‌طلبی را برای خود تصور می‌کند که آفت برخی از این برنامه‌ها شده است. تهیه‌کننده از قبل باید فکر کند که چه چالش‌ها و اتفاقاتی ممکن است در برنامه پخش مستقیم بوجود آید تا متناسب با بحث که جلو می‌رود این بسته‌های تصویری را روی آنتن بفرستد تا به نوعی کشمکش سازنده کمک کند.

این مدرس دانشگاه درباره اینکه چرا برخی از برنامه‌های امروز تلویزیون سمت این راحت‌طلبی رفته‌اند اظهار کرد: کسی که می‌خواهد به تلویزیون برود و بر صندلی اجرا تکیه بزند و به اصطلاح مجری کارشناس شود، باید ابتدا مطالعه خود را ارتقا داده باشد و با معلوماتی که متناسب با بحث آماده کرده جلوی دوربین حاضر شود نه اینکه با خود بگوید به برنامه می‌روم «هرچه پیش آید خوش آید» خود من برنامه‌های زیادی با مدل پخش زنده داشته‌ام و فکر می‌کنم نباید ساده‌اندیشانه سمت برنامه‌های زنده رفت.

عالمی تصریح کرد: این نگاه ساده و سطحی به برنامه‌ها ضربه می‌زند در صورتی که این شیوه پخش زنده خیلی بهتر است آن هم در دوره رقابت‌های فشرده‌ای که بوجود آمده است.

الزامات پخش زنده

وی با اشاره به الزامات برنامه‌های پخش مستقیم یا زنده گفت: ما در عصر تخصص‌ها زندگی می‌کنیم پس وقتی در برنامه تلویزیونی چه پخش مستقیم و چه برنامه تولیدی گفتگو می‌کنیم، باید با نوعی ترس مقدس حرف بزنیم؛ ترسی که به دلیل نوعی دانایی و تجربه است. از طرفی نمی‌توانیم روی آنتن برنامه زنده هرچه خواستیم بگوییم و روز بعد عذرخواهی کنیم، چون شما در حداقلی‌ترین شرایط در تلویزیون یک میلیون مخاطب دارید.

وی اضافه کرد: ضمن اینکه برنامه زنده نوعی شور و نشاط دارد و اگر سمت برنامه‌های تولیدی می‌روید این توقع را ایجاد می‌کند که تا ده برابر بیشتر برای برنامه متریال و خوراک مناسب تهیه می‌کنید نه اینکه مجری در چنین برنامه‌هایی بنشیند و به صورت محسوس و نامحسوس خودنمایی کند. مجری باید شأن و رسمیت برنامه را در پوشش، کلام، محتوا و… حفظ کند.

این کارشناس هنر و رسانه در پایان گفت: تلویزیون این امکان را به یک مجری ۳۵ ساله می‌دهد که یک شبه به شهرت برسد و البته از طرفی هم می‌تواند او را یک شبه بر زمین بزند. تلویزیون هر لحظه در حال آزمون دادن است و باید کسی که در چنین رسانه‌ای کار می‌کند مختصات و ویژگی‌های آن را در نظر بگیرد.

به گزارش خبرنگار مهر، مراسم «شب خسرو معصومی» به همت کانون کارگردانان سینمای ایران و با میزبانی موزه سینما، شامگاه یکشنبه ۲۷ بهمن ماه با حضور چهره‌های مطرح سینمای ایران برگزار شد.

در ابتدای این مراسم محسن امیریوسفی رئیس کانون کارگردانان روی صحنه آمد و گفت: خوشحالم که فرصتی پیش آمد تا در شب یک کارگردان دیگر در خدمت شما باشم؛ کارگردان عزیزی که به نظرم قدر ندیده است. از سوی دیگر خوشحالم که ما توانسته‌ایم اجازه نمایش این فیلم را بعد از سال‌ها بگیریم. به‌عنوان کارگردانی که طعم توقیف را چشیده، از این اتفاق خوشحالم ولی باید بگویم این شتر دم خانه همه می‌نشیند.

امیریوسفی افزود: امیدوارم این نمایش آغازی برای اکران «خرس» باشد، چراکه این فیلم در سال رونمایی در جشنواره فجر، ۲ سیمرغ هم گرفت. باید بگویم که نمی‌دانم چه شد که جشنواره فیلم فجر به جای آنکه محلی برای نمایش فیلم‌ها باشد، به قتلگاه برخی فیلم‌ها تبدیل شده است. به ویژه اینکه در هفته گذشته شاهد اختتامیه سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر بودیم که عملاً یک مراسم ختم بود! از همین رو کانون کارگردانان سینمای ایران برنامه‌ریزی کرده تا جلسات مستمر برای آسیب‌شناسی «فجر» داشته باشد.

معصومی از استعدادهای امیدبخش دهه ۷۰ بود

در ادامه مسعود جعفری‌جوزانی کارگردان سینما عنوان کرد: خسرو معصومی به‌عنوان یکی از استعدادهای امیدبخش در دهه هفتاد سینما جلوه‌ای ویژه داشت اما برخی زمان را از او گرفتند.

وی افزود: وقتی فیلمسازی مانند کیانوش عیاری فیلم می‌سازد و اثرش متوقف می‌شود، یک تکه از جان او گرفته می‌شود. خسرو معصومی هم باید سال‌ها بدود تا فیلم بسازد اما آن را توقیف می‌کنند این در حالی است که این فیلم هیچ نکته‌ای برای توقیف ندارد.

جوزانی اظهار کرد: این فیلم با استفاده از ترفندها، کات‌ها و حرکات، احساسی را در بیننده ایجاد می‌کند که زیباست. بنابراین باید افراد به صورت جمعی شاهد این فیلم باشند. جهان مدرن بدون پدیده جمعی مثل سینما نمی‌تواند ادامه پیدا کند چراکه در غیر این صورت خفقان ایجاد می‌شود وقتی جلوی نمایش‌های جمعی سینما، تئاتر و… را می‌گیریم خفقان ایجاد می‌شود.

این کارگردان با اشاره به فیلم «خرس» ادامه داد: این فیلم تکه‌ای از زندگی یک انسان است، به درک که فکر نمی‌کنید فیلم مهمی است، اما چرا این حق را از مردم می‌گیرید تا فیلم را نبینند؟ چه کسی به شما اجازه داده که به جای مردم تصمیم بگیرید که چه چیزی برای آن‌ها خوب یا چه چیزی بد است؟ ما اکثر شما را می‌شناسیم؛ نه خلاقیت دارید و نه آگاهی. چرا سعی نمی‌کنید زیر بال بچه‌های مردم را بگیرید تا هر کس در هر زمینه‌ای قدمی جلو برود؟

معصومی به بهانه معیشت فیلم بد نساخت

در ادامه کیانوش عیاری پشت تریبون قرار گرفت و عنوان کرد: چند روز پیش که خسرو تماس گرفت فکر کردم باید درباره این سانسور لعنتی حرف بزنم! اما با خودم گفتم ممکن است برخی بگویند تو اگر بیل‌زن بودی باغچه خودت را بیل می‌زدی تا «خانه پدری» دچار آن اتفاق و نمایش مسخره نشود!

وی افزود: خسرو را از دوران سینمای آزاد می‌شناسم. او همیشه افکار زلالی داشته و به بهانه معیشت فیلم‌های بد نساخته است.

عیاری عنوان کرد: تمام فیلم‌های من را قلع و قمع کرده‌اند، از همین‌رو فکر کردم به ناچار باید سریال بسازم؛ چیزی که علاقه‌ای به آن ندارم ولی حتی در ساخت سریال هم، همه هم‌وغم خودم را می‌گذارم.

این کارگردان بیان کرد: باید بگویم «خرس» فیلم تلخی است اما هر بهانه‌ای برای توقیف و سانسور آن تلخ‌ترش می‌کند.

وی افزود: به یاد دارم سال ۷۳ به جشنواره وین رفته بودم، آنجا یک فیلمساز خارجی دیدم که فیلمش نمایش داده شد و مشغول صحبت بود. او در میان صحبت‌هایش کاملاً به سیستم سینمای کشور خود توهین می‌کرد؛ توهین‌هایی که ما حتی در خلوت خود به آن فکر نمی‌کنیم. من باورم نمی‌شد او توهین کند و فردا به آب و خاک خود برگردد و به فیلمبرداری اثرش ادامه بدهد، از همین رو وقتی به ایران آمدم به مسئولان گفتم ما را عقده‌ای بار آورده‌اید!

عیاری عنوان کرد: من درکی از دلیل توقف هشت ساله «خرس» و قلع و قمع فیلم‌های خودم ندارم. «خرس» فیلم تلخی است اما این موضوع هیچ ایرادی ندارد چراکه قرار نیست سینما صرفاً محملی برای نوازش تماشاگر باشد، گاهی به تماشاگر سیلی هم می‌زند گاهی با خودم می‌گویم این‌ها خل هستند که این فیلم را توقیف کرده‌اند؟ امیدوارم فیلم «خرس» به نمایش عمومی دربیاید.

معصومی برای رسیدن به قله از تله‌کابین استفاده نکرد!

علیرضا زرین‌دست فیلمبردار پیشکسوت سینما در ادامه گفت: می‌دانم که وقتی فرزندی به دنیا می‌آید و پدر انگشتان او را در دست می‌گیرد، عشقی یه وجود می‌آید که این عشق باعث می‌شود پدر یک پدر فوق‌العاده باشد و فرزند می‌خواهد کاری کند که پدر به او افتخار می‌کند. فیلم ساختن هم همین است.

وی افزود: خسرو معصومی برای رسیدن به قله از تله‌کابین استفاده نکرده، او حقیقتاً به قله صعود کرده، به ویژه با «خرس» این کار را کرده است. این فیلم از جهات زیادی از فیلم‌های خوب سینما و فیلم‌های برتر خسرو معصومی است به نظرم خسرو نتوانسته به جایگاه واقعی خود در سینما برسد بنابراین آرزو می‌کنم به این جایگاه برسد و این فیلم به نمایش عمومی دربیاید تا همه بدانند «خرس» چه فیلم با ارزشی است.

فیلمساز ارزشمندی که نادیده گرفته شده است

سپس حسن حسن‌دوست تدوینگر سینما اظهار کرد: اتاق تدوین مکانی مثل مطب دکتر است؛ جایی برای نگه داشتن راز است که قرار نیست این اسرار باز شود. سال‌های زیادی که با خسرو کار کرده‌ام برای من تجربه بسیار خوبی بود و امیدوارم تأثیر مثبتی روی فیلم‌های او گذاشته باشم. می‌توانم بگویم «رسم عاشق‌کشی» و «خرس» جزو بهترین فیلم‌های اوست. نمی‌دانم چرا «خرس»؛ این فیلم تأثیرگذار توقیف شد در حالی که شمار زیادی از فیلم‌های تاریخ سینما تلخ هستند. تلخی دلیل نمی‌شود آن را سانسور کنیم‌. این فیلم به نظرم ماندگار است.

این تدوینگر اظهار کرد: ما درباره یک فیلمساز ارزشمند صحبت می‌کنیم که نادیده گرفته شده و این تأسف بار است وقتی یک فیلمسازی را نادیده می‌گیرند درواقع می‌خواهند او را از مردم بگیرند ولی ما می‌دانیم که این کار شدنی نیست اگر اینطور بود شهید ثالث و بیضایی را از مردم گرفته بودند اما اینطور نشد، خسرو هم برای من در همین تراز قرار دارد. می‌دانم برخی فیلم‌های خسرو در تاریخ سینمای ما ماندگار خواهد شد.

خسرو معصومی شاعر سینما است

در ادامه دکتر مختاباد از دوستان خسرو معصومی روی صحنه آمد و توضیح داد: آقای عیاری از تلخی فیلم‌های معصومی گفت ولی شعرهای نیما یوشیج هم همینطور بود. خسرو مانند نیما یک شاعر است؛ شاعر سینمایی که یک زیست بوم را تصویر می‌کند. خسرو به نظرم نیمایی دیگر در سینمای ایران است اگرچه او در این سال‌ها در غربتی تلخ قرار گرفته است اما به نظرم لازم نیست هنرمندی در طول سال ده‌ها فیلم بسازد.

وی گفت: ما در دانشگاه هنرهای دراماتیک با هم بودیم در همان جا می‌دیدم که او نگاه آتشین برای بیان دردها داشته است. او اگر حتی یک فیلم هم می‌ساخت، وجدان مخاطبان او را درک می‌کردند. من او را شاعر سینمای ایران می‌دانم.

برخی خودی‌ها دوست ندارند دیگران از پله بالا بروند

در ادامه محمدرضا دلپاک صداگذار سینما عنوان کرد: اصولاً کار ما رکورد کردن است از همین رو برای ما صحبت کردن کار سختی است. باید بگویم ما همیشه به دنبال آدم‌هایی می‌گردیم که این فیلم‌ها را سانسور می‌کنند. من فکر می‌کردم در زاویه ۳۶۰ درجه باید دنبال کسانی بگردیم که اجازه نمایش نمی‌دهند. برای مثال امسال برای «مجبوریم» همین اتفاق افتاد. اما باید بگویم در این فیلم‌ها پلانی نیست که حذف شود بلکه برخی یک شخص را سانسور می‌کنند. به نظرم این خودی‌ها هستند که دوست ندارند کسی از پله‌ها بالا برود.

این صداگذار عنوان کرد: به یاد دارم که وقتی «حاج واشنگتن» در سینما صحرا اکران شد، برخی شعار مرگ بر حاتمی سر دادند! من صدای برخی از آن‌ها را شناختم، یکی از این صداها محسن مخملباف بود. می‌خواهم بگویم از همان موقع افرادی بودند که از نمایش فیلم‌ها جلوگیری می‌کردند و نمی‌خواستند علی حاتمی و بهرام بیضایی فیلم بسازند. ما در جایی هستیم که نمی‌دانیم خودی، بیخودی، ناخودی و.. هستیم یا نه! در واقع بیشتر افکار ما سانسور می‌شوند. در آن دوره سینماگرانی داشتیم که در نطفه خفه شدند که علی ژکان و خسرو معصومی از این دسته بودند.

سانسورچی‌های دیروز سینما امروز مخالف سانسور شده‌اند!

دلپاک با بیان اینکه در آن دوران آدم‌هایی که خودشان سانسور می‌کردند حالا مخالف این امر هستند و دفتر تهیه فیلم زده‌اند، اظهار کرد: خسرو، معصوم است او هیچوقت الکی سر و صدا نکرده است باید عنوان کنم وقتی فیلمی توقیف می‌شود عوامل آن هم توقیف می‌شوند. ما پشت شعور خودمان قائم می‌شویم و پشت نهادی قائم نمی‌شویم. همین موضوع باعث می‌شود تنها شویم ولی در عین حال کسانی که می‌خواهند فیلم شما را ببینند، موفق به این امر می‌شوند.

این صداگذار با اشاره به اینکه خسرو نگاه صوتی زیبایی به فیلم‌ها دارد، توضیح داد: من هشت سال پیش کار صداگذاری فیلم «خرس» را انجام دادم و باید بگویم فیلم سختی بود چراکه ما باید حال و هوای برفی به آن می‌دادیم.

وی گفت: من سی سال در سینمای ایران و با بزرگان این سینما کار کرده‌ام و می‌دانم خسرو کارگردانی جهانی است ولی در ایران زندگی می‌کند.

سپس خسرو معصومی گفت: من صحبتی ندارم اما دست تک‌تک شما را می‌بوسم. به نظرم امیریوسفی بهترین رئیس کانون کارگردانان در این سال‌ها بوده است. در این سال‌ها هروقت به کانون رفتم به او گفتم؛ «سلام رئیس»!

پس از معصومی، پوران درخشنده کارگردان سینما بیان کرد: خسرو معصومی یک فرد بی‌نظیر و از دوستان خوب و فیلمسازان خالص است. من با «رسم عاشق کشی» با او آشنا شدم و افتخار می‌کنم از اینکه همکار او هستم چراکه با انسانی رو به رو هستیم که «خسرو معصومی» نام دارد.

در ادامه جمال اجلالی، محمد متوسلانی و لوریس چکناواریان هم سخنان کوتاهی درباره خسرو معصومی مطرح کردند.

در ادامه با حضور پوران درخشنده، حسن حسن‌دوست، محمدرضا دلپاک، حسین زندباف، علیرضا زرین دست، حبیب اسماعیلی، علی محمد قاسمی، سعید خانی، سیامک اطلسی و… از سوی موزه سینما از خسرو معصومی قدردانی شد.

سپس با حضور محسن امیریوسفی، وحید موساییان، محمد متوسلانی، لوریس چکناواریان، قدرت الله صلح میرزایی، رضا درمیشیان، مجید قاری زاده و… از سوی کانون کارگردانان سینمای ایران از این کارگردان تجلیل شد.

نمایش فیلم «خرس» پایان بخش این مراسم بود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی فیلم، فیلم «ساعت صفر» در ژانر درام جنایی دلهره آور به نویسندگی و کارگردانی حسین حسینی رکاوندی و تهیه کنندگی سیدصابر امامی در حال فیلمبرداری است.

«ساعت صفر» روایتگر داستان زنی به نام نازنین است که همسرش آرش رییس جنگلبانی منطقه ای در شمال کشور بوده اما در حادثه ای جان خود را به طور مشکوکی از دست داده است. نازنین همراه با دوستش فائزه و خانواده اش به سفری به جنگل های شمال کشور می روند و در این بین سرنخ هایی از قتل همسرش به دست می آورد که در این سفر اتفاقاتی خواسته و ناخواسته در مسیر راه آنها به وقوع می‌پیوندد.

نازیلا اصفهانی، مجید ندیمی، ستاره سلطانی، شهره ولی پور، میثم امیرزاده، حسام تشکر، مریم منتظری، مدوید لطیفی، خدیجه موسوی، مهیار مرادی، ولی حسین پور، حسن مسعودی در این فیلم سینمایی به ایفای نقش می پردازند.

از دیگر عوامل این فیلم سینمایی می توان به دستیار تهیه کننده: سید محمدحسین نعمتی، سرمایه گذار: نازیلا اصفهانی، دستیار کارگردان: سجاد بهشتی، برنامه ریز: میثم امیرزاده، مدیرتولید: فرزین فرزدنیا، جانشین تولید: بهزاد بختیاری، مدیر تدارکات: حسن مسعودی، صدیقه اسماعیلی، مدیر صدابرداری: هادی ساعدمحکم، دستیار صدا: ایوب زنگنه، مدیر فیلمبرداری: حسین رکاوندی، مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه ای: سیدمحمدصادق سیادت، عکاس: علی دولت آبادی، طراح گریم: بابک شعاعی، اجرای گریم: سمانه صادقی، محمدحسین موسوی، طراح صحنه: فاطمه حسینی رکاوندی، طراح لباس: شیوا صابونچی، منشی صحنه: فاطمه حسینی رکاوندی، موسیقی پایانی: مصطفی نورمحمدی، تدوین و صداگذاری: مجتبی حسن زاده اشاره کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی تماشاخانه مهرگان، نمایش «کاش یلدای کوتاهی باشد» به کارگردانی امیر عباسی داستان چند دوست است که دور هم در شب یلدا گرد آمده اند و شرایط برای آنها طوری رقم می‌خورد که مطابق نظرشان پیش نمی‌رود.

در این اثر عرفان حقیقت، کیمیا کرمعلی، حامد آرامی، نازنین دیده ور، طاهر رجبی، مریم پایمرد، مرجان دانشور و امیر عباسی ایفای نقش می‌کنند.

همچنین شیوا سترگی نور و صدا، سامان شمس تهیه کننده و دستیار کارگردان، سعید آرین مجد طراح صحنه و لباس، مسعود قاسمی و شهاب رضایی طراح و ساخت تیزر و نوید کشوری عکاس و طراح پوستر این اثر را برعهده دارد.

تمامی دانشجویان می‌توانند تا ۳ اسفند با مراجعه به گیشه تماشاخانه مهرگان و یا سایت تیوال از تخفیف ویژه ای برای دیدن نمایش «کاش یلدای کوتاهی باشد» در سالن شماره ۲ تماشاخانه مهرگان بهره مند شوند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، آیین راه‌اندازی آزمایشی سینما و مرکز همایش بهاران با حضور هاشم میرزاخانی مدیرعامل موسسه تصویر شهر، علیرضا زندوکیلی معاون هنری سازمان فرهنگی هنری، محمود کلهری شهردار منطقه ۱۷ و محمد سعادت رییس فرهنگسرای سردار حاج قاسم سلیمانی، شنبه ۲۶ بهمن در این فرهنگسرا برگزار شد.

در حاشیه این مراسم محمود کلهری شهردار منطقه ۱۷ ضمن تبریک میلاد حضرت فاطمه(س) گفت: بهره برداری سالن سینما برای مردم منطقه ۱۷ اقدام شایسته‌ای است و جای خالی سالن سینما برای شهروندان این منطقه احساس می شد.

در ادامه علیرضا زندوکیلی گفت: سازمان فرهنگی هنری یکی از بزرگترین نهادهای فرهنگی هنری در کشور است که عرض و طول زیادی دارد. اگر بتوان فعالیت‌های فرهنگی هنری را در این وسعت توزیع کرد، این سازمان به عنوان مهم‌ترین و تاثیرگذارترین مرکز فرهنگی هنری ذیل شهرداری تهران تعریف می‌شود.

هاشم میرزاخانی مدیرعامل موسسه تصویر شهر نیز با اشاره به بناهای قابل استفاده به عنوان سینما تصریح کرد:  فرهنگسراهایی که ظرفیت اکران نمایش فیلم را دارند بررسی می کنیم، برای مثال  فرهنگسرای خاوران و گلستان می تواند ۲ مرکز فرهنگی هنری سازمان در این خصوص باشد.    

وی درباره قیمت بلیت سینما بهاران نیز افزود: درجه‌بندی سینماها را شورای صنفی نمایش بر اساس موقعیت جغرافیایی، امکانات مجموعه و … انجام می‌دهد و این مجموعه به‌عنوان یک سینمای ممتاز با قیمت بالا لحاظ نمی‌شود. به عنوان مثال پردیس سینمایی رازی تنها پردیسی است که قیمت بلیت آن در همه روزهای هفته نیم‌ بهاست، سعی می‌کنیم این مجموعه نیز با حداقل قیمت بلیت ارائه خدمات کند.

فیلم «۲۳ نفر» از ۲۶ بهمن به مدت یک هفته هر شب ساعت ۲۰ به صورت رایگان برای شهروندان به نمایش درمی‌آید. همچنین برنامه‌ریزی شده است که برنامه های فرهنگی و همایش‌هایی که در مرکز همایش بهاران برگزار می‌شود، اغلب در صبح انجام شود تا تداخلی با نمایش فیلم‌ها ایجاد نشود.