دسته: فرهنگ و هنر

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، خرداد هم به روزهای پایانی خود رسید و گروه‌های موسیقی و خواننده‌ها در تدارک برپایی کنسرت‌های خود هستند تا در نخستین ماه تابستان با مخاطبان و علاقه‌مندانشان دیدار تازه کرده و برایشان قطعات خاطره‌انگیز یا شاید جدیدی را اجرا کنند.

دوستداران موسیقی با هر سلیقه‌ای این روزهاT دست پری برای انتخاب دارند و می‌توانند در کنسرت خواننده مورد علاقه‌شان حضور پیدا کنند. از پاپ گرفته تا کلاسیک، سنتی و … طرفداران همه سبک موسیقی حق انتخاب دارند.

به جز شهر تهران، ساکنان شهرهای دیگر ایران نظیر شیراز، ایلام، لاهیجان و … می‌توانند از این هفته به کنسرت به عنوان یکی از گزینه‌های مناسب برای تفریح فکر کنند.

در این میان بازار موسیقی پاپ طبق روال همیشه داغ‌تر از سایر گونه‌هاست و خوانندگان این سبک کنسرت‌های متعددی را در سراسر ایران برگزار خواهند کرد، در تیر شاهد برگزاری بیش از ۴۰ کنسرت موسیقی پاپ در نقاط مختف ایران هستیم و دلیل آن هم علاقه‌مندی مخاطبان به این سبک موسیقی است و شاید بیراه نباشد که تعداد اجراهای مجوز گرفته این سبک در مقایسه با سایر سبک‌ها طبق آمار دفتر موسیقی وزات فرهنگ و ارشاد اسلامی بیشتر شده است، اما با این حال برای حفظ جایگاه و ارزش موسیقی کشور مسلما نیازمند توجه به گونه‌های دیگر هم هستیم.

البته موسیقی پاپ با حواشی بسیاری هم دست و پنجه نرم می‌کند و به همین دلیل خوانندگان پاپ حسابی زیر ذره‌بین قرار گرفته‌اند. پس از موسیقی پاپ، موسیقی نواحی با پنج اجرا بیشترین میزان را در اختیار دارد و سپس نوبت به موسیقی سنتی و کلاسیک می‌رسد که طرفدارانشان باید فرصت را غنیمت شمرده و تا پایان تیر از دو کنسرتی که برگزار خواهد شد کمال استفاده و لذت را ببرند.

از میان خوانندگان هم احسان خواجه‌امیری، بابک جهانبخش، محمدرضا گلزار، علیرضا قربانی و سالار عقیلی از جمله چهره‌های شاخصی هستند که روی صحنه می‌روند.

نکته جالب توجه دیگر در کنسرت‌های تیر، جای خالی موسیق تلفیقی است که همواره دارای یک نماینده در کنسرت‌های هر ماه بوده است، همچنین باید دید که افزایش قیمت بلیت‌ها در واکنش به واگذاری ۱۰ درصد از درآمد حاصل از کنسرت‌ها به دولت تا چه اندازه بر استقبال مردم از این رویداد هنری تاثیر می‌گذارد. البته تا امروز بلیت بسیاری از کنسرت‌های تیر تمام شده است، در ادامه بر جزییات کنسرت‌های موسیقی در تیر ماه مروری خواهیم داشت.

۵۷۲۴۳

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ویدئوی اجرای زنده دکتر نوید مدینه‌ای در بیمارستان شهید مدنی تبریز در روزهای گذشته مورد توجه کاربران شبکه‌های اجتماعی قرار گرفت و چند برنامه تلویزیونی نیز اقدام به پخش این ویدئو کرده‌اند تا بازتاب‌های این اجرا بیشتر و بیشتر شوند.
این پزشک با اجرای قطعه «آیرلیق» که از آثار فولکلور موسیقی آذربایجان است برای بیمارش که همارهی ندارد، در تلاش برای بهبودی اوضاع روحی وی برای ادامه درمانش بود و این موضوع بازتاب‌های مختلفی را برای این پزشک در پی داشت.

دکتر نوید مدینه‌ای در نخستین اظهارنظر رسمی درباره این ویدئو و پیشینه موسیقایی خود می‌گوید: «ویدئوی مورد نظر تنها برای خوشحال کردن یکی از بیمارانم به صورت کاملا دلی اتفاق افتاد و پس از انتشار آن در صفحه شخصی خودم، به یک‌باره به شدت در فضای مجازی مورد توجه قرار گرفت و خودمان هم از میزان توجه به این ویدئو شگفت‌زده شدیم.»

این رزیدنت بیماری‌های قلب و عروق در ادامه گفت: «به هر حال شرایطی که در آن لحظه از تنهایی بیمارم دیدم باعث شد آن اتفاق بیفتد و از اینکه توانستم اندکی احوالات روحی بیمارم را بهتر کنم، احساس خوبی داشتم.»
مدینه‌ای با اشاره به سابقه هنری خود در حوزه موسیقی، گفت: «اولویت زندگی من تحصیلاتم در حوزه پزشکی است و سال‌های زیادی برای آن وقت و انرژی صرف کرده‌ام. ولی در کنار آن به دلیل علاقه قلبی‌ام به موسیقی ۵سال سه‌تار زده‌ام. سه سال آواز ایرانی کار کرده‌ام و دوره کامل ردیف‌های موسیقی ایرانی را نیز گذرانده‌ام. چند سالی است در حوزه پاپ شروع به کار کرده‌ام و به مرور در تلاشم با کسب تجربه در این حوزه بتوانم آثارم را منتشر کنم. به هر حال با توجه به وقت‌گیر بودن فعالیتم در حوزه پزشکی تلاشم این است که در ابتدا تحصیلاتم را به حد اعلی برسانم و سپس در زمینه موسیقی به صورت جدی فعالیت کنم.»
ویدئوی این اجرا را در ضمیمه این خبر می‌توانید ببینید.

۲۵۸۲۵۸

مهدی درستی: این روزها کمتر علاقه‌مند به موسیقی را سراغ داریم که از وضعیت این حوزه در کشور رضایت داشته باشد، از گسترش و روی کارآمدن خوانندگان پاپ از گوشه و کنار گرفته تا بی‌توجهی به موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی کلاسیک.

در واقع توجه بیش از اندازه به موسیقی پاپ که بخش قابل توجه آن در چند وقت اخیر فاقد کیفیت مطلوبی هم بوده‌، جای خالی موسیقی فاخری که همواره برند و ارزش ایران بوده است را بیشتر از گذشته پررنگ کرده است.

این مسئله را می توان در گزارشی که دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره اجراهایی که در سه‌ماهه نخست امسال مجوز گرفته‌اند، مشاهده کرد. طبق این آمار در سه‌ماهه نخست امسال، ۱۲۳عنوان اجرای صحنه‌ای از دفتر موسیقی مجوز گرفته است. به نسبت مدت مشابه در سال گذشته، سهم موسیقی پاپ از این سبد بیشتر شده و از ۴۱ مورد به ۵۶ کنسرت افزایش یافته است. از بین همین ۱۲۳عنوان مجوز اجرای صحنه‌ای، ۵۶مورد پاپ، ۲۴مورد موسیقی سنتی، ۲۶عنوان موسیقی کلاسیک، ۱۰عنوان موسیقی تلفیقی و هفت مورد موسیقی نواحی بوده است.

براین اساس در مقایسه با سال گذشته تعداد اجراهای صحنه در حوزه موسیقی پاپ امسال با افزایش محسوسی همراه شده است (۱۵ اجرا) در حالیکه موسیقی سنتی و کلاسیک خلاف پاپ عقب‌گرد داشتند و در سه‌ماهه نخست امسال با افت محسوس اجراهای صحنه‌ای همراه شدند. اتفاقی که می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد و از آن جمله می‌توان به اقبال گسترده مخاطبان موسیقی در ایران به موسیقی پاپ اشاره کرد که عاملی شده است پا روی دوش سبک‌های دیگر موسیقی گذشته و یک تنه در جایگاه نخست بیشترین اجراهای صحنه سال قرار بگیرد.

به نظر می‌رسد که حوزه موسیقی روزبه‌روز رهاتر از گذشته می‌شود و هیچکس هم ارزش و اهمیتی برای آن احساس نمی‌کند. به همین منظور و برای بررسی وضعیت موسیقی کشور با نادر مشایخی آهنگساز و رهبر ارکستر باسابقه گفت و گویی کرده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

شیوه اجرای موسیقی کلاسیک در ایران مخاطب را زده می‌کند

نادر مشایخی در ابتدای گفت ‌ گو و در پاسخ به اینکه وضعیت موسیقی کلاسیک در ایران را چطور ارزیابی می‌کند؟ بیان کرد: «موسیقی کلاسیک در ایران دچار مشکل است، من نمی‌خواهم بد ارکستر سمفونیک را بگویم اما اجرایی که می‌کنند چیست؟ موسیقی کلاسیک نیست، می‌آیند سمفونی بتهوون و … را اجرا می کنند، باید بیایند بنشینند و درباره اینکه چرا چنین قطعه‌ای را درست کرده است، صحبت کنند تا ببینند چقدر با این اطلاعات سطحی ویکی پدیا متفاوت است. بتهوون را به عنوان یک آهنگساز حماسی می‌فهمند و او را به عنوان یک آهنگساز حماسی معرفی می‌کنند، در حالیکه اینطور نیست و طیف عاطفی که او در هر یک از سمفونی‌هایش به زیبایی اجرا کرده است، طنز است اما اصلا به این موضوع توجه نمی‌کنند. به کار بردن طنز در موسیقی و سمفونی صرف کار بسیار سختی است و بتهوون به خوبی آن را به اجرا در آورده است ولی به آن دقت نمی‌کنند.»

او در ادامه در پاسخ به اینکه این عملکرد تا چه اندازه بر ریزش مخاطبان موسیقی کلاسیک در کشور تاثیرگذار است، گفت: «متاسفانه در ارکستر سمفونیک آثار کلاسیک مانند کارمینا بورانا را چهار دقیقه می‌نوازند، آخر این چه کاری‌است؟ اگر می‌خواهید یک قطعه کلاسیک را اجرا کنید تمام و کمال اجرا کنید، چرا به اثر اصلی وفادار نیستید؟ چنین کارهای غیرحرفه‌ای که انجام می‌دهند، باعث می‌شود تا علاقه‌مندان به موسیقی کلاسیک از اجراها ناراضی باشند و همین مسئله بر کاهش تعداد کنسرت‌های این سبک که اشاره کردید تاثیر گذار است. اینکه می گویند در کنسرت‌های ارکستر سمفونیک سالن پر از جمعیت می‌شود، اشتباه است، بروید نگاه کنید، مدام تعداد مخاطبان در حال کم شدن است.»

این هنرمند افزود: «این مسایل با اخلاقیات ما ایرانیان در ارتباط است و یک اشتباه بزرگ داریم که مدام می‌خواهیم از روی دست غربی‌ها نگاه کنیم، نکته این است که به روز نیستیم به سراغ نسخه‌های قدیمی می‌رویم. ضمن آنکه رسپسیون در ایران در مورد بتهوون، باخ، موتسارت و… هیچکدام دارای ارزش نیستند و در واقع اصلا حرف این سه هنرمند بزرگ نیست.»

باید زاویه افکارمان نسبت به مسایل در حوزه موسیقی تغییر کند تا آدم‌ها در یک پرسپکتیو دیگر بشنوند و یادشان بیفتد که شنیدن چیست، همه آدم‌ها بلد هستند چطور بشنوند.

باید موسیقی را در پرسپکتیو دیگر بشنویم

مشایخی معتقد است که باید افکارمان را در زمینه موسیقی تغییر دهیم و شنیدن را یاد بگیریم، از نظر او این اتفاق راهکاری برای بهبود وضعیت موسیقی در کشور است که درباره آن اینچنین توضیح داد: «باید زاویه افکارمان نسبت به مسایل در حوزه موسیقی تغییر کند تا آدم‌ها در یک پرسپکتیو دیگر بشنوند و یادشان بیفتد که شنیدن چیست، همه آدم‌ها بلد هستند چطور بشنوند. مانند آن است که یک کتاب را چند بار می‌خوانیم چون افکار مدنظر ما را به خوبی به نگارش درآورده است، آن‌ها را به یادمان آورده است و ما با آن ارتباط برقرار می‌کنیم. آدم‌ها فراموش کار هستند، در فرهنگ ایرانی که به نظرم کاملا استثنایی است ما روی این افکار و علاقه‌مندی‌هایمان خاک می‌ریزیم و به همین دلیل برای جمع‌آوری این خاک‌ها و رسیدن به افکار نیاز به یک جارو داریم که اجراهای موسیقی‌های مختلف است. موسیقی‌هایی که الگوی اجتماعی ندارند، الگوی اجتماعی را تا مخاطب می‌شنود آن را با یک هنرمند یا شخصیت دیگر مانند شجریان مقایسه می‌کند، در واقع از این طریق الگو می‌دهند، در حالی‌که ما نیاز به موسیقی داریم که الگوی زیبایی‌شناسی نداشته باشد تا نتوانیم از یک الگوی فراگیر که معتبر است استفاده کنیم و خود با شنیدن اثر یک الگوی فردی درست کنیم. این یعنی حمایت فردیت که چه بخواهیم و چه نخواهیم در جامعه در حال رخ دادن است و باید از آن حمایت کنیم.

باید عادت شنیداری مخاطبان را بشناسیم

این آهنگساز در پاسخ به اینکه مخاطبان به عنوان یکی از سه ضلع موسیقی کشور تا چه اندازه در مورد اقبال قرار نگرفتن موسیقی های اصیل ایرانی و حتی کلاسیک نقش دارند؟ و برای آنکه سلیقه شنیداری‌شان تغییر کند چه باید کرد؟ گفت: «عادت شنیداری آدم‌ها بسیار مهم است، ما باید این عادت‌ها را بشناسیم و ببینیم تا چه اندازه آن‌ها را می‌توانیم مثلا در کنسرت موسیقی کلاسیک استفاده کنیم. کنسرت‌های کلاسیکی که در ایران دیدم هیچ شباهتی به کنسرت‌های کلاسیک اروپایی ندارد، سوالم این است که چرا من باید در یک کنسرت بنشینم، یک قطعه از بتهوون، یک قطعه موتسارت و یک قطعه از چایکوفسکی بشنوم؟ این‌ها هر کدام یک دنیایی هستند مگر می‌شود در یک کنسرت دو ساعته همه این‌ها را باهم تلفیق کرد و از هر کدام وارد موسیقی دیگری شد؟

بیایید یک پکیج خوبی را جمع آوری کرده که ارزش داشته باشد و آن را به مخاطبان عرضه کنید تا کنجکاو شوند، دور موسیقی جمعشان کنید و زیبایی‌های موسیقی را به جانشان بیندازید. نه آنکه یک لباس بپوشیم و روی صحنه برویم و مدام این احساس را داشته باشیم که از بقیه بالاتر هستیم.»

مشایخی ادامه داد: «باید آنچه مخاطب نمی‌داند را در اختیارش قرار دهید تا مشاهده کند و بشناسد، مانند یک آلبوم عکس موسیقی را نشان دهید، موسیقی که به آن اعتقاد دارید و آن را درست و خوب اجرا می‌کنید، به نوعی که اجرا نکردنش عذابتان بدهد. موسیقی که به وسیله آن بخواهید افکار و زندگی مخاطب را تغییر دهید، این مهم است.»

آقای شهرداد روحانی کارش رهبری ارکستر نیست و هیچ وقت در این حوزه فعالیت نکرده است، از یانی قطعاتی را اجرا می‌کند در حالیکه خیلی وقت است او دورانش تمام شده است، ایشان کارهای پاپ تنظیم و چند اثر را کپی کرده است، همین. باید سابقه افراد را جلویمان بگذاریم و ببینیم. کسی با چنین سابقه‌ای نمی‌تواند بتهوون رهبری کند، نمی‌شود.

به کارنامه افراد نگاه کنیم و سپس به آن‌ها مسئولیت بدهیم

ضلع سوم مثلث مسئولان هستند که مطمئنا نقش مهمی را در شناساندن موسیقی خوب به مخاطبان می توانند ایفا کنند، وقتی از مشایخی درباره اینکه مسئولان که به طور مشخص بنیاد رودکی، خانه موسیقی و … تا چه اندازه برای تحقق این امر تلاش کردند، پرسیدیم، اینطور پاسخ داد: «به عنوان مثال می‌گویم به نظرم آقای صفی‌پور بلد است خوب کار کند منتهی بازخورد از طرف هنرمندان دریافت نمی‌کند. این قطعاتی که اجرا می‌شوند را فکر می‌کنند کلاسیک است در حالی‌که نیست و نمی‌دانند چون متخصص نیستند. مدیر باید خود از موسیقی اطلاع داشته باشد و اگر ندارد، باید مشاور هنری باسواد و متخصص در اختیار داشته باشد که او را راهنمایی کند. به عنوان مثال آقای طالبی در زمان حضورش در دفتر موسیقی به من پیشنهاد داد تا ماهانه اجراهایی از باخ را روی صحنه ببریم و این اتفاق خوبی بود که او موسیقی و آهنگسازان را می‌شناخت.

به عنوان مثال آقای شهرداد روحانی کارش رهبری ارکستر نیست و هیچ وقت در این حوزه فعالیت نکرده است، از یانی قطعاتی را اجرا می‌کند در حالی‌که خیلی وقت است او دورانش تمام شده است، ایشان کارهای پاپ تنظیم و چند اثر را کپی کرده است، همین. باید سابقه افراد را جلویمان بگذاریم و ببینیم. کسی با چنین سابقه‌ای نمی‌تواند بتهوون رهبری کند، نمی‌شود، مثلا شما می‌توانید یک هفته‌ای زبان چینی یاد بگیرید؟ یکسری کارها امکان پذیر نیست.»

مشایخی با ابراز تاسف از عملکرد برخی از مدیران، تاکید کرد: «متاسفانه یکسری افراد در مدیریت این بخش حضور دارند که در واقع اطلاعی از موسیقی ندارند، البته بیشتر اهل ریسک کردن نیستند و می‌ترسند، این مهم‌ترین کاری است که مدیر هنری باید انجام دهد اما برای ریسک کردن باید اطلاع داشته باشد تا بداند که روی چه کسی باید سرمایه‌گذاری کند. می‌ترسند که کار جدیدی کنند و نتیجه درستی نگیرند و جایگاهشان را از دست دهند.»

۳۰ شورای موسیقی و خروجی صفر

او با اشاره به شوراهایی که در زمینه موسیقی تشکیل شده‌اند و کارایی که ندارند، افزود: «همچنین یک‌سری شورا تشکیل می‌دهند که خروجی‌شان صفر است و هیچ بازده و تاثیری روی موسیقی ندارند. زبان من مو در آورد آنقدر گفتم که موسیقی بدون کلام احتیاجی به مجوز ندارد! آخر نوربخش زنگ زد به من و گفت ما کاری که شما گفتید انجام دادیم و دیگر بد ما را نگو، گفتم که چه شده است؟ توضیح داد که مجوز گرفتن موسیقی بی‌کلام تمام شد. من هم پرسیدم چه زمانی بد شما را گفتم که پاسخ داد: «هر بار از تو می‌پرسند نظرتان درباره فعالیت خانه موسیقی چیست می‌گویی من آنجا چایی خیلی خوب و میوه های خوبی خوردم، همین و هیچ چیز دیگری ندیدم.» تمام این شوراها باید منحل شوند چون بی‌معنی هستند و کارایی ندارند. باید تنها دو مورد رعایت شود، اول اینکه کلمات و مسایلی که در اجتماع وجه خوبی ندارند در آثار به کار نروند و دوم اینکه خطوط قرمز سیاسی رعایت شود، همین و سایر مسایل در موسیقی آزاد باشد. این دو مورد هم نیازی به شورا ندارد و هر هنرمندی می‌داند.»

حدود ۳۰ شورا داریم که هیچ کدام تاثیر کوچکی هم بر روند موسیقی نگذاشتند و اعضای آن‌ها هم تنها نام استاد را به یدک می‌کشند ولی وقتی پیانو می‌نوازد خارج می‌زند، متاسفانه هر آدم در جای درستی که باید باشند نیستند.

مشایخی همچنین بیان کرد: «ما حدود ۳۰شورا داریم که هیچ کدام تاثیر کوچکی هم بر روند موسیقی نگذاشتند و اعضای آن‌ها هم تنها نام استاد را به یدک می‌کشند ولی وقتی پیانو می‌نوازند خارج می‌زند، متاسفانه هر آدم در جای درستی که باید باشند نیستند. هر کسی که رهبر ارکستر می‌شود بلافاصله و سریع یک چنین عناوینی دریافت می‌کند.»

۲۵۸۲۴۳

فرهنگسرای نیاوران روز جمعه ۳۱ خرداد ماه میزبان برنامه‌ای بود که در آن کتاب‌های «ده قطعه برای تار» و «پارتیتور دست نویس نی نوا» اثر حسین علیزاده رونمایی شد. در این مراسم چهره‌های شناخته شده‌ای از میان اهالی موسیقی حضور داشتند. حسین علیزاده در این مراسم صحبت‌های مهمی بر زبان راند که محوریتش لزوم پرداختن به موسیقی و دوری از حاشیه‌ها بود. بر آن شدیم تا متن کامل صحبت‌های این آهنگساز و نوازنده تاثیرگذار در موسیقی ایران را در اینجا منتشر کنیم.

در ادامه متن کامل سخنرانی حسین علیزاده در مراسم رونمایی از تازه‌ترین کتاب‌هایش را می‌خوانید:

وقتی اینجا ایستاده‌ام و سخن می‌گویم انگار در جمع خانواده خودم هستم. همیشه گفته‌ام که صحنه امن‌ترین جایی است که من رویش پا می‌گذارم و اینجا امن‌ترین جمعی است که وقتی در حضورشان هستم، کسانی را می‌بینم که جملگی در این آثار سهیم هستند.

در تمام این سال‌ها همیشه فکر می‌کردم که چقدر خوب است وقتی ما اهل موسیقی با هم می‌نشینیم از ناامیدی‌ها حرف نزنیم. معمولا از اوضاع بد موسیقی و مجوزهایی که دیر صادر می‌شوند و دیگر اتفاق‌های بدِ حوزه موسیقی حرف می‌زنیم. چند بار در خانه موسیقی گفتم که ما کی درباره پرواز خیالمان با هم صحبت می‌کنیم؟

ما موسیقیدان هستیم و در این چهل سال با تمام بدرفتاری‌هایی که به موسیقی شده و به آن اعتراض داریم؛ نگذاریم فرصت رابطه حسی و قلبی‌مان را از ما بگیرند. این نکته‌ای است که در اختیار ماست. ربطی به این دولت و آن دولت ندارد. ما که بلدیم بگوییم «دوستت دارم» گفتن این حرف هم ممنوع نیست.

امروز بانوان در رشته‌های مختلف بسیار فعال شده‌اند و ما می‌بینیم که چقدر در کارشان عالی هستند. بانوان بسیاری هستند که در سطح بسیار بالایی نوازندگی می‌کنند و این اتفاق علی‌رغم تمام محدودیت‌ها شکل گرفته است. در زمینه آواز هم همینگونه است ولی متاسفانه صدای این بانوان آوازخوان را در مکان‌های عمومی نمی‌توانیم بشنویم اما به صورت خصوصی صدای این بانوان را زیاد می‌شنویم.

وقتی درآمد مالی چیزی زیاد باشد، یعنی تبلیغات زیادی هم برایش شده است. بچه‌ای که تازه به دنیا آمده است هم با مزه‌ کوکاکولا آشناست. تقریبا در تمام دنیا هر روز کوکاکولا را تبلیغ می‌کنند. این برند جزیی از فرهنگ جهانی شده است.

ما تبلیغات لازم برای فرهنگ اصیل مان را نداریم. شبکه‌های تلویزیونی هر روز و هر ساعت مشغول تبلیغ مسائل مالی هستند. هر روز به مخاطب می‌گویند که اگر این کار را بکند، فلان چیز را برنده می‌شود و تمام بحث‌ها درباره‌ مادیات است. بیشتر بحث‌های ما هم درباره این است که فلان کنسرت چقدر فروخت و فلان اجرا چقدر درآمد داشت.

من ندیدم در مطالبی که درباره موسیقی نوشته می‌شود، به خودِ موسیقی پرداخته شود. تقریبا همه‌اش درباره حاشیه‌هاست. البته خبرنگاران ما باید آگاهی موسیقی‌شان بالا باشد و شاید به این دلیل به خودِ موسیقی نمی‌پردازند که آگاهی لازم را در این زمینه ندارند.

ما ناامید نشویم برای اینکه در جامعه ما امثال این جمعی که امروز در اینجا هستند، زیاد داریم. ما هیچ امکانی برای تبلیغ نداریم. خیلی هم نمی‌خواهیم در این مسیری برویم که دیگران می‌روند. گاهی به عنوان یک وسیله خوب از آن استفاده می‌کنیم اما معمولا از آن دوری می‌کنیم.

من نه مسئولم و نه وزیرم، اما باید بگویم که یک تاروپودی که هدفش بسیار والاست شکل گرفته است. از نظر اقتصادی اگر بخواهیم به این جریان نگاه کنیم شاید برخی فکر کنند که این‌ها عقل ندارند، چون از نظر اقتصادی اصلا درآمدی ندارد.

اما فقط مسائل مالی مهم نیست. اگر فلان کار درست است، آن را انجام می‌دهیم. اگر بگویند که کاغذ خیلی کم است و اگر مجبور باشیم روی کف دستمان می‌نویسیم.

ما وقتی در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی کار می‌کردیم وظیفه داشتیم که تمام آثار گذشتگان را یاد بگیریم و در دستورالعمل‌مان داشتیم که باید  ۱۱۰ قطعه را از حفظ بتوانیم اجرا کنیم. در عین حال باید تمام ردیف‌ها را هم کار می‌کردیم و البته کار می‌کردیم.

وقتی در زندگی شخصی‌ام دگرگونی‌هایی به وجود می‌آمد، خب من چطور باید آن دگرگونی را تعریف می‌کردم؟ باید پیش‌درآمد درویش‌خان می‌زدم؟ البته آن را هم خوب بلد بودم اما سوال این بود که سهم من از این زندگی چیست. باید زندگی خودم را تعریف می‌کردم.

درویش‌خان یک سهمی داشته و آن را ارائه کرده است. پس من هم باید سهم خودم را می‌داشتم.

متاسفانه نگاه غلطی در چند دهه پیش به وجود آمد و آن هم این بود که ما فقط باید تکرار کننده‌ی گذشتگان باشیم. اتفاقا کسانی که با تعصب به گذشته نگاه می‌کنند، این سنت و این گذشته را به خوبی نمی‌شناسند. ما باید گذشتگان را چراغ راه آینده‌مان بکنیم.
هر پدیده‌ای که به وجود می‌آید، زمینه‌های درونی ماست. ما به عنوان هنرمند نمی‌توانیم زمینه‌های درونی‌مان را پاک کنیم و به صورت ضبط صوت عمل کنیم. اگر هوشیار باشیم می‌فهمیم که هنرمندان قدیمی چه کرده‌اند و هوشیارانه از داشته‌های گذشته‌مان استفاده می‌کنیم.

آثاری که به عنوان ۱۰ قطعه منتشر شده‌اند، از قدیم بعد از وزیری من از اولین کسانی بودم که قطعه‌هایم را نامگذاری می‌کردم. نامگذاری‌ها مربوط به اتفاق‌های همان روز و همان زمانی است که آن قطعه ساخته شده است.

هیچ هنرمند ایرانی به «بی‌بی‌سی» نخواهد رفت

محمدرحیم لیوانی، رئیس مرکز پویانمایی صبا با اشاره به شروع پخش فصل چهارم «شکرستان» گفت: «احتمالاً از اوایل مردادماه کار به شبکه نسیم می‌رسد. با نظر شبکه احتمالاً «شکرستان» در کنداکتور شبانه قرار می‌گیرد. الان ۹ قسمت سریال آماده شده است و یک ۱۳ قسمت دیگر به شبکه برای پخش واگذار خواهد شد.»

او در پاسخ به این سوال که شهاب حسینی کماکان در کنار «شکرستان» خواهد بود، تأکید کرد: «بنای‌مان ادامه با ایشان است؛ در پخش نوروزی بسیار مردم استقبال کردند و خودمان هم راضی بودیم. این مجموعه صد قسمتی است و ان‌شاالله شهاب حسینی باقی می‌ماند و ما هم با این هنرمند کار را ادامه خواهیم داد. چرا که برای ایام پاییز هم «شکرستان» ۱۳ قسمت دیگر برای تلویزیون آماده می‌کند. البته به فراخور داستان و روایت، از هنرمندان دیگر هم استفاده می‌کنیم.»

لیوانی در پاسخ به این سوال که شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان خصوصاً «بی‌بی‌سی» در خبرهایی اعلام می‌کنند هنرمندان حوزه کودک ایرانی به بخش کودک آن‌ها می‌پیوندند، تصریح کرد: «در این زمینه سوابقی وجود دارد که در طی سال‌های اخیر برخی از هنرمندان ما بنا به دلایلی غفلت کردند و در اشتباه محاسباتی که داشتند جذب شبکه‌های معاند شدند. الان با چه روحیه‌ای برگشتند و حتی بارها درخواست کرده‌اند و می‌خواهند دوباره در تلویزیونِ ایران کار کنند. آن‌ها (بی‌بی‌سی) بحث‌شان دلسوزی برای هنرمندان نیست و می‌خواهند روزنه‌ای برای ضربه زدن به پیکره نظام اسلامی پیدا کنند. هوشیاری هنرمندان ما با توجه به موارد مشابهی که از قبل بوده، دوستانی که رفتند، غفلت کردند و خودشان هم گفتند فریب جذابیت‌های پوشالی را خوردند.»

وی اضافه کرد: «فکر می‌کنم تجربه هنرمندان ما زیاد شده و دیدند مقصود اصلی این دشمن‌های رسانه‌ای چیست و دنبال ضربه زدن به نظام اسلامی هستند. بعید می‌دانم هنرمندان ما دوباره فریب این‌ها را بخورند و از غفلت‌هایشان سوء استفاده کنند. ما در این‌جا تلاش‌مان رونق تولید در رسانه‌ملی چه حوزه نمایشی و چه برنامه‌سازی حوزه کودک و نوجوان است و هرکسی بخواهد فعالیت کند در اینجا زمینه فعالیت کاملاً فراهم است. بعید می‌دانم حربه‌شان کارگَر شود؛ خوشبختانه در تابستان هم با ۲۴۸۰ دقیقه پویانمایی و ۴۱ ساعت کارِ کودک آنقدر لذت خواهند برد که به سراغ کالاهای نامرغوب خارجی نخواهند رفت.»

۵۷۵۷

ستاره مشهور موسیقی جهان درگذشت

دیو بارتلومیو یکی از غول‌های عرصه موسیقی شهر نیواورلینز و پیشگام موسیقی راک‌ اند رول که در طول مسیر حرفه‌ای کاری خود آهنگ‌های شناخته‌شده بسیاری را تولید کرد، در ۱۰۰ سالگی چشم از جهان فروبست.

بارتلومیو که عضو تالار مشاهیر آهنگ‌سازان و تالار مشاهیر راک اند رول بود، یکشنبه در بیمارستانی در حومه شهر نیواورلینز از دنیا رفت.

بزرگ‌ترین پسرش دیو بارتلمیو جونیور گفت: «بدنش از کار افتاد. پدر ۱۰۰ سال و شش ماه داشت.»

بارتلمیو از دوران کودکی ترامپت می‌نواخت و پیش از جنگ جهانی دوم هم رئیس یک گروه موسیقی و آهنگساز بود. او یکی از نخستین ستاره‌های موسیقی راک و مخصوصاً عرصه موسیقی شهر نیواورلینز بود. در تمام دهه‌های پنجاه و شصت میلادی عملاً هر کسی که می‌خواست در نیواورلینز موسیقی ضبط کند زمانی را به اجرای آهنگ‌های بارتلمیو یا کار کردن با او در استودیو اختصاص می‌داد.

فروش بین‌المللی این هنرمند در نهایت به ۶۰ میلیون نسخه رسید. شهرت اصلی او در همکاری با فتس دومینو به دست آمد.

او در سال ۲۰۱۰ در مصاحبه‌ای با تایمز گفته بود: «راستش ما هرگز در استودیو کنار هم ننشستیم تا آهنگ بنویسیم. فقط موسیقی می‌نواختیم. یادم می‌آید یک بار بیرون رفتیم و کسی گفت «نگذار آن سگ گازت بگیرد» و ما به استودیو برگشتیم و همان را داخل یک آهنگ گذاشتیم.»

البته کار بارتلومیو بسیار فراتر از همکاری او با دومینو بود که در سال ۲۰۱۷ درگذشت. از جمله هنرمندانی که او با آن‌ها همکاری کردند می‌توان به الویس پرسلی، چاک بری، لوید پرایس، دیو ادموندز و جان لنون اشاره کرد.

۵۷۲۴۳