سرپرست و نوازنده این گروه جمشید آقایی است و تهیه کنندگی آن را مجید فلاحپور به عهده دارد. در این کنسرت که به مدیریت اجرایی آیدا امیری مقدم است، رسول نجفیان برای اولین بار است که در کنار «عشاق» می خواند. داشتن خواننده میهمان در هر کنسرت از ویژگیهای این گروه است که هر بار با یکی از خوانندگان پیشکسوت به اجرای برنامه میپردازد.
تا کنون نیز خوانندگانی همچون میرفرساد ملک نیا ، امین الله رشیدی و … همراه با گروه «عشاق» اجرای برنامه کرده اند.
کنسرت گروه موسیقی «عشاق» ساعت ۲۱ روز سوم مردادماه به خوانندگی رسول نجفیان و حمیدرضا پنجهپور در تالار اندیشه حوزه هنری تهران برگزار می شود.
در چند سال اخیر، حضور رضا صادقی خواننده با تجربه موسیقی پاپ در عرصه برگزاری کنسرت و انتشار قطعات مختلف، کمرنگتر از گذشته شده است. به همین دلیل با این خواننده پرطرفدار، چنددقیقهای گفتوگو کردیم.
صادقی ابتدا از برنامههای آینده اش گفت: من و دوستانم، سعی میکنیم اتفاقات خوبی در آینده پیش بیاوریم؛ همه ذهنمان معطوف به این است که بتوانیم به لحاظ موسیقیایی قشر جوان را آماده یک نگاه جدید در این عرصه کنیم. امیدوارم کاری کنیم که هم قشری که طرفدار موسیقی محترم است، کارهایمان را بشنود و هم قطعات جوان پسند را به خوبی عرضه کنیم.
وی در ادامه به کم شدن فعالیت هایش در عرصه موسیقی پاپ اشاره کرد و ادامه داد: قاعدتاً باید حضور ما در عرصه موسیقی کمرنگتر از قبل شود. این اتفاق درستی است. در حال حاضر چهل سال سن دارم و دو دهه در این سرزمین خوانندگی کردم. الان باید من کمرنگ شوم و یک عده دیگر پر رنگتر شوند. قرار نیست ما تا آخر بمانیم، اما سعی میکنیم این کمرنگی را با حمایتمان از خوانندگان جوان پوشش دهیم. باید کاری کنیم که افراد مستعد دیده شوند؛ الان فرصت، فرصتِ جوان هاست.
خواننده قطعه «پابند» در آستانه میلاد امام رضا (ع)، درباره ارادتش نسبت به این امام اظهار کرد: هر ایرانی نسبت به اسم بزرگ امام هشتم (ع) یک عِرق و حساسیت عجیبی دارد. من وقتی بچه بودم با مشکل جسمانی مواجه شدم. پدرم گفت من برای خوب شدن حالت، تو را همه جا میبرم، به جز مشهد؛ آنقدر امام رضا (ع) به ما حال خوب داده که نمیشود برای حال بد تو پیش امام رضا (ع) برویم. همیشه صحبت پدرم برایم سوال بود. اما بزرگتر که شدم به این نتیجه رسیدم طوری باشم که امام رضا دوستم داشته باشد.
صادقی افزود: شعرِ قطعه «پابند» از روزبه بمانی است. این اثر یک اتفاق دلنشین بود؛ چراکه اتفاقات زمان ضبط شعاری نبوده بلکه شعوری بود. همیشه در ذهن داشتیم که در هیچ بخشی از جمله آهنگسازی، شعر، خوانندگی و … غلو صورت نگیرد و واقعیت احساسمان را بیان کنیم. خدا را شکر که به اندازه توان محدودمان کار را انجام دادیم و به دل بعضیها نشسته است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، پیتر سلیمانیپور آهنگساز و نوازنده و گرافیست ایرانی در ۱۸ شهریور ۱۳۹۷ در سن پنجاه سالگی در اثر بیماری سرطان درگذشت.
این آهنگساز و نوازنده چیرهدست سازهای بادی، آثار ارزشمندی از خود به جای گذاشته است که از میان آلبومها میتوان به «منظومه شخصی» و «قشم، هشت روایت» اشاره کرد. او با سهیل نفیسی در آلبوم «چنگ و سرود» و با بهزاد میرخانی در آلبوم «جوانه ها» همکاری داشته است.
یکی از آثار خاص او آهنگی است برای فریم ۲۱ از فیلم «۲۴ فریم» زندهیاد عباس کیارستمی ساخته است.
پیتر در ضبطهای استودیویی با کیوان جهانشاهی، بابک بیات، کریستف رضایی، پیمان یزدانیان و بهزاد میرخانی همراهی و همکاری داشت.
پیتر سلیمانیپور در دهه نود بسیار فعال بود. سخنرانیهای دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران، اجراهای زنده، آهنگسازی برای فیلم و ساخت بیش از ۱۵۰ قطعه موسیقی و ضبط شماری از آنها گوشهای از فعالیتهای اوست.
یاد و خاطره او را در آیین رونمایی «زیرا که میوزد» زنده میکنیم. در این مراسم فریم ۲۱ از فیلم «۲۴ فریم »عباس کیا رستمی با موسیقی پیتر سلیمانیپور به نمایش درخواهد آمد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، کیهان کلهر در سال جاری چندین شب در تالار وحدت به صحنه رفت تا کنسرت شهر خاموش را روایت کند. اجراهایی که پر از کیفیت و موسیقی ناب بود. کلهر پس از اجراهای موفقش در تهران، تصمیم گرفت تا کنسرت شهر خاموش را به شهرستانها هم ببرد و کرمانشاه ایستگاه آخر برگزاری این کنسرت بود.
اکنون که این اجراها طی دو شب در کرمانشاه برگزار شد، کیهان کلهر در صفحه شخصیاش یادداشتی انتقادی خطاب به مسئولان طاقبستان منتشر کرده است. در ادامه متن یادداشت کلهر را میخوانید: «درود به هموطنان عزیزم، آخرین کنسرت «شهر خاموش» دیشب در کرمانشاه برگزار شد.
لازم دانستم مطالبی را با پیگیران این صفحه و خصوصاً هم استانی هایم بازگو نمایم. متاسفانه ما در این دو شب اجرا مشکلات بسیاری داشتیم که باعث دلخوری همشهریهایم، اعضای گروه و بنده بود، مترصد زمان مناسبی بودم که بخشی از آنها را بخدمتتان عرض کنم.
بدبختانه مجموعه زیبا و عزیز طاق بستان تحت اختیار جماعتی به دور از ادب و فرهنگ در بخش حراست اداره میشود که منزلت مردم و حرمت اهالی فرهنگ در نظرشان هیچ است.
به عنوان موسیقیدانی که تقریباً در سراسر دنیا به روی صحنه رفته و گاهی در دور افتاده ترین نقاط جغرافیایی کنسرت داده، میگویم که تابحال شاهد این حد از بی احترامی و تخفیف نسبت به مخاطبانم و خودم نبوده ام.
کنسرت ما در اولین شب با تاخیری بسیار زیاد آغاز شد که دلیل آن دیر قرار دادن محل اجرا در اختیار تیم اجرایی و معطلی طولانی ما پشت درها بود، از این رو فرصت کافی برای نصب و چینش صحیح لوازم و حتی صحنه محل اجرا نبود! در حالی که طبق برنامه ما از صبح میبایست محوطه را برای ورود علاقهمندان آماده میکردیم. برخوردهای زشت مسئولان حراست در ورودی مجموعه باعث دلخوری بسیاری از علاقهمندان شده بود که ما نیز در پشت صحنه با آن دست به گریبان بودیم. پس از کنسرت نیز بیرون کردن مردم با ادبیات ناخوب در هنگام گرفتن عکس و راندن آنها به خیابان توسط حراستیان باعث آزار همشهریانم و بنده شد.
در هر برنامه کوشش و قصد ما ارائه با کیفیت ترین اجراست که بدبختانه این بار با حضور چنین نااهلانی تلاش ما به نتیجه کاملی که مدنظر داشتیم نرسید. از مردم عزیز شهرم که طی این دو شب حضور این ناقابلان را با متانت تحمل کردند تشکر میکنم. از خودم نیز عذر خواهم که چرا در تقابل با این بیمایگان نشستم.
در پایان به این نامسئولان به دور از عشق و فرهنگ میگویم که قدمت هنر و هنر دوستی درین خطه بیش از قدمت طاق بستان است که نه به زور از میان رفتنی ست نه به بی حرمتی، آنچه باید برود هنر و فرهنگ نیست بلکه شمایید.»
انتقاد کیهان کلهر از برخورد زشت مسئولان طاق بستان با مردم
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، گروه موسیقی آوای ماهان به رهبری نیما فاتحی و سرپرستی فرهاد میرمحمدصادقی، کنسرت ترانههای قدیمی (Old Songs) را با رپرتواری متفاوت از آهنگهای دهههای ۵۰ تا ۸۰ میلادی به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی و اسپانیایی، ۲۳ و ۲۴ تیر ۹۸ در تالار وحدت روی صحنه میبرد.
این چهارمین اجرای کنسرت ترانههای قدیمی است که توسط گروه آوای ماهان، متشکل از گروه کُر آوای ماهان، ارکستر بزرگ پاپ کلاسیک و خوانندگان مطرح این سبک، و این بار با قطعات، طراحی لباس و طراحی صحنهای متفاوت در تالار وحدت برگزار میشود.
در این کنسرت قطعاتی که سالها پیش توسط خوانندگان و گروههایی همچون کوئین، بیتلز، بانی ام، فرانک سیناترا، الویس پریسلی، برایان هایلند، ژو دسن، ماری هاپکینز، شارلز آزناوور، دین مارتین، آلبانو و رومینا، پت بون و ری چارلز اجرا و ماندگار شده است، با تنظیمی متفاوت اجرا میشود.
این کنسرت با تهیهکنندگی نامدار افروغ و مدیریت تولید حسن جودکی و با هنرمندی پدرام نیک نفس، محمد حقیقی، شهره خیری، حمید خسروشاهی، پرنیان روحانی، حانیه آملی، گالیا هوسپیان، میشکا داورپناه، نگین آقامحمدی، بهار اصل کدخدازاده، شادی میرکریمی، صبا پورکریمی، مریم افراز، آناهیتا رحمانیان، عدنان فروردین، پدرام شهیدی، علیرضا بهروزی، علی اصغر مومن ثانی، امیرحسین احمدی نژاد، نوید توحیدی و علی باقری بعنوان گروه خوانندگان، و همچنین دانیال جورابچی، سامان بهشتی، پگاه هراتی، علی خدیوی، شایان دیانتی، فرهاد میرمحمدصادقی، آیدین شفایی، علی ضرابی، سیامک کریمپور، بابک میردادیان، افشار حشمتیان، علیرضا مهدیزاده، لیدا باقری، محسن مهاجر، رایین نورانی، برهان همتی، مونیکا لوران، فرناز دارویی، کاوه تسعیری، رکسانا ریحانیان، محمدحسین غریبی و هستی سپاسی بعنوان گروه نوازندگان اجرا میشود.
به گزارش خبرآنلاین، مهدی یاورمنش در وبلاگ خود با اشاره به پروژه ساخت و اجرای سرود «۱۱ ستاره» توسط بنیاد رودکی برای بازیهای جام جهانی روسیه ۲۰۱۸، این حرکت تبلیغاتی را فاقد هرگونه ارزش فرهنگی و هنری دانسته است.
او نوشته است: «پارسال، منتخبی از ارکسترهای سمفونیک و ملی ایران به جام جهانی روسیه ۲۰۱۸ اعزام شدند و سرودی را با صدای سالار عقیلی اجرا کردند که امروز حتی کمتر کسی نام آن را به خاطر دارد. سرود «۱۱ ستاره»، همان زمان انتشارش هم مورد استقبال قرار نگرفت. اینک پس از گذشت یکسال از اجرای آن، انگار چنین سرودی هرگز ساخته، اجرا و خوانده نشده است. امروز اگر از مدیران بنیاد رودکی و یا حتی خود سالار عقیلی بخواهید یک خط از این سرود را بخوانند، بعید است حافظهشان یاری کند.»
در ادامه این یادداشت آمده است: «بنیاد رودکی بهتازگی در راستای شفاف سازی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، هزینههای ساخت سرود «۱۱ ستاره» و سفر هیئت اعزامی به روسیه را منتشر کرده که آه از نهاد آدمی برمیآورد. بر این اساس، هزینه کل این پروژه، نزدیک به ۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان اعلام شده است که با توجه به قیمت دلار دولتی در تیر ۱۳۹۷، میتوان هزینه این پروژه را به ارزش امروز، نزدیک به ۸ میلیارد تومان برآورد کرد.»
یاورمنش ادامه داده است: «شاید مدیران بنیاد رودکی، برای توجیه به پرداخت هزینههای این پروژه توسط اسپانسر اشاره کنند که عذر بدتر از گناه است؛ چون در حالیکه تالار وحدت از نظر ساختمانی و تجهیزات صحنه و سالن نیاز به تعمیرات اساسی دارد و ارکسترهای سمفونیک و ملی به شدت نیازمند سازهای تازه و مناسبتری برای نوازندگان هستند، چنین کمکی را به معنای واقعی کلمه در یک سفر تفریحی به روسیه دور ریختهاند.»
در پایان این یادداشت تاکید شده است: «امیدواریم در روزهای آینده، بنیاد رودکی، بر اساس سیاستهای وزارت ارشاد، شفافتر عمل کند و ابعاد این پروژه، ترکیب هیئت اعزامی و هزینههای انجام شده را دقیقتر و ریزتَر اعلام کند و خود را پشت نوازندگان محترم ارکسترها پنهان نکند.»
کافی است صفحه چند خواننده را در اینستاگرام دنبال کنید تا هر روز شاهد اجرای روش «دابسمش» باشید. در این روش، خوانندهها بعد از انتشار قطعههای جدید از دنبالکنندگان خود میخواهند با استفاده از این قطعهها، دابسمش بسازند و بفرستند تا این دابسمشها را به پاس حمایت از مخاطبانشان، در صفحه خود به اشتراک بگذارند.
عمر این قدردانی البته به قاعده یک استوری ۲۴ ساعته است و بعد از آن استوری، ماجرای این قدردانی تمام میشود؛ اما چیزهای دیگری باقی میماند و آن چیزی جز بیشتر دیده شدن این قطعهها نیست. حمید هیراد، پازل بند، ماکان بند، بهنام بانی، محسن ابراهیمزاده و…؛ تعداد خوانندههای استفاده کننده از این روش کم نیست.
از طرف دیگر، دیده شدن در صفحه یک خواننده پاپ که از قضا دنبالکنندگان قابل توجهی دارد، نکتهای است که کمتر رهگذر شبکههای اجتماعی، به خصوص اینستاگرام، میتواند از آن چشم بپوشد. همین میشود که این بده و بستان، مُد رایج خوانندههای پاپ در فضای مجازی میشود، کاربران را تحت تاثیر خود قرار میدهد و این موج، موسیقی را با خود دورتر از آنچه باید باشد، میبرد و بی آن که بخواهیم با این موسیقیها هم سلیقه میشویم، همان را در دابسمشها لب میزنیم و میخوانیم، ورد زبانمان میشود و در این بین، فقط حواسمان به آنچه باید، نیست.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، غلامرضا صنعتگر، خواننده ترانه «میشه ضامنم بشی» که برای حضور در ویژه برنامه دهه کرامت به مشهد سفر کرده است، درباره فعالیتهای هنری خود گفت: «از آن جایی که به خاطر بیماری مدتی درگیر بیمارستان بودم، کمی از کارها عقب افتادم که سعی دارم مجدد به سرعت قبل برگردم.»
او در گفتوگو با پایگاه اطلاعرسانی شهرداری مشهد ادامه داد: «در حال حاضر درگیر ساخت مجموعه آهنگهای عاشقانهتر و جوان پسندانهتر هستم.»
این خواننده پاپ افزود: «هفته آینده نیز در بیمارستان بستری خواهم شد تا درمان جدیدم را آغاز کنم و انشالله با دعای مردم عزیز دوباره به عرصه موسیقی باز گردم.»
غلامرضا صنعتگر در دو سال گذشته بارها به دلیل مشکلات کبدی، فشار خون بالا و عارضه مغزی، در بیمارستان بستری شده است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، علیرضا قربانی خواننده موسیقی سنتی، این شبها در ایوان عطار مجموعه کاخ سعدآباد، کنسرت «با من بخوان» را برای علاقهمندان برگزار میکند.
تصاویر | کنسرت «با من بخوان» علیرضا قربانی در کاخ سعدآباد
همچنین میتوانید ویدئویی از اجرای او را در این کنسرت در ادامه ببینید.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در ابتدای این مراسم فرزاد آذریپور مدیر نشر هاشور گفت: آشنایی من با پیتر سلیمانیپور به زمانی برمیگردد که هنوز کامپیوتر وارد دنیای گرافیک نشده بود. تصویری که از او در خاطرم مانده این است که همیشه لبخندی بر لب داشت و سخاوتمندانه آنچه داشت را منتقل میکرد.
وی ادامه داد: قرار بود در زمان راه اندازی سامانه ویدئویی هاشور بخش موسیقی آنرا مدیریت کند اما شرایط جسمانیاش اجازه نداد. از همه همکارانی که برای انتشار این آلبوم کمک کردند، تشکر میکنم.
در ادامه آقای جوان که پخش این آلبوم را بر عهده دارد نیز گفت: در مراسم امروز هنرمندانی حضور دارند که از دوستان نزدیک سلیمانیپور هستند و قطعا صحبتهایشان مهمتر خواهد بود. از مدیران شهر کتاب دانشگاه که اجازه برگزاری این مراسم را دادند، تشکر میکنم.
وی ادامه داد: آخرین تصویری که از پیتر سلیمانیپور به یادم مانده در جشنواره آیینه و آواز است که بسیار تکیده و رنجور از پلههای تالار رودکی بالا آمد و عاشقانه تا آخرین روزهای زندگی در حوزه موسیقی گام برداشت. او در آخرین لحظههای زندگیاش با اینکه نمیتوانست ساز بزند اما مخاطب جدی موسیقی بود.
«زیرا که میوزد» رونمایی شد/ سلیمانیپور موسیقیدانی که خودش را به بازار نفروخت
علی بوستان از دوستان نزدیک سلیمانیپور نیز گفت: ما همیشه عادت داریم برای عزیز و دوستی که از میان ما می رود ناراحت و اندوهگین می شویم اما پیتر با آثارش همچنان در میان ما است.
وی با بیان اینکه آشنایی اش با پیتر به سال۶۵ در دانشگاه برمی گردد، افزود: سلیمانیپور مصداق کامل مردی است که تکلیفش با خودش مشخص بود و وسواس کاری اش در آثار بصری، موسیقی و گرافیکش مشهود بود و برای این وسواس خودش را ایزوله می کرد.
بوستان خاطرنشان کرد: بسیاری از هنرمندانی که در حوزه موسیقی در دنیا شناخته شده هستند، ایران و موسیقی ایران را از طریق پیتر شناختند. برای انتشار این آلبوم به جز خودش زحمات زیادی توسط دوستان دیگر کشیده شده است که بانی شدند تا آلبوم «زیرا که می وزد» منتشر شود.
وی ادامه داد: جای خودش و آلبوم های بعدی اش در کشور ما بسیار خالی خواهد بود. آثار زیادی از او در مرحله تدوین وجود دارد که با منتشر شدنشان لذت خواهیم برد.
در ادامه رضا عسگرزاده نوازنده مطرح موسیقی با بیان اینکه از انتشار آخرین آلبوم سلیمانی پور خوشحال است، گفت:من هم معتقدم پیتر الان در بین ما است اما متاسفانه نمی توانیم او را ببینیم. من با او طی حادثه ای در سال ۶۲ آشنا شدم و تجربیات هیجان انگیزی با او داشتم ودر طول این سال ها سعی کردیم کارهایی را مشترک باهم انجام دهیم. از تلاش همه دوستانی که موفق شدند تا این آلبوم را منتشر کنند، تشکر می کنم.
در ادامه علیرضا ایران نژاد روزنامه نگار حوزه موسیقی نیز گفت: آشنایی من با این مرد بزرگ به زمانی برمی گردد که در منزل او تمرین موسیقی انجام می دادیم. همیشه شخصیت، متانت، طنز و غرورش که از ایمان به کارش می آمد زبانزد همه بود و برای من جذاب بود.
وی ادامه داد: سلیمانیپور از جمله هنرمندانی بود که ما روزنامه نگاران کمتر می توانستیم سراغش برویم زیرا باید از قبل می دانستیم که چه چیزی باید از او بپرسیم زیرا پاسخ های او نیاز به تجزیه و تجلیل داشت. نبود آدم های مثل او جبران ناپذیر است زیرا سلیمانی پور آدم بسیار متعهدی بود که خودش را به بازار نفروخت.
در ادامه امیر بهاری روزنامه نگار حوزه موسیقی نیز با بیان اینکه سلیمانی پور در زندگی او آدم بسیار مهمی بوده است، گفت: با او مصاحبه های زیادی داشتم و اغلب موضوع گفتگو موسیقی تلفیقی بود از جمله ویژگی های خوبش این بود که سریع مطالب را اصلاح می کرد. یادم می آید در جمله ای به او گفتم موسیقی تلفیقی در دهه ۵۰ شکل گرفت و او سریع گفت خیر مربوط به دهه ۶۰ می شود.
وی ادامه داد: مشخصه مهمی که در وجود او بود و در موسیقی اش هم جاری بود این بود که تا آخرین لحظه ارائه آثارش تلاش می کرد و اولویتش این بود که صادقانه بر روی صحنه حاضر شود.به همین دلیل مانند موزیسین های بزرگ فراز و فرودهای زیادی داشت.
بهاری در ادامه یادآور شد: به خاطر اصل و نسب سلیمانیپور همیشه این نگاه نسبت به او وجود داشت که خُلقیاتش غربی است درحالیکه کاملا شرقی بود. او کسی بود که جَز (موسیقی آزاد) را در ایران آموزش داد. این را خطاب به افرادی می گویم که معتقدند در کشور ما جَز وجود ندارد. برای سلیمانی پور جَز بسیار مهم بود و یک روایت شرقی نسبت به آن داشت.
وی ادامه داد: سلیمانیپور از هر سبکی نوشته بود چیزهایی که امروز هنرجویان موسیقی آنها را تمرین می کنند درحالیکه او بدون رفتن به دانشگاه آنها را آموحته بود. سلیمانی پور موسیقی ایرانی، موسیقی اقودام و کلاسیک را جدی گوش می کرد و درباره آنها صحبت می کرد.
این رهبر ارکستر با بیان اینکه از پیتر بیشتر گوش کردن را به معنای عمیق آموخته است، بیان داشت: این میراث بزرگی است که از او به جا مانده است به همین دلیل موسیقی او قابل شنیدن است و همه المان های اصلی در آثار او دیده می شود.
در ادامه مژگان جلالزاده از همراهان و دوستان نزدیک نیز گفت: برای انتشار این آلبوم راه طولانی طی شده است که در بخشی از این راه پیتر سلیمانی پور حضور نداشت.این کار توسط رضا عسگرزاده که کار مسترینگ و فرزاد آذری پور مدیر نشر هاشور انجام شده است.
وی ادامه داد: از ویژگیهای مهم سلیمانی پور خودآموختگی اش بود درحالیکه هیچ وقت معلم نداشت.از آلبوم «منظومه شخصی» او متوجه شدم که او می توانست از این خودآموختگی خلق به معنای عالی کند.
جلال زاده یادآور شد: نکته مهم این است که در بهار ۹۶ سلیمانی پور کلیه ارتباط موسیقی اش را با ناشر قبلی قطع کرد اما آنها هنوز اصرار به فروش آثار او دارند. از گفتن این جمله متاسفم اما اینکار کاملا به شکل غیرانسانی انجام می شود. از همه علاقمندان به آلبوم «زیرا که می وزد» می خواهم برای تهیه این قطعات به ناشر قانونی آن مراجعه کنند.
در این مراسم فریم ۲۱ از فیلم ۲۴ فریم عباس کیارستمی که کار موسیقی اش را پیتر سلیمانی پور انجام داده بود نمایش داده شد.
در انتهای این مراسم قطعه ای از پیتر سلیمانی پور که مربوط به سال ۱۳۷۰ بود و از قدیمی ترین آثارش محسوب می شود، اجرا شد.