شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
دسته: سینما
-
نشست فیلم «بیصدا حلزون»
- نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمیشود.
- نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمیشود.
-
پول فیلم باید مثل پول نان تمیز باشد/«بیصدا حلزون»نادیده گرفته شد
به گزارش خبرنگار مهر، نشست خبری فیلم سینمایی «بی صدا حلزون» به کارگردانی بهرنگ دزفولیزاده عصر روز ۱۳ بهمن در سالن رسانه پردیس سینمایی ملت برگزار شد.
در ابتدای این نشست سحر عصرآزاد منتقد سینما گفت: برای من مهم است که یک فیلمساز اول بعد از فیلمهای کوتاهی که ساخته چه مضمون و خط فکری را دنبال میکند اینکه دزفولی زاده به سراغ قشری رفته که کمتر در سینما به آن پرداخته شده برای من ارزشمند بود. برای من رویکرد ایشان اهمیت داشت به ویژه اینکه مسأله فیلم محدود به جمیعت ناشنوایان نمیشود بلکه در زیر لایه به مسایلی که بشر امروز درگیرش است، میپردازد.
وی افزود: این روزها همه به سمت سینمای اجتماعی صرف میروند ولی ما به تنوع مضمون نیاز داریم. ما باید به خودمان و به دزفولی زاده این فرصت را بدهیم که تجربههای متفاوتی داشته باشیم.
در ادامه دزفولی زاده درباره ریتم فیلم بیان کرد: من فکر میکنم این ساختار و قصه میطلبید که من این ریتم را انتخاب کنم ضمن اینکه میخواستم بیننده با زیست این افراد آشنا شوند.
مرتضی شایسته تهیهکننده نیز اظهار کرد: من چند سالی فعالیت کمی داشتم اما از سال نود و شش فعالیتمان را از سر گرفتیم.
رهگذر نویسنده بی صدا حلزون درباره ایده قتل در این فیلم بیان کرد: ما به ایدهها فکر میکنیم و در نهایت باید به داستان منسجمی برسیم. فکر میکنم این گزندگی قتل و استفاده از دیه برای عمل باید احساس میشد تا بفهمیم عمل حلزون ارزشش را داشته است یا نه.
در ادامه دزفولی زاده بیان کرد: به ناشنوایان فقط در هفته ناشنوایان توجه میشود اما من میخواستم از هیچ تلاشی فروگذار نکنم. برایم مهم بود از بازیگرانی استفاده کنم که تکلیفشان با حرکتهای دستشان مشخص باشد ضمن اینکه دوست داشتم فیلم اکران عمومی شود و افراد نسبت به جامعه ناشنوایان شناخت پیدا کنند قطعا بازیگر چهره در این زمینه خیلی میتوانست کمک کند. خانم توسلی جزو جسورترین بازیگران ما هستند چون باید زبان اشاره یاد میگرفتند.
هانیه توسلی بازیگر این فیلم اظهار کرد: من باید یک سری چیزها مثل زبان اشاره یاد میگرفتم و باید روی صدایم کار میکردم تا مثل صدای یک نیمه شنوا باشد. ممکن است چنین نقشی در نیاید پس کمی با ترس به سراغش رفتم ولی برایم جذاب بود. هرچه نقش سخت تر باشد برای بازیگر جذاب است. من به هر حال در جوی بودم که تعدادی ناشنوا و شنوا وجود داشت و با هم بر سر موضوع فیلم صحبت میکردیم در همین فیلم بود که متوجه شدم برخی ناشنوایان دوست ندارند کودکان خود را عمل کنند تا بشنوند.
دزفولی زاده بیان کرد: شوق و انگیزهای که در بازیگران این فیلم دیدم، بی نظیر بود.
این کارگردان توضیح داد: من تا حدودی با زبان اشاره آشنا هستم البته این فیلم باعث شد من با این زبان آشنا شوم. بچههای ناشنوا و شنوا هم هنگام تدوین حضور داشتند. ما تلاش کردیم از پلانهایی استفاده کنیم که مترجمان زبان اشاره حضور داشته اند. حتی برای ناشنوایان یک اکران ویژه خواهیم داشت این را هم باید بگویم گونهها و تنوعی که در زبان اشاره وجود دارد باعث شد من از تمام این گونهها استفاده کنم تا همه با آن ارتباط برقرار کنند.
وی درباره تبلیغ کاشت حلزون گفت: کاشت حلزون بخشی از قصه فیلمنامه من است که درام قصه را پیش میبرد تعداد زیادی دوست دارند جراحی کنند. کاشت حلزون از دی سال ۷۱ وارد ایران شد. باورهای ناشنوایان درباره کاشت حلزون تغییر کرده اما باور برخی به روز نیست. من حتی در کلاسهای گفتار درمانی شرکت کردم و برخی سکانسها را به دلیل اینکه ممکن بود مخاطبان اصلی ما یعنی ناشنوایان ناراحت شوند حذف کردم. من در بیان مسأله کاشت حلزون ذی نفع نیستم که بخواهم تبلیغ کنم.
این کارگردان عنوان کرد: من میخواستم یک شنوا در درجه اول متوجه شود یک ناشنوا تا چه میزان میشنود و چه مشکلاتی دارد و سعی کردم جمعیت ناشنوایان درک شوند. بنابراین آلودگی صوتی ایجاد نکردیم فکر کردیم به این گونه بیننده میتواند بیشتر آنها را درک کند.
رهگذر درباره سفارشهای اسپانسر توضیح داد: اسپانسر به ما دستوری نداد و ما خودمان این قصه را نوشتیم.
دزفولی زاده بیان کرد: وقتی فیلمنامه را نوشتیم به ما گفتند وسیلهای مثل سمعک وجود دارد که برای کاشت حلزون مناسب است. من معتقدم پولی که برای فیلمی هزینه میشود مثل پولی است که سر سفره میآید و باید پاک و تمیز باشد.
این کارگردان درباره عوامل این فیلم گفت: من فکر میکنم ذهنهایی وجود دارد که نگاه کلیشهای به سینما ندارند و من دوست دارم با آنها کار کنم از همین رو عوامل این فیلم از همین دسته بودند.
آهنگساز این فیلم نیز اظهار کرد: این اولین تجربه سینمایی من است و قبل از آن فیلم کوتاه کار کرده ام سعی کردم در این فیلم به دلیل مسأله خاصش از برخی موسیقیها استفاده کنم تا از گوش یک ناشنوا آن را بشنویم. نمیخواستم موسیقی من صدای تمیزی داشته باشد و دوست داشتم نویز داشته باشد تا به کاراکترها نزدیک شویم.
دزفولی زاده درباره نوع تکلم هانیه توسلی در این فیلم گفت: او در این فیلم یک کم شنوا است در حالی که نقش مقابل او ناشنوا است و باید در نوع تکلم تفاوت پیدا میکرد.
دزفولی زاده اظهار کرد: در این فیلم پروسه انتخاب بازیگران چهار ماه طول کشید دوست داشتیم از بازیگرانی استفاده کنیم که با مخاطبان ارتباط برقرار کنند.
این کارگردان بیان کرد: فیلم در جشنواره فجر نادیده گرفته شد. بازی خانم هانیه توسلی و جلوههای ویژه بصری هم چنین شد. من فکر نمیکردم فیلمم در بخش سودای سیمرغ نباشد و به این طریق فیلم نادیده گرفته شود.
شایسته در پایان گفت: از همه عوامل این فیلم تشکر میکنم.
-
تحقیق ۳۰ ساله برای «شنای پروانه»/ همه ما یک «گندهلات» درون داریم
به گزارش خبرنگار مهر، نشست خبری فیلم سینمایی «شنای پروانه» به کارگردانی محمد کارت با حضور عوامل فیلم و منصور ضابطیان مجری برنامه عصر امروز یکشنبه ۱۳ بهمن ماه در پردیس سینمای ملت برگزار شد.
در ابتدای این نشست، محمد کارت گفت: پروسه ساخت این فیلم پیچیده بود، چرا که داستان فیلم متفاوت بود. شنای پروانه فیلمنامهای پرفرازونشیب داشت و تحقیق برای این فیلم برای من ۳۰ سال طول کشید، چرا که من بچه همین قشر از جامعه هستم.
طناز طباطبایی بازیگر فیلم نیز در ادامه بیان کرد: وقتی فیلمنامه را خواندم ابتدا برایم سوال بود چرا من انتخاب شدهام، در سکانس پایانی متوجه شدم که چرا کارت این نقش را به من پیشنهاد داده است. در واقع هیچکدام از نقشهای زنان این فیلم به اندازه پروانه برای من جذاب نبود. حتی با اینکه تنها چند سکانس در فیلم بازی کردهام، من در این فیلم با چنین نقشی تنها در چند دقیقه فرصت داشتم که پروانه را به مخاطب نشان دهم. من از نقش خود بسیار راضی هستم چرا که یک ریسک بزرگ را برای رقم زد.
زنان فیلم همه قربانی شدهاند
پانتهآ بهرام نیز در بخش دیگری از این نشست بیان کرد: یکی از دلایلی که بازی در این نقش را پذیرفتم، تفاوت در کاراکتری بود که باید بازی میکردم. مساله دیگر این بود که شنای پروانه یک اثر کاملاً فمنیستی در دل یک فیلم مردانه بود، در واقع میتوان گفت که زنان این فیلم همه به نوعی قربانی شدهاند. در نهایت باید بگویم بیشک بسیاری از بازیگران زن دوست داشتند چنین نقشی را بازی کنند.
کارت در ادامه در پاسخ به خبرنگاری که زمان فیلم را طولانی دانسته و درباره احتمال کوتاه شدن آن برای اکران عمومی پرسید، بیان کرد: شاید به دلیل فراز و نشیب فیلمنامه، فیلم طولانی به نظر برسد اما با توجه به بازخوردهایی که در اکرانهای مردمی تا به امروز داشتهام فکر میکنم فیلم اصلاً از ریتم نیفتاده است.
امیر آقایی نیز درباره ایفای نقش یک گندهلات به نام «هاشم» گفت: روزی که محمد کارت پیشنهاد بازی در این فیلم را به من داد ابتدا خندیدم چرا که در طول سالها فعالیت در سینما و تئاتر یک پرسوناژی از من در ذهن مخاطب شکل گرفته بود که خیلی اتوکشیده و روشنفکر به نظر میرسید. اما واقعیت این است که من هم بچه جنوب شهر هستم. نیمی از هم محلیهای من یا زیر خاک هستند یا زیر حکم. به هر حال بعد از این همه سال بازی کردن این حق را داشتم که یک بار در یکی از فیلمهایم رگ گردنم بزرگ شود.
بازیگران این فیلم دنبال خودنمایی نبودند
جواد عزتی در ادامه این نشست گفت: من نقش حجت را بسیار دوست دارم و در کنار آن حضور در یک گروه حرفهای کار کردن بسیار خوب بود و بازیگرانی که دنبال شوآف خود نمایی نیستند.
کارت درباره استفاده از معتادان در این فیلم توضیح داد: بعداً از سالها مستند دیگر شگرد کار کردن با این قشر را بلد هستم.آقایی درباره لهجهاش در فیلم تاکید کرد: این لهجه شهرستانی نیست و یک آهنگ لاتی است.
کارت در بخش دیگری از صحبتهای خود بیان کرد: من سوژههای خود را از فضای مجازی پیدا نمیکنم، قهرمان این فیلم از دل مردم آمده است.
دوماری نیز ادامه داد: این فیلم داستان یک آدم معمولی است که در طول فیلم تبدیل به قهرمان میشود.
کارت نیز تاکید کرد: همه ما یک گندهلات درون داریم با این تفاوت که گندهلات درون ما قمه ندارد و با اسلحه دیگری مبارزه میکند. تاکید میکنم من یک توریست جنوب شهر نیستم و خشونتی را که جامعه مردان به زنان زخم خورده را به تصویر کشیدم که تمام زنان در آن زخم خوردهاند.
وی بیان کرد: فیلم درباره جنوب شهر در کل کشور است، فیلمی که قرار نیست درام آن به انتقام شخصی منجر شود این فیلم روند شکل گیری یک آدم عادی به قهرمان است.
کارت در پایان گفت: ما ممانعتی برای حضور پلیس نداشتیم بلکه مساله فیلم نبود و هر وقت شخصیتهای فیلم نیاز به پلیس داشتند پلیس حضور داشت.
-
رونمایی از پوستر «لباس شخصی»
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی فیلم، پوستر فیلم سینمایی «لباس شخصی» به کارگردانی امیرعباس ربیعی و تهیهکنندگی حبیب والینژاد با طراحی سینمای دهه ۶۰ رونمایی شد.
طراحی این پوستر برعهده خانه طراحان انقلاب اسلامی بوده است.
روز گذشته اولین اکران «لباس شخصی» در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر برگزار شد.
مهدی نصرتی، توماج دانش بهزادی، مجید پتکی، میلاد افواج، عماد درویشی، مهیار شاپوری، احمد لشینی، شهاب بهرامی، روزبه رئوفی، کیوان محمودنژاد، نجلا نظریان و ماهمنیر بیطاری از بازیگران این فیلم هستند.
در خلاصه داستان «لباس شخصی» آمده است: بهترین حربه برای ضربه، دوستی است. چون پیچیدگی در سادگی اوست. به لباس شخصی ها بیشتر شک کن!
این فیلم اولین تجربه امیرعباس ربیعی در مقام کارگردان است.
-
اعجاز بازیگران در «شنای پروانه»/ فیلمی که قهرمانمحور است
محمد کارت کارگردان جوان سینمای ایران که اولین حضور خود در جشنواره فیلم فجر را با «شنای پروانه» تجربه میکند، در گفتگو با خبرنگار مهر، گفت: برآیند تمام تجربیات من در حوزه مستندسازی و کشف و شهودی که در این طبقه از جامعه داشتم، با حسین دوماری و پدرام پورامیری و تجربیاتی که آنها داشتند، فیلمنامه «شنای پروانه» را به نگارش درآوردیم. نگارش فیلمنامه مورد نظر نزدیک به ۸ ماه طول کشید و در نهایت بعد از آماده شدن فیلمنامه و چندین بازنویسی که روی آن صورت گرفت، رسول صدرعاملی بهعنوان تهیهکننده، سید مازیار هاشمی بهعنوان مجری طرح و محدصادق رنجکشان به عنوان سرمایه گذار در این پروژه من را همراهی و حمایت کردند.
وی بیان کرد: همچنین یک تیم پارتیزان و مستعد در پشت دوربین و بازیگران پرتوان با من همراه شدند تا بتوانیم در زمان بسیار کوتاهی پیش تولید فیلم را انجام دهیم و وارد مرحله تولید و سپس همزمان پس تولید شویم تا فیلم به جشنواره برسد.
این فیلمساز جوان تاکید کرد: پیش تولید «شنای پروانه» ۲۵ روزه و فیلمبرداری ۵۱ جلسه برای چنین فیلمنامه پرفراز و نشیب زمان کوتاهی است اما با تلاش تک تک عوامل این فیلم، «شنای پروانه» شکل گرفت، فیلمی که سرشار از انگیزه برای ارتباط با مخاطب است.
مسئله «شنای پروانه» مسئله روز است
کارگردان فیلم کوتاه «بچه خور» توضیح داد: امیدوارم که تلاش صورت گرفته برای ساخت «شنای پروانه» مذبوحانه نباشد و به جان و دل مخاطب بنشیند و با آن ارتباط برقرار کند.
وی تاکید کرد: «شنای پروانه» درباره مسائلی از بافت جنوب شهری جامعه است که این معضلات و ناهنجاریها در تکتک اقشار مختلف میتواند واکاوی شود. مسائلی که در فیلم مطرح میشود یک مساله بهروز است و سعی کردهایم فیلمی تولید کنیم که روایت مدرنی از جامعه امروز باشد.
کارگردان مستند «آوانتاژ» توضیح داد: نگاه ما در «شنای پروانه» نگاه رهگذری به بافت جنوب شهر نبوده است و سعی کردهایم که جزئیات این سبک از زندگی را روایت کنیم و با یک چیدمان بازیگری و ترکیبی از بازیگران سرشناس و بازیگران خوب تئاتر و آدمهایی که هیچ وقت دوربین سینما را تجربه نکردهاند و آنها را از زندگی واقعی به مقابل دوربین آوردیم و نابازیگر هستند. کار را برایم به عنوان کارگردان سختتر اما بسیار جذابتر میکرد. چون در جهت یکدست شدن جنس بازیهای فیلم مسیر عجیبی را طی کردیم که امیدوارم ذات باورپذیری در کاراکترها و بازیگران اتفاق افتاده باشد و مخاطب با جهان فیلم ملموس و واقعی ارتباط برقرار کند.
ارتباط فیلم با اکثریت مردم برایم جذاب است
وی بیان کرد: «شنای پروانه» یک فیلم قهرمان محور است که با داستانی پر فراز و نشیب ابتدا سعی دارد تماشاگرش را سرگرم سپس بر او تأثیر بگذارد. واقعاً به شخصاً ارتباط فیلم با اکثریت مردم برایم بسیار جذاب است و امیدوار هستم که این ارتباط شکل بگیرد.
کارت درباره انتخاب بازیگران توضیح داد: چیدمان و ترتیب بازیگران این فیلم به گونهای است که سعی شده است از بازیگران سرشناس، بازیگران خوب تئاتر و کسانی که از دل زندگی واقعی به بیرون کشیده شدهاند انتخاب و جلوی دوربین بروند و این چالش بزرگی برای من به شمار میرفت که این جنسهای مختلف بازیگری را یک دست و باور پذیر بدون اینکه کسی بیرون بزند، همه را در جهان فیلم حل کنم.
وی ادامه داد: به نظر میرسد با توجه به زحمت و تلاش تکتک بازیگران از جواد عزتی که نقش اول فیلم را بازی میکند و بسیار باهوش و توانمند است تا تکتک بازیگران دیگر از جمله طناز طباطبایی، امیر آقایی، پانتهآ بهرام، علی شادمان، آبان عسگری، مهدی حسیننیا، ایمان صفا، نادر شهسواری که نقشهای مختلف فیلم را بازی کرده اند، تلاش کردهاند که یک خود متفاوتی نشان دهند.
کارت در پایان تاکید کرد: در واقع در «شنای پروانه» بازیگرانی که میشناسید همه با شکلی متفاوت و غافلگیرکننده در فیلم حضور دارند و این امر برای من بسیار جذاب است که کاراکترهای فیلم توسط بازیگرانی که سرشناس هستند بازی شدهاند که این اعجاز را دارند که مخاطب در لحظه متوجه نشود که این کاراکتر پانتهآ بهرام، علی شادمان یا امیر آقایی است و این امر یکی از ویژگیهای «شنای پروانه» است که امیدوارم این تلاش موفق شود و بر مخاطب خود تأثیر گذار باشد.
-
معرفی برگزیدگان جوایز انجمن کارگردانهای هنری آمریکا
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، صبح امروز ۱۳ بهمن ماه بیست و چهارمین دوره جوایز سالانه انجمن کارگردانهای هنری آمریکا (ADG) برگزار شد و برندگان خود را در ۲ بخش فیلمهای سینمایی و تلویزیونی معرفی کرد.
در بخش سینمایی، باربارا لینگ برای طراحی صحنه «روزی روزگاری در هالیوود» جایزه فیلم تاریخی را برد و لی ها جون برای «انگل» در بخش فیلم معاصر برنده شد. چارلز وود نیز با «انتقامجویان: پایان بازی» در بخش فیلم فانتزی جایزه گرفت.
جایزه ویلیام کامرون منزیز این انجمن نیز امسال به سید مید طراح «بلید رانر» و «بیگانهها» تعلق گرفت.
جایزه یک عمر دستاورد انجمن کارگردانهای هنری نیز به استیون مایلز برگر طراح فیلمهایی چون «تنها در خانه» اهدا شد. جو آلوز طراح فیلمهایی چون «آروارهها» و «برخورد نزدیک از نوع سوم» نیز دومین دریافتکننده جایزه یک عمر دستاورد انجمن کارگردانهای هنری آمریکا بود.
در بخش تلویزیون نیز «آکادمی چتر»، «تئوری بیگ بنگ»، «چرنوبیل» و «عروسک روسی» جایزه بردند.
-
انجمن نویسندگان آمریکا برترینها را شناخت: «انگل» و «جوجو خرگوش»
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، ساعتی پیش انجمن نویسندگان آمریکا (WGA) طبق معمول در دو مراسم همزمان در دو بخش شرقی و غربی در لسآنجلس و نیویورک، برندگان جوایز ۲۰۲۰ خود را اعلام کرد.
امسال در هفتاد و دومین دوره برگزاری این جوایز، برندگان بزرگ شامل «انگل» و «جوجو خرگوش» در بخش سینما و «جانشینی» و «بری» در بخش تلویزیونی شدند.
بونگ جون هو و جین وون که برای فیلم کرهای «انگل» یا «پارازیت» جایزه بهترین فیلمنامه غیراقتباسی را از آن خود کردند، نامزدی چون «داستان ازدواج» را پشت سر گذاشتند.
در سخنان دریافت جایزه بونگ با تشکر از اعضای انجمن که فیلمنامه را به صورت ترجمه شده خواندهاند برای توجه به ساختار داستان و تفاوتهای ظریف دیالوگها تشکر کرد. وی گریزی هم به سیاستهای ترامپ زد و گفت: بعضیها مرزها را بلندتر میکنند. ما نویسندهها دوست داریم مرزها را خراب کنیم.
تایکا وایتیتی برنده جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی برای «جوجو خرگوش» نیز که بر رقیبی چون «جوکر» غلبه کرد، از کتاب «آسمان محبوس» نوشته کریستین لوننس یاد کرد که این فیلمنامه با اقتباس از آن نوشته شده است. وی همچنین از مادرش تشکر کرد که این کتاب را به او معرفی و وی را تشویق به خواندنش کرد.
در بخش مستند نیز «مخترع: تلاش برای خون در سیلیکون ولی» به قلم الکس گیبنی به عنوان برنده انتخاب شد.
در بخش تلویزیون اچبیاو برنده بزرگ شب بود: سریال «جانشینی» هم جایزه بهترین درام و هم بهترین اپیزود از یک درام را دریافت کرد. جایزه بهترین کمدی نیز به «بری» از همین شبکه رسید. «چرنوبیل» این شبکه نیز در بخش فیلمنامه اوریجینال یا غیراقتباسی برنده بزرگ دیگر بود و «فاسی/ وردون» از افایکس جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی را از آن خود کرد.
در لس آنجلس جوایز افتخاری به نانسی مهیرز فیلمنامهنویس و کارگردان اهدا شد و مریل ماروکی نویسنده کمدی نیز جایزه دستاورد در بخش تلویزیونی را گرفت.
در نیویورک جوایز افتخاری دستاورد یک عمر به ریچارد پرایس نویسنده «رنگ پول» اهدا شد و پائولا پِل جایزه دستاورد در کمدی را برد.
این مراسم که یک هفته پیش از اسکار برگزار شده، پس از اهدای جوایز انجمنهای مهم دیگر سینمایی از جمله انجمن کارگردانها، انجمن تهیه کنندگان و انجمن بازیگران، برندگان خود را معرفی کرد.
-
ساندنس ۲۰۲۰ برندگانش را شناخت/«یلدا» جایزه برد
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، جشنواره فیلم ساندنس جایزه بزرگ داوران در بخش سینمای آمریکا را به لی ایزاک چانگ برای فیلم «میناری» اهدا کرد و در بخش بینالمللی فیلم «یلدا» مسعود بخشی را به عنوان بهترین فیلم انتخاب کرد. به صدف عسگری نیز برای «امتحان» به کارگردانی سونیا حداد جایزه ویژه هیات داوران برای بازیگری فیلم کوتاه اهدا شد.
فیلم «میناری» فیلمی نیمه خودزندگینامهای نگاهی به زندگی کارگردان کرهای آمریکایی دارد.
ایتن هاوک و اعضای هیات داوران وی در بخش رقابت فیلمهای دراماتیک آمریکا شامل جوروس واش وستمورلند و رودیگو گارسیا جایزه بهترین کارگردان را به رادا بلنک برای فیلمی با عنوان «نسخه ۴۰ ساله» اهدا کردند.
در تمجید از این فیلم داوران عنوان کردند: با این فیلم تصور میکنید که که یک رپر، یک پدر یا مادر و یک کارگردان چهل و چند ساله در وجودتان دارید.
در عین حال ۴ جایزه ویژه داوران این بخش برندگانش را شناخت و به گروه بازیگران فیلم «پادشاهان شهر افسون» درباره دوچرخهسوارانی که در خیابانهای شهر بالتیمور کارهای خطرناک میکنند، جایزه داد. الیزا هیتمن کارگردان «هرگز به ندرت گاهی اوقات همیشه» هم برای نئورالیسم فیلمش برنده شد و جوزفین دکر جایزه مولف را برای «شرلی» دریافت کرد. جایزه فیلمنامهنویسی والدو سالت هم به ادسون اودا برای «۹ روز» اهدا شد.
در بخش مستند آمریکایی نیز جایزه بهترین کارگردان به گرت بردلی برای «زمان» رسید که نگاهی به خانوادهای است که با حکم زندانی ۶۰ ساله از هم پاشیده میشود. این فیلم با فیلمبرداری در طول ۲۰ سال ساخته شده است.
لیست کامل برندگان فستیوال ساندنس امسال در ادامه آورده شده است:
رقابت دراماتیک آمریکا
جایزه بزرگ هیات داوران دراماتیک آمریکا: «میناری» به کارگردانی لی ایزاک چانگ
جایزه مخاطبان آمریکا: «میناری»
جایزه کارگردانی: رادا بلنک برای «نسخه ۴۰ ساله»
جایزه فیلمنامهنویسی والدو سالت: ادسون اودا برای «۹ روز»
جایزه ویژه هیات داوران برای گروه بازیگران: «پادشاهان شهر افسون»
جایزه مولف ویژه هیات داوران: «شرلی» به کارگردانی جوزفین دِکِر
جایزه ویژه هیات داوران برای نئورالیسم: الیزا هیتمن «هرگز بهندرت گاهی اوقات همیشه»
رقابت مستند آمریکا
جایزه بزرگ هیات داوران مستند آمریکا: «دولت پسران» به کارگردانی
جایزه مخاطبان: «اردوگاه کریپ» به کارگردانی
جایزه کارگردانی مستند آمریکا: گرت بردلی برای «زمان»
جایزه ویژه هیات داوران برای فیلمساز نوظهور: آرتور جونز برای «مرد حس خوبی دارد»
جایزه ویژه هیات داوران برای فیلمساز با نگاه اجتماعی: الیسه اشتاینبرگ، جاش کریگمان، ادی دسپرس برای «نبرد»
جایزه ویژه هیات داوران برای تدوین: تیلر اچ.واک برای «به چچن خوش آمدید»
جایزه ویژه هیات داوران برای نوآوری در داستانگویی غیرداستانی: کرستن جانسون برای «دیک جانسون مرده است»
رقابت دراماتیک سینمای جهان
جایزه بزرگ هیات داوران: «یلدا، شبی برای بخشش» به کارگردانی مسعود بخشی
جایزه کارگردانی: مایمونا دوکور برای «عیارها»
جایزه مخاطبان: فرناندا والادز برای «شناسایی ویژگیها»
جایزه ویژه هیات داوران برای بهترین فیلمنامه: فرناندا والادز و آتسرید روندور برای «شناسایی ویژگیها»
جایزه ویژه هیات داوران برای فیلمسازی خلاقانه: لموآنگ جرمیا موسس برای «این یک خاکسپاری نیست، یک رستاخیز است»
جایزه ویژه هیات داوران برای بازیگری: بن ویشاو برای «شکر»
رقابت مستند سینمای جهان:
جایزه بزرگ هیات داوران: «اپیسنترو» به کارگردانی هوبرت ساپر
جایزه مخاطبان: جری راتول برای «دلیل که پریدم»
جایزه کارگردانی: ایرینا تسیلیک برای «جهان مثل یک پرتقال آبی است»
جایزه ویژه هیات داوران مستند سینمای جهان برای داستانسرایی خلاقانه: بنجامین ری برای «نقاش و دزد»
جایزه ویژه هیات داوران مستند سینمای جهان برای فیلمبرداری: میرسا توپلنو و رادو سیورنیسیوس برای «خانه من، آکاسا»
جایزه ویژه هیات داوران برای تدوین: میلا اونگ-توین، سم سوکو و ریان مولینس برای «ضعیف»
بخش نکست:
جایزه مخاطبان نکست: «من تو را با خودم حمل میکنم»
جایزه نوآوری نکست: «من تو را با خودم حمل میکنم»
جایزه ویژه:
جایزه فیلم بلند آلفرد پی.اسلوآن: مایکل آلمیریدا برای «تسلا»
جوایز هیات داوران فیلم کوتاه
جایزه بزرگ هیات داوران: سوفییا آلویی برای «اگر بزها بمیرند»
فیلم داستانی آمریکا: ترنس دیز برای «کشتی: یک شعر بصری»
داستان بینالمللی: دیلن هولمز ویلیامز برای «هارمونی شیطان»
غیرداستانی: متیو کیلیپ برای «جان داشت سعی می کرد با بیگانگان ارتباط برقرار کند»
انیمیشن: داریا کاشچوا برای «دختر»
جایزه ویژه هیات داوران برای بازیگری فیلم کوتاه: صدف عسگری برای «امتحان» به کارگردانی سونیا حداد
جایزه ویژه هیات داوران برای کارگردانی فیلم کوتاه: مایکل ارکاس برای «روز بیرون والریو»
-
۱۴ فیلم جشنواره فجر ۳۸ در گیلان اکران می شود
سید امیر مصباح در حاشیه رونمایی از پوستر سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به برنامه ریزی های صورت گرفته در ماههای گذشته، اظهار کرد: با تلاش همکاران در معاونت هنری و سینمایی ارشاد گیلان امسال نیز میزبان اکران همزمانی فیلمهای فجر ۳۸ در این استان خواهیم بود.
وی با بیان اینکه در سالهای اخیر شاهد استقبال خوب هنرمندان و هنردوستان گیلان از اکران همزمانی فیلمهای جشنواره فجر بودیم، افزود: با توجه به این استقبال امسال تلاش شده تا این جشنواره باشکوهتر از سالهای قبل در استان گیلان برگزار شود.
معاون هنری و سینمایی ارشاد گیلان با اشاره به اکران ۱۴ فیلم جشنواره فجر ۳۸ در این استان، گفت: «آبادان یازده ۶۰» به کارگردانی مهرداد خوشبخت، «ابر بارانش گرفته» از مجید برزگر، «بی صدا حلزون» از بهرنگ دزفولی زاده، «تعارض» از محمدرضا لطفی، «پدران» از سالم صلواتی، «پوست کاری» از بهمن ارگ و بهرام ارگ، «خروج» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا، «خوب بد جلف ۲: ارتش سری» از پیمان قاسم خانی، «خون شد» از مسعود کیمیایی، «درخت گردو» به کارگردانی محمد حسین مهدویان، «سینما شهر قصه» از کیوان علی محمدی و علی اکبر حیدری، «شنای پروانه» از محمد کارت، «عامه پسند» کاری از سهیل بیرقی،» مردن در آب مطهر» به کارگردانی نوید محمودی از جمله این فیلمها هستند.
وی با بیان اینکه این فیلمها از ۱۵ الی ۲۱ بهمن ماه امسال در سینما میرزا کوچک رشت اکران خواهند شد، تصریح کرد: فیلمها در سه سانس ۱۶، ۱۸ و ۲۰ شب به نمایش گذاشته میشوند.
مصباح با اشاره به اینکه علاقه مندان میتوانند با مراجعه به سایت هفت ساز اقدام به خرید بلیت این فیلمها کنند، بیان کرد: امسال نیز همانند سال گذشته شاهد اکران پنج فیلم سینمای کودک و نوجوان در استان گیلان خواهیم بود.
وی با بیان اینکه «منطقه پرواز ممنوع» ساخته امیر داساگر، «تورنا ۲» سیدجواد هاشمی، «قطار آن شب» حمیدرضا قطبی، «بیست و سه نفر» مهدی جعفری و «کاتی و ستاره از آثار عبدالرضا مجلسی (فیلمساز برجسته گیلانی) فیلمهای سینمای کودک هستند که از تاریخ ۱۵ تا ۲۱ بهمن در رشت اکران میشوند، ادامه داد: این اکرانها به صورت رایگان بوده و با حضور دانشآموزان مدارس مناطق محروم و شهرستانهای گیلان اکران میشوند.
