به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، فیلم درام «خبرنگار» ساخته میچیهیتو فوجیی درباره یک خبرنگار زن جوان که به بررسی یک رسوایی در بالاترین درجات سیاست ژاپن میپردازد، برنده جایزه بهترین فیلم سال در چهلوسومین مراسم جوایز آکادمی ژاپن شد که روز جمعه در توکیو برگزار شد.
به خاطر نگرانی برای گسترش کروناویروس، هیچ مهمانی به مراسم دعوت نشده بود و هیچ رسانهای در محل حضور نداشت تا مراسم برگزارشده در گرند هتل پرینس نیوتاکاناوا را پوشش دهد.
«خبرنگار» که بر پایه کتاب غیرداستانی ایسوکو موچیزوکی ساخته شده، سال گذشته در باکسآفیس هم فروشی غیرمنتظره داشت و توانست تابوی صنعت فیلم ژاپن علیه دراماتیزه کردن جنجالهای واقعی سیاسی در فیلمهای بازرگانی را بشکند.
شیم یون-کیونگ که نقش خبرنگار کرهای-ژاپنی داستان را بازی میکند، توانست جایزه بهترین بازیگر زن مراسم را از آن خود کند. توری ماتسوکازا که کنار او در نقش بروکراتی نقشآفرینی میکرد که خبرنگار از او به عنوان منبع استفاده میکند، بهترین بازیگر مرد مراسم شد.
فیلم «با تو در معرض هوا» ساخته ماکوتو شینکای که در سال ۲۰۱۹ به پرفروشترین فیلم ژاپن تبدیل شد، توانست جایزه بهترین انیمیشن را از آن خود کند و گروه رادویمپس که موسیقی متن فیلم را تولید کرده بود جایزه بهترین موسیقی را به خود اختصاص داد. این فیلم که جولای پیش در توهو اکران شد، ۱۳۷ میلیون دلار فروخت.
کمدی محبوب «من را به سایتاما ببر» جایزه بهترین کارگردان را به هیدکی تاکئوچی رساند و یویچی توکوناگا هم برای همین فیلم جایزه بهترین فیلمنامه را از آن خود کرد.
ماسامی ناگاساوا بهترین بازیگر زن نقش مکمل شد و ریو یوشیزاوا به عنوان بهترین بازیگر مرد نقش مکمل شناخته شد. هر دو برای فیلم «پادشاهی» ساخته شینسوکه ساتو برنده شدند که یک پروژه اکشن تاریخی در چین باستان بود که بر پایه یک کمیک محبوب ساخته شد. این فیلم همچنین برنده دو جایزه تکنیکی شد و به این ترتیب با چهار جایزه، بیشترین تعداد جوایز را از آن خود کرد.
جایزه بهترین فیلم خارجی به «جوکر» با نقشآفرینی خواکین فینیکس رسید. این بازیگر برای این فیلم برنده جایزه اسکار هم شده بود.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران، «مرگ تدریجی» اولین ساخته آمین صحرایی در ادامه حضورهای بینالمللی خود به نهمین جشنواره Julien Dubuque امریکا راه پیدا کرد.
جشنواره Julien Dubuque اپریل ۲۰۲۰ برگزار خواهد شد.
این جشنواره هر ساله سه نفر از فیلمسازان بخش مسابقه را برای شرکت در جشنواره حمایت میکند و جوایز بخشهای مختلف آن چهار هزار دلار است.
فیلم کوتاه «مرگ تدریجی» که پیش از این جایزه بزرگ جشنواره آسوریک و نیز جایزه ویژه بهترین پیچینگ جشنواره فیلم کوتاه تهران را بهدست آورده بود، داستان زندگی دختری را در ۲ برهه مختلف تهران دهه سی و حال حاضر روایت میکند.
این فیلم به تهیهکنندگی شادمهر راستین و محصول انجمن سینمای جوانان در فروردین ۱۳۹۸ است.
فاطمه محمدی کارگردان فیلم کوتاه «داغی» در گفتگو با خبرنگار مهر درباره دومین اثر خود با نام «داغی» گفت: نزدیک به یکسال پر فراز و نشیب درگیر پیش تولید این فیلم بیگ پروداکشن بودم که متاسفانه هزینه ساخت آن از عهده من که درآمدی جز فیلمسازی ندارم بر نمی آمد اما تصمیم خود را برای ساخت این فیلم گرفته بودم و هیچ چیز نمی توانست مانعم شود.
وی بیان کرد: خوشبختانه انجمن سینمای جوان نگاه قابل احترامی به من داشت و من از این بابت یک برگ برنده خود را پیدا کرده بودم که البته ماحصل تلاش هایی بود که برای پخش فیلم اول خود «فراموشی» بی وقفه انجام داده بودم.
این کارگردان ادامه داد: در این یک سال عوامل فیلم من مدام الک می شدند که بخش بزرگی از آن به دلیل وسواس های من در انتخاب عوامل کاربلد و در عین حال با اخلاق بود و بخش دیگر کسری بودجه بود.
وی تاکید کرد: ۲ تهیه کننده برای همکاری در این فیلم اعلام آمادگی کردند که هر ۲ بدلیل مشغله های شغلی انتظار داشتند تا بیشتر منتظرشان بمانم زیرا اولویت آنها فیلم بلند بود. تا اینکه تصمیم گرفتم برای ساخت این فیلم دیگر منتظر هیچ کس نمانم و تنها ایده ای که به ذهنم رسید این بود که آشپزی کنم.
کارگردان فیلم فراموشی توضیح داد: نزدیک به ۲ ماه هر روز در خانه حدود ۳۰ پرس غذا پختم و با دوچرخه به مغازه داران محلمان فروختم. ابتدا با ۱۰ پرس شروع کردم و کار به جایی کشید که تماس های مشتریان رهایم نمی کرد. در این مدت زمان ۲ ماه، توانستم حدود ۱۰ میلیون تومان پس انداز و زیست جدیدی را نیز تجربه کنم و همچنین حدود ۱۵ میلیون طلا فروختم و باقی آن را با حمایت انجمن سینمای جوان جفت و جور کردم و با اعتباراتی که پیش بچه های برند فیلم کوتاه داشتم توانستم یک فیلم بالای ۱۰۰ میلیونی را با کمتر از ۵۰ میلیون آنطور که دلم می خواست به پایان برسانم.
محمدی در پایان گفت: پس تولید این فیلم در حال حاضر به پایان رسیده است و بزودی برای پخش بین الملل آماده خواهم شد.
از دیگر عوامل پشت صحنه این فیلم کوتاه عبارتند از مدیر تصویربراری: حمید مهرافروز، صدابردار و صداگذار : سامان شهامت، تدوین: شیدا گرجی، طراح صحنه: پوریا اخوان، سید آرش رضوی، اصلاح رنگ: حسام رحمانی، طراح گریم: رضا سعیدی، طراح لباس: محمد انور پویا، بازیگردانان: فاطمه محمدی، سید مهدی موسوی، مدیر تولید: علی نجاریان، مجتبی بیطرفان، برنامه ریز: مجتبی بیطرفان، ناظر امنیتی پروژه: میثم فلاح، منشی صحنه: سارا قادر سهی، تصویر برداری هوایی: محمدرضا صدیق، عکاس : حامد پاکدل، تصویربردای پشت صحنه: فرهاد قدیریان، جلوه های ویژه میدانی: سید آرش رضوی، جلوه های ویژه کامپیوتری: محمدرضا صدیق، دستیاران کارگردان: عماد رسولی، فرهاد قدیریان، فاطمه حسنی، دستیاران تصویربرداری: فرزاد جلیلیان، مصطفی ناروئی، مهدی رسولی، پوریا خانابادی، دستیار صدا: جابر انصاریان، دستیار صحنه: علیرضا وحدانی، دستیاران گریم: رضا خدایی، مستوره رفعتی تاش، حسام عظیمی، جانشین تولید: مسعود قدسی، سید سجاد حسینی، دستیار تولید: مهرداد عبدی، تدارکات: حسین محمدی.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومیبرنامه، برنامه «نقد سینما» شب گذشته ۱۶ اسفند با اجرای بهروز افخمیو با حضور امیررضا مافی منتقد سینما، مصطفی مرشدلو پژوهشگر و سید حسین شهرستانی کارشناس فرهنگی با موضوع سینمای بحران روی آنتن شبکه پنج سیما رفت.
بهروز افخمی در ابتدای برنامه با اشاره به سینمای بلیات بیان کرد که از این عنوان برای سینمای حوادث و بلایا استفاده میکند.
سپس امیررضا مافی در پاسخ به افخمیدرباره نظرش نسبت به فواید سینمای بحران عنوان کرد: سینمای بلیات ابتدا ممکن است یک پیش آگاهی به وجود آورد اما از حیث دیگر این سینما میتواند این تصور را به وجود بیاورد که در نهایت این یک فیلم است و ممکن است برای مخاطب پیش نیاید. پیش آگاهی که ایجاد میکند کمتر از تاثیر واقعی است چون مخاطب آن مرگ و بیماری و بلا را تجربه میکند اما حس نمیکند که واقعی است. به طور مثال اگر کسی بخواهد از ویروس کرونا فیلم بسازد براساس قرائت به نفع قدرت فیلم میسازد، همانطور که در فیلمهای تخیلی هم همینطور است و مفهوم اصلی آن برای نافعان قدرت است.
با استفاده از سینما برای بحران بیگانه هستیم
شهرستانی نیز در ادامه بیان کرد: این ویروس آورده این جهان است، ما در جهانی زندگی میکنیم که این ویروسها، بیماری این عصر و این جهان هستند و در مقابل جزء دیگر این جهان هم رسانهها هستند که باید نوع برخوردشان با این بحرانها را ببینیم.
وی اضافه کرد: من معتقدم سینما از بدو پیدایش به تدریج به زبان ناخودآگاه جمعی بشر جدید تبدیل شد، یعنی انسان معاصر که طی فرآیندهای تاریخی دارای فرهنگ تصویری میشود، به تدریج سینما برایش وارث همه هنرهای پیشین خواهد شد، در این سینما تصویر ترسها و امیدها و تمدنها منعکس میشود، به ویژه در غرب که از این زبان به راحتی استفاده کرده است و بدون لکنت سخن میگوید، درحالی که ما هنوز با این زبان بیگانه هستیم و سینما تبدیل به زبان فرهنگ ملی مردم ایران نشده، ما هنوز به زبان شعر حرف میزنیم.
شهرستانی با مثالی عنوان کرد: فیلمی مثل «جوکر» پر از کلیشههای مختلف است اما بخشی از ملل حتی در کشورهای اطراف ما با تماشای آن احساساتی شدند چون این خاصیت چنین فیلمهایی است.
این پژوهشگر با اشاره به نکات مافی اظهار کرد: من بدبینی آقای مافی را دارم اما قبل از آن باید گفت که سینما مثل کابوس یا یک رویای پریشان میماند همانطور که ما در خواب ترسهایمان را میبینیم.
وی افزود: این هراس، خود را در سینمای آخرالزمانی نشان میدهد و سینما این هراس را فیلتر میکند. فیلسوفان اواخر قرن نوزدهم به این بحرانها اشاره کرده بودند اما وقتی همان حرف از زبان فیلسوف به سینما میرود مصرف آن تغییر میکند و به نوعی به یک صحنه آرایی تبدیل میشود.
مرشدلو نیز در ادامه گفت: سینما در غرب اصلا گریزی از بحران نداشته و اصلا تمدن غربی تمدن بحران است. تمدن غرب ۲ شاخه یهودی و مسیحی دارد و شاخه مسیحی با یک فاجعه بزرگ یعنی هبوط آدم از بهشت آغاز میشود که این اتفاق خود نوعی بحران است. ما در تعبیر اسلامیهبوط میگوییم اما آنها خودشان اخراج از بهشت میگویند.
وی در بخشی دیگر اضافه کرد: تمدن غربی در قرن نوزدهم از بحران گریزی ندارد. فروکاستن این بحران به بلایای طبیعی خطاست، سینما در غرب این بحران را متجسم و تصویرسازی کرده، سینمای غرب در این جنبه خوب موفق شده است ما در سینمای خود مواردی داریم ولی خیلی نتوانستهایم پیش برویم.
مافی نیز در ادامه این بحث یادآور شد: اینکه گفته شد ذات غرب با بحران است باید گفت هر درامیهم با بحران شروع میشود. در این شرایط تاریخی که مردم سالهاست اضطراب دسته جمعی را تجربه نکردهاند، هر یک از رسانهها باید تلاشی را انجام دهند.
وی با اشاره به انیمیشن «سیمپسونها» عنوان کرد: برخی در این چند وقت از من درباره انیمیشن «سیمپسونها» پرسیده اند که این بیماری را پیش بینی کرده است و نتیجه گیری میکنند پس حتما ارادهای برای انجام این امور وجود داشته است من معتقد نیستم که چنین ارادهای بوده است اما شاید نتوانیم تا ۶ ماه دیگر بگوییم رسانهها در مقابل این بحران به خوبی عمل کردند.
این منتقد سینما اضافه کرد: سینمای بعد از «ماتریکس» یعنی سینمای ۲ دهه اخیر میخواهد به الهیات غربی رجعت کند اما همچنان این الهیات از تکنولوژی جدا نیست. تصور من این است که در دوره پساتکنولوژی، حکمت ذیل تکنولوژی قرار گرفته است و برای همین ما دچار نوعی بی بیانی شدهایم.
وی ادامه داد: آنچه ما در سینمای بلیات در غرب دیدهایم بسیار متاثر از ایدئولوژی غرب است. پیش از این هم بحث شد درباره سریال «چرنوبیل» که تحت تاثیر ایدئولوژی غرب ساخته شده است.
سینمای غرب بحران را جدی میگیرد تا بگوید ما قوی تر هستیم
مرشدلو نیز با بیان اینکه سینما به غرب کمک کرده است که براساس آن نشان دهد که به همه چیز احاطه دارند، تصریح کرد: اگر سینمای غرب بحران را جدی میگیرد برای این است که این تصویر را به مردم ارایه کنند که ما قویتر از بحرانها هستیم. اگر شخصی در سیستمی وا داده یا کمکاری کرده است او حذف میشود. این نگاه در ذهنیت ما هم ایجاد شده است و فکر میکنیم مثلا آنها میتوانند یک هفتهای ویروس کرونا را شکست دهند اما آنها هم این روزها در حال تلاش هستند. سینما به آنها کمک کرده است که در غلبه گفتمانی موفقتر باشند.
وی با اشاره به قدرت تخیل و تجسم سازی در سینمای غرب اظهار کرد: نکته دیگر تخیل این است که میتوانید تصور کنید در صورت اتفاق چگونه باید عمل کرد. متاسفانه ما در سینمای ایران نتوانستهایم تخیل بسازیم. نتوانستهایم فرض و دنیایی خیالی بسازیم که اگر با بحرانی مواجه شدند چه راههایی برای غلبه بر آن وجود دارد. در غرب این تخیل را ایجاد کردهاند که اگر با بحرانی مواجه شدند میتوانند بر آن غلبه کنند.
کارکرد بحران برای سینمای ایران
مافی در ادامه به تصاویری که این روزها تحت تاثیر ویروس کرونا از خالی بودن مکه منتشر شده است، اشاره و بیان کرد: با تصاویری که این روزها پخش شد من در شبکههای اجتماعی و بازخوردهای مردم احساس کردم هراس از خالی بودن خانه خدا بیشتر از هراس از کروناست درحالی که هراس انگیزتر این است که ندانیم خداست که مرگ و زندگی به دست اوست و این همان است که سینمای ما باید به آن بپردازد. این نکته برای سینمای غرب خیلی مفهوم نیست، این کارکرد کاری است که تمدن ما باید نشان دهد.
شهرستانی در ادامه درباره اینکه چقدر سینمای ما توان نمایش این محتوا را دارد، گفت: با رجوع به داستانهای تاریخی و تصویر آنها این اتفاق رخ نمیدهد. این اتفاق باید از درون فرم سینما بجوشد و این چنین خیلی دشوار است.
وی در جواب مافی که عنوان کرد الهیات غربی در سینمای آنها دیده میشود، گفت: نشدنی نیست اما سخت است. کارهای شهید آوینی بحران را به صورت یک درام عرفانی و شاعرانه نمایش میدهد.
مرشدلو نیز در پایان اظهار کرد: سینما به خودی خود قدرت چندانی ندارد. سینما با ادبیات، اقتصاد و سیاست پیوند خورده است، مثلا سینما در غرب با ادبیات پیوند زیادی دارد. در هر حال میشود از سینما برای چنین اتفاقاتی استفاده کرد اما نیاز به یک حرکت جمعی دارد.
آخرین قسمت از برنامه تلویزیونی «نقد سینما» در سال ۹۸، جمعه شب به تهیهکنندگی یوسف بچاری و با اجرای بهروز افخمی روی آنتن رفت، فصل جدید این برنامه، اواخر فروردین ۹۹ آغاز خواهد شد.
مردم آزادیخواه جهان به خوبی آگاهی داشته و شاهد آن هستند که ارتش اشغالگر آمریکا، علیرغم تصویب پارلمان و دولت عراق و عدم تأئید دولت سوریه، با هدف فرماندهی مستقیم گروه های دست نشانده خود (اعم از داعش، القاعده و …) و مهم تر از آن غارت نفت این کشورها، به بهانه دفاع از مردم این دو کشور، از سوریه و عراق خارج نمی شود، لکن در هند که روزانه گروه کثیری از مردم مسلمان این کشور توسط هندوهای افراطی قتل عام می شوند، حتی به صدور بیانیه کوتاهی نیز اقدام نکرده، بلکه به لطائف الحیل، از قتل عام فجیع مظلومان این کشور حمایت می کند.
مسلمانان هندوستان تنها نیستند.
#TheOppressedMuslimsOfIndia
#مسلمانان_مظلوم_هند
پروژه سینمایی رضا میرکریمی درباره شهید همت چرا به سرانجام نرسید؟
به گزارش خبرنگار مهر، روحالله سهرابی قائم مقام سابق انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس که در زمان مسئولیت خود خبر از تولید پروژهای سینمایی درباره شهید همت داده بود اما این پروژه هیچگاه به سرانجام نرسید، همزمان با سالروز شهادت این فرمانده شهید دوران دفاع مقدس درباره جزییات این پروژه گفت: چهار سال قبل قرار بود فیلم شهید همت ساخته شود اما مجموعه عواملی دست به دست هم دادند که تا امروز این اتفاق نیفتاده است. اصلی ترین موضوع بحث مالی بود چون باید چند ارگان به صورت هم افزا و در کنار هم این پروژه بزرگ را پیش می بردند اما کم کاری از سوی این ارگان ها شکل گرفت.
وی افزود: انجمن انقلاب و دفاع مقدس تعهد خود را انجام داد و فیلمنامه نوشته شده است تا شاید بشود این اثر بزرگ و ملی را راه انداخت و جلو رفت. ما کمی جلوتر از نگارش هم پیش رفتیم و از آنجایی که این اثر جلوه های ویژه عظیمی داشت جلسات متعددی با عوامل اصلی داشتیم و برای پیش تولید هم اقدام کردیم.
سهرابی که صبح امروز با برنامه «سلام صبح بخیر» شبکه سه صحبت میکرد، درباره بودجه مورد نیاز برای ساخت این پروژه گفت: این فیلم آن سال بین ۳۰ تا ۳۵ میلیارد هزینه داشت و اکنون هم با کمتر از ۱۰۰ میلیارد تومان نمیشود آن را تولید کرد.
وی در خصوص فیلمنامه این اثر اظهار کرد: برای قصه این اثر نقطه عطف زندگی شهید همت در دوران دفاع مقدس مدنظر ما بود اما در دل حضور این شهید بزرگوار در جبهه فلاش بک هایی به دوران نوجوانی او نیز زده می شود و با اینکه برشی از نقطه عطف زندگی او بود به بهانههای مختلف به مقاطع مختلف زندگی او میپرداختیم و مخاطب به ذهنیت کاملی از او می رسید. چیزی را در فیلمنامه جا نیانداخته بودیم و نیاز مخاطب را جواب میداد.
کارگردان «خاکستر و برف» درباره انتخاب رضا میرکریمی بهعنوان کارگردان این اثر توضیح داد: در چرخه تولید یک پروژه شخصیت محور درباره شخصیتی که معاصر است و مردم او را میشناسند، باید دغدغهمند بودن کارگردان مدنظر قرار بگیرد. میرکریمی فردی دغدغهمند و فعال در عرصه سینمای دینی و ارزشی است و ارادت و علاقه خاصی به این شهید بزرگوار داشت و دارد و انتخاب او یک تعامل دو سویه بود.
سهرابی تاکید کرد: قدری به این پروژه، شخصیت و این گروه فیلمسازی کم لطفی شد و متاسفانه فرصت بسیار خوبی بود که تا امروز از دست رفت.
وی با بیان اینکه هنوز بازیگری برای شخصیت شهید همت انتخاب نشده است، تاکید کرد: مقدمات اولیهای که ما آن را جلو بردیم مربوط به صحنهپردازی و اینها بود و به مرحله انتخاب بازیگر نرسیدیم. چون باید پیش تولید جلو میرفت تا بتوانیم به این مرحله برسیم.
سهرابی در بخش دیگری از سخنانش انتقاداتی را این چنین مطرح کرد: روند فعلی عرصه سینمای دفاع مقدس مرا برای تولید آثاری از این دست ناامید میکند. برای پروژهای مثل شهید همت که عملیات های بزرگی از دفاع مقدس را شامل میشود باید هزینه زیادی کرد ما برای تولید ارزانتر مگر خروجی داشتهایم که حالا سراغ کارهای فاخر و گران برویم؟ آیا مسئولان ما به این سمت رفتهاند؟
وی در پایان گفت: گرچه در پرده سینما نمیشود عظمت فعالیت این بزرگان را دید اما اگر بتوانیم بخش کوچک از اتفاقات بزرگ را به مردم نشان بدهیم هم موثر است.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی فیلم، فرهاد آییش، نادر سلیمانی، سیاوش چراغی پور و محمد الهی تازهترین بازیگرانی هستند که در فیلم سینمایی «گیجگاه» به ایفای نقش میپردازند.
جمشید هاشم پور، حامد بهداد، باران کوثری، سروش صحت، بهرنگ علوی، امیرحسین رستمی، بیژن بنفشه خواه، مریم همتیان، ایمان اسماعیلپور، علی باغفر و بازیگر نوجوان علی راد بازیگرانی هستند که پیشتر مقابل دوربین کوهیار کلاری رفتند.
در این فیلم جمشید هاشمپور در نقش جمشید آریا و همچنین زوج حامد بهداد و باران کوثری حضور دارند.
«گیجگاه» اولین تجربه کارگردانی سینمایی عادل تبریزی است که ادای دینی به سینمای ایران در دهه شصت و هفتاد است.
میرولی الله مدنی تهیه این فیلم سینمایی را برعهده دارد و تهیه کننده اجرایی و مدیر پروژه آن حنیف سروری است.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، «فلینی جانها» مستندی است که درباره زندگی کارگردان برجسته ایتالیایی فدریکو فلینی ساخته شده است.
این مستند از سوی شبکه تلویزیونی فرانسوی-آلمانی «آرته» توسط آنسلما دلاولیوو ساخته شده که به تازگی با فیلم مستند «مارکو فرری: خطرناک اما الزامی» درباره مارکو فرری کارگردان مولف ایتالیایی در جشنواره ونیز دیده شد و جایزه مستند ۲۰۱۸ را از جوایز دیوید دی دوناتلو دریافت کرد.
دلاولیوو که در آمریکا متولد شده ولی ساکن رم است در دهه ۱۹۸۰ با فلینی برای تهیه زیرنویسهای فیلم «جینجر و فرد» همکاری کرده بود.
وی در فیلم «فلینی جانها» به زمینه بیسابقهای توجه این کارگردان برجسته به مسایل ماوراءالطبیعی، توجه قلبی وی به معنویت، دین، مسایل باطنی و طالعبینی پرداخته است و اعتقاد دارد وی تحت تاثیر ارنست برنهارد روانشناس معتقد به باورهای یونگ بود.
این مستندساز عنوان فیلمش را از فیلم «ژولیت جانها» سال ۱۹۶۵ فلینی برداشته که نخستین کار رنگی فلینی بود و در آن از دیدگاهها، خاطرات و عرفانی که به کمک زنی در دهه پنجم زندگی اش میآید پرداخته است. با کمک این عوامل زن موفق میشود تا همسر خیانتکارش را ترک کند.
این مستند از نظرات شماری از چهرههای مطرح نیز بهره گرفته که درباره آثار فلینی صحبت کردهاند و از جمله آنها دمین شازل است. ویلیام فردکین کارگردان ۸۴ ساله آمریکایی، تری گیلیام که همکار فلینی بود و نیز سرجیو زاوولی روزنامهنگار ایتالیایی که دوست نزدیک فلینی بود و آندری مینوز و آلدو تاسونو از دانشگاهیان ایتالیایی نیز از چهرههای حاضر در این مستند هستند.
این مستند در سالی که جشن صدمین سال تولد این کارگردان موفق ایتالیایی برگزار میشود، به نمایش درمیآید. فلینی ۲۰ ژانویه ۱۹۲۰ در رمینی ایتالیا متولد شد. وی سال ۱۹۹۳ جایزه اسکار را برای یک عمر دستاوردهای زندگی سینماییاش دریافت کرد و پایان همانسال بر اثر ایست قلبی درگذشت.
