دسته: سبک زندگی

به گزارش ایسنا به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی حج، حجت‌الاسلام‌والمسلمین سیدعبدالفتاح نواب ـ نماینده ولی‌فقیه در امور حج و زیارت و سرپرست حجاج ایرانی ـ امروز (چهارم آذرماه) در جلسه شورای برنامه‌ریزی بعثه مقام معظم رهبری به بزرگداشت هفته بسیج اشاره کرد و یادآور شد: انقلاب اسلامی مرهون تلاش‌ها و فداکاری‌های بسیجیان و ایثارگرانی است که در این راه برای دفاع از انقلاب و نظام به میدان آمدند و نظام جمهوری اسلامی ایران را به پیروزی رساندند.

سرپرست حجاج ایرانی به اتفاقات اخیر در کشور اشاره کرد و افزود: این جریانات با راهبری داهیانه رهبر معظم انقلاب اسلامی با موفقیت به پایان رسید و تمام نقشه‌های دشمنان ناکام ماند، درحالی‌که دشمنان برای مقابله با نظام جمهوری اسلامی ایران توطئه بزرگی را تدارک دیده بودند، اما خوشبختانه همچون موارد گذشته دشمنان این‌بار نیز در این توطئه خود شکست خوردند.

همچنین علی‌رضا رشیدیان ـ رییس سازمان حج و زیارت ـ گفت: بسیجیان واقعی همیشه از نظام و انقلاب اسلامی دفاع می‌کنند و در این خط استوار هستند، زیرا بسیجی یک تفکر ماندگار است که انسان آن را باید در انجام‌ وظیفه به منصه ظهور برساند.

او افزود: اگر تفکر بسیجی در جامعه اجرایی شود، بسیاری از مشکلات حل می‌شود و شاهد پیشرفت و آبادانی  در کشور خواهیم بود.

در ادامه جلسه، رییس سازمان حج و زیارت به بررسی مباحث و کلیات حج ۹۹ اشاره کرد و گفت: برنامه‌ریزی‌های لازم را در این زمینه انجام داده‌ایم و با تشکیل کارگروه‌های اجرایی موضوعات مختلف حج با جدیت دنبال می‌شود.

اکبر رضایی ـ معاون امور حج و زیارت سازمان حج و زیارت ـ نیز با اشاره به موضوع اعزام‌های عتبات، یادآور شد: اعزام‌های هوایی زائران ایرانی به عتبات عالیات در حال انجام است و متقاضیان می‌توانند برای سفر به عتبات از طریق سامانه اعزام سازمان حج اقدام کنند.

در این جلسه موضوع مسکن، حمل‌ونقل، تغذیه و سایر مسائل حج ۹۹ با حضور اعضای شورای هماهنگی برنامه‌ریزی بعثه مقام معظم رهبری و سازمان حج و زیارت بررسی و تصمیمات لازم در این زمینه اتخاذ شد.

***

سیدعباس موسوی – سخنگوی وزارت خارجه – در نشست خبری امروز (چهارم آذرماه) خود در  پاسخ به این‌که چندی پیش وزارت خارجه با توجه به تحولات رخ‌داده در عراق به شهروندان ایرانی توصیه کرد که به این کشور سفر نکنند و سفرهای زیارتی به این کشور نیز قطع شده بود. آیا در جریان هستید که این سفرها بار دیگر آغاز شده است یا نه؟ گفت: من در جریان از سرگیری مجدد سفرهای زیارتی به این کشور نیستم ولی با توجه به شرایط موجود در عراق توصیه‌های مسافرتی ما در مورد این کشور کماکان سر جای خود است و طبیعی است که افراد موقعی می‌توانند در آسایش به یک کشور سفر کنند که در آن‌جا حداقل امنیت تضمین شده باشد.

او ادامه داد: آژانس‌های گردشگری برای پیگیری این موضوع می‌توانند این موضوع را با وزارت خارجه و نمایندگی‌های ما در عراق مطرح کنند و گزارشی از آخرین وضعیت آن‌جا دریافت کنند و بعد از آن برای انجام سفر به این کشور برنامه‌ریزی کنند.

انتهای پیام

روزنامه فرهیختگان – الهه قاسمی: «من هر روز در مسیر چهره‌های مردم را می‌بینم و نظرشان نسبت به خودم را نظرسنجی می‌کنم. از روی اینکه چند نفر می‌خندند، چند نفر عصبانی هستند، چند نفر قیافه‌شان گرفته است، پس نیازی نیست که روزنامه‌ها از مشکلات مردم بنویسند تا رئیس‌جمهور باخبر شود! رئیس‌جمهور و دولت درد مردم را می‌دانند.»

خردادماه امسال که آقای روحانی این حرف‌ها را زد، اینقدر به چهره‌های مردم توجه نکرده بودم، اما اگر به خوبی دقت کنید، نگاه غمزده و چهره‌های محزون مردم در این روز‌ها را که با آلودگی هوا و گرانی بنزین و سختی معیشت همراه شده است، به خوبی می‌توانید ببینید.

روز‌های سختی که مردم با بنزین سه تومانی می‌گذرانند و چشم‌شان به صفحه موبایل‌شان است تا شاید اندک کمک معیشتی برایشان واریز شود. سومین مرحله پرداخت کمک‌معیشتی شب گذشته درحالی واریز شد که بسیاری از مشمولان این طرح از این کمک بازماندند.

طرح معیشتی به گفته ربیعی ۶۰میلیون نفر شامل بازنشستگان، بیمه‌های بازنشستگی و حقوق‌بگیران ثابت را در برمی گیرد و این طرح در سه نوبت در روز‌های ۲۷ و ۲۹ آبان و دوم آذرماه واریز شد. با وجود این هنوز هستند بسیاری از افرادی که از این کمک بازمانده‌اند و نکته طنز داستان اینجاست که کد دستوری جاماندگان طرح معیشتی هنوز فعال نشده است و به نظر می‌رسد دیگر نباید منتظر واریز پولی به حساب‌شان باشند.

حتما برای شما هم این سوال پیش آمده است که چگونه بین این ۶۰ میلیونی که دولتی‌ها مدعی کمک به آن‌ها هستند، حتی یک نفر هم در دور و اطراف‌تان دیده نمی‌شود. سوم آذرماه است و عقربه‌ها ساعت ۱۰ را نشان می‌دهند. به سراغ اقشار مختلف مردم رفتم تا این مساله را با آن‌ها در میان بگذارم و ببینم کدام یک از اقشار مردم شامل این کمک معیشتی شده‌اند.

هیچ رقمی برایم نریخته‌اند

مغازه مرغ‌فروشی خلوت است و جز شاگرد قصابی کسی در آن نیست. از صاحب مغازه می‌پرسم آیا کمک معیشتی برایش واریز شده یا خیر که می‌گوید هنوز هیچ رقمی برایش ریخته نشده است.

برایم دیشب واریز کردند

پیک موتوری در کنار خیابان در حال بستن باری روی موتور خود است که از او می‌پرسم آیا این کمک معیشتی برای او واریز شده است؟ می‌گوید دیشب برایش واریز کرده‌اند.

برای خودم نریختند، اما برای همکارانم ریختند

نزدیک روزنامه که می‌شوم، مرد رنگ‌کار در حال رنگ‌زدن در و پنجره مغازه است. وقتی از او می‌پرسم که آیا این کمک معیشتی شامل حالش شده است به من می‌گوید که برای خودم نه، اما برای دیگر دوستانم ریخته‌اند، شاید برای ما را هم امشب بریزند.

گفته‌اند برای همه می‌ریزند

کمی دور می‌شوم و راسته خیابان را پایین می‌روم، به دکه روزنامه‌فروشی می‌رسم. به متصدی دکه می‌گویم آیا از کمک معیشتی مردم بهره‌مند شده‌ای یا خیر که در جوابم می‌گوید اطلاعی از این مساله ندارم، اما گفته‌اند برای همه می‌ریزند.

با ۳ فرزند و مستاجرنشینی پولی برایم نریخته‌اند

در همین گوشه و کنار دستفروشی کنار خیابان بساط خود را پهن کرده است و همه نوع جنسی در بساط خود دارد. از او نیز همین سوال را می‌پرسم که در جواب می‌گوید یارانه برایمان می‌ریزند و زندگی‌مان با همان می‌گذرد، اما از این کمک معیشتی خبری ندارم. مرد با شرمندگی می‌گوید که با سه فرزند قادر به پرداخت اجاره خانه خود هم نیستم و چاره‌ای جز دستفروشی ندارم.

برای من پولی نریخته‌اند

در ادامه راهی پاساژ ابزارفروشی می‌شوم، به داخل یکی از مغازه‌ها می‌روم. مرد در جواب سوالم می‌گوید که بین کاسب‌های محل برای دو، سه نفری واریز کرده‌اند، اما برای من نه.

اگر شما خبر دارید، ما هم خبر داریم

از پاساژ که بیرون می‌آیم، وارد مغازه‌ای می‌شوم که دوربین مداربسته می‌فروشد، وقتی سوال مشترک را از او هم می‌پرسم، می‌گوید که اگر برای شما ریخته‌اند، ما هم چنین پولی را دیده‌ایم. یارانه را سر ماه برایمان می‌ریزند، اما از این پول خبری نیست.

اطلاعی ندارم

کنار در پاساژ مرد جوانی در حال بردن املتی به درون پاساژ است. از او نیز می‌پرسم آیا شامل این کمک معیشتی شده است یا خیر که می‌گوید من بچه شهرستانم، من نه یارانه دریافت می‌کنم و نه کمک خاصی. همه امور در دست مادرم است و من اطلاعی ندارم.

دیشب برایم واریز کردند

به سراغ مغازه‌داری می‌روم تا خوراکی‌ای به‌عنوان صبحانه از او بخرم. وقتی از او می‌پرسم که آیا کمک معیشتی را به حسابش ریخته‌اند یا خیر، می‌گوید دیشب برایش واریز کرده‌اند.

کمک معیشتی به پرستاران ندادند

درباره باقی بچه‌ها از او سوال می‌کنم و او در جواب می‌گوید تا جایی که خبر دارم برای پرستاران و آن‌هایی که خانه یا ماشین داشتند، پولی واریز نشده است، تلفن را قطع می‌کنم و به راه خود ادامه می‌دهم.

کمک معیشتی دردی را دوا نمی‌کند

کنار این مغازه، لباس‌فروشی مردانه‌ای باز است که دو مرد سن و سال‌دار در آن هستند. وقتی وارد مغازه‌شان می‌شوم، از قیمت اجناس‌شان می‌پرسم و وقتی از چند‌برابرشدن‌شان متعجب می‌شوم، مرد فروشنده می‌گوید کارهایمان اکثرا ترک هستند و این قیمت قدیمی آنهاست.

از او می‌پرسم که آیا از این کمک معیشتی برخوردار شده است یا خیر که می‌گوید برای برخی شب گذشته ریخته‌اند، اما مگر شما با این ۵۰ هزار تومان وضعیت‌تان عوض می‌شود؟ این کمک معیشتی دردی را دوا نمی‌کند.

تاکنون برای پدرم هیچ پولی نریخته‌اند

در همین حین که از مغازه لباس‌فروشی خارج می‌شوم، یکی از دوستانم به من زنگ می‌زند و جویای زمان وصل اینترنت می‌شود، پاسخش را می‌دهم و در عین حال وقت را مناسب می‌بینم که از او نیز در این مورد سوال کنم که در جوابم با خنده می‌گوید برای پدرم که یک بازنشسته است، هنوز پولی نریخته‌اند و هرشب از پدرم این موضوع را جویا شدیم که آیا از این کمک بهره‌مند شده‌اند یا نه، اما پولی ریخته نشده است.

پولی برایم نریختند

شاید برای گرانی بنزین و سختی معیشت بتوان با قهوه ترک کمی تسکین پیدا کرد تا تلخی گرانی را کم کنیم. از مرد قهوه‌فروش می‌پرسم که آیا از این کمک‌معیشتی بهره‌مند شده است یا نه که می‌گوید تا دیروز پولی برایم نریخته‌اند. یکی از مشتریان که صدایمان را شنیده، می‌گوید باید به سامانه دستوری آن‌ها پیام بدهیم تا پول را به حساب‌مان واریز کنند.

مگر شما وعده مسئولان را باور دارید؟

از مغازه که بیرون می‌روم نگاهم به اسباب‌بازی‌هایی دوخته می‌شود که کودکان از بیرون ویترین مغازه با لبخند به آن‌ها خیره شده‌اند. داخل مغازه که می‌شوم از فروشنده درباره وضعیت کسب‌وکار می‌پرسم و او می‌گوید وضع‌مان بد نیست، ولی گرانی مشتریان‌مان را کم کرده است. از او درباره کمک‌معیشتی می‌پرسم که می‌گوید پولی برایمان نریخته‌اند، مگر شما به آنچه مسئولان در تلویزیون وعده می‌دهند، باور دارید؟

دیشب به حساب‌مان ریختند

نزدیک ظهر شده است و در دیزی‌سرا باز است، آرام وارد مغازه شان می‌شوم و با تعجب می‌بینم که خانمی پشت دخل نشسته است، از او می‌پرسم آیا این کمک معیشتی به حسابش واریز شده است که در جواب می‌گوید بله دیشب به حساب‌مان ریختند. با خوشحالی می‌گویم خداراشکر که برای یک نفر واریز شده است.

به نظرم برای ۶۰ میلیون نفر نریخته‌اند

مغازه کوچکی زیرپله دارد و در آن دستکش و لباس‌بافتنی می‌فروشد. وقتی قیمت اجناسش را می‌پرسم به من می‌گوید با این قیمت نمی‌توانی پیدا کنی. از او همین سوال را می‌پرسم که می‌گوید به نظرم برای ۶۰ میلیون نریخته‌اند، چراکه من از بیش از ۳۰ خانواده پرسیده‌ام و تنها برای یک خانواده دونفره ریخته بودند. هرچند رقمی هم نیست که بخواهد چندان کمکی باشد.

برای ما نریخته‌اند

در ادامه راه وارد صرافی‌ای می‌شوم که روی در قیمت دلار و یور و دیگر ارز‌ها را نوشته است، از او کوتاه می‌پرسم که قصد خرید یا فروش ندارم، اما آیا کمک معیشتی به حسابش واریز شده است که می‌گوید پولی به حسابش واریز نشده است، در حالی که یارانه را برایشان واریز می‌کنند.

سکوتی که بیانگر هزاران حرف بود

سیگار‌ها با مارک‌های مختلفی در بساطش پیدا می‌شود، در کنار سیگار، لواشک و آلوچه و تمر‌هندی هم دیده می‌شود. پیرمرد سیگارفروش وقتی سوالم را شنید، نگاهی عاقل‌اندر‌سفیه به من کرد و با سکوت از کنارم رد شد؛ گویی با نگاهش به من می‌گفت که چو دانی و پرسی سوالت خطاست.

ان‌شاءالله می‌ریزند

در کنار همه این‌ها رفتگری در خیابان مشغول تمیز کردن است، آرام به کنارش رفته و با گفتن خداقوتی از او همان سوال را می‌پرسم که در جوابم با لبخند می‌گوید خداراشکر از همین کار روزگار می‌گذرانم. با تعجب می‌پرسم واقعا برای شما نریخته‌اند. به آرامی می‌گوید یارانه را هرماه برایم می‌ریزند، ولی از این کمک بنزینی هنوز خبری نیست.

از پیرمرد می‌پرسم برای دیگر همکاران‌تان هم نریخته‌اند، اظهار بی‌اطلاعی کرده و می‌گوید ان‌شاءالله می‌ریزند. راستش را بخواهید رویم نشد به او بگویم که عملا دیگر واریزی وجود ندارد و بعید است پولی به حسابش بریزند. همین که امثال او هنوز امیدوارند، شاید جای امیدی باشد.

فکر می‌کنم برای خودشان ریخته‌اند

مغازه‌های فلافلی و سمبوسه‌فروشی در این خیابان کم نیستند، اما این یکی کمی خلوت بود و مشتری خاصی نداشت. وقتی به داخل مغازه رفتم به گمان اینکه مشتری هستم، بروشوری دستم داد. وقتی سوالم را از او پرسیدم به من گفت فکر می‌کنم برای خودشان ریخته‌اند، برای ما که نریخته‌اند.

ریختند، اما کم است

صدای غمگین علیرضا قربانی در مغازه‌اش بلند است، خودش هم در فکر فرو رفته. وقتی وارد مغازه‌اش می‌شوم از او درباره کمک معیشتی می‌پرسم که می‌گوید برایم ریخته‌اند، اما این رقمی نیست که کمک‌حال این شرایط باشد.

برای ما که نریخته‌اند

قبل از اینکه به سمت خیابان بروم و از مردم درباره واریز شدن کمک‌های معیشتی دولت پس از گران‌شدن بنزین بپرسم، نگاهی به معدود دوستان روزنامه‌نگارم می‌اندازم که اگرچه صبح است و بسیاری از آن‌ها نیامده‌اند، اما در همین جمع کوچک، اکثریت خبری از این کمک معیشتی ندارند و تک و توک از ریخته‌شدن چنین رقمی به حساب دوستان‌شان خبر دارند.

پولی به حسابم نریختند

اگرچه مشاوران سابق آقای روحانی پیش از این اعلام کرده بودند راننده تاکسی‌ها یا یک لبوفروش دانشی درباره مسائل کشور ندارند، اما من ابتدا به سراغ آن‌ها می‌روم تا نظرشان را در این‌باره بپرسم. انارفروش، لبوفروش و دستفروشان همگی در یک‌جا بساط علم کرده‌اند و بازارشان هم بد نیست.

به سراغ آب‌انارفروش می‌روم و از او می‌پرسم با گرانی بنزین چه می‌کنید، لبخند معناداری می‌زند. وقتی از او درباره کمک معیشتی می‌پرسم، می‌گوید پولی به حسابم ریخته نشده است و خبری هم از اینکه برای دوستانم ریخته باشند، ندارم.

نمی‌دانم

سوالم را لبوفروش کنار خیابان نیز شنید. او نیز با گفتن نمی‌دانم خود را خلاص کرد، هرچند نگاهش حرف‌ها داشت که اگرچه وضعیت زندگی‌اش در زمان تصویب برجام و گرانی بنزین نقشی در امور مملکتی ندارد، اما روزگار این روز‌ها بر این قشر سخت می‌گذرد.

روزنامه خراسان – نرگس عزیزی: وقتی حرف از خشونت علیه زنان به میان می‌آید، هر کسی ممکن است رفتار‌ها یا برخورد‌هایی را به خاطر بیاورد؛ از خشونت جسمی تا بددهنی، از توهین تا ایجاد محدودیت‌های شدید و …. واقعیت این است که درباره مصادیق خشونت علیه زنان، هنوز اتفاق نظر جامعی وجود نداشته و همین در برخی مواقع کار را دشوار کرده است.

اما هر چه هست خوشبختانه در بخش‌هایی اتفاق نظر بین فرهیختگان، قانون‌گذاران و البته عموم مردم در حال شکل‌گیری است. سال ۹۸ از نظر مبازره با خشونت علیه زنان تا به این‌جا سالی خاص بوده است؛ چرا که بالاخره بعد از چندین سال انتظار، کار روی لایحه صیانت، کرامت و تأمین امنیت بانوان در برابر خشونت از سوی قوه قضاییه نهایی و این لایحه اواخر شهریور امسال برای دولت ارسال شد.

هر چند برای اجرایی شدن این لایحه هنوز باید صبور بود، اما به هر صورت تدوین این لایحه به عنوان قدم اول، مهم و قابل تامل است. دوشنبه این هفته یعنی امروز به نام روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان نام گذاری شده است. به این مناسبت به سراغ این لایحه رفته و بخش انواع جرایم علیه زنان را به صورتی مختصر مرور کرده‌ایم. در کنار آن به برخی انواع خشونت که بسیار مغفول است اشاره‌ای داشته‌ایم. در نهایت هم چهار توصیه به زنان داریم تا به کمک آن بتوانند میزان رفتار‌های خشن درباره خود را کاهش دهند.

لایحه‌ای که لازم است هر زنی آن را بخواند

لایحه «صیانت، کرامت و تأمین امنیت بانوان در برابر خشونت» شهریور امسال یک قدم به تصویب و اجرایی شدن نزدیک‌تر شد، اما چرا باید این موضوع را اتفاقی خوب در نظر بگیریم؟

شهریور امسال، بالاخره لایحه «صیانت، کرامت و تأمین امنیت بانوان در برابر خشونت» از قوه قضاییه به دولت فرستاده شد. لایحه‌ای که اکنون می‌توانیم آن را جزو نهایی‌ترین ایده‌ها در زمینه حمایت از زنان در برابر خشونت در نظر بگیریم. هر چند این لایحه تا تبدیل به قانون شود، مسیر نسبتا طولانی در پیش دارد و ممکن است تا به مرحله اجرا برسد، لازم باشد دست کم تا سال ۹۹ صبر کنیم، اما هرچه هست این لایحه نکات مثبتی دارد که خوب است همه به آن نگاهی بیندازیم.

مصادیق خشونت علیه زنان در این لایحه

این لایحه از فصول مختلفی تشکیل شده است، از مسائل اجرایی آن تا تعریف جرایم در این زمینه و البته رسیدگی به این موارد. در این بخش، نگاهی به فصل چهارم این لایحه انداخته‌ایم تا بتوانیم دیدی بهتر از مصادیق خشونت علیه زنان داشته باشیم.

در این لایحه، جرایم علیه زنان در چهار بخش دیده شده است؛ جرایم علیه تمامیت جسمانی، جرایم علیه حیثیت معنوی و روانی، جرایم علیه عفت و اخلاق عمومی و جرایم علیه حقوق و تکالیف خانواده. در هر کدام از این چهار دسته، نکات مثبتی وجود دارد که اطلاع از آن‌ها می‌تواند به زنان کمک کند تا آگاهی بیشتری از حقوق خود داشته باشند.

خشونتی آشنا برای همه

زمانی که بحث خشونت مطرح می‌شود، اولین چیزی که به خاطر بسیاری می‌آید، خشونت جسمی است. در این لایحه نیز خشونت جسمی علیه زنان تا حد زیادی تحت پوشش قرار داده شده است.

نکته جالب این‌که در نگاه تدوین‌کنندگان این لایحه، نه فقط نقص و از کار افتادگی دایمی یا موقت عضو یا سایر انواع آسیب‌های جسمانی بلکه حتی آسیب به زیبایی زنان، چه به صورت موقت و چه دایمی، قابل شکایت و پیگیری است.

در نظر داشته باشیم آسیب به زیبایی افراد، بیشتر اوقات عوارضی جدی بر سلامت روان آن‌ها دارد و این‌که تدوین‌کنندگان این لایحه به این موضوع توجه داشته‌اند، وجه مثبت دیگری از ماجراست.

آزار به کمک زبان

اما همان‌طور که بسیاری از ما می‌دانیم، خشونت تنها آسیب جسمی نیست. خشونت کلامی و خشونت روانی، دسته دیگری از انواع خشونت است که این روز‌ها روان‌شناسان توجه زیادی به آن دارند. خوشبختانه در این لایحه، این موضوع در مبحث جرایم علیه حیثیت معنوی و روانی تا حد خوبی دیده شده است.

نکته قابل توجه در این بخش این است که استفاده از روش‌های جدید ارتباطی مانند بستر اینترنت به منظور مزاحمت برای بانوان و ابراز خشونت کلامی به آن‌ها نیز دیده شده است. در این خصوص ارسال پیام‌های مستهجن برای زنان یا پیام‌های نامتعارف هم قابلیت پیگیری حقوقی توسط زنان را دارد.

از سویی تهدید زنان به قتل یا ضرر جسمی، عرضی یا مالی، تهدید به افشای سر و پخش بدون اجازه تصاویر زنان یا عکس‌ها و فیلم‌های خانوادگی و خصوصی، همه از جمله مواردی است که به عنوان جرم دیده شده است. البته هم اکنون نیز زنان امکان شکایت از افراد بابت پخش بدون اجازه عکس و فیلم را دارند.

نکته مثبت دیگر در این لایحه، اشاره به رفتار همسر در این بخش است. در تبصره ماده ۳۶ این بخش آمده است: «هرکس همسر خود را به طور مکرر تحقیر کند به یکی از مجازات‌های درجه هفت محکوم می‌گردد».

هر چند آوردن قید «به طور مکرر» در این بند می‌تواند بحث‌هایی را به دنبال داشته باشد، اما توجه به این نکته مهم که مردان حق هر برخوردی را با همسران خود ندارند، نکته مثبتی است که لازم است هم مردان و هم حتی خود زنان به آن توجه داشته باشند.

رفتار‌هایی آزاردهنده در اماکن عمومی

در مبحث سوم جرایم، این لایحه به موضوع جرایم علیه عفت و اخلاق عمومی پرداخته است. تمرکز اصلی این بخش بر رابطه جنسی اجباری با زن، پیشنهاد رابطه یا درخواست رابطه است.

نکته مثبت این‌که اگر پیشنهاد یا درخواست رابطه در محیط کار به زن داده شود، حق زن برای پیگیری ماجرا دیده شده است، اما شاید یکی از فراگیرترین موارد در این بخش، ماده ۵۰ این مبحث باشد. آن‌جا که تدوین‌کنندگان لایحه آورده‌اند: «هرگاه در اماکن عمومی مردی عمداً بدن خود را به بدن زنی بزند یا به هر نحو باوی تماس ایجاد کند به شلاق درجه هشت محکوم می‌گردد.»

خشونت علیه زنان در خانه و محل کار

هر چند پیگیری خشونت جسمی و خشونت روانی از سوی اعضای خانواده، طبق موادی که پیش از این اشاره شده در این لایحه دیده شده است، اما جدای از آن، در مبحث چهارم این لایحه به موضوع جرایم علیه حقوق و تکالیف خانواده پرداخته شده است.

طبق مواد این مبحث «ازدواج و طلاق اجباری» زنان ممنوع است و کسی که مرتکب این موضوع شود (پدر، مادر یا هر فرد دیگری) به حبس یا جریمه نقدی محکوم خواهد شد. نکته دیگری که در این بخش آمده مربوط به زنان شاغل است.

این‌که در محیط‌های کاری، کارفرما حق تعیین تکلیف برای ازدواج یا بارداری زنان شاغل را ندارد و نمی‌تواند به واسطه مواردی، چون بچه‌دار شدن، زن را از حقوق قانونی خود در محیط کار محروم کند. البته واقعیت این است که بحث حمایت از زنان شاغل، موضوعی است که هنوز جای کار بسیاری دارد و اختصاص چند ماده به آن کفایت نمی‌کند.

کلام پایانی آن‌که هرچند انتقاد‌هایی به این لایحه وارد است، اما غالب متخصصان معتقدند تصویب و اجرایی شدن این لایحه می‌تواند قدم مثبت قابل توجهی برای تحقق حقوق زنان باشد و از بخشی از رفتار‌های خشن علیه زنان به خوبی پیشگیری کند.

خشونت‌های پنهان علیه زنان

هنوز هم در خصوص برخی از انواع خشونت‌ها علیه زنان، کمتر صحبت شده و زنان حمایت کمتری برای دفاع از حقوق خود در این زمینه دارند.

این روز‌ها متخصصان، خشونت علیه زنان را به صورت عمومی در چهار دسته تقسیم بندی می‌کنند؛ خشونت جسمانی، خشونت روانی و کلامی، خشونت جنسی و خشونت مالی. در لایحه‌ای که توسط قوه قضاییه تهیه شده است، خوشبختانه دو دسته اول خشونت، دیده شده و تا حدی به مصادیق آن اشاره شده است.

هر چند در بخش خشونت روانی، هنوز موضوع جای کار دارد. درباره خشونت جنسی نیز به صورت خاص، این لایحه خشونت جنسی علیه زنان توسط افراد غریبه را تا حدی تحت پوشش قرار داده، اما در خصوص خشونت جنسی توسط اعضای خانواده سکوت کرده و البته دسته آخر، یعنی خشونت مالی، بخشی است که به میزان زیادی در این لایحه مغفول مانده است.

منظور از خشونت مالی چیست؟

ساده‌ترین تعریف خشونت مالی را می‌توان این طور در نظر گرفت: این‌که فردی به واسطه توان مالی و جایگاهی که دارد، امکان دسترسی زن به منابع مالی را محدود کند و از پول به عنوان ابزاری برای اعمال فشار بر او کمک بگیرد. البته این منابع مالی، گاهی منابع مشترک خانواده است و گاهی پول و دارایی خود زن.

چند مثال زیر می‌تواند منظور از خشونت مالی را روشن‌تر کند: پدری که به دختر نوجوان یا جوانش اجازه خرج کردن بدون دخالت مستقیم خودش را ولو به میزان اندکی نمی‌دهد، همسری که ارث رسیده به زنش را تصاحب کرده و اجازه نمی‌دهد او برای آن تصمیم بگیرد.

زن شاغلی که ناچار است هر ماه تمام درآمد خود را به حساب همسرش واریز و طی ماه تنها با اجازه و تایید همسر خرج کند، زنی که برای درمان بیماری نیاز به پول دارد، اما همسر یا پدرش با وجود توان مالی در این زمینه تعلل می‌کند و …. استفاده از ابزار توان مالی برای تحت فشار گذاشتن زنان، یکی از روش‌های قدیمی برای اعمال نظر و وادار کردن زنان برای همراهی است.

شاید اگر زنان آگاهی بیشتری از حقوق خود در این زمینه داشتند و البته قانون نیز حمایت صریح‌تری از زنان در این خصوص می‌کرد، زنان کمتری قربانی این سبک خشونت می‌شدند.

به خشونت نه بگویید!

به عنوان یک خانم می‌توانید با توجه به این ۴ نکته، خشونت علیه خودتان را به کمترین میزان ممکن برسانید
خشونت علیه زنان، به هر شکلی که باشد و با هر توجیهی که همراه شود، محکوم است، اما واقعیت این است که محکوم کردن این رفتار‌های ناپسند در بسیاری از مواقع نمی‌تواند مانع تکرار آن شود. به راستی اگر قرار به توقف این رفتار‌ها از سوی زنان باشد، آن‌ها باید به چه نکاتی توجه داشته باشند؟

درباره حقوق خود اطلاعات کسب کنید

تا چند دهه قبل این‌که پدری برای ازدواج دخترش تصمیم بگیرد و حتی به عنوان ازدواج ناشی از خون‌بس او را به خانواده دیگری بدهد، امری شایع بود. اما حالا آرام آرام این موضوع در حال جا افتادن است که ازدواج یا طلاق اجباری، ممنوع است و خود دختر باید برای زندگی‌اش تصمیم بگیرد. اگر شما به عنوان یک زن تا به حال روی موضوع حقوق خود دقیق نشده‌اید، پیشنهاد اولیه ما مطالعه این پرونده و در کنار آن لایحه پیشنهادی قوه قضاییه در این زمینه است.

روی مهارت‌های ارتباطی خود کار کنید

این مشکل بسیاری از زنان است که با وجود آگاهی از حقوق خود، توان ایستادگی در برابر خشونت را ندارند. در این بین بسیاری جرئت مخالفت هم ندارند و می‌ترسند در صورت مخالفت، آسیب بیشتری ببینند یا این که در عین حال که قربانی ماجرا هستند، باز هم محکوم شوند. هر چند برای حل مشکلاتی، چون محکوم شدن قربانی یا پیشگیری از برخورد‌های نادرست دیگران، نیاز به فرهنگ سازی گسترده داریم، اما یادتان باشد در بسیاری از مواقع، آشنایی با مهارت بیان جرئت‌مندانه می‌تواند به شما کمک کند تا از حقوق خود به شکل کارآمدتری دفاع کنید.

خود را توانمند سازید

بسیاری از زنان قربانی خشونت، ناچار از ماندن در روابط آسیب‌زای خود هستند. این واقعیت تلخی است که پیدا کردن راه چاره برای آن نیز چندان آسان نیست. زنی که ناچار به تحمل شوهر بددهن و غیر قابل اصلاح خود است، چون امکان جدا شدن ندارد، زنی که بدرفتاری کارفرما را تحمل می‌کند، چون نیاز به آن شغل دارد و ….

در شرایطی از این دست، کسب مهارت برای درآمدزایی، گسترش دایره روابط اجتماعی، تقویت مهارت‌های اجتماعی و … می‌تواند به زنان کمک کند تا گزینه‌های جدیدی برای خود تعریف و امکان بیرون آمدن از روابط پرآسیب را در زمانی کوتاه‌تر فراهم کنند.

سکوت نکنید

شکایت از دیگران بابت رفتار‌های آزاردهنده، یکی دیگر از موضوعاتی است که به صورت معمول با اکراه زیادی از سوی زنان صورت می‌گیرد. آن‌ها می‌ترسند نتوانند شکایت خود را اثبات کنند، متحمل بدرفتاری مضاعف شوند و تنها هزینه زیادی روی دست‌شان بماند و شکایت، آورده‌ای برایشان نداشته باشد.

اگر شما هم چنین دغدغه‌هایی دارید، شاید بهتر باشد از موارد کم‌هزینه‌تر آغاز کنید. به عنوان مثال اگر در فضای شبکه‌های اجتماعی به شما توهین شده، موضوع را در همان شبکه اجتماعی گزارش دهید. اگر در فضایی مانند مترو یا اتوبوس هدف بدرفتاری قرار گرفته‌اید، به مسئول بخش مراجعه کنید و رفتار فرد خاطی را گزارش دهید

اگر در محیط کار قربانی بدرفتاری یکی از همکاران شده‌اید، برای مدیر خود نامه بنویسید و وضعیت را شرح دهید. اگر در خانه قربانی خشونت همسر خود هستید با شماره اورژانس اجتماعی (۱۲۳) تماس بگیرید و از آن‌ها کمک بخواهید. این رفتار‌ها هیچ‌کدام به منزله شکایت حقوقی نیست، اما تمرین خوبی برای دفاع از حقوق شماست و به شما کمک می‌کند تا در زمان لازم بتوانید اقدام قانونی موردنیاز را به عنوان یک گزینه در نظر داشته باشید.

به گزارش خبرگزاری مهر، سید اسدالله جولایی با تشریح دستور کار کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس شورای اسلامی در تاریخ بیست و هفتم آبان ماه اظهار کرد: در معیت نمایندگان مجلس شورای اسلامی و با حضور معاون حقوقی قوه قضائیه و نمایندگانی از وزارت دادگستری، سازمان زندان‌های کشور و سازمان ثبت املاک و اسناد کشور ضمن بررسی جزئیات طرح الحاق سه تبصره به ماده ۱۱ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی (مصوب سال ۱۳۹۴) حاضرین در نشست تعیین کردند کلیات ماده واحده‌ای که با محوریت کاهش حداکثری بدهکاران غیربزهکار تهیه شده است، مورد تایید بوده و پیرو آن دو تبصره به ماده ۷ و یک تبصره به ماده ۱۱ قانون محکومیت های مالی الحاق می‌شود.

وی افزود: بر اساس تبصره الحاقی به ماده هفت قانون محکومیت‌های مالی، حبس یا بازداشت بدهکاران مالی من‌جمله متعهدان موضوع تادیه مهریه ممنوع گردید، مگر در صورتی که زوجه ملائت مالی محکوم‌علیه و امتناع وی از پرداخت محکوم‌به را اثبات نماید.

مدیرعامل ستاد دیه کشور یادآور شد: عدم امکان وصول تمام یا بخشی از مهریه به تشخیص دادگاه می‌تواند از مصادیق تبصره ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی باشد که در این مورد هم متقابلا حقوقی برای بانوان لحاظ شده است که بر اساس آن ارائه دادخواست طلاق برای بانوان تسهیل شده است.

جولایی با اشاره به این که بر اساس تبصره ۲ الحاقی به ماده هفت قانون محکومیت‌های مالی منبعد ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده مورخ ۱۳۹۱ ملغی است، اظهار کرد: افزون بر این طبق تبصره الحاقی به ماده ۱۱ قانون محکومیت‌های مالی آن دسته از افرادی که هم‌اکنون در بند حضور دارند به صرف ارایه دادخواست اعسار دادگاه حکم به تقسیط مهریه خواهد نمود و به صرف تقاضای محکوم‌علیه، صداق تعیین شده بدون تشریفات قانونی و در فرجه‌ای متناسب با وضعیت مالی مرد پرداخت خواهد شد.

مدیرعامل ستاد دیه کشور گفت: به دلیل نوسان قیمت سکه در بازار که در پاره‌ای مواقع قیمت آن رشدی ۲۰ درصد داشت، موضوع تعدیل هم با عنایت به همین تغییرات اعمال می‌شود.

روزنامه فرهیختگان – الهه قاسمی: «من هر روز در مسیر چهره‌های مردم را می‌بینم و نظرشان نسبت به خودم را نظرسنجی می‌کنم. از روی اینکه چند نفر می‌خندند، چند نفر عصبانی هستند، چند نفر قیافه‌شان گرفته است، پس نیازی نیست که روزنامه‌ها از مشکلات مردم بنویسند تا رئیس‌جمهور باخبر شود! رئیس‌جمهور و دولت درد مردم را می‌دانند.»

خردادماه امسال که آقای روحانی این حرف‌ها را زد، اینقدر به چهره‌های مردم توجه نکرده بودم، اما اگر به خوبی دقت کنید، نگاه غمزده و چهره‌های محزون مردم در این روز‌ها را که با آلودگی هوا و گرانی بنزین و سختی معیشت همراه شده است، به خوبی می‌توانید ببینید.

روز‌های سختی که مردم با بنزین سه تومانی می‌گذرانند و چشم‌شان به صفحه موبایل‌شان است تا شاید اندک کمک معیشتی برایشان واریز شود. سومین مرحله پرداخت کمک‌معیشتی شب گذشته درحالی واریز شد که بسیاری از مشمولان این طرح از این کمک بازماندند.

طرح معیشتی به گفته ربیعی ۶۰میلیون نفر شامل بازنشستگان، بیمه‌های بازنشستگی و حقوق‌بگیران ثابت را در برمی گیرد و این طرح در سه نوبت در روز‌های ۲۷ و ۲۹ آبان و دوم آذرماه واریز شد. با وجود این هنوز هستند بسیاری از افرادی که از این کمک بازمانده‌اند و نکته طنز داستان اینجاست که کد دستوری جاماندگان طرح معیشتی هنوز فعال نشده است و به نظر می‌رسد دیگر نباید منتظر واریز پولی به حساب‌شان باشند.

حتما برای شما هم این سوال پیش آمده است که چگونه بین این ۶۰ میلیونی که دولتی‌ها مدعی کمک به آن‌ها هستند، حتی یک نفر هم در دور و اطراف‌تان دیده نمی‌شود. سوم آذرماه است و عقربه‌ها ساعت ۱۰ را نشان می‌دهند. به سراغ اقشار مختلف مردم رفتم تا این مساله را با آن‌ها در میان بگذارم و ببینم کدام یک از اقشار مردم شامل این کمک معیشتی شده‌اند.

هیچ رقمی برایم نریخته‌اند

مغازه مرغ‌فروشی خلوت است و جز شاگرد قصابی کسی در آن نیست. از صاحب مغازه می‌پرسم آیا کمک معیشتی برایش واریز شده یا خیر که می‌گوید هنوز هیچ رقمی برایش ریخته نشده است.

برایم دیشب واریز کردند

پیک موتوری در کنار خیابان در حال بستن باری روی موتور خود است که از او می‌پرسم آیا این کمک معیشتی برای او واریز شده است؟ می‌گوید دیشب برایش واریز کرده‌اند.

برای خودم نریختند، اما برای همکارانم ریختند

نزدیک روزنامه که می‌شوم، مرد رنگ‌کار در حال رنگ‌زدن در و پنجره مغازه است. وقتی از او می‌پرسم که آیا این کمک معیشتی شامل حالش شده است به من می‌گوید که برای خودم نه، اما برای دیگر دوستانم ریخته‌اند، شاید برای ما را هم امشب بریزند.

گفته‌اند برای همه می‌ریزند

کمی دور می‌شوم و راسته خیابان را پایین می‌روم، به دکه روزنامه‌فروشی می‌رسم. به متصدی دکه می‌گویم آیا از کمک معیشتی مردم بهره‌مند شده‌ای یا خیر که در جوابم می‌گوید اطلاعی از این مساله ندارم، اما گفته‌اند برای همه می‌ریزند.

با ۳ فرزند و مستاجرنشینی پولی برایم نریخته‌اند

در همین گوشه و کنار دستفروشی کنار خیابان بساط خود را پهن کرده است و همه نوع جنسی در بساط خود دارد. از او نیز همین سوال را می‌پرسم که در جواب می‌گوید یارانه برایمان می‌ریزند و زندگی‌مان با همان می‌گذرد، اما از این کمک معیشتی خبری ندارم. مرد با شرمندگی می‌گوید که با سه فرزند قادر به پرداخت اجاره خانه خود هم نیستم و چاره‌ای جز دستفروشی ندارم.

برای من پولی نریخته‌اند

در ادامه راهی پاساژ ابزارفروشی می‌شوم، به داخل یکی از مغازه‌ها می‌روم. مرد در جواب سوالم می‌گوید که بین کاسب‌های محل برای دو، سه نفری واریز کرده‌اند، اما برای من نه.

اگر شما خبر دارید، ما هم خبر داریم

از پاساژ که بیرون می‌آیم، وارد مغازه‌ای می‌شوم که دوربین مداربسته می‌فروشد، وقتی سوال مشترک را از او هم می‌پرسم، می‌گوید که اگر برای شما ریخته‌اند، ما هم چنین پولی را دیده‌ایم. یارانه را سر ماه برایمان می‌ریزند، اما از این پول خبری نیست.

اطلاعی ندارم

کنار در پاساژ مرد جوانی در حال بردن املتی به درون پاساژ است. از او نیز می‌پرسم آیا شامل این کمک معیشتی شده است یا خیر که می‌گوید من بچه شهرستانم، من نه یارانه دریافت می‌کنم و نه کمک خاصی. همه امور در دست مادرم است و من اطلاعی ندارم.

دیشب برایم واریز کردند

به سراغ مغازه‌داری می‌روم تا خوراکی‌ای به‌عنوان صبحانه از او بخرم. وقتی از او می‌پرسم که آیا کمک معیشتی را به حسابش ریخته‌اند یا خیر، می‌گوید دیشب برایش واریز کرده‌اند.

کمک معیشتی به پرستاران ندادند

درباره باقی بچه‌ها از او سوال می‌کنم و او در جواب می‌گوید تا جایی که خبر دارم برای پرستاران و آن‌هایی که خانه یا ماشین داشتند، پولی واریز نشده است، تلفن را قطع می‌کنم و به راه خود ادامه می‌دهم.

کمک معیشتی دردی را دوا نمی‌کند

کنار این مغازه، لباس‌فروشی مردانه‌ای باز است که دو مرد سن و سال‌دار در آن هستند. وقتی وارد مغازه‌شان می‌شوم، از قیمت اجناس‌شان می‌پرسم و وقتی از چند‌برابرشدن‌شان متعجب می‌شوم، مرد فروشنده می‌گوید کارهایمان اکثرا ترک هستند و این قیمت قدیمی آنهاست.

از او می‌پرسم که آیا از این کمک معیشتی برخوردار شده است یا خیر که می‌گوید برای برخی شب گذشته ریخته‌اند، اما مگر شما با این ۵۰ هزار تومان وضعیت‌تان عوض می‌شود؟ این کمک معیشتی دردی را دوا نمی‌کند.

تاکنون برای پدرم هیچ پولی نریخته‌اند

در همین حین که از مغازه لباس‌فروشی خارج می‌شوم، یکی از دوستانم به من زنگ می‌زند و جویای زمان وصل اینترنت می‌شود، پاسخش را می‌دهم و در عین حال وقت را مناسب می‌بینم که از او نیز در این مورد سوال کنم که در جوابم با خنده می‌گوید برای پدرم که یک بازنشسته است، هنوز پولی نریخته‌اند و هرشب از پدرم این موضوع را جویا شدیم که آیا از این کمک بهره‌مند شده‌اند یا نه، اما پولی ریخته نشده است.

پولی برایم نریختند

شاید برای گرانی بنزین و سختی معیشت بتوان با قهوه ترک کمی تسکین پیدا کرد تا تلخی گرانی را کم کنیم. از مرد قهوه‌فروش می‌پرسم که آیا از این کمک‌معیشتی بهره‌مند شده است یا نه که می‌گوید تا دیروز پولی برایم نریخته‌اند. یکی از مشتریان که صدایمان را شنیده، می‌گوید باید به سامانه دستوری آن‌ها پیام بدهیم تا پول را به حساب‌مان واریز کنند.

مگر شما وعده مسئولان را باور دارید؟

از مغازه که بیرون می‌روم نگاهم به اسباب‌بازی‌هایی دوخته می‌شود که کودکان از بیرون ویترین مغازه با لبخند به آن‌ها خیره شده‌اند. داخل مغازه که می‌شوم از فروشنده درباره وضعیت کسب‌وکار می‌پرسم و او می‌گوید وضع‌مان بد نیست، ولی گرانی مشتریان‌مان را کم کرده است. از او درباره کمک‌معیشتی می‌پرسم که می‌گوید پولی برایمان نریخته‌اند، مگر شما به آنچه مسئولان در تلویزیون وعده می‌دهند، باور دارید؟

دیشب به حساب‌مان ریختند

نزدیک ظهر شده است و در دیزی‌سرا باز است، آرام وارد مغازه شان می‌شوم و با تعجب می‌بینم که خانمی پشت دخل نشسته است، از او می‌پرسم آیا این کمک معیشتی به حسابش واریز شده است که در جواب می‌گوید بله دیشب به حساب‌مان ریختند. با خوشحالی می‌گویم خداراشکر که برای یک نفر واریز شده است.

به نظرم برای ۶۰ میلیون نفر نریخته‌اند

مغازه کوچکی زیرپله دارد و در آن دستکش و لباس‌بافتنی می‌فروشد. وقتی قیمت اجناسش را می‌پرسم به من می‌گوید با این قیمت نمی‌توانی پیدا کنی. از او همین سوال را می‌پرسم که می‌گوید به نظرم برای ۶۰ میلیون نریخته‌اند، چراکه من از بیش از ۳۰ خانواده پرسیده‌ام و تنها برای یک خانواده دونفره ریخته بودند. هرچند رقمی هم نیست که بخواهد چندان کمکی باشد.

برای ما نریخته‌اند

در ادامه راه وارد صرافی‌ای می‌شوم که روی در قیمت دلار و یور و دیگر ارز‌ها را نوشته است، از او کوتاه می‌پرسم که قصد خرید یا فروش ندارم، اما آیا کمک معیشتی به حسابش واریز شده است که می‌گوید پولی به حسابش واریز نشده است، در حالی که یارانه را برایشان واریز می‌کنند.

سکوتی که بیانگر هزاران حرف بود

سیگار‌ها با مارک‌های مختلفی در بساطش پیدا می‌شود، در کنار سیگار، لواشک و آلوچه و تمر‌هندی هم دیده می‌شود. پیرمرد سیگارفروش وقتی سوالم را شنید، نگاهی عاقل‌اندر‌سفیه به من کرد و با سکوت از کنارم رد شد؛ گویی با نگاهش به من می‌گفت که چو دانی و پرسی سوالت خطاست.

ان‌شاءالله می‌ریزند

در کنار همه این‌ها رفتگری در خیابان مشغول تمیز کردن است، آرام به کنارش رفته و با گفتن خداقوتی از او همان سوال را می‌پرسم که در جوابم با لبخند می‌گوید خداراشکر از همین کار روزگار می‌گذرانم. با تعجب می‌پرسم واقعا برای شما نریخته‌اند. به آرامی می‌گوید یارانه را هرماه برایم می‌ریزند، ولی از این کمک بنزینی هنوز خبری نیست.

از پیرمرد می‌پرسم برای دیگر همکاران‌تان هم نریخته‌اند، اظهار بی‌اطلاعی کرده و می‌گوید ان‌شاءالله می‌ریزند. راستش را بخواهید رویم نشد به او بگویم که عملا دیگر واریزی وجود ندارد و بعید است پولی به حسابش بریزند. همین که امثال او هنوز امیدوارند، شاید جای امیدی باشد.

فکر می‌کنم برای خودشان ریخته‌اند

مغازه‌های فلافلی و سمبوسه‌فروشی در این خیابان کم نیستند، اما این یکی کمی خلوت بود و مشتری خاصی نداشت. وقتی به داخل مغازه رفتم به گمان اینکه مشتری هستم، بروشوری دستم داد. وقتی سوالم را از او پرسیدم به من گفت فکر می‌کنم برای خودشان ریخته‌اند، برای ما که نریخته‌اند.

ریختند، اما کم است

صدای غمگین علیرضا قربانی در مغازه‌اش بلند است، خودش هم در فکر فرو رفته. وقتی وارد مغازه‌اش می‌شوم از او درباره کمک معیشتی می‌پرسم که می‌گوید برایم ریخته‌اند، اما این رقمی نیست که کمک‌حال این شرایط باشد.

برای ما که نریخته‌اند

قبل از اینکه به سمت خیابان بروم و از مردم درباره واریز شدن کمک‌های معیشتی دولت پس از گران‌شدن بنزین بپرسم، نگاهی به معدود دوستان روزنامه‌نگارم می‌اندازم که اگرچه صبح است و بسیاری از آن‌ها نیامده‌اند، اما در همین جمع کوچک، اکثریت خبری از این کمک معیشتی ندارند و تک و توک از ریخته‌شدن چنین رقمی به حساب دوستان‌شان خبر دارند.

پولی به حسابم نریختند

اگرچه مشاوران سابق آقای روحانی پیش از این اعلام کرده بودند راننده تاکسی‌ها یا یک لبوفروش دانشی درباره مسائل کشور ندارند، اما من ابتدا به سراغ آن‌ها می‌روم تا نظرشان را در این‌باره بپرسم. انارفروش، لبوفروش و دستفروشان همگی در یک‌جا بساط علم کرده‌اند و بازارشان هم بد نیست.

به سراغ آب‌انارفروش می‌روم و از او می‌پرسم با گرانی بنزین چه می‌کنید، لبخند معناداری می‌زند. وقتی از او درباره کمک معیشتی می‌پرسم، می‌گوید پولی به حسابم ریخته نشده است و خبری هم از اینکه برای دوستانم ریخته باشند، ندارم.

نمی‌دانم

سوالم را لبوفروش کنار خیابان نیز شنید. او نیز با گفتن نمی‌دانم خود را خلاص کرد، هرچند نگاهش حرف‌ها داشت که اگرچه وضعیت زندگی‌اش در زمان تصویب برجام و گرانی بنزین نقشی در امور مملکتی ندارد، اما روزگار این روز‌ها بر این قشر سخت می‌گذرد.

روزنامه خراسان – نرگس عزیزی: وقتی حرف از خشونت علیه زنان به میان می‌آید، هر کسی ممکن است رفتار‌ها یا برخورد‌هایی را به خاطر بیاورد؛ از خشونت جسمی تا بددهنی، از توهین تا ایجاد محدودیت‌های شدید و …. واقعیت این است که درباره مصادیق خشونت علیه زنان، هنوز اتفاق نظر جامعی وجود نداشته و همین در برخی مواقع کار را دشوار کرده است.

اما هر چه هست خوشبختانه در بخش‌هایی اتفاق نظر بین فرهیختگان، قانون‌گذاران و البته عموم مردم در حال شکل‌گیری است. سال ۹۸ از نظر مبازره با خشونت علیه زنان تا به این‌جا سالی خاص بوده است؛ چرا که بالاخره بعد از چندین سال انتظار، کار روی لایحه صیانت، کرامت و تأمین امنیت بانوان در برابر خشونت از سوی قوه قضاییه نهایی و این لایحه اواخر شهریور امسال برای دولت ارسال شد.

هر چند برای اجرایی شدن این لایحه هنوز باید صبور بود، اما به هر صورت تدوین این لایحه به عنوان قدم اول، مهم و قابل تامل است. دوشنبه این هفته یعنی امروز به نام روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان نام گذاری شده است. به این مناسبت به سراغ این لایحه رفته و بخش انواع جرایم علیه زنان را به صورتی مختصر مرور کرده‌ایم. در کنار آن به برخی انواع خشونت که بسیار مغفول است اشاره‌ای داشته‌ایم. در نهایت هم چهار توصیه به زنان داریم تا به کمک آن بتوانند میزان رفتار‌های خشن درباره خود را کاهش دهند.

لایحه‌ای که لازم است هر زنی آن را بخواند

لایحه «صیانت، کرامت و تأمین امنیت بانوان در برابر خشونت» شهریور امسال یک قدم به تصویب و اجرایی شدن نزدیک‌تر شد، اما چرا باید این موضوع را اتفاقی خوب در نظر بگیریم؟

شهریور امسال، بالاخره لایحه «صیانت، کرامت و تأمین امنیت بانوان در برابر خشونت» از قوه قضاییه به دولت فرستاده شد. لایحه‌ای که اکنون می‌توانیم آن را جزو نهایی‌ترین ایده‌ها در زمینه حمایت از زنان در برابر خشونت در نظر بگیریم. هر چند این لایحه تا تبدیل به قانون شود، مسیر نسبتا طولانی در پیش دارد و ممکن است تا به مرحله اجرا برسد، لازم باشد دست کم تا سال ۹۹ صبر کنیم، اما هرچه هست این لایحه نکات مثبتی دارد که خوب است همه به آن نگاهی بیندازیم.

مصادیق خشونت علیه زنان در این لایحه

این لایحه از فصول مختلفی تشکیل شده است، از مسائل اجرایی آن تا تعریف جرایم در این زمینه و البته رسیدگی به این موارد. در این بخش، نگاهی به فصل چهارم این لایحه انداخته‌ایم تا بتوانیم دیدی بهتر از مصادیق خشونت علیه زنان داشته باشیم.

در این لایحه، جرایم علیه زنان در چهار بخش دیده شده است؛ جرایم علیه تمامیت جسمانی، جرایم علیه حیثیت معنوی و روانی، جرایم علیه عفت و اخلاق عمومی و جرایم علیه حقوق و تکالیف خانواده. در هر کدام از این چهار دسته، نکات مثبتی وجود دارد که اطلاع از آن‌ها می‌تواند به زنان کمک کند تا آگاهی بیشتری از حقوق خود داشته باشند.

خشونتی آشنا برای همه

زمانی که بحث خشونت مطرح می‌شود، اولین چیزی که به خاطر بسیاری می‌آید، خشونت جسمی است. در این لایحه نیز خشونت جسمی علیه زنان تا حد زیادی تحت پوشش قرار داده شده است.

نکته جالب این‌که در نگاه تدوین‌کنندگان این لایحه، نه فقط نقص و از کار افتادگی دایمی یا موقت عضو یا سایر انواع آسیب‌های جسمانی بلکه حتی آسیب به زیبایی زنان، چه به صورت موقت و چه دایمی، قابل شکایت و پیگیری است.

در نظر داشته باشیم آسیب به زیبایی افراد، بیشتر اوقات عوارضی جدی بر سلامت روان آن‌ها دارد و این‌که تدوین‌کنندگان این لایحه به این موضوع توجه داشته‌اند، وجه مثبت دیگری از ماجراست.

آزار به کمک زبان

اما همان‌طور که بسیاری از ما می‌دانیم، خشونت تنها آسیب جسمی نیست. خشونت کلامی و خشونت روانی، دسته دیگری از انواع خشونت است که این روز‌ها روان‌شناسان توجه زیادی به آن دارند. خوشبختانه در این لایحه، این موضوع در مبحث جرایم علیه حیثیت معنوی و روانی تا حد خوبی دیده شده است.

نکته قابل توجه در این بخش این است که استفاده از روش‌های جدید ارتباطی مانند بستر اینترنت به منظور مزاحمت برای بانوان و ابراز خشونت کلامی به آن‌ها نیز دیده شده است. در این خصوص ارسال پیام‌های مستهجن برای زنان یا پیام‌های نامتعارف هم قابلیت پیگیری حقوقی توسط زنان را دارد.

از سویی تهدید زنان به قتل یا ضرر جسمی، عرضی یا مالی، تهدید به افشای سر و پخش بدون اجازه تصاویر زنان یا عکس‌ها و فیلم‌های خانوادگی و خصوصی، همه از جمله مواردی است که به عنوان جرم دیده شده است. البته هم اکنون نیز زنان امکان شکایت از افراد بابت پخش بدون اجازه عکس و فیلم را دارند.

نکته مثبت دیگر در این لایحه، اشاره به رفتار همسر در این بخش است. در تبصره ماده ۳۶ این بخش آمده است: «هرکس همسر خود را به طور مکرر تحقیر کند به یکی از مجازات‌های درجه هفت محکوم می‌گردد».

هر چند آوردن قید «به طور مکرر» در این بند می‌تواند بحث‌هایی را به دنبال داشته باشد، اما توجه به این نکته مهم که مردان حق هر برخوردی را با همسران خود ندارند، نکته مثبتی است که لازم است هم مردان و هم حتی خود زنان به آن توجه داشته باشند.

رفتار‌هایی آزاردهنده در اماکن عمومی

در مبحث سوم جرایم، این لایحه به موضوع جرایم علیه عفت و اخلاق عمومی پرداخته است. تمرکز اصلی این بخش بر رابطه جنسی اجباری با زن، پیشنهاد رابطه یا درخواست رابطه است.

نکته مثبت این‌که اگر پیشنهاد یا درخواست رابطه در محیط کار به زن داده شود، حق زن برای پیگیری ماجرا دیده شده است، اما شاید یکی از فراگیرترین موارد در این بخش، ماده ۵۰ این مبحث باشد. آن‌جا که تدوین‌کنندگان لایحه آورده‌اند: «هرگاه در اماکن عمومی مردی عمداً بدن خود را به بدن زنی بزند یا به هر نحو باوی تماس ایجاد کند به شلاق درجه هشت محکوم می‌گردد.»

خشونت علیه زنان در خانه و محل کار

هر چند پیگیری خشونت جسمی و خشونت روانی از سوی اعضای خانواده، طبق موادی که پیش از این اشاره شده در این لایحه دیده شده است، اما جدای از آن، در مبحث چهارم این لایحه به موضوع جرایم علیه حقوق و تکالیف خانواده پرداخته شده است.

طبق مواد این مبحث «ازدواج و طلاق اجباری» زنان ممنوع است و کسی که مرتکب این موضوع شود (پدر، مادر یا هر فرد دیگری) به حبس یا جریمه نقدی محکوم خواهد شد. نکته دیگری که در این بخش آمده مربوط به زنان شاغل است.

این‌که در محیط‌های کاری، کارفرما حق تعیین تکلیف برای ازدواج یا بارداری زنان شاغل را ندارد و نمی‌تواند به واسطه مواردی، چون بچه‌دار شدن، زن را از حقوق قانونی خود در محیط کار محروم کند. البته واقعیت این است که بحث حمایت از زنان شاغل، موضوعی است که هنوز جای کار بسیاری دارد و اختصاص چند ماده به آن کفایت نمی‌کند.

کلام پایانی آن‌که هرچند انتقاد‌هایی به این لایحه وارد است، اما غالب متخصصان معتقدند تصویب و اجرایی شدن این لایحه می‌تواند قدم مثبت قابل توجهی برای تحقق حقوق زنان باشد و از بخشی از رفتار‌های خشن علیه زنان به خوبی پیشگیری کند.

خشونت‌های پنهان علیه زنان

هنوز هم در خصوص برخی از انواع خشونت‌ها علیه زنان، کمتر صحبت شده و زنان حمایت کمتری برای دفاع از حقوق خود در این زمینه دارند.

این روز‌ها متخصصان، خشونت علیه زنان را به صورت عمومی در چهار دسته تقسیم بندی می‌کنند؛ خشونت جسمانی، خشونت روانی و کلامی، خشونت جنسی و خشونت مالی. در لایحه‌ای که توسط قوه قضاییه تهیه شده است، خوشبختانه دو دسته اول خشونت، دیده شده و تا حدی به مصادیق آن اشاره شده است.

هر چند در بخش خشونت روانی، هنوز موضوع جای کار دارد. درباره خشونت جنسی نیز به صورت خاص، این لایحه خشونت جنسی علیه زنان توسط افراد غریبه را تا حدی تحت پوشش قرار داده، اما در خصوص خشونت جنسی توسط اعضای خانواده سکوت کرده و البته دسته آخر، یعنی خشونت مالی، بخشی است که به میزان زیادی در این لایحه مغفول مانده است.

منظور از خشونت مالی چیست؟

ساده‌ترین تعریف خشونت مالی را می‌توان این طور در نظر گرفت: این‌که فردی به واسطه توان مالی و جایگاهی که دارد، امکان دسترسی زن به منابع مالی را محدود کند و از پول به عنوان ابزاری برای اعمال فشار بر او کمک بگیرد. البته این منابع مالی، گاهی منابع مشترک خانواده است و گاهی پول و دارایی خود زن.

چند مثال زیر می‌تواند منظور از خشونت مالی را روشن‌تر کند: پدری که به دختر نوجوان یا جوانش اجازه خرج کردن بدون دخالت مستقیم خودش را ولو به میزان اندکی نمی‌دهد، همسری که ارث رسیده به زنش را تصاحب کرده و اجازه نمی‌دهد او برای آن تصمیم بگیرد.

زن شاغلی که ناچار است هر ماه تمام درآمد خود را به حساب همسرش واریز و طی ماه تنها با اجازه و تایید همسر خرج کند، زنی که برای درمان بیماری نیاز به پول دارد، اما همسر یا پدرش با وجود توان مالی در این زمینه تعلل می‌کند و …. استفاده از ابزار توان مالی برای تحت فشار گذاشتن زنان، یکی از روش‌های قدیمی برای اعمال نظر و وادار کردن زنان برای همراهی است.

شاید اگر زنان آگاهی بیشتری از حقوق خود در این زمینه داشتند و البته قانون نیز حمایت صریح‌تری از زنان در این خصوص می‌کرد، زنان کمتری قربانی این سبک خشونت می‌شدند.

به خشونت نه بگویید!

به عنوان یک خانم می‌توانید با توجه به این ۴ نکته، خشونت علیه خودتان را به کمترین میزان ممکن برسانید
خشونت علیه زنان، به هر شکلی که باشد و با هر توجیهی که همراه شود، محکوم است، اما واقعیت این است که محکوم کردن این رفتار‌های ناپسند در بسیاری از مواقع نمی‌تواند مانع تکرار آن شود. به راستی اگر قرار به توقف این رفتار‌ها از سوی زنان باشد، آن‌ها باید به چه نکاتی توجه داشته باشند؟

درباره حقوق خود اطلاعات کسب کنید

تا چند دهه قبل این‌که پدری برای ازدواج دخترش تصمیم بگیرد و حتی به عنوان ازدواج ناشی از خون‌بس او را به خانواده دیگری بدهد، امری شایع بود. اما حالا آرام آرام این موضوع در حال جا افتادن است که ازدواج یا طلاق اجباری، ممنوع است و خود دختر باید برای زندگی‌اش تصمیم بگیرد. اگر شما به عنوان یک زن تا به حال روی موضوع حقوق خود دقیق نشده‌اید، پیشنهاد اولیه ما مطالعه این پرونده و در کنار آن لایحه پیشنهادی قوه قضاییه در این زمینه است.

روی مهارت‌های ارتباطی خود کار کنید

این مشکل بسیاری از زنان است که با وجود آگاهی از حقوق خود، توان ایستادگی در برابر خشونت را ندارند. در این بین بسیاری جرئت مخالفت هم ندارند و می‌ترسند در صورت مخالفت، آسیب بیشتری ببینند یا این که در عین حال که قربانی ماجرا هستند، باز هم محکوم شوند. هر چند برای حل مشکلاتی، چون محکوم شدن قربانی یا پیشگیری از برخورد‌های نادرست دیگران، نیاز به فرهنگ سازی گسترده داریم، اما یادتان باشد در بسیاری از مواقع، آشنایی با مهارت بیان جرئت‌مندانه می‌تواند به شما کمک کند تا از حقوق خود به شکل کارآمدتری دفاع کنید.

خود را توانمند سازید

بسیاری از زنان قربانی خشونت، ناچار از ماندن در روابط آسیب‌زای خود هستند. این واقعیت تلخی است که پیدا کردن راه چاره برای آن نیز چندان آسان نیست. زنی که ناچار به تحمل شوهر بددهن و غیر قابل اصلاح خود است، چون امکان جدا شدن ندارد، زنی که بدرفتاری کارفرما را تحمل می‌کند، چون نیاز به آن شغل دارد و ….

در شرایطی از این دست، کسب مهارت برای درآمدزایی، گسترش دایره روابط اجتماعی، تقویت مهارت‌های اجتماعی و … می‌تواند به زنان کمک کند تا گزینه‌های جدیدی برای خود تعریف و امکان بیرون آمدن از روابط پرآسیب را در زمانی کوتاه‌تر فراهم کنند.

سکوت نکنید

شکایت از دیگران بابت رفتار‌های آزاردهنده، یکی دیگر از موضوعاتی است که به صورت معمول با اکراه زیادی از سوی زنان صورت می‌گیرد. آن‌ها می‌ترسند نتوانند شکایت خود را اثبات کنند، متحمل بدرفتاری مضاعف شوند و تنها هزینه زیادی روی دست‌شان بماند و شکایت، آورده‌ای برایشان نداشته باشد.

اگر شما هم چنین دغدغه‌هایی دارید، شاید بهتر باشد از موارد کم‌هزینه‌تر آغاز کنید. به عنوان مثال اگر در فضای شبکه‌های اجتماعی به شما توهین شده، موضوع را در همان شبکه اجتماعی گزارش دهید. اگر در فضایی مانند مترو یا اتوبوس هدف بدرفتاری قرار گرفته‌اید، به مسئول بخش مراجعه کنید و رفتار فرد خاطی را گزارش دهید

اگر در محیط کار قربانی بدرفتاری یکی از همکاران شده‌اید، برای مدیر خود نامه بنویسید و وضعیت را شرح دهید. اگر در خانه قربانی خشونت همسر خود هستید با شماره اورژانس اجتماعی (۱۲۳) تماس بگیرید و از آن‌ها کمک بخواهید. این رفتار‌ها هیچ‌کدام به منزله شکایت حقوقی نیست، اما تمرین خوبی برای دفاع از حقوق شماست و به شما کمک می‌کند تا در زمان لازم بتوانید اقدام قانونی موردنیاز را به عنوان یک گزینه در نظر داشته باشید.

روزنامه فرهیختگان – الهه قاسمی: «من هر روز در مسیر چهره‌های مردم را می‌بینم و نظرشان نسبت به خودم را نظرسنجی می‌کنم. از روی اینکه چند نفر می‌خندند، چند نفر عصبانی هستند، چند نفر قیافه‌شان گرفته است، پس نیازی نیست که روزنامه‌ها از مشکلات مردم بنویسند تا رئیس‌جمهور باخبر شود! رئیس‌جمهور و دولت درد مردم را می‌دانند.»

خردادماه امسال که آقای روحانی این حرف‌ها را زد، اینقدر به چهره‌های مردم توجه نکرده بودم، اما اگر به خوبی دقت کنید، نگاه غمزده و چهره‌های محزون مردم در این روز‌ها را که با آلودگی هوا و گرانی بنزین و سختی معیشت همراه شده است، به خوبی می‌توانید ببینید.

روز‌های سختی که مردم با بنزین سه تومانی می‌گذرانند و چشم‌شان به صفحه موبایل‌شان است تا شاید اندک کمک معیشتی برایشان واریز شود. سومین مرحله پرداخت کمک‌معیشتی شب گذشته درحالی واریز شد که بسیاری از مشمولان این طرح از این کمک بازماندند.

طرح معیشتی به گفته ربیعی ۶۰میلیون نفر شامل بازنشستگان، بیمه‌های بازنشستگی و حقوق‌بگیران ثابت را در برمی گیرد و این طرح در سه نوبت در روز‌های ۲۷ و ۲۹ آبان و دوم آذرماه واریز شد. با وجود این هنوز هستند بسیاری از افرادی که از این کمک بازمانده‌اند و نکته طنز داستان اینجاست که کد دستوری جاماندگان طرح معیشتی هنوز فعال نشده است و به نظر می‌رسد دیگر نباید منتظر واریز پولی به حساب‌شان باشند.

حتما برای شما هم این سوال پیش آمده است که چگونه بین این ۶۰ میلیونی که دولتی‌ها مدعی کمک به آن‌ها هستند، حتی یک نفر هم در دور و اطراف‌تان دیده نمی‌شود. سوم آذرماه است و عقربه‌ها ساعت ۱۰ را نشان می‌دهند. به سراغ اقشار مختلف مردم رفتم تا این مساله را با آن‌ها در میان بگذارم و ببینم کدام یک از اقشار مردم شامل این کمک معیشتی شده‌اند.

هیچ رقمی برایم نریخته‌اند

مغازه مرغ‌فروشی خلوت است و جز شاگرد قصابی کسی در آن نیست. از صاحب مغازه می‌پرسم آیا کمک معیشتی برایش واریز شده یا خیر که می‌گوید هنوز هیچ رقمی برایش ریخته نشده است.

برایم دیشب واریز کردند

پیک موتوری در کنار خیابان در حال بستن باری روی موتور خود است که از او می‌پرسم آیا این کمک معیشتی برای او واریز شده است؟ می‌گوید دیشب برایش واریز کرده‌اند.

برای خودم نریختند، اما برای همکارانم ریختند

نزدیک روزنامه که می‌شوم، مرد رنگ‌کار در حال رنگ‌زدن در و پنجره مغازه است. وقتی از او می‌پرسم که آیا این کمک معیشتی شامل حالش شده است به من می‌گوید که برای خودم نه، اما برای دیگر دوستانم ریخته‌اند، شاید برای ما را هم امشب بریزند.

گفته‌اند برای همه می‌ریزند

کمی دور می‌شوم و راسته خیابان را پایین می‌روم، به دکه روزنامه‌فروشی می‌رسم. به متصدی دکه می‌گویم آیا از کمک معیشتی مردم بهره‌مند شده‌ای یا خیر که در جوابم می‌گوید اطلاعی از این مساله ندارم، اما گفته‌اند برای همه می‌ریزند.

با ۳ فرزند و مستاجرنشینی پولی برایم نریخته‌اند

در همین گوشه و کنار دستفروشی کنار خیابان بساط خود را پهن کرده است و همه نوع جنسی در بساط خود دارد. از او نیز همین سوال را می‌پرسم که در جواب می‌گوید یارانه برایمان می‌ریزند و زندگی‌مان با همان می‌گذرد، اما از این کمک معیشتی خبری ندارم. مرد با شرمندگی می‌گوید که با سه فرزند قادر به پرداخت اجاره خانه خود هم نیستم و چاره‌ای جز دستفروشی ندارم.

برای من پولی نریخته‌اند

در ادامه راهی پاساژ ابزارفروشی می‌شوم، به داخل یکی از مغازه‌ها می‌روم. مرد در جواب سوالم می‌گوید که بین کاسب‌های محل برای دو، سه نفری واریز کرده‌اند، اما برای من نه.

اگر شما خبر دارید، ما هم خبر داریم

از پاساژ که بیرون می‌آیم، وارد مغازه‌ای می‌شوم که دوربین مداربسته می‌فروشد، وقتی سوال مشترک را از او هم می‌پرسم، می‌گوید که اگر برای شما ریخته‌اند، ما هم چنین پولی را دیده‌ایم. یارانه را سر ماه برایمان می‌ریزند، اما از این پول خبری نیست.

اطلاعی ندارم

کنار در پاساژ مرد جوانی در حال بردن املتی به درون پاساژ است. از او نیز می‌پرسم آیا شامل این کمک معیشتی شده است یا خیر که می‌گوید من بچه شهرستانم، من نه یارانه دریافت می‌کنم و نه کمک خاصی. همه امور در دست مادرم است و من اطلاعی ندارم.

دیشب برایم واریز کردند

به سراغ مغازه‌داری می‌روم تا خوراکی‌ای به‌عنوان صبحانه از او بخرم. وقتی از او می‌پرسم که آیا کمک معیشتی را به حسابش ریخته‌اند یا خیر، می‌گوید دیشب برایش واریز کرده‌اند.

کمک معیشتی به پرستاران ندادند

درباره باقی بچه‌ها از او سوال می‌کنم و او در جواب می‌گوید تا جایی که خبر دارم برای پرستاران و آن‌هایی که خانه یا ماشین داشتند، پولی واریز نشده است، تلفن را قطع می‌کنم و به راه خود ادامه می‌دهم.

کمک معیشتی دردی را دوا نمی‌کند

کنار این مغازه، لباس‌فروشی مردانه‌ای باز است که دو مرد سن و سال‌دار در آن هستند. وقتی وارد مغازه‌شان می‌شوم، از قیمت اجناس‌شان می‌پرسم و وقتی از چند‌برابرشدن‌شان متعجب می‌شوم، مرد فروشنده می‌گوید کارهایمان اکثرا ترک هستند و این قیمت قدیمی آنهاست.

از او می‌پرسم که آیا از این کمک معیشتی برخوردار شده است یا خیر که می‌گوید برای برخی شب گذشته ریخته‌اند، اما مگر شما با این ۵۰ هزار تومان وضعیت‌تان عوض می‌شود؟ این کمک معیشتی دردی را دوا نمی‌کند.

تاکنون برای پدرم هیچ پولی نریخته‌اند

در همین حین که از مغازه لباس‌فروشی خارج می‌شوم، یکی از دوستانم به من زنگ می‌زند و جویای زمان وصل اینترنت می‌شود، پاسخش را می‌دهم و در عین حال وقت را مناسب می‌بینم که از او نیز در این مورد سوال کنم که در جوابم با خنده می‌گوید برای پدرم که یک بازنشسته است، هنوز پولی نریخته‌اند و هرشب از پدرم این موضوع را جویا شدیم که آیا از این کمک بهره‌مند شده‌اند یا نه، اما پولی ریخته نشده است.

پولی برایم نریختند

شاید برای گرانی بنزین و سختی معیشت بتوان با قهوه ترک کمی تسکین پیدا کرد تا تلخی گرانی را کم کنیم. از مرد قهوه‌فروش می‌پرسم که آیا از این کمک‌معیشتی بهره‌مند شده است یا نه که می‌گوید تا دیروز پولی برایم نریخته‌اند. یکی از مشتریان که صدایمان را شنیده، می‌گوید باید به سامانه دستوری آن‌ها پیام بدهیم تا پول را به حساب‌مان واریز کنند.

مگر شما وعده مسئولان را باور دارید؟

از مغازه که بیرون می‌روم نگاهم به اسباب‌بازی‌هایی دوخته می‌شود که کودکان از بیرون ویترین مغازه با لبخند به آن‌ها خیره شده‌اند. داخل مغازه که می‌شوم از فروشنده درباره وضعیت کسب‌وکار می‌پرسم و او می‌گوید وضع‌مان بد نیست، ولی گرانی مشتریان‌مان را کم کرده است. از او درباره کمک‌معیشتی می‌پرسم که می‌گوید پولی برایمان نریخته‌اند، مگر شما به آنچه مسئولان در تلویزیون وعده می‌دهند، باور دارید؟

دیشب به حساب‌مان ریختند

نزدیک ظهر شده است و در دیزی‌سرا باز است، آرام وارد مغازه شان می‌شوم و با تعجب می‌بینم که خانمی پشت دخل نشسته است، از او می‌پرسم آیا این کمک معیشتی به حسابش واریز شده است که در جواب می‌گوید بله دیشب به حساب‌مان ریختند. با خوشحالی می‌گویم خداراشکر که برای یک نفر واریز شده است.

به نظرم برای ۶۰ میلیون نفر نریخته‌اند

مغازه کوچکی زیرپله دارد و در آن دستکش و لباس‌بافتنی می‌فروشد. وقتی قیمت اجناسش را می‌پرسم به من می‌گوید با این قیمت نمی‌توانی پیدا کنی. از او همین سوال را می‌پرسم که می‌گوید به نظرم برای ۶۰ میلیون نریخته‌اند، چراکه من از بیش از ۳۰ خانواده پرسیده‌ام و تنها برای یک خانواده دونفره ریخته بودند. هرچند رقمی هم نیست که بخواهد چندان کمکی باشد.

برای ما نریخته‌اند

در ادامه راه وارد صرافی‌ای می‌شوم که روی در قیمت دلار و یور و دیگر ارز‌ها را نوشته است، از او کوتاه می‌پرسم که قصد خرید یا فروش ندارم، اما آیا کمک معیشتی به حسابش واریز شده است که می‌گوید پولی به حسابش واریز نشده است، در حالی که یارانه را برایشان واریز می‌کنند.

سکوتی که بیانگر هزاران حرف بود

سیگار‌ها با مارک‌های مختلفی در بساطش پیدا می‌شود، در کنار سیگار، لواشک و آلوچه و تمر‌هندی هم دیده می‌شود. پیرمرد سیگارفروش وقتی سوالم را شنید، نگاهی عاقل‌اندر‌سفیه به من کرد و با سکوت از کنارم رد شد؛ گویی با نگاهش به من می‌گفت که چو دانی و پرسی سوالت خطاست.

ان‌شاءالله می‌ریزند

در کنار همه این‌ها رفتگری در خیابان مشغول تمیز کردن است، آرام به کنارش رفته و با گفتن خداقوتی از او همان سوال را می‌پرسم که در جوابم با لبخند می‌گوید خداراشکر از همین کار روزگار می‌گذرانم. با تعجب می‌پرسم واقعا برای شما نریخته‌اند. به آرامی می‌گوید یارانه را هرماه برایم می‌ریزند، ولی از این کمک بنزینی هنوز خبری نیست.

از پیرمرد می‌پرسم برای دیگر همکاران‌تان هم نریخته‌اند، اظهار بی‌اطلاعی کرده و می‌گوید ان‌شاءالله می‌ریزند. راستش را بخواهید رویم نشد به او بگویم که عملا دیگر واریزی وجود ندارد و بعید است پولی به حسابش بریزند. همین که امثال او هنوز امیدوارند، شاید جای امیدی باشد.

فکر می‌کنم برای خودشان ریخته‌اند

مغازه‌های فلافلی و سمبوسه‌فروشی در این خیابان کم نیستند، اما این یکی کمی خلوت بود و مشتری خاصی نداشت. وقتی به داخل مغازه رفتم به گمان اینکه مشتری هستم، بروشوری دستم داد. وقتی سوالم را از او پرسیدم به من گفت فکر می‌کنم برای خودشان ریخته‌اند، برای ما که نریخته‌اند.

ریختند، اما کم است

صدای غمگین علیرضا قربانی در مغازه‌اش بلند است، خودش هم در فکر فرو رفته. وقتی وارد مغازه‌اش می‌شوم از او درباره کمک معیشتی می‌پرسم که می‌گوید برایم ریخته‌اند، اما این رقمی نیست که کمک‌حال این شرایط باشد.

برای ما که نریخته‌اند

قبل از اینکه به سمت خیابان بروم و از مردم درباره واریز شدن کمک‌های معیشتی دولت پس از گران‌شدن بنزین بپرسم، نگاهی به معدود دوستان روزنامه‌نگارم می‌اندازم که اگرچه صبح است و بسیاری از آن‌ها نیامده‌اند، اما در همین جمع کوچک، اکثریت خبری از این کمک معیشتی ندارند و تک و توک از ریخته‌شدن چنین رقمی به حساب دوستان‌شان خبر دارند.

پولی به حسابم نریختند

اگرچه مشاوران سابق آقای روحانی پیش از این اعلام کرده بودند راننده تاکسی‌ها یا یک لبوفروش دانشی درباره مسائل کشور ندارند، اما من ابتدا به سراغ آن‌ها می‌روم تا نظرشان را در این‌باره بپرسم. انارفروش، لبوفروش و دستفروشان همگی در یک‌جا بساط علم کرده‌اند و بازارشان هم بد نیست.

به سراغ آب‌انارفروش می‌روم و از او می‌پرسم با گرانی بنزین چه می‌کنید، لبخند معناداری می‌زند. وقتی از او درباره کمک معیشتی می‌پرسم، می‌گوید پولی به حسابم ریخته نشده است و خبری هم از اینکه برای دوستانم ریخته باشند، ندارم.

نمی‌دانم

سوالم را لبوفروش کنار خیابان نیز شنید. او نیز با گفتن نمی‌دانم خود را خلاص کرد، هرچند نگاهش حرف‌ها داشت که اگرچه وضعیت زندگی‌اش در زمان تصویب برجام و گرانی بنزین نقشی در امور مملکتی ندارد، اما روزگار این روز‌ها بر این قشر سخت می‌گذرد.

یافتن جوامع چینی در اکثر کشور‌های جهان بر خلاف جوامع ژاپنی بسیار آسان است. حدود ۵۰ میلیون نفر از مردم چینی در خارج از چین زندگی می‌کنند، در حالی که فقط ۳.۶ میلیون نفر با ریشه ژاپنی در خارج از ژاپن زندگی می‌کنند. مهاجران ژاپنی مانند مهاجران همه مناطق دنیا در جستجوی زندگی بهتر برای خود و خانواده، خانه هایشان را ترک کرده اند.

بیشتر مهاجرت‌های ژاپن بین سال‌های ۱۸۶۸ و ۱۹۱۲ صورت گرفت و بیشتر مهاجران ژاپنی در جنگ جهانی دوم با مشکلات زیادی روبرو بودند. در بسیاری از موارد، اموال آن‌ها مصادره شد و آن‌ها در طول جنگ در ایالات متحده، کانادا و پرو در اردوگاه باقی ماندند. با وجود این شرایط، جوامع ژاپنی زندگی و پیشرفت کردند و بر اساس حسن نیت یک رابطه محترمانه در کشور‌هایی که طی سال‌ها به آنجا رسیده بودند (بنا به عنوان مثال، ایجاد جشنواره‌های دوستی و فرهنگ ژاپنی) ایجاد کردند.

در اینجا شش کشور با بیشترین جمعیت ژاپنی در خارج از ژاپن را می‌خوانید:

۱. برزیل

برزیل و ژاپن دارای سابقه طولانی در مبادلات فرهنگی و اقتصادی هستند. امروزه برزیل بیشترین جمعیت ژاپن را در خارج از ژاپن (حدود ۱.۵ میلیون نفر) دارد و در مقابل تعداد زیادی برزیلی در ژاپن زندگی می‌کنند به طوریکه برزیلی‌ها بزرگترین گروه قومی غیرآسیایی را در ژاپن تشکیل می‌دهند (بیش از سیصدهزار نفر).

مهاجرت ژاپنی‌ها به برزیل از سال ۱۹۰۸ آغاز شد در ابتدا مهاجران ژاپنی در مشاغل کشاورزی کم درآمد کار می‌کردند و با هر نسل ژاپنی‌ها شرایط زندگی خود را بهبود می‌بخشیدند.

در سال‌های اخیر، فرهنگ ژاپنی در برزیل رواج یافته است. هر ساله جشنواره‌های ژاپنی زیادی در سراسر برزیل برگزار می‌شود، مانند جشنواره «بون» در شهر برزیلی سائوپائولو، و حتی فرهنگ برزیل در ژاپن نیز رواج دارد. کارناوال «اساکوسا سامبا» یکی از بزرگترین جشنواره‌های تابستانی در توکیو است.

۲. ایالات متحده آمریکا

حدود یک سوم از هاوایی‌ها خود را با ریشه و اصالت ژاپنی معرفی می‌کنند و فرهنگ ژاپنی تأثیر عمده‌ای در هاوایی دارد، جایی که غذا‌های ژاپنی، لباس و جشنواره‌های ژاپنی در زندگی روزمره آنان دیده می‌شود.

فرهنگ هاوایی و ژاپنی به طرز تأمّل برانگیزی با هم تلفیق شده اند. Spam Musubi نام یک غذای هاوایی است که با «اسپم» یک مادّه محلی معروف مانند توپ برنج ژاپنی «اونیگیری» تهیه شده است. همچنین جوامع بزرگ ژاپنی بزرگی در کالیفرنیا، واشنگتن و اوریگن وجود دارد و جامعه ژاپنی-آمریکایی حدود ۱.۲ میلیون نفر جمعیت دارد.

۳. فیلیپین

فیلیپین اولین کشوری بود که مهاجرت ژاپنی را تجربه کرد (از قرن دوازدهم میلادی) و بسیاری از کاتولیک‌های ژاپنی هم در قرن هفدهم برای جلوگیری از آزار و اذیت‌های مذهبی به فیلیپین گریختند. جامعه ژاپن در فیلیپین حدود ۱۲۰ هزار نفر است.

۴. انگلستان

در سال ۱۸۶۷ دانشجویان ژاپنی به کمبریج و آکسفورد رفتند و ژاپنی‌ها از آن زمان به بعد برای تحصیل و کار به انگلیس مهاجرت کردند. جامعه صد هزار نفری ژاپنی در لندن جشنواره‌های دوستانه و فرهنگی برگزار می‌کنند مانند جشنواره‌ای لندنی_ژاپنی که تحت عنوان «ماتسوری» برگزار می‌شود.

۵. پرو

پرو اولین کشوری در آمریکای جنوبی بود که با ژاپن روابط برقرار کرد و اولین کشوری بود که مهاجرت ژاپنی‌ها به آن را در سال ۱۸۹۹ پذیرفت.

در جنگ جهانی دوم پرویی‌های ژاپنی، به اردوگاه‌های کار اجباری در ایالات متحده آمریکا اعزام شدند، املاک آن‌ها مصادره شد و فقط تعداد معدودی به پرو بازگشتند و امروز تعداد آن‌ها حدود نود هزار نفر است.

صرف نظر از این مشکلات، جامعه ژاپنی توانسته در پرو زندگی کند و بهترین نمونه از تعامل پرویی‌های ژاپنی آقای «آلبرتو فوجیموری» فرزند یک خانواده ژاپنی است که به پرو مهاجرت کرده و در آنجا از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ به عنوان رئیس جمهور جنجالی این کشور خدمت کرده است.

۶. کانادا

اجتماع مهاجران ژاپنی در کانادا در سواحل غربی (به ویژه ونکوور) متمرکز شده بود و امروز تعداد آن‌ها حدود ۸۱ هزار نفر است. تعداد زیادی از پسران و دختران نسل دوم و سوم کانادایی هایِ ژاپنی، تصمیم به ارتباط و ازدواج با غیر ژاپنی‌ها گرفته اند و در نهایت ایده ازدواج مختلط (از پیشینه‌های مختلف قومی و مذهبی) پذیرفته شد.

مینو اصلانی رئیس بسیج جامعه زنان کشور در گفتگو با خبرنگار مهر، در خصوص برنامه های این سازمان به مناسبت هفته بسیج گفت: با توجه به چهلمین سال تشکیل سازمان بسیج ویژه برنامه های متعددی ازجمله برپایی نمایشگاه در سطح ۲۰ هزار پایگاه بسیج سطح کشور و برگزاری نشست‌های تخصصی با موضوع تبیین نقش زنان در گام دوم انقلاب برگزار می شود.

اصلانی درباره همایش تجلیل از بانوان بسیجی در تهران نیز توضیح داد: روز گذشته در مراسم به مناسبت هفته بسیج که در سالن وزارت کشور برگزار شد،  در جمع ۴ هزار نفر از بانوان بسیجی از ۴۰ بانوی فرهیخته بسیجی تقدیر شد.

وی با اشاره بر دیگر رویدادهای این هفته افزود: در هفته جاری برنامه هایی از جمله دیدار با خانواده‌های شهدا، دیدار با خانواده ۷ هزار شهید زن و کنگره تقدیر از ۹۲ هزار شهید بسیجی هفته آینده برگزار خواهد شد.

رئیس جامعه بسیج زنان کشور از رونمایی از سند راهبردی و چشم انداز بسیج زنان در گام دوم انقلاب خبر داد و اظهار داشت: با توجه به تاکیدات رهبر معظم انقلاب بر تحقق گام دوم انقلاب، رونمایی از این سند می‌تواند در پیشبرد اهداف و سیاستگذاری سازمان بسیج بسیار موثر باشد.

اصلانی از افتتاح ۶۲۰ مهد قرآنی در کشور به مناسبت هفته بسیج خبر داد و تصریح کرد: در حال حاضر ۳ هزار مهد قرآنی در سطح کشور داریم و به مناسبت این هفته نیز ۶۲۰ مهم جدید افتتاح خواهد شد، با توجه به استقبال زیاد خانواده ها از این مهدها نیز تا آخر سال شمار این آن ها در سراسر کشور به ۴ هزار مورد خواهد رسید.

وی با اشاره به دیگر برنامه‌های این سازمان در هفته جاری ابراز داشت: رونمایی از کتاب های جدید حوزه کودک و نوجوان، رونمایی از کاراکتر های انیمیشنی بسیج نونهالان و برگزاری مسابقات ورزشی، علمی و فرهنگی از دیگر برنامه های هفته بسیج است. به علاوه بانوان بسیجی امروز به صورت گسترده در اجتماع بزرگ مردمی در حمایت از امنیت شرکت خواهند کرد.

به گزارش ایسنا، احمد مسجد جامعی – عضو شورای شهر تهران – ۱۲ مهر امسال و در هفته تهرانگری بعد از حضور در محوطه‌ی فرهنگی طبیعی توچال پیشنهاد ثبتِ «توچال» را در فهرست میراث طبیعی تهران مطرح کرد، او علت این پیشنهاد را فراموشی که؛ گریبان میراث طبیعی تهران را گرفته عنوان کرد؛ «توچال در معرض آسیب قرار دارد. ساخت‌وسازهای انجام شده دراین منطقه دید آن را کور کرده و متاسفانه تابلوهای شهری نیز در مبادی ورودی این کوه به شدت افزایش داشته است به گونه‌ای که در وهله اول به جای این که کوه را ببینم، تابلوهای تبلیغاتی چشم‌مان را می‌گیرد.

با ثبت میراث طبیعی توچال چارچوبی برای این کوه در نظر گرفته و از تصرفات و تغییرات در آن کاسته می‌شود. کوهنوردان نیز نگران آسیب‌های نگاه‌های اقتصادی صرف مسوولان به توچال هستند اما با تهیه سند میراث طبیعی توچال می‌توانیم آن را حفظ کنیم.توچال چهار هزار متر ارتفاع دارد. در دنیا نادر است که شهری در کنارش کوه‌های با ارتفاع ۴۰۰۰ متر باشد و به همین دلیل معتقدیم که باید این کوه ثبت شود.»

با این پیشنهاد؛ اعضای شورای شهر تهران در جلسه‌ی یک‌شنبه سوم آذر به یک فوریت طرح ثبت توچال به عنوان میراث طبیعی پایتخت رأی مثبت دادند.
اقدامِ شورای شهر تهران برای رأی گیری به عنوان موافقان ثبت ملی توچال در فهرست میراث طبیعی، را می‌توان اقدامی دانست که تا کنون برای ثبت ملی تاریخی یا طبیعی هیچ کدام از آثار و محوطه‌های تاریخی و طبیعی انجام نشده بود.
 

«منظر فرهنگی و طبیعی توچال» را اگر ارزشمند باشد، ثبت می‌کنیم
 

علی قمی اویلی – رییس گروه میراث طبیعی اداره کل ثبت آثار تاریخی و طبیعی – در گفت‌وگو با ایسنا، نخست نسبت به این نکته تاکید می‌کند که «هر دستگاه می‌تواند پیشنهاد دهنده ثبت یک محوطه یا یک اثر باشد و حتی می‌توانند پیشنهاد بدهد که یک اثر در فهرست میراث ملی ثبت شود، با توجه به این‌که محوطه‌ی طبیعی توچال نیز جزو شهر محسوب می‌شود، به نظر می‌رسد این رأی‌گیری برای اعلام موافقت شهرداری و شورای شهر تهران برای ثبت ملی این محوطه بوده است.»

وی با اشاره به جلسه‌ای که با حضور نماینده شهرداری‌های استان تهران در ساختمان شورای شهر برگزار شده و وی نیز به نمایندگی از دفتر ثبت آثار تاریخی در آن حضور داشته، اظهار می‌کند: شنیدم که نخستین پیشنهاد برای ثبت ملی «توچال» در فهرست میراث طبیعی در روز «میراث طبیعی در هفته تهران» توسط‌ آقای مسجد جامعی پیشنهاد شد.

او همچنین به برگزاری جلسه‌ی دیگری در دفتر آرش حسینی میلانی – سخنگوی کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران – از اعضای شورای شهر اشاره می‌کند و می‌گوید: در این جلسه بحث ثبتِ ملی «منظر فرهنگی و طبیعی توچال» در فهرست میراث طبیعی مطرح شد که پیشنهاد دادم می‌توان این محوطه را عنوان یک اثر فرهنگی طبیعی ثبت کرد، نیاز به واردشدن به مستثنیات (چیزی به جز المان‌های طبیعی) در این محوطه نیست، چون قرار به ثبت بنا یا ساخت‌وسازهای اطراف آن نیست، این را می‌توان راهکار اجرایی کار مدنظر قرار داد.

وی توچال را محوطه‌ای می‌داند که به عنوان هویت فرهنگی تهران مطرح است و ادامه می‌دهد:‌ علاوه بر این‌که ویژگی‌های شاخص و المان‌های طبیعی و عناصر رویشی خاصی در این محوطه وجود دارند، از نظر زیست محیطی نیز این محوطه اهمیت زیادی دارد، بنابراین ثبت آن برای حفاظت از مجموعه توچال در صورتی که ارزشمند باشد، بعد از انجام بررسی‌های مورد نیاز و در صورت تایید ارزش آن، انجام می‌دهیم.

او کوه‌هایی مانند دماوند، سبلان، الوند، تفتان را از نمونه کوه‌های شاخصی در کشور می‌داند که لندمارک‌های (نشانه‌های سرزمینی) خاصی دارند و از نظر بحث زمین‌شناختی و ژئومورفولوژی و از نظر تنوع زیستیِ زیست بوم‌های طبیعی کشور، اهمیت دارند که می‌توان آن‌ها را در طبقه‌بندی‌های فهرست میراث طبیعی و فرهنگی ثبت کرد.

قمی همچنین با اشاره به کوهنوردی مقطعی برخی از شخصیت‌های کشوری در این محوطه‌ی تاریخی و طبیعی ادامه می‌دهد: بحث ما هویت فرهنگی – شهری محوطه‌ی مورد نظر برای ثبت ملی است نه هویت دستگاهی.
 

اگر توچال جزو مناطق چهارگانه محیط زیست باشد…

و اما یک نکته‌ی دیگر را در ثبت منظر فرهنگی طبیعی توچال دارای اهمیت می‌داند؛ «اگر توچال جزو یکی از مناطق چهارگانه محیط زیست قرار گرفته باشد، یعنی در منطقه حفاظت شده محیط زیست است .  میراث فرهنگی بر اساس قانون نمی‌تواند آن را ثبت ملی کند که این بررسی بعد از تهیه پرونده و ارائه به میراث فرهنگی استان تهران باید بررسی و نتیجه‌ی ان اعلام شود.»

با جدی شدن ثبت یک اثر یا محوطه، باید از ضوابط بعد از ثبت نیز مطلع باشند
 

وی با بیان این‌که بسیاری از آثار تاریخی یا طبیعی که در اختیار دیگر دستگاه‌های کشور هستند، مانند یک درخت کهنسال در محوطه‌ی یک امامزاده یا در محدوده میدان شهر یا باغ شهری یا دستگاه دولتی قرار دارد، ادامه می‌دهد: قطعا برای ثبت ملی آن‌ها در فهرست میراث طبیعی یا حتی حفاظت از آن نیاز به ثبت ملی آن داریم، چون بحث حفاظت از ژنوم‌ها و ژن پلاس‌های میراث طبیعی کشور مطرح می‌شود و فهرست کردن آن‌ها به عنوان میراث طبیعی ایران باید انجام شود.

او با بیان این‌که میراث فرهنگی پیشنهاد آخر را می‌دهد و کاری به این‌که طرحِ ثبت ملی چطور دست این وزارتخانه می‌رسد، ندارد؛ اظهار می‌کند: به عنوان مثال در شرایطی که درخت گردوی کهنسال مورد نظر برای ثبت در فهرست میراث طبیعی ملی، در روستایی باشد که مشاع است و معمولا همه استفاده عام از ان می‌کنند به دهیار که نماینده مردم روستاست، اعلام می‌کنیم تا با استعلام، همه را در جریان ثبت ملی بگذارد و همه بدانند که با ثبت ملی این درخت کهنسال؛ نمی‌توان آن را به دنبال یک برنامه توسعه‌ای در منطقه قطع کنند.

رییس گروه میراث طبیعی دفتر اداره کل ثبت آثار تاریخی و طبیعی، تاکید می‌کند: زمانی‌که یک دستگاه پیشنهاد ثبت می‌دهد باید بسیاری از تبعات بعدی را نیز بداند که اگر آن اثر ثبت شود با یکسری ضوابط حفاظتی مواجه می‌شوند و هر نوع طرحی را نمی‌توانند در عرصه‌ی حفاظتی مطرح کنند، بلکه برای انجام هر کاری باید تعیین و تدقیق عرصه و ملاحظات آن را باید انجام دهند.

قمی با بیان این‌که هنوز هیچ پرونده‌ای برای محوطه‌ی فرهنگی – طبیعی توچال آماده نشده است، اظهار می‌کند: هر دستگاه، شخص یا NGO که پرونده ثبت ملی محوطه را اماده کند، با ارسال آن به اداره کل میراث فرهنگی استان تهران، آن پرونده در شورای فنی مطرح و در کمیته‌ها بررسی شده و سپس به دفتر ثبت آثار تاریخی وطبیعی در معاونت میراث فرهنگی وزارتخانه فرستاده می‌شود و در نهایت در صورت تایید در شورای ثبت ملی میراث طبیعی کشور به عنوان آثار ملی ایران ثبت ملی می‌شود و در نهایت حکم ثبتی و ابلاغ آن توسط  وزیر ابلاغ می‌شود.

او همچنین با تاکید بر این‌که همه‌ی آثار براساس یک فرمت و استانداردهای خاصِ تصویب شده در وزارتخانه ثبت ملی می‌شوند، تنوع زیستی، هویت فرهنگی،‌ گونه‌های آندمیک خاص و تعامل انسان با طبیعت را از نمونه فرمت‌ها و معیارهایی می‌داند که براساس آن‌ها مطالعه‌ی طرح برای ثبت ملی انجام می‌شود و می‌گوید: معیارهای زیادی برای هر ثبت ملی وجود دارد، اما در هر پرونده بر اساس ویژگی‌های اعلام شده، کار انجام می‌شود.

مدیر گروه میراث طبیعی؛ مطالعات رویش‌های گیاهی، تاریخچه، ابعاد فرهنگی، زمین شناسی و اقلیمی را از بررسی‌ها و مطالعاتی می‌داند که تا قبل از تهیه‌ی پرونده باید روی آن‌ها مطالعه انجام شود و ادامه می‌دهد: تاکنون حدود ۷۰۰ اثر طبیعی ثبت شده و دو اثر طبیعی جنگل‌های هیرکانی و بیابان لوت در فهرست میراث طبیعی یونسکو به ثبت رسیده‌اند.
 

انتهای پیام