دسته: گردشگری

به گزارش خبرنگار مهر، قرار است پس از راه اندازی اینترنت هفت موزه در تهران، همه موزه‌های کشور دارای اینترنت رایگان شوند در فاز اول موزه‌های میدان مشق تهران شامل موزه ایران باستان، موزه ملک، موزه سفال و آبگینه، موزه دوران اسلامی، موزه علم و فناوری، موزه ارتباطات دارای اینترنت شده‌اند اینترنت موزه انقلاب و دفاع مقدس نیز همین روزها وصل خواهد شد.

در همین فاز اول و تا یک ماه آینده موزه‌های تهران و در فاز بعدی موزه‌های کشور به اینترنت سراسری متصل خواهند شد. این موزه‌ها می‌توانند با استفاده از اینترنت رایگان از فناوری‌های روز مانند QR یا اینترنت اشیا و یا پادکست، ویدئو و هر آنچه که به شکل جدیدی می‌تواند در معرفی موزه‌ها و جذب مخاطب کمک کند، دست پیدا کنند.

استفاده از تکنولوژی‌های روز منوط به این است که موزه‌های ایران اینترنت با سرعت و مناسبی را داشته باشند. وزارت ارتباطات در نظر دارد تا اینترنت موزه‌ای را بدون هزینه و محدودیت برای همه موزه‌ها ایجاد کند تا هم موزه‌ها داران به آن دسترسی داشته باشند و هم مخاطبان موزه‌ها. بنابراین همه موزه‌های دولتی و حتی موزه‌های خصوصی می‌توانند درخواست شأن را به وزارت ارتباطات ارائه کنند.

این ایده از آنجا شکل گرفت که در روزهای تعطیلی ناشی از شیوع ویروس کرونا، موزه‌های کشور، بسیاری از بازدیدکنندگان خود را از دست دادند. موزه داران به این نتیجه رسیدند که تا کنون این مراکز گردشگری و تاریخی در استفاده از فناوری‌ها و تکنولوژی‌های جدید عقب مانده‌اند. درحالی که موزه‌های کشورهای دیگر در این زمینه موفق عمل کرده و حتی در دوران قرنطینه و یا تعطیلی موزه‌ها، بازدیدکنندگان مجازی خود را همچنان داشتند.

دکتر «آزاده کاظمی‌نیا» ـ استاد گردشگری و عضو هیات علمی دانشگاه گیلان ـ در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده، نگاهی به بحران گردشگری در ایران به دنبال شیوع ویروس کرونا و اثر تصمیم‌های گرفته‌شده بر تشدید اوضاع داشته است. او در عین حال، سیاست‌های برخی کشورها از جمله «هلند» در حمایت از صنعت گردشگری آسیب‌دیده از ویروس کرونا را مرور کرده تا دست‌مایه ایده‌ها و راهکارهای تازه برای صنعت گردشگری ایران باشد که به پیش‌بینی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در آستانه بیکاری بزرگی قرار گرفته است.

این استاد دانشگاه نوشته است: «یکی از صنایعی که با شیوع ویروس کرونا دچار ضرری هنگفت شده، صنعت گردشگری است. تامین‌کنندگان خدمات گردشگری مانند هتل‌ها و ایرلاین‌ها به علاوه تورگردان‌ها و آژانس‌های خدمات مسافرتی، خدماتی را فروخته‌اند که امکان عرضه آن با در نظر گرفتن شرایط موجود وجود ندارد. این مساله از دو جهت برای این بنگاه‌ها آسیب‌زا است؛ اولاً این بنگاه‌ها با خیل مشتریانی مواجهند که وجوه پرداخت‌شده بابت خدمات را مطالبه می‌کنند. ثانیاً، این بنگاه‌ها تعطیل شده و درآمد جاری خود را از دست داده‌اند. به بیان دیگر، از یک سو با بدهی قابل توجه مواجه شده و از سوی دیگر (تا زمانی نامعلوم) درآمدی برای پرداخت بدهی ندارند. به این موارد باید ملاحظات مرتبط با ماهیت فصلی صنعت گردشگری را نیز افزود.

غالب بنگاه‌های گردشگری بخش قابل توجهی از درآمد خود را از فروش خدمات مرتبط با گردشگری در تعطیلات  نوروز و فصل تابستان کسب می‌کنند و در مابقی اوقات سال مشتری چندانی ندارند. این به این معنا است که مقدار قابل توجهی رزرواسیون برای این مقطع زمانی صورت گرفته و بازپرداخت وجوه مشتریان عملاً نیازمند حجم قابل توجهی نقدینگی است.

وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی بدون توجه به وضعیت فعلی صنعت گردشگری، بنگاه‌های فعال در این عرصه را ملزم به بازپرداخت هزینه‌های اخذشده از مسافران کرده است. تصمیمی که آژانس‌های خدمات مسافرتی را که در خط مقدم تماس با مشتریان هستند، تحت فشار مضاعف از سوی مشتریان، سازمان حمایت از مصرف‌کنندگان‌ و تعزیرات برای بازپرداخت وجوه اخذشده از مسافران قرار داده است. این درحالی است که مبالغ دریافت‌شده از گردشگران به تورگردان‌ها و تامین‌کنندگان خدمات (مانند هتل‌ها و ایرلاین‌ها) پرداخت شده و مادامی که آن‌ها این وجوه را عودت نکنند، امکان پرداخت آن به مشتری وجود ندارد و با توجه به آن‌که بسیاری از این تامین‌کنندگان خارج از ایران بوده و به قوانین ایران پایبند نیستند، این امر عملاً امکان‌پذیر نیست.

به نظر می‌رسد تصمیم وزارت گردشگری بدون در نظر گرفتن جوانب متعدد و عواقب بعدی آن اتخاذ شده و لازم است به جای یک‌جانبه‌نگری و اتخاذ تصمیماتی که عواقب آن می‌تواند برای مدت‌ها دامن صنعت رنجور گردشگری کشور را بگیرد، با تشریک مساعی و نگاهی جامع، به این امر توجه کنیم که شیوع این ویروس در کنترل هیچ‌کس نبوده و همه افراد جامعه برای مواجهه با آن مسؤول هستند.

باید به خاطر داشت که با اجرای تصمیم وزارت گردشگری ورشکستگی بسیاری از بنگاه‌های گردشگری دور از ذهن نخواهد بود. مساله‌ای که در اظهارات رییس هیات مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی ایران به روشنی قابل مشاهده است.

ناگفته نماند که معاونت گردشگری در تلاش برای کاهش مشکلات فوق‌الذکر، به دنبال ارائه بسته‌ای حمایتی به فعالان گردشگری است، بسته‌ای شامل بخشودگی‌های مالیاتی، تعویق سه‌ماهه بازپرداخت اقساط تسهیلات بانکی و حق بیمه کارفرمایی و پرداخت قبوض آب و برق و اشکالی از وام‌ها. اگرچه این بسته می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما اولاً این راهکار بار مالی فراوانی را به دولت تحمیل می‌کند، ثانیاً میزان این کمک‌ها در قیاس با ضررهای ناشی از بحران ناچیز بوده و نمی‌تواند به طور اثربخشی از عواقب بحران جاری جلوگیری کند.

از آن گذشته، به نظر می‌رسد چندان منطقی نباشد که با تصمیمی نادرست و شتابزده این بنگاه‌ها را به افلاس و احتضار کشانده و بعد در تلاش برای احیای آن‌ها دست به دامن خزانه دولت شویم. در نتیجه بهتر است دولت به جای تمایل به حل یک‌تنه تمام مشکلات ناشی از بحران، بستری فراهم آورد که طرف‌های درگیر در مساله، به طور پایدار و مسؤولانه، هر یک سهمی در حل مشکل مورد نظر به عهده گیرند و در صورتی که منابع مالی برای کمک به بنگاه‌های گردشگری وجود دارد، این منابع به طور اثربخش‌تری مصرف شوند.

با توجه به آن‌که شیوع ویروس کرونا مساله‌ای جهانی بوده و تمام فعالان صنعت گردشگری در سطح جهان درگیر مسائل به‌وجود آمده بوده و همگی به دنبال راهکارهایی با کمترین آسیب و عوارض جانبی هستند، می‌توان از تجربیات موثر دیگر کشورها در مقابله با این مساله بهره گرفت. در این یادداشت نگارنده به سیاست اتخاذشده در کشور هلند در مواجهه با این مساله اشاره کرده و سپس تلاش می‌کند تا با در نظر گرفتن مشخصات ساختاری صنعت گردشگردی در ایران، پیشنهاداتی ارائه کند.

در هلند سازمان آژانس‌های مسافرتی هلند (ANVR) با همکاری صندوق ضمانت سفر (SGR) و موافقت سازمان حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان و سازمان امور اقتصادی این کشور، مقرر کرده‌اند که تورگردان‌ها به جای بازپرداخت مبالغ دریافت‌شده از گردشگران برای سفرهای رزروشده (چیزی که از عهده این بنگاه‌ها خارج است)، رسیدهای تضمین‌شده‌ای با نام «رسید کرونا» و به اندازه مبلغ سفر خریداری‌شده صادر و به مشتریان ارائه کنند. این رسیدها به مشتری این امکان را می‌دهد که سفر مورد نظر را به زمانی در آینده (البته تا یک سال آینده) موکول کنند و یا معادل رقم رسید مذکور سفر دیگری خریداری کنند. سفری که در آینده خریداری می‌شود اگر از مبلغ رسید کرونا بیشتر باشد مابه‌التفاوت از مسافر دریافت می‌شود و اگر کمتر باشد مابه‌التفاوت از سوی تورگردان به مسافر پرداخت می‌شود و یا این‌که برای سفر دیگری هزینه می‌شود.

مسافرانی که به دریافت وجه خود داشته اصرار باشند، نیز باید پول خود را دریافت کنند اما نه در زمانی کمتر از شش ماه آینده.

توجه داشته باشید که طبق قوانین کشور هلند در حالت عادی هر زمان که فرد مایل به لغو سفر خود باشد، بنگاه موظف به پرداخت پول مشتری به صورت نقد است، اما این قانون در حالت بحرانی کنونی به اجرا درنیامده و افرادی که به دریافت پول خود اصرار داشته باشند باید حداقل شش ماه صبر کنند.

بدیهی است که بودجه سفر عموماً از محل بودجه مازاد خانوارها تامین می‌شود و خریداران سفر به واسطه مبلغ پرداخت‌شده در مضیقه نبوده و دچار عسر و حرج نمی‌شوند، بنابراین بازپرداخت باتاخیر وجوه، تاثیر پررنگی در زندگی آن‌ها نخواهد داشت. با این راهکار بنگاه‌های گردشگری شانس بقا یافته و گردشگران نیز امکان انجام سفر در آینده را پیدا خواهند کرد.

به منظور جلوگیری از تضییع حقوق مسافران، صندوق ضمانت سفر (SGR) پایبندی تورگردان‌ها به تعهدات ناشی از «رسید کرونا» را تضمین می‌کند. اگر چه به طور عادی این صندوق مسؤول بازپرداخت وجوه مرتبط با کنسلی مسافرت‌ها نبوده و این موضوع به عهده خود تورگردان‌ها و آژانس‌ها است، اما در شرایط فعلی بحران کرونا، این صندوق به مثابه بیمه‌ای برای حفظ حقوق مسافران و تضمین بازپرداخت وجوه به ایشان عمل می‌کند.

چیزی مشابه این سیاست در ایتالیا نیز اتفاق افتاده است. بسیاری از هتل‌ها و تورگردان‌ها مبالغ مربوط به رزرواسیون‌ها را به صورت نوعی اعتبار به حساب مسافران منظور کرده و با صدور رسیدهایی به آن‌ها شانس به تعویق انداختن سفر خود را می‌دهند. تجربه این هتل‌ها حاکی از آن است که مسافران از این پیشنهاد استقبال کرده‌اند.

تفاوت تجربه ایتالیا با هلند در این است که در این کشور مرجع مشخصی شیوه جدید را اعمال نکرده و در این خلأ نهادی، خود جامعه هتلداران راساً اقدام به رایزنی و در واقع چانه‌زنی با سایت‌های رزرواسیون سفر مانند booking.com و توزیع‌کنندگان عمده‌ای مانند OAT  برای جلب همکاری آن‌ها کرده‌اند.

به نظر می‌رسد سیاست اتخاذشده در هلند در زمینه صدور «رسید کرونا» از سوی تورگردان‌ها، به خوبی برای حل مشکل به‌وجودآمده در ایران قابل اقتباس است.

در خصوص امکان تضمین انجام تعهدات از سوی تورگردان‌ها و دیگر بنگاه‌ها نیز به نظر می‌رسد در ایران شرایط نهادی و ساختاری چیزی مابین وضعیت فعالان گردشگری در هلند و ایتالیا باشد. علی‌رغم این‌که صندوق یا بیمه‌ای مشخص برای تضمین تعهدات تامین‌کنندگان، آژانس‌ها و تورگردان‌ها وجود ندارد، اما دولت امکان تشکیل چنین ضمانتی را می‌تواند داشته باشد، به این معنی که منابع مالی درنظر گرفته‌شده برای پرداخت وام‌های کم‌بهره به فعالان صنعت گردشگری را می‌تواند در قالب صندوق ضمانتی تجمیع کرده و به مثابه تضمینی برای عمل بنگاه‌ها به تعهدات کرونایی خود به مشتریان (در انتهای مهلت زمانی بازپرداخت وجوه به مشتریان) اعمال کند.

این کار از دو جنبه می‌تواند اثربخش باشد؛ نخست این‌که از تزریق بیشتر پول نقد به بازار جلوگیری می‌کند و دوم این‌که باعث می‌شود هر دو طرف در حل مشکل مشارکت داشته باشند و در نهایت از ورشستگی و نابودی بنگاه‌های گردشگری جلوگیری می‌کند. به علاوه با توجه به محیط کسب و کار پرریسک بازار گردشگری در ایران، پایه‌گذاری چنین صندوق ضمانتی می‌تواند سنگ بنایی برای شکل‌گیری نوعی بیمه برای حفاظت از فعالان صنعت گردشگری در مقابل دیگر انواع ریسک‌های احتمالی باشد. این صندوق می‌تواند با به‌کارگیری نوعی استراتژی پولینگ (pooling) از محل سپرده خود بنگاه‌های گردشگری و کمک مالی دولت شکل بگیرد.»

انتهای پیام

زیارتگاه پیرنارکی کجاست؟
زیارتگاه پیرنارکی تیجنگ بین دره زنجیر و دره گیگون قرار دارد که از سه طرف با کوه محصور شده است. زیارتگاه پیر نارکی در اصل محل گردهمایی و نیایشگاه زرتشتیان است در آن چشمه آبی و درختان زیادی وجود دارد.

هر ساله گردشگران زیادی به این منطقه می‌آیند و به همین دلیل، زرتشتیان اتاق‌های خشتی فراوانی به نام «خیله» و به سبک معماری سنتی برای اسکان زائران ساخته اند تا بتوانند در آن جا اقامت داشته باشند و خستگی راه را به در کنند.

گردشگران و مسافرانی که به شهرستان‌های یزد سفر می‌کنند، یکی از مقصد‌های گردشگری خود را بازدید از پیرنارکی قرار می‌دهند و در ایام تعطیلات این محل مملو از علاقه‌مندان به سیر و سیاحت و گردشگری مذهبی است.

تاریخچه پیر نارکی:
در ۵۸ کیلومتری شهر یزد و در دامنه کوه نارکی زیارتگاهی وجود دارد که بر اساس باور‌های مختلف پناهگاهی برای زربانو یا همان نازبانو از شاهزادگان یزد و عروس پادشاه پارس در زمان حمله تازیان به ایران بوده است.

در زمان حمله پارسیان به ایران، زربانو از پارس به یزد که مرکز حمله دشمنان بوده می‌گریزد، اما درمی‌یابد که یزد نیز مورد حمله قرار گرفته، بنابراین به کوهی در “دره زنجیر” رسیده و در خواست تا در کوه پناه بگیرد، اما کوه او را در پناه خود نپذیرفت و به همین دلیل زرتشتیان تا این زمان نیز به این کوه سنگ می‌زنند.

در آن هنگام مردی نیز با چارپای خود از آن مسیر می‌گذشته، اما او نیز به درخواست نازبانو برای یاری به وی توجهی نمی‌کند و این شاهزاده یزدی به کوه “گیگون” می‌رود و از کوه گذر می‌کند و در دامنه کوه نارکی درخواست یاری از پروردگار می‌کند.

در این هنگام کوه وی را در خود پناه می‌دهد و از آنجا چشمه‌ای در خشکی روان می‌شود. شب هنگام مسافری خسته که از آنجا گذر می‌کرده، در آن جایگاه استراحتی می‌کند، به خواب رفته و در خواب نازبانو به وی سفارش می‌کند که زیارتگاهی را در آنجا بنا دهد.

زرتشتیان در این روز که مصادف با زمان پناه دادن کوه به زربانو است در این جایگاه گردهم می‌آیند و به اوستا خوانی و شادی می‌پردازند.

بنای زیارتگاه پیرنارکی:
ساختمان این زیارتگاه شامل اتاقی نسبتا بزرگ است که دور تا دور آن را صُفه‌هایی نیمکت مانند فرا گرفته اند تا محل نشیمنی برای زیارت کنندگان باشد. بر دیوار‌های این اتاق، انواع قاب عکس زرتشت خودنمایی می‌کند و در وسط اتاق نیز یک میز گرد سنگی قرار دارد که آتش همیشه روشن اهورایی را در دل خود حفظ کرده است.

در بیرون از این اتاق، سبدی از سرپوش‌های سفید قرار داده شده که زوّار به رسم احترام و قبل از ورود به زیارتگاه، بر سر می‌گذارند و همچنین مکانی برای شستشوی دست و صورت نیز در این قسمت، در نظر گرفته شده است. اداره و سرپرستی زیارتگاه پیر نارکی به وسیله بهروز جراح و انجمن زرتشتیان کوچه بیوک انجام می‌شود.

آدرس زیارتگاه پیر نارکی:
آدرس: یزد، ۲۰ کیلومتری شمال غربی مهریز، دامنه کوه غربی تیجنگ، نزدیک دره زنجیر، زیارتگاه پیر نارکی مهریز

منبع: بیتوته

به گزارش ایسنا به نقل از فوربس، با وجود از بین رفتن بخشی از جاذبه‌های گردشگری این منطقه، همچنان اتاق کنترل رآکتور چهارم نیروگاه هسته‌ای، نیروگاه برق و شهر خالی از سکنه «پریپیات» بدون صدمه باقی مانده‌اند.

این مجموعه آتش‌سوزی‌ها که بخش اول آن  در چهارم آوریل رخ داد، به طور چشم‌گیری پس از باران سنگین چهارم آوریل مهار شد.

«سرهی میرنی» مدیر تحقیقات و توسعه «تور چرنوبیل» بیان کرد: «ما یک‌سوم (جاذبه‌های گردشگری) را از دست دادیم، اما بخش‌های از دست‌رفته مهم‌ترین قسمت‌های این منطقه محسوب نمی‌شوند.»

به گفته مقامات، بیش از ۵۰۰ آتش‌نشان، ۱۲۴ ماشین آتش‌نشانی و چندین هلیکوپتر تا روز سه‌شنبه برای مهار آتش در این منطقه مشغول فعالیت بودند.

به گفته «میرنی»، چندین روستای خالی از سکنه در ۳۰ کیلومتری منطقه انزوای «چرنوبیل» کاملا در آتش سوخته شده‌اند. او مهم‌ترین بخش نابودشده در جریان آتش‌سوزی را یک کمپ شوروی سابق که شامل چندین کلبه چوبی می‌شد عنوان کرد.

پس از آن‌که چهارمین رآکتور «چرنوبیل»  در جریان یک آزمایش شبیه‌سازی منفجر شد و  حجم بالایی از آلاینده‌های هسته‌ای را در بخشی از اروپا پراکنده کرد از «فاجعه چرنوبیل» به عنوان بدترین فاجعه‎‌ هسته‌ای جهان یاد می‌شود.

منطقه‌ اطراف این نیروگاه از سال ۲۰۱۱ به جاذبه گردشگری تبدیل شد و پس از پخش مینی‌سریال «چرنوبیل» از شبکه «اپ بی او» مورد استقبال بیشتری قرار گرفت.

با توجه به اطلاعات منتشرشده توسط «آژانس مدیریت منطقه انزوا»، سال گذشته ۱۲۴ هزار نفر از «چرنوبیل» بازدید کردند.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، بیستم فروردین امسال، علی‌اصغر مونسان – وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی – از اصلاح آیین‌نامه‌ هیات امنایی شدن ۲۱ مجموعه ملی موزه‌ای که در سال ۱۳۸۳ تصویب شده بود، خبر داد. آیین‌نامه‌ای که اجازه می‌داد تا نگهداری و اداره‌ اماکن و محوطه‌های تاریخی و موزه‌ها به هیات‌های امنا واگذار شود و بر این اساس، اعلام شد تا در کنار هیات امنای جداگانه و مشخصی که برای موزه‌ ملی ایران ایجاد می‌شود، در نخستین قدم برای ۲۰ مجموعه‌ ملی دیگر یک هیات امنای مشترک تشکیل شود.

البته در بین انتخاب ۲۱ مجموعه‌ ملی اعلام‌شده، علاوه بر ترکیب محوطه‌ها، موزه‌ها و بناهای تاریخی، هر دو گروه آثار ملی و جهانی‌شده به چشم می‌خورند.

در نخستین واکنش‌ها نسبت به انتشار این خبر، انجمن‌های میراث فرهنگی آذربایجان شرقی در نامه‌ای به وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نسبت به بی‌توجهی هیات وزیران در قرار دادن نام بزرگترین بازار تاریخی جهان – بازار بزرگ تبریز – در لیست هیات امنایی شدن ۲۱ مجموعه ملی میراث کشور اعتراض کردند.

اعتراضی که محمدرضا کارگر – مدیر اداره کل موزه‌ها و اموال منقول تاریخی – آن را بی‌مورد می‌داند چون تاکید دارد که «به مرور همه‌ آثار، محوطه‌ها و موزه‌های تاریخی برای مدیریت تحت پوشش این قانون قرار می‌گیرند.»

او در گفت‌وگو با ایسنا اظهار می‌کند:‌ ۲۱ مجموعه‌ ملی برای بررسی و تصویب آیین‌نامه اجرایی ماده پنج قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در نخستین قدم و به عنوان اولین تجربه در جلسه‌ای در وزارتخانه میراث فرهنگی و با حضور متولیان این حوزه انتخاب شدند. قرار شد نخست موزه‌های بزرگ و محوطه‌های مهم تاریخی مانند سعدآباد، نیاوران، حافظیه و در ادامه محوطه‌هایی مانند  میدان نقش‌ جهان در لیست قرار بگیرند.

او با تاکید بر این‌که حدودِ ۱۰۰ بنا و موزه جزء پرمخاطب‌ترین محوطه‌های تاریخی و موزه‌ها در کشور هستند که قطعا به مرور همه‌ آن‌ها در این فهرست قرار می‌گیرند، ادامه می‌دهد: در هر صورت برای آغاز اصلاح آیین‌نامه و اجرایی کردن آن باید تعدادی از موزه‌ها و بناهای تاریخی انتخاب می‌شدند، که محوطه‌ها و موزه‌های انتخاب‌شده جزء پرفروش‌ترین و پرمخاطب‌ترین‌ها بودند. در واقع مدت‌ها قبل از برگزاری جلسه هیات وزیران، این موزه‌ها انتخاب شده بودند.

کارگر با بیان این‌که در انتخاب این معیارها همچنین بناهایی که می‌توانند به شکلی موضوعات مالی متفاوت داشته باشند و در جهت ایجاد درآمد برای خود حرکت کنند نیز مدنظر بودند، اظهار می‌کند: این برای ما نخستین تجربه بود. در این شرایط و در ادامه‌ راه، موزه‌ها با منع قانونی مواجه نیستند. در واقع یک تجربه جدید است.

هر چند به گفته‌ او، هنوز زمان اجرایی شدن این آیین‌نامه مشخص نیست.

بر اساس این مصوبه، در قدم نخست ۲۱ مجموعه ملی موردنظر در ۱۶ آذر سال گذشته در نشست شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری طبقه‌بندی شدند: «مجموعه فرهنگی تاریخی سعدآباد»، «مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران»، «مجموعه میراث جهانی کاخ گلستان»، «موزه ملی فرش ایران»، «موزه ملی ایران»، «مجموعه توس و آرامگاه فردوسی مشهد»، «مجموعه میراث جهانی تخت جمشید و پاسارگاد»، «مجموعه میراث جهانی منظر باستان‌شناسی ساسانی فارس»، «مجموعه حافظیه و سعدیه شیراز»، «مجموعه میراث جهانی میدان امام اصفهان»، «مجموعه میراث باغ فین کاشان»، «مجموعه میراث جهانی پایگاه بیستون در کرمانشاه»، «مجموعه میراث سازه‌های آبی شوشتر»، «مجموعه میراث جهانی چغازنبیل و هفت‌تپه»، «مجموعه میراث جهانی شوش»، «موزه میراث روستایی گیلان»، «مجموعه میراث جهانی تخت سلیمان تکاب»، «مجموعه میراث جهانی شیخ صفی‌الدین اردبیلی»، «مجموعه میراث جهانی ارگ بم و منظر فرهنگی آن»، «مجموعه میراث جهانی گنبد سلطانیه» و «مجموعه میراث جهانی شهر تاریخی یزد».

انتهای پیام

به گزارش ایسنا به نقل از آرت‎‌نیوزپیپر، یک روز پس از حادثه آتش‌سوزی کلیسای «نوتردام»، یک کمپین جمع‌آوری کمک مالی در آلمان تشکل شد. «ارمین لشِت» نخست‌وزیر ایالت «نوردراین وستفالن» و «مانیکا گروته» وزیر فرهنگ آلمان در بیانیه‌ای اعلام کردند میزان کمک دریافتی این کمپین تاکنون به ۴۵۰ هزار یورو رسیده است.

«لشت» بیان کرد: «بازسازی «نوتردام» فرصتی را فراهم می‌کند تا نماد اروپایی امید به وجود بیاید. این بازسازی برای من نماد روابط دوستانه آلمان و فرانسه نیز هست.»

با توجه به بیانیه منتشرشده توسط «گروته»، همکاری آلمان برای بازسازی «نوتردام» با هماهنگی «باربارا شاک ورنر» مسوول بازسازی «کلیسای جامع کلن» صورت خواهد گرفت.

در متن این بیانیه با اشاره به این‌که سه کارگاه  آلمانی شیشه کلیسا از متخصصان و تجربه کافی برای بازسازی شیشه‌های رنگی «نوتردام» بهره‌مند هستند، آمده است: «کارگاه‌های شیشه‌های رنگی کلیساهای آلمانی می‌توانند کمک کنند.»

جزئیات کمک آلمان در ماه‌های آینده مشخص خواهد شد.

به گفته «گروته»، آلمان هزینه بازسازی پنجره‌های بخش بالایی کلیسا را بر عهده خواهد گرفت.

کلیسای نوتردام فرانسه در پانزدهم آوریل دچار آتش‌سوزی مهیبی شد و در نهایت بخش زیادی از سقف این کلیسا به طور  کلی از  بین رفت. اهمیت این کلیسا در هویت تاریخی، ادبی و معماری گوتیک آن است که هرساله میزبان بیش از ۱۳ میلیون گردشگر است.

انتهای پیام

پل طبیعت به این دلیل قرمز شد

به مناسبت روز جهانی هموفیلی، پل طبیعت تهران از شامگاه ۲۶ تا ۲۹ فروردین ماه به صورت سمبلیک با نورپردازی به رنگ قرمز درمی‌آید. منبع: میزان

تور مجازی بازدید از موزه مشهور انگلیس با کمک یک ربات

به گزارش ایسنا و به نقل از نیویورک تایمز، هفته گذشته یک ربات در حال حرکت در موزه هنرهای معاصر هستینگر انگلیس بود.

با اجازه “لیز گیلمور” (Liz Gilmore)، مدیر موزه هنرهای معاصر هستینگر انگلیس، این ربات که دارای یک صفحه نمایش به اندازه یک آی پد است، در موزه حرکت می‌کند و آثار هنری آنجا را در معرض نمایش قرار می‌دهد.

افراد می‌توانند با کمک این ربات نمایی کامل از تمام جهات موزه داشته باشند و یک سرگرمی بسیار جذابی را برای افرادی‌که به دلیل شیوع ویروس کرونا و قرنطینه در خانه هستند، ایجاد می‌کند.

با اینکه ویروس کرونا سبب بسته شدن موسسات هنری جهان شد، اما کاری که این موزه انجام داد، متفاوت و جالب است؛ تور مجازی این ربات با استفاده از یک دستگاه دورحضوری تلفن همراه و از طریق وای-فای امکان دیدن این موزه را برای کاربران درون خانه فراهم می‌کند.

به نظر می‌رسد این نخستین باری است که یک سازمان فرهنگی در انگلیس سعی کرده است چنین تجربه‌ای را برای کاربران به ارمغان بیاورد. قیمت ربات مذکور ۴۰۰۰ دلار است و توسط شرکت “Double Robotics “توسعه داده شده است.

انتهای پیام

هرسال از نقاط مختلف کشور، مسافران جزیره کیش را به عنوان مقصد خود انتخاب می‌کردند و با حضور خود در این جزیره صفا، صمیمیت و برکت به ارمغان می‌آوردند و مردم کیش با آغوش باز مثل همیشه میهمان نوازی می‌کردند.

خبرگزاری مهر _ گروه فرهنگ: روز ۱۶ فروردین ماه امسال همزمان با شیوع ویروس کرونا و قرنطینه خانگی و تعطیل شدن کسب و کارهای مرتبط با گردشگری بود در این میان بیشترین ضرر را فعالان گردشگری کردند چون در طول سال ۹۸ منتظر بودند تا اتفاقات متعدد پشت سر گذاشته شود و برای جبران آنها از محل سفرهای نوروزی درآمدی کسب کنند، اما کرونا اجازه نداد حتی افراد از خانه‌های خود خارج شوند چه برسد به اینکه سفر برنامه ریزی شده‌ای را با تورها گردشگری داشته باشند.

در این میان پس از پایان ایام عید وزارت میراث فرهنگی جلسه‌ای را با معاون اول رئیس جمهور برگزار کرد تا درباره هر سه حوزه میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی و ضرر و زیانی که این سه حوزه کرده بودند، در حضور فعالان این سه حوزه بررسی کند و به نتایجی برسد.

با وجود اینکه در این جلسه تنها از فعالان گردشگری دعوت شده بود و درباره حوزه میراث فرهنگی و صنایع دستی تنها به بیان عملکرد این وزارتخانه پرداخته شد با این وجود با تکیه به صنعت گردشگری، علی اصغر مونسان وزیر میراث فرهنگی از اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس جمهور خواست تا با درخواست و پیشنهاد این وزارتخانه برای در نظر گرفتن چند روز تعطیلی عمومی بعد از مهار کرونا باهدف ایجاد نشاط اجتماعی و نیز جبران زیان‌های واردشده به حوزه گردشگری و صنایع‌دستی موافقت کند.

فعالان گردشگری قادر به بازپرداخت تسهیلات نیستند

وی گفت: شیوع ویروس کرونا باعث آسیب‌هایی به صنعت گردشگری شده است و اگر دولت کمک نکند شاهد ورشکستگی در این حوزه خواهیم بود. در حال حاضر ۸۰ هزار نفر به‌صورت مستقیم در صنعت گردشگری فعال هستند که عدم‌حمایت و برنامه‌ریزی از این صنعت می‌تواند باعث بی‌کاری ۸۰ هزار نفر در کشور شود.

مونسان ادامه داد: از شما چند تقاضا دارم، نخست این‌که پیش‌تر درخواست تخصیص رقم ۳۸ هزارمیلیارد ریال برای جبران خسارت‌های ناشی از کرونا به شاغلان حوزه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی داشتیم که ۳۰ درصد آن به‌صورت بلاعوض و ۷۰ درصد آن به‌صورت تسهیلات است؛ حال پیشنهاد من این است که این رقم در با نظارت مستقیم دستگاه‌های متولی و نظارتی، در اختیار وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی قرار گیرد.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی افزود: در شرایط فعلی که بسیاری از فعالان حوزه گردشگری دچار مشکل شده‌اند به نظر می‌رسد مهم‌ترین موضوعی که می‌تواند به آن‌ها کمک کند این است که بعد از مهار کرونا با ایجاد محرک‌هایی برای سفر، بخشی از زیان‌های واردشده به این قشر جبران شود که به همین منظور برگزاری سفرهای اقساطی برای کارمندان دولت و نیز تعیین چند روز تعطیلی عمومی در یک فرصت مناسب (به‌عنوان‌مثال مانند عید فطر) می‌تواند باعث رونق مجدد سفر و گردشگری در کشور شود.

انتقاد فعالان صنایع دستی به جلسه

پس از این جلسه فعالان صنایع دستی که متوجه شدند هیچ نماینده‌ای از سوی خودشان در این جلسه حضور نداشته انتقاد کردند که چرا صادرکنندگان و تولیدکنندگان این صنعت نادیده گرفته شده‌اند. از طرفی هر چند روز از یکی از گوشه کنارهای کشور خبر تخریب بناهای تاریخی به گوش می‌رسید و نشان می‌داد که عده‌ای از افراد در زمان عید و قرنطینه خانگی از فرصت استفاده کرده و اهداف تخریبی خود را دنبال کرده‌اند.

چند روز بعد دوباره وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در گفتگویی اعلام کرد که پیگیر تخصیص ۳۸ هزارمیلیارد ریال برای جبران خسارت زیرساخت‌های گردشگری است.

او بیان کرد: با توجه به اینکه سال ۹۹ از سوی مقام معظم رهبری به نام جهش تولید نام‌گذاری شده است، صنعت گردشگری باید هر چه زودتر پس از مهار شیوع ویروس کرونا فعال شود تا شغل‌هایی که آسیب‌دیده‌اند با کمک دولت بتوانند بخشی از خسارت‌های خود را جبران کنند و شاهد رونق دوباره و اشتغال‌زایی بیشتر در این صنعت باشیم.

سیل بیکاری در سال جهش تولید در راه است

چهار روز بعد دوباره مونسان که گویا پیگیری‌هایش نتیجه‌ای نداده بود، در مصاحبه‌ای گفت: با توجه به اینکه در ماه‌های اسفند و فروردین اوج فعالیت مراکز گردشگری برای جذب گردشگران خارجی و داخلی بود با شیوع ویروس کرونا و تعطیل شدن مراکز و تأسیسات گردشگری به دلیل قطع زنجیره انتقال آن، آسیب‌های مالی زیادی به این بخش وارد شد. در صورت تخصیص پیدا نکردن ۳۸ هزارمیلیارد ریال اعتبار برای جبران بخشی از این خسارت‌ها، شاهد سیل عظیمی از بیکاری در سال جهش تولید خواهیم بود.

او تصریح کرد: صاحبان مراکز و تأسیسات گردشگری در این شرایط به وجود آمده علاقه‌ای به تعدیل نیروهای خود ندارند، اما ممکن است در صورت تخصیص پیدا نکردن اعتبار مجبور شوند بسیاری از نیروهای خود را اخراج کنند. امیدواریم هر چه زودتر این ۳۸ هزار میلیارد ریال اعتبار تخصیص داده شود تا از همین حالا تأسیسات گردشگری بتوانند برنامه‌ریزی لازم را برای رونق دوباره این صنعت و اشتغال‌زایی بیشتر انجام دهند.

اگر چه فعالان گردشگری در ایام عید زمانی که جلسه‌ای با حضور معاون اول رئیس جمهور برگزار شد، از توجه دولت به این بخش خوشحال بودند اما پیشنهادات برای دادن تسهیلات چندان هم به مزاج آنها خوش نیامد چون از وام ۱۲ درصدی خبر داده بودند که نمی‌توانست مشکل آنها را حل کند از سوی دیگر ۳۸ هزار میلیارد ریالی که وزیر میراث فرهنگی روی آن تاکید می‌کند؛ به زعم فعالان گردشگری راهگشا نخواهد بود.

این ۳۸ هزار میلیارد ریال قرار است برای راهنمایان گردشگری، آژانس‌های مسافرتی، هتل‌ها و… در نظر گرفته شود و یا فعالان صنایع دستی را هم منتفع خواهد کرد و از میراث در معرض تخریب و یا تخریب شده در ایام عید حمایت می‌کند؟ از همه مهمتر اینکه هیچ وقت رقم اعلام شده برای تخصیص اعتبار عیناً به همان اندازه داده نشده است بلکه تنها بخشی از آن تعلق گرفته است این بار هم بعید به نظر می‌رسد تمام مبلغ اعلامی اختصاص یابد. با این حال زمان تخصیص این اعتبار چندان روشن نیست حتی برای وزیر میراث فرهنگی که مدام در مصاحبه‌های خود تاکید دارد تا عنوان کند که پیگیر است.