به گزارش “ورزش سه”، کریستیانو رونالدو به طور اتفاقی تبدیل به بهترین بازیکن جهان نشده است. این فوتبالیست برنده پنج توپ طلای جهان، زندگی خود را وقف فوتبال و تمرین و قوی تر شدن و آماده تر شدن برای مسابقات کرده است. رونالدوی ۳۵ ساله با اخلاق کاری، تمرینات و رژیم سفت و سختی که رعایت می کند، حتی دیگر بازیکنان حرفه ای فوتبال را نیز شگفت زده کرده است.
روزنالدو از آن نوع هم تیمی هاست که به دیگران می گوید چه رژیم هایی را رعایت کنند و دوستانش را مجبور می کند پا به پای او تمرین کنند… البته اگر بتوانند! در ادامه نظرات تعدادی از همتیمیهای رونالدو در رابطه با این غول زیبای جهان فوتبال را می خوانیم.
آرتور ملو
همتیمی برزیلی رونالدو در یوونتوس، از این فرصت استثنایی برخوردار بوده تا هم با رونالدو و هم با رقیب آرژانتینی او، لیونل مسی، کار کند.
آرتور ملو راجع به اینکه چطور رونالدو او را به داشتن تغذیه ای سالم تشویق کرده و همچنین تلاش او در تمرینات صحبت کرده است.
آرتور ملو در مورد رونالدو گفت: “او مانند یک حیوان تمرین می کند، رونالدو نمی داند کی باید استراحت کند و تو را هم تشویق می کند که با تمام وجود تلاش کنی.
او همیشه به من می گوید چه چیزهایی بخورم و هیچ چیز را به شانس واگذار نکنم.”
پاتریس اورا
دفاع چپ سابق فرانسه یک بار در مصاحبه تلویزیونی گفت که اگر رونالدو شما را به خانهاش دعوت کرد، قبول نکنید! چرا که عاقبت کارتان به تمرین کردن ختم می شود!
پاتریس اورا گفت: “این نصیحت را همه از من داشته باشید! اگر کریستیانو شما را برای ناهار به خانهاش دعوت کرد، بگویید نه!
او یک بار به من گفت “پاتریک بعد از تمرین به خانه من بیا”. من هم رفتم. من واقعا خسته بودم و روی میز فقط سالاد و مرغ خالی و آب بود. آبمیوه هم نه حتی.
ما شروع به غذا خوردن کردیم و من فکر می کردم بعد از آن یک غذای گوشتی حسابی در راه است اما از این خبرها نبود.
او غذایش را تمام کرد و ایستاد و شروع کرد با توپ بازی کردن و بعد گفت “بیا کمی تمرین کنیم.” من گفتم میشود اول غذایم را تمام کنم؟ رونالدو گفت “نه بلند شو تمرین کنیم.”
ما شروع به تمرین با توپ کردیم و بعد از آن گفت بیا برویم شنا… بعد از جکوزی و سونا من دیگر کارم تمام بود. به همین دلیل است که من به همه توصیه می کنم اگر کریستیانو شما را به خانهاش دعوت کرد، نروید. بگویید نه. چون این بشر مثل ماشین است، او هرگز نمی خواهد تمرین را متوقف کند!”
مهدی بنعطیه
در طول این سالها رونالدو را به دلیل مدلی که خودش را از نظر فیزیکی تحت فشار می گذارد و تواناییاش در وفق یافتن با تمرینات سخت و پرفشار تیم و همچنین تمرین در اوقات فراغتاش، غیرعادی خواندهاند.
مهدی بنعطیه، هم تیمی سابق رونالدو در یوونتوس، خاطرهای شنیدنی از او دارد.
بن عطیه گفت: “یک بار هر دوی ما روی نیمکت بودیم و در بازی شرکت نداشتیم چرا که سه روز بعد قرار بود یک بازی دیگر داشته باشیم.
بعد از بازی رونالدو از من پرسید “بعد از اینجا می خواهی چه کنی؟ گفتم ساعت ۱۱ شب است و به خانه می روم. رونالدو به من گفت نمی خواهی یک تمرین کوتاه با من داشته باشی؟ من در بازی عرق نریختم و حالا باید تمرین کنم. همراه من نمی آیی؟”
من دوباره مجبور شدم برای او توضیح بدهم که این ممکن نیست و من فقط می خواهم به خانه بروم و جلوی تلویزیون استراحت کنم.”
دیمیتار برباتوف
دیمیتار برباتوف، اسطوره بلغارستانی منچستریوناید، نیز یک فصل را با کریستیانو رونالدو در اولدترافورد گذرانده است.
برباتوف راجع به رونالدو گفت: “من خوش شانس بودم که تواستم یک فصل را با این پسر بازی کنم. تمرین با او مانند یک جنگ تمام عیار بود چرا که من به هیچ چیز دیگری جز بردن همه چیز، از جمله بازی کوچکی که با هم می کردیم، نداشتم!
کریستیانو بچه خوبی بود و جو رقابتی را در تیم ما افزایش داد. در جشن های سال نویی که ما بازیکنان ترتیب می دادیم، کریس همیشه بسیار مودب بود و من ندیدم حتی آنجا هم چیز مضری بخورد. او همیشه خیلی خوب مراقب خورد خوراک و بدنش بود.
می آمدیم سر تمرین و او قبل از ما آنجا بود. بعد از تمام شدن تمرین هم برای کار کردن روی ضربات آخرش باز هم بیشتر از ما در زمین می ماند و تازه بعد به استخر و سپی دوباره به باشگاه برمیگشت. او مصمم بود که بهترین باشد.”
لوییز ساها
لوییز ساها، مهاجم سابق تیم ملی فرانسه و منچستریونایتد، نیز از بازیکنانی بود که عادت داشت زودتر از ساعت تمرین در باشگاه حاضر شود. اما حتی او نیز از دیدن اینکه رونالدو قبل از رسیدن او مشغول تمرین شده، مبهوت مانده بود.
ساها در این باره گفت: “این آدم دیوانه است. اگر تمرین ما ساعت ۱۰ صبح بود، من ۹ صبح می رسیدم و تمرین خودم را شروع میکردم.
او ولی ساعت ۸:۳۰ آنجا حاضر می شد و تمرینات پیشگیری از مصدومیتاش را با باند و غیره دور مچ پاها انجام می داد. تمرین رونالدو اینطور بود که با بیشترین سرعت مسافتی به اندازه دو طول زمین فوتبال را دریبل می زد.
من نمی توانستم به او برسم. بعد از یکی دو بار رفتن و آمدن نفسم می گرفت. فوتبال برای او ذاتی بود و او البته بسیار بااستعداد هم بود. کریس تمایل بسیار زیادی به سخت کار کردن دارد.”
