مرتضی رضایی: حسین رضازاده و اظهار نظر درباره نتایجی که تیم ملی وزنه برداری در مسابقات جهانی گرفت.رییس سابق فدراسیون وزنه برداری در ابتدا گفت:«خب بازی های جهانی را که همه دیدند.انیکه چه اتفاق هایی افتاد و چه اتفاق هایی هم نیفتاد.در هر صورت به نظرم باید یک فکر اساسی شود.»
به نظر شما نتیجه ای که تیم ملی در جهانی گرفت ایده آل نبود؟
من یک سوال می پرسم.شما سهراب مرادی و نتیجه ای که گرفت را فاکتور بگیرید.چه اتفاقی می افتاد؟خب مردم یک سری چیزها را نمی دانند.برای قیاس کردن یا اینکه بگوییم فلان کاروان خوب بوده یا بد باید خیلی از فاکتورها را در نظر گرفت.سهراب مرادی را همه می دانستند که طلا می گیرد و گرفت.البته مرادی باید حواسش جمع باشد.از نظر ما وزنه بردار چینی رقیبی خوب و جدی است.از سهراب هم جوانتر است و ممکن است برای او دردسرساز شود.
یعنی از دید شما عملکرد بقیه بچه ها و …
خب نباید این طور گفت.ببینید سایر نفراتی که اعزام شدند چه کسانی بودند؟مثلا علی داوودی.جوانی که اتفاق آینده هم دارد.او در حد توان خودش وزنه زد و تلاش خودش را کرد.بقیه هم همین طور.هر کسی به هر نحوی تلاش خودش را کرد.اما مشکل اینجاست که سال ها برای پشتوانه سازی کاری نکرده ایم و داریم چوبش را می خوریم.اوضاع اگر بر همین منوال باشد از این بدتر هم خواهد شد.
فکر می کنید جوان هایی مثل علی داوودی یا سایر نفرات نمی توانند آینده وزنه برداری را تضمین کنند؟
واقعا به همین راحتی ها نیست.ما چند نفر مثل همین نفراتی که نام بردید داریم؟وزنه برداری رشته سنگینی است که ممکن است در آن هر اتفاقی بیفتد.از مصدومیت گرفته تا هزار و یک اتفاق دیگر.ما باید آنقدر خوب پشتوانه سازی کرده باشیم که اگر خدای ناکرده ورزشکاری مصدوم شد یک نفر دیگر مثل او و به همان اندازه آماده در اردو باشد که جانشینش شود.شرایط خیلی سخت است و در وزنه برداری کیلو کیلو که روی وزنه ها می رود بالا رفتن آن سخت تر می شود و به همین سادگی ها وزنه ها جابجا نمی شوند.
عمده مشکلاتی که در وزنه برداری وجود از نظر شما چه چیزهای است؟
من قبلا هم در این باره حرف زده ام.ما مشکلات زیادی داریم که یکی از آنها به مدیریت بر می گردد.اما مگر با حرف زدن و باز کردن این مسائل اتفاقی می افتد؟دوست ما باید تکلیف خودش را روشن کند که رییس فدراسیون است یا داور؟وقتی رییس فدراسیونی اسم خودش را به عنوان داور می دهد خب پس حق داورانی که سال ها زحمت کشیده اند چه می شود؟من هم می توانم داوری کنم اما این کار را انجام نمی دهم.با این شرایط خب دیگر داوران ما الکی فقط مدرک می گیرند و فقط در لیگ قضاوت می کنند که فایده ای ندارد.
با این شرایط فکر می کنید چه آینده ای در انتظار وزنه برداری است؟
خب اگر همین روند ادامه داشته باشد که بعید است اتفاق های خوبی بیفتد.در هر صورت من به عنوان عضوی از خانواده وزنه برداری همیشه دوست دارم این رشته ورزشی در اوج باشد.
حرفی باقی مانده که بخواهید بزنید؟
نه،فقط یادم هست که زمانی ۱۲۰ ست میله و صفحه وزنه برداری از ترکیه آوردم.حالا اما چه امکاناتی داریم؟اصلا حواس مان به هیات ها و شهرستان ها هست؟ امکانات را ما آوردیم اما مسافرت ها را دوستان می روند،داوری ها را خودشان می کنند و این وسط معلوم نیست داورهای ما باید کجا تجربه بین المللی کسب کنند.امیدوارم که اتفاق های خوبی بیفتد تا نگرانی های خانواده وزنه برداری کمی کاهش پیدا کند.
۲۵۱ ۲۵۱
