اینجا موسسه خیریه بهشت امام رضاست . جایی که یوسف اصلانی و دوستانش ۱۵۰ قهرمان دورشان دارند. بچههایی که با نداشتههایشان داشتن را معنا کردند،جایی که دست و پا و داشتن و نداشتنش معنایی ندارد.
کارلوس کیروش وقتی بود عاشق این بچهها بود .
دعای خیر این بچهها او را به جامجهاتی ۲۰۱۴ رساند. یادتان هست خودش از معامله با این بچهها گفت؟ از روزی که ملی پوشها را برد به دیدنشان؟ خودش بیش از ۴۰۰ میلیون از پاداش صعودشان را نذر ساخت مجتمعی درمانی ورزشی برای همین بچهها کرد.
بچههایی که با یکبار دیدن شان ، عاشقشان می شوید.
این بار آنها در خانه میزبان کلارنس سیدورف شدند، ستاره میلان را با داشتههای از سر نداریشان شگفتزده کردند. او که می خواست از کودکان سرطانی دیدن کند اما خواسته یا ناخواسته مسئول محترم دولتی با نوشتن نمیشود، این ستاره میلان را به جایی فرستاد که تا ابد فراموشش نکند.
جایی با بچههایی آسمانی. پسرانی که اراده را از اعماق وجود تعریف کرده اند و نه برایشان معنایی ندارد.
بچه ها با او خندیدند اما اشکهایش را ندیدند. فوتبال بازی کردند. به ستاره میلان لایی انداختند و پنالتیهایش را گرفتند. طوری بازی را برایش سخت کردند که بماند چطور می شود از پس شان بر آمد. می خواستند بفرستندش دروازه و چیپ هم وارد دروازه اش کنند که جدی ایستاد گفت:«نه ، دروازه نه! هر جایی تو زمین فوتبال غیر از دروازه! از همان بچگی و روز اول فوتبالم هم گفتم، من توی دروازه نمی ایستم. اصرار به دروازه رفتنم باشد، می روم خانه. همیشه همین بوده. از همان روز اول!»
بچه ها با او بازی کردند، بردند، عکس یادگاریشان را گرفتند و در آخر استخر در حال ساختشان را نشانش دادند.
مجموعهای که تنها با کمک مردم ساختهمیشود برای معلولان جسمی، تا دیگر کسی به یک بچه معلول نگوید تو حق شنا در استخر نداری.
آنها این پولها را ریال به ریال جمع کردند و حالا هنوز کمک به یاری تک تک ما دارند برای تکمیلش. مجموعه ای که سیدورف به صراحت گفت از اسپایر قطر مجموعه بهتری است .
مجموعه ای که با کمک های کوچک هر یک از ما می تواند بهشت این بچه ها و همه بچههای کم توان جسمیمان را دنیایی بهتر کند.
۲۵۵ ۴۱
