دسته: فوتبال

به گزارش “ورزش سه”، چهارشنبه صبح مارادونا مانند روزهای دیگر از خواب پا شد، اما حوالی ظهر دچار حمله قلبی شد و در نهایت این فاجعه بزرگ برای دنیای فوتبال رقم خورد. ۲۲ روز قبل بود که مارادونا به علت ضایعه مغزی در بیمارستان بستری شده و تحت عمل جراحی قرار گرفت.

ابتدا به نظر می رسید همه چیز تحت کنترل و مساعد است و او چند روز بعد نیز با بهبودی از بیمارستان مرخص شد. سمت چپ جمجمه مارادونا مورد درمان قرار گرفت، اما سه هفته بعد قلب او یارای ایستادگی نداشت و این اتفاق تلخ رقم خورد.

اما در روز ۲۵ نوامبر مارادونا صبح بیدار شده، کمی صبحانه خورد و ابتدا قدم زد. در ادامه نوبت استراحت ظهرگاهی برای بازیابی انرژی فرا رسیده بود. کادر پزشکی مارادونا از سوییس آمده و شامل روانشناس، روانپزشک و پرستارانی برای درمان او بودند.

وقتی پرستار قصد داشت مارادونا را برای خوردن دارو در حوالی ظهر بیدار کند، متوجه شد او از حال رفته است. ابتدا شایعاتی در مورد اینکه پزشک همسایه بر سر بالین مارادونا حاضر شده منتشر شد که البته تکریب شد. آمبولانس فوری به محل رسید، اما عملیات احیا فایده ای نداشت و مارادونا جان خود را از دست داده بود.

مارادونا در هفته های اخیر به علت بیماری و البته شیوع ویروس کرونا از عشق خود فوتبال دور بود و روحیه خوبی نداشت. چندی قبل و در مراسم تولد سالگی، مارادونا آرزو کرد هر چه زودتر شر این ویروس از سر دنیا باز شود و حالا که اخبار زیادی در مورد ساخت واکنش کرونا منتشر شده، دیگر مارادونایی وجود ندارد.

دیگو آرماندو مارادونا؛ دیوانه‌ای از قفس پرید

به گزارش “ورزس‌سه”، مارادونا از آن دست قهرمان‌های معمولی نبود که همیشه فرجام خوشی در انتظارش باشد، از آن دست قهرمانانی که در کمیک‌بوک‌های امریکایی سراغ داریم. کسی که می‌آید و با قدرت جادویی خودش تمام مشکلات بشری را حل می‌کند. در نظر من، مارادونا فراتر از این حرف‌ها بود. او جمع اضداد بود، هم قهرمان قصه بود و هم ضد قهرمان آن. هم در زمین مشکلات تیمش را حل می‌کرد و در آن واحد در بیرون از زمین بر مشکلات تیمش می‌افزود. او یک فوتبالیست صرف نبود که هر روز با ساکش وارد زمین تمرین شود و در آخر هفته‌ها مسابقه دهد و جلوی دوربین‌ها تبلیغ لباس‌های مد روز کند، بلکه فردی بود از قماش دکتر سوکراتس معروف برزیلی‌ها، البته سرکش‌تر و بی‌پرواتر، با اعتقادات سیاسی رادیکال‌تر و دست تطاول به خویش گشوده‌تر.

وقتی مارادونا را جمیع اضداد می‌دانم از چیزهای دیگری نیز حرف می‌زنم، ازشیک‌پوش مرفهی که طرفدار سوسیالیسم و دشمن سرمایه‌داری بود، کسی که دو بار رکورد گران‌ترین فوتبالیست جهان را جابجا کرد و در عین حال امید زاغه‌نشینان ناپل و بوئنوس‌آیرس بود. کسی که فیدل کاسترو را پدر خود و جورج بوش را شیطان می‌دانست، چاوز، مادورو و اوا مورالس را دوستان خود، ترامپ و هیلاری کلینتون را خسته‌کننده و بیهوده و بلاتر و پلاتینی را دزدان بزرگ می‌دانست. اما هیچ کدام از این‌ها در برابر قدرت ویرانگر درونی او بیان‌گر تضادهایش نبود.

از نظر من بزرگترین خصیصه‌‌‌ی مارادونا، خودتخریب‌گری بی‌امانش بود. بازی‌کردنش بسان یک تابلوی نقاشی زیبا، حیات‌بخش بود و به مردم کشور دیکتاتوری‌زده و غرق فساد آرژانتین نور حیات می‌تاباند و با حمایتش از رهبران سوسیالیست منطقه و نفرتش از امریکا، شمایلی منجی‌گونه و مسیح‌وار برای فقرای آمریکای لاتین و حتی جهان داشت، اما در عین حال خودویرانگری‌اش بارها او را تا آستانه‌ی مرگ پیش برد، درست مانند شخصیت رندال مک مورفی در فیلم درخشان میلوش فورمن، پرواز بر فراز آشیانه‌ی فاخته. مارادونا مک‌مورفی دنیای ما بود، دیوانه‌ای که مانند شخصیت اول فیلم‌های قهرمانانه با مافیا جنگید و قیمت این جنگ ،اعتیاد، تمام شدن فوتبال و تباهی برای او بود. دیوانه‌ای که شاید اگر با مافیا هم سرپنجه نمی‌شد خودش سرانجامی مشابه را برای خود خلق می‌کرد.

شاید همه‌ی این خصایص بود که باعث شده بود تا سال‌ها مردم آرژانتین و فوتبال‌دوستان به دنبال مسیح و منجی دیگری چون مارادونا بگردند. از آیمار و اورتگا و ساویولا و ریکلمه تا آگوئرو و مسی هیچ کدام برای مردم آرژانتین مارادونا نشدند، چون مارادونایی که چندین سال پیش در نوشته‌ی خبرنگار آرژانتینی نامیرا خوانده شده بود و بارها از چنگال مرگ گریخته بود،  یک بار در اکتبر ۱۹۶۰ زاده شد و یک بار هم همین امروز در چنگال مرگ اسیر شد و مرد. درست مثل تمام بزرگان تاریخ که نسخه‌ی دومی نداشتند. درست مثل خود تجربه‌ی مرگ.

هادی میری آشتیانی

وقت وداع با کونته فرا رسیده؟

به گزارش “ورزش سه”، اینتر در شبی که نمایش چندان خوبی ارائه نداد و موقعیت خاصی روی دروازه رئال مادرید ایجاد نکرد، با دو گل مغلوب این تیم شد تا شانس بسیار کمی برای صعود به دور بعدی لیگ قهرمانان داشته باشد. این در حالیست که حریف بسیاری از بازیکنان ارزشمند خود را در اختیار نداشت و تصور بر آن بود که اینتر می تواند اولین پیروزی دور گروهی خود را کسب کند.

اما نراتزوری امشب فقط یک ضربه در چارچوب زد تا برای اولین بار در تاریخ در چهار دیدار ابتدایی خود در مرحله گروهی لیگ قهرمانان حتی موق به کسب یک پیروزی هم نشود. شرایط اینتر در سری آ نیز چندان خوب نیست و آنها در ابتدای هفته در شرایطی تورینو را مغلوب کردند که تا دقیقه ۶۰ با دو گل عقب بودند.

آنتونیو کونته در تمام دوران مربیگری خود از مرحله یک چهارم لیگ قهرمانان بالاتر نرفته و به نظر می رسد همانند فصل گذشته باز هم حذف در مرحله گروهی در انتظار این تیم باشد. سرمربی ایتالیایی که در تابستان تا آستانه جدایی هم پیش رفت، به شدت مورد انتقاد قرار گرفته و نمایش اینتر در این فصل هیچیک از هواداران این تیم را راضی نمی کند. آنتونیو کونته با اختلافی فراوان گرانقیمت ترین سرمربی سری آ است، اما ادامه این روند ممکن است چازه ای جز قطع همکاری را پیش پای مدیران اینتر قرار ندهد.

فکری: ادعا دارند شیعه علی (ع) هستند اما…

به گزارش “ورزش سه” محمود فکری بعد از شکست ماشین سازی در کنفرانس مطبوعاتی شرکت کرد. او ابتدا در خصوص این بازی صحبت کرد و سپس با شکستن سکوت خود نسبت به اتفاقات بعد از جدال با فولاد خوزستان واکنش نشان داد. وی در شروع صحبت خود گفت: از تک تک بازیکنانم‌ بابت بازی خوبی که ارائه دادند تشکر می‌کنم. در هفته‌های اول گرفتن امتیاز با توجه به اینکه هماهنگی به وجود نیامده و مشکلاتی که تیم دارد، بسیار سخت است. حالا ما باید در این وضعیت بازی و هم‌چنین موقعیت خودمان را در جدول حفظ کنیم تا اینکه هماهنگ‌تر بشویم و بازی را پر گل ببریم.

*کاشته و پنالتی نزنیم که همه مسابقات مساوی می‌شود!

فکری در پاسخ به این سوال که آیا از نمایش تیمش در حالی که توانستند با یک ضربه آزاد به پیروزی برسند رضایت دارد یا خیر، گفت: اگر کاشته نزنیم، پنالتی نزنیم و گل‌ دیگری نزنیم که همه مسابقات مساوی می‌شود. به هر حال بالای ۴۰ درصد گل‌هایی که در دنیا به ثمر می‌رسد از روی‌ ضربه ایستگاهی است. در مجموع موقعیت دیگری داشتیم که استفاده نکردیم. در هفته‌های اول مطمئنا به نظر من نتیجه گرفتن مهم است که عقب نمانیم و در هفته‌های بعد آن هماهنگی و بازی زیبا به وجود می‌آید. اما به دلیل کسب سه امتیاز از بازیکنان و تیمم راضی هستم.

*همه می‌دانند نیمکت فولاد مسموم است

سرمربی استقلال در واکنش به جنجال بزرگ به وجود آمده بعد از بازی با فولاد گفت: حق هر تیمی است که در یک فضای جوانمردانه فوتبال بازی کند. من، بازیکنان و کادرم این حق را داریم در فضای سالم کار کنیم. فوتبال یک بازی جوانمردانه است و من در درجه اول از داور چهارم و ناظر بازی گله دارم که نباید این فرصت را به حریف بدهند که بخواهند از دقیقه یک تحریک و فحاشی کند و حالا ما جواب آن را بدهیم که فیلم بگیرند. اگر کسی قرار باشد حرکت ناجوانمردانه انجام دهد، داور باید با آن برخورد کند که ما متاسفانه چنین چیزی رخ نداد. از دقیقه یک بازی به داور چهارم و آقای خلیفه سلطان تذکر دادم که نیمکت حریف مسموم است. هر تیمی که برابر فولاد قرار می‌گیرد، به دنبال کنترل جو روانی نیمکت این تیم است.

*ادعا دارند که شیعه علی هستند اما…..

فکری در ادامه گفت: این خیلی بد است. این اجازه را داور و سازمان لیگ نباید بدهد. این کار خیلی ناپسند که بخواهم به کسی توهین کنم و او را تحریک کنم، بعد دوربین بیاورم و‌ فیلم بگیرم و آن را پخش کنم. ما ادعا داریم که شیعه علی (ع) و مسلمان هستیم. کجای قرآن گفته است که بیایید آبروی کسی را ببرید و فیلم برداری و آن را پخش کنید. همه ایران محمود فکری و نیمکت فولاد را می‌شناسند. همه از پرونده‌ باز آن‌ها در کمیته انضباطی خبر دارند. همه از بازی سال گذشته با پرسپولیس و بحث جادوگری و چیزی ریختن روی خط دروازه و اجی مجی لا ترجی‌ گفتن، خبر دارند و من نمی‌دانم با به کجا داریم برمی‌گردیم.

*این کارها را می‌کنید که چه چیزی به دست آورید؟

فکری که عصبانی به نظر می‌رسید صحبت خود را اینگونه ادامه داد: وقتی برای مراسم آقای پورحیدری به بهشت زهرا رفتم و خیلی از بزرگان را دیدم که در آن قطعه دفن شده‌اند، به این نتیجه رسیدم که ما می‌خواهیم چه چیزی را به دست آوریم؟ می‌خواهیم آبروی فکری را ببریم که چه بشود. می‌خواهیم جام قهرمانی ببریم که چه بشود؟ من محمود فکری مگر کم جام دیده‌ام؟ من مگه کم برد و باخت آورده‌ام؟ آنقدر فوتبال ارزش دارد که برای یک برد بخواهیم‌ هر کاری انجام دهیم؟ در این یک هفته من، خانواده‌ام و دوستانم سرمان به خاطر آن‌ الفاظ بالا نیاوردیم. ولی چرا باید این فضا را به وجود آوریم که آبرو ببریم؟ مگر در فوتبال فقط قرآن و دعای کمیل خوانده می‌شود؟ خیلی از این دوستان ما زبان انگلیسی خوبی دارند و می‌توانند بگویند آیا فقط در فوتبال ایران چنین الفاظی رد و بدل می‌شود؟

*از آن‌ها نه، ولی از مردم عذر می‌خواهم

سرمربی استقلال در پایان گفت: من نمی‌توانم در حریم شخصی خودم امنیت داشته باشم؟ تو منطقه فنی من باید نامحرم باشد؟ این مسائل فقط در فوتبال ما است. کسانی که باعث و بانی این آبرو ریزی شدند را نمی‌بخشم و واگذار آن‌ها به خدا. من را همه می‌شناسند و فضایی که به وجود آمد مناسب نبود. از مردم ورزش دوست ایران که این الفاظ را از من شنیدند عذرخواهی می‌کنم؛ البته نه از کسانی که باعث این اتفاق بودند. از آن‌ها هیچ عذرخواهی نمی‌کنم چون باعث و بانی خودشان بودند. آبرو بندگان پیش خدا خیلی عزیز است و خود خدا آن را حفظ می‌کند و مطمئن باشید این افراد به بدترین وضع جواب می‌دهند و آبروی آن‌ها می‌رود.

PSG در روزهای سخت خودش را ثابت می کند

به گزارش “ورزش سه”، پاری سن ژرمن با پیروزی که شب گذشته برابر لایپزیش به دست آورد از بحران خارج شد.

شاگردان توخل در دیدار برگشت برابر لایپزیش با تک گلی که نیمار از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند سه امتیاز حساس را به دست آوردند تا به رده دوم جدول رده بندی گروه H لیگ قهرمانان صعود کنند.

مارکینوش مدافع هافبک برزیلی پی اس جی بعد از بازی گفت:« چنانکه قبل از بازی هم گفتم، این بازی برای ما بسیار حساس و یک آزمون واقعی بود. باید خوشحال باشیم چرا که در این محک جدی موفق شدیم.

پاری سن ژرمن نشان داده است که همواره در شرایط سخت خود را نشان می دهد. تیم با روحیه جنگندگی و کار گروهی به پیروزی رسید. باید این راه را ادامه داد.»

کاپیتان پی اس جی ادامه داد:« از یک طرف نبود تماشاگران و از طرف دیگر هم خستگی زیاد و بازیکنان مصدوم باعث شده تا تیم مشکلاتی داشته باشد؛ با این حال توانستیم که سه امتیاز را به دست آوریم.

این یک پیروزی حساس و حیاتی برای ما بود. تغییر تاکتیک به خوبی جواب داد. شاید در حمله خوب نبوده باشیم اما در دفاع بسیار خوب بودیم.»

توخل: جرات دارید این سوالات را در رختکن بپرسید

به گزارش “ورزش سه”، پی اس جی در نبر مرگ و زندگی توانست لایپزیش را با یک گل شکست دهد. این گل روی یک پنالتی مشکوک حاصل شد و در طول مسابقه پی اس جی تنها ۲ شوت به دروازه داشت و ۶۰ درصد مالکیت توپ را نیز به حریف داد.

توماس توخل سرمربی پی ای جی هفته هاست که مورد انتقاد رسانه ها قرار دارد و شب گذشته پس از شنیدن انتقادات عصبانی شد. خبرنگاران مرتب در مورد آینده توخل و احتمال برکناری اش می پرسیدند.

توخل در واکنش به این سوالات گفت گفت:« همیشه یک سری سوالات تکراری را می پرسید و به نظر می رسد ما هر نتیجه ای کسب کنیم، انتقادات شما از من تمام نمی شود. این سوالات را اگر جراتش را دارید، در رختکن مطرح کنید. امشب ریتم خوبی نداشتیم اما مهم کسب پیروزی بود.»

توخل ادامه داد:« شانس های گل زیادی خلق نکردیم ولی با جان و دل دفاع کردیم. در تیم اتحاد و از خود گذشتگی زیادی دیدم و قرار نیست برای کسب پیروزی عذرخواهی کنم. همه نظرات منفی است؟ همه نظرات؟ مشکلی نیست. می خواهم بدانم اگر خوب بازی می کردیم و می باختیم چه می شد؟ برای ما امشب مهمتر از هر چیزی کسب سه امتیاز بود.»

توخل در پایان گفت:« در بازی رفت که با نتیجه ۲-۱ مغلوب لایپزیش شدیم. آنجا شانس با ما یار نبود و در عوض در این بازی کمی خوش‌شانس بودیم. ما می‌خواهیم هجومی باشیم و این را پیش از این بارها نشان داده‌ایم، اما گاهی اوقات انجام این کار ممکن نیست. ما این فصل ۱۱ بازی در لوشامپیونه و چهار بازی در لیگ قهرمانان انجام داده‌ایم که در این بازی‌ها بازیکنان‌مان در حدود ۱۰۰ بار مصدوم شده‌اند، یعنی به طور میانگین هفت مصدوم در هر بازی.

ما هفته آینده باید در خانه منچستریونایتد به میدان برویم و امیدوارم مصدومان ما بتوانند تا آن موقع ریکاوری کنند، این در حالی است که روز شنبه هم یک بازی در لوشامپیونه مقابل بوردو داریم. وراتی و نیمار بدون تمرین کافی مقابل لایپزیش به میدان رفتند و این واقعیت ماجراست. شاید با خود بگویید که من همیشه بهانه‌جویی می‌کنم.»

شوخی دوباره فاور با هالند: این دفعه دو گل زدی(عکس)

به گزارش “ورزش سه”، ارلینگ هالند با زدن دو گل در جریان پیروزی ۳-۰ دورتموند مقابل کلوب بروژ بلژیک بار دیگر مرد اول زردپوشان آلمانی بود. این دو گل پانزدهمین و شانزدهمین گل او در لیگ قهرمانان بود. شانزده گل تنها در دوازده بازی در این لیگ بزرگ.

اما درست مثل روز شنبه در بازی دورتموند با هرتابرلین که با چهار گل هالند همراه بود اما لوسین فاوره سرمربی او در دقایق پایانی بازی ستاره نروژی اش را بیرون کشید در بازی دیشب مقابل بروژ این اتفاق عیناً تکرار شد و هالند در ۱۰ دقیقه پایانی از بازی بیرون کشیده شد.

در بازی قبلی مقابل هرتا وقتی هالند در دقایق پایانی تعویض شد او چند ثانیه در کنار زمین با فاور در حال صحبت بود و به نظر می‌رسید این دو نفر بر سر تعداد گلهای او در زمین اختلاف دارند. به نظر می‌رسید سرمربی سوئیسی دورتموند به ستاره اش می گفته که در جریان بازی سه گل به ثمر رسانده ولی هالند با انگشتهای خود عدد چهار را نشان داده و اصرار داشت که به هرتا چهار گل زده است.

این بار اما نوبت فاور بود که گلهای هالند را به دقت بشمارد و در زمان بیرون آمدن ستاره نروژی انگشت‌هایش را به نشانه عدد ۲ به او نشان بدهد.

سباستین کهل از اعضای کادر فنی دورتموند که مسئول روابط بازیکنان و باشگاه است درحالیکه در کنار خط ایستاده بود و حرکت لوسین فاور در مقابل هالند را می‌دید سعی کرد از این فرصت برای شوخی کردن با ستاره نروژی و سرمربی تیمش استفاده کند. او در حالیکه انگشت‌هایش را به آنها نشان می‌داد با لبخندی بر لب از فاور و هالند پرسید: ” دو؟ سه؟ یا دو؟ این بار بالاخره چند گل زد؟ “

سباستین کهل در پایان بازی در مقابل خبرنگاران با سوالهای زیادی درباره این حرکت لوسین فاور و هالند مواجه شده و در پاسخ گفت: ” مساله امروز به هفته پیش برمی گشت. هالند امروز دوباره گل زد و برای ما بازیکن خیلی مهمی بود. برای همین بود که ما همه خوشحال بودیم. هالند متوجه شوخی بود و ما هیچ مساله ای نداشتیم”.