دسته: اخبار فرهنگی

 

واکنش مشاور مدیر شبکه سه به آشتی علی فروغی و عادل فردوسی‌پور

از اسفند سال گذشته که برنامه «نود» از کنداکتور شبکه سه حذف شد، بارها شایعه بازگشت آن به گوش رسیده است و هنوز هم می‌رسد. ماجرای دیدار چند روز پیشِ علی فروغی، مدیر شبکه سه با عادل فردوسی‌پور، بار دیگر به این شایعه دامن زده است.

اما توییت کورش کمره‌ای، مشاور مدیر شبکه سه در این‌باره، نشان دهنده آن است که حالا حالاها عادل فردوس‌پور جلوی دوربین شبکه سه نخواهد آمد.

او نوشته است: «از اول هم قهری نبوده که آشتی در کار باشد. فردوسی‌پور زیر نظر شبکه سه برنامه «فوتبال ۱۲۰» را تولید و مانند همه تهیه‌کنندگان در جلسات مربوط به برنامه‌اش در شبکه شرکت می‌کند. باقیِ خبرسازی‌ها حکایت با دست پس زدن و با پا پیش کشیدن است. تا انتخابات باز هم از این خبرها خواهید شنید».

۵۷۵۷

رضا بنفشه‌خواه درباره نبودنش در سریال‌های امروز تلویزیون تأکید کرد که یا پیشنهادی نمی‌شود، یا نقش‌های تکراری‌اند و یا این پیشنهادها به گونه‌ای است که نمی‌توانیم قرارداد ببندیم؛ یا معضل دیگر این است که تهیه‌کنندگان متعهد به پرداخت دستمزد بازیگران خصوصاً پیشکسوت‌ها نیستند.

بنفشه‌خواه درباره معضل امروز سینمای ایران گفت: زد و بند بازی آنقدر فراگیر شده که چهره‌ای را می‌گذارند و از بقیه پول می‌گیرند؛ یا نقش‌های کوتاه و بدون کاربرد به بازیگران پیشکسوت پیشنهاد می‌شود یا از ما می‌خواهند کمتر بگیریم؛ بسیاری از بازیگران هم سه روز و چهار روز کار می‌کنند، سه ماه و چهار ماه باید دنبال حق و حقوق‌شان باشند. جالب است بدانید هنوز دنبال برخی از دستمزدهایم می‌روم که کار کرده‌ام و نگرفته‌ام.

وی در خصوص اینکه چرا آنقدر پسرخاله و پسرعمه و فامیل و دوست و آشنا جای کاربلدها را گرفته‌اند، تأکید کرد: بسیاری از کاربلدهای ما با چشم خودشان می‌بینند چطور تهیه‌کنندگان پسرخاله‌ها و پسرعمه‌هایشان را می‌آورند و به آنها نقش می‌دهند؛ سوالشان این است که اینها نه استحکام و سوژه و بازی دارند و نه حسّ بازیگری و کاراکترپذیری را به مخاطب القاء می‌کنند پس چرا هستند؟! برای اینکه متأسفانه برایشان فرقی نمی‌کند چه کسی این نقش را بازی کند؛ فقط گیشه برایشان اهمیتی دارد. به آن چهره‌ای که اصطلاحاً گیشه را برایشان تأمین می‌کند مبلغی می‌دهند و از بقیه مبلغی هم می‌گیرند. یادم نرفته که کسانی را دیده‌ام چندین میلیون داده‌اند نقش گرفته‌اند.

بنفشه‌خواه به ماجرای جوانی اشاره کرد که بعد از ۶ ماه به او زنگ زد و ماجرای پول دادن و نقش گرفتنش را تعریف کرد؛ او گفت:  یادم نمی‌رود جوانی بعد از ۶ ماه با من تماس گرفت و اصلاً نام و صدایشان را فراموش کرده‌ بودم؛ اما همه سر صحنه مرا عمو رضا صدا می‌کردند و او هم به من گفت عمو رضا من فلانی‌ام! به جا نمی‌آورید. گفتم: شما را ببینم یادم می‌آید. من نمی‌توانم از خانه بیرون بیایم به دلیل آسیب‌دیدگی همسرم اما شما بیایید خانه من. آمد و به من گفت: می‌دانید بابت همان سکانسی که بازی کردم چقدر از من گرفته‌اند؟ این موضوع برای سه سال پیش است؛ گفتم: گرفتند؟ گفت: بله، ۲۹ میلیون تومان؛ یکی دیگر گفت: ۱۱میلیون تومان.

وی افزود: وقتی نظارت وجود ندارد به سراغ این آقای تهیه‌کننده نمی‌روند که چه هزینه‌هایی کرده و چه دستمزدهایی را داده است. آیا این فامیل‌بازی و دوست و آشنا و حتی نقش‌فروشی در این پروژه بوده است؟ یکبار باید بررسی کنند تا همه‌چیز روشن شود. باید به سراغ تهیه‌کنندگانی بروند که مثلاً به آن جوان علاقه‌مند بازیگری که پول خرج می‌کند تا جلوی دوربین برود. این نظارت را باید جدی گرفت و هرچه زودتر جلوی این معضل را بگیرند.

بازیگر “ماجراهای آقای خیرخواه” با اشاره به اینکه همه می‌خواهند بازیگر شوند، خاطرنشان کرد: شغل ما جذابیت کاذبی پیدا کرده هیچ‌کس نمی‌آید از شما بپرسد شما چطور بازیگر و کارگردان شده‌اید؟ همه می‌خواهند بازیگر بشوند و خیال می‌کنند آن پول را که بدهند یک شبه می‌توانند به جایی برسند که از پروژه‌های بعدی چند صد میلیون دستمزد بگیرند.  این جذابیت کاذبی است یک عده‌ای هم جوان و علاقه‌مندند و عشق این کار را دارند می‌آیند؛ یک پولی می‌دهند و بازی می‌کنند به هیچ‌جا هم نمی‌رسند و دلمان هم می‌سوزد که چرا چنین رویه‌ای حاکم شده است؟

وی با اشاره به کارهایی که در گذشته ساخته می‌شد خصوصاً برای تلویزیون که رفتارهای اجتماعی درست و سبک زندگی را آموزش می‌داد، افزود: نقش‌ها و سریال‌ها و فیلم‌ها گویای این نیست که دردی را از جامعه دوا کند، راهکاری برای فلان معضل و مشکل دهد؛ من اعتقاد دارم امروز نه تنها نمی‌خواهیم یاد بدهیم فقط می‌خواهیم آنتن را پرکنیم. من به عنوان یک مخاطب وقتی پای تماشای فیلمی می‌نشینم که احساس می‌کنم یک کتاب خوانده‌ام. آیا آن کتاب ارزش خواندن داشته و یا وقت مرا تلف کرده است؟ الان من هفته‌ای سه چهار تئاتر می‌روم و می‌بینم؛ با خودم می‌گویم آیا دیدنش ارزش داشت و یا در رودربایستی قرار گرفته‌ام و رفته‌ام؟ برخی اوقات مرا شگفت‌زده می‌کند و برخی مواقع هم می‌رویم پشیمان می‌شویم.

بنفشه‌خواه خاطرنشان کرد: ما هنرمندیم و به حمایت مادی و معنوی نیاز داریم؛ چرا که اگر کاری می‌کنیم به خاطر آن دغدغه‌هایی است که برای بالا بردن فرهنگ جامعه داریم. ما قدر این مردم را می‌دانیم و به این فرهنگ غنی ایرانی احترام می‌گذاریم؛ وقتی جایی می‌رویم مردم چه محبتی به ما می‌کنند. دوست داریم این محبت را مسئولین هم به ما داشته باشند. اینها که می‌بینند کسی گرفتار است پرس‌وجو کنند و ببینند چه گرفتاری دارد. الان بسیاری از هنرمندهای ما مستأجرند؛ اگر دری به تخته خورده و من خانه‌ای دارم به دلیل این است که همسرم دبیر آموزش و پرورش بوده و از طریق شرکت تعاونی مسکن آنجا آپارتمانی هم خریده‌ایم؛ مصداق بارز آن پسر خودم بیژن، مستأجر است. درخواست داریم تا ما هنرمندان زنده‌ایم به سراغ ما بیایید و از ما دلجویی کنید. به خانواده‌ها و گرفتاری‌هایشان از نظر مادی و معنوی رسیدگی کنید.

۲۴۱۲۴۱

بیانات رهبرانقلاب در جمع اعضای کنکره بزرگداشت شهدا،رزمایش دریایی ایران و چین و روسیه مقابل ائتلاف آمریکایی؛ آلودگی صوتی پایتخت و… از تیترهای مطبوعات امروز است.

تمامی حقوق این سایت برای خبرآنلاین محفوظ است.
نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است.
Copyright © ۲۰۱۸ khabaronline News Agancy, All rights reserved

ضرب‌المثل معروفی است که می‌گوید: «حرمت امامزاده را متولی‌اش نگه می‌دارد». حال، عیان و بیان این ضرب‌المثل مصداقی‌شده بر رفتارهای یک فیلمساز که بر حسب اتفاق در اینجا هم متولی کانون کارگردانان خانه سینمای ایران است.

محسن امیر یوسفی، کارگردان سینمای ایران، …. در تازه‌ترین حاشیه‌سازی و خوشمزه‌بازی‌هایش که ید طولایی در آن دارد، خواستار حضور فیلم اکران شده «آشغال‌های دوست‌داشتی» با عنوان «آشغال‌های دوست‌داشتنی اصل»! در جشنواره فیلم فجر شده‌است.

فیلم «آشغال‌های دوست‌داشتی» بعد از آنکه سال‌ها، به خاطر حواشی‌ای که پیرامونش داشت، پشت خط جشنواره و اکران مانده بود، بالاخره در سال گذشته اکران شد و با وجود سر و صدا و شلوغ بازی‌های که امیر یوسفی و دوستانش داشتند با فروش اندکی با سردر سینماها خداحافظی کرد.

امیر یوسفی تا جایی که امکان داشت در این مدت بهره‌برداری رسانه‌ای و غیررسانه‌ای‌اش را از این فیلم کرد و به قول معروف تا جایی که می‌شد رُس فیلم را کشید. ولی ظاهراً این پروسه به مذاقش خوش آمده و می‌خواهد این خوشمزه‌بازی‌اش را ادامه بدهد.

برای هر سینماگر و مخاطب سینمایی مشخص است که نمی‌شود فیلمی را که اکران شده و روی پرده را دیده در جشنواره فیلم فجر پذیرفت. حال اینکه خود امیر یوسفی بنا بر سمتش که … رئیس کانون کارگردانان خانه سینماست از همه‌کس بر این قانون واقف‌تر و آگاه‌تر است.

این فیلمساز همه جا پر کرده‌است این نسخه یک بازیگر جدید دارد و آن کسی نیست جز بهروز وثوقی. امیر یوسفی در نامه‌ای از اعضای هیات انتخاب سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر خواسته تا با نمایش «آشغال‌های دوست داشتنی اصل»، اجازه دهند بازی بهروز وثوقی، پس از ۴۱ سال بر پرده سینما دوباره دیده شود.

گفته می‌شود امیر یوسفی فیلمبرداری این سکانس‌ها را شخصاً در پاییز سال ۹۱ و پس از طی مراحل تولید در ایران، در سفری که به آمریکا داشته انجام داده است.

امیریوسفی درباره تفاوت نسخه جدید و نسخه اولیه گفته است: «این نسخه دلخواه کارگردان است که دقیقاً مطابق فیلمنامه پروانه ساخت گرفته از سازمان سینمایی در سال ۹۱ است. نسخه جدید ۵۵ دقیقه با نسخه اکران شده تفاوت دارد که این پلان‌ها، جداگانه در پاییز ۹۱ فیلمبرداری‌شده، ولی در نسخه اکران نبود. در این نسخه جدید که هفت سال آماده اکران بوده، بازیگری جدید هم حضور دارد که از نقش‌های اصلی است و در نسخه اکران شده حضور نداشت.»

درباره این صحبت‌ها و گفته‌های امیر یوسفی چند نکته وجود دارد که باید به آن‌ها پرداخت.

اولین نکته این است که وقتی رئیس کانون کارگردانان خانه سینما از قانون و حد و حدود قانونی کار کردن در حوزه سینما مطلع است، چرا این همه اصرار بر خبر پراکنی درباره مثلاً نسخه اصلی این فیلم دارد؟

آیا صرف اینکه یک بازیگر جدید در این فیلم بازی کرده یا سکانسی به آن اضافه شده، مجوزی است برای اکران دوباره یا حضور در جشنواره فجر؟

اگر این باشد که از فردا همه فیلم‌ها و صاحبانشان می‌توانند با یک تدوین مجدد و اضافه کردن چند سکانس که معمولاً  در دست و بالشان هم هست مدعی اکران نسخه جدید و حضور در جشنواره بشوند.

نکته دیگر اینکه مگر در فیلمنامه‌ای که آقای امیر یوسفی مدعی نسخه اصلی بودن آن است، مشخص شده که قرار است این نقش را کدام بازیگر بازی کند که امروز دارند با اسم و رسم بهروز وثوقی اسکی‌بازی خبری می‌کنند؟
 
نکته دیگر اینکه مگر رئیس کانون کارگردان در این حد شناخت و آگاهی از قوانین سینمای ایران و جمهوری اسلامی ندارد که نمی‌داند بهروز وثوقی مجوز حضور در فیلم‌های سینمای ایران را ندارد؟
 
نکته آخر اینکه آیا مدیران وزارت ارشاد و مسوولین سینمایی نمی‌خواهند از آقای کارگردان سوال کنند که شما با چه مجوزی و با چه اختیاراتی رفته‌اید با پول بیت‌المال (سرمایه‌گذار فیلم بنیاد سینمایی فارابی) ریخت و پاش کرده‌اید و بدون اطلاع و گرفتن مجوز از ما یک بازیگر بدون مجوز را برای بازی در فیلم انتخاب کرده‌اید؟

به نظر می‌رسد این حرکت و بازی رسانه‌ای امیر یوسفی جز ریشخند و مسخره‌کردن مخاطبان سینمایی در وهله اول و مدیران سینمایی در وهله دوم و در سر آخر خود سینما چیز دیگری نباشد.

متأسفانه باید گفت وقتی رئیس کانون کارگردان سینما خودش باب مسخره‌بازی و لیچار بار کردن را در سینما را باز می‌کند، آن وقت چه انتظاری می‌توان مثلاً از آن فلان فیلمساز جوان داشت؟!

وقتی رئیس کانون کارگردان و فیلمسازان این مملکت نگاهشان و رفتارشان با سینما تا این حد بچگانه، دم‌دستی و چیپ است، چرا انتظار دارند متولیان فرهنگ، مدیران سینمایی و مخاطبان سینما آن‌ها و فیلم‌هایشان را جدی بگیرند؟!.

آقای امیر یوسفی! بله. «حرمت امامزاده را متولی‌اش نگه می‌دارد». سینما را شما بی‌حرمت، توسری‌خور و هر کی هرکی می‌کنید و فردا فحش و ناسزایش را به فلان مدیر و فلان رسانه و فلان نهاد می‌دهید که این‌ها جلوی فیلم من را گرفته‌اند!

جالب است بداندید که محسن امیر یوسفی با ساختن تنها سه فیلم رئیس کانون کارگردان سینمای ایران شده‌است، آن هم فیلم‌هایی که بیش از آنکه فیلم‌های تأثیرگذار و جریان‌ساز باشند، به واسطه حواشی و جنجال‌هایی که ظاهراً این کارگردان سرشته خوبی در آن دارد، دیده شده‌اند.

نویسنده: ایزد مهرآفرین

۶۴۵۷

۲۶۴