دسته: اخبار علم و فناوری

در کنار همه شرکت‌های تولیدی، شرکتی به نام دانش‌بنیان با طرح‌های ملی در حالی فعالیت هستند که نسبت به سایر شرکت‌ها دست و پنجه بیشتری را جهت تامین سرمایه و نقدینگی مورد نیاز برای چرخاندن چرخ فعالیت خود نرم می‌کنند، زیرا همه معتقدند چاشنی اصلی فعالیت، رشد و پیشرفت این شرکت‌ها تامین مالی مورد نیاز  است که عدم تامین آن می‌تواند ادامه فعالیت آنها را به سمت واهی و در معرض تعطیلی بکشاند.

همه نسبت به این موضوع واقف هستند که فعالیت این شرکت‌ها بدون سرمایه مکفی چندان نتیجه‌بخش نخواهد بود و نمی‌توانند دستاوردهای خوبی را در کشور با خود به همراه داشته باشد، همچنین بارها نسبت به این موضوع تاکید شده است که کمبود سرمایه اصلی‌ترین عامل تاثیرگذار در عقب‌ماندگی این شرکت‌ها بوده است.

سرمایه کلان برای توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان

فعالیت شرکت‌های دانش‌بنیان نیاز به نقدینگی کلانی دارد که تاکنون روش‌های مختلفی برای تامین آن از جمله دریافت وام مطرح شده است، به گفته معاون علمی و فناوری رییس جمهوری، این شرکت‌ها مبلغ قابل توجهی از سرمایه مورد نیاز خود را از طریق بانک و دریافت وام تامین می‌کنند، در حالی که به هیچ عنوان شرکت‌های دانش‌بنیان با استفاده از وام به دلیل بالا بودن نرخ سود تسهیلات بانکی در مسیر رشد قرار نخواهند گرفت و در چنین فضایی تامین سرمایه از این روش برای آنها به صرفه نیست، به همین دلیل باید اقدامی صورت گیرد تا تأمین مالی این شرکت‌ها از طریق بازار سرمایه میسر شود.

در این زمینه بارها و بارها از سوی مسئولان حاضر در کشور تاکید بر ورود شرکت‌های دانش بنیان به بورس و تامین مالی این شرکت‌ها از طریق این بازار صورت گرفته است که در این زمینه سورنا ستاری ، معاون علمی و فناوری رییس جمهوری اعلام کرده است شرکت‌ها، آینده خود را در بورس می‌بینند، شرکت‌های دانش بنیان اکنون به حدی بزرگ شده‌اند که بهترین بازار برای جذب سرمایه آنها بازار سرمایه است و تاکنون جلسات زیادی جهت ترغیب شرکت‌ها برای ورود آنها به بورس برگزار شده است.

در کنار این مسایل برخی از مسوولان که به دنبال رشد و رونق شرکت‌های دانش‌بنیان در بورس هستند، معتقدند این شرکت‌ها برای تامین نقدینگی و اخذ تسهیلات از سوی بانک‌ها در کنار نرخ بالای سود بانکی با مشکلاتی مانند ضمانت‌ همراه خواهند بود که با ورود سهام خود به بورس و تامین نقدینگی از طریق این بازار می‌توانند راه میان‌بری را برای تامین مالی با سرعت بیشتر و دردسرهای کمتری تجربه کنند.

مشکلی به نام تغییر شخصیت حقوقی به سهامی خاص و عام

تا سال گذشته شرکت‌های دانش‌بنیان طبق قانون، امکان اجازه تغییر شخصیت حقوقی به سهامی خاص و عام را نداشتند که این موضوع به عنوان مانعی بر سر راه این شرکت‌ها برای تامین مالی از طریق بورس قرار گرفته بود.

این مشکل از طریق شورای گفت و گوی اتاق بازرگانی ایران و معاون حقوقی رییس جمهوری پیگیری و سرانجام در ماه مهر سال گذشته امکان ورود شرکت‌های دانش‌بنیان و کسب و کارهای مجازی به بورس تصویب و تسهیلات بهتری برای ورود شرکت‌ها به این بازار فراهم شد و با توجه به مصوبه هیات وزیران که توسط معاون اول رییس جمهوری امضا و ابلاغ شد، شرکت‌های دانش بنیان از سه ماه فرصت برای تبدیل نوع ثبت خود به سهامی برخوردار شدند.

حضور ۳۳ شرکت دانش‌بنیان به ارزش ۱۸۰ هزار میلیارد تومان در بورس

در این زمینه سورنا ستاری، معاون علمی و فناوری رییس جمهوری در حضور خبرنگاران اعلام کرد که تاکنون ۳۳ شرکت دانش‌ بنیان به ارزش ۱۸۰ هزار میلیارد تومان در تابلوی بورس حضور دارند که بزرگترین آنها تا به امروز شرکت آپ و خدمات انفورماتیک بوده است.

به گفته وی، ۲ شرکت دیگر نیز تا چند روز آینده وارد تابلوی بورس می‌شوند که در مجموع تعداد شرکت‌های دانش‌بنیان حاضر در تابلوی بورس به عدد ۳۵ خواهد رسید و در کنار آن حدود ۱۶ شرکت دیگر تأییدیه اولیه برای ورود به بورس و فرابورس را دریافت کرده‌اند.

پذیره‌نویسی ۱۳ صندوق جسورانه برای ورود به بورس

ستاری توسعه صندوق‌های جسورانه را از دیگر اقدامات مهم انجام شده در سال های گذشته دانست و افزود: اکنون ۹ صندوق جسورانه در بورس وجود دارد و برای پذیره‌نویسی ۱۳ صندوق دیگر موافقت صورت گرفته است.

معاون علمی و فناوری رییس جمهوری با بیان اینکه توسعه صندوق جسورانه از بستر بورس، جزو اقدامات مهمی بوده که بسیار پیگیر آن بوده‌ایم، گفت: خوشبختانه همکاری خوبی در این زمینه با سازمان بورس و فرابورس انجام شده و بشدت از توسعه صندوق جسورانه حمایت خواهیم کرد.

وی با بیان اینکه همکاری که در این سال‌ها با سازمان بورس صورت گرفته باعث توسعه شرکت‌های دانش بنیان شده است، گفت: بزودی در ایران بزرگترین شرکت‌ها، شرکت‌های دانش‌بنیان خواهند شد که بر روی تابلوی بورس این اتفاق برای آنها رخ خواهد داد و فرهنگ جدید را با خود به ارمغان خواهند آورد.

اقدامات مثبت دولت برای شرکت‌های دانش‌بنیان

همچنین در این زمینه «سورنا ستاری»، معاون علمی و فناوری رییس جمهوری امروز (چهارشنبه) در گفت و گو با خبرنگار ایرنا به حمایت های دولت از شرکت‌های دانش بنیان تاکید کرد و افزود: زمانی که شرکت‌ها بزرگ و با رشد همراه می‌شوند بهترین بازار برای تامین مالی آنها بازار بورس خواهد بود، اما با توجه به اینکه بیشتر سرمایه آنها مربوط به دارایی نامشهود است بنابراین با مشکل بزرگی به نام قیمت‌گذاری همراه هستند.

وی اظهار داشت: این موضوع نیارمند فرهنگ جدیدی است که تاکنون تفاهم‌هایی زیادی برای پیاده‌سازی آنها صورت گرفته است و امید است هر چه زودتر تعداد شرکت‌های دانش‌بنیان حاضر در بورس افزایش و راه توسعه را در پیش بگیرند.

ستاری با تاکید بر اینکه دولت نقش خود را برای توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان و ورود آنها به بورس به خوبی ایفا کرده است، گفت: حوزه اقتصاد دانش‌بنیان از فرهنگی جداگانه نسبت به باقی شرکت‌ها برخوردار است که باید اقداماتی در راستای توسعه آنها انجام شود.

به گزارش روزنامه دیلی میل، زهره، ناهید یا ونوس (Venus) به ترتیب نزدیکی به خورشید، دومین سیاره زمین‌سان منظومه شمسی است که در مداری میان مدارهای زمین و عطارد قرار گرفته‌ است.

سیاره زهره از نظر مداری، نزدیک‌ترین فاصله به زمین را دارد. زهره بعد از ماه، درخشان‌ترین جرم آسمانی طبیعی است که به هنگام شب در آسمان زمین دیده می‌شود.

دمای سطح مریخ بیش از ۸۵۰ درجه فارنهایت و فشار هوا در این سیاره ۹۲ برابر بیشتر از فشار هوا در سطح زمین است.

اکنون ناسا از طراحی کاوشگر جدیدی رونمایی کرده است که برای کاوش در سطح این سیاره مورد استفاده قرار می گیرد. طراحی این کاوشگر که «ونوس فیلرز» (Venus Feelers) نام دارد، توسط یک معمار و طراح مصری به نام «یوسف غالی» تهیه شده است.

غالی طراحی خود را برای بخشی از مسابقه ناسا با عنوان «کاوش در جهنم» ( Exploring Hell) ارسال کرد که یک فراخوان باز برای ارائه طراحی های جدید و آزمایشی کاوشگری بود که بتواند در شرایط جهنمی سطح سیاره ناهید دوام بیاورد.

طراحی غالی، بر ساختار یک دیده بان سه چرخه تمرکز دارد که به قسمت جلوی این کاوشگر متصل است. این دیده بان به شناسایی سنگ های بزرگ یا سوراخ های عمیق کمک می کند تا کاوشگر در اراضی صخره ای یا ناهموار گیر نکند.

غالی برای ارائه این طراحی برنده جایزه ۱۵ هزار دلاری خواهد شد و مهندسان ناسا با بررسی این طراحی به دنبال روش هایی برای ادغام آن در طراحی های آتی خود برای کاوش در ونوس خواهند بود.

به گزارش پایگاه خبری ساینس، در این تحقیقات از دو شیوه متفاوت برای تخمین میزان ذرات پلاستیک حاصل از فرسایل لاستیک و لنت ترمز استفاده شده و سپس با بهره‌گیری از مدل‌های گردش جوی، نحوه انتشار این ذرات توسط باد در سراسر زمین مشخص شده است.
بر اساس این تحقیقات میکروپلاستیک حاصل از فرسایش لاستیک و لنت ترمز خودروها که توسط باد منتقل می‌شود، بیش از رودخانه‌ها، موجب آلودگی اقیانوس‌ها می‌شود.
در این تحقیقات میزان ذرات کوچک‌تر ۰.۰۱ میلیمتر که هر سال به درون آب‌های زمین ریخته می‌شود، حدود ۵۵۰ هزار تن تخمین زده شده است که نیمی از آنها وارد اقیانوس‌ها می‌شود. بیش از ۸۰ هزار تن از این ذرات در مناطق دوردست پوشیده از یخ و برف سردرمی‌آورد و با جذب گرمای نور خورشید موجب تشدید ذوب شدن یخ‌ها می‌شود.
پیش از این مشخص شده بود که باد می‌تواند موجب انتقال میکروپلاستیک در سراسر جهان شود؛ اما این اولین بار است که میزان پلاستیک منتقل شده توسط باد مورد ارزیابی و محاسبه قرار می‌گیرد.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Nature Communications‌ منتشر شده است.

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، قرار بود اولین مدارگرد امارات متحده عربی به سمت مریخ که «امید» (هوپ) نام دارد، ابتدا سه‌شنبه ۱۴ ژوئیه (۲۴ تیر) از مرکز فضایی تانگاشیما ژاپن پرتاب شود که به دلیل شرایط نامساعد جوی این پرتاب به روز پنجشنبه ۱۶ ژوئیه (۲۶ تیر) موکول شد. اما انجام این ماموریت در روز پنجشنبه نیز دوباره به دلیل نامساعد بودن شرایط جوی در مرکز پرتاب فضایی تانگاشیمای ژاپن به تاخیر افتاد.

سازمان فضایی امارات و مرکز فضایی محمد بن رشید اعلام کرده اند که به دلیل ادامه رعد و برق، وجود ابر و شرایط جوی ناپایدار در روزهای آینده در جزیره تانگاشیما (محل پرتاب مدارگرد امید) این پرتاب هم اکنون بین ۲۰ و ۲۲ ژوئیه (۳۰ تیر و اول مرداد) سال ۲۰۲۰ بسته به شرایط آب و هوا انجام می شود. زمان دقیق پرتاب در موعد مقرر تأیید خواهد شد.

طی چند روز گذشته، جزیره تانگاشیما محل بارش باران شدید و وزش باد شدید بوده است – شرایطی که می تواند در پرتاب این مدارگرد تداخل ایجاد کند و به طور بالقوه به موشک و فضاپیما آسیب برساند.

گروه ماموریت مریخ امارات، به طور مدام در تلاش است تا نزدیک ترین فرصت را برای پرتاب این مدارگرد پیدا کند؛ چراکه فرصت پرتاب این مدارگرد در روز سوم اوت (۱۳ مرداد) به پایان می رسد. در صورتی که این فرصت از دست برود، مدارگرد امید را تا سال ۲۰۲۲ که زمین و مریخ بار دیگر در کمترین فاصله از یکدیگر قرار خواهند گرفت، نمی توان به سمت مریخ پرتاب کرد.

مدارگرد «امید» (هوپ) در ۶ سال گذشته به عنوان روشی برای انگیزه بخشی علوم و فناوری در امارات متحده عربی طراحی شده است. در صورت موفقیت پرتاب این مدارگرد در ماه ژوئیه سال جاری میلادی، امید (هوپ) اوایل سال ۲۰۲۱ به مریخ خواهد رسید، سپس از سه ابزار علمی خود برای مطالعه جو، آب و هوا و اقلیم سیاره سرخ از بالا استفاده می‌ کند. اعضای تیم ماموریت می‌گویند، مشاهدات این کاوشگر می ‌تواند به محققان در درک انتقال طولانی مدت مریخ را از یک دنیای نسبتا گرم و مرطوب به یک سیاره سرد و بیابانی که امروز می ‌شناسیم، کمک کند. این انتقال با از بین رفتن جو ضخیم مریخ توسط بادهای خورشیدی اتفاق افتاده است.

مدارگرد «امید» (هوپ) توسط مرکز فضایی «محمد بن راشد» در امارات و با همکاری دانشگاه «کلرادو بولدر»، دانشگاه ایالتی «آریزونا» و دانشگاه «کالیفرنیا برکلی» آمریکا ساخته شده است. «هوپ» اولین ماموریت علمی میان سیاره ای است که توسط یک کشور اسلامی عرب انجام می‌شود.

علاوه بر مدارگرد «امید»، قرار است در این ماه میلادی دو فضاپیمای جدید نیز از سازمان فضایی آمریکا (ناسا) و چین برای سفر به مریخ به فضا پرتاب شوند.

دلیل انتخاب ماه ژوئیه برای انجام ماموریت ها به مریخ این است که در فاصله زمانی میان اواسط ماه ژوئیه و اواسط ماه اوت، زمین و مریخ در وضعیت مناسبی نسبت یکدیگر قرار می گیرند که باعث می شود کمترین مسافت برای سفر میان این دو سیاره ایجاد شود.

اگر این ماموریت ها طبق برنامه پیش روند، اولین فضاپیمایی که هفته جاری به سمت مریخ پرتاب می شود، اوایل سال آینده میلادی به این سیاره سرخ خواهد رسید. این فضاپیماها به تعدادی دیگر از مدارگردها، کاوشگرها و لندرهایی (سطح نشینانی) که از قبل این سیاره سرخ را بررسی می کنند، خواهند پیوست. همچنین هر کدام از این فضاپیماها وظیفه دارند به سوالاتی که هیچ فضاپیمای دیگری پیش از این جواب نداده است، پاسخ دهند.

«آلیس گورمن»، باستان شناس فضایی در دانشگاه «فلیندرز» در آمریکا، گفت: ورود چین و امارات متحده عربی به اکتشاف مریخی، زمینه ای است که تاکنون تحت تسلط آمریکا و روسیه بوده است و برای ماموریت های آتی به این سیاره سرخ سودمند خواهد بود. این کشورها علاوه بر بررسی علم جدید، همچنین سرگرم آزمایش انواع مختلفی از فناوری ها هستند.

پس از پرتاب مدار گرد «امید» به مریخ، چین در ماموریت جدید خود به مریخ اولین مجموعه از یک مدارگرد، لندر (فرودگر) و کاوشگر را به این سیاره سرخ ارسال خواهد کرد. این ماموریت که «تیان ون-۱» نام دارد دومین تلاش چین برای ارسال یک فضاپیما به مریخ است. قرار است این ماموریت در تاریخ ۲۳ ژوئیه (دوم مرداد) انجام شود.

مدارگرد «Yinghuo-۱»، در اولین ماموریت چین به مریخ، در سال ۲۰۱۲ سوار بر فضاپیمایی که سازمان فضایی روسیه آن را ساخته بود، سقوط کرد و از بین رفت اما اکنون چین در دومین ماموریت به این سیاره سرخ از فناوری های خود که در برنامه فضایی این کشور با موفقیت استفاده شده اند، استفاده می کند.

چین در این ماموریت از چتر نجات های تولیدشده برای برنامه خدمه دار پرواز فضایی Shenzhou و سیستم های پیش رانش و هدایت خودکار و طراحی های استفاده شده در فرودگرهای «چانگ-۳» و «چانگ-۴» بر کره ماه، استفاده می کند.

مقامات چینی در مورد این ماموریت محتاطانه و محرمانه عمل کرده ‌اند و هنوز به طور رسمی و عمومی مکان فرود نهایی آن را روی مریخ اعلام نکرده ‌اند، اما ابزارهای علمی «تیان ون-۱» حاکی از یک عملیات اکتشاف گسترده در محیط مریخ است.

مدارگرد تیان ون-۱ دارای ۶ ابزار است که شامل دوربین با وضوح بالا، مغناطیس سنج و طیف سنج مواد معدنی است که به اعضای تیم ماموریت این امکان را می ‌دهد ترکیب سنگ‌ های سطح مریخ را شناسایی کنند.
مریخ نورد تیان ون-۱ نیز دارای ۶ ابزار از جمله ایستگاه هواشناسی، یک ردیاب میدان مغناطیسی و یک رادار قابل نفوذ به زیر سطح مریخ است که می‌ تواند یخ-آب ‌های زیرسطحی را تا عمق حدود ۱۰۰ متر شناسایی کند.

اگر ماموریت تیان ون-۱ موفق باشد، چین پس از اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده ، سومین کشوری خواهد بود  که یک فضاپیما در مریخ می ‌نشاند و این فرود حماسی می‌تواند راه را برای کارهای بزرگتر در آینده نزدیک هموار کند؛ از جمله اینکه مقامات فضایی چین از تمایل خود برای اجرای یک ماموریت بازگرداندن نمونه ‌های مریخی صحبت کرده‌اند که احتمالا در اوایل سال ۲۰۳۰ پرتاب شود.

و بالاخره پرتاب مریخ نورد «پشتکار» ناسا، آخرین ماموریتی است که در این ماه میلادی (ژوئیه) به این سیاره سرخ انجام می شود؛ ناسا در ماموریت «مارس ۲۰۲۰» خود قصد دارد کاوشگر جدید خود را به نام «پشتکار» (Perseverance) در مریخ قرار دهد.

در صورتی که این کاوشگر با موفقیت بر مریخ فرود آید، این دهمین تلاش موفق آمریکا برای قرار دادن یک ربات بر سطح این سیاره سرخ از سال ۱۹۷۵ خواهد بود؛ همچنین پشتکار به کاوشگرهای دیگری به نام «کنجکاوی» و «این‌سایت» (InSight‎) که اکنون در مریخ هستند، ملحق می شود.

«آبیگایل آلوود» زمین شناس استرالیایی در آزمایشگاه «پیش رانش جت» ناسا که مسئول PIXL – یکی از هفت ابزار مستقر در کاوشگر پشتکار- است، گفت: پشتکار، اولین کاوشگری است که ماموریت آن کشف شواهدی از حیات باستانی در مریخ است. ماموریت های قبلی همه به دنبال کشف شواهدی از آب و قابلیت سکونت در مریخ بوده اند.

انجام این ماموریت در حال حاضر به ۳۰ ژوئیه (نهم مرداد) موکول شده است.

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، در این پیاده روی فضایی «باب بهنکن» و «کریس کاسیدی» در جریان دویست و سی‌امین پیاده روی فضایی در این ایستگاه در حال چرخش، شش ساعت را در فضا سپری کردند. این فضانوردان شش باتری نیکل هیدروژن را با سه باتری جدید لیتیوم-یونی تعویض کردند؛ با تعویض این باتری ها پروژه دو ساله ناسا برای به روزرسانی سیستم برق این ایستگاه فضایی رو به اتمام است.

فضانوردان در جریان ۱۱ پیاده روی فضایی ۴۸ پیل انرژی را برداشتند و ۲۳ باتری جدیدتر ۴۰۰ پوندی را نصب کردند. هنوز یک باتری جدید باقی مانده که باید نصب شود. پیاده‌روی فضایی روز پنجشنبه، سومین پیاده‌روی فضایی از مجموعه چهار پیاده‌روی فضایی است که برای جایگزینی باتری‌های قدیمی نیکل هیدروژنی با باتری‌های جدید لیتیوم یونی انجام ‌شد. قرار است پیاده روی فضایی بعدی در روز ۲۱ ژوئیه (۳۱ تیر) انجام شود.

بهنکن و هارلی در تاریخ ۳۱ ماه مه (۱۱ خرداد) در بخشی از بازگشت تاریخی پروازهای فضایی سرنشین دار از خاک آمریکا وارد ایستگاه فضایی شدند. این مأموریت همچنین اولین ماموریت خدمه دار شرکت فضایی اسپیس ایکس به فضا محسوب می شود.

ناسا  این سفر تاریخی به فضا را که ابتدا قرار بود پنج روزه باشد، به دلیل ضرورت تعویض باتری های ایستگاه بین المللی فضایی، تا چند ماه تمدید کرد.

به گزارش پایگاه اینترنتی اطلس نیوز، پلاستیک‌های سنتی رسانای الکتریسیته نیستند و از آنها اغلب به عنوان عایق در سیم کشی و کارهای برقی استفاده می شود.

محققان از مدت ها امیدوار بودند که با افزودن موادی به پلاستیک به آن خاصیت رسانایی دهند. اکنون گروهی از محققان در این زمینه به پیشرفت های قابل توجهی دست یافته اند و پلاستیک رسانایی تولید کرده اند که علاوه بر داشتن خاصیت رسانایی الکتریکی از شفافیت زیادی نیز برخوردار است.

این ماده جدید توسط مهندسان برق و علوم کامپیوتر دانشگاه «میشیگان» آمریکا و بر اساس تحقیقات اولیه آنها در این زمینه ساخته شده است.

محققان پیش از این نشان داده بودند که با افزودن لایه بسیار نازکی از سیلور به یک صفحه پلاستیکی می توان آن را رسانا کرد؛ اما این روش علاوه بر هزینه بالایی که داشت، انتقال نور را تا حدود ۱۰ درصد نیز کاهش می دهد.

یک روش برای تقویت انتقال نور پلاستیک، بکار بردن روکش های ضدپلاستیک است اما این روکش ها معمولا خاصیت رسانایی ندارند. اکنون محققان معتقدند که با ترکیب دقیق فلزات و مواد چند لایه می توان این نقص را برطرف کرد.

پلاستیک رسانای شفافی که محققان دانشگاه میشیگان ابداع کرده اند، از لایه بسیار نازکی از  نقره و پلاستیک تشکیل شده است که همچنین دارای مقادیر کمی مس است؛ ضخامت این لایه تنها ۶.۵ نانومتر است. این لایه رسانا بین دو ماده «دی الکتریک» یکی از جنس اکسید آلومینیوم و دیگری از جنس اکسید روی ساخته شده است.

این ویژگی عبور نور از این ماده را با چنان اثربخشی تقویت می کند که انتقال نور از این پلاستیک رسانا بیشتر از خود پلاستیک خواهد بود؛ به طوری که این پلاستیک رسانا ۸۸.۴ درصد و پلاستیک  ۸۸.۱ نور را منتقل می کند.

«جای گو» استاد مهندسی برق و علوم کامپیوتر که ریاست این تحقیق را بر عهده داشت می گوید، ما روشی برای ساخت پوشش هایی با شفافیت بالا، قابلیت رسانایی، انعطاف پذیری عالی، ساخت آسان و سازگاری عالی با سطوح مختلف ابداع کرده ایم.

محققان می گویند از این ماده می توان به عنوان رساناهای شفاف در سلول های خورشیدی که جانشین پنجره می شوند، نمایشگرهای بزرگ تعاملی و شیشه جلوی خودرو با قابلیت ذوب کردن یخ  استفاده کرد.

این مطالعه در نشریه Nature Communications منتشر شده است.

به گزارش پایگاه اینترنتی دیلی ژورنال، رصد خوب دنباله دارها با چشم غیر مسلح پدیده بسیار نادری است که شاید تنها چند بار در طول عمر هر کسی اتفاق افتاده باشد. آخرین باری که یک دنباله دار با چشم غیر مسلح در آمریکا قابل رویت بود به سال ۱۹۷۷ میلادی باز می گردد.

اما در روزهای اخیر دنباله دار (C/۲۰۲۰ F۳ (NEOWISE از سفر خود در مقابل خورشید بازگشته است و روشن تر از قبل در آسمان قابل رویت است.

انتظار می رود که این دنباله دار در سراسر ماه ژوئیه با چشم غیر مسلح برای ساکنان نیم کره شمالی زمین قابل رویت باشد؛  این اولین ستاره دنباله داری است که در سال میلادی ۲۰۲۰ با چشم غیر مسلح قابل رویت می شود.

این ستاره دنباله دار برای اولین بار در روز ۲۷ مارس از فاصله حدود ۳۲۶ مایلی بالای سطح زمین زمانی که در حال گذر در مقابل خورشید بود،  توسط  NEOWISE کشف شد. این تلسکوپ فضایی در سال ۲۰۰۹ توسط ناسا به فضا پرتاب شد.

در آن زمان ستاره شناسان تصور می کردند که این دنباله دار نیز سرنوشتی مشابه ستاره های دنباله دار دیگر مانند ATLAS و SWAN پیدا خواهد و در سفر گذر خود از مقابل خورشید گرم شده و از هم پاشیده می شود.

اما طبق اعلام سازمان فضایی آمریکا (ناسا)  به نظر می رسد که NEOWISE از گذر نزدیک خود از مقابل خورشید در اواخر هفته گذشته جان سالم بدر برده است و انتظار می رود که هفته جاری به نقطه ای در مدار خود برسد که کم ترین فاصله را با زمین خواهد داشت.

ناسا اعلام کرد : این ستاره دنباله یکی از معدود ستاره های دنباله دار قرن بیست و یکم بوده که با چشم غیر مسلح رصد شده است.

به گفته ادی ایرایزری کارشناس منظومه شمسی ناسا، دنباله دار NEOWISE اکنون در آسمان سحرگاهی قابل رویت است اما این دنباله دار در حوالی یازدهم ژوئیه در بالاترین حد خود در آسمان سحرگاهی قرار می گیرد. پیدا کردن این دنباله دار ممکن است کمی دشوار باشد زیرا این دنباله دار در آسمان روشن در افق شمال شرق طلوع خواهد کرد.

یک عکاس نجوم که از این دنباله دار در انتاریو واقع در کانادا عکس گرفته است، گفت: این دنباله دار حدود ساعت ۳:۱۵ دقیقه بامداد به وقت محلی کانادا در آسمان سحرگاهی طلوع می کند و حوالی ساعت ۴ و ۴:۳۰ بامداد به وقت محلی بیشترین وضوح را خواهد داشت.

به گزارش پایگاه خبری سی‌نت، لابراتوار مخفی شرکت گوگل در جریان پروژه موسوم Project Loon این بالن‌ها را به امید برقرار کردن ارتباط بین جوامع مختلف ساکن در بخش‌های وسیعی از جهان، که در حال حاضر به اینترنت دسترسی ندارند، طراحی و تولید کرده است.
این بالن‌ها که توان موردنیاز خود را از نور خورشید دریافت می‌کنند، مجهز به ابزارهای ارتباطی پیشرفته هستند و پس از قرار گرفتن در استراتوسفر زمین، با استفاده از الگوریتم‌های یادگیری ماشین، شبکه‌های منسجمی را برای ایجاد دسترسی به اینترنت تشکیل می‌دهند.
این بالن‌ها در نیوزلند و برزیل مورد آزمایش قرار گرفته‌اند و در عملیات امدادرسانی پس از وقوع یک زلزله در پرو و همچنین پس از وقوع طوفان در پورتوریکو مورد استفاده قرار گرفتند. اکنون شرکت آلفابت همکاری جدیدی را با شرکت مخابراتی کنیا موسوم به Telkom آغاز کرده است که هدف از آن ایجاد دسترسی عمومی به اینترنت در این کشور است.
این خدمات نه تنها اولین پروژه تجاری بالن‌های آلفابت محسوب می‌شود، بلکه اولین بار است که یک فناوری با چنین ویژگی‌هایی در آفریقا مورد استفاده قرار می‌گیرد.

منطقه مورد توافق برای خدمت‌رسانی با استفاده از این بالن‌ها حدود ۵۰ هزار کیلومتر مربع وسعت دارد که شامل مناطق مرکزی و غربی کنیا می‌شود و تاکنون بیش از ۳۵ هزار کاربر منحصر به فرد به این شبکه متصل شده‌اند.
آزمایش‌های اخیر نشان می‌دهد سرعت بارگذاری اطلاعات در این شبکه به ۴.۷۴ مگابیت در ثانیه و سرعت دریافت اطلاعات به ۱۸.۹ مگابیت در ثانیه می‌رسد. متخصصان انتظار دارند با افزایش تعداد بالن‌های مورد استفاده، قابلیت اطمینان به شبکه نیز افزایش یابد.

کاوشگر «کنجکاوی» سفر تابستانه خود را آغاز کرد

به گزارش پایگاه اینترنتی نیواطلس، مریخ نورد کنجکاوی از سال ۲۰۱۲ در سیاره مریخ بوده است و دو سال بعد تنها به مقصد اولیه کوه «شارپ» در ۱۵۴ کیلومتری دهانه «گیل» رسید. از اوایل سال ۲۰۱۹، این کاوشگر بدون سرنشین سرگرم تحقیق و تفحص در منطقه ای به نام «واحد زایش خاک رس» (clay-bearing unit) بوده و تا ماه مه نمونه های حفاری شده را آنالیز کرده است. این آنالیز نشان داد که این نمونه ها حاوی بیشترین میزان ماده معدنی رس هستند که تا آن زمان در این سیاره سرخ یافت شده بود.

کاوشگر کنجکاوی بعدها با کشف مقادیر زیادی گاز متان در مریخ موجب حیرت محققان شد؛ این کاوشگر همچنین با آشکار ساختن تغییرات فصلی عظیم در سطح اکسیژن این سیاره سرخ، محققان را گیج و مبهوت کرد.

اما در اواخر ماه مه سال جاری میلادی محققان کاوشگر کنجکاوی را عازم ماموریتی در انتهای شمالی منطقه ای به نام گرینهی پدیمنت (Greenheugh Pediment) کردند که شیب بسیار تندی دارد تا نگاهی به این سرزمین بیاندازد.

کنجکاوی در حوالی قله این منطقه، گره هایی را کشف کرد که نشان می دهند در این دهانه مدت طولانی پس از، محو دریاچه ها آب وجود داشته است.

اکنون دانشمندان امیدوارند که کاوش کنجکاوی در این منطقه جدید سرنخ هایی در مورد نحوه تغییر اوضاع اقلیمی هوا در حدود ۳ میلیارد سال پیش ارائه دهد.

محققان این ماموریت انتظار دارند که حداکثر سرعت کاوشگر کنجکاوی در مکان هایی میان ۲۵ تا ۱۰۰ متر در ساعت کاهش یابد و در قسمتی از این سفر کنجکاوی خود تصمیماتی در زمینه حرکتش بگیرد.

«مت گلیندر» راننده اصلی مریخ نورد کنجکاوی که مانند سایر اعضای گروه ماموریت کنجکاوی به دلیل شیوع همه گیری کووید-۱۹ در خانه کار می کند، گفت: کنجکاوی نمی تواند کاملا بدون دخالت انسان حرکت کند اما این توانایی را دارد که در طول مسیر به منظور پیشگیری از برخورد با سنگ های بزرگ یا زمین های پرخطر تصمیمات ساده ای بگیرد.

امید می رود که کاوشگر کنجکاوی تا اوایل پاییز به مقصد جدید خود برسد هر چند که ممکن است در طول این مسیر به دلیل کشف زمینه های جالب برای حفاری متوقف شود.

به گزارش پایگاه اینترنتی فیزورگ، این ساختار که توسط محققان دانشگاه «تسوکوبا» در ژاپن ابداع شده است، برای جایگزینی الماس های مصنوعی فعلی برای برش در کارخانه ها مورد استفاده قرار می گیرد.

این محققان برای ساخت این ساختار که آن را «پنتادایموند» نامیده اند، از محاسبات رایانه‌ ای برای تبدیل الماس به مواد سخت‌ تر از آن چیزی که به طور طبیعی وجود دارد، استفاده کردند. سختی پنتادایمند نزدیک به ۱۷۰۰ گیگاپاسکال است در حالی که میزان سختی یک الماس معمولی ۱۲۰۰ گیگاپاسکال است.

پروفسور «مینا مارویاما» یکی از محققان این مطالعه توضیح داد: نه تنها پنتادایموند سخت‌تر از الماس معمولی است، بلکه چگالی آن بسیار کمتر و برابر با گرافیت است.

پنتا دایموند علاوه بر کاربردش در برش صنعتی و حفاری، ممکن است به جای سلول سندان الماس که اخیرا از آنها در تحقیقات علمی برای بازآفرینی فشار شدید در داخل سیارات استفاده می‌شود نیز کاربرد داشته باشد.

الماس ها کلا از اتم های کربن که به طور منظم در یک شبکه متراکم قرار دارند، ساخته می شوند؛ الماس ها به دلیل سختی بی همتای خود در بین مواد شناخته شده، معروف هستند.

با این وجود کربن می تواند تنظیمات پایدار دیگری، به نام آلوتروپ ها را نیز تشکیل دهد. الماس یکی از آلوتروپ‌های کربن است که در فشارهای بالا پایدار است. آلوتروپ دیگر کربن گرافیت نام دارد. الماس در حالت پایدار دارای ساختار مکعبی است.