ماجرای عکس یادگاری سردار سلیمانی با دختری که حجاب مناسبی نداشت
به گزارش خبرآنلاین، متن این طرح گرافیکی که حوزه هنری انقلاب اسلامی منتشر کرده، بدین شرح است: می خواستند عکس یادگاری بگیرند. از ماشین پیاده شد. یک گروه دیگر برای دومین بار از ماشین پیادهاش کردند برای عکس گرفتن. دفعه سوم، یک خانم خواست عکس بگیرد؛ با حجاب نامناسب. پیاده شد و با او هم عکس گرفت. گفت: باور نمی کردم با من عکس بگیرید. از امروز سعی می کنم حجابم را درست کنم.
ماجرای عکس یادگاری سردار سلیمانی با دختری که حجاب مناسبی نداشت
به گزارش خبرآنلاین به نقل از پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری، متن پیام حضرت آیت الله العظمی خامنهای به این شرح است؛
مرقومه جنابعالی در خصوص تحولات اخیر در عرصه فلسطین عزیز را با دقت ملاحظه کردم. از اینکه حرکت مقاومت فلسطین با مجاهدت و ایستادگی خود در برابر توطئههای آمریکا و رژیم صهیونیستی موجبات ضعف و ناکامی آنها را فراهم آورده و در مقابل، عزت و سربلندی امت اسلامی را باعث گردیده است خداوند متعال را شکر می گزارم و از شما مجاهدان شجاع تشکر و قدردانی میکنم.
دشمن زبون که در عرصه میدانی شکستهای غیر قابل جبرانی متحمل شده است راهبرد توسعه طلبی خود و تضییع حقوق مسلم فلسطینیها را ابتدا با فشار اقتصادی و محاصره غزه مظلوم و آنگاه با نیرنگ مذاکره و طرح صلح و سازش دنبال مینماید و لکن جریان مقاومت و ملت شجاع فلسطین با منطق عقل و تجربه تهدید و تطمیع آنها را بر نتافته و همچون گذشته با ایستادگی مثال زدنی خود مسیر عزت و شرف را رقم زده و از این پس هم در همین صراط مستقیم حرکت خواهد کرد. ان شاء الله قطعاً حفظ هوشیاری، وحدت و یکپارچگی مردم و جریانهای فلسطینی در خنثی سازی نقشههای شوم دشمن مؤثر بوده و جلب نصرت الهی را به همراه خواهد داشت.
جمهوری اسلامی همچون گذشته به حکم وظیفه دینی و انسانی و مبتنی بر اصول ارزشی انقلاب اسلامی از هیچ کوششی برای حمایت از مردم مظلوم فلسطین و استیفای حقوق آنان و هم چنین دفع شر رژیم جعلی و غاصب صهیونیستی دریغ نخواهد کرد. امیدوارم پروردگار متعال بر عزت و قدرت شما بیافزاید.
پیام مهم رهبر انقلاب به اسماعیل هنیه در حمایت از مقاومت فلسطین
هشدار صریح سردار پاکپور به معاندان و گروهکهای تروریستی در مرزهای ایران
سردار احمدعلی گودرزی، فرمانده مرزبانی نیروی انتظامی در حاشیه سفر به استان سیستان و بلوچستان با سردار محمد پاکپور فرمانده نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دیدار و گفتوگو کرد.
سردار گودرزی در این دیدار با تأکید بر اینکه مرزهای جنوب شرق کشور نیازمند تجهیز و تقویت است، گفت: تعامل بین سپاه و مرزبانی در این منطقه، موجب امنیت پایدار مرزها میشود که ضروری است این تعامل بیش از پیش ارتقا یابد.
فرمانده مرزبانی ناجا تأکید کرد: مرزبانان استان سیستان و بلوچستان در امر مبارزه با قاچاق مواد مخدر، اشرار مسلح و گروهکهای تروریستی اهتمام ویژه دارند و با هرگونه ناامنی در مرزهای جنوب شرق کشور برخورد خواهند کرد.
عملکرد مطلوب مرزبانان در منطقه جنوبشرق کشور
سردار محمد پاکپور فرمانده نیروی زمینی سپاه پاسداران نیز در این دیدار، امنیت مرزهای جنوب شرق کشور را مطلوب ارزیابی کرد و گفت: مرزبانان اولین سنگر دفاعی نظام در مرزها هستند و بحمدالله مرزبانان در ایفای وظایف دفاعی خود عملکرد قابل قبولی را ارائه کردند.
فرمانده نیروی زمینی سپاه پاسداران با تأکید بر لزوم تقویت مرزها افزود: تعامل سازنده بین سپاه پاسداران و مرزبانی در مناطق مرزی، امنیت و احساس امنیت را برای عموم مردم و مرزنشینان دوچندان میکند و از طرفی لرزه بر اندام معاندان و گروهکهای تروریستی در نواحی پیرامونی مرزها میاندازد.
هشدار صریح سردار پاکپور به معاندان و گروهکهای تروریستی در مرزهای ایران
به گزارش خبرآنلاین، سید مصطفی میرسلیم، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی، در حساب توییتری خود نوشت: «منتخبان مسئله دار باید به جای تکثیر مشکل و عادی وانمود کردن تخلفها، داوطلبانه کناره گیری کنند و مانع هزینه آفرینی برای مجلس و نظام جمهوری اسلامی شوند.».
غلامعلی جعفرزاده ایمنآبادی نماینده سابق مجلس شورای اسلامی، درخصوص انتخابات ریاست جمهوری سال آینده و حضور اصلاحطلبان با توجه به تاکیدی که بر عدم حضور با کاندیدای اجارهای دارند، گفت: من قبول ندارم که اصلاحطلبان در سال ۹۲ با کاندیدای اجارهای در انتخابات حاضر شدند، نباید این مساله در ذات جریان اصلاحطلبی قرار گیرد که اگر جایی از کار خراب شده، بخواهند فرافکنی کنند. اصلاحطلبان افراد مسئولیتپذیری هستند و خواهش من این است که دیگر از این عبارت استفاده نشود و مسئولیت انتخاب و حمایتشان را بپذیرند. یعنی بگویند که آقای روحانی کاندیدای ما بود اما به دلایلی نتوانستیم موفق باشیم و دلایل این عدم موفقیت هم کاملاً مشخص است، چرا که ساختار سیاسی کشور همه اختیارات را به رئیسجمهور نمیدهد.
وی ادامه داد: اینکه قصد حضور با کاندیدای واقعی و صد درصدی خودشان در انتخابات را دارند هم کار خوبی است. اما اینکه بخواهند منفعل باشند اتفاق خوبی نیست، به نظر من اکنون مردم تقریبا تاحدودی در حال پشیمان شدن از عدم حضور در انتخابات اسفند ۹۸ هستند، چرا که دیدند مجلسی در وضعیت فعلی مطلوب آنها نیست، راحتتر بگویم این مجلس تندرو در حال ترساندن مردم است، لذا من فکر میکنم که اگر همین روند تداوم پیدا کند، مردم این آمادگی را دارند که پای صندوق رای بیایند و اشتباه خود را در عدم حضور در انتخابات گذشته جبران کنند.
وی گفت: اگر یک کاندیدای توانمندی از جریان اصلاحطلب به عرصه بیاید، مردم رای میدهند، چرا که حاضر نیستند کشور در دست جریان تندرو باشد.
نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی، در پاسخ به این سوال که مشکل کنونی کشور حدود اختیارات رییسجمهور است یا میزان توانمندی اجرایی فردی که تصدی این جایگاه را برعهده میگیرد، بیان داشت: اکنون نیاز است که بزرگان کشور بنشینند و مشکلات و مسائل را حل کنند، ما در یک مقطعی در گذشته مجبور شدیم که جام زهر بنوشیم، در شرایط فعلی هم نیاز است که با تدبیر مسائل خود را حل کنیم.
جعفرزاده: مجلس در حال ترساندن مردم است/ صلاح نیست اصلاح طلبان روی عارف سرمایه گذاری کنند
جعفرزاده در ادامه با تاکید بر اینکه سیاست عرصه لجبازی نیست، اظهار داشت: مرحوم بازرگان میگفت « دو گام به جلو، یک گام به عقب، همان یک گام به جلو است» یک جایی ما باید یک گام به عقب برویم و بعد دو گام هم به جلو حرکت کنیم، سیاست عرصه لجبازی نیست و من فکر میکنم که از این مجلس به ویژه بعد از تماشای رفتارهای بدی که با فرد اول امورخارجه کشور انجام دادند، بینهایت ناامید شدیم اما در هر صورت من فکر میکنم که به تصمیمات جدی نیاز داریم.
این نماینده سابق مجلس در خصوص مطرح شدن نام گزینههایی همچون لاریجانی، جهانگیری، عارف و … برای انتخابات سال آینده و اینکه کدام یک از این افراد قادر خواهند که در این جایگاه موفق عمل کنند، بیان داشت: من در شرایط فعلی کشور دو کاندیدایی که واقعا بتوانند مشکل کشور را تا حدی حل کرده و شرایط را به یک نقطه مناسبی برسانند، میشناسم و آن دو نفر هم آقای لاریجانی و آقای جهانگیری هستند، که اینها تنه به تنه هم میزنند و در کفه ترازو برابر هستند.
وی ادامه داد: خوب درخصوص آقای عارف که با عرض پوزش به دلیل کارنامه منفی به ویژه در مجلس دهم اصلا صلاح نمیدانم که اصلاحطلبان روی او سرمایهگذاری کنند، یعنی اگر هم بخواهند روی آقای عارف سرمایهگذاری کنند فکر میکنم که پشیمانی بدی عاید این جریان خواهد شد. اما فردی مانند آقای جهانگیری که ایکاش در انتخابات دوره یازدهم(۹۲) ایشان کاندیدا میشد. فردی مسلط بر تمام مسائل کشور مانند آقای لاریجانی هم میتوانند کاندیداهای مطلوبی برای این جریان باشند.
محمدجواد ظریف، وزیر امورخارجه روز یکشنبه به دعوت نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی حاضر شد و به سوالات آنان پاسخ گفت. جلسهای پر حاشیه که نمایندگان انتقادات بسیار تند و حتی هتاکانه علیه وزیر امورخارجه مطرح کردند که برای دقایقی تنشها در مجلس را افزایش داد. ظریف صبورانه به اتهامات پاسخ گفت، با آرامش و لبخند از نمایندگان خواست که منافع ملی را قربانی دعواهای سیاسی و جناحی نکنند و تاکید کرد که برای آمریکا هیچ تفاوتی میان اصولگرا و اصلاح طلب وجود ندارد و همه مسوولان هر سه قوه و نهادهای دیگر در یک کشتی نشستهاند. سخنان ظریف اما همچنان با فریادهای «دروغگو» «آقای ظریف بسه» «دوست نداریم دروغ بشنویم» روبرو شد تا در نهایت ظریف در کنایهای به بهارستانیها از مهمان نوازی آنها تشکر کند.
ظریف برای صادرات مرغ بازخواست شد
پس از پایان جلسه علنی مجلس، بازار توییتها هم از سوی مخالفان ظریف و هم از طرف حامیان او داغ بود. برخی نمایندگانی که فرصت اعتراض به ظریف در فضای حقیقی مجلس را نیافته بودند در فضای مجازی او را به تئوری پردازی و فرار از پاسخ گویی متهم کردند اما نکته قابل تامل آن است که نمایندگان امروز دقیقا چه پرسشهایی از وزیر امورخارجه پرسیدند که ظریف از پاسخگویی به آنها طفره رفت و تئوری پردازی کرد. برای پاسخ به این ابهام می توان نطقهای امروز نمایندگان را مرور و آنها را به سه دسته شعارها، بایدها و نبایدها و اتهاماتی به غایت عجیب طبقهبندی کرد.
در فهرست بایدهایی که روز یکشنبه به وزیر امور خارجه گفته شد، آمده است:
باید با خروج از برجام پیام اقتدار کشورمان را به دنیا اعلام کنیم.
باید شرایط صادرات بهبود یابد.
باید دیپلماسی قدرت و عظمت ملت را به جهانیان نشان داد.
باید به جای کدخدا و نظام لیبرال به خدا اعتماد کرد.
باید دلار ۲۰ هزار تومانی را دلار برجامی نامید.
باید متن قرارداد ۲۵ ساله با چین در اختیار نمایندگان قرار گیرد.
باید دولت از سلطه اقتصادی بیگانه بر اقتصاد کشور جلوگیری کند.
نباید هزینههای اضافی به مردم وارد شود.
در دسته شعارها هم موارد زیر به چشم میخورد:
مقابل زیادهخواهی آژانس انرژی اتمی میایستیم
فرصتهای بزرگ پیش روی ملت ایران را به امید لبخند اروپا و آمریکا نسوزانید.
بنا به وعده الهی اگر استقامت کنیم، خداوند ملائکه را به یاری می فرستد.
در دسته پرسشها و گزارههای عجیب نمایندگان هم مواردی از این دست مطرح شده است:
چرا در میتینگهای حزبی احزاب اصلاحطلب سخنرانی غرّایی داشتید؟
چرا ملت را از بمب آمریکایی ترساندید؟
چرا با توپ پر به مجلس میآیید؟
چرا برخی سیاستمداران ما از مبارزه با شیطان خسته شده اند و این خستگی را به جامعه اسلامی منتقل میکنند؟
هفدهمین اقتصاد بزرگ دنیا با شروط برجامی محدود شده است.
۵ ماه است که مرز ایران و ترکمنستان تعطیل است و به ترکمنستان صادرات مرغ نداریم.
آقای عراقچی در رسانه ملی به برادران افغانستانی ما توهین میکند.
وزارت خارجه اجازه نداد که نمایندگان همراه با وزارتخانه سفر کنند.
حرفهایی زدید که نباید می زدید.
مسوول دلار ۲۰ هزار تومانی بخش اعظماش وزارت خارجه است.
چرا برای صادرات کالا و محصولات کشاورزی تلاش نمیشود.
پرسشهای عجیب نمایندگان از ظریف/ چرا مارا سفر خارجی نبردید؟/چرا صادرات مرغ نداریم/ چرا با توپ پر به مجلس میآیید؟
این عبارات سرخط مهمترین بخشهای سخنان نمایندگان در روزی بود که وزیر امورخارجه برای پاسخگویی به سوالاتشان میان آنها حاضر شد. هر شنونده منصفی پس از خواندن این تیترها شاید نخستین پرسشی که به ذهنش خطور کند این است که کدامیک از این پرسشها و بحثها در حیطه مسوولیت وزارت خارجه و شخص ظریف است و از میان تمام این سخنان کدامیک در راستای رسیدگی به شرایط زندگی و معیشت مردم قابل ارزیابی است؟ سابقه مخالفت برخی از نمایندگان جنجالی جلسه روز یکشنبه با ظریف دیرینه است اما در مقطع کنونی و با این میزان از چالشهای موجود در کشور انتظار موکلین نمایندگان بهارستان ارائه راهکارهایی عملی برای بهبود شرایط است.
چرا ظریف را به مجلس میخوانند؟
نمایندگانی که در جلسه روز یکشنبه مجلس ظریف را برای پاسخگویی به سوالاتی احضار کرده بودند در اقدامی عجیب با فریاد و هیاهو مانع پاسخگویی او شدند. وزیر امورخارجه را که رهبر معظم انقلاب بارها و بارها او را امین و صادق خطاب کرده بود، دروغگو خواندند و با چنین رویکردی باز هم ابهاماتی در ذهن جامعه به وجود آوردند که نمایندگان اگر به دروغگو بودن ظریف ایمان دارند چرا برای شنیدن دروغ! او را به مجلس فرا میخوانند؟ اگر او این میزان دروغگو است چرا استیضاح نمیشود؟ اگر او به این مقدار که برخی نمایندگان مجلس مدعی هستند ریاکار و ذلیل! است چرا یکی از محبوبترین شخصیتهای دستکم پنجاه سال گذشته در ایران است که هم تحسین بیگانگان را دارد و هم تحبیب آشنایان را؟ پرسشهایی از این قبیل پس از هربار حضور ظریف و اعضای دولت در مجلس تازه و جنجالسازیهای برخی نمایندگان در شبکههای مجازی و میان مردم مطرح میشود اما پاسخی در کار نیست.
واقعیت اما شاید این است که در پس تمام این هیاهوهای برای هیچ، منتقدان و مخالفان و حتی هتاکان ظریف میدانند که آنچه شرایط اقتصادی و سیاسی را برای ایران دشوارتر از هر زمانی ساخته وزیر امور خارجه نبوده بلکه زیادهخواهی های آمریکاست که حتی اعتراض شرکای کاخ سفید را هم در پی داشته است. این گروه میدانند که تصمیماتی از قبیل برجام تنها تصمیم شخصی ظریف یا حتی دولت به تنهایی نبوده و وقتی کشوری بر سر یک خیر مشترک به نتیجه ای میرسد و ظریف را برای دریافت آن خیر مشترک مامور میکند با عصیان شر، مامور دریافت آن خیر را نمیتوان زیر سوال برد. شاید به همین دلیل است که پس از هیاهوی روز یکشنبه علیه مجلس برای جامعه این شائبه پیش میآید که شاید در پس جنجالها با وجود واقعیات ملموس زمینه ای از دعواهای جناحی و سیاسی در میان باشد که هیچ نفعی به حال کشور نخواهد داشت.
ظریف فرافکنی نکرد، فکت آورد
وزیر امورخارجه روز یکشنبه در پاسخ به فریادهای دروغگو دروغگو نمایندگان مجلس به تاییدهای بیشمار رهبر انقلاب درباره صداقت و شجاعت خود تکیه کرد، و گفت: «من اگر دروغ گفتم رهبر شنیدند و اگر صادقانه حرف زدم رهبر نیز شنیدند، ایشان به من صادق گفتند، اما شما به من دروغگو گفتید. ایشان به من شجاع گفتند، اما شما به من ذلیل گفتید. اما بنده برای نمایندگان ملت ارزش و احترام قائلم.»
این سخنان وزیر امورخارجه در توییتر برخی نمایندگان تعبیر به فرار از پاسخ و فرافکنی شد. اما پرسش این است که آیا سندی مهمتر از تایید رهبر انقلاب درباره مسوولان برای نمایندگان مجلس وجود دارد؟ رهبر معظم انقلاب گرچه در مواردی درباره برجام و نحوه تعامل با غرب انتقاداتی مطرح کردند و هشدارهایی دادند اما همین منتقدان ظریف نمیتوانند جمله ای از رهبر معظم انقلاب درباره دروغگویی و بی صداقتی و خیانت تیم مذاکره کننده و شخص وزیر امورخارجه بیابند. ایشان در برهه ای که حملات به ظریف شدت یافته بود، تاکید کردند: «اینهایی که در مساله دیپلماسی مشغول کار هستند، بچّههای مایند، جوانهای خود مایند، ما از مسوولین خودمان که دارند در جبهه دیپلماسی فعّالیّت می کنند، کار می کنند، قرص و محکم حمایت می کنیم.»
وزیر امورخارجه در بخش دیگری از سخنان خود واقعیاتی درباره جلسات هفتگی خود با سردار شهید قاسم سلیمانی، مطرح کرد و گفت: «شما هر چه میخواهید بگویید اما من و شهید سلیمانی هر هفته با هم جلسه داشته و هماهنگ کردیم هر چه در منطقه انجام دادیم با هماهنگی هم بود. آنهایی که شهید سلیمانی را میشناسند و با او دمخور بودند و آنهایی که با سید حسن نصرالله و مقاومت عراق و لبنان دمخور هستند، آنها میدانند که روابط ما چگونه بود، نه شما.» میان این جملات ظریف فریادها همچنان ادامه داشت و او باردیگر از سوی برخی متهم به دروغگویی شد. تعیین صحت و سقم گفته وزیر امور خارجه کار چندان دشواری نخواهد بود اینکه اما چرا چنین موضوعی را نمیتوانند بپذیرند شاید به این دلیل است که برخی با ایجاد دوگانههای عجیب و سیاسی در کشور تلاش کردند فکر و مشی شهید سلیمانی را جدا و متفاوت از ظریف نشان دهند این در حالی است که هر دو در مسیر حراست از منافع جمهوری اسلامی در دو جبهه متفاوت و با صلاحدید نظام فعالیت می کردند.
مهمترین جمله ظریف در جلسه روز یکشنبه دعوت همگان برای کنار گذاشتن دعواهای سیاسی و جناحی بود و او با توجه به شرایط کشور و جهان بهتر از بسیاری میداند که دود چنین مخالفتهای شعار محور با وزیر امور خارجه به چشم منافع ملی و مردم خواهد رفت.
سمیه محمودی، نماینده شهرضا و دهاقان در مجلس، در مورد مقابله سیاست های ضدخانواده که مجلس یازدهم از آن به عنوان اولویت های خود یاد می کند افزود: وقتی در مجلس از ظرفیت زنان در ترکیب هیات رییسه مجلس و کمیسیون ها استفاده نمی شود و یا کارمندان زن حتی نمی توانند در آزمون دبیری کمیسیونها شرکت کنند چطور می توان با سیاست های ضد خانواده مقابله کرد در حالی که زن رکن اصلی آن است.
وی ادامه داد: یکی از انتقادات مجلس یازدهم به دولت، عدم پرداخت یارانه به کودکانی است که تازه متولد می شوند و این در حالی است هیات هفت نفره متشکل از اعضای هیات رییسه مجلس بعد از بررسی درخواست زنان نماینده برای حضور در هیات رییسه کمیسیون ها تاکید کردند که زن باید بچه داری کند و به امورات خانه رسیدگی کند.
افشاگری خانم نماینده علیه هیات ۷ نفره هیات رئیسه مجلس /به ما گفت زن باید بچه داری کند/کارمندان زن مجلس حق حضور در آزمون دبیری کمیسیون را ندارند
این نماینده مردم در مجلس یازدهم گفت: این گونه اظهارنظرها خلاف سیاست های تشکیل، تحکیم و تعالی خانواده است که رهبری برآن تاکید فراوان داشتند. چرا که باعث می شود زن احساس کند داشتن فرزند باعث دوری وی از اجتماع خواهد شد و در پی آن بنیان خانواده نیز تضعیف می شود.
محمودی گفت: مجلس در حالی در مورد عدم اجرای سیاست های تشکیل و تحکیم و تعالی خانواده می تواند انگشت اتهام به سمت دولت بگیرد که اصلاح دیدگاه نسبت به جایگاه زن و خانواده را از بدنه خود آغاز کند.
وی افزود: زمانی می توانیم طرح هایی در جهت تحکیم بنیان خانواده و ارتقاء جایگاه زن را به تصویب برسانیم که نگاه سنتی مجلس نسبت به خانمها تغییر کند.
باوجود انتقادات روزهای اخیر از سوی طیفهای مختلف سیاسی داخلی و خارجی نسبت به انتشار خبر مربوط به انعقاد توافق بیستوپنجساله بین ایران و چین که هرکدام خواستهها و دلایل خاص خود را دارند، اما با در نظر گرفتن مجموعه سوابق روابط بین دو کشور، ظرفیتهای مکمل اقتصادیهای ایران و چین و روندها و تحولات جهانی، انعقاد چنین موافقتنامهای بین دو کشور نهتنها امر عجیبی نیست بلکه شاید میتوانست بسیار زودتر از این، اتفاق بیفتد. عدم اطلاع از جزئیات این توافق نباید دلیلی باشد براینکه ضرورت و اهمیت چنین توافقی را زیر سؤال ببریم. در دوره چهل سال حیات جمهوری اسلامی ایران که دوسالی هست گام دوم آن را تجربه میکنیم، روابط ایران و چین همواره از اهمیت تعیینکنندهای برخوردار بوده است و این اهمیت، صرفا مختص ایران نیست. نگاهی به اقتصاد چین در دو دهه گذشته نشان میدهد این کشور در این حوزه با سرعتی بالا عمل نموده و اقتصاد غولآسای آن از چنان ظرفیت و توانمندی برخوردار شده که به رشد و توسعه اقتصادهای دیگر کشورها کمک کرده است. این اتفاق موجب شده تا این توانمندی اقتصادی بهعنوان برگ برندهای برای تمایل بسیاری از کشورها جهت برقراری روابط با آن شود.
شاید در نگاه اول چندان خوشایند نباشد که بگوییم روابط راهبردی که بین تهران و پکن در حال شکلگیری است، در قالب یک توافق بیستوپنجساله خواهد بود. این توافق میتواند محصول اشتراک دو کشور در تقابل با آمریکا در سطوح مختلف و بر اساس منافع و ذهنیتهای ارزشی و سیاسی مختص به خود باشد، اما نمیتوان این واقعیت را نیز انکار کرد که حتی اگر توافق تهران و پکن محصول اشتراک مواضع دو کشور در سلطهگری و یکجانبهگراییهای آمریکا باشد، باز باید به آن بهعنوان یکی از راههایی نگاه کرد که میتواند میزان خطرات و آسیبهای ناشی از تقابل آنها با آمریکا را در عرصههای مختلف، متناسب بااهمیت هر یک از این عرصهها، تا حدودی بسیار زیادی تعدیل و یا حتی خنثی کرد.
روابط ایران و چین هرگاه در مسیر تقویت و ارتقاء راهبردی قرار گرفته همیشه موافقان و مخالفانی داشته که هر یک با سلاح بعضا تیز و برنده استدلالات خود، یا به آن تاختهاند یا آن را تا سطح معجزه نجات ایران از تمامی مشکلات و معضلات اقتصادی داخل کشور، بالا بردهاند. قدر مسلم هیچکدام از این دو نگاه نمیتواند تصویری واقعی و اطمینانبخش از ضرورت روابط ایران و چین و همچنین چشمانداز آینده آن ارائه کند.مخالفان و منتقدان توافق ۲۵ ساله ایران و چین در روزهای اخیر به دلایل مختلف با آن مخالفت و یا از آن انتقاد کردهاند. حتی بخشی از موافقان این روابط هم به نحوه اطلاعرسانی دولت در این زمینه و پیشبرد این توافق در فضایی غیرشفاف، گلایهمند بودهاند.در جامعه ایران(چه در داخل و چه در خارج از کشور) همواره غربگرایانی هستند که روابط با چین و روسیه و بهصورت کلی نگاه به شرق، حتی اگر راهبردی باشد، را پایدار و اطمینانبخش نمیدانند و سرنوشت مختوم ایران را درنهایت، پیوستن به اردوگاه غرب میدانند. این دیدگاه را نمیتوان جامعالاطرافی دانست؛ حتی اگر شواهد و دلایل بهظاهر متقنی هم ارائه کند، نمیتواند ملاک عملکرد دولتمردان ایران برای تنظیم روابط خارجی کشور قرار گیرد. این گروه هر نوع تحول جدید در روابط با چین و روسیه را بهمثابه سنگی بر پیکر کمجان روابط ایران با غرب میدانند و بر آن تأسف میخورند. فارغ از دو دیدگاه مورداشاره باید به ذکر چند نکته در هرگونه تحلیلی پیرامون روابط خارجی کشورمان دقت شود: *نظام ارزشی و باورمندی ایران در چارچوب اصول انقلابی و ارزشی، مختص به خود است و با کمتر نظام سیاسی و ارزشی در جهان قابلمقایسه و مشابهسازی است. *باید دقت شود اگر در سطحی کلان و راهبردی موافقتنامههایی چون توافق بیستوپنجساله ایران و چین محصول اشتراک دو کشور در تقابل و مخالفت خاستگاه فکری از دو دنیای کاملا متفاوت نشئت بگیرد میتواند منجر به یک توافق راهبردی شود. *سابقه ۴۰ ساله نظام مقدس جمهوری اسلامی نشان میدهد باورمندی ما به مخالفت با راهبردهای یکجانبهگرایانه آمریکا و خصومتهای این کشور با مردم ایران، از پایداری و قوام بیشتری نسبت به نوع نگاه دیگر کشورها به تقابلهای احتمالیشان با آمریکا برخوردار است. این موضوع نباید باعث شود که با فرض حلوفصل تنشها بین پکن و واشنگتن توافقهایی مانند توافق اخیر بیستساله با ایران اولین قربانی آن باشد. درنهایت آنچه برای نظام، کشور و مردم اهمیت دارد برقراری روابط عزتمندانه و همراه با تأمین منافع ملی و رعایت مصالح عمومی کشور متناسب با تحولات منطقهای و بینالمللی سیاست خارجی است و باید به این امر واقف بود که منافع هر توافق و سندی با هر طرفی که باشد، فصلالخطاب تمام راهبردها و رویکردها خواهد بود.
جریانهای سیاسی متفاوت و متکثری در ایران وجود دارند اما به طور کلی در هر انتخابات دو جریان که یکی طرفدار تعامل با جهان است و دیگری که تعامل با جهان را مساوی با ذلت میداند، روبهروی یکدیگر قرار میگیرند و مردم در این میان دست به انتخاب میزنند.
جریان مخالف با تعامل که در دورههای اخیر چندینبار رقابت را به رقیب واگذار کرده است، از سویی اصرار دارد سیاستهای هزینهزا و تقابلی از سوی قوه مجریه دنبال شود و ازسوی دیگر به سبب نتایجی که از این سیاستها حاصل میشود، دولت و دستگاه دیپلماسی را سرزنش میکند.
در جهان امروز ایستادن در برابر جریان غالب و نظم موجود، هزینه دارد. زمانی که مجلس شورای اسلامی موافق ایستادن در برابر امریکا و ایفای نقش موثر در برابر سیاستهای امریکا در منطقه است، چگونه میتواند وزارت امور خارجه را که مجری سیاستهای کلی نظام است، به دلیل هزینههای ناشی از این سیاستها سرزنش کند؟
انتظار میرود این جریان همانطور که همواره در شعارهای خود مطرح میکنند، به جای سرزنش دولت و نکوهش وزیر خارجه به سبب اجرای سیاستهای نظام، از ایثارگری سخن بگویند، اما آنها میخواهند هم آرمان ایستادگی در برابر امریکا را دنبال کنند و هم مسوولیت تبعات ناشی از این موضوع را نپذیرند و دولتی را که با شعار تعامل با جهان بر سرکار آمد، مقصر تلقی کنند. تبعات ایستادگی در برابر امریکا همان تحریمهای یکجانبه و غیرقانونی است که کشور با آن دست و پنجه نرم میکند و مستقیما معیشت مردم ایران را مختل کرده است.
جای بسی تعجب است که نمایندگان مجلس شورای اسلامی در شرایطی که رییسجمهور و وزیر امور خارجه تلاش دارند با اقدامات یکجانبهگرایانه امریکا در شورای امنیت سازمان ملل مقابله کنند و همه تلاش خود را به کار بستهاند تا ایالاتمتحده و دولت آقای ترامپ به اهداف خود دست نیابند، آنها را مورد حمله قرار داده و درصدد تضعیف موقعیتشان در مجامع بینالمللی برمیآیند. اینکه بهارستاننشینان با اعضای قوه مجریه و بهخصوص با رییس دستگاه دیپلماسی به زبانی صحبت میکنند که پیش از این با مقامات حزب بعث صحبت میکردند، به معنای آن است که تقابلهای فکری و جناحی به حدی پررنگ شده است که دیگر ارجحیت منافع ملی برای آنها مطرح نیست و ترجیح میدهند با تحت فشار گذاشتن دولت، مسوولیت وضع کنونی را از دوش خود برداشته و بر گردن دولت بیندازند تا در رقابتهای انتخاباتی آینده از این موضوع بهرهبرداری کنند.
حملات به دولت در حالی صورت میگیرد که میدانیم اختیارات و مسوولیتهای دولت متوازن نیست و همانطور که رییسجمهور بارها اشاره کرده، دولت اختیار کافی برای پیشبرد سیاستهای مدنظر خود را ندارد، از همین رو است که طی سالهای گذشته آقای روحانی به موضوع رفراندوم در حوزه سیاست خارجی اشاره کرده و خواستار برگزاری همهپرسی تعامل یا تقابل شده بود. این یعنی در سالهای اخیر دولت بدون اینکه اختیاری داشته باشد، عهدهدار مسوولیتی بوده که تبعات زیادی برای کشور در پی داشته است. وقتی در این شرایط به دولت حمله میشود یعنی خواست نمایندگان و جناح متبوع آنها این است که خود اختیار قوه مجریه را در دست گرفته و مشکلات را اصلاح کنند. پیشنهاد من آن است که اگر نمایندگان مجلس شورای اسلامی همانطور که در جلسه روز یکشنبه عنوان کردند، برجام را برای کشور مضر میدانند، دست به کار شده و با اختیاراتی که قانون اساسی به قوه مقننه محول کرده، دولت را ملزم به خروج از این توافق بینالمللی کنند. به این شرط که مسوولیت رفتار خود را بپذیرند و تضمین بدهند که در آینده دولت را برای خروج از برجام و به تبع آن بازگشت تحریم و قطعنامههای بینالمللی سرزنش نخواهند کرد. نمایندگان اما این کار را نخواهند کرد، چراکه خود میدانند خروج از برجام و بازگشت تحریمهای بینالمللی و قطعنامههای پیشین سازمان ملل متحد چه تبعاتی در پی دارد.
در حقیقت امثال آقای توکلی پابه سن گذاشتههایی هستند که میتوانند راهنما و مشاور خوبی برای سیاستمداران یا مدیران جوانتر باشند. ایشان از جمله منتقدان سیاستهای دولت روحانی است و به طرق مختلف هم انتقادهای خود را یا به صورت علنی یا خصوصی به دولتمردان انتقال داده است.
اشاره به این موارد در حقیقت مقدمهای است برای بیان این نکته که به فراخور همین تجربیات و اندوختههای چند دههای و اینکه حالا جزو ریش سفیدان یک مجموعه سیاسی است، هم مسئولیت و هم انتظارات از ایشان بیشتر است و مصداق همان مثل معروف، در حکم خشت خام است در برابر آئینه جوانترها.
او دیروز درباره طرح سؤال از رئیس جمهوری یک قدم هم به پیشتر گذاشته و گفته با استیضاح رئیس جمهوری بیشتر موافق است. به هر حال از چند نماینده شاید فاقد تجربیات سیاسی و دوراندیشیها و حتی مطلع از ساز و کارهای استیضاح و تأثیرات بیرونی بر آن چندان انتظاری نیست؛ آنها تصور میکنند در برابر شعارها و وعدههایی که در ایام انتخابات دادهاند یا برای آنکه مورد توجه بیشتر رسانهها قرار گیرند، حالا باید متهمی پیدا کنند و رگهای گردن را کلفتتر و اقدامات پر سر و صداتر را انتخاب کنند. خیلی هم حرجی بر آنان نیست که ندانند استیضاح رئیس جمهوری آن هم در سال آخر مسئولیت خود و در شرایطی که کشور درگیر یک مواجهه سخت داخلی و خارجی با بیماری کرونا و اعمال فشارهای خارجی است، تصمیمی نیست که چند نماینده به تنهایی بگیرند و مجموعه نظام هم نسبت به آن موضعی نداشته باشد. بماند که اساساً کلید زدن چنین طرحی و تهیه امضاها و اجرایی شدن آن چه بسا چند ماه به طول بینجامد و در صورتی که حتی موفق هم بشود تا انتخابات ریاست جمهوری، معاون اول همین رئیس جمهور باید عهدهدار امور اجرایی کشور شود. در حقیقت طرح استیضاح بجز همان شوآفهای تبلیغاتی و یا رو کم کنیهای سیاسی و جناحی تأثیر دیگری حداقل معطوف به آنچه دغدغه مدعیان است، ندارد.
حال چنانچه گفته شد بر نمایندگان کم تجربه حرجی نیست اما همین مهم را نمیتوان به چهرههایی مثل احمد توکلی هم تعمیم داد. اتفاقاً از امثال ایشان انتظار میرود که این قبیل موارد و بخصوص تبعات چنین ماجراجوییهای پر هزینه را به جوانترها گوشزد کنند. این انتظار در حقیقت معطوف به مسئولیت اجتماعی و سیاسی آقای توکلی است که شرایط موجود کشور را نه از زاویه رقابتهای جناحی و انتخاباتی که از منظر مصلحت نظام و مردم ارزیابی کنند. پیش از این در سال ۹۷ تعدادی از اعضای خبرگان رهبری در دیدار با رهبر معظم انقلاب پیشنهاد داده بودند نهادهای زیرمجموعه ایشان بخشی از وظایف دولت را برعهده بگیرند و به تعبیر عزتالله ضرغامی یک دولت پنهانی شکل بگیرد، نهادهای زیر نظر رهبری از جمله بنیاد مستضعفان و ستاد اجرایی فرمان امام و… بیایند و کارهای اقتصادی دولت را برعهده بگیرند که رهبر انقلاب به جد با آن مخالفت کردند.
رهبر معظم انقلاب ۲۲ مرداد ۹۷ با تأکید بر اینکه همواره از دولتها حمایت کردهاند و از این دولت نیز حمایت میکنند، تأکید کردند: «هرکسی که اعلام کند ما به بنبست رسیدهایم، یا جاهل است و یا حرف او خائنانه است… آنها که میگویند دولت باید برکنار شود در نقشه دشمن نقش آفرین هستند. دولت باید سر کار بماند و با قدرت، وظایف خود را در حل مشکلات انجام دهد.»