به گزارش خبرنگار مهر، سخنرانی رهبر معظّم انقلاب، حضرت آیتالله خامنهای در روز عید مبعث، آغاز شد.
مهمترین بخشهای سخنان رهبر انقلاب به شرح زیر است:
– تبریک عرض میکنم عید سعید و بزرگ مبعث را به همه ملت ایران و امت اسلامی و آزادگان عالم. عید مبعث عید همه عدالتخواهان جهان است و عید هشدار به امت اسلامی است. در مبعث قلب مقدس پیامبر اعظم (ص) مخزن گرانبهاترین امانت الهی شد، یعنی وحی الهی. و سنگینترین مسئولیت عالم وجود، بر دوشهای پر توان آن بزرگوار نهاده شد که مسئولیت هدایت بشر تا آخر عالم است. البته این بعثت هدیه بزرگی بود به همه بشریت.
– بعثت به معنای برانگیختگی است. یعنی برانگیختگی انسان برگزیده پروردگار که رسول الهی است و این برانگیختگی همراه میشود. بعد در مرحله بعد این برانگیختگی شخص پیغمبر به برانگیختگی مجموعههای بشری منتهی خواهد شد. یعنی پیغمبر اکرم و رسول الهی در هر دورهای بعد که مبعوث میشود، مجموعههای انسان را او به راه میاندازد و حرکت میدهد بهسمت راهی نو به نیکبختی بشر. همه پیامبران در بعثتشان اهداف الهی وجود داشته که طبعاً هدف خود پیامبر هم به تبعیت از هدف خدا خواهد بود. در رأس همه این هدفها توحید است. توحید هم فقط بهمعنای این نیست که انسان در ذهن خود عقیده پیدا کند که خدا یکی است بلکه این هم هست ولی توحید معنای مهمی است که این بهمعنای حاکمیت الهی است. حاکمیت مطلق پروردگار در عالم تشریع و تکوین. توحید یعنی امر الهی نافذ دانسته شود در همه حوادث وجود و هم در عالم تشریع همه این حوادث و حالات ناشی از قدرت واحد پروردگار است. این هدف اصلی است.
– هدفهای دیگری هم وجود دارد. تزکیه بشر یعنی پالایش روحی انسانها از آلودگیها و پیرایههایی پستکننده و انحطاط آور. تعلیم انسانها؛ استقرار عدالت، جامعه بشری با عدالت اداره میشود. اینها جزو اهداف مهم بعثت پیغمبران است. حیات طیبه به معنای رشد و شکوفایی عقل و علم بشر از سویی و آرامش روحی بشر، آسایش مادی بشر، امنیت محیط زندگی بشر و رفاه و شادکامی بشر و بالاتر از همه اینها تکامل معنوی و عروج روحی انسان. اینها اهداف بعثت پیامبران است.
– پیامبران دیگری هم بودند که گسیل میشدند به مناطق مختلف عالم. این هدفهای دشوار چطور بهدست میآید؟ اولاً احتیاج دارد به یک برنامهریزی گسترده برای مناسبات اجتماعی. یعنی اگر نبی حق در هر دورهای بخواهد این اهداف را تحقق بخشد ناچار بایستی به تناسب این اهداف مناسبات اجتماعی تعیین کنند. مطلب دوم قدرت سیاسی است. یعنی این مناسبات را یک انسان منزوی که مردم را نصیحت میکند که نمیتواند بوجود بیاورد. قدرت نیاز است. پس نظام سیاسی بوجود میآید.
– اینکه کدام پیغمبر توفیق این کار را پیدا کرد و کدام پیدا نکرد بحث دیگری است، هدف این بود چه چنین نظامی ایجاد کنند. در این نظام سیاسی، آئین حکمرانی از کتاب خدا گرفته میشود. آن چیزی که منبع و منشأ حکمرانی است و برنامههای حکمرانی از آن گرفته میشود عبارت است از کتاب الهی. این اصول و اساس در آن است. همه برنامههای بشری در چارچوب این اصول باید باشد. این دستور حکمرانی را چه کسی باید عمل کند. بدون وجود یک مدیریت و فرماندهی که اجرایی نمیشود. این مدیریت و راهبری اساسی مربوط به شخص پیغمبر است. همه پیغمبران مدیران و فرماندهانی هستند که بایستی حکمرانی دینی و الهی در جامعه که محصول بعثت پیغمبران است و با کتاب الهی ارائه میشود تحقق ببخشند.
ادامه دارد…
