نویسنده: خبر آنلاین

  • اینستاگرام بر ضد ایرانی‌های زرنگ!

    اینستاگرام بر ضد ایرانی‌های زرنگ!

    نمونه اش تلگرام که از یک ابزار پیام رسان به محلی برای کسب درآمدهای میلیونی و میلیاردی خیلی ها تبدیل شد و بعضی ها از قِبل آن به نام و نان و نوایی رسیدند و انواع شرکت های ریز و درشت رسانه ای تاسیس کردند. انتشار تبلیغات در تلگرام تنها راه درآمد از این پیام رسان نبود و نیست. درآمدهای جانبی شرکت های فروشنده ممبر و لایک خود داستان دیگری است.

    چه بسیار کانال هایی که برای کسب درآمد به خرید ممبرهای فیک و تقلبی پرداختند تا با نشان دادن «عدد» اعضای خود در کسب اعتبار و پشت بندش دریافت آگهی از رقیبان جلو بزنند. داستان اینستاگرام هم شبیه تلگرام است. اعتبار هر پیج به تعداد اعضای آن پیج و تعداد لایک های هر پست است.
    اگر پیجی پرلایک باشد و پر از فالوور، معتبر است و اولویت اول برای کسب آگهی، در غیر این صورت از این خبرها نیست. در اینستاگرام هم همانند تلگرام شرکت هایی هستند که فالوور و لایک می فروشند. خوب هم می فروشند و خوب هم پول در می آورند؛ البته تا همین یک ماه پیش!

    پس از آپدیت جدید اینستاگرام مدیران این شرکت تمهیدات ویژه ای برای فالوورهای فروشی اندیشیدند به طوری که کاروبار شرکت های فروش فالوور خراب شد. الان خیلی از شرکت های فروش فالوور یا قادر به انجام این کار نیستند یا اگر هم باشند آن قدر قیمتشان بالا رفته که دیگر مانند سابق از رونق برخوردار نیست.

    فاجعه بار تر اما برای اینفلوئنسرهای ایرانی خبری بود که روز گذشته منتشر شد. مدیران اینستاگرام در تصمیمی درست می خواهند لایک های پست های اینستاگرام را مخفی کنند. این حرکت ابتدا از کشورهایی مثل استرالیا، ایتالیا، برزیل و ایرلند آغاز شد و از این هفته در آمریکا هم به صورت آزمایشی آغاز می شود. البته در این باره تاکید شده که تعداد لایک ها برای صاحب حساب کاربری قابل مشاهده است ولی از دید دیگر کاربران این شبکه اجتماعی پنهان خواهد ماند.

    این ابتکار اینستاگرام برای حذف رقابت بالا بردن تعداد لایک در بین کاربران این شبکه اجتماعی انجام می شود. حالا در کشور ما که اینستاگرام استفاده های مهم تجاری دارد و بسیاری از پیج های خبری و غیر خبری با تعداد فالوورهای بالا بر اساس تعداد لایک هایشان اقدام به دریافت آگهی می کردند اکنون با چالشی بزرگ مواجه شده اند.

    آیا این تصمیم مدیران اینستاگرام، استفاده از این اپلیکیشن گسترده را در ایران با تغییر روبرو خواهد کرد؟
    آیا رونق و اعتبار بخشی از پیج های خبری «خوش آگهی» به خطر می افتد؟
    آیا میدان رقابت برای سایر پیج های خبری ضعیف تر-از لحاظ تعداد فالوور- نیز فراهم می شود؟

    این ها پرسش هایی است که پاسخ آنها در آینده ای نزدیک مشخص خواهد شد.

  • اصلاح طلبان سر چه چیزهایی با هم دعوا دارند؟/ عارف نامزد انتخابات نمی شود

    اصلاح طلبان سر چه چیزهایی با هم دعوا دارند؟/ عارف نامزد انتخابات نمی شود

    ‌اختلاف بر سر پارلمان اصلاحات
    دی‌ماه سال گذشته بود که برخی رسانه‌ها از تصویب کلیات تشکیل پارلمان اصلاحات در شورای هماهنگی جبهه اصلاحات خبر دادند، اما توافق بر سر پارلمان اصلاحات در حد همان کلیات باقی ماند و روایت‌های مختلفی از جزئیات تشکیل آن از سوی احزاب و چهره‌های مختلف اصلاح‌طلب به اشکال مختلف ارائه شد. قرار بود که این بنیان، نهادی بالادستی در جبهه اصلاحات باشد. در همان زمان طرح پارلمان اصلاحات با مخالفت‌های متعددی روبه‌رو شد؛ چنانچه برای مثال علی شکوری‌راد، دبیرکل حزب اتحاد، پارلمان اصلاحات را نهاد شیکی دانست که برای تشکیل و نقش‌آفرینی با مشکلات زیادی روبه‌رو می‌شود. غلامحسین کرباسچی، دبیرکل حزب کارگزاران هم مدام بر این نکته تأکید می‌کرد که پارلمان اصلاحات باید صرفا کارکرد موقتی و انتخاباتی داشته باشد و این نهاد نمی‌تواند برای احزاب اصلاح‌طلب تعیین‌تکلیف کند یا مثلا عبدالله ناصری، عضو شورای‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان هم گفته بود که «دوستانی که ایده تشکیل پارلمان اصلاحات را مطرح کردند، تصویر و قالب روشنی از این پارلمان ارائه نداده‌اند». در مقابل موافقان تشکیل پارلمان اصلاحات بر این باور بودند که پارلمان می‌تواند به‌عنوان نهادی بالادستی باعث ایجاد انسجام درونی میان احزاب اصلاح‌طلب شود تا علاوه‌بر انتخابات در آینده سیاسی جبهه اصلاحات خطوط کلی تعیین شود.
     

    ‌اختلاف بر سر مشارکت مشروط یا بی‌قیدوشرط
    در کنار طرح‌های اجرائی، اصلاح‌طلبان در حوزه نظری هم دچار اختلاف‌های زیادی شده بودند. شاید سرآغاز این دوره از اختلافات اصلاح‌طلبان را بتوان ایده مشارکت مشروط سعید حجاریان دانست. حجاریان چندی پیش در یادداشتی نوشت که اصلاح‌طلبان باید بر شروط خود بایستند و اگر آن شروط محقق نشد، عطای انتخابات را به لقایش ببخشند. همین سخنان کافی بود تا در ابتدا اکثریت اصلاح‌طلبان هجمه‌های تندی به حجاریان وارد کنند که او می‌خواهد انتخابات را تحریم کند. با چنین تفکری افرادی مانند بهزاد نبوی مدام بر حضور بی‌قیدوشرط اصلاح‌طلبان در انتخابات تأکید کردند و این موضوع تا جایی پیش رفت که حتی گفته می‌شود اصلاح‌طلبان در هر شرایطی با حداکثر نیروهای خود به میدان می‌آیند، اما دیری نپایید که این نظر هم مورد انتقاد همان‌هایی قرار گرفت که در ابتدا به حجاریان حمله می‌کردند. برخی نیروهای اصلاح‌طلب گفتند که اصلاح‌طلبان باید با شورای نگهبان چانه‌زنی کنند تا از ردصلاحیت‌ها جلوگیری شود و در نهایت گویا نتیجه این شد که اصلاح‌طلبان لیست‌های خود را در هر حوزه انتخابیه می‌دهند و در صورت ردصلاحیت کل یا بخشی از آن لیست‌ها نامزد جایگزینی ارائه نمی‌کنند؛ هرچند این طرح نیز همچنان مورد انتقاد برخی اصلاح‌طلبان قرار دارد.
     

    ‌اختلاف بر سر ائتلاف یا مشارکت اصلاح‌طلبانه
    موضوع دیگری که همچنان محل مناقشه قرار دارد، بحث تکیه بر هویت اصلاح‌طلبی یا ائتلاف اصلاح‌طلبان با نیروهای معتدل غیراصلاح‌طلب است. محمدرضا عارف و شخصیت‌های متعدد دیگر این جبهه بارها گفته‌اند که اصلاح‌طلبان در این دوره به‌هیچ‌وجه با سیاست‌ ائتلافی نمی‌آیند. درواقع گویا اصلاح‌طلبان از ترس تکرار تجربه لیست امید مجلس می‌خواهند دیگر تن به ائتلاف ندهند. در مقابل این دیدگاه برخی هم می‌گویند که اگر اصلاح‌طلبان به هر دلیلی، از جمله ردصلاحیت نتوانند با حداکثر توان وارد انتخابات شوند، ضرورت دارد برای جلوگیری از ورود نیروهای تندرو به مجلس با نیروهای معتدل ائتلاف کنند.
     

    ‌اختلاف بر سر طرح سرا
    این اختلافات همچنان به قوت خود باقی است که اخیرا برخی از نیروهای اصلاح‌طلب طرح سرا را مطرح کردند؛ سامانه‌ای که قرار است افرادی که تمایل به نامزدی در انتخابات دارند در آن ثبت‌نام کنند و بعد از امضای منشور اصلاح‌طلبی خود را در معرض رأی اعضای احزاب قرار دهند تا در نهایت آنهایی که بیشترین رأی را کسب کردند، در لیست نهایی اصلاح‌طلبان قرار گیرند. این طرح با مخالفت دو حزب کارگزاران و اعتماد ملی مواجه شد. همین طرح باز هم آتش اختلافات را میان اصلاح‌طلبان برافروخت تا حدی که کرباسچی آن را نامناسب دانست و گفت که روند انتخابات را معکوس می‌کند و گرامی‌مقدم هم گفت: «طرح‌هایی مانند سرا نمی‌توانند اصلاح‌طلبان را از وضعیتی که دارند رهایی ببخشند، اینکه فکر کنیم با چنین طرح‌هایی مردم و بدنه اجتماعی دوباره برای انتخاب یک لیست قرار است به اصلاح‌طلبان اعتماد کنند و در صحنه حاضر شوند باید بگویم این‌طور نیست. به صراحت عرض می‌کنم کل انگیزه موجود پشت این طرح این است که بتوانند لیست را به نوعی سازماندهی کنند تا افراد خاص خودشان خروجی آن باشند». موافقان سرا هم می‌گویند که این طرح زمینه حضور نامزدهای اصلاح‌طلبان را دموکراتیک می‌کند و اتفاقا برخلاف آنچه گرامی‌مقدم می‌گوید، این طرح می‌تواند در مقابل پدرخوانده‌های اصلاحات بایستد و مانع حضور نامزدهای سفارشی ایشان شود.
     

    ‌اختلافات شخصی
    در کنار تمام این چالش‌های نظری و اجرائی، اصلاح‌طلبان به انحای مختلف به یکدیگر می‌تازند؛ به‌نحوی‌که روزی با طرح بحث فقدان مدیریت در اصلاحات بسیاری بر او تاختند که جایگاه محمد خاتمی را زیر سؤال برده است و روز دیگر او محور بحث خود را نه خاتمی که نزدیکان او دانست که چنین تلقی می‌شد که با عارف در ستیز است. البته این موضوع در گذشته هم سابقه داشته است، زیرا کرباسچی بارها به صورت علنی به عملکرد عارف به تندترین شکل ممکن انتقاد کرده و البته از این‌سو هم دیگر اصلاح‌طلبان به کارگزاران حمله می‌کنند. با وجود همه این بحث‌ها موضوع سرلیستی اصلاح‌طلبان هم بسیار مهم است، زیرا در شرایطی که گویا عارف قصد دارد در انتخابات شرکت نکند و حتی برخی مانند کارگزارانی‌ها عارف را هم برای سرلیستی به رسمیت نمی‌شناختند، باید دید چگونه درباره سرلیست جبهه اصلاحات به توافق می‌رسند. 

    ۲۳۳۰۲

  • لیلاز: تا وقتی رسانه ها به پرونده قائم مقام فلان مسئول دسترسی نداشته باشند، فساد ریشه‌کن نمی‌شود

    لیلاز: تا وقتی رسانه ها به پرونده قائم مقام فلان مسئول دسترسی نداشته باشند، فساد ریشه‌کن نمی‌شود

    چرا همه آن اتفاقات، حرف‌ها، محاکمات و نوشته‌ها باعث نشد که از میزان فساد در ایران کاسته شود؟ نه اینکه به طور کامل از میان برود که این امر در همه نظام‌های سیاسی و اقتصادی دنیا امری محال است، اما شواهد و ارقام نشان می‌دهد که فساد در ایران گسترش یافته است. پس علت چیست؟

    در ادامه چند دلیل تداوم عمده فساد اقتصادی را برمی شمارم.
    نخست؛ مادامی که متن و زمینه اقتصاد و سازوکارهای اقتصادی در ایران عوض نشود، نمی توان انتظار داشت فساد مهار یا ریشه کن شود. به عبارت دیگر، نمی توان درخت گردو کاشت، اما انتظار داشت سیب یا هندوانه برداشت کرد. وقتی در یک اقتصاد، زمینه‌های فساد وجود دارد، برخورد مقطعی با مفسدان دردی را دوا نمی کند. یکی از این زمینه‌های اصلی فساد، نقش گسترده دولت در اقتصاد است، نقشی که هدایت منابع و منافع را در اختیار بخش‌های خاصی از جامعه نگه می‌دارد.
    دوم؛ یک علت ناموفق بودن مبارزه با فساد در کشور، برخورد جناحی و سیاسی با این مسأله است. مثال بزنم؛ سال ۸۸ هنگامی که محاکمه من درحال برگزاری بود، تصویر من در صفحه یک روزنامه ایران چاپ شد، این درحالی است که تا سال‌ها رسانه‌ها فقط اجازه داشتند از حروف اختصاری «ب.ز» برای اشاره به یک مفسد استفاده کنند. سؤال این است که چرا یک قانون برای من کار نمی کند، اما برای دیگری کار می‌کند؟
    این رویکرد دوگانه، یعنی برخورد جناحی با فساد اجازه نخواهد داد در مقابله با آن توفیقی کسب کنیم. همین جا باید اشاره کرد که مسیر آقای رئیسی در مقابله با فساد، بسیار خوب و مطلوب است. اما این مسیر درصورتی به طور تمام و کمال کار خواهد کرد که به همه ارکان و بخش‌های کشور تسری پیدا کند.
    سومین مسأله فقدان آزادی است. آزادی به این معنا نیست که رسانه‌ها اجازه داشته باشند تا فقط اسامی و اخبار محاکمات خاصی را منتشر کنند. بلکه به این معنی است که رسانه‌ها به اخبار محاکمات قائم مقام سابق فلان مقام هم دسترسی داشته باشند. در نبود آزادی برای نقد صریح همه ارکان قدرت، البته نقد منصفانه و دلسوزانه، نمی توانیم به موفقیت مبارزه با فساد امید داشته باشیم.

    ۲۳۳۰۲

  • داستان ۲ میلیارد دلاری که در دولت احمدی نژاد به حلقوم امریکایی ها ریخته شد،چیست؟

    داستان ۲ میلیارد دلاری که در دولت احمدی نژاد به حلقوم امریکایی ها ریخته شد،چیست؟

    ماجرای ۲ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار به پرونده بابک زنجانی برمی‌گردد که در دوره دولت احمدی‌نژاد به اسم دور زدن تحریم‌ها، پول بیت‌المال را به یغما برده و با وجود محکومیت به اعدام در دادگاه و گذشت چند سال از صدور این حکم، نه پول برگشته و نه حکمش اجرا شده است. اما ماجرای ۲ میلیاردی که به گفته روحانی به حلقوم امریکا ریخته شده هم به سال ۱۳۸۶ برمی‌گردد.
     در این سال از محل فروش نفت ایران، دولت محمود احمدی‌نژاد مقادیری اوراق بهادار از طریق یک کارگزار لوکزامبورگی به نام«کلیر استریم» خریداری کرد؛ این کارگزار بخشی از این اوراق را در اروپا و بخش دیگری را به‌صورت فیزیکی در «سیتی بانک» نیویورک نگهداری می‌کرده است.
    از آنجایی که بر اساس قوانین داخلی ایالات متحده امریکا هرگونه استفاده از دلار در نظام بانکی در هر کجای جهان نیازمند اخذ مجوز لازم از نظام بانکی امریکاست، در آن زمان بانک‌های ایران از طریق یک نوع همکاری با عنوان «U-Turn» با بانک‌های بین‌المللی غیر امریکایی، بدون داشتن ارتباط مستقیم با سیستم بانکی امریکا از خدمات دلاری بهره می‌بردند. پس از اعمال محدودیت‌های جدید از سوی دولت امریکا علیه جمهوری اسلامی ایران در آبان ماه ۱۳۸۷ و بر اساس مصوبه وزارت خزانه‌داری امریکا، استفاده بانک‌های ایرانی از این خدمت ممنوع شد.
    طبق گفته علی طیب‌نیا وزیر پیشین امور اقتصاد و دارایی، از اواخر پاییز سال ۱۳۸۶ کارگزار لوکزامبورگی به ایران اخطار و اعلام می‌کند که دیگر نمی‌توانم امنیت را برای منابع شما تأمین کنم و این منابع را بهتر است از مجموعه من منتقل کنید؛ در آن زمان حدود ۲۲۰ میلیون دلار از این اوراق قرضه به فروش می‌رسد و منابع آن به داخل کشور منتقل می‌شود. ایران حدود ۱۰ ماه بعد از اعلام کارگزار لوکزامبورگی فرصت داشته تا مابقی اوراق قرضه را پس از فروش به داخل کشور منتقل کند، اما بنا به دلایلی از جمله مناسب نبودن شرایط بازار، اقدامی برای به فروش رساندن مابقی این اوراق انجام نشد. با اجرای مصوبه وزارت خزانه‌داری امریکا در زمینه ممنوعیت مبادلات دلاری (U-Turn) با ایران پس از آبان ۸۷ بانک‌های امریکایی از نقل و انتقال وجوه دلاری و تبادلات دلاری با ایران منع شدند.
    در سال ۱۳۹۱ نیز خزانه‌داری امریکا تمام دارایی‌های ایران را عمومی اعلام کرد و دستور اجرایی مبنی بر توقیف دارایی‌های ایران درامریکا با همکاری دولت و کنگره این کشور صادر شد. دادگاه عالی امریکا نیز دی ماه ۱۳۹۴ با ادعای نقش داشتنجمهوری اسلامی ایران در حادثه بمبگذاری در مقر تفنگداران امریکایی در بیروت در سال ۱۹۸۳، به کنگره و دولت این کشور اجازه داد که به هزار و ۳۰۰ امریکایی از محل دارایی‌های توقیف شده ایران در این کشور، مجموعاً مبلغ ۲ میلیارد دلار غرامت بپردازد.
    این حکم در اردیبهشت ماه ۱۳۹۵ توسط دیوان عالی امریکا تأیید شد؛ صدور و تأیید این حکم علیه ایران در شرایطی انجام شد که ایران بارها هرگونه ادعا درباره دخالت در انفجار سال ۱۹۸۳ در پایگاه نیروی دریایی امریکا در بیروت را رد کرده  بود.
    در مورد اشاره رئیس جمهوری به نهادی که ۹۴۷ میلیون دلار گرفته و پس نداده هم  سایت «روزاروز» نوشته است که آشناترین و نزدیک‌ترین جا و زمانی‌که از رقم ۹۴۷ میلیون ‌دلار یاد شده، خاطرات محمد سرافراز، رئیس سابق صدا و سیما است که دوماه پیش به‌ شیوه اینترنتی منتشر شد. سرافراز در خاطراتش، با نام «روایت یک استعفا»، نوشته: «کمک فوق‌العاده در زمان دولت احمدی‌نژاد نزدیک به یک میلیارد دلار (۹۴۷ میلیون دلار) از صندوق ذخیره ارزی به سازمان [صدا و سیما] صورت گرفت.» به نوشته سرافراز، «کمک ارزی ۹۴۷ میلیون‌دلاری به سازمان در سال ۱۳۹۳ به‌پایان رسید.»
    مثلاً همین امسال، ۱۵۰ میلیون‌ یورو از این صندوق به صدا و سیما داده ‌شد. در بودجه پارسال نیز از همین صندوق، ۱۰۰ میلیون‌دلار به صدا و سیما داده شده. البته روحانی تاکنون علیه این دو کمک ۱۵۰میلیون‌ یورویی و ۱۰۰ میلیون ‌دلاری به صدا و سیما از محل صندوق توسعه ‌ملی اعتراضی نکرده و روشن نکرده که آیا این سازمان درباره این کمک‌های سال‌های ۱۳۹۷ و ۹۸ حسابی پس‌ داده یا نه.

    ۲۳۳۰۲
     

  • کیهان، این بار طرف عباس عبدی را گرفت!

    کیهان، این بار طرف عباس عبدی را گرفت!

    وی افزوده بود: متاسفانه درکی که شما از آمریکا دارید، مطابق واقع نیست. از اینجا که می‌گویید دلیل تحریم ما از سوی آن‌ها این بوده، خب اگر این اقدام هم نمی‌شد، آن‌ها بهانه دیگری برای تحریم پیدا می‌کردند. مگر ایران برجام را نپذیرفت؟ مگر امضاء نکرد؟ مگر همه تعهدات خود را به درستی انجام نداد؟ چرا آمریکا زیر آن قرارداد زد؟
    عبدی همچنین گفته بود: بهتر است اسناد سفارت آمریکا را بخوانید. در آن اسناد آمده که حتی طبقات بالای رژیم شاه عصبانی بودند و می‌گفتند این چه رفتاری است که آمریکا با ایران می‌کند؟ شما در چنین وضعی چه کار می‌کنید؟ تسخیر سفارت آمریکا واکنشی طبیعی به رفتار آن کشور بود.
    در پی این سخنان، احمد پورنجاتی در توئیتی سرشار از حماقت خطاب به عبدی نوشت:
    «یک غلطی کرده‌اید، من و ما هم در عالم خلسه و نفرت از مستبد فراری، در حال و هوای ضد امپریالیستی، برای آن‌ کار خلاف عرف‌تان هورا کشیده‌ایم. حالا بعد از چهل سال از اشغال سفارت، که طشت فاجعه‌اش بر زمین افتاده، همچنان زور می‌زنید که با حرافی، ماست‌مالی‌اش کنید؟! پیشنهاد: سکوت شرمگینانه!»
    یادآور می‌شود پورنجاتی در گذشته از معاونان آقای ری‌شهری و لاریجانی بود و خود را سوپر انقلابی معرفی می‌کرد اما پس از آن‌که خاتمی در انتخابات دوم خرداد ۷۶، رای آورد و افراطیون مدعی اصلاحات شروع به عوض کردن ریل و ساختارشکنی کردند، پورنجاتی هم ناگهان از فراکسیون افراطیون (حزب مشارکت) در مجلس ششم سردرآورد و از آن زمان به تذبذب معروف شد. به همین دلیل هم عبدی در پاسخ به توئیتوی نوشت: «آن بخش که اقرار علیه دائم‌الخلسگی!! خویش است را باید پذیرفت. ولی ای کاش سری هم به «هویت» سازی بزنند حتی اگر شرمنده شوند که به جای انجام وظیفه و دفاع از روزنامه‌نگاران، بازداشت آنان را تائید می‌کردند.»
    در پی این مجادله لفظی میان دو فرد نزدیک به حزب منحله مشارکت، مسعود بهنود (از همکاران فراری نشریات زنجیره‌ای و از گردانندگان فعلی بی‌بی‌سی) احساس نگرانی کرده و در توئیتر نوشت: «به اعتبار سن بیشتر، چون شما هم تجربه بیشتر در این زمینه دارید و هم دانش، اما فقط به اعتبار سن بیشتر، تقاضا می‌کنم این‌طور دشمن‌شادمان نکنید. من اگر جای دکتر بودم این پست را حذف می‌کردم. البته در یک فضای آرام‌تری همه این حرف‌ها را می‌شود زد.»

    ۲۳۳۰۲

  • تصویری از عیادت آیت الله جنتی از امام جمعه قم

    تصویری از عیادت آیت الله جنتی از امام جمعه قم

    به گزارش خبرآنلاین، آیت الله جنتی دبیر شورای نگهبان، عباسعلی کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان و حجت الاسلام ابراهیم رئیسی، رئیس قوه قضاییه از آیت الله بوشهری حسینی که در بیمارستان بستری است عیادت کردند. 

    ۲۷۲۱۵

  • حمله وندال‌ها به آرامگاه مادر نادرشاه

    حمله وندال‌ها به آرامگاه مادر نادرشاه

    چمدان – عکس‌های منتشر شده حاکی از دیوارنویسی و حمله وندال‌ها به بنای دژ اژدها پیکر در لارستان استان فارس است. دژ اژدها پیکر که به مقبره مادر نادرشاه هم معروف است، یکی از بناهای تاریخی و ثبت ملی استان فارس به حساب می‌آید که در دو سال اخیر ۱۸۰ میلیون تومان برای آن هزینه شده‌ است اما به دلیل فقر فرهنگی گردشگران و نبود نگهبان دائم دیوارهای این اثر به صورت بسیار گسترده مورد دیوارنویسی قرار گرفته‌ است.

    سیما علویه رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی لارستان به ایرنا گفته است که سیم‌ها و تجهیزات نورپردازی این بنا به سرقت رفته است و گذاشتن تجهیزات بیشتر مانند دوربین مدار بسته هم نیازمند بودجه کلانی است. او یکی از دلایل این مشکل را کمبود نیروهای یگان حفاظت از میراث فرهنگی می‌داند.

  • بازی جنجالی انگلیس را لیورپول از سیتی برد

    بازی جنجالی انگلیس را لیورپول از سیتی برد

    به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ در ادامه بازی های لیگ برتر انگلیس و در جریان هفته دوازدهم تیم فوتبال لیورپول در بازی خانگی مقابل منچسترسیتی به برتری رسید. در این بازی لیورپولی ها سیتی را ۳-۱ بردند تا اختلاف در صدر جدول به عدد ۹ برسد. در حال حاضر لیورپول با ۳۴ امتیاز صدرنشین لیگ برتر است و سیتی با ۲۵ امتیاز در رتبه چهارم. البته که لستر و چلسی هم ۲۶ امتیازی هستند. در این بازی فابینیو، صلاح و مانه برای لیورپول و برناردو سیلوا برای سیتی گلزنی کردند.

    ۴۳۲۵۷