ایسنا/خراسان رضوی به دلیل موانع اجتماعی، تقریباً نصف جمعیت کشور ما که خانم هستند از دوچرخه استفاده نمیکنند؛ این در حالی است که استفاده از دوچرخه برای خانمها هیچ منع قانونی ندارد و برای تردد، دامنهای از مزایای زیست محیطی و اجتماعی را در بر میگیرد.
تفاوتهای جنسیتی در سطح یا درجه موانع موجود در راه انجام فعالیتهای ورزشی مؤثر است و زنان به عنوان نیمی از افراد جامعه با موانع بیشتری در انجام این فعالیتها روبه رو هستند و عوامل فرهنگی از عوامل مهم و تأثیرگذار در استفاده از دوچرخه به شمار میآیند. دوچرخه به عنوان ابزاری برای گذراندن اوقات فراغت، به عنوان یک وسیله نقلیه درون شهری غیر موتوری و نیز به عنوان یک رشته ورزشی مطرح است. مهمترین وجه اشتراک فعالیتهای دوچرخه در هرسه دسته مذکور، فعالیت بدنی است که با توجه به فقر حرکتی ناشی از شیوههای نادرست زندگی عصر حاضر از اهمیت خاصی برای سلامت جامعه برخوردار است.
دوچرخه سواری همانند پیاده روی، سالم و متناسب با محیط زیست است
این وسیله کوچک و کم هزینه، دارای ارزش زیادی است. دوچرخه به عنوان یک وسیله مؤثر در تسهیل رفت و آمد و کاهش ترافیک مطرح است. به علاوه معضل آلودگی هوا به ویژه در شهرهای بزرگ و پرجمعیت، به اهمیت دوچرخه سواری به عنوان یکی از شیوههای مطلوب سفرهای درون شهری افزوده است. درطول دو دهه گذشته استفاده از دوچرخه به طور معناداری در کشورهای اروپایی نظیر دانمارک، آلمان، سوئد و هلند افزایش یافته است. ارزان بودن نسبی قیمت و راحتی استفاده از آن سبب میشود که غالب افراد جامعه بتوانند آن را تهیه کنند. دوچرخه از نظر مصرف انرژی با صرفهترین وسیله نقلیه است. بنابراین دوچرخه سواری همانند پیاده روی، سالم و متناسب با محیط زیست است.
با گسترش شهرنشینی فعالیتها و تحرک جسمانی زنان کاهش پیدا کرده است
زنان به عنوان پایههای اصلی خانواده و محور اساسی سلامت رشد و اعتلاء جامعه هستند و به دلیل این جایگاه حساس، سلامت زنان از اهمیت خاصی برخوردار است. با گسترش شهرنشینی و ورود وسایل ماشینی در خانه، که از قابلیتهای صنعتی شدن محسوب می شود، فعالیتها و تحرکهای جسمانی زنان کاهش پیدا کرده است. این پدیده فرصتی برای اندیشه گذراندن اوقات فراغت به مثابه بعدی از سبک زندگی افراد فراهم آورده است. ورزش، در معنای امروزین آن، مقولهای چندبعدی است. ورزش مفهوم خود را به منزله یک نقش اجتماعی لاینقطع گسترش داده و زمینههای هرچه وسیعتری را دربر گرفته است.
تقریباً نصف جمعیت کشور ما خانم هستند که از دوچرخه سواری محرومند
تفاوتهای جنسیتی در سطح یا درجه موانع موجود در راه انجام فعالیتهای ورزشی مؤثر است و زنان به عنوان نیمی از افراد جامعه با موانع بیشتری در انجام این فعالیتها روبه رو هستند. برای مثال عوامل فرهنگی از عوامل مهم و تأثیرگذار در استفاده از دوچرخه به شمار میآیند به دلیل موانع اجتماعی، تقریباً نصف جمعیت کشور ما که خانم هستند از دوچرخه استفاده نمیکنند. این در حالی است که استفاده از دوچرخه برای خانمها هیچ منع قانونی ندارد و با تأمین ایمنی و امنیت دوچرخه سواری میتوان در جهت رفع موانع اجتماعی موجود کوشید و به گسترش فرهنگ دوچرخه سواری کمک کرد. نتایج نشان داده است فعالیت بدنی مناسب با استفاده از دوچرخه کارسنج در دوران بارداری نه تنها موجب صدمه به جنین و مادر نمیشود بلکه انجام زایمان را آسانتر و تولد فرزندی سالمتر را تضمین میکند.
میزان استفاده از دوچرخه در شهرها و کشورهای گوناگون به شدت متفاوت است. در کشورهای گوناگون برای مردان و زنان و افراد پیر و جوان عوامل زیادی وجود دارد که میزان استفاده از دوچرخه را تحت تأثیر قرار میدهند. بررسیها نشان میدهد در کشورهایی مانند هلند، دانمارک و ژاپن دوچرخه سواری در بین زنان و مردان با نسبت تقریبا مساوی رایج است، در برخی دیگر از کشورهای پیشرفته نظیر استرالیا، نیوزیلند، انگلستان و ایرلند زنان به نسبت کمتری به دوچرخه سواری علاقه نشان میدهند.
استفاده از دوچرخه برای الگوهای سفر روزانه، هم منافعی برای سلامت فردی و هم سلامت محیطی با هزینههای ناچیز اقتصادی دارد. از دوچرخه میتوان به عنوان یک عنصر فرهنگی یاد کرد که به کاهش شکاف اقتصادی و اجتماعی کمک میکند. دوچرخه میتواند عامل نزدیکی و همبستگی آن دسته از شهروندان باشد که از تخریبهای زیست محیطی و شکافهای اجتماعی در شهرسازی امروزین نگران هستند. دوچرخه سواری شیوه حرکت انسانی و آهسته را به خودبسندگی بالا و امکان تعامل اجتماعی بیشتر فراهم میکند. بهبود زیرساختهای دوچرخه سواری در شکل مسیرهای ویژه دوچرخه و مسیرهای خطکشی، برای افزایش دوچرخه سواری میان گروههای گوناگون جمعیتی اهمیت زیادی دارد. تدارک امکانات دوچرخه سواری در خیابانهای اصلی، اغلب راهبردی مهم برای تقویت ایمنی دوچرخه و مسافرت با دوچرخه قلمداد میشود .
منابع:
سلطانی، علی و دیگران. (۱۳۹۲). «بررسی مشوقها و بازدارندههای استفاده از دوچرخه در حمل ونقل درون شهری (مطالعه موردی شهر اصفهان)». نشریه علمی- پژوهشی انجمن علمی معماری و شهرسازی ایران. شماره ۵. صص: ۷۳-۶۳.
قادرزاده، ا و دیگران. (۱۳۹۴). «ورزش زنان و دلالتهای معنایی آن». زن در توسعه و سیاست. شماره ۳. صص: ۳۳۴-۳۰۹.
نورعلی وند، ع و دیگران.(۱۳۹۶). «تبیین جامعه شناختی مشارکت ورزشی زنان با تأکید بر هنجارهای جنسیتی. مورد مطالعه: زنان استان ایلام». فصلنامه علمی- ترویجی فرهنگ ایلام. شماره ۵۶ و ۵۷. صص: ۳۱-۸.
صداقتی ،پ و دیگران . (۱۳۸۵). «آیا تمرین منظم با دوچرخه کارسنج بر پیامد بارداری تأثیر دارد؟». مجله بیماریهای کودکان ایران. شماره ۳. صص:۳۳۱-۳۲۶.
انتهای پیام
