نویسنده: خبرگزاری ایسنا

علیرضا قامتی در گفت‌وگو با ایسنا عنوان کرد: از قبل یک بخش بیمارستان ۲۲ بهمن نیشابور برای بستری بیماران کرونایی اختصاص یافته بود اما ظرفیت این بخش از شب گذشته تکمیل شد.

وی با بیان اینکه بیمارستان ۲۲ بهمن دارای چهار بخش است و امکان افزایش ظرفیت بخش بستری بیماران مبتلا به کرونا وجود دارد، اظهار کرد: به علت افزایش بیماران مبتلا به کرونا بلافاصله بر اساس تصمیمات اتخاذ شده ۲۰ تخت دیگر به تخت‌های بخش این بیماران بستری اضافه شد.

فرماندار نیشابور تصریح کرد: چون روز پنجشنبه تعداد بیماران بستری افزایش یافت به همین دلیل بخش قلب و دیالیز بیمارستان ۲۲ بهمن به بیمارستان حکیم انتقال یافتند.

وی ادامه داد: اگر چه تا ۱۸۰ تخت ظرفیت ایجاد شده اما پنجشنبه در بدترین شرایط به ۱۳۰ بیمار بستری رسیدیم، چنانچه آمار بیماران مبتلا به کرونا به همین سرعت افزایش یابد دچار مشکل خواهیم شد.

قامتی بیان کرد: معمولاً در هر بیمارستان ۹۶ تختخوابی ۸ تخت آی.سی.یو(ICU) وجود دارد، اما اکنون ۸۶ نفر بیمار حاد داریم که از این تعداد ۲۵ نفر نیاز به اتاق آی.سی.یو دارند و باید خدمات ویژه دریافت کنند، اگر وضعیت همین‌گونه باشد با کمبود تخت آی.سی.یو، تجهیزات تخصصی و کمبود کادر درمانی مواجه می‌شویم.

وی مطرح کرد: روز پنجشنبه تعداد فوتی‌های مبتلایان به کرونا طی مدت ۴ ماه گذشته افزایش چشمگیری داشت و رکورد زد، با وجود اینکه پیک تلفات سه نفر بود اما ۱۹ تیر ماه فوت افراد مشکوک به کرونا به دو برابر افزایش یافت.

وضعیت دو سوم مراجعه‌کنندگان حاد است

فرماندار نیشابور افزود: اگر شهروندان نکات بهداشتی را رعایت نکنند شاهد افزایش ضریب اشغال تخت‌ها و محدودسازی آن‌ها می‌شویم، متأسفانه بیمارانی که اکنون به بیمارستان مراجعه می‌کنند وضعیت‎شان حادتر از قبل است.

وی اظهار کرد: اگر در مراجعات قبلی تا یک‌ چهارم جمعیت وضعیت حاد را پیدا می‌کردند ولی اکنون تقریباً دو سوم جمعیت وضعیت حاد دارند، زیرا این افراد نیاز به بستری و تجهیزات تخصصی دارند و این امر محدودیت‌هایی برای ما ایجاد می‌کند.

قامتی گفت: اگر هم امکان افزایش تخت را داشته باشیم، برای خدمات به بیماران حاد و تأمین دستگاه ونتیلاتور با مشکلات و کمبودهایی مواجه هستیم، بنابراین از شهروندان درخواست داریم وضعیت اجتماعی را مدیریت کرده و از ماسک استفاده کنند.

وی از شهروندان خواست؛ در حد امکان کمک کنند و از خانه بیرون نیایند، زیرا تعدادی از پرستاران مبتلا به کرونا شده‌اند و در اداره خدمات به بیماران دچار محدودیت می‌شویم.

فرماندار نیشابور اظهار کرد: اگرچه رویکرد نظام جمهوری اسلامی و دولت این است که اشتغال و معیشت مردم را همراهی کند و در همین راستا تأکید شده هر کدام از مجموعه‌ها پروتکل‌های بهداشتی و فاصله‌گذاری اجتماعی را رعایت کردند؛ هیچ محدودیتی برای آن‌ها ایجاد نشود اما متأسفانه افرادی به وعده‌ خود برای رعایت پروتکل‌های بهداشتی عمل نکردند.

وی با بیان اینکه همه در برابر جان مردم مسئول هستند و باید همراهی داشته باشند، مطرح کرد: مجدد تأکید شد اگر مراکزی که در محیط کار و شغل خود بنا به وعده داده شده فاصله‌گذاری اجتماعی را رعایت نکنند از قوه قهریه استفاده کرده و محل کارشان پلمب می‌شود.

تعداد انگشت شماری از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی نیشابور به کرونا مبتلا شدند

قامتی افزود: بر اساس ارزیابی‌های صورت گرفته از سه روز قبل تا کنون حدود ۵۰ درصد مردم نیشابور از ماسک استفاده می‌کنند که آنها هم محیط‌های اداری و تجمعی هستند و میان جمعیت عادی این میزان بسیار کاهش پیدا می‌کند.

وی اظهار کرد: اکنون در بیمارستان نیشابور بیمارانی از شهرستان فیروزه و زبرخان نیز پذیرش داریم، دو بیمارستان دیگر شهرستان در آماده‌باش کامل هستند، اگر چه تلاش می‌شود خدمات متوقف نشود اما حجم افراد مراجعه کننده به شدت رو به افزایش است.

فرماندار نیشابور افزود: با توجه به اینکه اکنون بالغ‌بر ۲۰۰۰ نفر قرنطینه خانگی هستند از همان ابتدا با نگاه مدیریت بحران وارد شدیم و برای قرنطینه خانگی در منازل فرهنگ‌سازی صورت گرفت و اکنون مشکلی نداریم.

وی بیان کرد: از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بسیار محدود و انگشت‌شمار به بیماری کرونا مبتلا شدند و در خود محدوده خوابگاه دانشجویی قرنطینه ایجاد شده و اوضاع مدیریت شده و مورد حادی نداشتیم.

تولید روزانه ۱۰ هزار ماسک

قامتی اظهار کرد: مردم نگران ماسک در شهرستان نیشابور نباشند، زیرا در زمینه تولید ماسک به مرحله صنعتی رسیده‌ایم و در حال تولید ماسک N۹۵ هستیم، در مرحله اول ۶۰۰ هزار ماسک تولید و توزیع شد و میانگین روزانه ۱۰ هزار ماسک N۹۵ تولید می‌شود، البته نیاز بیمارستان ۵۰۰ ماسک است که خودمان تولید می‌کنیم.

وی تصریح کرد: قیمت‌ ماسک تولیدی یک‌ سوم قیمت بازار است که تولید و عرضه می‌شود، ماسک‌های چند لایه نیز به اندازه نیاز شهروندان تولید می‌شود و حتی برای صادرات هم توافقاتی داشتیم.

وی خطاب به افرادی که بخواهند در این ایام سوء استفاده کرده و اقدام به گران فروشی کنند، گفت: ۱۰ تیم نظارتی تشکیل شده و در حال نظارت به بازار هستند، اگر در وضعیت فعلی افرادی بخواهند اقدام به گران‌فروشی و یا احتکار کنند دادستان و دستگاه قضایی به شدت برخورد خواهند کرد.

انتهای پیام

حسین طالبی در گفت‌وگو با ایسنا، درخصوص تاریخچه و قدمت نقاشی قهوه‌خانه‌ای و توجه به این نوع هنر در جامعه، عنوان کرد: قدمت نقاشی قهوه‌خانه‌ای مربوط به کمتر از ۲۰۰ سال قبل یعنی اواخر دوران قاجار و اوایل دوران پهلوی یعنی همزمان با جنبش مشروطه است. حسین قوللرآقاسی و محمد مدبر از بنیان‌گذاران این سبک هستند و این هنر صددرصد ایرانی و عامیانه است. حسین قوللرآقاسی که از بنیان‌گذاران این سبک است، بسیار علاقه‌مند به کار کردن برای مردم بود.

وی افزود: پدر حسین قوللرآقاسی کارگاه کاشی‌پزی داشت و پسرش حسین در این کارگاه به همراه فردی به نام محمد مدبر سال‌ها مشغول به کار کاشی‌پزی بودند تا زمانی که این روش منسوخ می‌شود و علایق نسبت به کاشی‌پزی از بین می‌رود. حسین و محمد مانند دو برادر در کنار هم کار می‌کردند، بعد از بسته شدن کارگاه کاشی‌پزی، حسین و محمد به کار نقاشی ساختمان مشغول می‌شوند و شروع به نقاشی در قهوه‌خانه‌ها می‌کنند.

این نقاش پیشکسوت ادامه داد: زمانی که این دو نفر در قهوه‌خانه‌ها مشغول به کار بودند با نقال‌ها آشنا می‌شوند و اولین جرقه در ذهن حسین قوللرآقاسی زمانی زده می‎‌شود که نقال از مظلومیت سهراب وقتی به دست رستم کشته می‌شود، می‌گوید و این داستان حسین را بسیار تحت تاثیر قرار می‌دهد، حسین می‌ایستد و با صدای بلند فریاد می‌زند« به ولای علی قسم که من فردا می‌آیم و مظلومیت سهراب را بر سینه این دیوار می‌نشانم.» و روز بعد اولین نقاشی از این سبک بر دیوار قهوه‌خانه‌ای نقش می‌بندد.

خیالی‌بافی؛ نام دیگر نقاشی قهوه‌خانه‌ای

طالبی اظهار کرد: اسم دیگر نقاشی قهوه‌خانه‌ای خیالی‌بافی بود؛ یعنی شخص باتوجه به ذهنیت خود نقاشی را می‌کشید و از هیچ الگوی خاصی پیروی نمی‌کرد، اما کم کم با گسترده شدن این سبک کارهای مذهبی نیز به آن اضافه شد و به این علت که تمام مسئولیت‌های قهوه‌خانه بر دوش قهوه‌چی بود، هماهنگی برای کشیده شدن نقاشی‌ها نیز از دیگر وظایف قهوه‌چی به شمار می‌رفت. قهوه‌چی کسی بود که احتیاجات نقاش از جمله جای خواب و غذا را برطرف می‌کرد، سفارش برای نقاشی روی دیوارهای قهوه‌خانه را می‌پذیرفت و به نقاش منتقل می‌کرد. به نوعی امکانات برای نقاش فراهم بود و تنها وظیفه وی آماده کردن سفارش‌های نقاشی بود و قهوه‌چی واسطه‌ای بین مشتری و نقاش بود.

طالبی اظهار کرد: به مرور زمان این سبک از نقاشی گسترده‌تر شد و علاوه‌بر حوزه‌های حماسی و مذهبی، حوزه اجتماعی نیز به آن اضافه شد که این حوزه به موضوعات اخلاقی مانند احترام به والدین می‌پرداخت. تفاوت مهم بین نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای حسین قوللرآقاسی و محمد مدبر این بود که حسین دور نقاشی‌های خود را با قلم‌گیری‌های بسیار زیبا فرم می‌داد اما محمد قلم‌‎گیری نمی‌کرد و بیشتر به رعایت فاصله رنگ‌ها، سطوح رنگی و درجات رنگی می‌پرداخت.

این نقاش پیشکسوت اظهار کرد: رفته رفته این سبک از نقاشی جای خود را در بین مردم پیدا می‌کند و افراد بسیاری به این حوزه علاقه‌مند می‌شوند. با بالا رفتن تعداد سفارشات حسین قوللرآقاسی و محمد مدبر، افرادی را به شاگردی می‌پذیرند و شروع به آموزش این سبک از نقاشی تحت عنوان نقاشی قهوه‌خانه‌ای می‌کنند. این شاگردها امروز تبدیل به پیشکسوتان این نوع نقاشی شده‌اند، تعدادی از این نقاشان افرادی از جمله حسین همدانی، حسن اسماعیل‌زاده، عباس بلوکی‌فر و… هستند.

شاخص‌ترین نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای در خیابان‌ها نصب می‌شد

طالبی گفت: یکی از مسائلی که باعث جذابیت و ارزش‌مندی این نقاشی‌ها می‌شد، تزئینات کار شده روی هر نقاشی بود. شاخص‌ترین این نقاشی‌ها در خیابان‌ها نصب می‌شد و اصطلاحا پرده‌خوانی بود. وقایع عاشورا و جنگ امام حسین(ع) را در یک پرده کار می‌کردند. درویشی وقایع عاشورا را از روی همین پرده‌ها بازگو می‌کرد و اصطلاحا به آن پرده درویش‌خوانی می‌گفتند. اکنون پرده‌خوانی رو به اضمحلال رفته است و از جمله دلایل نابودی آن می‌توان به فروخته شدن این پرده‌ها به خارج از ایران و کم شدن مخاطبان این مراسم اشاره کرد.

وی افزود: تعدادی از این نقاشی‌ها اکنون در موزه‌ها و هتل‌ها نگهداری می‌شود، نمونه‌ای از این نقاشی در هتل تهران وجود دارد و همچنین در موزه آستان قدس یکی از پرده‌هایی که نقاشی قهوه‌خوانه‌ای بزرگی روی آن کار شده است، نگهداری می‌شود. همچنین در گذشته یعنی در زمان حیات حسین قوللرآقاسی و محمد مدبر موزه آب انباری در تهران وجود داشت که تعداد زیادی از این آثار در آن نگهداری می‌شد اما اکنون این موزه از بین رفته است.

این نقاش پیشکسوت بیان کرد: در گذشته در نقاشی‌ها روی صورت ائمه (ع) برقع کار می‌شد و صورت آنها کاملا پوشیده بود؛ اما حسین قوللرآقاسی در نقاشی قهوه‌خانه‌ای برای امام حسین(ع)، حضرت علی(ع) و سایر ائمه(ع) چهره قائل شد. در ابتدا نقاشان قهوه‌خانه‌ای روی نقاشی خود اسم خود را نمی‌نوشتند و اثر خود را امضا نمی‌کردند، زیرا کار خود را با سایر صنایع متفاوت نمی‌دیدند و معتقد بودند کسی که آهنگری و کفاشی می‌کند با کسی که نقاشی می‌کند در یک جایگاه قرار دارند.

طالبی افزود: بسیاری از نقاشان قبل از قوللر و نقاشانی که سابقه آنها به زمان ساسانی باز می‌گردد، نقاشی ایرانی دیواری کار می‌کردند و هیچ نامی از آنان نیست؛ زیرا اسم خود را روی آثار خود نمی‌آوردند. افراد در قهوه‌خانه‌ها به نقالان گوش می‌کردند و تحت تاثیر حرف‌های آنان به نقاش سفارش نقاشی می‌دادند، اما با ورود رادیو و تلویزیون به قهوه‌خانه‌ها کم کم نقالی از رونق افتاد و در نتیجه آن نقاشی قهوه‌خانه‌ای نیز کم رونق شد.

وی ادامه داد: برای احیاء این هنر کاری به جز تشکیل کلاس و حتی اختصاص دادن واحدهای دانشگاه نمی‌توان انجام داد و اکنون متاسفانه هیچگونه حمایتی از این هنر صورت نمی‌گیرد. امروز ما هر قدر هم که تلاش کنیم تا به روش‌های قدیمی کار کنیم باز هم خلق‌وخوی امروزی ما روی کار تاثیر خواهد گذاشت و نمی‌توانیم به‌صورت صد در صدی به روش پیشکسوتان خود عمل کنیم.

انتهای پیام

جلیل فخرایی در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص فعالیت‌ها و آثار دکتر رضا افضلی، اظهار کرد: آقای افضلی شاعر، پژوهشگر و مترجم پیشکسوت مشهد بود که پژوهش‌های بسیاری در زمینه‌های مختلف درخصوص ادبیات عامه و به‌ویژه ادبیات عامه مشهد انجام داده‌اند، بسیاری از آثار ادبی ایشان در فضای مجازی مانند فیس‌بوک منتشر شده‌است؛ به طوری که با کمی جست‌وجو در این فضا تعداد زیادی از آثار ایشان یافت می‌شود.

وی ادامه داد: دکتر افضلی جزء آن دسته شعرایی بود که آثار نوشتاری فراوانی داشت و در انواع گونه‌های شعری مانند شعر نو و کلاسیک تبحر و تخصص بسیار زیادی داشت؛ به طوری که کتاب‌های زیادی نیز نوشته‌ و هم‌چنین اشعار سایر شعرا را ترجمه کرده‌است. ایشان سال‌های زیادی پس از دکتر قهرمان، رئیس کتابخانه دانشکده ادبیات بود و با بزرگان شعر و ادب مانند دکتر «شفیعی‌کدکنی» محشور بوده و مورد تأیید آن‌ها قرار می‌گرفت.

این شاعر و روزنامه‌نگار خراسانی بیان کرد: ایشان در کنار شخصیت شعری و ادبی خود، دارای شخصیتی دانشگاهی و آکادمیک بود و استاد راهنمای تعداد زیادی از دانشجویان حتی در مقطع دکتری بود. به نظر من آثار تحقیقی ایشان مانند شناسنامه استاد قهرمان، پژوهش‌های ایشان و آثاری درخصوص ادبیات عامه در بین آثار ایشان از ماندگاری بیشتری برخوردار بوده و آثاری بلند و والا هستند. هم‌اکنون تعدادی از آثار شعری، پژوهشی و ترجمه دکتر افضلی که قبل از انقلاب نگارش شده‌اند نیز هم‌چنان موجود است و با جست‌وجو در اینترنت تعداد زیادی از آن‌ها در دسترس خواهندبود.

فخرایی خاطرنشان کرد: مشهد و استان خراسان دارای شخصیت‌های ادبی بزرگی است؛ اما گاهی حتی شاعران مشهدی و هم‌شهری در خصوص هنرمندان کم‌لطفی می‌کنند. با وجود این که دکتر افضلی آثار بسیار خوبی در بخش‌های شعری، پژوهشی و ترجمه داشتند اما گاهی اختلاف سلیقه باعث بغض و کینه‌هایی در رابطه با ایشان می‌شد.

وی افزود: آقای افضلی مردی بسیار متین، آرام و متبسم بود و هیچ اتفاق بیرونی باعث عصبانیت او نمی‌شد. به طوری که همه تنش‌های ایجادشده در جلسات زمانی که به  دکتر افضلی می‌رسید، پایان می‌یافت. در واقع مانند کوهی از آب بود که همه موج‌ها و ارتعاش‌ها را در خود خنثی و هضم می‌کرد و فردی بود که به تمام اتفاقات خوب و بد لبخند می‌زد.

این شاعر تشریح کرد: سبک شعری آقای افضلی، نوگرایی بود. ایشان با علم و اشراف به ادبیات قدیم، نگاهی نو و تفکری نو در شعر داشت. ما در شعر معاصر با افراد زیادی برخورد می‌کنیم که شاعر با زبانی نو شعر می‌سراید اما تصاویر و مضامین آن کهنه است و یا حتی برعکس آن به طوری که زبان شعر کهنه است ولی تصاویر و مضامین آن نو بیان شده‌است. دکتر افضلی از جمله افرادی بود که علاوه بر زبان نو در شعر تصاویر و مضامین شعری نو داشت.

فخرایی تصریح کرد: این روش بیانگر اشراف زیاد ایشان بر ادبیات جهان به خصوص شعر اروپا و عرب است، دکتر افضلی مسئول انجمن فرهنگی کافه داش آقا بود؛ داش اقا قهوه‌خانه‌ای برای تجمع فرهنگیان ناراضی در زمان شاه بوده‌است. این قهوه‌خانه اوایل انقلاب با فوت شخص داش آقا تعطیل شده و سال‌ها بعد در دهه ۹۰ افرادی که در آن جلسات حضور داشتند در محل دیگری گردهم آمده و جلسه انجمن داش آقا را برگزار می‌کنند.

وی افزود: من فکر می‌کنم استان خراسان رضوی ظرفیت‌های بسیار زیادی در رابطه با شعر دارد و لازم است شاعران خراسانی یکدیگر را دریابند و بایکدیگر مهربانانه رفتار کنند و هم‌زیستی مهربانانه داشته‌ باشند، به طوری که از یکدیگر حمایت کرده و شأن یکدیگر را بالا ببرند. در حالی که در سایر شهرها مانند تهران این‌گونه است و شعرای آن شهر و انجمن شأن یکدیگر را حفظ کرده و بالا می‌برند.

این شاعر اضافه کرد: چنین مسائلی باعث می‌شود که هنر در خراسان رشد نکند به صورتی که مشهد و خراسان تبدیل به خاکی هنرگریز شود. در حال حاضر تعدادی از هنرمندان خراسانی در تهران زندگی می‌کنند؛ یکی از دلایل این اتفاق شاید عدم وجود این‌گونه رفتارها باشد. اخوان ثالث زمانی شهرت یافت و مطرح شد که به تهران رفت؛ در حالی که در مقایسه با زمانی که در مشهد حضور داشت تغییری نداشته و فردی با همان شخصیت و هنر بود.

انتهای پیام

علی اصغر عنابستانی در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص اظهاراتی مبنی بر معرفی استاندار خراسان رضوی به عنوان گزینه وزارت صمت، بیان کرد : یک ماه قبل آقای رزم حسینی با حضور در مجلس در این خصوص اعلام کرد این صحبت‌ها بیشتر در فضای رسانه‌ای مطرح و پیشنهادی رسمی به ایشان داده نشده است، از یک ماه قبل تا به الان هم من اطلاعی ندارم و بعید هم می‌دانم چنین اتفاقی بیفتد، چراکه هم خود آقای رزم حسینی تمایل به ادامه فعالیت در خراسان رضوی دارد و هم به نظر من بعید است که چنین پیشنهادی از طرف دولت به ایشان داده شود .

وی در ادامه گفت : اگر چنین پیشنهادی مطرح شود ، من فکر می‌کنم آقای رزم حسینی در شرایط فعلی گزینه مناسبی برای این وزارتخانه خواهند بود. حداقل ما نمایندگان خراسان رضوی که با ایشان کار کرده‌ایم، نظر مثبتی نسبت به این موضوع خواهیم داشت، برای استانداری خراسان رضوی هم حتما گزینه مناسبی پیدا خواهد شد.

انتهای پیام

غلامحسین صاحبی که از هفته گذشته به جای امیر شهلا در جلسات شورای شهر مشهد حضور پیدا می‌کند، در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص گرایش سیاسی متفاوت خود با سایر اعضاء شورای شهر و چالش برانگیز بودن این موضوع گفت: من فکر نمی‌کنم بخواهیم در حوزه کاری این بحث‌ها را دخیل کنیم‌، مگر اینکه سایر افراد شورا بخواهند این مسائل را دخیل کنند. هدف ما حل مشکلات مردم و حل مشکلات شهر است. ما با این دیدگاه آمده‌ایم که کار کنیم؛ همانطور که در شورای شهر دوره چهارم هم با رویکرد خدمت به مردم بخصوص حاشیه شهر، سه سال رئیس کمیسیون خدمات شهری بودم و در حوزه خدمات شهری با نگاه حل معضلات شهری کار کردیم و به هیچ عنوان نگاه سیاسی را در حل معضلات شهرزی دخیل ندانستیم.

وی ادامه داد: من مشکلی سرراه خدمت نمی‌بینم، مگر اینکه آقایان بخواهند مشکل ایجاد کنند که تصور نمی‌کنم چنین اتفاقی بیافتد. فکر می‌کنم بشود در مدت یک سال باقی‌مانده از شورا کارهایی انجام داد.

عضو شورای شهر مشهد در خصوص مهمترین مواردی که شورای شهر پنجم مشهد باید در یک سال باقی‌مانده به آنها بپردازد، گفت: بیشترین قسمتی که شورا باید توجه کند تسهیل امور اشتغال بخش‌هایی است که به حوزه اقتصادی برمی‌گردد، مشکل اصلی کشور و مخصوصا مشهد حوزه اقتصادی است. ما اگر بخش‌هایی که شهرداری به بحث‌های اقتصادی ارتباط دارد را تسهیل کنیم؛ مثلا بحث زائر و ظرفیت‌هایی که زیارت در مشهد می‌تواند داشته باشد را فعال کنیم از لحاظ درآمدزایی برای مشهد می‌تواند نقش داشته باشد. به‌جز امسال که کرونا آمده و تعداد زائران کاهش یافته  هر سال بیش از ۳۰ میلیون زائر داخلی و خارجی در مشهد داریم که این می‌تواند ظرفیت بزرگی برای حوزه اقتصادی اشتغال شهر مشهد باشد.  اگر این حوزه را بتوانیم فعال کنیم کمک بسیاربزرگی خواهد بود.

وی تصریح کرد: موضوع بعدی که شورا باید به آن توجه کند بحث حمل‌ونقل و ترافیک شهری است، در این حوزه سرعت کار شهرداری باید بیشتر باشد که سریعتر بتوانیم پروژه‌های کلان ترافیکی مثل مترو را به سرانجام برسانیم و آسیب‌های زیست محیطی شهر را کاهش دهیم.

صاحبی در مورد خلأهای موجود در شورای شهر مشهد عنوان کرد: در این قسمت نمی‌خواهم هنوز وارد بحث شوم، اما اگر تفکرات متعدد در شورا بود قطعا برای بحث‌های شهری مفیدتر بود تا اینکه صرفا یک دیدگاه بخواهد برای شهر تصمیم بگیرد، من اعتقاد ندارم حتما یک جریان مجلس یا شورا را بگیرند، باید کارشناسان متعدد با نگاه‌های متعدد باشند تا تصمیمات خوبی گرفته شود.

عضو شورای شهر مشهد در مورد کمربند جنوبی و جایگاه آن در طرح تفصیلی مشهد اظهار کرد: در طرح جامع مشهد این کمربند آمده است، ولی آسیب‌هایی دارد. بندهای ۷ و ۸ طرح تفصیلی جنوب غرب مشهد که در جلسه علنی بعدی شورای شهر بررسی می‌شود به این موضوع پرداخته شده است، این گونه نیست که بخواهیم کمربند را حذف کنیم زیرا هزینه گزافی در آنجا شده، باید به سمتی پیش برویم که آسیب‌های زیست محیطی طرح را کاهش پیدا کند.

وی با اشاره به اینکه ضلع جنوبی کمربند کوه و فضای مسکونی نیست و ضلع شمالی به سمت فضاهای مسکونی قرار می‌گیرد، ادامه داد: اگر دوستان قبول کنند باید به سمتی پیش برویم که فضاهای خالی موجود را در طرح تفصیلی تغییر دهیم و همه را به سمت فضای سبز ببریم که کمربند جنوبی باعث توسعه شهر به سمت ارتفاعات نشود. اگر با این موضوع در طرح تفصیلی موافقت شود که تمام فضاهای موجود باقی‌مانده را که ساخت و ساز انجام نشده تبدیل به فضای سبز کنیم هم کمک به وضعیت زیست محیطی منطقه می‌شود و فضای سبز افزایش می‌یابد و هم جلوی توسعه ساخت‌وساز را می‌گیرد و کمربند زیبا وسط فضای سبز اتفاق می‌افتد که می‌تواند گره‌های ترافیکی را حل کند.

انتهای پیام

محمدهادی مهدی نیا در گفت و گو با ایسنا در خصوص بند شماره ۶ طرح تفصیلی مطرح شده در رابطه با حذف دیوارهای دانشگاه اظهار کرد: طرح تفصیلی مشهد شامل هفت حوزه است که اولین حوزه آن بعد از سیزده سال به صحن علنی شورا آمده است تا مصوب شود و به کمیسیون ماده پنج برای تصویب برود. طبق قانون طرح‌های تفصیلی ابتدا توسط شهرداری تحویل گرفته شده، سپس شورا آن را تایید می‌کند، اما تصویب کننده اصلی طرح کمیسیون شماره پنج شورای شهرسازی است.

وی افزود: اولین طرح این هفت حوزه در رابطه با جنوب غرب مشهد یعنی منطقه ۹ و ۱۱ شهرداری است که دانشگاه هم در آن قرار دارد. این طرح وارد شورا شد و در رابطه با آن تبادل نظرهایی انجام شد و یکی از این نظرها این بود که در کاربری‌های بزرگ مقیاسی که در شهرداری داریم مانند دانشگاه‌ها، پادگان‌ها، زندان‌ها، بیمارستان‌های بزرگ و… به دلیل اینکه دیوارهای وسیعی دارند و بین پهناهای بزرگی از شهر انفکاک قائل می‌شوند تغییراتی صورت گیرد.

بخش‌های مختلف شهر باید ارتباطی ارگانیک با یکدیگر داشته باشند

این عضو شورای اسلامی شهر مشهد خاطر نشان کرد: در شهرسازی توصیه می‌شود که بخش‌های مختلف شهر باهم هم‌پیوند باشد به این معنی که باید بخش‌های مختلف شهر ارتباطی ارگانیک با یکدیگر داشته باشند. به همین دلیل در ادبیات شهرسازی دنیا این مسئله دیده می‌شود که مسئولان تا حد امکان برای پیوند زدن بخش‌های مختلف شهر با یکدیگر تلاش می‌کنند. در رابطه با زندان‌ها و پادگان‌ها از آنجایی که امکان حذف دیوار برای آن‌ها وجود ندارد پیشنهاد می‌شود که از شهر خارج شوند، برای مثال پیشنهادی که برای پادگان لشکر۷۷ ارائه شده این است که از شهر خارج شود. همچنین زندان‌ها نیز باید از شهر خارج شوند.

دانشگاه‌های مهم و اول دنیا جزوی از شهر هستند

وی اظهار کرد: تجربه‌ای که در کشورهای توسعه یافته برای بیمارستان‌ها و دانشگاه‌ها اتفاق افتاده این بود که برای حذف دیوارهای این مکان‌ها اقدام کردند و با مقدمات و تمهیداتی مانند بحث‌های ایمنی و امنیتی تلاش کردند تا امنیت این مکان‌ها حفظ شود زیرا دلیل اصلی وجود دیوارها هم از گذشته همین بوده که امنیت افرادی که داخل آن مکان هستند حفظ شود. اضافه کردن دوربین، نگهبان‌ها و حصار کشیدن دور ساختمان‌هایی خاص پیشنهاداتی بود که در این زمینه ارائه شد. اگر دانشگاه‌های مهم و اول دنیا را نام ببریم مانند دانشگاه آکسفورد، کمبریج و ام آی تی این جزوی از شهر هستند و حتی در طراحی آن‌ها معماران خلاقیت‌هایی را نشان می‌دهند. برای مثال اگر کف‌پوش خیابان تمام شهر آسفالت است، قسمت مربوط به دانشگاه را با سنگ قهوه‌ای کار می‌کنند تا به گونه‌ای تشخیص داده شود که این بخش مربوط به دانشگاه است. ترکیب ساختمان‌ها نیز در دانشگاهی مانند آکسفورد به گونه‌ای است که افراد متوجه می‌شوند از مجموعه مسکونی وارد مجموعه دانشگاهی شده‌اند و هیچ حفاظ، در و کنترلی وجود ندارد. یک تجربه جهانی و یک ادبیات شهرسازی در رابطه با این موضوع وجود دارد.

در ۷۰ سال گذشته بخش اعظمی از زمین‌های دانشگاه فردوسی به فضای سبز تبدیل نشده است

مهدی نیا اظهار کرد: در کشور ما هم دانشگاهی مانند فردوسی که نزدیک به ۳۰۰ هکتار زمین دارد، در یک مقطع خاصی ایجاد شده است. در حال حاضر اگر با استفاده از نقشه‌های ماهواره‌ای به دانشگاه نگاه کنید متوجه می‌شوید که در بخش‌های زیادی از دانشگاه فردوسی هیچ ساخت و سازی وجود ندارد و زمین‌های خالی آن را تشکیل می‌دهند و در بخش های کمی از آن که قطعاً هزینه زیادی برای دانشگاه دارد تبدیل به فضای سبز شده و زمین های زیادی به صورت بایر و بدون فضای سبز باقی مانده است، این زمین‌ها جزوی از عرصه شهر هستند. شهرداری هم عملاً هرسال باید تنفس‌گاه شهر را زیاد کند و شهر را از آلودگی هوا نجات دهد و در این راستا بایستی زمین‌هایی را به فضای سبز تبدیل کند.

وی افزود: این تولید فضای سبز جزوی از وظایف شهرداری است و از آنجا که منابع مالی مناسبی هم دارد برای انجام آن دشواری ندارد. اما رسالت اصلی دانشگاه سرانه‌های دانشجویی است و شاید اعتبار لازم را برای تبدیل کردن زمین‌های بایر به فضای سبز نداشته باشد، همچنان که تجربه گذشته این مطلب را تایید می‌کند و در ۷۰ سال گذشته از عمر دانشگاه فردوسی مشهد بخش اعظمی از این زمین‌ها عملا به فضای سبز تبدیل نشده است.

طرح تفصیلی یک طرح بلند مدت است که افق آن ۱۰ساله است

این عضو شورای اسلامی شهر مشهد بیان کرد: اگر الزامات امنیتی، ایمنی و کارکرد اصلی دانشگاه به مخاطره نیفتد، این ظرفیت وجود دارد که این پهنه‌ها به شهر اضافه شود تا مدیریت شهری بتواند آن‌ها را تبدیل به فضای سبز کند و کار حفاظت و نگهداری را به عهده بگیرد و یک بازی دو سر برد برای دانشگاه و شهرداری می‌شود. فضایی می‌شود تا مردم بتوانند در آن حضور داشته باشند و پهنه وسیعی می‌شود از فضای سبز که هم کارکرد اجتماعی هم کارکرد اکولوژیکی دارد. طرح تفصیلی یک طرح بلند مدت است که افق آن ۱۰ساله است و تا ده سال آینده فرصت اجرای آن وجود دارد. اجرا شدن تصمیماتی که در این طرح گرفته می‌شود منوط به فراهم شدن الزامات آن است.

وی بیان کرد: در طرح تفصیلی ما به عنوان یک سند بالادستی قانونی در شورا این ظرفیت را ایجاد کردیم و آن را الزامی ندانسته‌ایم. بیان شد که با مدیریت شهرداری و از طرفی دیگر با مدیریت دانشگاه فردوسی و وزارت علوم، این ظرفیت وجود دارد که در صورت تفاهم این دو بخش در ۱۰سال آینده پهنه‌های دانشگاه فردوسی جزوی از پهنه‌های شهر شود و در عین حال استقلال دانشگاه زیر سوال نرود و در مجموع امنیت بخش‌های مختلف دانشگاه مانند آزمایشگاه‌ها، خوابگاه‌ها و کتابخانه‌ها حفظ شود. این ظرفیت قانونی ایجاد شده است تا دانشگاه و شهرداری طی ده سال آینده به توافق رسیده و یک طرح قانونی تنظیم شود تا مشخص شود مدیریت شهری و دانشگاه چطور می‌خواهند برای اجرای این طرح عمل کنند تا بیشترین تبعات و منافع را برای هردو داشته باشد.

برداشته شدن دیوارهای دانشگاه فردوسی الزام نیست، تنها یک ظرفیت و پیشنهاد است

مهدی نیا در خصوص امنیت دانشجویان در رابطه با برداشته شدن دیوارهای دانشگاه اظهارکرد: این دغدغه بسیار درستی برای خانواده دانشگاه است. در صورتی که گام‌های اجرایی این طرح قرار باشد اجرا شود مهم‌ترین دغدغه و نکته که باید به آن پرداخته شود بحث امنیت دانشگاه است. امنیت دانشگاه هم شامل امنیت اجتماعی دانشجویان، امنیت فضاهای مختلف دانشگاه و منابع دانشگاه که همگی مهم است می‌شود. در این زمینه حتما بررسی‌هایی انجام خواهد شد تا امنیت دانشگاه به مخاطره نیوفتد. طرح تفصیلی یک ظرفیت سازی قانونی است نه یک الزام که بلافاصله بعد از تصویب طرح دانشگاه مجبور به حذف دیوارها باشد، شاید اجرایی کردن این طرح ملزم به بوجود آمدن ارزش‌هایی در جامعه باشد و مدت زمان زیادی لازم باشد تا برای کسب این ارزش‌ها صبر کرد.

وی گفت: من احساس می‌کنم بخشی از نگرانی که ایجاد شده به دلیل الزامی است که از طرح تفصیلی برداشت می‌شود. دوستان دانشگاهی ما نگران این مطلب هستند که بلافاصله پس از تصویب دیوارها برداشته شود بدون اینکه پیش زمینه‌هایی برای حفظ امنیت دانشگاه فراهم شود. مطالعات و بررسی‌های تکمیلی اگر به این نتیجه برسند که فعلا امکان اجرای این طرح وجود ندارد قطعا این طرح به تعویق می‌افتد تا زمانی که زمینه‌های لازم فراهم شود. من ضمن تاکید بر درست بودن این دغدغه در رابطه با امنیت دانشگاه، تاکید می‌کنم تا زمانی که این دغدغه‌ها رفع نشود نباید این طرح را اجرایی کرد.

انتهای پیام

حمیدرضا نادری در گفت‌وگو با ایسنا، در خصوص وضعیت شیوع کرونا در مشهد، بیان کرد: وضعیت مشهد از قرمز رد شده است. مردم به هشدارها توجه نمی‌کنند. باتوجه به اینکه این ویروس می‌تواند بدون علامت نیز انتقال پیدا کند، مریض‌های مبتلا به کرونا روز به روز افزایش پیدا می‌کنند.

وی با اشاره به اینکه « کمر کادر درمانی شکسته است»، افزود: اورژانس چندین قسمت دارد که تنها در یک قسمت اورژانس ۵۰ نفر مریض هستند. متاسفانه مرگ و میر در این بیماری زیاد شده است. در قسمت ما ۴۰ تخت برای مریض مبتلا به کرونا وجود دارد که کرونایی ها همه تخت ها را اشغال کرده‌اند. این تعداد تنها در بخش ماست. شما حساب کنید که در کل شهر مشهد چه تعداد بیماران کرونایی وجود دارد؟ وضعیت وحشتناک است.
این متخصص بیماری‌های عفونی با بیان اینکه «متاسفانه بسیاری از مردم اصلا رعایت نمی‌کنند»، تصریح کرد: من برای خرید دارویی به داروخانه رفته بودم و تنها دو متصدی داروخانه ماسک داشتند. در این داروخانه حدود ۴۰ نفر آدم در کنار هم بودند که بیش از ۹۰ درصد آنها ماسک نداشتند. ماسک بیشتر از اینکه برای فرد محافظت ایجاد کند، از دیگران محافظت می‌کند. اگر فردی دارای علائم خفیف و یا ناقل باشد که خود خبر نداشته باشد با زدن ماسک، فرد دیگری را مبتلا نمی‌کند. به همین دلیل سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده است که ماسک پارچه‌ای هم کفایت می‌کند.

نادری با اشاره به اینکه «ماسک‌های خیلی خاص برای این است که فرد مبتلا نشود»، تاکید کرد: در حال حاضر توصیه شده است که همه افراد جامعه بر روی بینی و دهان خود ماسک بزنند. حدود دوماه پیش گفته می‌شد که ایتالیا و اسپانیا از نظر شیوع کووید۱۹، جهنم کروناست. فاصله ایران با این کشورها بسیار زیاد بود اما در حال حاضر کشور ما به‌راحتی از این کشورها عبور کرده است.

 داخل بیمارستان‌ها یک دنیا و بیرون بیمارستان یک دنیای دیگری است

 وی با بیان اینکه «واقعیت این است که وضعیت وحشتناک است»، عنوان کرد: نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده است. بسیاری از مردم اصلا پروتکل‌های بهداشتی را رعایت نمی‌کنند. در داخل بیمارستان‌ها یک دنیا و بیرون بیمارستان یک دنیای دیگری است. متاسفانه تا کسی خود یا اطرافیانش دچار این معضل یا مشکل نشود، اصلا باور نمی‌کند. راننده تاکسی جلوی اورژانس بیمارستان از من می‌پرسد، مریض کرونایی هم در بیمارستان داریم؟ من نمی‌دانم چطور جواب ایشان را بدهم. متاسفانه اوضاع ترافیک در خیابان‌ها، مکان‌های غیرضروری، فروشگاه‌ها، مکان‌های تفریحی و… وحشتناک است.

جریمه برای ماسک نداشتن در ایتالیا و اسپانیا 

این متخصص بیماری‌های عفونی با اشاره به اینکه «من و تمامی کادر درمانی کاملا وضعیت اقتصادی را درک می‌کنیم»، بیان کرد: ما در این شرایط اقتصادی نمی‌توانیم به مردم بگوییم که از خانه بیرون نیایید، به سرکار نروید و یا  نان برای خانواده فراهم نکنید. من به این دلیل کشور ایتالیا و اسپانیا را مثال زدم که در این کشورها همه محدودیت‌های کرونایی برداشته شده و همه مکان‌ها شلوغ است، تنها تفاوت این کشورها با ما این است که همه مردم آن‌جا ماسک بر روی بینی و صورت خود دارند. در آن‌جا کسی اگر ماسک نداشته باشد، جریمه می‌شود. اگر کسی بدون ماسک به فروشگاه یا جایی برود به او هیچ خدماتی داده نمی‌شود. در ایران به کسی که ماسک نداشته باشد، خدمات ارائه می‌شود. طبیعتا با این نوع برخورد، مردم نیز ماسک نمی‌زنند.

نادری با بیان اینکه «ماسک زدن در درجه اول برای عدم ابتلاء ما به کرونا نیست بلکه برای محافظت از دیگران است»، خاطرنشان کرد: درست است که ماسک از ابتلاء فرد به کرونا جلوگیری می‌کند، اما اثر آن از حفاظت از دیگران کمتر است. برای مثال ماسک من از فرد دیگری محافظت می‌کند و ماسک او از من محافظت می‌کند. در بالاترین سرانه اقتصادی جهان، زدن ماسک n۹۵ یا ماسک جراحی سه‌لایه توسط همه افراد جامعه امکان پذیر نیست. تولید، توزیع و هزینه این ماسک‌ها برای مردم سخت و سنگین است. مردم هزار دردسر و مشکل اقتصادی دارند و توان خرید ماسک پرهزینه را ندارند. به همین خاطر تاکید شده است حتی از یک تکه پارچه استفاده کنید. یک ماسک ساده با پارچه در خانه درست کنید و در محیط بیرون بر روی بینی و دهان خود بگذارید تا دیگران را مبتلا نکنید.

وی با اشاره به اینکه «ماسک‌زدن و رعایت پروتکل‌های بهداشتی دوجانبه است»، گفت: ماسک زدن بار ابتلا و شیوع این ویروس را در جامعه کاهش می‌دهد. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، ما نمی‌دانیم که چه اتفاقی بر سر جامعه خواهد افتاد. بدون تعارف می‌گویم من نمی‌دانم که تا دو هفته دیگر زنده هستم یا خیر. شرایط بحرانی است. بار مریض‌های مبتلا، بستری شده و فوت‌شدگان زیاد است. من پزشک، هر روز این بیمارها را ویزیت می‌کنم. به فرض اینکه من پزشک در بیمارستان رعایت کنم و مبتلا نشوم اما وقتی در تاکسی نشسته‌ام و راننده ماسک ندارد، تقصیر من چیست؟ وقتی من برای خرید به فروشگاه می‌روم و دیگران در آنجا ماسک نمی‌زنند، تقصیر من چیست؟. برخی از مردم بی‌گناه مبتلا می‌شوند.

آزمایش PCR  برای تشخیص کرونا قطعی نیست

این متخصص بیماری‌های عفونی با بیان اینکه « بر اساس آمارهای وزارت بهداشت روزانه بیش از ۲۰۰۰ نفر به کووید۱۹ با تست کرونا مشخص می‌شوند»، اظهار کرد: آزمایش PCR قطعی نیست. من امروز در درمانگاه بودم. ۱۰ مریض با علائم کاملا مشخص کرونا به پیش من آمدند.  با عکس سی تی اسکن و رادیوگرافی آنها مشخص بود که مبتلا به کرونا هستند اما ۸ نفر آنها تست   PCR  داده بودند که جواب تست‌شان منفی بود. منظور من این است که صرفا تست مشخص کننده، مبتلا بودن نیست.

نادری خاطرنشان کرد: کسانی که رعایت نمی‌کنند، فکر نمی‌کنند که روزی این اتفاق برای خودشان رخ بدهد. آنها فکر می‌کنند کسانی که مبتلا می‌شود خود، خانواده یا اطرافیانشان نیستند بلکه دیگران هستند. این مسأله روزی وبالشان را خواهد گرفت.

وی با بیان اینکه «باتوجه به شرایط اقتصادی مردم باید منصفانه محدویت کرونایی گذاشته شود»، عنوان کرد: ما نمی‌توانیم به مردم بگوییم همه به خانه بروید و هیچ کاری انجام ندهید. گرسنگی مانند کرونا انسان را می‌کشد. اگر قرار است همه مکان‌ها بازگشایی شود، بدیهی‌ترین قانون یعنی الزام استفاده از ماسک، باید گذاشته شود. اگر کسی در رانندگی تخلف کند به‌راحتی جریمه می‌شود اما اگر کسی ماسک نزند، جریمه نمی‌َشود. دلیل این مسأله چیست؟ واقعیت این است که اگر این قوانین اعمال نشود و همین رویه ادامه پیدا کند، این چرخه انتقال آن‌قدر بیشتر خواهد شد که حتی دیگر نتیجه آن را نمی‌دانیم.

این متخصص بیماری‌های عفونی با اشاره به اینکه «دوماه قبل ما نتیجه محدودیت را شاهد بودیم»، افزود: بعد از اعمال محدودیت‌ها، حدود چند هفته موج ابتلا، بستری ها و فوت‌شدگان فروکش  کرد. از زمانی که همه چیز آزاد و بدون محدودیت اعلام شد، دوباره کرونا اوج پیدا کرد. در یکی از شهرها، معلمی به سرکلاس می‌رود و همه دانش‌آموزان کلاس به ویروس کرونا مبتلا می‌شوند.

ضرورت ایجاد جریمه برای ماسک نزدن 

نادری ادامه داد: دستور مسئولان برای الزام ماسک به تنهایی  کفایت نمی‌کند. در این دستور اعلام کنند که نزدن ماسک جریمه دارد و در صورت نزدن ماسک هیچ خدماتی به فرد رعایت نکرده، داده نمی‌شود. اگر تنها همین کار انجام شود، درصد قابل ملاحظه‌ای از مبتلایان کم خواهد شد.

وی با بیان اینکه «بچه‌ها نیز به ویروس کرونا مبتلا می‌شوند اما امکان دارد علائم این ویروس در آنها خفیف‌تر باشد»، عنوان کرد: اگر بچه‌ای بیماری زمینه‌ای داشته باشد و یا حتی مشکلی نداشته باشد هم امکان دارد که براثر این بیماری فوت کند. فرد بالغ ۳۰ و یا ۴۰ سال نیز با هیچ مشکل یا زمینه بیماری بر اثر کرونا فوت می‌کند. خطر کرونا در کودکان بسیار بالاتر از انسان‌های بالغ است. انسان بالغ بر اثر ابتلا حداقل سرفه می‌کند یا اسهال می‌شود که دیگران با دیدن این نشانه‌ها به کرونا داشتن او، شک خواهند کرد، اما در یک کودک در صورت مبتلا شدن اگر علائمش خفیف باشد ممکن است کسی متوجه علائم این بیماری در او نشود.

انتهای پیام