نویسنده: خبرگزاری ایرنا

به گزارش پایگاه خبری ساینس، مقاومت ضدمیکروبی به مقاومت یک میکروارگانیسم (شامل باکتری، قارچ، ویروس و انگل) در برابر داروهای ضدمیکروبی، برای درمان عفونت ناشی از آن گفته می‌شود.

زمانی که این میکروارگانیسم‌ها نسبت به داروهای ضدباکتری، ضدقارچ و ضدویروس مقاوم شوند، داروهای استاندارد بی اثر می‌شوند، عفونت در بدن باقی می‌ماند و به راحتی منتقل می‌شود.

مقاومت آنتی بیوتیکی به یک معضل جهانی تبدیل شده است و بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت، تعداد قربانیان ناشی از این بحران تا سال ۲۰۵۰ میلادی از سرطان تجاوز می‌کند.

درمان بسیاری از بیماری‌های کشنده مانند سل، فقط با آنتی بیوتیک امکان‌پذیر است و همین یک مورد نشان می‌دهد مقاومت در برابر این گروه درمانی تا چه اندازه می‌تواند خطرناک باشد.

بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، نسبت بالایی از باکتری‌های مقاوم به آنتی بیوتیک که سبب عفونت‌های شایعی مانند عفونت‌های دستگاه ادراری، ذات الریه و عفونت‌های خون می‌شوند، وجود دارند.

ناکارا بودن دارو نسبت به عفونت به معنای افزایش نرخ ناتوانی و مرگ و تحمیل هزینه‌های هنگفت در حوزه بهداشت است.

تحقیقات گسترده‌ای به منظور راهکار مقاومت در برابر آنتی‌بیوتیک در سراسر جهان وجود دارد.
در این راستا محققان دانشگاه رایس در آمریکا موفق به تولید نانوذراتی شده‌اند که درون لایه‌ای از جنس اکسید گرافین قرار دارند و قادر به نابودی باکتری های مقاوم به دارو در فاضلاب هستند.

باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک می‌توانند ژن‌های مقاوم را به یکدیگر منتقل کنند؛ ولی نانوذرات پیچیده‌شده در اکسید گرافین قادرند علاوه بر از بین بردن این باکتری‌ها، این ژن‌های مقاوم را نیز نابود کنند.

این نانوذرات به شکل نانوکره هستند و از بیسموت، اکسیژن و کربن ساخته می‌شوند و زمانی که توسط نور تحریک ‌شوند، قادر به تولید مولکول‌هایی به نام گونه‌های اکسیژن فعال (ROS) هستند که می‌توانند باکتری‌ها را نابود کنند.

مطالعات نشان می‌دهد اگر این نانوکره‌ها در غلافی از جنس اکسید گرافین قرار بگیرند، عملکرد بهتری دارند و می‌توانند باکتری‌های مقاوم به داروی موجود در فاضلاب را نابود کنند.

نتایج این مطالعه در نشریه Water Research منتشر شده است.

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، تقریباً ۶۵.۵ میلیون سال پیش، یک سیارک بزرگ، شبه جزیره «یوکاتان» را مورد اصابت قرار داد. برخورد این سیارک بزرگ که Chicxulub نام دارد، باعث ایجاد رویداد انقراض دسته جمعی شد که نسل دایناسورها را از روی زمین پاک کرد.

محققان تخمین می زنند که چنین برخورد شدیدی در هر ۱۰۰ میلیون سال فقط یکبار اتفاق می افتد. روی کره زمین، بقایای اثر برخورد سیارک‌های قدیمی تر از ۶۰۰ میلیون سال، توسط پدیده‌های فرسایش و آتشفشان خیزی پاک شده اند اما در کره ماه، دهانه های متعلق به صدها میلیون سال پیش دست نخورده باقی مانده اند.

محققان در دانشگاه «اوساکا» ژاپن برای درک بهتر تاریخچه اثر برخورد سیارک ها بر سیستم سیاره زمین-کره ماه، سن ۵۹ دهانه بزرگ قمری را با استفاده از داده های جمع آوری شده از دوربین Terrain Camera که در فضاپیمای Kaguya قرار دارد، ارزیابی کردند. فضاپیمای Kaguya در واقع یک مدارگرد ماه است که توسط سازمان  فضایی ژاپن پرتاب شده است.

محققان سن دهانه های بزرگ ماه را با اندازه گیری چگالی حفره های کوچکتر داخلی ارزیابی می کنند. تجزیه و تحلیل سن ۵۹ دهانه، با قطر ۱۲ مایل یا بیشتر نشان داد که دستکم هشت دهانه به طور همزمان تشکیل شده است.

الگوهای ایجادشده بر اساس قوانین اندازه گیری دهانه و احتمالات برخورد، نشان داد، رگبار سیارکی که کره ماه را زخمی کرده است احتمالا بر اثر یک برخورد بزرگتر میان زمین و یک سنگ بزرگ فضایی ایجاد شده است؛ برخوردی که ۳۰ تا ۶۰ برابر قوی تر از ضربه سیارک Chicxulub بوده است.

این تجزیه و تحلیل نشان می دهد که این برخورد قبل از دوره «کریوژنین» (Cryogenian) اتفاق افتاده است؛ کریوژنین یک دوره زمین‌شناسی است که بین ۷۲۰ تا ۶۳۵ میلیون سال پیش رخ داده است.

محققان حدس می زنند که از هم پاشیدگی یک سیارک «نوع سی» باعث بروز یک بمباران سیارکی شده که حدود ۸۰۰ میلیون سال پیش سیستم سیاره زمین-کره ماه را مورد اصابت قرار داده است.

سیارک‌های نوع سی (C-type asteroid) سیارک‌های کربنی هستند. آنها حدود ۷۵٪ از سیارک‌های شناخته شده را تشکیل می‌دهند.

این مطالعه در مجله Nature Communications منتشر شده است.

به گزارش پایگاه خبری ساینس‌دیلی،  برای ساخت این آندوسکوپ مینیاتوری از یک فیبر اپتیکی با قطر کمتر از نیم‌میلیمتر استفاده شده که شامل یک غلاف محافظ است. سپس از یک تکنیک میکروچاپ سه‌بعدی برای چاپ لنز این دستگاه استفاده شده است که قطر آن کمتر از ۰.۱۳ میلی‌متر است که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست.
این فیبر اپتیکی به یک اسکنر OCT متصل می‌شود که یک کاوشگر انعطاف‌پذیر دارد.

اسکنر OCT فناوری اسکن حساس به عمق سه‌بعدی است و از نور نزدیک به طیف مادون قرمز استفاده می‌کند تا به عمق بافت نفوذ کند و با استفاده از نور تابیده و بازتاب شده می‌تواند تصاویر سه‌بعدی زنده از بافت تولید کند.

با استفاده از این روش می‌توان ساختار تمام اندام‌های دور از دسترس را مورد بررسی و اسکن دقیق قرار داد.
عمکلرد این دوربین در مشاهده و اسکن رگ‌های خونی موش زنده موفقیت‌آمیز گزارش شده است.
نتایج این مطالعه در نشریه  Light Science & Applications منتشر شده است.

به گزارش روز پنجشنبه روابط عمومی ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، با توسعه فناوری تشخیصی جدید، امکان شناسایی سرطان ریه حتی در مراحل اولیه آن با آزمایش خون بیمار فراهم می‌شود، در این روش با فناوری ‌نانو و طیف‌سنجی رامان می‌توان از یک قطره خون بیمار برای تشخیص سرطان ریه استفاده کرد، این روش در مراحل آزمایشگاهی بوده و هنوز تجاری‌سازی نشده‌است.

یک گروه تحقیقاتی از دانشگاه کره به رهبری کیم هیون گو و چوی یئون هو روشی ارائه کردند که با استفاده از آن می‌توان به سرعت و با دقت بالا سرطان ریه را تشخیص داد، این پروژه که در بیمارستان گورو در دانشگاه کره انجام شده به فناوری ختم شده که در آن تنها با یک قطره از خون بیمار می‌توان سرطان ریه را شناسایی کرد.

این گروه تحقیقاتی اگزوزم‌هایی را از سلول‌های محیط کشت ۲۰ فرد سالم استخراج کرده و آنها را با نمونه‌های ۴۳ بیمار مبتلا به سرطان که در مراحل یک و دو سرطان ریه بودند مقایسه کردند، در این پروژه با استفاده از طیف‌سنجی رامان بهبود یافته سطحی و با کمک فناوری‌نانو، بیش از ۲هزار سیگنال طیف‌سنجی رامان تشخیص داده شد.

با استفاده از این سیگنال‌ها، محققان یک سامانه هوش مصنوعی مجهز به یادگیری عمیق را به‌گونه‌ای آموزش دادند که بتواند با موفقیت سلول‌های سالم را از اگزوزم‌های سلول‌های سرطانی تفکیک کند و این کار با دقت ۹۵ درصد انجام شد، این گروه موفق شدند اگزوزم‌های بیماران مبتلا به سرطان ریه را نسبت به اگزوزم‌های حاصل از سلول‌های سرطان ریه با حساسیت ۸۴ درصد و انتخاب‌گری ۸۵ درصد دسته‌بندی کنند.

این تیم تحقیقاتی معتقد است که با این روش حتی بیماران مبتلا به سرطان ریه که در مرحله اول هستند و تشخیص زودهنگام آنها دشوار است، می‌توانند در مدت زمان نیم ساعت تنها با یک قطره خون، مورد آزمایش قرار گرفته و ابتلای آنها به سرطان ریه مشخص شود.

کیم در این خصوص گفت: با استفاده از این فناوری، بیمارستان‌ها می‌توانند آزمایش خون را برای شناسایی سرطان ریه به کار گیرند و آزمایش CT را فقط درصورت لزوم انجام دهند چرا که این آزمایش بیمار را در معرض تابش‌های خطرناک قرار می‌دهد، این روش جدید بسیار مهم است زیرا می‌تواند بیماران را در مرحله اول بیماری با دقت نسبتا بالایی شناسایی کند.

به گزارش روز پنجشنبه روابط عمومی ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، احمد جمشیدی استادیار دانشگاه تربیت مدرس درباره دستاوردهای این پژوهش گفت: طرح حاضر با رویکردی نوین در راستای بهسازی محیط و مدیریت مکان‌های آلوده به فلزات سنگین به انجام رسیده است، در این طرح در گام اول، نانوساختار دوستدار محیط‌زیست به روشی ساده و ارزان‌قیمت تهیه شد، سپس کارآیی آن برای حذف آلاینده کروم در محیط آب و بی‌تحرک‌سازی و کاهش ریسک انتشار آن در محیط خاک مورد ارزیابی قرار گرفت.

وی بیان کرد: نانوساختار تولیدشده به دلیل دارابودن خاصیت مغناطیسی به سهولت از محیط جدا شده و در مقایسه با برخی جاذب‌های دیگر پسماند ثانویه کمتری تولید می‌کند،  این روش از آنجا حائز اهمیت است که در برخی مواقع امکان پاک‌سازی و تصفیه خاک‌های آلوده به فلزات سنگین امکان‌پذیر نیست، از این‌رو استفاده از روشی که بتواند هم‌زمان و در محل سبب بهبود کیفیت خاک شود، بسیار مهم خواهد بود، با تزریق نانوساختار تولیدشده به محیط خاک، ضمن کاهش تحرک آلاینده‌های فلزی و ریسک انتشار آنها به محیط، امکان استفاده احتمالی از مکان آلوده برای کاربری‌های کشاورزی میسر می‌شود، خروجی تحقیق حاضر درستی این ادعا را تا حدی اثبات می‌کند.

جمشیدی با اشاره به اینکه اگرچه این تحقیق نیازمند تحقیقات تکمیلی بیشتری است ادامه داد: توسعه شهرنشینی و روش‌­های نامناسب دفع زباله‌های شهری و همچنین معدن­‌کاری بی­‌رویه باعث ورود فلزات سنگین به زنجیره غذایی شده است و سلامت انسان را دچار مخاطره جدی کرده است،  از این رو استفاده از روش ­های حذف آلودگی از خاک، از جمله ­ بی‌تحر­ک سازی فلزات سنگین به عنوان یکی از روش‌های مهم و نوآورانه بهبود کیفیت خاک، در شرایطی که پاک‌سازی خاک امکان­پذیر نیست امری مهم و ضروری به نظر می‌رسد، این رویکرد می‌تواند تحولی جدی در مدیریت سایت‌های آلوده ایجاد کند.

وی درباره فرآیند این طرح گفت: در این مطالعه ابتدا نانوذرات فریت منگنز با روش هم‌رسوبی تولید خواهد شد و امکان حذف آلودگی از محیط آبی با استفاده از این نانوذرات بررسی می­ شود،  برای درک سازوکار فرآیند جذب، یک‌سری آزمون­‌ها تحت شرایط غلظت و دمای مختلف انجام خواهد شد،  در ادامه برای امکان ­سنجی بی­‌تحرک‌سازی فلز سنگین در خاک، یک‌سری آزمون­ های پیوسته و ناپیوسته با استفاده از جاذب بر روی خاک آلوده شده به کروم سه ظرفیتی انجام خواهد شد، برای تعیین اثرپذیری ­بی‌تحرک‌سازی کروم در خاک نیز آزمون‌های دسترسی زیستی و نشت صورت خواهد گرفت.

وی یادآور شد: در واقع در این طرح عدم انتشار آلاینده‌های فلزی به دقت مورد بررسی قرار گرفته است، که از مهم‌ترین نتایج طرح حاضر می‌توان به همین نکته اشاره کرد،  بیشتر از ۹۰درصد آلاینده­‌ها در حضور چنین ترکیبی در خاک، امکان نشت و انتشار مجدد را ندارند و در مقایسه با مطالعات پیشین که عموماً از ترکیباتی مشکوک به ایجاد سمیت در محیط استفاده می‌کردند، ترکیب حاضر (نانوساختار تلفیقی آهن – منگنز) بسیار دوست‌دار محیط‌زیست بوده و اثر سمیت ندارد.

پژوهشگر دانشگاه تربیت مدرس درباره توسعه این طرح و تجاری‌سازی آن گفت: این ترکیب به عنوان جاذب در پکیج‌های تصفیه آب شرب قابل ‌استفاده است،  از آن‌جایی‌که در برخی مناطق کشورمان آب‌های آلوده به فلزات سنگین به مصارف شرب و کشاورزی می‌رسد، این دستاورد می‌تواند برای بهبود کیفیت آب در آن مناطق مفید و مناسب باشد.

وی افزود: به‌طورکلی این تحقیق نشان داد که نانوذره فریت منگنز پتانسیل بالایی در حذف کروم از آب و خاک و نیز تثبیت کروم در خاک دارد و از فریت منگنز به‌عنوان یک مسکن در کاهش اثرات مخرب کروم بر سلامتی در آب‌های زیرزمینی و خاک‌های سطحی مخصوصاً در مکان­‌هایی که استفاده از روش‌های معمول پاک‌سازی خاک امکان‌پذیر نیست می‌تواند استفاده شود.

این پژوهشگر گفت: در صورت تأمین مالی طرح در نظر داریم کار روی رشد و پرورش محصولات کشاورزی در خاک آلوده به آلاینده‌های فلزی را در حضور ترکیب تثبیت‌کننده ساخته‌شده به انجام برسانیم تا از امکان رشد محصولات کشاورزی و عدم انتقال آلاینده‌­های خطرناک به آن محصولات در حضور چنین ترکیبی اطمینان حاصل کنیم.

مقاله حاضر ماحصل پایان‌نامه دانشجویی بهزاد عیوضی فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس، گروه فرآوری مواد معدنی با راهنمایی دکتر احمد خدادادی دربان، استاد تمام دانشگاه تربیت مدرس و دکتر احمد جمشیدی زنجانی، استادیار دانشگاه تربیت مدرس و همچنین بخشی از طرح موردحمایت توسط صندوق حمایت از پژوهشگران ریاست جمهوری بوده است،  این مقاله با عنوان Immobilization of hexavalent chromium in contaminated soil using nanomagnetic MnFe۲O۴ برای انتشار در مجله JOURNAL OF HAZARDOUS MATERIALA موردپذیرش قرار گرفته است.

به گزارش ایرنا، پارک علم و فناوری دانشگاه تهران در صفحه شخصی خود در اینستاگرام از شهروندان خواست با توجه به شیوع کرونا و استفاده عموم از ماسک، لبخند پشت ماسک خود را در قالب یک عکس، با هشتگ #پویش_لبخند_با_ماسک، به اشتراک بگذارند.
کافیست شرکت کنندگان در این پویش هنگامی که ماسک به چهره دارند، عکس خلاقانه و به دلخواه و سلیقه خودشان بگیرند، درحالیکه در عکس، لبخند پشت ماسک ‌نمایش داده شود.
عکس گرفته شده باید توسط افراد در اینستاگرام خود با هشتگ “#پویش_لبخند_با_ماسک” به اشتراک گذاشته شود.
برای شرکت در مسابقه حتما باید اکانت پارک علم و فناوری دانشگاه تهران را به آدرس upstpark@ منشن کنید.
علاقه‌مندان تا ۱۴ مردادماه فرصت دارند در این چالش شرکت کنند و تنها عکس‌هایی که هشتگ‌های مورد نظر را داشته باشند و پارک علم و فناوری را منشن کرده باشند، مورد بررسی قرار می‌گیرند.

به گزارش روز چهارشنبه معاونت علمی وفناوری ریاست جمهوری، استفاده از تجهیزات و ماشین‌آلات مدرن در کشاورزی می‌تواند باعث ارتقای کمی وکیفی محصول شود و برای هر تولید حوزه کشاورزی، مزیت رقابتی ایجاد کند. بر این اساس، ستاد توسعه علوم و فناوری گیاهان دارویی و طب سنتی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، با حمایت از طرح ملی کاشت مکانیزه گیاهان دارویی، قصد دارد روش کاشت و برداشت در این حوزه را دگرگون سازد.

در مرحله اول از این طرح ملی، حدود ۱۰ هزار هکتار از اراضی زیر کشت زیره سبز به صورت مکانیزه و به روش ریز کاشت، انجام گرفت.

در ۲۷ هزار هکتار از اراضی کشاورزی کشور زیره سبز کاشت می‌شود، در مرحله دوم این طرح، حدود ۸۰ درصد از کل سطح زیر کشت زیره سبز در کشور به صورت مکانیزه و ریز کاشت انجام خواهد شد.

کاشت مکانیزه گیاهان دارویی می‌تواند هزینه‌های کاشت را به شکل قابل توجهی کاهش دهد. این مسئله باعث ایجاد مزیت رقابتی در صادرات محصول می‌شود و تجار و صادرکنندگان می‌توانند اجناس را با قیمت رقابتی در بازارهای جهانی عرضه کنند و در مقابل رقبا حرفی برای گفتن داشته باشند. کاشت به صورت مکانیزه و ریز کاشت، کیفیت محصول را افزایش می دهد و باعث اصلاح تراکم کاشت می‌شود.

ستاد توسعه علوم و فناوری گیاهان دارویی و طب سنتی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری در تلاش است با همکاری نهادهای متولی مانند وزارت جهاد کشاورزی این طرح را به دیگر گیاهان دارویی تعمیم دهد.

در مرحله بعدی، گیاهان دارویی مانند زعفران و سیاه‌دانه نیز به صورت مکانیزه کشت خواهند شد. عبور از روش‌های سنتی و کاشت و برداشت با استفاده از روش‌های مدرن و مکانیزه، می‌تواند باعث افزایش کمی و کیفی محصول شود و هزینه‌های تولید را به شکل محسوسی کاهش دهد.

به گزارش روز چهارشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، بهتاش هدایتی، مدیربازرگانی این شرکت دانش بنیان در خصوص این محصول گفت: با توجه به عملکرد مثبت شوینده‌های نانو در کارواش‌ها شاهد خروج مواد خارجی از فهرست مواد مصرفی این مراکز هستیم. قیمت مناسب، اثربخشی بالا و دسترسی ساده به محصول از جمله مزایای این شوینده‌ها نسبت به محصولات خارجی است. البته استفاده شخصی از این محلول‌های شوینده توسط صاحبان خودرو نیز تاثیر زیادی در افزایش فروش این محصول داشته است.

هدایتی بیان کرد: محلول شوینده غیرالکلی با استفاده از مواد نانویی تولید شده و به‌صورت اسپری روی بدنه، رینگ، لاستیک یا موتور ریخته می‌شود و تنها با استفاده از یک دستمال می‌توان بدنه خودرو را تمیز کرد، بدون این که نیاز به استفاده از آب باشد. در حال حاضر یک بطری ۵۰۰ میلی‌لیتری از این شوینده‌ها را می‌توان برای ۴ بار شستشوی خودرو استفاده کرد؛ در حالی که هزینه خرید یک بطری از این شوینده از تعرفه یک بار کارواش کمتر است، بنابراین اقبال زیادی نسبت به این محصول از سوی صاحبان خودرو وجود دارد.

وی افزود: اسپری پاک‌کننده صفحات نمایش LED, LCD و همچنین اسپری پاک‌کننده تبلت و موبایل به عنوان پرفروش‌ترین محصولات این شرکت، گواهی‌نامه نانومقیاس دریافت کرده اند.

هدایتی اظهار داشت: شیوع کرونا در مصرف مواد شوینده تاثیر به سزایی گذاشته و همین امر موجب رشد تقاضا برای شوینده‌ها و اسپری‌های نانو این شرکت شده است. به تازگی تجهیزات و دستگاه‌های جدیدی را نصب و راه‌اندازی کرده‌ایم که در افزایش ظرفیت تولید و کیفیت بخش بسته‌بندی شرکتتاثیرگذار بوده است.

وی یادآور شد: محلول پاک‌کننده سطوح استیل، اسپری پاک‌کننده صفحات نمایش LED  و LCD، محلول پاک‌کننده چندمنظوره و اسپری پاک‌کننده شیشه از جمله شوینده‌های مبتنی بر فناوری‌نانو است که این شرکت تولید و به بازار عرضه کرده است. محلول شوینده موتور و بدنه خودرو بدون استفاده از آب را نیز در سبد محصولات خود دارد که می‌تواند برای مصرف‌کنندگان جالب توجه باشد.

هدایتی گفت: نانومحصولات این شرکت به دلیل فرمولاسیون ویژه‌ای که دارند قدرت پاک‌کنندگی بالایی داشته و عاری از مواد شیمیایی خطرناک است و در نتیجه به سطح آسیبی نمی‌رساند.

به گزارش روز سه شنبه معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، اشکان شمالی مدیر عامل یک شرکت دانش‌بنیان فعال در زمینه شیمی گفت: «کوانتوم دات‌های پایه کربن» یکی از این مواد است که در محصولات مختلفی کاربرد دارد. این ماده در حال حاضر توسط این شرکت به برخی از مصرف‌کنندگان داخلی مانند پژوهشگاه‌ها و مراکز علمی و دانشگاهی به قیمت حدود هر گرم ۴۰۰ هزار تومان عرضه می‌شود. این ماده از کشورهایی مانند آلمان و فرانسه با قیمت حدود هر گرم ۲ میلیون تومان وارد می‌شد، اما بومی‌سازی این محصول، قیمت آن را حدود ۸۰ درصد کاهش داد.

وی ادامه داد: از جمله محصولاتی که با استفاده از این ماده در شرکت تولید شده یک ضدعفونی کننده پایه کوانتومی است. این ضد عفونی کننده که با یک چهارم قیمت الکل تولید می‌شود و ماندگاری بیشتری بر روی سطوح دارد، موافقت اصولی سازمان غذا و دارو را نیز کسب کرده است.

مدیرعامل این شرکت دانش بنیان افزود: در سال ۲۰۱۹ میلادی یک مقاله در مجله نیچر در مورد تاثیرات ضدعفونی کنندگی این مواد منتشر شد و  بهمن ۱۳۹۹ نیز این ضدعفونی‌کننده در شرکت به تولید رسید.

شمالی با تاکید بر ارتباط بیشتر نهادهای علمی و دانشگاهی و مراکز صنعتی گفت: این شرکت‌دانش‌بنیان با تولید محصولات مختلفی مانند روانکارهای پایه‌کوانتومی، تلاش دارد کشور را از واردات این گونه مواد بی‌نیاز کند. اخذ تاییدیه نانومقیاس و همکاری با نهادهای مانند معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، از جمله اقدامات این شرکت، برای رشد و توسعه فعالیت‌های تولیدی و علمی بوده است.

به گزارش روز سه شنبه خبرگزاری یونایتدپرس، «باب بهنکن» و «کریس کاستدی» فضانوردان ناسا در این پیاده روی فضایی که آخرین از سری چهار پیاده روی فضایی برای تعویض باتری های قدیمی ایستگاه بین المللی فضایی محسوب می شود، آخرین باتری جدید لیتیوم یونی را در این ایستگاه مستقر می سازند.

طبق اعلام ناسا، این پیاده روی فضایی حدود ساعت ۷:۳۵ دقیقه صبح به وقت منطقه زمانی شرقی آغاز می شود و هفت ساعت طول می کشد. این پیاده روی فضایی از روز سوم ژوئن سال ۱۹۶۵ که «اد وایت» فضانورد آمریکایی برای انجام پیاده روی فضایی از کپسول خود به نام Gemini ۴ خارج شد، سیصدمین پیاده روی فضایی فضانوردان است.

بهنکن و «داگ هورلی» فضانورد ناسا در تاریخ ۳۱ مه (۱۱ خرداد) در جریان یک ماموریت تاریخی برای اعزام فضانوردان به ایستگاه بین المللی فضایی از خاک آمریکا وارد این ایستگاه در حال چرخش شدند. در این ماموریت تاریخی شرکت فضایی اسپیس ایکس برای اولین بار فضانوردان را به ایستگاه بین المللی فضایی منتقل کرد.

ناسا این ماموریت اسپیس ایکس را که در ابتدا قرار بود پنج روزه باشد را برای بیش از هشت هفته تمدید کرد تا کار تعویض باتری های قدیمی این ایستگاه به پایان برسد. فضانوردان در این ماموریت ۴۸ باتری قدیمی را از این ایستگاه باز کردند و ۲۳ باتری جدید ۴۰۰ پوندی را جایگزین آنها کردند.

انرژی ایستگاه بین المللی فضایی تا حد زیادی توسط انرژی خورشیدی ذخیره شده در باتری هایی که فقط از فضا قابل دسترس است، تامین می شود.

همچنین در جریان پیاده روی امروز فضانوردان نمای خارجی مدول Tranquility ایستگاه بین المللی فضایی را برای جایگزینی یک «هوابند» ( Airlock) تجاری جدیدی که توسط شرکت NanoRacks در هوستون ساخته شده است، آماده می کنند. هوابند یا قفل هوا ( Airlock) یک دستگاه تنظیم فشار هوا است که امکان عبور شخص یا هر وسیله‌ای را از یک مکان به مکان دیگر که از لحاظ فشارهوا هم سطح نیستند، فراهم می کند.

شرکت فضایی اسپیس ایکس در نظر دارد اواخر سال جاری میلادی با ارائه یک هوابند تخصصی، انجام تحقیقات عمومی و خصوصی را در خارج از این ایستگاه فضایی میسر سازد.