نویسنده: علی عزیزالدین

اتحاد GFG Sanjeev Gupta دو کارخانه تولید قطعات آلومینیوم را پس از جگوار لندرور (JLR ) برای ایمن کردن بخش مهمی از زنجیره تامین خود وارد عمل شد.

Evtec، یک تامین کننده خودرو مستقر در کاونتری، کارخانه‌های ریخته‌گری Liberty Aluminum Technologies در Coventry و Kidderminster در West Midlands را تصاحب خواهد کرد. ۱۷۰ شغل با این حال، GFG با از دست دادن ۶۴ شغل، سایتی را در Witham، اسکس می بندد.

GFG این کار را انجام داده است. ماه‌ها بازسازی از زمان فروپاشی وام دهنده کلیدی آن، Greensill Capital، در ماه مارس. این فروپاشی باعث شد که گوپتا برای یافتن وام دهندگان جدید برای تامین مالی کسب و کارش عجله کند، در حالی که به فروش دارایی‌ها و مقابله با تحقیقات جنایی در بریتانیا و فرانسه. مشخص شده است که Evtec بیش از ۱۰ میلیون پوند برای این دو سایت پرداخت کرده است.

JLR، بزرگترین کارفرمای تولید خودرو در بریتانیا، به دلیل نگرانی هایی که در مورد این سایت ها داشت، مداخله کرد تا از Evtec بخواهد که سایت ها را تصاحب کند. آیا دردسرهای لیبرتی تامین قطعات کلیدی را تهدید می کند یا خیر. سایت‌های Midlands قطعات آلومینیومی سبک وزن را عمدتاً برای پیشرانه‌های خودرو تولید می‌کنند.

با این حال، کارخانه اسکس پس از از دست دادن تجارت خود از فورد، که در داگنهام موتور تولید می‌کند، با مشکل مواجه شد.

تامین کنندگان خودرو بریتانیایی با کاهش فروش دست و پنجه نرم می کنند زیرا کمبود جهانی تراشه های کامپیوتری باعث می شود خودروسازان تولید مدل های خود را کند کنند. در عین حال، بسیاری از تامین کنندگان کوچکتر نیز در صورت عدم انجام از ساخت قطعات برای موتورهای احتراق داخلی به خودروهای برقی تبدیل شوید.

Evtec که در حال تلاش برای ساخت قطعات خودروهای الکتریکی است، اوایل سال جاری یکی دیگر از تامین کنندگان بیمار JLR، Arlington Automotive را نجات داد.

دیوید رابرتز، مالک Evtec، گفت: “من از اینکه توانسته ایم برخی از مشاغل با کیفیت بالا را نجات دهیم، هیجان زده هستم. کسی باید در زنجیره تامین خودرو سرمایه گذاری کند وگرنه ما یکی از آنها را نخواهیم داشت.”

یکی از سخنگویان GFG Alliance گفت: “Liberty Aluminum Technologies (LAT) تحت تاثیر قرار گرفته است. فشار تجاری قابل توجهی در سال های اخیر در نتیجه تغییرات ساختاری در بخش خودرو که شرایط بسیار چالش برانگیزی را برای مشتریان به ویژه [خودروسازان] ایجاد کرده است.

سخنگوی افزود که شرکت مجبور شد “متأسفانه اعلام کند” که کارخانه اسکس تعطیل خواهد شد و از تعهد کارگران “در طول دوره عدم اطمینان” تشکر کرد.

رانجیت سینگ بوپاران، صاحب برنارد متیوز، تولیدکننده بوقلمون شرقی انگلیس، گفت: اولین کارگران در چند روز آینده می‌رسند، زیرا برای فصل شلوغ جشن آماده می‌شد.

بوپاران گفت: «فقط چند هفته تا کریسمس باقی مانده است، خیلی خوب است. اخبار برای اینکه بتوانیم گزارش دهیم که در اواسط نوامبر هستیم، و در راه رفع شکاف های شغلی برای افزایش حجم عظیمی که در این فصل از سال داریم، هستیم.

“این بدان معناست که ما باید بتوانیم تمام سفارشات پیش بینی شده خود را برای بوقلمون ها انجام دهیم و بوقلمون های کافی برای رفت و آمد وجود خواهد داشت. همه باید بتوانند امسال بوقلمون کریسمس خود را تهیه کنند، که خبر خوبی است.”

برنارد متیوز و ۲ خواهر بوپاران Food حدود یک سوم کل محصولات طیور مصرف شده توسط مردم در بریتانیا را تولید می کند.

۶۰۰ مزرعه و ۱۶ کارخانه این گروه که ۱۸۰۰۰ نفر را استخدام می کنند، تقریباً ۱۰٪ از نیروی کار ایده آل خود را ندارند – یا حدود ۱۸۰۰ نقش. با این حال، این میزان از کمبود حدود ۱۵ درصدی در اوایل سال کاهش یافته است.

دولت در سپتامبر اعلام کرد که 5500 کارگر مرغ از خارج از کشور می توانند قبل از کریسمس در بریتانیا کار کنند. طرح ویزای موقت در بحبوحه نگرانی ها مبنی بر اینکه قوانین مهاجرتی جدید پس از برگزیت همراه با تاثیر همه گیر منجر به بازگشت تعداد بی سابقه ای از کارگران تولید مواد غذایی به کشورهای خود شده است و کارخانه های فرآوری طیور را با کمبود شدید نیروی کار مواجه کرده است، معرفی شد.

بوپاران گفت امیدوار است که طرح مشابهی برای سال آینده با تاریخ شروع زودتر رسیدگی به ویزا اجرا شود.

او قبلاً هشدار داده بود که کمبود نیروی کار به معنای انتخاب کمتر و احتمالاً خالی بودن قفسه‌ها و قیمت‌های بالاتر برای خریداران به دلیل تورم دستمزد است.

ماه گذشته بوپاران گفت که هزینه مرغ تعیین شده است. به بیش از ۱۰٪ افزایش یافت، و افزود که غذا در بریتانیا در حال حاضر “خیلی ارزان” است.

روز چهارشنبه، او گفت: “کار به عنوان یک چالش ساختاری کلیدی برای بخش ما برای ۱۲ ماه از سال اینجاست، و این چالشی است که از بین نخواهد رفت.

“ما به سادگی نمی خواهیم شاهد کوچک شدن صنعت خود باشیم، زمانی که تقاضا به اندازه همیشه بزرگ است، به خصوص در کریسمس. برای مثال، احمقانه است که با استفاده از واردات، شکاف ها را برطرف کنیم. ما فکر نمی کنیم مصرف کننده بریتانیایی بخواهد چنین چیزی را ببیند.”

آخرین اظهارات بوپاران در حالی است که آژانس استانداردهای غذایی به تولیدکنندگان گوشت نامه نوشت تا به آنها اطمینان دهد که این کار را انجام داده است. اقدامات اضافی برای اطمینان از اینکه پردازش به طور گسترده توسط کمبود دامپزشکان متوقف نمی شود.

کالین سالیوان، مدیر عملیات FSA، به مجله صنعتی Food Manufacture گفت که ممکن است وجود داشته باشد. «وقفه‌های پراکنده» زمانی که باید با کسب‌وکارهای منفرد در مورد اینکه چه زمانی می‌توان دامپزشکان برای تأیید شرایط در کشتارگاه‌ها فراهم کرد، که بخش مهمی از فرآیند کشتار است، کار کرد.

FSA. به دلیل تقاضای بالا در سراسر اروپا و تأثیر همه‌گیری و «الگوهای مهاجرت»، حدود ۲۰ درصد دامپزشکان کمتر از «سطح بهینه» وجود دارد. با این حال، این سازمان اعلام کرد که بودجه اضافی را برای بهبود دستمزد برای حفظ تعداد کافی دامپزشک در کنار سایر اقدامات مانند توانمندسازی کارگران خارج از کشور با سطح زبان انگلیسی کمی پایین‌تر برای انجام برخی مشاغل محدود اختصاص داده است.

آلمان روند تصویب خط لوله گازی جنجالی نورد استریم ۲ را به حالت تعلیق درآورده است. به دنبال فشار فزاینده ژئوپلیتیکی برای لغو پروژه، وابستگی خود را به گاز روسیه دو برابر کرد.

بازارهای انرژی در سراسر اروپا پس از آن که تنظیم کننده انرژی آلمان روند صدور گواهینامه خود را به حالت تعلیق درآورد، در یک شکست بزرگ به حمایت کرملین، افزایش یافت. برنامه های گازپروم برای گسترش تسلط گاز روسیه از طریق خط لوله جدید در سراسر دریای بالتیک.

قیمت گاز بریتانیا برای ماه آینده افزایش یافت. ۹.۳٪ در روز سه شنبه به 223p در هر گرما، تقریباً بالاترین میزان در سه هفته گذشته، در حالی که هلند – که یکی از بزرگترین بازارهای گاز در اروپا است – با افزایش ۷.۹٪ به ۸۸.۰۵ یورو در مگاوات ساعت رسید.

در ۷ ژوئیه، اسکات بنتون، نماینده محافظه کار بلکپول جنوبی، نماینده مجلس شورای اسلامی صندلی در ومبلی برای تماشای بازی انگلیس با دانمارک در نیمه نهایی یورو ۲۰۲۰، به لطف مالک Ladbrokes Coral، Entain – یک جایزه رایگان به ارزش ۳۴۵۷ پوند.

کمتر از چهار. چند ساعت قبل، بنتون به مجلس هشدار داد که بازنگری قوانین شرط بندی، به طور گسترده انتظار می رود منجر به مقررات سخت‌تر، نباید توسط “ایدئولوژی” ضد قمار هدایت شود.

او خواستار شد که کازینوها یک دستگاه‌های اسلات بیشتری را مجاز کرد و افزود که بسیاری از مردم درباره برنامه‌های کمیسیون قمار برای بررسی های مقرون به صرفه روی افرادی که به صورت آنلاین و حضوری شرط بندی می کنند، اقدامی برای جلوگیری از ضررهای مخرب.

روزها قبل او از یک روز دیگر در آسکوت لذت برده بود، با حسن نیت از هیئت تجاری شورای شرط بندی و بازی (BGC). در مجموع، او مهمان نوازی به ارزش ۷۴۹۵ پوند را در طول تابستان ورزشی با بودجه قمار پذیرفت.

در مجموع، طبق حسابرسی گاردین، ۲۸ نماینده مجلس – ۱۹ محافظه کار و بقیه. نیروی کار – از آگوست ۲۰۲۰ تقریباً ۲۲۵۰۰۰ پوند دستمزد و رایگان از صنعت قمار گرفته اند.

class>”dcr-19x4pdv”> اسکات بنتون، نماینده محافظه کار. عکس: پارلمان بریتانیا/جسیکا تیلور/PA

در طول همان مناظره ای که بنتون یکی از دو سخنرانی او برای صنعت قمار در آن ماه صحبت کرد – جان اسپلار از حزب کارگر شفاعت کرد. او به نیاز فوری به “بهبود و ادامه جذابیت بریتانیا” به عنوان یک مقصد کازینو اشاره کرد.

او اخیراً مهمان مالک پدی پاور، فلاتر، در مسابقه انگلستان بود. در برابر آلمان، و قرار بود در ماه بعد در مسابقه کریکت در لردز شرکت کند، با هزینه ۸۷۴.۸۰ پوند برای BGC، که اعضای آن شامل شرکت های بزرگ کازینو هستند.

برای قمار. در صنعت، این یک ماه شلوغ برای مهمان‌نوازی و خشم سیاسی در مورد آینده مقررات بود.

در ۱۳ ژوئیه، مارک جنکینسون، نماینده محافظه‌کار، “نگرانی شدید” را در مورد آینده ابراز کرد. دولت محدودیت های شرط بندی را در مقاله ای تحت حمایت BGC برای وب سایت Conservative Home اعمال می کند. این مقاله شش روز پس از تماشای بازی انگلیس با دانمارک توسط Entain منتشر شد و کمتر از یک ماه پس از اینکه BGC او را به Ascot برد، بازدیدهایی که مجموعاً ۴۸۵۷ پوند ارزش داشت.

هیچ پیشنهادی مبنی بر اینکه هیچ یک از این سه نفر قوانین مجلس را زیر پا گذاشته اند وجود ندارد. اما اقدامات آنها نگرانی هایی را در مورد تلاش های آشکار صنعت قمار برای جلب نظر سیاستمداران و سیستمی که به آن اجازه می دهد، افزایش داده است.

تهاجم جذاب بخش قمار در آستانه انتشار کتاب سفید در مورد اصلاحات قمار است که انتظار می رود در اوایل سال آینده باشد، که می تواند به طور قابل توجهی curb سودآوری شرط‌بندان و کازینوهای آنلاین.

یکی از همتایان تهاجمی جذابیت صنعت را تلاشی «بسیار واضح» برای تأثیرگذاری بر نتیجه اصلاحات توصیف کرد. p>

بزرگترین ذینفع صنعت قمار در سال گذشته فیلیپ دیویس، نماینده محافظه کار شیپلی بود. پیوند داده سال گذشته فاش کرد که تقریباً ۵۰۰۰۰ پوند برای مشاوره دادن به مالک Ladbrokes، Entain، در مورد قمار ایمن تر و خدمات به مشتریان، پذیرفته است.

دیویس قبلاً گفته بود که کار او در خارج از پارلمان “مسئله من است”، اگرچه در سال ۲۰۱۰ او همان مدارا را در مورد آتش نشانانی با شغل دوم که در برابر تغییر الگوی شیفت خود مقاومت می کردند، اعمال نکرد. او گفت که آتش نشانان “باید در زمانی شروع به زندگی در دنیای واقعی کنند که بسیاری از مردم سپاسگزار هستند که به یک شغل خود ادامه می دهند”.

علاوه بر این، کار او برای Entain، که دو تن از دستیاران سیاسی سابق خود را در نقش های ارشد در زمانی که این کار را آغاز کرد، استخدام کرد، دیویس پذیرایی مهمان نوازی به ارزش ۸۶۹۵ پوند از شرکت را پذیرفت. شرکت‌های شرط‌بندی Flutter و Gamesys، و شورای شرط‌بندی و بازی.

علاوه بر مبلغی که به Davies پرداخت، Entain در تابستان تقریباً ۴۱۰۰۰ پوند برای مهمان‌نوازی ۱۳ نماینده مجلس هزینه کرد.

BGC نیمی از این مبلغ، ۲۰,۴۰۵ پوند را برای همراهی قانونگذاران در رویدادهایی از جمله سه مسابقه انگلیس در یورو ۲۰۲۰، مسابقه اسب دوانی در اسکوت، کریکت در لردز و جوایز ایور نوولو صرف کرد.

از ۱۳ نماینده مجلس که از آسایشگاه هیئت تجاری برخوردار بودند سه نفر در عرض چند روز پس از سرگرم شدن در حمایت از صنعت صحبت کردند، دو نفر از آنها – بنتون و اسپلار – در مجلس عوام.

در همان مناظره، لارنس رابرتسون – یکی از مدافعان قدیمی صنعت قمار – در مورد “خطر بزرگ” مقررات سختگیرانه تر هشدار داد و از دیدگاه BGC حمایت کرد که مردم را به سمت بازار سیاه سوق می دهد.

به عنوان او اشاره کرده است، او به درستی علاقه خود را اعلام کرد، یک نقش سالانه ۲۴۰۰۰ پوند در BGC، مشاوره در مورد ورزش و قمار ایمن تر. او همچنین بلیت‌هایی به ارزش ۹۳۰۷ پوند و میهمان نوازی در پیست‌های اسب دوانی Ascot، York و Sandown، مسابقه لردز و انگلیس مقابل دانمارک گرفت. این هدایا از سوی BGC، SkyBet، Entain و Coral ارائه شده است.

در مجموع، ۲۸ نماینده مجلس یا توسط صنعت قمار پرداخت می‌شوند یا از این صنعت پذیرفته شده‌اند، در مجموع. ارزش ۲۲۴۲۸۱ پوند از آگوست ۲۰۲۰. همه مهمان نوازی ها و حقوق ها مطابق با قوانین پارلمانی به فهرست منافع اعضا اعلام شد.

کارولین نمایندگان محافظه کار از جمله ذینفعان هستند. Dinenage که وزیری در وزارت دیجیتال، فرهنگ، رسانه و ورزش است که بر بررسی قمار نظارت می کند، و آرون بل که قبلا برای Bet365 کار می کرد.

BGC توسط مایکل دوگر، نماینده سابق حزب کارگر رهبری می‌شود.

لرد فاستر از باث، رئیس همتایان برای قمار اصلاحات، گفت که “بسیار واضح است که چرا صنعت به نمایندگان مجلس وسعت می دهد. “، به نام آرد نقش‌های مشاوره‌ای و مهمان‌نوازی رایگان، تلاشی برای «تلاش و تأثیرگذاری بر نتیجه به نفع شرکت‌های قمار». با توجه به اینکه میلیون‌ها نفر هر روز تحت تأثیر قمار مشکل و بیش از یک خودکشی مرتبط با قمار قرار می‌گیرند، گمان می‌کنم [آنها] خود را در سمت اشتباه افکار عمومی بیابند.”

Matt Zarb-Cousin، دستیار سابق جرمی کوربین و کارگردان Clean Up Gambling، می‌گوید: «بسیاری از نمایندگان مجلس پوزه خود را در قمار داشتند. این بخشی است که بیشتر سود خود را از آسیبی که به مؤسسات خود وارد می کند به دست می آورد. دولت در بررسی قمار خود این فرصت را دارد که نشان دهد دموکراسی ما برای فروش نیست.”

یک سخنگوی Entain گفت: “هر تعامل سیاسی که انجام می دهیم همیشه مطابق با ثبت علاقه اعضا به عنوان یک شرکت شرط بندی ورزشی و سرگرمی های تعاملی، ما به نقشی که در حمایت از ورزش های مردمی و نخبگان در بریتانیا و بین المللی ایفا می کنیم، افتخار می کنیم.”

یک سخنگوی BGC گفت: “هر گونه مهمان نوازی مطابق با قوانین پارلمان است و کاملاً اعلام شده و شفاف است.”

آرون بل گفت: “من تمام مهمان نوازی را به سرعت و شفاف در فهرست منافع اعضا اعلام کرده ام.” و همیشه به آئین نامه رفتار مجلس پایبند بوده اند.”

سایر نمایندگان مجلس به درخواست ها برای اظهار نظر پاسخ ندادند.

شش ذینفع برتر (حقوق و میهمان نوازی از کازینوها و بنگاه‌ها)

فیلیپ دیویس (Con): ۵۸,۶۷۵ پوند (۸,۶۹۵ پوند) مهمان نوازی، دستمزد ۴۹۹۸۰ پوند)

لارنس رابرتسون (منافی): ۳۳۳۰۶.۶۰ پوند (میهمان نوازی ۹۳۰۶.۶۰ پوند، ۲۴۰۰۰ پوند دستمزد)

اسکات بنتون (Con): ۷۴۹۵ پوند (مهمان‌نوازی)

نایجل آدامز (کنار): ۷,۴۱۷.۱۴ پوند (مهمان‌نوازی)

آرون بل (کنار): ۶۹۵۵.۶۰ پوند (میهمان نوازی)

استر مک وی (Con): ۶۰۹۴.۶۰ پوند ( مهمان نوازی)

Wدر حالی که رهبران جهانی هفته گذشته در گلاسکو در Cop26 حضور داشتند و سعی داشتند با اشکالی از کلمات به توافق برسند تا ما را متقاعد کنند که در مورد نجات آنها جدی هستند. سیاره‌ای، داشتم به یک جوی آب‌آلود نگاه می‌کردم که از میان تالاب حفاظت‌شده در ساحل شمالی کنت می‌گذرد. در چند ماه گذشته، نهر جزر و مدی در لانگ راک در کنار کارخانه تصفیه فاضلاب Swalecliffe در نزدیکی Whitstable به نمادی قدرتمند از نبرد برای اجرای اصلی ترین اصول زیست محیطی تبدیل شده است: فاضلاب خام انسانی را به رودخانه ها و دریاها نریزید. /span>

من با اندی تیلور، یک نوازنده محلی و دوستدار محیط زیست، در کنار رودخانه ایستاده بودم. در ۱۵ سال گذشته، تیلور بیشتر صبح‌ها آسمان‌های بزرگ اینجا را برای پرندگان مهاجری که تصمیم گرفته‌اند توقفی داشته باشند – صبح امروز صبح‌ها و کرایه‌های مزرعه – و همچنین کیفیت آب در نهر را زیر نظر گرفته است. او به من اشاره می کند که لوله های سرریز که گاهی اوقات فاضلاب تصفیه نشده را مستقیماً وارد جریان می کند. او می‌گوید: «بعضی روزها به اینجا می‌آیید و اوضاع خوب است و حتی ممکن است شاه‌ماهی‌ها یا ماهی‌های آبی را ببینید. “وقتی دیگر فقط مرده و متعفن است، این رنگ قهوه بد.”

تیلور فایلی از تصاویر مارماهی ها دارد. ، گونه ای حفاظت شده، بی جان روی سطح آب شناور است. او می گوید: «آنها به معنای واقعی کلمه تمام راه را از دریای سارگاسو شنا کرده اند تا به اینجا برسند. “اما هر چیزی که در ۱۰۰ یارد آخر سفر آنها در آب می رود، آنها نمی توانند زنده بمانند.”

هنگامی که ما صحبت می کنیم، جکی کوهلر به ما ملحق می شود که او را پیاده می کند. سگ است و در یکی از ردیف خانه ها در کنار نهر در ورودی کارخانه Swalecliffe زندگی می کند. او می‌گوید: «آنچه اتفاق می‌افتد این است که وقتی باران می‌بارد، مخازن سرریز می‌شوند، نهر آب سرریز می‌شود و همه فاضلاب‌ها در جاده شروع به جاری شدن می‌کنند، با انواع و اقسام موجود در آن و با ماشین‌های ما جمع می‌شوند. “بچه ها باید از این پل روی رودخانه استفاده کنند تا به مدرسه برسند، بنابراین ساکنان باید بیرون بیایند و آن را تمیز کنند.”

بروک شایسته چند پاراگراف در اظهارات محکومیت آقای جاستیس جانسون در ژوئیه امسال بود. اهانت آمیزترین کیفرخواست مدیریت فاضلاب در این کشور از زمان بوی بد بزرگ ۱۸۵۸ چه بوده است. گزارش به طور موثری بوی بد مخفیانه ای را که Southern Water طی یک دوره شش ساله از ژانویه ۲۰۱۰ تا دسامبر ۲۰۱۵ انجام داده بود، مستند کرد. شرکت آب که سهامداران عمده آن کنسرسیومی ازبانک های آمریکایی و استرالیایی به ۵۱ فقره اتهام تخلیه فاضلاب تصفیه نشده در آب های کنترل شده ساحلی در ۱۷ سایت جداگانه (از جمله اغلب از لوله های سرریز بلافاصله در خارج از ساحل در سوالکلیف). قاضی خاطرنشان کرد: کل دوره تخلیه فاضلاب تصفیه نشده ۶۱۷۰۴ ساعت یا کمی بیش از هفت سال بوده است. تخمین زده شده است که حجم کل فاضلاب تصفیه نشده در تمام سایت ها ۱۶ تا ۲۱ میلیارد لیتر یا معادل ۷۴۰۰ استخر در اندازه المپیک بوده است.

در این حکم با جریمه کردن مبلغ رکورد ۹۰ میلیون پوندی ساترن واتر به دلیل نقض سیستماتیک آن، خاطرنشان کرد که “تاریخ نشان می دهد که جریمه های صدها هزار پوندی یا کم میلیون ها پوند هیچ تاثیری بر رفتار متخلف متهم نداشته است”. این جنایت نمادی از یک رسوایی سراسری به این معنی است که تنها ۱۶٪ از آبراه های انگلیسی در سلامت زیست محیطی خوب طبقه بندی می شوند و بریتانیا را از نظر کیفیت آب ساحلی، با ۲۰۰۰۰۰ خروج فاضلاب خام به آب های حمام از ویتبی به پنزنس در ماه می تا سپتامبر فقط امسال.

حکم مهم علیه جنوب آب پیامدهای متعددی داشت. در سطح ملی توجهات را بر رسوایی جاری به اصطلاح سرریزهای فاضلاب ترکیبی (CSO) که رودخانه ها و دریاها را آلوده می کند، متمرکز کرد. در سطح محلی، موجی از اعتراض را برانگیخت که درسی عینی از ظرفیت فعالیت اجتماعی برای شکل دادن به دستور کار سیاسی بود.

شروع آن یک جلسه عمومی بود. در Whitstable در ماه اوت توسط نماینده پارلمان، رزی دافیلد، که در آن نمایندگان ساترن واتر برای رسیدگی به نگرانی های محلی دعوت شدند، سازماندهی شد. در میان کسانی که به آن جلسه آمدند، پنج عضو گروه شنای دریا بلوتیتس شعبه Whitstable بودند. یکی از رهبران این گروه، سالی برت-جونز، در کلبه ساحلی خود در Tankerton، در امتداد نیم مایلی ساحل از Swalecliffe، در پناه باد شدید دریای شمال نشسته بود، و برای من توضیح داد که بعداً چه اتفاقی افتاد.

برت جونز می‌گوید: «ما کاملاً برای جلسه آماده شده بودیم. او دختر یک حسابدار است و گزارش‌های سرمایه‌گذار ساترن واتر را بررسی کرده بود تا ساختاری را پیدا کند که سود را بین مشاغل مختلف با یک شرکت هلدینگ جزیره کیمن منتقل می‌کرد. “با توجه به اینکه آنها قرار بود به زهکشی محلی و نیازهای آب رسیدگی کنند، هیچ یک از اینها به نظر من کاملاً درست نبود.” در قضاوت ژوئیه، که ساترن واتر جریمه‌ها – حتی جریمه ۹۰ میلیون پوندی هیولا – را به‌عنوان هزینه‌ای پیش‌بینی‌شده می‌پذیرفت، به جای رسیدگی به مشکلاتی که آنها را برانگیخت (دولت بدون نشان دادن عملکرد خود ادعا می‌کند که زیرساخت‌های لازم برای ایجاد یک پایان دادن به سازمان‌های مدنی به طور بالقوه برای شرکت‌های آب و پرداخت‌کنندگان قبض آنها «بین ۳۵۰ تا ۶۰۰ میلیارد پوند» هزینه خواهد داشت؛ اکثر ناظران هزینه را نزدیک‌تر به یک دهم این رقم بالاتر می‌دانند.

«آب جنوبی دو نفر را فرستاد. برت جونز می‌گوید: «مردانی که قاطعانه برای تغییر همه چیز آورده شده‌اند» (یکی از آنها، توبی ویلیسون، تا نوامبر ۲۰۲۰ مدیر عملیات آژانس محیط زیست که پرونده حقوقی را علیه شرکت آب مطرح کرده بود). او به یاد می‌آورد: «آن‌ها هنوز در تلاش بودند تا برای سهامداران خود که از سال ۲۰۱۶ هیچ سود سهامی دریافت نکرده‌اند، پارتی ترحم داشته باشند. “من می گفتم، “چطور جرات می کنی؟ شما ۳۴۰ میلیون پوند در بانک دارید. آنها به من گفتند که من متوجه منظورم نشدم.” تعهد واقعی یا جدول زمانی واقعی از Southern Water برای پایان دادن به CSOs. در میخانه نشسته بودند، آنها تصمیم گرفتند کمپینی راه اندازی کنند، Save Our Seas، SOS Whitstable. آنها یک لوگو ایجاد کردند و یادداشت‌های جلسه را – که به ناچار تیتر آن “عزیزان بر علیه گنده” بود – را به صورت آنلاین قرار دادند. در عرض چند روز ۲۰۰۰ طرفدار داشتند. در آن هفته، یک نقص مکانیکی دیگر در کارخانه سوالکلیف رخ داد و با پمپاژ فاضلاب، سواحل در امتداد ساحل دقیقاً در اواسط ماه اوت به مدت چهار روز بسته شدند.

توجه رسانه ها به گروه SOS کمک کرد تا کمپینی را آغاز کند که بر اصلاحیه لایحه محیط زیست در مجلس اعیان متمرکز بود. اصلاحیه ای که توسط همتای مستقل، دوک ولینگتون ارائه شد، شرکت های آب را از نظر قانونی برای کاهش میزان فاضلابی که در دریا می ریزند مسئول می داند.

برت جونز می‌گوید: به امید اینکه شاید ۹ یا ۱۰۰۰۰ نفر طوماری را امضا کنند. اما بعد در یک مهمانی با کسی برخورد کردم که دبورا میدن را می‌شناخت و او آن را توییت کرد. آنها از پیوستن به گروه فشار طولانی مدت موج سواران علیه فاضلاب، شتاب بیشتری گرفتند.

در زمان نهمین دوک ولینگتون او ایستاد تا اصلاحیه‌اش را جابجا کند و واترلو (سرریز) خودش را پیدا کرد، او نتوانست «با اشاره به طوماری که در روزهای اخیر منتشر شده است و در حال حاضر بیش از ۹۰۰۰۰ امضا بر روی آن امضا کرده و از دولت می‌خواهد از این اصلاحیه حمایت کند مقاومت کند». برت جونز فیلم مناظره را در تلفنش به من نشان می دهد. وقتی جنی جونز همتای حزب سبز برای تمجید از دستگاه روابط عمومی دوک برخاست، تمام مسئولیت را انکار کرد: “راستش بگویم، من به اندازه هر یک از شما از ارسال این همه ایمیل شگفت زده شدم.”

لردها از این اصلاحیه حمایت کردند، اما البته، هفته بعد، دولت با وجود موج عظیم خشم که تا حدی توسط گروه SOS Whitstable هدایت می‌شد و صندوق‌های ورودی نمایندگان مجلس را از خشم در مورد آن غرق شده بود، شلاق زد تا آن را رد کنند. تصمیم.

نماد آن رای تازیانه واضح بود. امتناع دولت از حمایت از اصلاحیه دوک (به دلیل هزینه سرمایه‌گذاری در رودخانه‌ها و دریاهای پاک‌تر) نه تنها ضعف تعهدات زیست‌محیطی آن‌ها، بلکه همچنین وعده‌های پر سر و صدای انتخاباتی برای جوان‌سازی جوامع ساحلی بریتانیا پس از برگزیت را آشکار کرد: چگونه می‌توان وقتی سواحل بسته هستند و مردم از ترس آلودگی صدف نمی خرند، شهرهای ساحلی را جوان می کنید؟ برخی از نمایندگان محافظه‌کار از این پیشنهاد که در رای دادن به اختیارات قانونی بیشتر علیه شرکت‌های آب، به «ریختن فاضلاب در دریاها» رأی می‌دهند، ناراحت شدند. خشم آنها این واقعیت را نادیده گرفت که در ۳۰ سال پس از خصوصی‌سازی، دولت‌های متوالی به طور مؤثر شرکت‌های خدماتی را تشویق کرده بودند تا خود را به عنوان ابزار بدهی فراساحلی ساختار بدهند، نه به سهامداران و نه تنظیم‌کننده‌ها. تحقیقات دانشگاه گرینویچ که در گاردین منتشر شد، نشان داد که چگونه از زمان خصوصی‌سازی، ۵۷ میلیارد پوند توسط شرکت‌های آب به عنوان سود سهام پرداخت شده است – دقیقاً تقریباً هزینه دقیق بهبود زیرساخت‌های عقب افتاده به‌طور جنایی. از خروج فاضلاب جلوگیری می کند.

class=”dcr-19x4pdv”>سالی برت-جونز. عکس: سوفیا ایوانز/The Observer

این تصور از کسب و کار طبق معمول ترکیب شد با توجه به این واقعیت که در ماه اوت اعلام شد که گروه مدیریت دارایی استرالیا Macquarie سهام کنترلی در ساترن واتر را خریداری کرده است و وعده ۲ میلیارد پوندی برای “تقویت ذهنیت عدم تحمل آلودگی در برابر آلودگی” داده است. کسانی که خاطرات نه چندان طولانی داشتند، پس از بررسی عمیق بی‌بی‌سی، می‌دانستند. ، که در سال ۲۰۰۶، Macquarie قرض گرفته بود بیش از ۲.۸ میلیارد پوند برای تأمین مالی خرید تیمز واتر (که بعداً ۲ میلیارد پوند از بدهی را از طریق وام های جدید دریافت شده توسط یکی از شرکت های تابعه در جزایر کیمن بازپرداخت کرد)، که عملاً هزینه های خرید را به مشتریان تیمز واتر منتقل کرد. در آن ۱۰ سال، در حالی که بدهی تیمز واتر از ۴ میلیارد پوند به ۱۰ میلیارد پوند افزایش یافت، سود سهام به طور متوسط ​​۲۷۰ میلیون پوند در سال بود. در سال ۲۰۱۵، زمانی که تیمز یک پروژه سرمایه‌گذاری عظیم «ابر فاضلاب» را برای کمک به کاهش خروج فاضلاب اعلام کرد، کل هزینه این پروژه از افزایش صورت‌حساب‌های مشتریان تأمین می‌شد.

یکی یکی دیگر از نتایج جلب توجه ملی به رسوایی آب جنوبی این بود که شاید برای اولین بار پس از برگزیت، موضوعی در میان قبایل سیاسی رخ داد. تعداد کمی از نقاط این کشور در مورد ترک اروپا به اندازه شهرهای ساحل شمالی کنت تقسیم شده بودند، اما کمپین SOS Whitstable مورد حمایت همه جانبه قرار گرفت: کشتی‌رانی و مدارس موج‌سواری و صاحبان Airbnb. سیاستمداران راست و چپ؛ باقیمانده ها و برکسی ها در میان همه این رای دهندگان، کمپین برای عدم پرداخت قبوض آب جنوب تا زمانی که اقدامی انجام شود.

در تندترین پایان آن اعتراض، کمپانی Whitstable Oyster بود که در گذشته ۳۰ سال مترادف با رشد شهر به عنوان یک مقصد گردشگری و غذاخوری شده است. کسب‌وکار مدرن (که در اصل به دهه ۱۴۰۰ باز می‌گردد) توسط باری گرین در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد. اکنون توسط پسرانش اداره می‌شود: ریچارد، که از رستوران‌ها مراقبت می‌کند، و جیمز، که پرورش صدف را مدیریت می‌کند. هفته گذشته در رستوران Lobster Shack آنها در کنار دریا با جیمز صحبت کردم. او به من گفت: «قبلاً می‌گفتم اوضاع بدتر از این نمی‌شود،» او هنوز هم فقط به خاطر حفظ لبخند، «اما چندی پیش دیگر این را نگفتم. ما به نوعی با کووید مقابله کردیم، اگرچه طرح مرخصی به ما کمکی نکرد زیرا هنوز مجبور بودیم در مزرعه کار کنیم. ما در حال ایجاد یک انبار صدف بودیم و برنامه این بود که آنها را به عنوان کالای عمده به فرانسه بفروشیم. اما این اتفاق نیفتاد، زیرا در ماه مارس، به دلیل برگزیت، آن بازار به طور کامل به روی ما بسته شد – علیرغم این واقعیت که دفرا به مدت سه سال به ما اطمینان داده بود که بندی در توافق وجود خواهد داشت که از تجارت ما محافظت می کند. این ۵۰ درصد از کسب و کار ما یک شبه از بین رفت.

گرین به دنبال بازارهای دیگر ناامید بود. آنها شروع به فروش به هنگ کنگ کردند و تا پایان ژوئن خوب کار می کردند. او می‌گوید: «سپس، چند مورد از افرادی داشتیم که صدف خورده بودند که با نوروویروس مواجه شدند، که در تابستان بسیار غیرعادی است.» با جزئیات پیگرد قانونی علیه Southern Water در اخبار، بهداشت عمومی انگلستان این دو را به هم متصل کرد و مزرعه صدف را در ابتدا در پایان ژوئن به مدت یک ماه تعطیل کرد، در حالی که گرین “روش های آزمایشی جدید از جمله ارزیابی های قبل از برداشت” را اعمال کرد.

“ما نتوانستیم چیزی را در ژوئیه و اوت بفروشیم. ما از ۱۰۰۰۰۰ پوند فروش صدف در ژوئن به هیچ چیز رسیدیم. -1b267dg “>

گرین متوجه می شود که صحبت در مورد این مسائل چیزی شبیه “شمشیر دولبه” برای تجارت او است. او می‌گوید: «واقعیت این است که صدف‌های ما اکنون امن‌تر از همیشه هستند، زیرا ما آزمایش‌ها و ارزیابی ریسک‌های زیادی را انجام می‌دهیم. اما ما باید دوباره اعتماد به نفس ایجاد کنیم. در اظهارات آقای جانسون، وی خاطرنشان کرد که شرکت Whitstable Oyster باید به فکر طرح یک پرونده مدنی علیه شرکت Southern Water باشد. گرین می گوید: «ما برای انجام این کار به یک اقدام دسته جمعی نیاز داریم. شما یک شرکت ۳ میلیارد دلاری را تصاحب می کنید. آنها قرار نیست فقط ۲۵۰,۰۰۰ پوند برای از دست دادن درآمد به من بدهند – به اضافه x برای صدمه به شهرت – بدون دعوای بزرگ.”

این سیستم هشدار اولیه بود. آزمایش صدف که برای اولین بار سازمان محیط زیست را از مقیاس مشکلات مربوط به آب جنوب آگاه کرد. محرک، داده‌های مرکز علوم شیلات و آبزی پروری محیطی بود که بر بسترهای صدف‌ها نظارت می‌کند، طبقه‌بندی آن‌ها در Whitstable رو به کاهش بود. تصویر مشابهی در Solent، همچنین بخشی از جغرافیای جنوب آب، مشاهده شد. این امر باعث شد تا سرویس اجرای ملی برای اولین بار در تاریخ خود یک پرونده جامع علیه یک شرکت آب مطرح کند.

اوون بولتون، افسر ارشد جنایی آژانس محیط زیست، این تحقیقات را رهبری کرد. . او به صورت تلفنی برای من توضیح داد که عملیات مورد نیاز، شامل یک تیم ۸۰ نفره شامل ۱۵ یا ۲۰ بازپرس در میدان بود. او می گوید: «ما ۲ میلیون خط داده جریان جمع آوری کردیم. و ما همچنین به هر سایت Southern Water رفتیم تا دفترچه خاطرات سایت، اسنادی در مورد حوادثی که توسط اپراتور نگهداری می شد را دریافت کنیم تا به شیفت بعدی تحویل دهیم که شامل ۲۷۰۰۰ ورودی است. قاضی خاطرنشان کرد که در هر مرحله، ساترن واتر تلاش کرد تا مانع از این روند افشا شود.

آلن کاندیل، مدیر منطقه آژانس محیط زیست، پیشنهاد می کند که هرگز برای بازرسان در این زمینه ساده نبوده است. زمین برای ساخت یک مورد. او می‌گوید: «گاهی اوقات، مانند اتفاقات ناگوار [زمانی که شاهزاده چارلز از Whitstable بازدید کرد] برای آخر هفته جشن الماس ملکه و یک حادثه آلودگی عظیم با زباله‌های فاضلاب در سراسر سواحل رخ داد، این موضوع بسیار آشکار است. “اما بیشتر شما به دنبال شاخص های محیطی بسیار ظریف هستید.” او می‌گوید در پایان، تحقیقات علیه ساترن واتر با یک بازپرس بسیار باتجربه که با او در ساحل ایستاده بود، شروع شد و به او پیشنهاد کرد: «اینجا اصلاً چیزی درست نیست».

“We could cope if it was two or three times a year,” James Green says, “but we have had months when there have been eight or nine CSOs. Each time, we don’t harvest oysters for a couple of days afterwards, and then we make a risk assessment based on tides and weather conditions and then we test every single batch for E coli and norovirus until they are clean… It is shameful in my view that the government allows Southern Water to make large profits essentially at the expense of sustainable British companies like ours.”

In its defence, Southern Water argues that the pressures on sites such as Swalecliffe, built in the 1960s when the population it served was less than half of the current 40,000, have increased, exacerbated by climate change. Owen Bolton suggests that during their investigation Southern Water was seen to “be investing many millions of pounds in improvements – though many of the infrastructure problems are not things the water companies can solve in six months”.

Officials from the Environment Agency noted after the July verdict that the monitoring system can only work if there is a degree of trust in the operators: “We can’t be sat on every outflow, we can’t be monitoring every pipe.”

In the absence of that trust, the system increasingly depends on community activists to hold the water monopolies to account. Rob Yates, a Labour councillor in nearby Thanet, is also a keen wild swimmer (“I have swum from Alcatraz to San Francisco bay in a pair of Speedos,” he told me). Increasingly, however, he thinks of himself as “a citizen journalist”. Since he moved to Margate he has been swimming in a tidal pool near to one of Southern Water’s pumping stations. “I’ve seen panty liners and stuff in there a day or two after a release,” he says. In recent months Yates has been doing painstaking work, using Freedom of Information requests to try to see exactly how often the water company breaches the terms of its permit.

“The Environment Agency have had their funding cut by two-thirds since 2010,” he says. “They’re obviously going to focus on the big incidents, but if ordinary citizens started doing FoI requests you can begin to find out how many non-compliant incidents there have been and build a picture.”

One of the consequences of that monitoring is that Yates is among the first to see the EA’s testing results. On the day we speak he has seen a reading for E coli that is “very, very high”. “Now the problem for me is, I know that test was done probably five days ago, and it’s taken three days to get test results. So how do I know whether the water is safe now?”

The morning after I met Sally Burtt-Jones, the wind had stopped blowing quite so fiercely and perhaps 40 of the Whitstable Bluetits had gathered on the shingle in the weak morning sunshine outside Tankerton’s Marine Hotel, stripping down to swimming costumes (and bobble hats and gloves) to plunge into the frigid tidal waters. You might think of them as a small army of very British Erin Brockoviches, increasingly expert in the nuances of sewer management and corporate responsibility.

They include Dodda John-Baptist, 58, a recently retired headteacher, who moved down to Whitstable last year specifically so she could swim every day to ease her osteoarthritis. And Catherine Chapman and Jayne McClelland, who set the group up after the first lockdown as a way of rebuilding community. Watching the Bluetits plunge screaming into the sea, it’s impossible not to admire their collective will; afterwards, shivering on the shingle, several tell me that if it wasn’t for the group spirit they would not have had the courage either to swim or to stand up and be counted in the battle for cleaner seas and rivers.

While she gets dried I chat to Jane Dean, a retired police officer who has come down from Faversham. “I’ve never taken drugs and I don’t drink,” she says “but I can’t imagine the elation you get from any of that matches this. It lasts for hours after you come out. My friend said, ‘I bet people walk past and think: look at all those funny fat old ladies in the sea’. Actually, I said, they are thinking: ‘I wish I had the balls to do that.’”

Dean turned 60 was last week. She got her pension on Monday and spent the lump sum on Tuesday, buying a motorhome in which she and her swimming pal plan to tour the coast around to Devon, “tits on tour”, sewage permitting. “Sometimes swimming is the thing you look forward to all week,” she says, “and then you come down here and find the sea’s full of shit again and you can’t go in and your heart just sinks. These days it seems to happen every time it rains…”

We turn to the £90m question of how you make monopoly water operators invest in infrastructure. The consensus is that the directors of these companies need to be held to account in some way for the environmental crimes that occur on their watch. (Southern Water’s CEO during the period for which it was prosecuted, Matthew Wright, announced himself “as shocked as anyone” by the judge’s findings. He left his £۷۰۰,۰۰۰ a year job in 2017 and became UK managing director of the £3bn Danish energy firm Ørsted.)

I asked Anne Brosnan, the chief prosecutor for the EA in the Southern Water case, if the agency had considered bringing charges against directors as well as the company itself?

“Yes,” she said. “We have prosecuted individual directors in the past and we will do so in the future. We are now looking at that possibility more closely than ever. But we obviously always have to follow the evidence.”

Last Monday, as MPs were finally voting not to include the duke’s amendment in their environment bill, Southern Water invited a group of local residents – including Sally Burtt-Jones, Andy Taylor and Jackie Kohler – to tour its Swalecliffe site and hear about improvements that were planned. While they were being shown pristine overflow tanks and being told that the pipes into the brook would be capped in the next fortnight, MPs were announcing their partial U-turn on the duke’s amendment, which proposed “a duty of progressive reduction” on sewage dumping. Among those criticising the diluted legislation was former Liberal Democrat leader Tim Farron. “There are no targets in terms of volume or in terms of timescale, which leaves water companies with the power to continue what they do now.”

In the course of her tour at Swalecliffe, Burtt-Jones asked the Southern Water representative if at the very least the company would agree to pay for technology that could monitor sea water safety in real time. “The bloke behaved as if that idea had never occurred to him,” she says. There is no doubt a hope from the government that the stink surrounding this issue will fade. I wouldn’t be so sure. Having finally found an issue on which all of the country can agree, groups such as the Whitstable Bluetits – not to mention the hundreds of thousands of people who support Surfers Against Sewage and other local protests forming up and down the country – are not going anywhere. “The thing is,” Burtt-Jones says, “this is such a simple issue for anyone to understand. Even very small children get it: when they go to the beach, they don’t want to find that the sea is full of poo.”

Tاینجا کار تخریب در هر پیچ در Teesside انجام می شود، از انفجارهای منظم و فزاینده ای که در Redcar شنیده می شود، زیرا کارخانه های فولاد قدیمی تکه تکه می شوند. ، به جرثقیل هایی که نیروگاه زغال سنگ ویلتون اینترنشنال را در نزدیکی نابود کردند.

اندی کاس از صنایع Sembcorp، که گفت: “این سایت روزهای بهتری را به خود دیده است.” مجموعه بین المللی ویلتون را مدیریت می کند. برای کل منطقه، با فرسایش تدریجی صنعت در ویلتون، دوران سختی بوده است. و سپس بسته شدن کارخانه فولاد ضربه بزرگی بود.”

در بزرگترین سایت برونفیلد اروپا، کار انجام می شود. در حالی که Teesside برای راه اندازی بندر آزاد جدید دولت آماده می شود، با این امید که نامگذاری به عنوان منطقه ویژه اقتصادی با مالیات کم، اقتصاد محلی را دوباره راه اندازی کند.

با ۱۱ سایت، سرعت خود را افزایش می دهد. برنامه ریزی شده در سراسر بریتانیا، ارائه معافیت های مالیاتی و آداب و رسوم ساده برای مشاغل، پورت های آزاد یک پروژه حیوان خانگی برای Rishi Sunak است. صدراعظم آنها را به عنوان یک مزیت کلیدی برگزیت و محور دستور کار “تراز کردن” محافظه‌کاران می‌فروشد.

برای اولین سایتی که باز می‌شود – Teesside، Humber و تیمز – کاهش مالیات به ارزش میلیون ها پوند با قانون در روز جمعه فعال خواهد شد. با این حال، هیئت منصفه هنوز در مورد اینکه آیا پورت‌های آزاد باعث افزایش وعده‌های صدراعظم می‌شود یا خیر، صحبت نمی‌کند.

در Teesside، امیدها برای ۱۸۰۰۰ شغل جدید، در کنار مزایایی برای اقتصاد به ارزش ۳.۲ میلیارد پوند در سال های آینده. به گفته کوس، در ویلتون، تاریخ نزدیک به راه اندازی، توجه زیادی را به همراه داشت. ما در حال دریافت پرس و جوهای زیادی هستیم. هر قطعه زمینی که می‌توانیم در اینجا توسعه دهیم، حداقل یک تحقیق دارد.» “برخی بیش از یک دارند.”

Sembcorp، که دفتر مرکزی آن در سنگاپور قرار دارد و یک شرکت فهرست شده متعلق به نیمی از مالکیت صندوق ثروت سنگاپور است، اکنون ۵۶۲ هکتار زمین توسعه را مدیریت می کند. این برای مشاغل در دسترس است Sembcorp امیدوار است با معافیت های مالیاتی و برق ارزانی که در محل توسط چهار راکتور تولید می شود، در میان جاه طلبی ها برای تبدیل ویلتون به یک قطب صنعتی سبز جذب شود.

مرکز پروژه بندرگاه آزاد Teesside، شهردار محافظه کار دره Tees است، بن هوچن، ستاره در حال ظهور حزب که توجه رسانه ملی را به خود جلب کرده است به خاطر مارک توریسم مداخله گرای «دیوار قرمز» او. بخش های وسیعی از زمین در سایت بندر آزاد تحت کنترل عمومی است و توسط Houchen نظارت می شود.

او امسال برای خرید فرودگاه محلی و باز نگه داشتن آن مداخله کرد و پیشنهادی دارد. برای خود Teesport، در بحبوحه فرآیند فروش که توسط PD Ports، مالک فعلی آن اداره می شود.

این ایده برای گرد هم آوردن بخش دولتی و شرکت خصوصی نشان دهنده یک کشمکش در قلب است. توریسم مدرن، به عنوان الگویی از تعصبات مالیاتی پایین تاچری و مداخله گرایی دولتی. سنگاپور روی تی، با برنامه ریزی مرکزی.

بر اساس مدل فریپورت، واردات از عوارض گمرکی معاف می شود، اما کارشناسان معتقدند که انگیزه قوی تر، تخفیف های مالیاتی فراوانی است، که در زمینی به مساحت ۶۰۰ هکتار در منطقه ویژه اقتصادی در دسترس خواهد بود. از این هفته، تخفیف‌هایی در نرخ‌های تجاری و حق تمبر و کمک هزینه سرمایه برای تشویق کار ساختمانی و سرمایه‌گذاری اعمال خواهد شد. همچنین کمک‌های بیمه ملی برای کارکنان شاغل در این منطقه کاهش می‌یابد تا به ایجاد شغل کمک کند.

در Teesside، مرز بیرونی بندر آزاد به طول ۴۵ کیلومتر کشیده می‌شود که شامل میدلزبرو، استاکتون -on-Tees، Hartlepool و Redcar، و همچنین بخش‌هایی از حومه دره Tees، از جمله شهر زادگاه Houchen، Yarm.

اگرچه به راحتی برای فرصت‌های عکس با کلاه سخت و بلند در دسترس است. – وقتی از محافظه‌کاران – از جمله بوریس جانسون – به شهر می‌آیند، شهردار از مصاحبه خودداری کرد.

اندی مک‌دونالد، نماینده حزب کارگر در میدلزبورو، نگران است که با همه این وعده‌ها، پورت آزاد Teesside سود کمی برای کارگران محلی به ارمغان بیاورد.

«کلاه‌های سخت و قول‌ها راه درازی دارند. او گفت که آیا این به اشتغال معنادار واقعی و رفاه بیشتر برای همه ترجمه می‌شود یا نه، کاملاً یک سؤال دیگر است.

وزیر سابق حقوق اشتغال در سایه، که از کایر استارمر استعفا داد frontbench ماه گذشته، گفت که هوچن از ملاقات با او برای بحث در مورد چگونگی محافظت از حقوق کارگران خودداری کرده است. اتحادیه‌های کارگری در تابلوهای بندر آزاد حضور نخواهند داشت و مک‌دونالد نگران نبود شفافیت و جهت‌گیری مناسب در استفاده شهردار از بودجه عمومی است.

“من می‌خواهم”. ۱۸۰۰۰ شغل جدید، هیچ دو راه در مورد آن وجود ندارد. اما من می‌خواهم که آنها شغل‌هایی خوب، با درآمد خوب، امن و اتحادیه‌ای باشند، جایی که مردم در مورد آینده‌شان حرفی برای گفتن داشته باشند. ما با این به آن نخواهیم رسید. او گفت: «شما خرده‌های میز ما را خواهید گرفت».

که توسط دولت به‌عنوان یک مزیت برگزیت معرفی می‌شود، در واقع پورت‌های آزاد چیز جدیدی نیستند. هفت سایت تحت این وضعیت در سراسر بریتانیا بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۲ فعالیت می‌کردند، از جمله در مکان‌هایی که یک بار دیگر توسط دولت برای پروژه‌ی شاخص جدید خود انتخاب شده بود، مانند لیورپول و ساوتهمپتون.

بیش از ۷۰ مورد هنوز در ۲۰ کشور عضو اتحادیه اروپا – از جمله در بارسلونا، برمرهاون و ونیز. با این حال، نمایندگان پارلمان اروپا توصیه کرده‌اند که پورت‌های آزاد در داخل بلوک پایان داده شود و در مورد خطرات پولشویی و فرار مالیاتی هشدار داده‌اند.

به نظر می‌رسد که نگرانی‌هایی مبنی بر اینکه پورت‌های آزاد کمک چندانی به اقتصاد بریتانیا نخواهد کرد، وجود دارد. بر اساس شواهد تاریخی و بین المللی تخمین‌های خزانه‌داری نشان می‌دهد که در یک نشانه بالقوه از محدوده محدود آنها، خزانه‌داری تنها ۵۰ میلیون پوند در سال از دست می‌دهد، زیرا شرکت‌ها از معافیت‌های مالیاتی پورت آزاد استفاده می‌کنند.

دفتر بودجه. مسئولیت، نظارت بر مالیات و مخارج دولت، بر این باور است که مزایای معناداری اندکی خواهد داشت. می‌گوید محتمل‌ترین نتیجه این است که فعالیت‌های اقتصادی که به هر حال انجام می‌شد، از یک منطقه به منطقه دیگر کشیده می‌شود – با هزینه اضافی برای مالیات دهندگان.

برای برخی از بندرهای آزاد. طرفداران، این کاملاً هدف است – کشاندن فعالیت ها به بخش های فقیرتر کشور. با این حال، پیتر هولمز از رصدخانه سیاست تجاری بریتانیا در دانشگاه ساسکس، گفت که بعید است که به قیمت شهرهای ثروتمندتر بریتانیا تمام شود. این بدیهی است که به قیمت تاین ساید تمام خواهد شد. برخی از مکان‌هایی که به آنها وضعیت بندر آزاد داده‌اند، به وضوح از مناطق غنی‌تر دور نمی‌شوند. من به این نتیجه رسیدم که آنها یک ضد اوج کامل خواهند بود.”

class=”d/9>picture->

لوئیس آتر از گروه مشاوره زیرساختی در KPMG، که در مورد ایجاد بندر آزاد هامبر مشاوره داد، فکر می کند که مزایای آن بیشتر از تخمین های داخلی خزانه داری خواهد بود. او معتقد است که صدها میلیون پوند می تواند توسط شرکت ها پس انداز شود، با افزایش واقعی در این فرآیند.

“ما قطعاً شاهد سرمایه گذاران بین المللی تلفن همراه هستیم – هنوز نه. امضا شده در خط نقطه چین اما نزدیک – مرتبط با سایت های مالیاتی،” او گفت. و مردم فقط از زمان اعلام [در فریپورت] به اینها علاقه مند شده اند. کاملاً واضح است که ما شاهد سرمایه‌گذاریواقعی اضافی هستیم.”

در Teesside این امید وجود دارد که منتقدان اشتباه کنند. – به ویژه پس از پیشرفت اولیه با اعلام برنامه جنرال الکتریک برای افتتاح یک مرکز جدید تولید توربین بادی دریایی در بندر آزاد. اختصاص داده شده به تولید تیغه های ۱۰۷ متری برای مزرعه بادی داگر بانک – در حدود ۱۰۰ مایلی از سواحل یورکشایر شمالی و با توجه به اینکه در سال ۲۰۲۶ تکمیل می شود، این نیروگاه می تواند ۷۵۰ شغل مستقیم برای انرژی های تجدیدپذیر و نزدیک به ۱۵۰۰ شغل غیرمستقیم ایجاد کند. در این منطقه.

در Wilton International، Koss اذعان می کند که مدل freeport ممکن است با خطراتی همراه باشد. با این حال، با این وجود، این به عنوان یک فرصت در منطقه ای است که در آن نوید شروعی جدید به صورت جهشی انجام می شود.

“داشتن یک نقطه کانونی که همه می توانند حول آن متحد شوند عالی است. ، و همه می فهمند که شما در حال انجام چه کاری هستید. تفنگ شروع شلیک شده است. خیلی خوب است که می‌بینیم وزارت خزانه‌داری آن را تأیید کرده است، و ما اکنون باید به آنجا برویم.”

گزارش‌های رایگان در سراسر بریتانیا

فرودگاه ایست میدلندز تنها بندر آزاد داخلی بریتانیا، که در نزدیکی دربی و ناتینگهام قرار دارد، شامل سه سایت با فرودگاه میدلند شرقی در قلب آن خواهد بود. یک مبادله حمل و نقل ریلی جدید در کنار کارخانه تویوتا برنامه ریزی شده است، در حالی که نیروگاه زغال سنگ Ratcliffe-on-Soar – یکی از سه نیروگاه باقیمانده در بریتانیا که قرار است در سال ۲۰۲۴ بسته شود – به عنوان سایتی برای توسعه مجدد گنجانده شده است. p>

Felixstowe and Harwich که به عنوان Freeport East شناخته می‌شود، شلوغ‌ترین بندر کانتینری بریتانیا و دو بندر اصلی کشتی‌ها را شامل می‌شود. Felixstowe در طول هرج و مرج زنجیره تامین در پاییز امسال، با انباشتگی شدید و کانتینرهای انباشته، یکی از مسدودترین بنادر در جهان بوده است. هدف برنامه ریزان ایجاد ۱۳۵۰۰ شغل جدید و رونق اقتصادی به ارزش ۵.۵ میلیارد پوند طی ۱۰ سال است. با این حال، پارک صنعتی جدید Gateway 14 این سایت با مخالفت‌های ساکنان محلی مواجه شده است.

Humber شامل چهار بندر هال، گول، ایمینگهام است. و گریمزبی با توجه به اینکه این منطقه در حال حاضر یک قطب باد در دریا است، این بندر آزاد همچنین شامل پروژه های انرژی کم کربن، کارهای شیمیایی و پردازش مواد معدنی کمیاب خواهد بود. کلید برای باتری های مورد استفاده در وسایل نقلیه الکتریکی. یک سایت مالیاتی در کنار کارخانه راه آهن زیمنس در گول قرار خواهد گرفت که در حال حاضر در حال ساخت است.

منطقه شهر لیورپول بندر آزاد در بریتانیا اسکله های اصلی ماوراء اقیانوس اطلس تا بندر سالفورد، در انتهای کانال کشتی منچستر، در داخل خشکی امتداد خواهند داشت. این طرح شامل سه منطقه با مالیات کم است: دروازه چندوجهی 3MG Mersey در ویدنز – زادگاه صنایع شیمیایی – منطقه احیای Wirral Waters، و کولی سابق Parkside در نزدیکی سنت هلنز، که در آن یک مرکز حمل و نقل برای بیش از یک دهه برنامه ریزی شده است. .

پلیموث اسکله‌های وزارت دفاع سابق که قرن‌ها توسط نیروی دریایی سلطنتی مورد استفاده قرار می‌گرفت، تحت این طرح دوباره توسعه خواهند یافت. برنامه ریزان محلی امیدوارند از سه سایت – Devonport South Yard، Langage Energy Zone و Sherford Business Park – برای تمرکز بر نوآوری های دریایی و دفاعی، تولید و پردازش سبک، انبارداری و واردات مرحله ای استفاده کنند.

Solent با در نظر گرفتن بنادر ساوتهمپتون، پورتسموث و بیشتر جزیره وایت، برنامه ریزان بندر آزاد امیدوارند از مزایای این منطقه در مجاورت با خطوط کشتیرانی بین المللی در کانال انگلیسی استفاده کنند. با توجه به اینکه ساوتهمپتون شلوغ ترین بندر صادراتی برای وسایل نقلیه است، ارتباط باربری قوی تری به مناطق مرکزی صنعتی در مناطق مرکزی و شمال برنامه ریزی شده است. برای تقویت رشد منطقه ای دور از لندن، پایتخت یک بندر آزاد در رودخانه تیمز خواهد داشت. بنادر دروازه لندن و تیلبری، مانند کارخانه موتور داگنهام فورد در سواحل رودخانه، دارای مناطق مالیاتی خواهند بود. تاکید بر معرفی فناوری وسایل نقلیه الکتریکی و خودران در امتداد کریدور A13 به لندن خواهد بود.

اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی یک بندر آزاد در برنامه ریزی شده است. هر یک از اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی. با این حال، در میان اختلافات بین وست مینستر و دولت های واگذار شده، پیشرفت کند بوده است. دولت اسکاتلند خواهان یک مدل «بندر سبز» است، از جمله قوانینی که مشاغل را مجبور به پرداخت دستمزد واقعی زندگی در داخل خود می‌کند، اما با مشکلاتی با خزانه‌داری مواجه شده است. دولت ولز نیز برنامه های مشابهی دارد و با مسائل مشابهی روبرو بوده است. وزارت خزانه داری گفت که به ایجاد بندرهای آزاد در هر کشور و منطقه متعهد است.

هیئت های دولتی در پنج ستاره اقامت دارند Gleneagles هتل برای Cop26 توسط پرسنل امنیتی که در آن خوابیده بودند محافظت می شد. تخت های کمپینگ در یک خوابگاه ۴۰ نفره که در سالنی در محل برگزاری راه اندازی شده است و نگرانی هایی را در مورد ایمنی کووید در اجلاس آب و هوا ایجاد کرده است.

این تیم مردانه استخدام شده و توسط آنها اسکان داده شده است. یک شرکت امنیتی تحت قرارداد وزارت خارجه، درست چند روز قبل از گشایش اجلاس سران جهان در مذاکرات آب و هوایی گلاسکو. سه نفر در حال حاضر برای ابراز نگرانی در مورد شرایط تنگ و غیربهداشتی که در آن در هتل مجلل اقامت داشتند، آمده اند.

یکی از کارگران ادعا کرد: “با ما مانند حیوانات رفتار می شد. ما باید غذایمان را به همان اتاق برمی‌گردانیم – به شدت خفه‌کننده از گرما و بوی بدن – باید در همان اتاق غذا بخوریم. دوش ها کثیف بود. هیچ نظافتچی استخدام نشد زیرا ما به اندازه کافی برای آن مهم نبودیم.”

نمایندگان وارد Cop26 خواسته شد تا مدرک روزانه مبنی بر منفی بودن کووید را ارائه کند. -۱۹ تست. قابل درک است که به کارکنان امنیتی دستور داده شده بود که قوانین مشابهی را دنبال کنند، اما کارکنانی که برای گشت زنی گلنیگلز استخدام شده اند ادعا می کنند که این امر توسط رهبران تیم آنها که به گفته آنها نیازی به اثبات روزانه آزمایش منفی ندارند، اجرا نشده است.

این کارگر به گاردین ادعا کرد: «ما حتی برای یک روز هم مورد آزمایش قرار نگرفتیم، زیرا با شیفت روزانه تخت‌های مشترکی داشتیم و دقیقاً در کنار هم می‌خوابیدیم». “[نمایندگان] از کووید-۱۹ در امان نبودند زیرا ما یک بار آزمایش نشدیم.”

اعضای تیم امنیتی همچنین ادعا کرده اند که پرسنل به درستی بررسی نشده اند. ، زیرا همه هویت ها هنگام ورود هنگام شروع کار بررسی نشدند.

کارگران می گویند که در فرم درخواست کار از آنها خواسته شده است جزئیات هویت، وضعیت مهاجرت خود را ارائه دهند و مجوزهای سازمان امنیت صنعت (SIA) خود را نشان دهند. با این حال، منابع درون تیم ادعا می‌کنند که وقتی برای کار حاضر شدند از همه درخواست شناسایی نشد یا از آنها خواسته نشد که کارت SIA خود را نشان دهند.

Gleneagles میزبان بیش از ۳۰ هیئت بین المللی از جمله کره جنوبی، سوئیس، نروژ و اسپانیا بود.

شرکتی که از مردان گروه اپتیما بود. با اداره امور خارجه، مشترک المنافع و توسعه قرارداد بسته شد تا امنیت Gleneagles و تعدادی دیگر از سایت‌های Cop26 را در طول مدت کنفرانس تامین کند.

این شرکت نیز ارائه می‌کرد. نیروهای امنیتی در اجلاس اخیر G7 در کورنوال، پذیرفتند که خدمه آن در یک خوابگاه ۴۰ تختخوابی مستقر شوند، اما اتهامات مربوط به امنیت و چک های کووید را رد کرد. Optima در بیانیه ای گفت:

“Optima هر ادعایی را در رابطه با رفتار یا عملکرد خود بسیار جدی می گیرد. با انجام تحقیقات اولیه، هیچ مدرکی برای حمایت از ادعاهای مطرح شده پیدا نکردیم. در هیچ نقطه ای قبل از تماس با گاردین، ما از مسائل حل نشده مرتبط با این کار مطلع نبودیم. تمام تعهدات تحت قرارداد ما در رابطه با وظیفه امنیتی هتل گلنیگلز، از جمله تست کووید و بررسی شناسایی، به طور کامل انجام شده است.” مجوزها طبق قانون و اینکه اینها باید در طول شیفت نمایش داده می شد و روزانه بررسی می شد. در این بیانیه آمده است که بررسی سوابق جنایی انجام شد و هر افسر بیشتر تحت سیستم وزارت خارجه بررسی شد و افراد در طول مدت Cop26 تحت نظر قرار گرفتند. مجوزها به محض دریافت در اختیار افسران قرار گرفت و در این مدت ترتیبات موقتی در نظر گرفته شد.

به کارکنان دستور داده شد تا آزمایشات کووید را به صورت روزانه تکمیل کنند و اپتیما دریافت کرد. هیچ گزارشی مبنی بر عدم رعایت در صورت درخواست آزمایشات تکمیلی ارائه شد. اگر کارکنان آزمایشات را کامل نمی کردند، قراردادها را نقض می کردند.

یکی از کارگران که نخواست نامش فاش شود، ادعا کرد که تیم امنیتی “بسیار ضعیف بررسی شده است، یا اصلاً بررسی نشده است» و اینکه پیمانکار «نمی‌توانست بداند افرادی که به محل کار مراجعه کرده‌اند همان افرادی هستند که درخواست را پر کرده‌اند».

«ما متوجه نشدیم. نمی دانم آن افراد چه کسانی بودند یکی از کارگران به شرط ناشناس ماندن ادعا کرد که هیچ کس چک نکرده است.

خوابگاه موقت، با کارکنانی که روی تخت خواب تاشو و کیسه خواب می خوابند، در یک سالن برپا شده بود. منطقه یک کنفرانس و مرکز ورزشی در املاک گلنیگلز.

دفتر امور خارجه با گلنیگلز قرارداد بسته بود تا پارکینگ ایمن و فضای استراحتی را فراهم کند که کارکنان بتوانند در بین شیفت‌ها غذا بخورند و استراحت کنند. با این حال، در ۱۲ اکتبر، طی یک بازرسی از محل قبل از رویداد، سازمان دهندگان Optima پیشنهاد کردند که از سالن به عنوان محل خواب نیز استفاده شود.

یک سخنگوی گلنیگلز گفت: در طول این رویداد، برگزارکنندگان خودکفا بودند و مسئول برون سپاری امکانات و خدمات خود بودند. تیم گلنیگلز هیچ دسترسی و نظارت عملیاتی بر فضای قراردادی نداشت.

اعضای تیم امنیتی بلافاصله پس از ورود نگرانی‌های خود را در مورد شرایط اسکان مطرح کردند و به آنها ۲۵ پوند اضافی پیشنهاد شد. طبق ایمیلی که هفته گذشته توسط یکی از کارکنان امنیتی ارسال شد و توسط گاردین مشاهده شد، یک روز بیش از ۲۰۰ پوند در روز غرامت است.

اما، مدت قراردادهای امنیتی – که ابتدا برای اجرا از ۲۸ اکتبر تا ۴ نوامبر اعلام شده بود – بعداً در مدت کوتاهی دو روز کاهش یافت و در ۲ نوامبر به پایان رسید.

یک سخنگوی Cop26 گفت. : “ایمنی و امنیت نمایندگان، ساکنان محلی و کارکنان هسته اصلی برنامه ریزی عملیاتی ما برای Cop26 است.”

بازیابی بریتانیا از سومین قرنطینه Covid-19 به شدت کاهش یافت در طول تابستان زیرا رشد اقتصاد تحت تاثیر افزایش نرخ عفونت، بیماری پینگ‌دمیک و کمبود عرضه جهانی قرار گرفت.

ارقام دفتر آمار ملی نشان می دهد که تولید ملی افزایش یافته است ۱.۳ درصد در سه ماه منتهی به سپتامبر، که همچنان ۲.۱ درصد کمتر از سطح قبل از بحران در سه ماهه چهارم سال ۲۰۱۹ است.

عملکرد سه ماهه سوم به دنبال افزایش ۵.۵ درصدی در سه ماه منتهی به ژوئن بود. e – دوره‌ای که محدودیت‌های فعالیت برداشته می‌شد.

کمبود کارکنان و محدودیت‌های عرضه، تأثیر پایان محدودیت‌های باقی‌مانده قرنطینه در ماه ژوئیه را با عملکرد تجاری ضعیف‌تر کاهش داد. تحت تأثیر واردات گرانتر نفت – همچنین به عنوان یک ترمز برای رشد عمل می کند.

از سه بخش اصلی اقتصاد، خدمات سریع ترین رشد را به ثبت رساندند. جهش ۳۰ درصدی در کسب و کار هتل ها و رستوران ها به این معنی است که این بخش – که حدود چهار پنجم تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دهد – ۱.۶ درصد در طول سه ماهه رشد کرد.