نویسنده: خبرگزاری ایران امیر

کبه، غذایی عربی است که طرفداران زیادی دارد. این غذا، به سبک‌های گوناگونی تهیه می‌شود و امروز تصمیم داریم شما را با روشی جدید از پخت کبه، آشنا کنیم؛ کبه‌ی لبو! با ما همراه باشید.

مواد لازم:

برنج: ۲ پیمانه
لبوی متوسط: ۴ عدد
سیب زمینی متوسط: ۲ عدد
نمک: یک قاشق چایخوری
زردچوبه: نصف قاشق چایخوری
آب گوشت یا مرغ: ۶ پیمانه

مواد لازم برای داخل کبه:

گوشت چرخ کرده: ۵۰۰ گرم
پیاز خرد شده: ۱ پیمانه
زرشک: یک قاشق غذاخوری
نمک: یک قاشق چایخوری
فلفل سیاه: نصف قاشق چایخوری
ادویه: نصف قاشق چایخوری
جعفری خرد شده: یک چهارم پیمانه

طرز تهیه:

برای تهیه‌ی مواد داخل کبه، روغن را در ظرفی ریخته و روی حرارت قرار می‌دهیم. پیاز را اضافه کرده و تفت می‌دهیم. سپس گوشت را به همراه نمک، فلفل و ادویه اضافه کرده و تفت دادن را ادامه می‌دهیم تا رنگ گوشت، تغییر کند. ظرف را از روی حرارت برداشته و زرشک و جعفری خرد شده را اضافه می‌کنیم. مواد را با یکدیگر مخلوط کرده و در کناری قرار می‌دهیم.

لبو و سیب زمینی را به شکل مکعبی خرد می‌کنیم و در ظرف حاوی آب مرغ یا گوشت می‌ریزیم. ظرف را روی حرارت قرار داده و به مدت نیم ساعت اجازه می‌دهیم لبو و سیب زمینی‌ها، پخته شوند.
بدون اینکه آب حاوی لبو و سیب زمینی را دور بریزیم، لبو و سیب زمینی‌ها را از ظرف خارج می‌کنیم.

برنج را که از قبل به مدت نیم ساعت خیس کرده بودیم، در آب مرغی که به رنگ قرمز درآمده است می‌ریزیم و به مدت ۵ دقیقه روی حرارت قرار می‌دهیم و سپس آن را آبکش می‌کنیم.

مخلوط برنج، سیب زمینی و لبو را در چرخ گوشت ریخته و دو بار آنها را چرخ می‌کنیم تا کاملا یکدست شوند سپس نمک و زردچوبه را به مواد اضافه کرده و خوب ورز می‌دهیم.

برای درست کردن کبه، ظرف کوچکی آب، در کنار خود قرار داده و کمی کف دست را با آن خیس می‌کنیم. به اندازه‌ی یک نارنگی کوچک از برنج، سیب زمینی و لبوی چرخ شده برداشته و به شکل گلوله‌ای درمی‌آوریم. میان گلوله را با انگشت کمی گود کرده و از مخلوط گوشت چرخ کرده داخل آن قرار می‎دهیم سپس به شکل کبه می‌پیچیم.

همه‌ی مواد را به همین ترتیب آماده می‌کنیم.

کبه‌ها را در روغن داغ، سرخ می‌کنیم و سپس بر روی حوله‌ی کاغذی قرار می‌دهیم تا روغن اضافی گرفته شود.

کبه‌ها را با ماست و نان، سرو می‌کنیم.

شگفت انگیزترین مرز ایران در حقیقت مرز بین مازندران و سمنان است که در آن، هم جنگل می‌بینیم و هم دشت، هم بیابان و هم کویر. این منطقه «اوپرت» نام دارد؛ مرز بین جنگل و کویر.

اوپرت در حقیقت در جنوبی‌ترین نقطه مازندران و شمالی‌ترین نقطه سمنان واقع شده. اینجا روستایی‌ست به همین اسم که جزو مازندران به حساب می‌آید، اما دامداران مناطق شمالی سمنان هم اینجا را به عنوان ییلاق خود انتخاب می‌کنند و دام‌هایش را در دشت‌های برای چرا رها می‌کنند.

خانه های روستایی دشت های زیبا، کوه های زیبا پوشیده شده از چمن، چشمه های جوشان با آب گوارا که در این منطقه به چشم می خورد همه از زیبایی های اوپرت است.

به دلیل ارتفاع زیاد ابرهای باران‌زا بیشتر در شمال دامنه متوقف می شود و سمت شمالی دیواره همیشه پوشیده شده از گیاهان تازه ولی سمت جنوبی به دلیل بارش کمتر بیشتر به سمت زردی می رود.

اوپرت، جایی‌ست مثل استخرگاه، با دشت‌‍های وسیع و خانه‌های روستایی که شیروانی‌ رنگی‌شان از دور معلوم‌اند. از آنجایی که این ییلاق جزو منطقه حفاظت‌شده پرور است، تنوع جانوری و گیاهی زیادی هم دارد. جز گوسفندها و گاوها که در دامنه دشت‌ها می‌چرند، اسب‌های وحشی هم کامل‌کننده تصویری‌ست که پیش رویمان می‌بینیم.

منطقه‌ی اوپرت علاوه بر همه‌ی زیبایی‌های بی‌نظیری که دارد، با مناطق گردشگری همچون دریاچه‌ی چورت و باداب سورت هم همجوار است. گردشگرانی که به این منطقه سفر می‌کنند می‌توانند بازدید از این جاذبه‌های گردشگری را نیز در برنامه‌ی مسافرت خود بگنجانند.

چورت در بخش چهاردانگه‌ی مازندران قرار دارد و دریاچه‌ای بکر در دل جنگل‌ است. برای دسترسی به این دریاچه می‌توانید از مسیر ساری کیاسر بعد از طی مسافتی حدود ۲۵ کیلومتر بعد از روستای چورت وارد مسیر فرعی شوید و سپس با طی کردن ۱۵ کیلومتر به روستای چورت برسید. از روستای چورت جاده‌ی خاکی به مسافت ۱۰ کیلومتر را طی کنید تا به دریاچه‌ی چورت برسید.

مسیرهای دسترسی به این منطقه از دوسمت امکان پذیر است.

مسیر اول از جاده سمنان از سمنان به سمت شهمیرزاد بروید از آنجا به سمت فولاد محله حرکت کنید در مسیر به یک دو راهی می رسید که سمت چپ می رود و روستاهای ورگو، پرور، کلیم، کاورد، فیسک، تلاجیم، ملاده، سرخده و بعد دره اوپرت تا مسیر تا سرخده حدود چهار ساعت است.

مسیر دوم از شهمیرزاد به سمت روستای چاشم و از آنجا به سمت هیکو، ملاده، سرخده بروید. ناگفته نماند که این مسیر جزو مسیرهای آسان و قابل دسترس برای همگان نیست.

اگر از تهران بخواهید به سمت ییلاق اوپرت بروید، مسیر جاده فیروزکوه و خطیرکوه را انتخاب کنید؛ مسیری که هم کوتاه‌تر است و هم قشنگ‌تر. مسیر جاده فیروزکوه به اوپرت یکی از زیباترین‌ مسیرهای ایران محسوب می‌شود. گردنه کدوک، راه‌آهن شمال، پل ورسک و غار اسپهبد خورشید در مسیر قرار دارند.

منبع: rooziato.com

چی لازم دارم:

مرغ ران و سینه دو تکه
قارچ ۲۵۰ گرم
پیاز متوسط ۲ عدد
پنیر پیتزا ۴ ورق یا ۲۰ گرم رنده شده
سس مایونز ۶- ۵ قاشق غذاخوری
خیار شور به مقدار لازم
روغن ۳ قاشق غذاخوری
زردچوبه به مقدار لازم
آبلیمو به مقدار لازم
نمک و فلفل سیاه به مقدار لازم
نان ساندیچی متوسط ۴ عدد

چطور بپزم:

ابتدا مرغ را با مقداری آب و پیاز و مقداری ادویه و نمک و آب لیمو و فلفل سیاه بپزید وقتی کاملا پخته شد. مرغ‌ها را داخل بشقاب بگذارید تا کمی سرد شود سپس مرغ‌ها را ریش ریش کنید و کنار بگذارید. پیاز را نگینی خرد کنید و تفت بدهید وقتی طلائی شد قارچ‌ها و مقداری زردچوبه، نمک و فلفل را نیز اضافه کنید و اجازه بدهید قارچ‌ها آب بیاندازد آب آن‌ها کشیده شود.

در این مرحله باید مرغ‌ها را اضافه کنید و تفت بدهید می‌توانید مقداری از آب مرغ بدون پیازهایش داخل آن بریزید تا طعم همه مواد به خورد هم بروند و خوشمزه‌تر شود، اگر هم دوست نداشتید لازم نیست و بعد پنیر پیتزا را اضافه کنید. در مرحله آخر سس مایونز و بقیه ادویه‌ها را اضافه کنید و کمی تفت بدهید و گاز را خاموش کنید.

ساندویچ مرغ و قارچ آماده شد آن را با نان ساندویچی و خیارشور و گوجه و سس و کاهو و هرچه باب میل تان هست نوش جان کنید.

نکته: میتوانید ساندویچ مرغ را هم بدون قارچ به همین روش گفته شده آماده کنید.

منبع:بیتوته

به گزارش خبرنگار مهر، دبران پرنورترین ستاره صورت‌فلکی ثور است. این صورت‌فلکی شبیه به گاوی با شاخ‌هایی بلند است که ستاره دبران در چشم آن قرار دارد. ماه و ستاره دبران ساعت ۰۸:۴۲ صبح پنج‌شنبه با جدایی ۲.۵ درجه در مقارنه قرار می‌گیرند که در این زمان برای ما قابل مشاهده نیستند.

برای دیدن یا عکاسی از این پدیده نجومی باید کمی قبل‌تر در ساعت ۰۶:۲۲ که خورشید هنوز طلوع نکرده به تماشای آسمان رفت. در این زمان جدایی این دو ۲.۷ درجه است.

در همین زمان کمی دورتر از این دو در سمت راست ماه می‌توان خوشه زیبای پروین را نیز مشاهده کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از تایمز هایر اجوکیشن،  سازمان اف بی آی اعلام کرده دانشگاه های بیشتری به درخواست آن برای تحقیق درباره دانشمندان خارجی کمک می کنند. سازمان اف بی آی قصد دارد با ردیابی تخلف از قوانین، محققان خارجی را از پروژه های حساس خود اخراج کند.

کریستوفر وری مدیر اف بی آی در گزارشی برای سنای آمریکا نوشته است: انستیتوهای آکادمیک آمریکا بیش از گذشته با اف بی آی همکاری می کند تا از خرابکاری توسط افراد خارجی جلوگیری شود. طی سال های اخیر تعدادی از دانشگاه ها که نمی خواستند با ما همکاری کنند، اکنون راضی به همکاری شده اند.

 مسئولان دانشگاه های آمریکا در بیانیه ای تمایل خود به کمک برای جلوگیری از فعالیت های خرابکارانه در پردیس های خود را اعلام کردند اما همزمان اعلام کردند احتمالا اقدام دولت سختگیرانه است.

این تحقیقات تاکنون مشکلات زیادی برای دانشگاه های آمریکایی به وجود آورده زیرا دولت ترامپ هزینه زیادی را صرف دستگیری دانشمندان خارجی در مرزها  کرده است.

با این وجود انستیتو ملی بهداشت آمریکا اعتراف کرد در طرح کنونی تحقیق از ۱۸۰ دانشمند خارجی بیشتر آنها چینی هستند.

همچنین این سازمان اعلام کرده حداقل ۲۱ محقق از دریافت بودجه برای پژوهش های خود را محروم شده اند. برخی از محققان نیز از دانشگاه هایشان اخراج شده اند. بنیاد ملی علوم آمریکا نیز اعلام کرده آمار خود را در ماه دسامبر اعلام می کند.

ترشی کدو سبز با یک محصول تابستانی درست می‌شود. کدو سبز در کشور ما در اکثر فصل‌های سال در بازار یافت می‌شود بنابراین شما در بسیاری از اوقات سال می‌توانید آن را استفاده کنید. کدو سبز آب کمتری نسبت به خیار دارد بنابراین موقع فرایند ترشی شدن کمتر آب می‌دهد و ازاین جهت نسبت به خیار برتری دارد.

برای این ترشی از تخم شوید، تخم خردل و دانه‌های فلفل سیاه به عنوان ادویه ترشی به همراه سبزی شوید برای طعم‌دهی استفاده می‌شود. برای اینکه کدو‌های شما به این شکل دندانه‌دار بیایند یا باید چاقوی دالبرزن داشته باشید یا رنده مخصوصی که به آن‌ها شکل دندانه‌دار می‌دهد. البته شکل سبزی دست شماست و نیازی نیست که حتما به این شکل باشد.

مواد لازم

کدو سبز: ۷۰۰ گرم (۳ تا ۴ عدد کدو سبز متوسط)
شوید: ۶ شاخه تازه

ادویه

سیر: ۳ حبه پوست گرفته و دو نیم شده (هر ظرف یک حبه)
دانه فلفل سیاه: ۱ و ۱/۲ قاشق چای‌خوری
تخم خردل: ۱ و ۱/۲ قاشق چای‌خوری، هر شیشه ۱/۲ قاشق چای‌خوری
تخم شوید: ۳/۴ قاشق چای‌خوری

آب ترشی

آب: ۲ و ۱/۲ پیمانه
سرکه سفید تقطیر شده: ۱ پیمانه
شکر: ۱/۴ پیمانه
نمک دریای درشت: ۲ قاشق غذاخوری (نمک بدون ید)

طرز تهیه

۱. کدو سبز را بشویید، سر و ته آن را بچینید و دور بیندازید. آن را به صورت فنری یا صاف برش بزنید و رقه کنید.

۲. ادویه را بین ۳ شیشه تقسیم کنید. کدو سبز ورقه شده را بین هر سه شیشه به طور یکسان پخش کنید. شاخه‌های شوید را هم داخل هر کدام به طور مساوی بریزید به طوری که در هر کدام ۲ شاخه قرار گیرد.

۳. مواد آب ترشی را داخل قابلمه‌ای با اندازه متوسط بریزید و روی حرارت متوسط به بالا قرار دهید. بگذارید آب به جوش آید.

۴. سپس قابلمه را از روی حرارت برداشته و با دقت آب ترشی داغ را داخل شیشه‌ها روی کدو سبز و شوید بریزید. تا بالای شیشه را پر کنید، فقط بگذارید حدود ۱ سانت بالای شیشه خالی شود. درب آن را محکم بسته و شیشه‌ها را محکم تکان دهید. قبل از قرار دادن در یخچال به مدت ۳۰ دقیقه بگذارید روی کابینت بمانند تا خنک شوند، سپس توی یخچال بگذارید.

۵. قبل از خوردن آن‌ها را به مدت ۲۴ ساعت در یخچال نگه دارید. این ترشی را ۲ تا ۳ هفته می‌توان در یخچال نگه داشت. این ترشی هم جزو ترشی‌های فوری و یخچالی محسوب می‌شود، چون خیلی سریع به عمل می‌آید.

منبع:برترین ها

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ایندپندنت،  ناسا تغییراتی غیر منتظره را در سطح اکسیژن مریخ رصد کرده است.

برای نخستین بار کاوشگر کنجکاوی ناسا متوجه تغییرات فصلی درمیزان گازهای موجود در هوای دهانه Gale  در مریخ شده است. اطلاعاتی که از کاوشگر به زمین فرستاد، دانشمندان را شگفت زده کرد. به گفته آنان هیچ توضیحی برای تغییرات سطح اکسیژن این سیاره وجود ندارد.

 سوشیل آتریا استاد علوم آب وهوای فضایی در دانشگاه میشیگان می گوید: نخستین بار بود که با اطلاعات این چنین مواجه می شدیم. واقعا عجیب است.

این در حالی است که دانشمندان همچنان نتوانسته اند معمای گاز متان در سیاره سرخ را حل نکنند. اکنون به نظر می رسد تغییرات سطح اکسیژن در سیاره نیز معمای دیگری است که دانشمندان را سردرگم کرده است. افزایش و کاهش  میزان اکسیژن  به طور تصادفی اتفاق افتاده است و دانشمندان دلیلی برای آن ندارند.

در این پروژه تحقیقاتی طی ۳ سال مریخی( معادل ۶ سال در زمین)از ابزارهای مختلفی برای تحلیل هوای مریخ استفاده شد. دانشمندان متوجه شدند گازهایی مانند نیتروژن و آرگون  طی سال رفتاری قابل پیش بینی دارند. نسبت این گازها با توجه به میزان دی اکسید کربن تغییر می کند. ۹۵ درصد هوای مریخ را این گاز تشکیل می دهد.

آنها تصور می کردند تغییرات اکسیژن نیز مانند دوگاز مذکور باشد. اما متوجه شدند میزان اکسیژن در اتمسفر مریخ در بهار و تابستان بیشتر است. البته افزایش سطح اکسیژن نیز نوسان داشت. 

محققان ابتدا صحت ابزارهای مطالعاتی برای جمع آوری اطلاعات را بررسی کردند. اما ابزارها  عملکرد مناسبی داشتند. از سوی دیگر محققان دلایل علمی دیگر را نیز رد کردند.

ملیسا ترینر یکی از سیاره شناسان  ناسا در مرکز گدارد می گوید: ما سردرگم هستیم.

هرچه مکانی عجیب‌وغریب‌تر باشد، میل ماهم به دیدنش بیشتر است. دل‌مان می‌خواهد مثل یک کاشف، عجایب را کشف کنیم و به جاهای ناشناخته پا بگذاریم. دودکش جن ماهنشان در زنجان هم یکی از همین جاهاست.

دودکش جن ماهنشان کجاست؟

دودکش جن ماهنشان، ۱۲۰ کیلومتر با زنجان فاصله دارد، اما کمتر کسی‌ است که زنجان برود و سری به این دودکش‌ها بزند؛ مقصد یا خود زنجان است یا جاهایی مثل گنبد سلطانیه.

این منطقه را در ماهنشان پیدا می‌کنیم، جایی که همانطور که از اسمش پیداست، از دوره مادها به جای مانده است. این منطقه این روزها قطب پرورش قزل‌آلای زنجان به حساب می‌آید و گیاهان دارویی‌اش هم معروف است.

برای رسیدن به دودکش جن زنجان باید وارد آزادراه زنجان-تبریز شویم. ۳۵ کیلومتر که از زنجان دور شدیم، خروجی ماهنشان را در منطقه‌ای به اسم نیک‌پی می‌بینیم . این جاده در ضلع جنوبی آزادراه است و بعد از۶۰ کیلومتر رانندگی در آن، قبل از ماه‌نشان به بهستان می‌رسیم.

بعد از رسیدن به سه راهی ایلی‌بلاغ، باید مسیر را به سمت ماهنشان ادامه بدهیم و از روستای میرآخورهم بگذریم. بعد از گذشتن از روی پل قزل اوزن، بلافاصله  باید جاده فرعی سمت چپ را انتخاب کنیم. این جاده از روستاهای سریک و تک‌آغاج و بهستان رد می‌شود و به دودکش جن و در همانجا به قلعه بهستان می‌رسد.

دودکش جن چیست؟

در زمین‌شناسی به دودکش جن، هودو می‌گویند. هودو، سنگی‌ست که مثل قارچ کلاهک دارد. این سنگ به دنبال فرسایش شکلی شبیه مناره بلند و نازک پیدا کرده و نوکش سنگ دیگری قرار دارد؛ درست مثل یک دودکش قارچ‌مانند.

چرا به آن دودکش جن می‌گفتند؟ چون قدیم‌ها ساخت آن را به دیو و جن نسبت می‌دادند و در بین مردم محلی اینطور معروف بوده که جن‌ها بر بالایش می‌نشینند.

وقتی چشم‌مان به این منطقه می‌افتد سخت می‌توانیم قبول کنیم که در جایی در ایران هستیم. خاک رسوبی و تقریبا قرمزرنگ اینجا ما را حتما به یاد فیلم‌های وسترن یا فیلم‌های جاده‌ای می‌اندازد.

پله‌ها ما را به بالای دودکش‌ها می‌رسانند، ولی تا دم دودکش‌ها با ماشین هم می‌توانیم برویم. از آن بالا چشم‌اندازی به بهستان و قزل‌اوزن خواهیم داشت.

در پای دودکش جن، باقی‌مانده‌های قلعه‌ای را می‌بینیم که به آن بهستان یا قلعه دیو می‌گویند. این قلعه ۶۴ اتاق و دو راه‌پله دارد و بیرونش را دیواره‌ای از همان دودکش‌های به‌هم چسبیده و تعدادی دودکش جدا پوشانده.

قدمت بنای اولیه این قلعه به دوره ساسانی برمی‌گردد، اما از آن در قرن ۵ و ۷ هجری و همزمان با دوره مغولان استفاده می‌شده. چنین معروف است که برای  ساختن اتاق‌های این قلعه، کوه‌ها را حفر کرده‌اند.

جاذبه‌های نزدیک

حالا که تا ماهنشان آمده‌ایم بد نیست سری به جاهای دیدنی دیگر این شهرستان بزنیم:

کوه‌های آلاداغلار: حتما عکس کوه‌های رنگارنگ را دیده‌اید، کوه‌هایی که زرد و نارنجی و قهوه‌ای و قرمزرنگ‌اند. برای دیدن این کوه‌ها لازم نیست به جای خیلی دوری برویم.

در همین ماهنشان زنجان به این کوه‌های رنگی می‌رسیم. علت رنگارنگ بودن اینجا به فعالیت‌های معدنی و رسوبات آهن و مس برمی‌گردد. این تپه‌ها در ۲۵ کیلومتری شمال شرقی تبریز و در مسیر شهرستان خواجه و اتوبان میانه – زنجان قرار دارند.

دریاچه پری: سوت‌وکور و مرموز؛ این تعریفی‌ست که می‌شود درباره دریاچه پری داشت. این دریاچه، تنها دریاچه طبیعی زنجان است. علاوه بر پری، اسم‌های دیگری هم دارد، مثل خندقلو و شورگلی.

محلی‌ها می‌گویند در گذشته در اینجا پری دیده شده و برای همین هم اسمش را پری گذاشته‌اند. این دریاچه از مراکز پرورش قزل‌آلاست. دریاچه پری در ۴۵ کیلومتری ماهنشان قرار گرفته و برای رسیدن به آن باید از ماهنشان به سمت روستای پری برویم و روستاهای سهند سفلی و علیا را پشت سر بگذاریم.

موافقت دولت با اختصاص اعتبار برای آبگیری سد نرماب گلستان / دایر نمودن فرمانداری ویژه در شهرستان داراب / تخصیص اعتبار برای تأمین تجهیزات الکترونیکی احراز هویت در شعب اخذ رأی  

جلسه هیأت دولت روز چهارشنبه به ریاست حجت الاسلام و المسلمین دکتر حسن روحانی، رئیس جمهور برگزار شد؛ در این جلسه مقرر شد مبلغ یک هزار میلیارد ریال اعتبار برای آبگیری سد نرماب گلستان به وزارت نیرو تخصیص یابد.

آداب و رسوم مردم هر کشور با توجه به فرهنگ آنها و محیط اطرافشان متفاوت است و عوامل محیطی و اقلیمی از عناصر اساسی شکل گیری فرهنگ مردمان و در نتیجه شیوه های متفاوت زندگی است که آنان دنبال می کنند.

ما اغلب از شنیدن اخبار مراسم گوناگون در برخی کشورهای جهان غافلگیر می شویم، با آداب و رسوم عجیب و غریبی که از آنها پیروی می کنند یا آیین های مردمی که انجام می دهند. یکی از عجیب ترین آیین ها احساسات و آداب مردم در مراسم تدفین است که نویسنده و پژوهشگر تدفین آمریکایی، خانم کیتلین دوتی، در کتاب خود (از اینجا تا ابدیت) به افشای برخی از آنها پرداخته است.

او به بخش بزرگی از جهان سفر کرد تا باورها و فرهنگ های مختلف درباره مردگان را کشف کند و در طول سفرش بسیاری از مراسم تشییع جنازه های عجیب و غریب را مشاهده کرد، ترس او از بدن های مرده انگیزه ای بود که او را برای کشف این جهان پیش می برد.

یکی از آیین ها در استان جنوبی سولاوسی Sulawesi اندونزی بود که مردم در کنار مردگان خود، زمان زیادی را می گذرانند. یک نفر جسد پدربزرگ مومیایی شده خود را که دو سال در خانه خانواده باقی مانده، با دقت تمیز می کرد و بر تن او لباس می پوشاند.

در بولیوی روی جمجمه مردگان کلاه پشمی قرار می دهند و به جمجمه هدیه و قربانی می دهند تا آرزوهایشان را برآورده کنند، مردم بولیوی اسم این روز را روز جمجمه ها گذاشته اند.

در توکیو جشنی به نام Kotsuage و خانواده ها از یک چوب برای بیرون آوردن استخوان های باقی مانده از بقایای سوزاندن جسد استفاده می کنند، و استخوانها را داخل یک هیکل استخوانی مجزا اما کامل قرار می دهند و سپس همه این را درون گلدان قرار می دهند.

اینها نمونه هایی از آداب ذکر شده توسط کیتلین دوتی حقوقدان و پیشگام صنعت تدفین در ایالات متحده آمریکاست که در کتاب خود به آنها پرداخته و کارتونیستی به نام لندیس بلر نیز به وضوح آنها را مورد توجه قرار داده است.

این نویسنده آمریکایی بسیاری از آیین های مختلف تشییع جنازه را از نزدیک مشاهده کرده است، از جمله نمایش سالانه گل، اسکلت و شیاطین که به مناسبت روز مردگان در مکزیک برگزار می شود و دوتی در این کتاب به آن پرداخته است.

دوتی خاطرنشان می کند که بزرگترین راهنمای مسافرتی جهان، Lonely Planet ، در راهنمای خود مربوط به جزیره بالی، مقبره روستای تروونیان است؛ جایی که ساکنان آن قفس های بامبو درست می کنند که اجساد را داخل آن می گذارند تا اجساد بدون دفن یا سوزاندن تجزیه شوند.

پس از تجزیه جسد جمجمه را برداشته و روی سکوی سنگی در زیر درخت عظیم تارو مینیان قرار می دهند، درختی که قبایل آن را یک درخت مقدس می پندارند.

با این حال، اجساد به دلیل بوی درخت تارو مینیان، که اغلب به وفور در نزدیکی محل های دفن، رشد می کند، بوی ناخوشایندی به جای نمی گذارند و درخت بوی دلپذیری را منتشر می نماید که بوی اجساد پوسیده را می پوشاند.

دوتی در مصاحبه با خبرگزاری اسپانیایی از ماجراهایی پرده برداری کرد که برای بسیاری در قاره آمریکا ناشناخته و حتی شوکه کننده است. او می گوید: من خوش شانس بودم که در مراسم سوزاندن جسد در هوای باز که در دنیای غرب و آمریکای شمالی مراسمی کمتر دیده شده است شرکت کنم. کرستون شهری کوچک در کلرادو، که در آن مراسم مرگ یک مسئولیت اجتماعی است و حتی مانند یک آیین عمومی برگزار می شود. دوتی می گوید: دیدن بیرون آمدن دود از جسدی که همه برای وداعش آمده اند شگفت انگیز است.

وی گفت: در آمریکای جنوبی، یکی از غیرمعمول ترین و فراموش نشدنی ترین سنت ها به نام ñatitas بولیوی برگزار می شود، آنها در مراسم جمجمه های واقعی انسان را به کار می برند و بومی ها هدایایی مانند گل، پول، بستنی و بطری های نوشیدنی سرد به جمجمه ها هدیه می کنند.