نویسنده: خبرگزاری ایران امیر

مواد لازم

طرز تهیه مرغ شکم پر شیرازی:

ادویه ها شامل: زیره سیاه، زنجبیل، جوز هندی، پاپریکا است.

ابتدا ظرف را روی حرارت بگذارید و داخل آن روغن بریزید. گوشت چرخ کرده را با پیاز که قبلاً کمی تفت داده و مخلوط کرده اید و در اینجا به روغن اضافه کنید. گوشت را کمی تفت بدهید تا بوی خامی گوشت گرفته شود نیازی نیست زیاد سرخ شود.سبزی را اضافه کنیم کمی تفت بدهید نصف پیاز داغ را هم اضافه کنید گردو، غوره را هم اضافه کنید و کمی تفت بدهید ادویه جات را هم اضافه کنید.

ادویه را خودتان در منزل تهیه کنید بهتر است. حرارت گاز را خاموش کنید و مواد را بردارید.

مرغ را حتماً یک شب قبل آبلیمو و نمک بزنید و بگذارید داخل یخچال بماند.

گردن و بال های مرغ را بدوزید که باز نباشد. مواد را داخل شکم مرغ پر کنید بعد انتهای مرغ را با نخ و سوزن بدوزید.
داخل یک قابلمه روغن بریزید و هر طرف مرغ را داخل آن سرخ کنید و نصف بقیه پیاز داغ و ادویه ها را اضافه کنید.

رب و آلو همیشه آخر کار اضافه می شود اگر زودتر اضافه شود مرغ سیاه می شود.

آب را هم به مرغ اضافه کنید و بگذارید حدود یک ساعت و نیم بپزد یک ربع مانده به آخر پخت رب و آلو و زعفران آبکرده را اضافه کنید و یک ربع دیگر بگذارید بپزد.

مرغ باید در آب غوطه ور شود و حرارت هم باید زیاد باشد تا آب خوب بخار کند. اگر آب کم باشد بالای مرغ خوب پخته نمی شود.

می توانید این مرغ را فویل بپیچید و کمی آب داخل سینی فر بریزید و مرغ را داخل سینی و درون فر بگذارید در این صورت سس ندارد. اما مرغی که روی گاز پخته می شود خوشمزه تر است.

منبع:بیتوته

فصل پاییز زمان بسیار مناسبی برای تهیه ترشی و انواع شور هست. در ادامه طرز تهیه این شور خوشمزه را آموزش می‌دهیم. با ما همراه باشید.

مواد لازم:

خیار، کرفس، گل کلم، هویج، سبزیجات معطر شامل ترخون، شبت، سیر، فلفل سبز تند، سرکه، پودر گل‌پر

طرز تهیه:

۱- ابتدا ظرف‌های مخصوص را به خوبی شسته و خشک کنید، سبزیجات فوق را به جز خیار، گل کلم، سیر و فلفل خرد کرده و پس از شست وشو در معرض هوا قرار دهید تا کاملاً خشک شوند، فلفل‌ها و خیار‌ها را به صورت درسته و گل کلم‌ها را نیز به همان ترتیب با حفظ فرم اصلی با دست از یکدیگر جدا کنید تا به صورت گل کلم‌های کوچکی درآیند. خرد کردن گل کلم‌ها با چاقو زیبایی شور را از بین می‌برد.

۲- سیر‌ها را نیز به حالت حبه‌ای مورد استفاده قرار دهید. سبزی‌جات معطر را نیز پاک کرده و خوب بشویید سپس به قطعات حدود ۱۰ سانتی‌متری با ساقه خرد کنید. پس از آنکه کلیه مواد آماده شد، خیار و سبزی‌جات دیگر شامل گل کلم، هویج، کرفس همچنین سبزی‌جات معطر، سیر، فلفل و پودر گل پر را به صورت لایه لایه درون ظرف قرار دهید به ترتیبی که یک ردیف مواد شور و ردیف دیگر با سبزیجات معطر، سیر، فلفل و پودر گل پر پر شود. سپس قابلمه‌ای را از آب پر کرده و به میزان هر ۲ لیوان آب ۱ قاشق غذاخوری نمک به آن اضافه کنید. در ضمن در صورت تمایل به مواد فوق می‌توانید مقداری سرکه نیز بیفزایید، سرکه طعم خوبی به شور می‌دهد.

۳- برای هر شیشه یک کیلوگرمی شور، نصف استکان سرکه کافی است. البته میزان سرکه رابطه مستقیمی با ذائقه افراد دارد. در صورتی که نمی‌خواهید از سرکه استفاده کنید، آب را درون قابلمه آلومینیویی بجوشانید، زیرا که در غیر این صورت قابلمه سیاه خواهد شد.

۴- پس از آنکه محلول آب و نمک و در صورت تمایل سرکه به نقطه جوش رسید، قابلمه را از روی حرارت برداشته و برای مدت کوتاهی صبر کنید تا دمای آن پایین‌تر آید. هنگامی که دما از ۱۰۰ درجه سانتی گراد به ۸۰ یا ۷۰ درجه رسید یا به اصطلاح از حرارت افتاد، محلول حاصل را درون ظرف پر از مواد شور تا اندازه‌ای بریزید که ظرف لبالب با محلول پر شده و روی سطح مواد را کاملاً بپوشاند. سپس در ظرف را محکم بسته و دو یا سه روز در محلی گرم و در صورت امکان در مقابل تابش خورشید قرار دهید. پس از طی این مدت زمان آن را به یخچال یا محل سرد دیگری منتقل کنید.

چند نکته مهم:

۱ _. مراقب باشید تمام مواد و حتی ظرف آن‌ها خوب خشک شده باشند. وجود نم و قطره‌ای آب سبب کپک زدن شور شما خواهد شد.

۲ _کاربرد ظروف شیشه‌ای از ظروف پلاستیکی بهتر است.

۳ _. برخی معتقدند استفاده از چند عدد نخود خام در لابه لای مواد، سرعت آماده شدن شور را بالا می‌برد.

۴ _. عده‌ای با قراردادن تکه‌ای نان سنگک بر روی کلیه مواد و در دهانه ظرف از آن به عنوان مخمر استفاده می‌کنند..۵ _. برای انداختن خیارشور، از خیار‌های سالم و ترد استفاده کنید. نحوه درست کردن خیارشور نیز همان روش فوق است.

۶ _. به سبزی‌جات معطر یاد شده برگ کرفس و گشنیز هم می‌توان اضافه کرد.

امیدواریم با تهیه این شور خوشمزه، لذت کافی را برده و لحظات خوشی را در کنار خانواده سپری کنید.

مواد لازم برای سالاد نخود با گشنیز:

طرز تهیه سالاد نخود با گشنیز :

ابتدا نخود را بپزید و با سپس گشنیزهای خرد شده را با نعناع خرد شده و با نخود درون ظرفی بزرگ بریزید و سپس تمام مواد را به آن اضافه کنید و به آرامی مخلوط کنید به طوری که نخودها له نشوند و همه ی مواد با هم به خوبی ترکیب شوند و سپس نوش جان کنید.

منبع:بیتوته

گردشگری به سفر و یا تفریح ها عمومی بیشتر گفته میشود.

گردشگری یا توریسم (به انگلیسی: tourism) به‌طور کلی به عنوان مسافرت تفریحی در نظر گرفته می‌شود. هر چند که در سال‌های اخیر شامل هرگونه مسافرتی می‌شود که شخص به واسطه آن از محیط کار یا زندگی خود خارج شود. به کسی که گردشگری می‌کند گردشگر یا توریست (tourist) گفته می‌شود. واژه گردشگر از زمانی پدید آمد که افراد طبقه متوسط اقدام به مسافرت کردن نمودند. از زمانی که مردم توانایی مالی بیشتری پیدا کردند و عمرشان طولانی‌تر شد، این امر ممکن شد. اغلب گردشگرها بیش از هر چیز به آب و هوا، فرهنگ یا طبیعت مقصد خود علاقه‌مند هستند. ثروتمندان همیشه به مناطق دوردست سفر کرده‌اند، البته نه به صورت اتفاقی، بلکه در نهایت به یک منظور خاص. به‌طور مثال برای دیدن ساختمان‌های معروف و آثار هنری، آموختن زبان‌های جدید و چشیدن غذاهای متفاوت. گردشگری سازمان‌یافته امروزه یک صنعت بسیار مهم در تمام جهان است.

واژه‌شناسی

لغت توریسم (Tourism) از کلمه تور (‏Tour) به معنای گشتن اخذ شده که ریشه در لغت لاتین Tourns به معنای دور زدن، رفت و برگشت بین مبدأ و مقصد و چرخش دارد که از یونانی به اسپانیا، فرانسه و در نهایت به انگلیس راه یافته است. در گذشته به گردشگران سیاح نیز گفته می‌شد که در اصل واژه‌ای عربی برگرفته از فعل سیاحت بوده‌است.

تعریف گردشگری

سازمان جهانی گردشگری با توجه به تمامی تعاریف گردشگری که تا قبل از سال ۱۹۹۴ ارائه شده بودند در سال ۱۹۹۵ یک تعریف نهایی منتشر کرد:

«مجموعه فعالیت‌های فرد یا افرادی که به مکانی غیر از مکان عادی زندگی خود مسافرت و حداقل یک شب و حداکثر یک سال در آنجا اقامت می‌کنند و هدف از مسافرت آنان نیز گذراندن اوقات فراغت است. البته اهدافی نظیر اشتغال و کسب درآمد شامل آن نمی‌شود» بر این اساس کسانی که شامل این تعریف می‌شوند نیز گردشگر نامیده می‌شوند.

تاریخچه

گردشگری در جهان

واژه توریسم از کلمه تور (tour) به معنای گشتن اخذ شده که ریشه در لغت لاتین turns به معنای دور زدن، رفت و برگشت بین مبدأ و مقصد و چرخش دارد که از طریق زبان‌های فرانسه و انگلیسی به فارسی راه یافته‌است. معادل فارسی آن گردشگری است.

افراد ثروتمند معمولاً به اقصی نقاط جهان سفر می‌کنند تا شاهکارهای هنری را ببینند، زبان‌های جدید بیاموزند، با فرهنگ‌های جدید آشنا شوند یا با غذاهای دیگر کشورها آشنا شوند.

اصطلاحات «توریسم» و «توریست» اولین بار در سال ۱۹۳۷ توسط جامعه ملل مورد استفاده قرار گرفتند. گردشگری به سفر به خارج از کشور و با مدت زمان بیش از ۲۴ ساعت اطلاق می‌شود.

درسال ۱۹۵۰ جهان تنها حدود ۲۵ میلیون توریست را به خود دیده بود اما در سال ۲۰۰۷ این آمار به ۸۲۵ میلیون نفر در سال رسید و در سال ۲۰۱۷ در مجموع ۱ میلیارد ۳۲۳ میلیون نفر توریست‌ برای بازدید از مقاصد تاریخی، طبیعی و گردشی سایر کشورها خاک کشور خود را ترک کردند و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ جهان بیش از ۱.۸ میلیارد گردشگر داشته باشد که این نشان از چشم انداز بسیار روشن این صنعت در جهان دارد. صنعت گردشگری در چهارپنجم کشورهای جهان، یعنی در بیش از ۱۵۰ کشور، یکی از ۵ منبع اصلی کسب ارز خارجی است و در بیش از ۸۰ کشور، رتبه­ اول را به ‌خود اختصاص می­دهد. در این میان کشورهای در حال توسعه نیز از مزایای این صنعت بی‌نصیب نمانده ­اند، چنان­که در اکثریت قاطع کشورهای در حال توسعه به جز برخی کشورها همچون ایران، گردشگری یکی از منابع اصلی درآمد و در یک­سوم کشورهای فقیر عمده­ ترین منبع درآمد بوده است . توسعه‌ صنعت گردشگری برای کشورهای درحال توسعه که با معضلاتی چون نرخ بالای بیکاری، چهره بین المللی مخدوش، محدودیت منابع ارزی و اقتصاد تک محصولی عمدتا نفتی مواجهند، از اهمیت فراوانی برخوردار است.

گردشگری در ایران

با دقت در سفرنامه‌هایی که به جای مانده به این نتیجه می‌رسیم که آنچه از قرن نهم تا قرن چهاردهم میلادی وجود دارد، گردشگری توسط مردمانی است که از منطقهٔ جغرافیایی ایران پیش از دورهٔ اسلامی است به کشورهای خاورمیانه و خاور دور، مانند: ژاپن و اروپا سفر می‌کردند. این گردشگران گزارش سفر خویش را در کتاب‌های جغرافیائی یا در پژوهش‌های تاریخی و عقیدتی ارائه داده‌اند؛ و در این دوران خبری از رفت و آمد گردشگران اروپایی و مردمان غربی نیست؛ و گویا آنان هیچ گونه علاقه‌ای به گردشگری نداشته‌اند. گاهی به یک جهانگرد و تاجر یهودی غربی در بلاد شرق برمی‌خوریم. از قرن پانزدهم به بعد، به ویژه در قرن هفدهم می‌بینیم که جریان گردشگری به‌طور دقیق به عکس جریان یافته‌است. جهانگردان مهم را غربیان تشکیل می‌دهند که به سرزمین‌های شرق روی آورده و گزارش‌های گوناگونی از آداب، میراث فرهنگی، شیوه‌های حکومتی، اجناس و محصولات شهرهای اسلامی داده‌اند و خبری از جهانگردان مسلمان نیست یا اگر رحله هائی وجود دارد، در محدوده سفر حج و از منطقه‌ای اسلامی به منطقه‌ای دیگر است

گردشگران ایرانی

ایرانی‌ها پس از آلمانی‌ها و گرجی‌ها، سومین کشور «صادرکننده گردشگر» به آسیای صغیر شمرده می‌شوند. پس از ترکیه، کشورهای حاشیه خلیج فارس قرار دارند که به دلیل نزدیکی و ارزان بودن مسافرت، مورد توجه گردشگران ایرانی قرار می‌گیرند. این کشورهای کم وسعت توانسته‌اند به حدی در صنعت گردشگری موفق شوند که رقم حضور ایرانیان در این کشورها، سالانه بیش از ۷۰۰ هزار نفر، برآورد می‌شود.