برچسب: معماری

  • خسرو جعفرزاده، موسیقی شناس ایرانی درگذشت

    خسرو جعفرزاده، موسیقی شناس ایرانی درگذشت

    به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، خسرو جعفرزاده، موسیقی‌شناس، معمار و نویسنده کتاب«موسیقی ایرانی»، روز پنجشنبه (۲۷ تیر) بدورد حیات گفت و جامعه نویسندگان موسیقی ایران را در اندوه و درد باقی گذاشت.

    خسرو جعفرزاده متولد سال ۱۳۲۰ در همدان است. در سال ۱۳۳۹ بعد از اتمام دوره دبیرستان به شهر وین درکشور اتریش کوچ کرد. بعد از تحصیل معماری در دانشگاه فنی وین، در همان شهر به شغل معماری و طرح و نظارت ساختمان پرداخت. از سال ۱۳۵۹ صاحب یک دفتر مستقل معماری در وین و عضو کانون مهندسان اتریش است. نخستین کار معماری او تئاتر تجربی در خانه هنرمندان وین درمارس ۱۹۷۵ و نخستین مقاله او به فارسی درباره «پیدایش معماری مدرن در وین» جولای۱۹۷۹ در مجله هنر و معماری تهران، در ایران منتشر شد.
    آشنایی او با موسیقی از ۱۲سالگی با مشق ویلن در اصفهان آغاز شد و تا ۱۹سالگی در ایران ادامه داشت. دوران زندگی دانشجویی او (دیپلم مهندسی معماری در سال ۱۳۴۷) و نخستین سال‌های فعالیت شغل مهندسی معماری او در دهه پنجاه شمسی در وین، به غور و تحقیق در فرهنگ، هنر، موسیقی و به‌ویژه تاریخ هنر و فلسفه غرب گذشت.
    رویکرد او به فرهنگ و هنر و موسیقی ایرانی از سال ۱۳۵۵ شروع شد؛ به‌ویژه آشنایی‌اش با هوشنگ ظریف، در سال‌های اقامتش در وین به مشق تار و شناخت ردیف‌های موسیقی ایرانی را نزد این استاد آموخت و بعد تأسیس انجمن هنرمندان ایرانی در وین، نشر فصلنامه ره‌آورد وین، هم‌نوازی در گروه شیراز، برگزاری کنسرت‌های موسیقی ایرانی در وین (آشنایی با استادان حسین علیزاده، محمدرضا شجریان، پرویز مشکاتیان، داریوش طلایی، علی‌اکبر شکارچی، محمدرضا لطفی، شهرام ناظری، سیما بینا، حمید متبسم، کیهان کلهر، ارشد تهماسبی و…) بررسی برای شناخت موسیقی ایرانی از سال ۱۳۵۸ شروع شد. کتاب« موسیقی ایرانی» شناسی  به قلم او توسط انتشارات هنر موسیقی منتشر شده و به چاپ دوم رسیده است

    ۲۵۸۲۴۵

    منبع : خبر آنلاین

  • ۴۰ پروژه شاخص در زنجان تعریف شده است

    ۴۰ پروژه شاخص در زنجان تعریف شده است

    ۴۰ پروژه شاخص در زنجان تعریف شده است

     

    به گزارش خبرآنلاین؛ فتح الله حقیقی در جلسه تعیین برند شهری زنجان که با حضور معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور برگزار شد اظهار کرد: با توجه به شرایط فعلی ۴۰ پروژه برای اجرا در استان زنجان انتخاب شده که برنامه ریزی های لازم برای چگونگی پیشبرد آنها در دست انجام است و در این میان فاز اول شهرک برق و الکترونیک و آی تی دهه فجر امسال افتتاح شد.

    این مسوول با بیان اینکه برای تعیین برند شهری زنجان می توان از نظرات و ایده های مردم و صاحب نظران در استان زنجان نیز استفاده کرد و در این راستا همایشی برگزار نمود، افزود: در ارتباط با برند سازی می توان با همکاری دانشگاه همایش هایی در استان برگزار کرد، همانگونه که در ارتباط با بازآفرینی شهری، از گروه عمران و معماری دانشگاه زنجان و سایر کارشناسان خواسته شده تا نظرات و دیدگاه های خود را ارائه کنند.

    وی خاطر نشان کرد: این آمادگی وجود دارد که استان از دیدگاه های افراد نخبه، استفاده کند و در این میان مشارکت و نظرات مردمی نقش اثر گذاری در توسعه برند شهری دارد.
    حقیقی افزود: بهره گیری از آرای مختلف می تواند به عملیاتی شدن بهتر کارها منجر شود و این در حالی است که شهر زنجان به عنوان پایتخت شور و شعور حسینی نامگذاری شده و بر این مبنا باید به توسعه و پیشرفت خود در حوزه های گوناگون ادامه دهد.​

    استاندار زنجان ادامه داد: فعال کردن اقشار مختلف و اصلاح دیدگاه ها در این بخش نقش اثر گذاری دارد و در این میان اعضای حقیقی، حقوقی و افراد صاحب نظر در این جلسات باید مشارکت فعالانه ای داشته باشند.

    ​۴۶

    منبع : خبر آنلاین

  • پروژه «لیلی‌پد»؛ در سال ۲۱۰۰ چه تغییری در سبک زندگی بشر رخ خواهد داد؟!

    پروژه «لیلی‌پد»؛ در سال ۲۱۰۰ چه تغییری در سبک زندگی بشر رخ خواهد داد؟!

     انتشار خبرهای نگران کننده‌ای مانند گرم شدن زمین، افزایش آلودگی‌های محیط‌زیست، تغییرات شدید آب و هوایی، در راه بودن زلزله‌ها و سیل‌هایی مهیب و حتی تمایل بعضی انسان‌ها به تنوع و خسته شدن از زندگی بر روی زمین، باعث شده عده‌ای از دانشمندان و معماران برتر دنیا به فکر ساخت شهرهای جدید در دل اقیانوس‌ها و آب‌ها بیفتند! شاید عجیب به نظر برسد اما از دید بعضی از آن‌ها، آینده‌ای در انتظار بشر است که زندگی‌اش را در احاطه آب‌ها ادامه خواهد داد. به همین دلیل است که در چند سال اخیر، هرازچندگاهی خبرهایی از تلاش برای زندگی در شهرهای شناور روی آب شنیده می‌شود. آخرین آن هم مربوط به فرانسه است که بنا دارد تعدادی خانه را تا سال ۲۰۲۵ روی آب‌ها در اقیانوس آرام بسازد و به مشتریان تحویل دهد! در پرونده امروز زندگی‌سلام، یکی از مسحور کننده‌ترین پروژه‌های بزرگ علمی و شاهکار معماری به نام «لیلی پد» را معرفی می‌کنیم تا بیشتر درباره ویژگی‌های چنین شهرهایی که شاید آیندگان در آن‌ها روزگار بگذرانند، بدانیم. شهرهایی که روی آب ساخته خواهد شد و معماران در حال بررسی هستند تا این شهرها، بیشترین امکانات را برای ساده کردن زندگی انسان‌ها داشته باشند.

    پروژه «لیلی‌پد»؛ در سال ۲۱۰۰ چه تغییری در سبک زندگی بشر رخ خواهد داد؟!
    پروژه «لیلی‌پد»؛ در سال ۲۱۰۰ چه تغییری در سبک زندگی بشر رخ خواهد داد؟!

    ماجرای پروژه لیلی پد از کجا شروع شد؟

    راه‌حل‌های متعارف در حوزه طراحی شهری، دیگر بیش از این پاسخ گوی چالش‌های جدی زیست‌محیطی و اسکان افرادی نخواهد بود که رویای دیگری را غیر از معماری سنتی و متعارف در سر می‌پرورانند! به همین منظور، طراحان شهری و معماران در جلسات متعدد سعی بر آن داشتند تا در واکنش به این چالش، طرح‌های غیر متعارفی ارائه دهند و سرانجام هم به یک جمع‌بندی خیره کننده رسیدند. آن‌ها پروژه لیلی پد یا همان زنبق عظیم الجثه را به عنوان یک طرح جذاب معرفی کردند که نیاز به بررسی‌های زیادی برای کامل‌تر شدن داشت. شایان ذکر است که ایده شهر شناور، برای اولین بار توسط«وینسنت کالبوت»( Vincent Callebaut) معمار بلژیکی ارائه شد. این ایده از شهری صحبت می‌کند که هرگز با محدودیت های زمین برای ساخت و ساز، روبه‌رو نخواهد شد. یک شهر کاملا خودکفا که شناور روی آب است و نمای بیرونی آن از نیلوفرهای آبی ویکتوریا الهام گرفته شده است. پیش‌بینی می‌شود که چنین شهری جمعیتی معادل ۵۰ هزار نفر را در خود جای دهد. همچنین جنس بدنه آن از الیاف پلی‌استر بوده و توسط لایه‌ای از دی اکسید تیتانیوم پوشیده خواهد شد که این پوشش می‌تواند به اشعه ماورای بنفش واکنش نشان دهد و با جذب آلودگی هوا به تصفیه هوا بپردازد. لیلی‌پدها می‌توانند نزدیک ساحل یا آزادانه هرکجا که ممکن باشد، قرار بگیرند و طبیعتا قابل جابه‌جایی هم خواهند بود و نیاز نیست که در این محل خاص، ثابت شوند.

    آشنایی با طراح جوان شهر شناور

    «وینسنت کالبوت» ۴۳ ساله، به تمام معنا یک معمار خلاق است. انگار ذهن او برای خلاقیت در معماری، هیچ محدودیتی ندارد! به طور مثال او در سال ۲۰۰۰ میلادی موفق به دریافت جایزه ممتاز معماری «رنه سرور»، برای دفاع از پروژه پایان‌نامه دانش آموختگی خود از «انستیتو ویکتور هورتا» واقع در شهر بروکسل شد. سپس توانست ایده‌های خارق‌العاده و قوه تخیل فضایی خود را توسعه دهد. در سال ۲۰۰۱، موفق شد جایزه نفیس معماری «ناپلئون گادشارل» را از آن خود کند. در سال ۲۰۰۵ نیز به عنوان فینالیست رقابت «لذت‌های معماری نوین» شناخته شد و جایزه نخست را به خاطر ارائه ۱۲ طرح از بهترین طرح‌های معماری در جامعه فرانسوی بلژیک کسب کرد. پس از این موفقیت‌ها، وینسنت کالبوت، چهارچوب فکر و فعالیت‌های حرفه‌ای خود را در عرصه معماری نوین به تلاشی مستمر برای تحول و توسعه طولانی مدت شهر دریایی جدید از راه رویکردهای تجربی و واقع‌گرایانه برای نوعی پژوهش معماری با ترکیبی از زیست‌شناسی و فناوری‌های اطلاع‌رسانی و ارتباطات، محدود کرد. حالا او بنیان‌گذار تحقیق در این باره است هرچند که گفته است تا نرسیدن به یک طرح کامل و بی‌نقص، اطلاعاتی درباره پژوهش‌هایش را لو نخواهد داد.

    ساخته شدن اولین شهر شناور تا سال ۲۱۰۰

    پس از شنیده شدن زمزمه‌هایی درباره پروژه و طرح « لیلی پد» در بین بزرگ‌ترین معمارهای دنیا، دبی با مشارکت هلند تصمیم گرفت در کنار جاذبه‌های تفریحی و دیدنی‌اش، ایده شهر شناور را با نام «پروژه شناور سبز» به عنوان یکی از جدیدترین پروژه‌های در حال بررسی برای ساخت شهر دریایی قرار دهد. براساس برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته توسط دولت این کشور، پس از برآورد هزینه‌های ساخت و نگهداری این شهر، بررسی کلیه راه‌های تامین امنیت و رفاه در این شهر و … به نظر می‌رسد که ساخت شهر شناور دبی در سال ۲۱۰۰ میلادی با همکاری مشترک هلند به پایان خواهد رسید. قرار است طراحی این شهر به شکل برگ یک گل زنبق عظیم‌الجثه باشد. البته ممکن است ساکنان آن متوجه زیبایی و شگفتی‌اش نباشند اما این شهر می‌تواند یک جاذبه گردشگری باشد که مسافران می‌توانند از هواپیما بر فراز این منطقه، شاهد منظره‌ بسیار زیبا و خارق‌العاده آن باشند.

    ویژگی های منحصربه فرد شهرهای دریایی

    طراحان این پروژه، سعی دارند تمام انرژی‌های لازم در این شهر را از طریق انرژی خورشیدی، باد و برق آبی تامین کنند و این شهر را بسیار پاکیزه و عاری از هرگونه عامل آلوده کننده محیط زیست نگاه دارند. طبق آخرین پیش‌بینی‌ها، وسعت این شهر شناور بسیار زیاد خواهد بود اما یکی از نگرانی‌هایی که برای احداث این شهر شناور وجود دارد، بروز خسارت های احتمالی به هنگام توفان‌های دریایی است که ممکن است به این شهر صدماتی وارد کند یا حتی آن را به زیر آب فرو ببرد. البته متخصصان برای این شهر توانایی مقاومت در برابر امواج ۴۰ تا ۵۰ فوتی و توفان‌های شدید و گردبادهای دریایی را پیش‌بینی کرده‌اند. در ضمن تا مرحله اجرایی شدن این ایده، راه درازی در پیش است و ممکن است تغییراتی در ساخت شهر، سیستم ایمنی و مقاومت آن ایجاد شود. امارات امیدوار است شهر شناور دبی علاوه بر آن‌که به محلی برای سکونت شهروندان کشور امارات و شهری گردشگری برای جذب گردشگران تبدیل می‌شود به مکانی تجاری و لنگرگاهی کمکی برای برخی کشتی‌ها نیز مبدل شود. محققان و طراحان، ایده ساخت قایق‌های تفریحی را نیز مد نظر دارند تا با شناور شدن روی سطح آب اقیانوس‌ها و دریاها، علاقه‌مندان به حضور در چنین خانه‌هایی را به نزدیکی آن‌ها منتقل کنند. نکته جالب توجه این است که حتی چنین سیستم‌های حرکتی روآبی نیز غیرآلاینده بوده و انرژی حرکتی مورد نیاز خود را از خورشید تامین می‌کند. صفحات خورشیدی که مسئول جمع‌آوری و ذخیره‌سازی انرژی خورشیدی هستند در لایه پوستی شکلی قرار دارند که در سراسر قسمت‌های قایق‌ها کشیده شده‌اند. با این حال جای هیچ نگرانی نیز برای تامین انرژی حرکتی مورد نیاز برای حرکت قایق‌ها در شب وجود ندارد چون در ساعات غیر آفتابی و حتی روزهای ابری، انرژی حرکتی مورد نیاز از طریق باتری‌های ویژه‌ای تامین می‌شود. محققان این طرح می‌گویند به واسطه شکل خاصی که این خانه‌ها دارند، می‌توان مجموعه‌ای از آن‌ها را در یک نقطه خاص از بستر یا میانه عمق دریاها احداث کرد. هریک از این خانه‌های زیرآبی، گنجایش تا شش نفر را دارند که البته داوطلبان زندگی در این خانه‌ها پس از سپری کردن دوره‌های آموزشی خاص، آماده سفر به آن‌ها می‌شوند. با این حال، خانه‌ها در مدل‌های مختلفی ساخته می‌شوند و برخی از آن‌ها که تا پنج طبقه هم ارتفاع دارند، طوری طراحی شده‌اند که قسمتی از بدنه زیر آب و قسمت باقی مانده روی آب قرار دارد. اتفاقا سیستم‌های زیردریایی را که به این شکل ساخته می‌شوند می‌توان با دقت و جدیت بیشتری به عنوان شهرک‌های کوچک برای پناهجویان فراری از گرمایش زمین در نظر گرفت! در کل به نظر می‌رسد در دهه‌های آینده، راهکارهای پیش پای بشر برای ادامه حیات در قلب گرمایش زمین در نوع خود خیره‌کننده باشد. همچنین سه کوه و سه تفریحگاه ساحلی، تالاب مصنوعی مرکزی این شهر را که زیر سطح آب قرار دارد احاطه خواهند کرد. این سه کوه و تفریحگاه به محلی برای کار، خرید و سرگرمی اختصاص یافته و باغ‌ها و بخش مورد پرورش آبزیان این شهر که زیر سطح آب واقع شده است نیز برای تامین مواد غذایی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

    پنج دلیل دانشمندان برای ساخت شهرهای دریایی

    ۱-حل مشکلات جمعیتی 

    رشد جمعیت جهان و غیر قابل سکونت شدن زمین در آینده به همراه مشکلاتی که ذکر شد عرصه را برای زندگی آیندگان تنگ خواهد کرد اما در پروژه شهرهای دریایی جمعیت قابل توجهی در حالی در این شهرها اسکان خواهند یافت که در مجاورت چشم‌اندازهای بی‌نظیر و دست‌ساز بشری از فضای طبیعی نظیر پارک‌های ترکیبی‌گذران عمر خواهند داشت.

    ۲-گرمای زمین 

    یکی از دلایل ساخت شهرهای دریایی جدا از جاذبه گردشگری آن، دوری از گرمای زمین است. واضح است که کره‌زمین در حال گرم شدن است و این فرایند نگران‌کننده بشر را مجبور کرده برای مقابله با پیامدهای احتمالی و بعضا قابل تصور آن، دور اندیشی‌های لازم را انجام دهد.

    ۳- بالا آمدن سطح آب دریاها و اقیانوس‌ها 

    این پدیده نیز جایگاه چندانی برای ادامه حیات بی‌دغدغه بشری باقی نگذاشته است و احتمال آن می‌رود که در آینده با آب شدن یخچال‌های قطبی آب سطح دریا و اقیانوس‌ها بالا بیاید و زمین را برای ساکنان آن غیر قابل سکونت کند.

    ۴- آلودگی اتمسفر 

    آلودگی اتمسفر مشکل جدی این روزهای کره زمین است که از دلایل بسیاری سرچشمه می‌گیرد. پروژه لیلی پد به دنبال کاهش آلودگی زمین و کمک به ثبات جوی و آب و هوایی است. در این پروژه، راهکارهایی برای آینده و ارائه جایگزین‌های مناسب در این خصوص مطرح می‌شود.

    ۵- آینده در انتظار زنبق آبی 

    گفته می‌شود در آینده و در صورت تحقق پروژه لیلی پد، می‌توان آن را به عنوان یکی از ده‌ها گزینه قابل طرح درخصوص ادامه حیات در نظر گرفت. حقیقت این است که هیچ طرح دیگری به اندازه این پروژه مفهومی، مورد توجه دانشمندان نبوده است. بنابراین احتمال آن می‌رود که شهرهای شناور دراقیانوس‌ها، در آینده میزبان نسل‌های بعدی بشر باشند. قرار است هر لیلی پد، هم نزدیک ساحل و هم به صورت شناور در اطراف یک اقیانوس که از خط استوا تا دریاهای شمالی امتداد می‌یابد، احداث شود. به نظر نمی‌رسد که این پروژه در آینده‌ای نزدیک به اجرا درآید اما تردیدی وجود ندارد که درآینده‌ای نه چندان دور، شاهد تحقق طرح‌هایی شبیه لیلی پد خواهیم بود.

    ۲۳۲۳

    منبع : خبر آنلاین

  • شهردار کرمان: استفاده از چمن‌های مصنوعی در کرمان باید بررسی شود

    شهردار کرمان: استفاده از چمن‌های مصنوعی در کرمان باید بررسی شود

    شهردار کرمان: استفاده از چمن‌های مصنوعی در کرمان باید بررسی شود

     

    به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین استان کرمان، با توجه به سیاست صرفه‌جویی در حوزه آب که همواره یکی از اولویت‌ها و سیاست‌های کلی کشور به شمار می‌رود، شهرداری‌ها نیز به نوبه خود موظفند در این راستا اقداماتی انجام دهند. بدون شک شهرداری‌هایی که بتوانند فضاهای عمومی بلاتکلیف سطح شهرها را با استفاده از چمن مصنوعی به فضای سبز تبدیل کنند، مدیریت و کارآمدی خود را بیش از پیش به اثبات می‌رسانند. از این‌رو یکی از اقداماتی که در جهت توسعه فضای سبز شهرها می‌تواند از سوی این نهاد تاثیرگذار بر مناظر شهر صورت گیرد استفاده از چمن سبز مصنوعی به جای چمن گیاهی آب‌بر است تا به این ترتیب بتواند در موضوع استفاده از منابع آبی صرفه‌جویی لازم را انجام دهد. در این میان شهرداری کرمان چه رویکرد و سیاستی را در راستای احداث، بازسازی و جایگزینی فضاهای سبز مصنوعی به جای طبیعی در پیش گرفته است؟

    سیدمهران عالم‌زاده، شهردار کرمان در این رابطه به خبرآنلاین می‌گوید: «سیاست کلی شهرداری کرمان این است که طرح‌ریزی چمن در فضاهای شهری کرمان به تدریج باید حذف شود و بتوانیم با استفاده و کاشت گیاهانی که آب کمتری مصرف می‌کنند و آب‌بری کمی دارند اما همیشه سبز هستند، «خشک‌ منظرسازی» ایجاد کنیم تا از این طریق بتوانیم در مصرف آب صرفه‌جویی کنیم.

    به گفته او این رویکرد از سال‌های گذشته در بسیاری از شهرها شروع شده و هم‌اکنون نیز در حال انجام است. عالم‌زاده با بیان اینکه یکی از اصول مهم فضای سبز این است که طراوت و شادابی را به محیط بدهد به بحث تولید رطوبت هوا توسط این گونه فضای طبیعی اشاره کرد و تاکید کرد: «طبیعتا چمن مصنوعی چنین توانی را ندارد که بتواند همانند فضای سبز طبیعی هم رطوبت تولید کند و هم باعث طراوت و شادابی محیط شود بنابراین اینکه شهرداری در آینده بخواهد استفاده از چمن مصنوعی را در دستور کار خود قرار دهد نیاز به بررسی و کار کارشناسی در همه زمینه‌های مرتبط با آن را دارد.

    حرکت به سوی بهره‌گیری از فناوری‌های نوین چمن مصنوعی

    در بسیاری از شهرهای جهان استفاده از چمن‌های مصنوعی به جای چمن‌های طبیعی به سرعت رشد کرده است، چمن مصنوعی درکنار ویژگی‌های منحصر به فردی از قبیل: ساخت منسجم، ظاهری متنوع و زیبا، مقاومت بالا در برابر اشعه‌ی خورشید و همچنین برف و باران، عدم نیاز به نگهداری مداوم و سیستم‌های پرهزینه، یکی از بهترین شیوه‌های تزئین و استفاده در استادیوم‌های ورزشی، محیط‌های شهری، باغ‌ها و ویلاهاست. اما در ایران چه عواملی ضرورت استفاده و به‌کارگیری از این فناوری را به جای ایجاد چمن‌های طبیعی در فضاهای سبز شهری دوچندان کرده است؟

    طبق گزارش‌های منتشرشده از سوی وزارت نیرو، سالانه ۱۲۲ میلیون مترمکعب آب برای آبیاری فضاهای سبز شهری مصرف می‌شود، که برآورد شده قریب به ۷۰ درصد این میزان برای نگهداری چمن‌های طبیعی مصرف می‌شود. بدین ترتیب استفاده از چمن مصنوعی برای ذخیره حدود ۱۰۰ میلیون مترمکعب آب در سال برای شهرهایی که بسیاری از آنها در آستانه بی‌آبی هستند بسیار ضروری است.

    بر اساس تحقیقات صورت‌گرفته هر مترمربع چمن طبیعی حدود ۱۸۰۰ لیتر آب در سال برای حیات نیاز دارد. این در شرایطی است که منطقه‌ای که چمن در آن کاشته شده دارای آب و هوای خشک نباشد و برای آبیاری بیش از حد نیاز از آب استفاده نکنیم. با همین حساب و کتاب ساده می‌توان دریافت که استفاده از چمن مصنوعی در مکان‌هایی که نیاز ضروری به کاشت چمن طبیعی وجود ندارد تا چه میزان می‌تواند راهگشای کم به حل معضل کم‌آبی شود.

    اگرچه ما در شهرهای محل زندگی به فضای سبز نیازمندیم، اما با توجه به اینکه چمن طبیعی بسیار به آب نیاز دارد، در فضاهای متعددی می‌توان از چمن مصنوعی به جای آن استفاده کرد. نکته بسیار حائز اهمیت در این موضع این است که این روزها نسل جدید انواع چمن‌های مصنوعی به‌گونه‌ای طراحی و تولید شده که شباهت بسیاری به چمن‌های طبیعی دارد و بعضا از بسیاری از چمن‌های طبیعی نیز زیباتر هستند. اکنون به نظر می‌رسد با اعمال محدودیت در زمینه کاشت چمن طبیعی و حرکت به سوی بهره‌گیری از فناوری‌های نوین چمن مصنوعی در جهت فضاهای سبز شهری جذابیت تازه‌ای وارد کرد و فضاهای سبز شهری استان کرمان را که نیازمند آب هستند از بحران کم‌آبی رها ساخت.

    ۴۶

    منبع : خبر آنلاین

  • پروژه‌های ناتمام استان کرمان در انتظار بخش خصوصی

    پروژه‌های ناتمام استان کرمان در انتظار بخش خصوصی

    پروژه‌های ناتمام استان کرمان در انتظار بخش خصوصی

     

    مصطفی موسوی آیت اللهی سرپرست معاونت هماهنگی امور استانداری کرمان به خبرآنلاین می گوید: در سال ۹۷ بیش از سه هزار پروژه در حال اجرا در استان مشغول به کار بوده اند که از این تعداد هزار و ۲۳۰پروژه نیمه تمام در قالب احداث توسعه ای و ماباقی به صورت پروژه های مستمر هستند.در شهر کرمان تعداد ۶۳پروژه نیمه تمام در حال اجرا است که بیشترین آن ها شامل بخش آب و فاضلاب، بهداشت، حمل و نقل و آموزش و پرورش هستند. در سال ۱۳۹۷ تعداد ۱۷۳ پروژه جهت واگذاری در استان برنامه ریزی شده که تا کنون ۳۷مورد به صورت واگذاری و مشارکت با بخش غیر دولتی در حال اجرا هستند.

    نیاز ۲میلیارد و ۵۰۰میلیون تومانی برای تکمیل پروژه ها

    رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان کرمان به خبرآنلاین در خصوص پروژه های ناتمام می گوید: در استان ما مجموعا حدود سه هزار پروژه ناتمام وجود دارد  که تقریبا هزار و ۵۰۰ مورد آن احداثی و توسعه ای هستند و ماباقی آن موارد کوچکتر در جنبه حفظ ، نگه‌داری، تعمیر، تجهیز و پروژه های مستمر مثل رایروبی قنوات را شامل می شوند که برای تکمیل آن ها به دومیلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان نیاز است. تعداد پروژه‌های بخش ملی هم به ۱۸۰ مورد می رسد که پیشرفت فیزیکی متفاوتی داشته اند و هزینه ای نزدیک به ۱۰ تا ۱۲هزار میلیارد تومان برای تکمیل آن‌ها نیاز است.

    پیشرفت فیزیکی اولویت اتمام پروژه ها

    جعفر رودری توضیح می دهد:اولویت اتمام پروژه های نیمه تمام با مواردی است که پیشرفت فیزیکی بالاتری دارند و سال به سال موردی به پروژه ها اضافه نمی شود مگر این که ضرورت خاصی برای احداث آن در نظر گرفته شود. برای این که تعادل منطقه ای در توزیع اعتبارات حفظ شود، یک سری شاخص های زیربنایی  و اجتماعی وجود دارد و به ۳۰۰ مورد می رسند که جهت توزیع اعتبارات هر ساله شهرستان ها استفاده می شود. پس از توزیع اعتبارات، پروژه ها براساس پیشرفت فیزیکی طبقه بندی می شوند و در اولویت قرار می گیرند که البته دو استثنا در این موضوع مطرح است. یک سری پروژه ها را نمی توان معطل گذاشت و به هر دلیلی مشمول ضرورت خاص هستند و نمی توان برای آن ها زمان را در نظر گرفت مثل پروژه های آبی یا مدرسه ای که ضرورت بازسازی دارد، پروژه هایی که حجم اعتبار بالایی ندارند نیز شامل این قضیه می شوند، یعنی با وجود این که پیشرفت فیزیکی آن ها بالا نیست اما با تزریق اعتبار کوچک در همان سال به بهره برداری می رسند.

    سیاست های تشویقی دولت برای بخش خصوصی

    یکی ازسیاست هایی که دولت دنبال می کند خصوصی سازی است که رودری تصریح می کند: به اشتباه گفته می شود چون دولت منابع اعتباری کمی دارد به سراغ واگذاری رفته اما درواقع رصدهای کلی اصل ۴۴قانون اساسی می گوید اقتصاد باید به سمت خصوصی سازی برود. در بودجه ۹۷ و ۹۸ مطرح شد که دولت پروژه های نیمه تمام را با مشارکت بخش خصوصی به سرانجام برساند و در همین راستا یک سری مشوق های خوبی هم از جمله کمک به تامین مالی از طریق سیستم بانکی و یا معافیت های مالیاتی هم برای سرمایه گذار در نظر گرفته شده است. دولت در بحث قیمت گذاری هم دست سرمایه گذار را هم باز گذاشته و دخالتی در این زمینه نمی کند، تخفیف در بحث فروش و واگذاری مدیریت اجرای پروژه های تکمیل شده به بخش خصوصی نیز از دیگر مواردی است که دولت برای سرمایه گذاران مدنظر قرار داده است.

    تاکید دولت بر واگذاری ۱۲۰ تا ۱۵۰ میلیارد تومان پروژه ها

    این مقام مسوول ادامه می دهد: در بخش پروژه های استانی ۳۰۶ پروژه اهدا خواهد شد که از این تعداد  تا به اکنون ۱۷۰ پروژه احداث شده در واقع هدف و تاکید دولت بر این است که در سال  ۹۷ و ۹۸ پروژه های بین ۱۲۰ تا ۱۵۰ میلیارد تومان به بخش خصوصی واگذار شوند. پروژه های بزرگی مانند راه آهن کرمان- سیرجان، جاده کرمان- رابر و همچنین اجرای فاضلاب ها از مواردی هستند که در لایحه بودجه سال ۹۸به صورت مشارکتی در نظر گرفته شده اند که ۶۵ درصد راه اهن توسط بخش غیردولتی و ماباقی آن هم توسط دولت به عنوان پروژه مشارکتی دنبال می شود.

    مدیر روابط عمومی شهرداری کرمان در زمینه پروژه های نیمه تمام شهر کرمان می گوید: پروژه ها در قالب تفاهم نامه کل تنظیم شده اند که هزینه کلی آن ها در طول مسیر اجرا تغییر کرده و پرداخت آن ها  از طریق چند منبع مالی مانند زمین، پروانه های تجاری و همچنین پول نقد صورت گرفته است.

    این مقام مسوول در پاسخ به این سوال که شایعاتی در خصوص تعطیلی پروژه های قرارگاه خاتم وجود داشته گفت: هیچ یک از پروژه ها در حالت تعطیل نیستند و همه مشغول به کار هستند.

    ۴۶

    منبع : خبر آنلاین

  • دروازه ای رو به زمان، رویایی تاریخی در غرب ایران! +تصاویر

    دروازه ای رو به زمان، رویایی تاریخی در غرب ایران! +تصاویر

    دروازه ای رو به زمان، رویایی تاریخی در غرب ایران! +تصاویر

     

    شهر تبریز با مردمان غیور و مهربانش پر از جاذبه های بی مانندی است که کمتر کسی نظیر آن را دیده است، سفر امروز ما در بخش ایرانگردی لست سکند، سفری به تبریز است و آشنایی با جاذبه تاریخی که علاقمندان زیادی را از اکثر نقاط جهان به خود جذب می کند: ارگ علیشاه! همراهمان باشید.

    ارگ علیشاه تبریز

    یکی از بلندترین و قدیمی‌ترین دیوارهای تاریخی کشور ارگ علیشاه است. این ارگ قدمتی ۷۰۰ ساله دارد و با توجه به یادداشت‌های جهانگردان تاریخی، ارگ علیشاه تنها بنای مرتفع تبریز در زمان خود بوده است که حتی از دوردست نیز قابل دیدن بود. ارگ علیشاه در ابتدا به صورت مسجدی عظیم بنا شد که در اثر گذر زمان، زمین‌لرزه‌های متعدد و نیز جنگ‌ها تا حدود زیادی تخریب شد. در حال حاضر، تنها بخش باقی‌مانده از این بنا دیوار مرتفعی است که به نام ارگ علیشاه خوانده می‌شود.

    ارگ علیشاه تبریز

    احداث این بنا ابتدا در فاصله سالهای ۷۱۶ تا ۷۲۴  هجری قمری توسط تاج‌ الدین علیشاه گیلانی از وزیران ایلخانان مغول آغاز به ساخت کرد. بنا به نوشته مورخان قسمت جنوبی این مسجد دارای طاق بزرگی بوده است و در تاریخ ذکر شده که علیشاه از معماران آن زمان اندازه طاق کسری را پرسیده و دستور داده که ۴ گز از آن بزرگ‌تر ساخته شود؛ البته پس از ساخت، طاق شکست و فروریخت و از طرفی، فوت علیشاه نیز از دیگر عوامل توقف ادامه ساخت بنا در آن زمان ذکر شده است.

    ارگ علیشاه تبریز

    عکس از: Nasi zarei

    بنای ارگ علیشاه یکی از شاهکارهای هنر معماری ایران به شمار می‌رود که عظمت آن در هنر معماری ایران و به عنوان نمونه‌ای از بنای اسلامی، کم‌نظیر است. 

    ارگ علیشاه تبریز

    عکس از: Nasi zarei

    ارگ علیشاه تبریزارگ علیشاه تبریز

    عکس‌ها از: آوات‌مام‌قادری

    ارگ علیشاه تبریز

    عکس از: sare soltanpotr

    ارگ علیشاه تبریز

    عکس از: sharifi