وارد روستا که میشوی از همان ابتدا غبار محرومیتی که بر روی آن نشسته را به عینه میبینی، اهالی این روستا که کارگر و کشاورزند در سرما و گرما با وجود امکانات کم منطقه، دست از تلاش برای کسب روزی حلال بر نمیدارند و سختیها را بر خود هموار میکنند.
مردان و زنان روستانشین درونه با دستانی پینهبسته در پیچ و خم مشکلات، روزگار سپری میکنند؛ اما آنچه سبب گلایه و ناراحتی مردم این دیار محروم شده عوامل طبیعی، فقر و تنگدستی نیست، بلکه نبود گاز، شوری آب و خاکی بودن بسیاری از معابر است که رنج آنها را مضاعف کرده است.
در بسیاری از موارد مردم روستا، قربانی عدم مدیریت صحیح میشوند تا جایی که اکنون شاهد مهاجرت جوانان زیادی، از روستاها به شهرهای بزرگتر برای کارگری هستیم که اگر تا کنون توجه ویژهتری به روستاها میشد، اکنون شاهد کوچ و رفتن جوانان روستای درونه و سایر روستاها به شهرها و سکونت در حاشیه آنها نبودیم.
رضا یوسف نژاد یکی از ساکنان این روستا میگوید: مردم این روستا از نبودِ گاز و آب شیرین رنج میبرند، در بسیاری مواقع اهالی به خصوص زنان مجبورند برای تهیه آب شیرین به پایین دست رودخانه بروند که این امر مشکلات زیادی برای آنان به وجود آورده است.
مجید رضوانی یکی دیگر از اهالی روستا میافزاید: روستای درونه مشکلات بسیاری را با خود یدک میکشد، نبودِ کار موجب شده فرزندان اهالی برای کسب درآمد در دیگر شهرها کارگری کنند.
به دنبال آب شرب شیرین با دبه
رئیس شورای روستای درونه به ایسنا میگوید: روستای درونه مرکز دهستان درونه در نوار مرزی دو استان و ۳ شهرستان دروازه ورودی و در واقع ویترین خراسان رضوی محسوب میشود و همیشه به بهترین نحو پذیرای مسافران و زائرانی بوده که نیاز به خدمات داشتهاند اما تا کنون توجهی به این منطقه نشده است.
محمد امینی درونه با اشاره به وجود مشکلات پیش روی اهالی روستا به دلیل نبود گاز شهری با بیان اینکه از وقتی دریافت کپسول گاز کارتی شده به هر خانواده در ماه یک یا دو کپسول بیشتر نمیرسد، اظهار میکند: سرمای زودهنگام، نبود گاز مایع و کمبود نفت مشکلات جدی برای اهالی درونه ایجاد کرده، در همین راستا از مسئولان درخواست داریم؛ با پیگیریهای مجدد و قول نماینده شهرستان مشکل گاز منطقه هرچه زودتر رفع شود.
وی همچنین عنوان میکند: مقداری از آب شرب مورد نیاز اهالی روستا از یک حلقه چاه و مقداری از رودخانه فصلی تأمین میشود، اما هیچ منبع آب شیرینی در منطقه نداریم به همین دلیل اگر چاه دیگری هم حفر شود، فایدهای ندارد.
رئیس شورای روستای درونه اظهار میکند: اهالی روستا به خصوص زنان مجبورند هر ۲۴ ساعت با دبه، آب شرب مورد نیاز را از پائین دست رودخانه تهیه کنند و بهرغم تمامی اقدامات صورت گرفته اما هنوز مشکلات جدی داریم که نبود آب شرب شیرین، عدم بهرهمندی از گاز، وضعیت نامناسب طرح هادی، بیکاری جوانان و… از آن جمله است.
امینی درونه مطرح میکند: هر چند معادنی در منطقه داریم که سرمایهگذاران آنها را تصرف کردهاند اما از یک درصد فروش معادن که برای جبران خسارت به مناطق استقرار معدن اختصاص مییابد، هیچ مبلغی عاید مردم روستا و عشایر منطقه نشده است.
وی با بیان اینکه تا کنون در این خصوص پیگیریهای بسیاری شده ولی به نتیجه نرسیدهایم، از بیکاری به عنوان یکی از معضلات جدی در روستا نام برد و تصریح میکند: اگر چه در قبل مهاجرپذیر بودیم اما خشکسالیها، کشاورزی و دامداری را از بین برده و اثرات بسیاری بر کاهش اشتغال روستا گذاشته است.
رئیس شورای روستای درونه عنوان میکند: طی دو سال اخیر ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر از جوانان روستا به شهرهای شمالی و تهران مهاجرت کرده و در نانواییهای شهرهای بزرگ و معادن زغالسنگ طبس در عمق هزار متری زیر زمین کار میکنند.
وی اظهار میکند: با توجه به اینکه در مراتع پشت کوه درونه ۴۰ معدن به ثبت رسیده و اکنون حدود ۴ یا ۵ معدن بیشتر فعال نیست، انتظار داریم درصدی از فروش معادن برای آبادانی روستا اختصاص یابد.
امینی درونه میگوید: نه تنها معادن منطقه هیچ سودی برای روستا ندارند بلکه مراتع و صنعت دامداری به دلیل وجود معادن در حال نابودی است این در حالی است که حتی برخی از نیروهای کار مورد نیاز این معدن را از دیگر مناطق تأمین میشود.
وی ادامه میدهد: اگر چه مقرر بود ۴۰ درصد اعتبار مورد نیاز برای ایجاد درمانگاه در روستا توسط خیرین و ۶۰ درصد از سوی دولت تأمین شود خیرین به تعهد خود عمل کردهاند، اما دولت به طور کامل به تعهد خود عمل نکرده است.
رئیس شورای روستای درونه همچنین میافزاید: اقتصاد اهالی روستا دامداری است، اما در شرایطی قیمت جو از کیلویی دو هزار تومان به سه هزار و ۵۰۰ تومان رسیده اما قیمت دام زنده از قرار هر کیلویی ۵۰ هزار تومان سال گذشته، در سال جاری به زیر ۳۵ هزار تومان کاهش یافته و انتظار داریم دولت در حمایت از تولید نسبت به کاهش قیمت خوراک دام اقدامات لازم را انجام دهد که اگر توجه نشود تعداد دام مولد نسبت به سالهای گذشته کاهش چشمگیری مییابد.
وی با انتقاد از اینکه طرح هادی روستا بهخوبی اجرا نشده است، بیان میکند: بهرغم اینکه دهستان درونه از وسعت و جمیعت بالایی برخوردار است، اما اعتبارات به حد کافی نیست.
امینی درونه میگوید: هر چند دومین گسل بزرگ کشور به نام درونه در این منطقه قرار دارد اما هنوز ۸۵ درصد منازل مسکونی روستاییان غیر مقاوم هستند، از سویی با توجه به افزایش قیمت مصالح، تسهیلاتی که برای احداث منازل مقاوم اختصاص مییابد، ناکافی است.
وی ادامه میدهد: برای ماندن جوانان در روستا باید زیرساختها درست شود که این اوضاع اقتصاد بهبود یابد تا مردم دلگرم شوند و در منطقه بمانند، هنوز در بسیاری از مناطق از جمله روستاهای اقماری که در نزدیکی درونه قرار دارند و ۸۰ درصد مناطق عشایری، آنتن دهی تلفن همراه بسیار ضعیف است.
رئیس شورای روستای درونه عنوان میکند: روستای درونه با ۲۵۰۰ کیلومتر وسعت، نیازمند توجه بیشتر مسئولان است.
روزهای سرد زمستان بدون گاز سپری میشود
اگر از ۵۴ کیلومتری شهر بردسکن گذری داشته باشید، روستایی در آن حوالی هست که آنقدر مشکل حل نشده دارد که فقط مسئولان با بستن کمر همت خود، شاید بتوانند ساکنان آن را از مشکلات فراوان مهاجرت و… نجات دهند، این جمله را دهیار روستای درونه به ایسنا میگوید.
مهران یوسفنژاد میافزاید: درونه تنها دهستان بدون گاز شهری در شهرستان بردسکن و حتی منطقه ترشیز است که علیرغم جمعیت بالای آن، مردم منطقه با مشکل گاز مایع برای مصرف خانگی دست و پنجه نرم میکنند.
وی با اشاره به اینکه روستای درونه با ۱۸۰۰ نفر جمعیت و دهستان درونه نیز با دو هزار خانوار و ۵ هزار نفر جمعیت در ۵۴ کیلومتری بردسکن هنوز از بی گازی رنج میبرد، مطرح میکند: علیرغم اینکه شغل مردم این منطقه کویری، دامداری و کشاورزی است اما به دلیل خشکسالیهای چند سال قبل، سطح درآمد مردم بسیار پایین است.
دهیار روستای درونه میگوید: بالغبر ۲۰۰ خانوار منطقه تحت پوشش بهزیستی و کمیته امداد هستند، اهالی روستا از کشاورزی درآمدی ندارند و تنها در سطح گذران زندگی خود، کار کشاورزی را انجام میدهند.
یوسف نژاد نبود آب شرب شیرین را از دیگر مشکلات روستا میشمرد و میافزاید: اگر چه قبلاً در روستا دستگاه آبشیرینکن نصب شد، اما به دلیل بالا بودن هزینه نگهداری دستگاه، استفاده از آن مقرون به صرفه نیست.
وی همچنین اظهار میکند: رودخانه فصلی در این روستا داریم اما اگر بارندگی باشد این رودخانه آب دارد، وگرنه در حال حاضر آب مورد نیاز از یک حلقه چاه تأمین میشود که در تابستان حتی برخی از نقاط روستای درونه و روستاهای اقماری با مشکل کمبود آب مواجهاند.
دهیار روستای درونه از فرسودگی شبکه آبرسانی که مشکلات جدی را به وجود آورده خبر میدهد و میگوید: اگر چه آب منطقهای اعلام میکند آب درونه مشکلی ندارد اما خوردن آب به دلیل وجود املاح بالا مشکلات فراوانی را برای سلامتی اهالی روستا از جمله ابتلا به عارضه سنگ کلیه به وجود آورده است.
وی میافزاید: آب شرب شیرین در منطقه نیست متولیان هیچ برنامهای برای رفع این مشکل ندارند و فقط اهالی امید دارند بارندگیها افزایش یابد تا با افزایش سطح سفرههای زیرزمینی، از شوری آب چاهها کاسته شود.
یوسفنژاد عنوان میکند: متأسفانه وجود ۱۰تا ۱۵ کیلومتر شبکه فرسوده موجب شده هر روز در چند منطقه با ترکیدگی لولهها مواجه باشیم از سویی ورود ریشه درختان به داخل لولههای فرسوده موجب قطع شدن آب میشود.
وی بیان میکند: اگر چه برای تعویض ۵ تا ۶ کیلومتر از شبکههای فرسوده اعتبار مورد نیاز به شهرستان اعلام شده اما در حد قول باقی مانده و تخصیصی از سوی استان در کار نیست.
دهیار روستای درونه با اشاره به اینکه از سال ۷۷ که جاده روستا آسفالت شده دیگر اقدامی صورت نگرفته و چالههای بسیاری در مسیر وجود دارد، مطرح میکند: بالغ بر ۸۰ درصد معابر روستا هنوز خاکی هستند.
مگر نه اینکه کشاورزی و روستاها به خصوص آنهایی که جاذبه گردشگری هم دارند همواره در کلام مسئولان مختلف مورد حمایت هستند، اما چرا این حمایتهای کلامی آن طور که باید و شاید عملی نمیشود و همچنان مردان و زنان روستانشین با دستهای پینه بسته در پیچ و خم مشکلات روستاهایشان روزگار سپری میکنند؛ چه شده که اکنون روستاها به یک محیطی گاه دلگیر و حتی خالی از سکنه تبدیل شدهاند؟
انتهای پیام
