به گزارش خبرنگار مهر، امیر حسینی هدایی اولین پینگ پنگ باز ایرانی است که در رنکینگ جهانی صاحب جایگاه اول شده است. این جایگاه بر اساس آخرین رده بندی ITTF در سال جاری میلادی که هفته گذشته منتشر شد، برای تنیس روی میز ایران و این بازیکن در رده سنی زیر ۲۱ سال به دست آمد.
هدایی که در همین رنکینگ و در رده سنی بزرگسالان بعد از نفراتی مانند نوشاد و نیما عالمیان و بالاتر از بازیکنی مانند افشین نوروزی در رده ۱۵۵ ایستاده است، در حالی جایگاه بهترین پینگپنگباز زیر ۲۱ سال جهان را از آن خود کرده که در آغاز سال میلادیِ رو به پایان، برای اولین بار و با کسب جایگاه ۳۷۰ وارد رنکینگ جهانی شد اما بعد از یک سال این جایگاه را به صدرنشینی ارتقا داد.
پینگ پنگ باز ملی پوش ایران که قرار است که در قالب ترکیب تیم ملی در رقابت های انتخابی المپیک – تیمی – هم شرکت کند، این روزها در آلمان پیگیر تمریناتش است. وی در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به برنامه ای که در این کشور دنبال می کند در مورد موفقیت تاریخی اش در رنکینگ فدراسیون جهانی تنیس روی میز، آنچه باعث ارتقای اینچنینی شد و برنامه های پیش رو توضیح داد.
* خبرگزاری مهر – گروه ورزش: بهترین و منطقی ترین اتفاقی که می توانست در پایان سال میلادی و در رابطه با رنکینگ جهانی برای شما رقم بخورد، همین صعود به رده اول زیر ۲۱ سال جهان بود. فکر می کردید چنین جایگاهی را کسب کنید؟
– امیر حسین هدایی: شاید کمتر کسی چنین تصوری از من و جایگاه جهانیام داشت اما خودم از آنجا که با برنامه بودم، به آن فکر می کردم. اتفاق و شانس فاکتورهایی هستند که اصلا در این صعود و جایگاه به دست آمده نقشی نداشته است.
* چطور یک ایرانی در میان پینگ پنگ بازانی از کشورهای مختلف به رده اول جهان رسید؟
– این جایگاه حاصل کار یک سال من و موفقیت هایی است که در این مدت به دست آوردم.
* کاملتر توضیح دهید. ابتدای سال میلادی چه وضعیتی در رنکینگ جهانی داشتید و چه مسیری را طی کردید تا به اینجا رسیدید؟
– ورود من به رنکینگ جهانی ابتدای سال میلادی جاری و با کسب جایگاه ۳۷۰ اتفاق افتاد. طی یک سال گذشته به واسطه مدال ها و امتیازهایی که از مسابقات مختلف گرفتم به تدریج این جایگاه را ارتقا دادم تا به صدر جدول رسیدم.
* دقیقا مدال ها و امتیازات کدام رویدادها در این صعود ۳۷۰ پله ای تاثیرگذار بود؟
– من از حضور در مسابقات اوپن نیجریه (امیدها) و کره شمالی (بزرگسالان) به ترتیب صاحب مدال نقره و برنز شدم. در رقابت های بین المللی بلاروس، اندونزی و کره شمالی (امیدها) هم در مرحله یک چهارم یعنی ماقبل مدال آوری حذف شدم آنهم با شکست برابر بازیکنان چینی و ژاپنی و در رقابت نزدیک با آنها، به همین دلیل امتیازات خوبی از این سه میدان گرفتم. اینها تاثیرگذارترین رویدادها در وضعیت رنکینگ من بود.
* یک سوال کلیشه ای اما کاملا کلیدی و مهم؛ برای حفظ این جایگاه چه باید کرد؟
– بخشی از آن به خودم مربوط است و اینکه تمریناتم را با همین جدیت و نظم ادامه دهم. بخشی هم مربوط به مسئولان است، اینکه حمایت ها هم از طرف فدراسیون تنیس روی میز ادامه داشته باشد. من باید در آینده خیلی بیشتر از امروز در رقابت های مختلف شرکت داشته باشم. به هر حال حفظ موفقیت از کسب آن سخت تر است به خصوص برای من که این موفقیت را در رده سنی زیر ۲۱ سال به دست آورده ام و باید تلاش کنم آن را به رده سنی بزرگسالان بکشانم.
* در موفقیت به دست آمده حمایت مسئولان فدراسیون تنیس روی میز چقدر تاثیرگذار بوده است؟ خودتان هم هزینه ای داشته اید؟
– فدراسیون که همیشه تلاش داشته در هر شرایطی حمایت لازم را از من و دیگر ملی پوشان داشته باشد. من برای اعزام هایی که طی یک سال اخیر داشتم هزینه شخصی زیادی نکردم اما بخش قابل توجهی از آنها با کمک حامی مالی من انجام شد. البته اطمینان دارم فدراسیون و مسئولانش هم به فکر هستند تا برای حفظ این موفقیت که به نوعی موفقیت تنیس روی میز ایران به حساب می آید، بیشتر از همیشه کنار من باشند.
* برنامه شما برای آینده چیست؟ تحقق این موفقیت در رده سنی بزرگسالان را برای چه بازه زمانی پیش بینی کرده اید؟
– البته کار در رده سنی بزرگسالان خیلی سخت تر است. در این بخش عملکرد من به تنهایی تاثیرگذار نیست چراکه همزمان نمایندگان دیگر کشورها هم در تلاش برای ارتقا هستند با این حال برای صعود در رنکینگ بزرگسالان جهان هم برنامه دارم. الان در جایگاه ۱۵۵ هستم، تا پایان سال ۲۰۲۰ باید در جمع ۵۰ بازیکن برتر جهان قرار بگیرم. بعد از آن هم صعود تا قرار گرفتن در جمع ۲۰ بازیکن و بعد از آن ۱۰ بازیکن برتر را دنبال می کنم.
* راهیابی به جمع ۲۰ یا ۱۰ پینگ پنگ باز برتر رده سنی بزرگسالان جهان چه زمانی توسط امیرحسین هدایی محقق می شود؟
– تا پایان سال ۲۰۲۲.
* این مهم مستلزم اجرای چه برنامه ای است؟
– حداقل سالیانه باید در هشت تورنمنت بین المللی که در تقویم ITTF ثبت شده است، شرکت کنم البته خیلی از بازیکنان بزرگ ۱۲ مسابقه در طول سال را پشت سر می گذارند.
* الان که با شما صحبت می کنم در آلمان هستید. از وضعیت خود در این کشور بگویید .
– از دو ماه پیش در آلمان هستم برای اینکه با تیم کوپینگن در رقابت های دسته سه این کشور شرکت می کنم. البته دیدارهای این تیم هر سه هفته یکبار انجام می شود. در این فاصله تمریناتم را در کمپ پیگیری می کنم. علاوه بر این حضور در آلمان به لحاظ راحت تر شدن شرکت در تورنمنت های اروپایی هم برایم بهتر است حداقل از این حیث که هزینه کمتری متحمل می شوم.
* تیم ملی تنیس روی میز ۲ تا ۶ بهمن ماه باید در رقابت های انتخابی المپیک شرکت کند. این تیم را برای این مسابقات همراهی می کنید.
– بله؛ من هفته آینده به ایران باز می گردم. ابتدا طبق قرارداد با تیم پتروشیمی در لیگ برتر شرکت می کنم. تلاش ما برای پنجمین قهرمانی است. بعد از آن هم باید در رقابت های انتخابی تیم ملی ویژه مسابقات جهانی (فروردین ماه سال ۹۹) شرکت کنم. سپس تمریناتم را با تیم ملی و برای حضور در مسابقات پرتغال دنبال می کنم.
* چقدر به کسب سهمیه تیمی از پرتغال امید دارید؟
– نا امید نیستیم. واقعا قابل پیش بینی نیست. باید با بهترین آمادگی در مسابقات شرکت کنیم. خودِ من الان از نظر آمادگی فنی و روحی در وضعیتی ایده آل هستم اما از شرایط نوشاد و نیما که در فرانسه حضور دارند، خیلی مطلع نیستم. در هر صورت اطمینان دارم همه بازیکنان با قدرت در مسابقات شرکت خواهیم کرد. امیدوارم برای نخستین بار بتوانیم سهمیه تیمی را کسب کنیم. البته در مورد سهمیه انفرادی هم می توان در رقابت های آسیای میانه و مرکزی شرکت کرد. امید زیادی دارم که تنیس روی میز ایران در المپیک توکیو حضور داشته باشد و من هم یکی از شرکت کنندگان باشم.
* به مدال آوری در المپیک هم فکر می کنید؟
– قطعا؛ اینکه بتوانم در المپیک مدال انفرادی وتیمی بگیرم خیلی برایم اهمیت دارد. شاید برای توکیو نتوانم خیلی روی این برنامه متمرکز شوم اما قطعا برای المپیک های آینده به آن فکر می کنم.
* سپاس از وقتی که گذاشتید. صحبت پایانی ندارید؟
– تشکر از شما که پیگیر تنیس روی میز و وضعیت بازیکنان هستید. امیدوارم مسئولان ورزش به این اندازه به ما و موفقیت های مان توجه داشته باشند.
