مهندس آرمین خوشوقتی، عضو هیات مدیره انجمن مدیریت منابع انسانی ایران، در گفتگو با خبرنگار خبرآنلاین، با اعلام مطلب فوق افزود: سالهاست که وعده ارائه تسهیلات اشتغال زایی داده می شود، اما باید گفت، اصولا امتیاز خاصی برای اشتغالزایی داده نشده و یا اینکه اگر تسهیلاتی هم پرداخت شده، این تسهیلات آنقدر انگیزاننده نبوده که بتواند زمینه ساز ایجاد فرصت های شغلی جدید شود.
اخیرا دولت محترم، دو فرصت بسیار خوب در اختیار کارفرمایان قرار داده که متاسفانه اغلب کارفرمایان از این فرصت ها بی اطلاع هستند.
در طرح اول که کارورزی نام دارد، برای کارورز ها محدودیت هایی در نظر گرفته شده است، اولا همانطورکه گفته شد، این طرح برای فارغ التحصیل های دانشگاهی در نظر گرفته شده، چون جامعه هدف، جوانان بیکار هستند، لذا محدودیت های سنی هم وجود دارد.
سن متقاضیان کارورزی نباید از ۲۷ سال برای مقطع تحصیلی کاردانی، ۳۰ سال برای مقطع تحصیلی کارشناسی، ۳۳ سال برای مقطع تحصیلی کارشناسی ارشد و ۳۷ سال برای مقطع تحصیلی دکتری بیشتر باشد.
همانطور که اعلام شد، از آنجا که یکی از اهداف این طرح ، مهارت آموزی فارغ التحصیل های دانشگاهی است به همین دلیل شرط سپری شدن حداقل ۶ ماه و حداکثر ۳ سال از تاریخ اخذ مدرک دانشگاهی هم برای متقاضیان گذاشته شده و البته هرکسی تنها میتواند یک بار در این طرح شرکت کند، و البته کارورز ها باید دارای کارت پایان خدمت یا معافیت از خدمت سربازی نیز باشند.
در مورد دانش آموختگان دانشگاهی بیکاری که دوره خدمت نظام وظیفه را گذراندهاند طول دوره خدمت نظام وظیفه به حداکثر سن که قبلا گفته شد، اضافه میشود.
تسهیلات دیگری برای ایثارگران و اشخاصی که تحت پوشش سازمان های حمایتی ( مثل کمیته امداد امام خمینی رحمه الله ) قرار دارند در نظر گرفته شده است ، به این شکل که به حداکثر سن این اشخاص ۵ سال اضافه میشود، و البته باز هم مدت انجام خدمت سربازی بعد از اخذ مدرک دانشگاهی به حداکثر زمان اضافه میشود.
کارورز هایی که ظرف مدت سه ماه از شروع دوره کارورزی انصراف کتبی خودشان را اعلام کنند برای یکبار از این موضوع مستثنی میشوند.
البته کارفرمایان متقاضی استفاده از طرح کارورزی هم شرایطی برایشان درنظر گرفته شده است مثلا این کارفرماها باید دارای مجوز باشند.
واحد های پذیرنده ( کارفرمایان ) به ازای هر ۳ نفر شاغل بیمه شده، فقط مجاز به پذیرش یک نفر کارورز هستند و در صورتی که کمتر از ۳ نفر شاغل بیمه شده داشته باشد، تنها مجاز به پذیرش یک نفر کارورز خواهند بود.
واحد پذیرندهای که دارای پروانه کسب است باید حداقل دو سال از تاریخ صدور آن گذشته باشد،
البته چنانچه واحد پذیرنده پس از گذشت سه ماه از شروع دوره کارورزی، بدون دلیل موجه و مورد تأیید از ادامه همکاری با کارورز امتناع کند تا یک سال مجاز به ارائه درخواست پذیرش کارورز دیگری نخواهد بود.
متقاضیان استفاده از کارورزی باید توجه کنند که در طول ۲ سال قبل از ثبت نام در سامانه کارورزی، نباید بیشتر از ۳ ماه سابقه بیمه پردازی نزد سازمان تامین اجتماعی داشته باشند.
در مورد مدت، میزان و نحوه پرداخت کمک هزینه طرح کارورزی هم باید گفت، که طول دوره کارورزی حداقل ۶ ماه و حداکثر ۱۲ ماه برای هر کارورز تعیین شده است.
ضمنا مدت آموزش در هر ماه ۱۴۰ ساعت تعیین شده، و ساعات آموزش در هر روز حداقل ۶ و حداکثر ۸ ساعت درنظر گرفته شده است.
برخی از کارفرمایان سوال میکنند که آیا کارورزی رایگان است؟ که باید گفت، خیر رایگان نیست بلکه کمک هزینه ای برای کارورز ها در نظر گرفته شده، به اینصورت که دولت و وزارت کار در طی دوره کارورزی ماهیانه مبلغ ۳.۰۰۰.۰۰۰ ریال به عنوان کمک هزینه به کارورز ها پرداخت می کنند.
ولی کارفرما تعهد به پرداخت مبلغ دیگری به کارورز ندارد البته منعی در پرداخت کمک هزینه از سوی کارفرما به کارورز وجود ندارد.
البته برخی از کارفرما ها به این شکل اقدام میکنند که طی دوره کارورزی هم به کارورز حق الزحمه میپردازند ولی در هرحال این گروه از کارفرمایان میتوانند طی دوره کارورزی مبلغ ۳۰۰.۰۰۰ تومان کمتر، به کارورز پرداخت کنند چون مبلغ ۳۰۰.۰۰۰ تومان هم بطور مجزا از سوی دولت به کارورز پرداخت می شود، در پایان دوره کارورزی نیز گواهینامه سازمان آموزش فنی و حرفهای به کارورز ارائه خواهد شد.
نکته بسیار مهمی که وجود دارد این است که کارورزی یک طرح آموزشی است و از لحاظ برخورداری از پوشش قانون کار و تامین اجتماعی هیچگونه حقی برای کارورز، و یا هیچ تعهدی برای واحد پذیرنده کارورز ایجاد نمیکند.
درپایان این طرح، اگر کارورز در کارگاهی به شکل رسمی مشغول کار شود، کارفرمای او از پرداخت حق بیمه سهم کارفرما به مدت دو سال معاف میشود، حق بیمه سهم کارفرما معادل ۲۰ درصد از حقوق کارگر میباشد که در حالت عادی کارفرما باید آنرا بپردازد.
تسهیلات دوم: طرح مشوق های بیمه ای کارفرمایان است، در این طرح هم کارفرما باید مجوز فعالیت داشته باشد، همچنین دارای کد کارگاهی و حداقل ۲ نفر بیمه شده نیز باشد.
البته کارفرمایان بعد از استفاده از این طرح نباید کاهش نیرو ( نسبت به تعداد قبل از طرح ) داشته باشند،
در این طرح هم کارجو و یا کارگر باید حداقل مدرک تحصیلی لیسانس و حداکثر ۳۴ سال سن را داشته باشد.
باتوجه به اینکه جامعه هدف این طرح نیز “کار اولی ها ” است لذا در این طرح کارجویان ظرف یک سال قبل از ثبت نام در طرح، نباید سابقه بیمه پردازی نزد سازمان تامین اجتماعی داشته باشند.
بین طرح کارورزی و طرح مشوق های بیمه ای تفاوت های مختصری وجود دارد منجمله اینکه در طرح کارورزی حداقل مدرک تحصیلی فوق دیپلم است، کارورز تحت شمول قانون کار قرار ندارد ، و کارورز طی دوره کارورزی تحت پوشش بیمه مسئولیت مدنی دولت است، اما در طرح مشوق های بیمه ای، کارگر باید حداقل لیسانس داشته باشد.
این طرح، و طرح مشوق های بیمه ای ازسوی سازمان تامین اجتماعی به شعب تامین اجتماعی کل کشور ابلاغ شده است و تغییرات لازم نیز در نرم افزار کامپیوتری سازمان تامین اجتماعی ایجاد شده است.
همچنین تخصیص اعتبار طرح نیز از سوی وزارت کار ، مورد قبول تامین اجتماعی است و هم اکنون در اختیار بانک عامل قرار دارد، لذا به نظر می رسد که مانعی برای بهره برداری کارگران و کارفرمایان از این دو طرح وجود ندارد.
جالب است بدانید، در ماده ۸۰ و ماده ۱۰۳ قانون ۵ ساله توسعه کشور، کارفرمایان تنها از بخشی از حق بیمه سهم کارگر معاف می شدند درحالیکه در این طرح ها، کارفرما از کل ۲۰ درصد سهم کارفرما معاف می شود.
باتوجه به اینکه مهلت استفاده از این تسهیلات محدودیت زمانی دارد لذا موسسات کاریابی آمادگی دارند که نهایت تلاش خود را برای ایجاد اشتغال داشته باشند.
لازم به ذکر است، ارائه خدمات موسسات مجاز کاریابی سراسر کشور، در اغلب موارد به صورت رایگان این خدمات را به کارفرمایان ارائه می دهند و کارفرمایان از این بابت حق الزحمه ای پرداخت نمی کنند.
۴۶
