به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، تیمملی بیسبال ایران که در مسابقات قهرمانی بیسبال غرب آسیا شرکت کرده است، توانست در دیداری برتر با نتیجه ۸ بر ۴ از سد تیم ملی بنگلادش بگذرد و به مرحله نیمه نهایی بازیها صعود کند.
شاگردان علی امامزاده در این بازی توانستند در ۹ اینینگ، ۸ ران داشته باشند و در مقابل ۴ ران حریف، در رقابتی برتر از سد رقیب بگذرند.
آنها بعد از این پیروزی درحالی که موسیقی ما فرزندان ایرانیم را می خواندند، جشن پیروزی گرفتند.
در فینال مسابقات پارا سنگنوردی قهرمانی جهان -بریانس فرانسه – در گروه PR2، «بهنام خلجی» به عنوان آخرین رقابتکننده گروه، موفق به تاپ کردن مسیر تنها در ۱ دقیقه و ۵۰ ثانیه شد و بار دیگر عنوان قهرمانی جهان را به خود اختصاص داد.
لازم به ذکر است؛ امیر سبزی نیز در این گروه در جایگاه ششم ایستاد.
مسابقات سنگنوردی معلولین قهرمانی جهان طی روزهای ۲۵ و ۲۶ تیرماه در شهربریانسن فرانسه برگزار شد و تیم سه نفره کشورمان متشکل از بهنام خلجی، امیر سبزی و حسن میرزاحسینی در این رقابتها حضور داشتند.
بیسبالیستها به میزبان قهرمان باختند و به فینال نرفتند
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ تیم ملی بیس بال ایران که تنها با اردویی ۴ روزه به مسابقات قهرمانی غرب آسیا اعزام شده است، در دیدار نیمه نهایی به مصاف میزبان مسابقات رفت. مسابقه ای سخت برابر میزبان و در شرایط جوی نامناسب مسابقات که تعدادی از اینینگ های مسابقه به خاطر بارش باران با وقفه روبرو شد.
تیم ملی ایران به این دلیل که توانست تا پایان اینینگ ۷ مسابقه، اختلاف امتیازش از حریف کمتر از ۱۰ باشد ، توانست برای اولین بار برابر یکی از دو تیم قهرمان سریلانکا و پاکستان، بازی را به اینینگ نهم بکشاند.
بچه های ایران در حالی که دو سال قبل با مربی اسپانیایی شان به سریلانکا و در ۵ اینینگ ۲۲ بر صفر باخته بودند این بار با نتیجه ۱۰ بر ۲ مغلوب حریف شدند.
تیم ایران در دو اینینگ پایانی درحالی که ۸ بر ۲ عقب بود ، به جوانترهایش بازی داد.
تیم ملی ایران عصر جمعه برای بازی رده بندی به مصاف بازنده بازی هند و پاکستان می رود.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ وقتی روز گذشته خبر مربوط به برنزی شدن مجتبی عابدینی در رقابت های شمشیربازی جهانی مجارستان منتشر شد، خیلی ها هنوز بزرگی اتفاقی که رخ داده بود را درک نکردند. عابدینی در دیدار مرحله نیمه نهایی مقابل حریفی از کشور مجارستان که سابقه قهرمانی جهان را دارد شکست خورد اما مدال برنزی که به او رسید باعث شد این ورزشکار در تاریخ ایران ماندگار شود. چراکه این اولین مدال جهانی ایران در رشته شمشیربازی بود. بعد از این افتخارآفرینی عابدینی، پیمان فخری که در مسابقات جهانی امسال هم مثل همیشه کنار مجتبی بود در صفحه شخصی خودش از این نوشت که کسب مدال در بازی های جهانی از روز اول یکی از آرزوهایش بوده اما هر بار فقط به آن نزدیک می شدند. فخری در خصوص این افتخارآفرینی نوشته که کسب مدال قهرمانی در جهان برای ایران یک شوخی بزرگ بود اما حالا تبدیل به واقعیت شده. پس قدر مجتبی عابدینی را بدانیم.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ تیم ملی ایران در این مسابقه که آخرین شانسش برای کسب مدال بود بر خلاف بازی نیمه نهایی برابر سریلانکا نمایش موفقی نداشت .
ایران که در شروع بازی ۴ ران به حریف داده بود در اینینگ سوم می توانست بازی را برگرداند. درحالی که سه بیس ایران پر بود، رانر ایران بعد از زدن توپ از رانر بیس یک رد شد و خود را به بیس دو رساند که این خلاف مقررات بازی بیس بال است.
اعتراض هندی ها درحالی که بچه های ایران شانسی بالا برای رسیدن به اقلا سه امتیاز دیگر داشتند و پرتاب کننده شان حسابی خسته شده بود، چیزی نزدیک به یک ساعت با اعتراضات شان بازی خواباندند.
این وقفه طولانی سبب شد تمرکز بازیکنان ایران به هم بریزد و این فرصت طلایی برای برگرداندن بازی از دست برود.
در ادامه بازی هم توالی اشتباهات کار را به جایی رساند که در نهایت ایران این مسابقه را ۸ بر یک به حریف واگذار کند و به مقام چهارم بازی ها بسنده کند.
مهری رنجبر:مجتبی عابدینی باز هم تاریخ را برای شمشیربازی ایران ورق زد.آن هم با مدال برنز قهرمانی جهان. مدالی که با سردرد شدید گرفت. مدالی برای دخترش پرنیان. با مبارزه هایی دیدنی که دنیا را به وجد آورد. دوئلی فوق العاده در روز بد رقبایش.
دوباره خاطره المپیک ریو برایت زنده شد ؟
دقیقا همان اتفاق افتاد. شاید اشکی که بعداز صعود به جدول هشت تایی ریختم ،یادآوری سه سال پیش و المپیک ریو بود .جای مدال جهانی در کلکسیون مدالهایم خالی بود . من ۲۰۱۲ برای اولین بار سهمیه المپیک گرفتم و ۲۰۱۶ هم در المپیک ریو چهارم شدم. دوست داشتم باز هم تاریخ سازی کنم چرا که مدال گرند پریکس و جام جهانی داشتم اما قهرمانی جهان نه.
پس برای مدال به مجارستان رفته بودی؟
من به بوداپست تنها برای مدال جهانی آمدم. در اردو هم تنها به نیت دخترم تمرین می کردم تا مدال بگیرم. حتی در بازی یک هشتم نهایی هم پیمان فخری سرمربی تیم هم به من گفت مجتبی برای دخترانمان بجنگ ومدال بگیر. البته از طرفی هم دلم می خواست با مدال جهانی باز هم خودم را ثابت کنم.
و ثابت هم کردی.
من خودم را خیلی وقت پیش ثایت کردم. اما نمی دانم چرا بعضی ها نمی بینند. مدال جام جهانی و گرند پریکس کم نیست اما مدال جهانی چیز دیگری است که ان را به چنگ اوردم.
مجتبی عابدینی: برای دخترانمان جنگیدیم و مدال گرفتیم
از مبارزه ات و مدال برنز راضی هستی؟
معلوم است که راضی ام. بازی من با حریف روسی ام بی نظیر بود. مسابقه که نه یک کلاس آموزش ششمیربازی سابر ایرانی بود برای هزار تماشاگر در سالنو بیشتر بابت همین راضی ام.چرا که معمولی بازی نکردم. من با مبارزه هایم همه را به وجد اوردم طوری که حتی روسها و کره ای ها هم مرا تشویق می کردند. در جدول هشت تایی مقابل هارتونگ آلمانی وقتی بردم ،او گفت :« از شانس بد من تو فوق العاده بودی» حتی تورانتینو قهرمان المپیک و جهان به فخری گفته بود دوست دارم کار بزرگی بکنی و بعداز مدال من گفت می دانستم. همین حرفها باعث غرور ما است.
این مدال انگیزه شما و بقیه بچه ها رو برای نتیجه در مسابقه تیمی بیشتر کرد؟
شک نکنید انگیزه زیادی به وجود امده . به هر حال ما تنها به مدال برنز انفرادی راضی نیستیم و دنبال کار های بزرگتری هستیم. من حالا با این مدال و ۱۴ پله صعود ، نفر دهم رنکینگ جهانی شمشیربازی شدم و البته سهمیه المپیک هم در مشتم است،ولی سهمیه تیمی المپیک آرامم می کند.من ،علی پاکدامن، محمد رهبری و محمد فتوحی می خواهیم با مدال تیمی جهان و سهمیه تیمی المپیک ۲۰۲۰ بهترین نتیجه را رقم بزنیم. ما بعداز نائب قهرمانی آسیا ۳۰-۴۰ درصد سهمیه تیمی المپیک را گرفته ایم اما می خواهیم آن را قطعی کنیم. ممکن است با صعود به نیمه نهایی ۷۰-۸۰ درصد قطعی شود . حالا همه فکر و ذکر ما سکوی جهانی است و بس.
چرا در بازی نیمه نهایی با اینکه جلو بودی اما در امتیاز ۴ متوقف شدی و حریف پیش افتاد؟
من بعداز بازی با هارتونگ تنها سه ساعت برای نیمه نهایی فرصت داشتم فشار زیادی هم در بازیهای قبل تحمل کردم. حریف ژاپنی ،تونسی کمیل ابراهیموف روسی نفر پنجم رنکینگ جهان و حتی هارتونگ نفر سوم دنیا را بردم تا به نیمه نهایی رسیدم. بعداز ان سر درد عجیبی داشتم و نمی توانستم قرص بخورم ،دردم به حدی بود که نمی توانستم خم شوم بند کفشم را ببندم، به همین خاطر عملکردم به صفر رسید. حتی وسط بازی می خواستم بگویم مصدوم و ادامه نمی دهم اما پیشمان شدم و جنگیدم.
در این بین باوجود افزایش قیمت، برخی از مردم همچنان نسبت به بضاعت مالی خود این نوع کالاها را خریداری و استفاده میکنند اما در این میان عدهای هم هستند که با وجود هزینهی زیاد بعد از مدتی استفاده، این کالاها را در گوشهای از منزل رها میکنند و پس از مدت کوتاهی این کالاها در بسیاری از خانههای ما بدل به شیئی تزیینی میشود.
خبرنگار ما به منظور کسب اطلاع از قیمت و آمار استفادهی مردم از کالاهای ورزشی به میدان منیریه رفت و با چندین مغازهی فروش کالاهای لوکس ورزشی از جمله تردمیل، کفش ورزشی فوتبال، وسایل بدنسازی، فوتبال دستی، دارت و وسایل بوکس، گفتوگو کرد که در زیر میخوانید:
وسایل بدنسازی
فروشندهی وسایل بدنسازی به خبرنگار انصاف نیوز دربارهی این وسایل و مدت مصرف آن گفت: وسایل بدنسازی با توجه به اینکه در ارتباط با ورزش و سلامتی است همیشه مورد توجه مردم است و خریداری میکنند اما مدت مصرف آن مداوم نیست؛ چرا که بعد از مدتی ورزش کردن و ساختن بدن خود به گوشهای انداخته و مدت زیادی را خاک میخورند.
او همچنین اضافه کرد بعضی از مردم بعد از استفاده و تمام شدن کارشان با آن، این وسایل را به صورت جنس دست دوم به مغازهدارها یا باشگاههای ورزشی میفروشند.
او در ادامه تاکید کرد: مردم میتوانند به جای هزینهی اضافی برای خرید لوازم بدنسازی به باشگاههای بدنسازی نزدیک منزل خود رفته و روند ورزشی خود را آنجا دنبال کنند.
در ادامه این مغازهدار در جواب سؤال خبرنگار انصاف نیوز دربارهی اینکه چند درصد مردم بعد از خرید وسایل بدنسازی همچنان آنها را نگهداری میکنند گفت: «میزان درصد مشخصی را نمیتوان گفت اما در کل میشود گفت که حدود دو سوم، مردم بعد از استفاده همچنان آنها را نگهداری میکنند.»
یکی از فروشندگان وسایل بدنسازی به خبرنگار انصاف نیوز گفت: «ما در اینجا فقط با باشگاههای بدنسازی همکاری داریم و خردهفروشی نداریم اما وسایل بدنسازی در بین باشگاهها با توجه به اهمیت سلامت بدن و ورزش همیشه مورد توجه بوده و با هر هزینهای میتوان از وسایل بدنسازی استفاده کرد.»
یکی دیگر از فروشندگان وسایل بدنسازی گفت: «میزان استفاده از وسایل بدنسازی مثل دمبل در بین مردم بالا است، بهطوری که اگر شش ماه مفید برای ورزش را در نظر بگیریم، پنج ماه آن کامل مورد استفاده قرار میگیرد ولی وسایل دیگر با توجه به ابعاد بزرگی که دارند حدود نود درصدشان، فقط در باشگاهها استفاده میشود آن ده درصد هم برای افرادی است که منزل آنها متراژ بالایی دارد و قسمتی از خانه را با این وسایل پر میکنند. میزان استفاده از این وسایل به طور تقریبی نصف است یعنی به این صورت که یک فردی در مناطق شمال تهران دو طبقه خانه دارد و یک طبقه آن را برای ورزش کردن درست کرده و هزینه بالایی هم پرداخت میکند ولی در سال ممکن است فقط چهار ماه از آن استفاده کند و بقیه ماههای سال آن را به حال خود رها کند.»
هزینههای بیفایده برای کالاهای لوکس ورزشی
تردمیل و وسایل برقی ورزشی
فروشنده تردمیل و لوازم برقی ورزشی به خبرنگار انصاف نیوز درباره میزان مصرف مردم از اجناس برقی مثل تردمیل، دوچرخه بدنسازی بعد از خرید برای منزل گفت: «به طور کل مردم فقط برای پز دادن آنها را میخرند و با توجه به وضعیت بد اقتصادی و افزایش قیمت سه برابری نسبت به سال گذشته اما همچنان میخرند و بعد از گذشت حدوداً دو الی سه ماه دیگر به سراغ آنها نمیروند و صرفاً جنبه تزئینی در منزل پیدا میکند.»
او همچنین گفت: «تردمیلی که در سال گذشته ۱٫۵ میلیون تومان بود امسال ۶ میلیون تومان به فروش میرسد با همین افزایش قیمت اما عدهای از مردم هستند که قدرت خرید آن را دارند و تهیه هم میکنند اما بعد از مدت کوتاهی مصرف آن را به امان خدا ول میکنند.»
او در ادامه گفت: «من با توجه به اینکه هم فروشندهی این لوازم و هم تعمیرکار هستم به طور کل بگویم کمتر از یک سوم مردم از این وسایل استفاده میکنند. مثلا مشتری داشتم که بعد از ایام تعطیلات نوروز یک تردمیل با قیمت ۷ میلیون خریداری کرد ما هم برای چکآپ فصلی به آنها زنگ زدیم اما گفتند بعد از یک ماه استفاده آن را در گوشهای گذاشته و خیلی استفاده نمیکنیم. از آنها دربارهی علت خرید پرسیدم که گفتند فقط برای یک ماه کاهش وزن به دلیل عدم زمان برای پیاده روی مجبور به خرید آن شدیم اما بعد از یک ماه دیگر استفاده نداریم.»
این مغازه دار همچنین تاکید کرد: «واقعاً ارزشی ندارد که این مقدار پول برای مصرف نکردن خرج شود؛ به جای آن با برنامه ریزی میشود با پیاده روی مشکل افزایش وزن را حل کرد. او همچنین افزود تردمیلها بیشتر برای باشگاهها مناسب هستند نه منزل، چرا که اگر در منزل باشد به دلیل عدم مصرف صرفاً جنبه تزئینی پیدا کرده و به عنوان جا لباسی استفاده میکنند.»
اما یکی دیگر از فروشندگان تردمیل و وسایل برقی ورزشی به خبرنگار انصاف نیوز درباره میزان مصرف مردم از این وسایل گفت: «میزان خرید این نوع وسایل نسبت به سال گذشته تقریبا نصف شده، اما از میزان مصرف خیلی اطلاع دقیقی ندارم، البته میتوان نسبت به سالهای گذشته که برای تعمیر قطعات به برخی منازل میرفتیم، حدس زد به طور تقریبی از ۵ خانوادهای که این وسایل را گرفتهاند ۲ خانواده استفاده دارند و بقیه این وسایل را به صورت دکوری استفاده میکنند.»
یکی دیگر از فروشندگان این وسایل گفت: «امسال که فروش نداشتیم ولی سال گذشته تا اوسط آبانماه ۲۴ دستگاه تردمیل فروختیم. برای تعمیر و تعویض قطعات هم تا آن موقع از سال، به حدود ۸ دستگاه رسیدگی کردیم ولی سایر مشتریان ما از خریدن پشیمان شدند و درخواست فروختن این وسایل را کردند که برای ما مقدور نبود.»
او همچنین اضافه کرد: «بعضی از این تردمیلها را باشگاههای ورزشی به صورت دست دوم از سایتها میخرند که توصیه میکنیم قبل از خریداری حتما یک سرویس کامل شده باشد تا مشکلی پیش نیاید.»
یکی از دیگر فروشندگان تردمیل و دوچرخههای برقی ورزشی دربارهی میزان مصرف مردم از این وسایل گفت: «آمار دقیقی در این زمینه وجود ندارد به این دلیل که در اوایل خرید، مردم ذوق مصرف دارند. حدود ۲ ماه مداوم استفاده میکنند و بعد از ماه سوم خیلی کمتر به سراغ آن میروند و بعد از مدتی مثلا ۶ ماهه، بار دیگر به سراغ این وسیله میروند. اگر ۱۰ خانواده را در نظر بگیریم از این ۱۰ خانواده به طور حدودی ۴ خانواده مصرف مداوم دارند و بقیه اگر دو ماه استفاده کنند ۴ ماه استفاده مصرف نمیکنند.»
لوازم بوکس
خبرنگار انصاف نیوز از فروشنده لوازم بوکس درباره میزان مصرف مردم از این لوازم در منزل پرسید که این فروشنده در جواب گفت: «صرفاً کسانی که به این رشته علاقه دارند این لوازم را میخرند و با توجه به برنامهریزی خود از آن استفاده میکنند اما یک عده از مردم هستند به دلیل علاقه به مشت زدن و همچنین خالی کردن انرژی خود یک کیسه بوکس به قیمت ۳۰۰ هزار تومان میخرند تا انرژی خود را تخلیه میکنند آن را در گوشه انباری میگذارند تا موقع بعدی که چه زمانی هست تا از آن استفاده میکنند.»
این فروشنده دربارهی درصد مصرف مردم از لوازم بوکس گفت: «درصد مشخصی را نمیتوانم بگویم اما بیش از یک سوم افراد از کیسه بوکس و اقلام دیگر استفاده میکنند، البته این یک سوم واقعاً استفاده میکنند و برای وقت تلف کردن نیست.»
او دربارهی مردمی که این وسایل را میخرند اما استفاده نمیکنند گفت: «هر رشتهای باشگاه مختص خود را دارد، هر رشتهای که وسایل گرانقیمت دارد در باشگاهها این امکان را برای مردم فراهم کرده تا با هزینهای کمتر از این وسایل استفاده کنند. اگر مردم واقعاً علاقه دارند باید به صورت نیمه حرفهای پیگیری کنند تا هزینهای که میکنند هزینهی الکی نباشد.»
یکی از فروشندگان وسایل بوکس به خبرنگار انصاف نیوز گفت: «میزان استفادهی مردم از وسایل بوکس خیلی کم است. به صورت جوزده یک پولی را خرج این وسایل میکنند بعد از یک ماه که جو ورزش بوکس خوابید وسایل جمع و در انباری خاک میخورند و تا قیامت از آن هیچ استفاده نمیکنند. من معمولا به ورزشکاران حرفهای این وسایل را میفروشم اما بارها شده که مردم عادی به اینجا آمده و کیسه و دستکش بوکس را خریداری کردهاند.»
او دربارهی اینکه اطلاعات مربوط به اینکه مردم چقدر مصرف میکنند را از کجا دارد گفت: «افرادی که این وسایل را میخرند بارها آنها را به مغازه برمیگردانند و تقاضا دارند که این وسایل را به صورت دست دوم خریداری کنم اما از خریدن آنها صرف نظر میکنم چون هیچ سود اقتصادیای برای من ندارد. چه اینجا و چه در منزل مردم باشد خاک میخورد.
یکی دیگر از فروشندگان وسایل بوکس گفت: «بیش از دو سوم وسایل بوکس را باشگاهها میخرند و درصد کمی از مردم عادی این وسایل را میخرند، چون این وسایل وارداتی هستند باشگاههای لوکس شمال تهران بیشتر آنها را تهیه میکنند. از میزان مصرف مردم هم آمار دقیقی نداریم اما تا آنجا که از سایر همکاران در جریان هستیم معمولا مردم عادی که این وسایل را میخرند کمتر از یک سوم استفاده دارند و بقیه استفادهی چندانی ندارند.»
کفش فوتبالی
فروشنده کفشهای فوتبالی یا در اصطلاح مرسوم -کفشهای استوک- به خبرنگار انصاف نیوز درباره میزان مصرف این کالا در بین مردم با توجه به افزایش قیمت گفت: «کفشهای ورزشی که وارد میکنیم به صورت عمده از دوبی است و با توجه به افزایش قیمت، آن مردانی که علاقه به ورزش فوتبال بر روی چمن دارند با هزینهی کمتری اجناس درجه دوی چینی یا تایوانی را خریداری میکنند و کمتر به سمت اجناس اورجینال میروند؛ اما مصرف این نوع استوکها بستگی به حال طرف دارد. اگر حال داشته باشد و جیبش پر باشد مصرف میکند.»
او در پاسخ به این سؤال که چند درصد مردم از این کفشها استفاده میکنند، گفت: «کمتر از یک سوم خریداران استفادهی مداوم دارند و بیش از یک سوم هم استفادهی فصلی، ولی در کل اگر میانگین بخواهیم بگیریم فقط یک سوم خریداران از کفشهایی که خریدند استفاده میکنند و بقیه در جاکفشی خاک میخورد.»
او درباره هزینهها و اینکه بهتر است در این حوزه چه اجناسی مصرف شوند گفت: «مغازههایی هستند که کفشهای فوتبالی را به صورت یک ماهه یا یک فصلی یا حتی روزانه اجاره میدهند؛ آنهایی که سالن و یا چمن برای فوتبال اجاره میکنند میتوانند با هزینهی کم کفشهایی را بهآن صورت که گفته شد اجاره کنند تا مصرف درستی صورت بگیرد.
دو نفر از فروشندگان کفش فوتبالی دربارهی میزان مصرف استوکهای چمن در بین مردم، به خبرنگار انصاف نیوز گفتند: «این مدل کفشها چون قیمت بالایی دارند، به طور طبیعی کسانی استفاده میکنند که بازی فوتبال را انجام می دهند. اما در این میان کسانی هم هستند که برای تفریح این کفشها را میخرند و بعد از یک مدت خیلی کوتاه برای مثال یک ماه استفاده، دیگر استفاده نمیکنند. بیشتر مردم عادی که از این کفشها میخرند طیف پسران سن ۲۲ تا ۲۸ سال هستند. فصل تابستان اوج استفادهی آنها از این کفشها است، در بقیهی فصول میزان استفاده خیلی کم میشود، به خصوص فصل زمستان و پاییز اوج کممصرفی است.»
لوازم ورزشی کوهنوردی
فروشندهی لوازم کوهنوردی به خبرنگار انصاف نیوز دربارهی مصرف لوازم کوهنوردی توسط مردمی که خریداری میکنند گفت: «وسایل کوهنوردی چون ۹۰ درصد وارداتی هستند، قیمت آنها به طور معمول ۳ الی ۴ برابر افزایش یافته؛ کفش کوهنوردی در سال گذشته حدود ۳۰۰ هزار تومان بود، اما با این روند اقتصادی و افزایش سه برابری حدود ۹۰۰ هزار تومان به فروش میرسد. وسایل کوهنوردی هم به طور معمول برای افرادی است که علاقه به کوهنوردی دارند و کمتر مردم عادی به خرید این وسایل رجوع میکنند.
افراد کوهنورد هم با توجه به وضعیت آب و هوا به ارتفاعات میروند و درصد خیلی کمی از این وسایل استفاده میکنند؛ در این شرایط آمار کوهنوردی در ایران در بین مردم فقط ۱۰ درصد است که بدون وسایل میروند اما درمیان کوهنوردان اگر وسایلی بخرند فقط حدود یک سوم آنها از جمله کوله، کفش، زیرانداز استفاده میکنند و در بقیهی موارد خیلی مصرف ندارد.»
یکی از فروشندگان وسایل کوهنوردی گفت: «بیشتر این وسایل ساخت کشورهای خارجی است و هزینهی بالایی برای آنها صرف میشود. کسانی هم که از آن استفاده میکنند علاقهی زیادی به این رشته دارند. مشتریهای من بیشتر افرادی با درآمد بالا هستند که معمولا در ماه حداکثر سه بار به کوه میروند و برای سرویس وسایل فیزیکی و همچنین خرید زاپاس به این مغازه میآیند. مردم عادی، کمتر به سراغ خرید این وسایل میآیند، اما مردم عادی هم وقتی وسایل کوهنوردی را میخرند در سال شاید دو بار به کوه بروند. به خاطر همین این وسایل مصرف چندانی در بین مردم عادی ندارد اگر هم داشته باشد در سال شاید دو بار استفاده شود.
فروشندهی دیگر وسایل کوهنوردی توضیح داد: «مصرف وسایل این رشته بیشتر برای علاقمندان به کوهنوردی است و در بین مردم عادی خیلی کم طرفدار دارد چرا که مردم نه زمان آن را دارند و نه پولش را. کوهنوردان حرفهای هم معمولا در ماه چهاربار کوهنوردی میکنند، کوهنوردان نیمه حرفهای هم در سال شاید تقریبا هشت بار کوهنوردی کنند.»
فروشنده لوازم تنیس
فروشنده لوازم تنیس نیز به خبرنگار انصاف نیوز دربارهی لوازم تنیس و مصرف آن در بین مردم گفت: «در حال حاضر لوازم تنیس کم فروشترین لوازم ورزشی در بین مردم است؛ آنهم به دلیل قیمت بالا و نبود زمین تنیس درست و حسابی است که باعث شده مردم خیلی از این رشته استقبال نکنند. وسایل تنیس از جمله راکت و توپ به دلیل وارداتی بودن بیشتر برای ورزشکاران این رشته است.
او همچنین افزود: میزان مصرف وسایل تنیس بین ورزشکاران به دلیل نبود زمین مناسب خیلی کم شده و اکثراً حدود بیش از دو سوم این ورزشکاران راکت و توپهایشان را به صورت دست دوم میفروشند.
سه فروشندهی تنیس میزان مصرف وسایل این رشته را به صورت میانگین، در بین مردم تقریبا زیر ده درصد میدانند و میگویند با توجه به بالا بودن قیمت، خرید آن برای مردم صرفهی اقتصادی ندارد و خیلی کم پیش میآید که به سراغ تهیهی این وسایل بروند. افرادی هم که این وسایل را میخرند به صورت تفریحی در مدت خیلی کمی از سال آنها را استفاده میکنند؛ به طوری که ممکن است در سال فقط پنج تا هشت بار استفاده کنند وگرنه در بیشتر زمانها این وسایل در خانه است.
افزایش تولیدات داخلی وسایل لوکس ورزشی به دلیل واردات کم
به گزارش انصاف نیوز اکثر در وسایل لوکس ورزشی به دلیل واردات کم و مسالهی تحریمها تعدادی از برندهای ورزشی روی به تولید داخلی آوردهاند و بعضی از وسایل از جمله دمبل، وسایل کوهنوردی مثل کوله پشتی، زیرانداز، راکت تنیس، عینک شنا در داخل هم ساخته میشوند اما به دلیل عدم رضایت مردم از کیفیت کالای ایرانی همچنان با وجود قیمت بالا از جنس خارجی استفاده میکنند.
یکی از تولید کنندگان که بیشتر برای باشگاهها وسایل ورزشی تولید میکرد به خبرنگار انصاف نیوز دربارهی رضایت باشگاهها از کیفیت تولید داخلی گفت: «ما برای ۲۰ باشگاه بدنسازی وسایل میسازیم، اکثر آنها از تولیدات ما رضایت دارند و حتی پیش آمده با توجه به وسایل خارجی پیشنهاداتی به ما میدهند تا کیفیت ما بیشتر شود.»
او همچنین افزود: «به دلیل افزایش قیمت بالای وسایل لوکس برندهای خارجی ما قیمتهای خود را افزایش ندادیم تا باشگاها بتوانند با توجه به وضعیت اقتصادی این وسایل را خریداری و استفاده کنند.»
همچنین یکی از فروشندگان وسایل بوکس به خبرنگار انصاف نیوز درباره تولیدات داخلی وسایل این رشته ورزشی گفت: «تولیدات داخلی این رشته با کیفیت هستند و دوام خوب و قیمت مناسبی دارند و مردم هم از این اجناس استفاده میکنند. با توجه به تحریمها برندهای ورزشی هم رو به تولید داخلی آوردند اگر حمایت دولت باشد کیفیت اجناس هم از این بهتر میشود.»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ هادی چوپان با قهرمانی در مسابقات حرفه ای کانادا مجوز حضور در مستر المپیا را به دست آورده است. این ورزشکار امروز درباره مشکلات این رشته و ماجرای گرفتن ویزای آمریکا توضیحاتی داد. او اخیرا از سوی اکثر ورزشکاران مطرح این رشته به عنوان پدیده جهان معرفی شده است.
چوپان در ابتدای حرفهای خود درباره مکملها و داورهای قلابی در پرورش اندام و آسیب آنها به ورزشکاران گفت: «گرانی داریم. هر خانواده ای روزی ۲۵۰ هزار تومان خرج عمومی میشود. یک بدنساز روزی ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار تومان خرجش است. نمی تواند روزانه سه کیلو پروتئین گوشت و مرغ بگیرد. در این صورت بحث به یک میلیون می رسد. مکمل باید در برنامه ورزشکار باشد.»
آرنولد ایرانی: روزی ۵۰۰ هزار تومان خرج بدنم است
او درباره اقدامات منفی بعضی از بدنسازان در فروختن داروهای قلابی به ورزشکاران گفت: «این مشکل بزرگ برمیگردد به مسئولان ورزش ما. این بزرگترین مشکل داخل ایران است. بخش مکمل قلابی. ما در هر جای ایران دیدیم در هر کوچه دو داروخانه داریم. این دو داروخانه جای اینکه داروهای بیماری را فقط بفروشد، می تواند داوری سلامتی هم بفروشد. مکمل میتواند باعث سلامتی شود. جوانی که در باشگاه ثبت نام می کند، در آن صورت می داند برود داروخانه و دکتر برایش مکمل را تجویز کند. متاسفانه ما دکتر تغذیه در ایران خیلی کم داریم. نباید همه چیز را سر مربی و باشگاه خرد کنیم. آن جوان می خواهد ره ۱۰ ساله را ۱۰۰ ساله برود. جوانی هست روز ثبت نام می آید می گوید می خواهم مسابقه دهم. می گویم تو اول برو ثبت نام کن. اگر بگویم ژنتیک خوب نداری می رود علیه من پیش مربیان دیگر حرف می زند.»
او درباره خشن بودن چهره پرورش اندام در ایران گفت: «به نظرم مظلومترین ورزشکاران بدنسازان هستند. دل نازک تر از پرورش اندام کارها پیدا نمی کنید.»
هادی در پاسخ به این سوال که قبول داری بعضی از ورزشکاران این رشته در خشن شدن این چهره نقش دارند گفت: «مهم مربی و باشگاهی است که باید به ورزشکاران درس اخلاق دارد. متاسفانه فقط می گویند بدنسازها آمپول می زنند و مکمل مصرف می کنند و جثه بزرگ کرده اند در حالی که به نکات مثبت این رشته نمی پردازیم. به نظرم باید به همه ورزشکاران تعلیم هم داد. باید مربی جلوی غرور ورزشکار را بگیرد. البته باشگاههای ما این چیزها را ندارد. به نظر من نباید هرکسی ورزشگاه بزند. من ناراضی هستم. ورزشکاری که زحمت کشیده و تلاش کرده باید باشگاه بزند. وقتی باشگاهها اینطور هستند شما نمی توانید درس اخلاق به ورزشکاران بدهید.»
او درباره درگذشت بیت الله عباسپور و شایعات درباره نقش مکمل ها و استروئیدها در این اتفاق توضیح داد: «بیت الله عباسپور پهلوان بود. او تراکتوری بود که جاده قهرمانی را باز کرد برای ایرانی ها. عباسپور یک پهلوان بود که نمی شود توصیفش کرد. کسی نمی تواند تکرارش کند. شایعات مکمل تهمت بود. در ابتدا مرگ دست خداست. هرکسی دیر یا زود باید برود. شانس بیت الله این بود که در جوانی رفت. ربطی هم به چیزی ندارد. دوم بیت الله خودش یک دکتر تمام معنا بود. یک دکتر ضرر به تناسب خودش نمی زند. او یک مربی تمام عیار هم بود. خیلی از قهرمان های امروز دست پروده او هستند. این تهمت است که بگوئیم مکمل عامل درگذشت بیت الله بود. بیماری واسکولیت در دنیا مطرح است. معروف است. از هر هزار نفر یک نفر اسیرش می شود و این شانس بیت الله بود. رونی کلمن پادشاه بدنسازی روی ویلچر می نشیند. ربطی به مکمل ندارد. به خاطر تمرین سنگین مهره اش مشکل پیدا کرد. نباید همه چیز را به مکمل ربط داد.»
چوپان با کنایه به کسانی که می گویند بدنسازی یعنی مکمل و پول و آمپول اظهار داشت: «حاضرم ۲۴ ماه خرج شبانه روز کسی را بپردازم که می گوید بدنسازی فقط پول و داورست. من خرج ۲۴ ماه هر کسی را می دهم. از هر نمونه داروها و مکمل را که خواست می دهم. اگر توانست جای بیت الله عباسپور و هادی چوپان را پر کند من تمام زندگی ام را به نامش می کنم.»
او در بخش مهمی از حرف هایش حتی به این مسئله اشاره کرد که ورزشکاران دیگر رشته ها هم استروئید مصرف می کنند. هادی چوپان اضافه کرد: «من ۷ سال ملی پوش ایران بودم. در آکادمی تمرین می کردم. همزمان با تیم ملی پرورش اندام ۹ تیم ملی ورزش های دیگر هم بود. با چشم خودم دیدم مصرف استروئید بعضی از ورزشکاران حتی بیشتر از ما بود. باور کردنش سخت است. ولی حقیقت ها پشت پرده بوده است. من چیزی را با چشم ببینم می گویم. این نیست همه لطمه به پرورش اندام بخورد.»
چوپان درباره گرفتن ویزای آمریکا برای حضور در مسترالمپیا گفت: «خیلی ها مثل من هستند تمام جوان و سرمایه اش را داده اند. من به خاطر این مسابقه آخرم که رفتم ماشینم را دادم. من ظرف غذا به دست با اسنپ و تاکسی می روم باشگاه. ویزا چیزی است که ربطی به سیاست ندارد. ما ورزشکار و پرچمداریم. با افتخار کار می کنیم. جوانی مان را می گذاریم. برای منفعت نیست. برای بالا بردن پرچم ایران است. بارها از من درخواست داشتند که برای کشورهای دیگر رقابت کنم. با پول بالا. ولی من یک تکه خاک ایران را به دنیا نمی دهم. عشق من ایران است. »
او ادامه داد: «هیچ درخواستی نمی تواند من را بخرد چون ایرانی هستم. ایرانم را نمی فروشم. هر چقدر مسئولان کم کاری کنند اینقدر زحمت می کشم ساندو(تبدیل گرانبهای مسترالمپیا) را به دست بیارم ایران. تنها حریف من ویزاست. وزارت ورزش و فدراسیون در طول هفت روز می تواند این ویزا را برای من بگیرد. ولی این افتخار تاریخی است. نه من باشم، هرکس دیگری. می توانم در این رشته تنها تاریخ مدال ایران در مسترالمپیا را به دست بیاوریم. الان می توانم.»
چوپان درباره ماهانه غذایش گفت: «روزی ۵۰۰ هزار تومان و ماهی ۱۵ میلیون و شاید هم بیشتر خرج بدنم است. تازه متاهل هستم. دو فرزند دارم. هزینهام بیشتر از این حرفهاست. »
او درباره گذشته اش اظهار داشت: «من قبلا گچ کار ساختمان بود. از سال ۷۹ شروع کردم تا سال ۸۵. هم گچکار بودم و هم ملی پوش. من حتی بدون هواپیما سفر نمی کردم. با اتوبوس به اردوی تیم ملی می آمدم. »
هادی درباره خواننده دوست داشتنی اش با خنده گفت: «باید برای من جواد یساری بگذارید!»
چوپان در پایان گفت ورزشکار مورد علاقه اش در این رشته ابتدا آرنولد است و بعد رونی کلمن.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ علیرضا استکی سرمربی تیم ملی بوکس درمورد شرایط تیم ملی گفت: ما اردوی چهارم خود را در سیام تیر ماه شروع میکنیم و این اردو پانزده روز طول میکشد و تا مسابقات جهانی آماده میشویم، با این اردو، سه اردوی دیگر در پیش داریم. بعد از قهرمانی آسیا و اتفاقاتی که رخ داد، یک سری تغییرات ایجاد شد. اردوی اول را برای انتخابیها قرار دادیم و اردوهای آمادهسازی برگزار کردیم و مسابقات تدارکاتی بزرگ گذاشتیم تا بچههای تیم با رقیبهای درجه سه و چهار بازی نکنند و با رقبای اصلی خود روبهرو شوند.»
استکی در ادامه صحبتهای خود گفت: «ما چه در قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب نتوانستیم در مسابقات جهانی مدال بهدست آوریم و صرفا سهمیه المپیک گرفتیم. در این مسابقات از سهمیه خبری المپیک نیست و این مسابقات فقط قهرمانی جهان است، اما ناامید نیستیم و میخواهیم نتیجه تغییراتی را که ایجاد کردیم مشاهده کنیم و بچهها را بسنجیم و به امید خدا بهتر از مسابقات جهانی قبلی ظاهر شویم.»
استکی در ادامه گفت: «من برای کسب اولین مدال تاریخ بوکس ناامید نیستم. ما داریم تمرینات خود را طوری پیش میبریم که سهمیههای المپیک را کسب کنیم. این هدفمان بوده و هست، اما در مسابقات جهانی هم دست و پا بسته نیستیم و بوکسورهای باتجربهای داریم و روند آمادهسازی خوبی را پیش گرفتیم، اما کمبود اردوهای تدارکاتی ضربههایی بدی به ما میزند. مشکل بعدی ما این است که ما جمعا پنج مجوز ورود و خروج داریم و به این ترتیب سه بوکسور ما نمیتوانند خارج شوند و اینطور باید با کادرفنی و رئیس فدراسیون جلساتی را برگزار کنیم تا آنهایی که شانس بیشتری را دارند، انتخاب کنیم.»
استکی درباره تاثیر حواشی اطراف فدراسیون روی عملکرد تیم ملی گفت: «یک سری افراد به هر حال جدا شدهاند و متاسفانه با اینکه قسمتی از خانواده بوکس هستند و زمان کافی برای ارائه کارهایشان داشتند، اما نتوانستهاند نتیجه بگیرند و حالا تیم جدیدی روی کار آمده و اگر نصف فرصتی که اونها داشتند، این تیم داشته باشد، مطمئنا عملکرد بهتری خواهند داشت، اما اینکه ما نباید با مصاحبه دروغ بگوییم، زیاد خوب نیست. من نوع کارم اینطور است که هرچقدر از این حرفها دربارهام بزنند، قویتر میشوم و تمام تلاشم را برای بهتر کردن کارم میکنم و بهدنبال اینکه چه کسی چه چیزی گفت نیستم.»
استکی در پایان گفت: «هرکسی میآید، یک عده دوست و یک عده دشمن دارد، اما الان دارد از دشمنی رد میشوند و بیشتر دنبال هتک حرمت هستند و درباره تخیل ها و عقدههایشان صحبت میکنند و نشر اکاذیب میکنند. متاسفانه این باب شده که هرکسی با کسی بد است، با دشمن دیگری از همان فرد شروع به کار کردن میکنند و بهنظر من ایرادی ندارد و اگر این حرفها تاثیرگذار بود، من اینجا نبودم. این جایگاهها میآید و میرود و مهم این است که وقتی رفتی، همه نگویند خوب شد رفت و همه حسرت رفتن تو را بخورند.»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ پیمان فخری البته برای ما زیاد صحبت نکرد و گفت و گوی مفصل را موکول کرد به بازگشت به ایران. اما در همان چند دقیقه ای که صدایش را برای مان فرستاد حرف های خوب و جالبی زد.فخری به خودش،شاگردانش و تیم ملی ایران می بالد. یک شب ماندگار شد،هم برای شما و هم برای همه مردم ایران.
دقیقا یک شب ماندگار شد.بالاخره مدال قهرمانی جهان را گرفتیم و خدا را شکر.به یکی از آرزوهایم رسیدم.این مدال جایش خیلی در بین مدال هایی که گرفته بودیم خالی بود.در این سال ها مدال های زیادی گرفته بودیم اما هیچ وقت مدال قهرمانی جهان را نداشتیم.دلم می سوخت.دو – سه بار علی پاکدامن تا پای مدال رسیده بود،چند بار در قالب تیمی شانس کسب مدال را داشتیم که نشد.مجتبی این بار شاهکار کرد. سطح مسابقات چطور بود؟
همه قهرمان های جهان و المپیک حضور داشتند.ابراگیموف قهرمان روسیه و نفر چهارم رنکینگ جهان.یا “فرجانی”و خیلی دیگر از قهرمانان شاخص دنیا.خدا را شکر می کنم که نتیجه زحماتی که کشیده بودیم بر باد نرفت.
پیمان فخری: اینجا به هر کسی مدال نمیدهند
مسابقه نیمه نهایی را داشتیم نگاه می کردیم.اول عابدینی ۳-۲ جلو بود اما بعد حریفش افتاد جلو که دوباره عابدینی تا امتیاز ۸ خودش را بالا کشید، چه اتفاقی افتاد این وسط که عابدینی عقب افتاد؟
در بازی نیمه نهایی میدانستم که با این حجم فشار و خستگی بدنش خالی می کند.خیلی سخت بود.هم مسابقات و هم قرعه ای که به مجتبی خورد.او مسیر بسیار سختی را بالا آمد.کمر درد شدیدی هم داشت.شما فکر کنید وسط این همه فشار و از بین ۱۵۷ وررزشکار عابدینی تا مدال برنز خودش را بالا کشید.در نیمه نهایی هم رقیبش از کشور میزبان بود.۱۰ هزار نفر تشویقش می کردند.اوبازی را از دست داد اما خب باور کنید چیزی از ارزش های مجتبی کم نمی شود. عابدینی می توانست فینالیست شود؟
شانس که داشتیم و برای فینالیست شدن همبازی می کردیم.ما به این قانع نیستیم. از نتیجه بقیه بچه ها هم راضی هستید؟
علی پاکدامن راضی کننده نبود و به حقش نرسید.باید بهتر از اینها می شد.استرس گرفته بود.البته سطح مسابقات واقعا بالا بود.ژیلاگی قهرمان المپیک اوت شد.خیلی از قهرمان های دنبا اوت شدند. محمد فتوحی مقابل آنسته خوب بازی کرد.رهبری هم برای اولین بار به جمع ۳۲ نفر آمد.این وسط مجتبی تاریخ ساز شد و اسم خودش و ایران با ثبت کرد. واکنش بقیه تیم های شرکت کننده به مدال عابدینی چه بود؟
همه تیم ها متحیر شده بودند.تبریک می گفتند.آنها می دانستند که برای اولین بار تیم ایران دارد این مدال را می گیرد.اینجا به هر کسی که مدال نمی دهند و همه می دانند که کار چقدر سخت است.
