میزبانی از جام بینالمللی بوکس در چابهار/ نگینی زیبا روی انگشتر ایران
مرتضی رضایی: هوای دلچسب،موقعیت مکانی مناسب و از همه مهم تر مردم مهمانوازی که در چابهار هستند.از لحظه ورود به فرودگاه وقتی فهمیدند که برای مسابقات بوکس بین المللی جام مکران آمده ایم هیجان داشتند.اصلا دوست نداشتند میزبان بدی باشند.شاید همدیگر را هم نمی شناختند،اما یکی شان می گفت:«برای مهمانان ماشین بگیرید در گرما نمانند.»دست در دست هم داده بودند تا وقتی مسافران از شهرشان می روند سوغاتی شان نه خرما باشد،نه روسری های دور دوزی شده و نه شکلات های سنتی و محلی شان.آنها می خواستند هر کسی که از اینجا می رود خاطره خوبی داشته باشد و وقتی به شهر یا کشورش رسید، دوباره انگیزه ای برای بازگشت داشته باشد.راننده ای می گفت:«تو را به خدا بگویید از چابهار بد ننویسند.شما که خودتان دیده اید،اینجا امن است.تازه داشت توریست به شهر ما می آمد.قول می دهم اگر یک نفر فقط یک بار به شهر ما بیاید،هر سال و در هر زمانی که توانست به اینجا بیاید.»
گذر از جنگل حرا،کوه های مریخی و قلعه پرتغالی ها.همانی که سال ها سال قبل برو بیایی درون خودش داشت.کمی آن طرف تر هم قبرستان آنها بود که شکل و شمایل خاص خودش را داشت.چابهار کلی جاذبه گردشگری دارد.حتی بازار سنتی(معروف به بازار پیرزن ها)هم برای خودش عالمی دارد.با این حال این روزها چابهار میزبان رویداد مهمی است که اگر اغراق نباشد باید گفت که بیشتر از هر چیز دیگری جلب توجه می کند.رویدادی به نام جام مکران.حضور هفت تیم خارجی در یکی از جنوبی ترین شهرهای ایران چیزی نیست که بشود به سادگی از کنارش گذشت.آن هم در رشته ای مثل بوکس.شاید اگر فوتبال،والیبال یا رشته دیگری در ورزش بود چندان اهمیتی نداشت،اما در بوکس ماجرا فرق می کند.خیلی وقت است که اصرار خیلی از کسانی که خارج از پایتخت زندگی می کنند این است؛اینکه چرا همه رویدادهای بین المللی باید در پایتخت برگزار شود و حالا میزبانی مکران شروعی است برای اینکه ثابت کند در رشته هایی که مظلوم واقع شده اند می توان حرف های زیادی برای گفتن داشت.این را خارجی هایی که به چابهار سفر کرده اند هم گفته اند.همان هایی که وقتی حسین ثوری را با لباس محلی خودش در فرودگاه دیدند حسابی چشمان شان گرد شده بود.فکرش را بکنید.رییس فدراسیون بوکس با لباس محلی سیستان و بلوچستان در حال استقبال از مهمانان خارجی.خیلی ها می گفتند زشت است،اما چه زشتی ای؟اتفاقا استقبال هم شد و بازتاب خاص خودش را هم داشت.چه اگر این طور نبود خارجی هایی که به مکران آمده اند مصاحبه می کردند و از لباس ثوری،وضعیت جا و مکان و محل برگزاری مسابقات گله می کردند.اما چابهار و مردم خوبش کارهای زیادی کردند تا میزبان خوبی برای این تورنمنت بین المللی باشند.آنها در بازار حسابی خارجی ها را تحویل می گرفتند و رفتارشان طوری بود که انگار ماه ها برای این کارها آموزش دیده اند.امروز این مسابقات تمام می شود.اما شکی وجود ندارد همه خارجی هایی که پیش از غروب آفتاب این تکه از خاک ایران را ترک می کنند از سواحل صورتی رنگ چابهار برای دوستان خود خواهند گفت و از اینکه در خلیج همیشه فارس تکه جواهری وجود دارد که روی نگین انگشتری به نام ایران می درخشد.
۲۵۶ ۴۳
منبع : خبر آنلاین
