دسته: اخبار استانها

سخنگوی وزارت خارجه به رئیس جمهور منتخب بولیوی تبریک گفت

اعتمادآنلاین| سعید خطیب زاده سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران امروز (سه شنبه) در پی برگزاری انتخابات در بولیوی اظهار داشت: جمهوری اسلامی ایران برگزاری انتخابات سراسری بولیوی در فضایی آرام و با مشارکت چشمگیر رای دهندگان را به مردم این کشور و منتخبان این رقابت های انتخاباتی تبریک عرض می کند.

سخنگوی وزارت امور خارجه افزود:جمهوری اسلامی ایران بازگشت مردمسالاری و قدرت به نمایندگان واقعی مردم پس از یک‌ سال پرتنش را به فال نیک گرفته و ضمن تبریک به آقای لوئیس آرسه رئیس جمهور منتخب این کشور، پشتیبانی همه جانبه از دولت منتخب و آمادگی برای احیای همکاری ها و تقویت پیوندهای دوستی با این کشور را اعلام  می کند.

روز (یکشنبه)، انتخابات ریاست‌جمهوری بولیوی یک سال پس از انتخابات جنجالی سال گذشته برگزار شد. سال گذشته به کودتای راست‌گرایان و استعفا و تبعید اوو مورالس تنها رئیس‌جمهور بومی این کشور منجر شد.

این انتخابات تاکنون دوبار به‌ دلیل شیوع ویروس کرونا به تعویق افتاده بود. پس از کودتای سال گذشته، جنینه آنز سناتور محافظه‌کار بولیوی بر سر کار آمد اما در ماه ژانویه سال جاری میلادی (دی ماه ۹۸) استعفای خود را اعلام کرد.

یکشنبه شب و پس از برگزاری این انتهابات، مقام‌های بولیوی رسماً لوئیس آرسه نامزد حزب جنبش به سوی سوسیالیسم (MAS) و از افراد نزدیک به اوو مورالس رئیس‌جمهور سابق این کشور را به عنوان پیروز انتخابات ریاست‌جمهوری اعلام کردند.

شبکه «تله سور» در این خصوص گزارش داد، طبق گفته مقام‌های بولیوی، آرسه موفق به کسب ۵۲.۲ درصد از آراء انتخاباتی شده و کارلوس مسا رئیس‌جمهور اسبق این کشور و رهبر حزب جامعه مدنی ۳۱.۵ درصد از آراء انتخاباتی را به دست آورده است.

منبع: فارس

سخنگوی وزارت خارجه به رئیس جمهور منتخب بولیوی تبریک گفت

اعتمادآنلاین| سعید خطیب زاده سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران امروز (سه شنبه) در پی برگزاری انتخابات در بولیوی اظهار داشت: جمهوری اسلامی ایران برگزاری انتخابات سراسری بولیوی در فضایی آرام و با مشارکت چشمگیر رای دهندگان را به مردم این کشور و منتخبان این رقابت های انتخاباتی تبریک عرض می کند.

سخنگوی وزارت امور خارجه افزود:جمهوری اسلامی ایران بازگشت مردمسالاری و قدرت به نمایندگان واقعی مردم پس از یک‌ سال پرتنش را به فال نیک گرفته و ضمن تبریک به آقای لوئیس آرسه رئیس جمهور منتخب این کشور، پشتیبانی همه جانبه از دولت منتخب و آمادگی برای احیای همکاری ها و تقویت پیوندهای دوستی با این کشور را اعلام  می کند.

روز (یکشنبه)، انتخابات ریاست‌جمهوری بولیوی یک سال پس از انتخابات جنجالی سال گذشته برگزار شد. سال گذشته به کودتای راست‌گرایان و استعفا و تبعید اوو مورالس تنها رئیس‌جمهور بومی این کشور منجر شد.

این انتخابات تاکنون دوبار به‌ دلیل شیوع ویروس کرونا به تعویق افتاده بود. پس از کودتای سال گذشته، جنینه آنز سناتور محافظه‌کار بولیوی بر سر کار آمد اما در ماه ژانویه سال جاری میلادی (دی ماه ۹۸) استعفای خود را اعلام کرد.

یکشنبه شب و پس از برگزاری این انتهابات، مقام‌های بولیوی رسماً لوئیس آرسه نامزد حزب جنبش به سوی سوسیالیسم (MAS) و از افراد نزدیک به اوو مورالس رئیس‌جمهور سابق این کشور را به عنوان پیروز انتخابات ریاست‌جمهوری اعلام کردند.

شبکه «تله سور» در این خصوص گزارش داد، طبق گفته مقام‌های بولیوی، آرسه موفق به کسب ۵۲.۲ درصد از آراء انتخاباتی شده و کارلوس مسا رئیس‌جمهور اسبق این کشور و رهبر حزب جامعه مدنی ۳۱.۵ درصد از آراء انتخاباتی را به دست آورده است.

منبع: فارس

کالابرگ آخرین راه‌حل مشکل معیشت مردم است

اعتمادآنلاین| تخصیص کالابرگ برای برطرف کردن دغدغه‌های معیشتی مردم در یکی ۲ سال گذشته مطرح شده و واکنش‌های متفاوتی را هم در پی داشته است، هرچند این نوع مدیریت معمولاً مختص زمانی است که یک کشور در تامین کالاهای لازم به مشکل بخورد، نه اینکه مثل شرایط امروز کالا باشد و با قیمت‌هایی بالا به مردم عرضه شود.

آلبرت بغزیان، ‌اقتصاددان،‌ در گفت‌وگو با اعتمادآنلاین در این‌باره اظهار داشت: به آنهایی که به فکر افتاده‌اند تا مشکل معیشت مردم را با کالابرگ حل کنند، باید گفت این کار اولین راه‌حل نیست بلکه آخرین راه‌حل مشکل است. اینکه عده‌ای تصمیم به ارائه کالابرگ به مردم گرفته‌اند این پیام را در پی دارد که دولت از کنترل قیمت‌ها عاجز مانده است. اینکه چنین چیزی قرار است برای اجرایی شدن در مجلس به رأی گذاشته شود هم از آن کارهای تعجب‌برانگیز است. در واقع خود‌ دولت است که برای دادن کالابرگ به مردم تصمیم‌گیری می‌کند.

عضو هیات علمی دانشگاه تهران در ادامه سخنانش گفت: اساساً کالابرگ روشی است که در شرایط جنگی در دستور کار قرار می‌گیرد؛ یعنی وقتی یک کشور در حالت جنگ قرار می‌گیرد، برای تزریق کالاها به بازار به مشکل می‌خورد و به همین دلیل دولت به این فکر می‌افتد تا کالاهای مصرفی لازم را از طریق کالابرگ به دست مردم برساند. دقیقاً همان کاری که در دهه شصت اجرا شد و بسیاری از گرفتاری‌های مصرفی مردم را برطرف کرد، چرا که در آن روزها ناتوانی در واردات، دولت را به این تشخیص رساند که کالاهای مصرفی را جیره‌بندی کند.

او تصریح کرد: شرایط بازار در حال حاضر به گونه‌ای است که اقلام مصرفی به قدر لازم در بازار موجود است و چون گرانی به حالت غیرقابل تحملی رسیده است، مردم نمی‌توانند نیازهای اصلی خود را تامین کنند‌. به همین دلیل دولت باید با بررسی دقیق شرایط و بهره‌گیری از پتانسیل‌های موجود مقدمات لازم را برای پایین آوردن قیمت‌ها تدارک ببیند. فقط در این صورت است که مشکل معیشتی مردم برطرف خواهد شد.

او توضیح داد: دولت در کنار اینکه سازوکار لازم را برای مبارزه با افزایش قیمت در نظر می‌گیرد، باید ارز لازم را به بازار تزریق کند و همچنین واردات نهاده‌ها را تامین کند تا از این طریق بتواند وضعیت مردم را به سامان برساند. سوال این است، کدام کارخانه حاضر است محصولات خود را با قیمت پایین در اختیار دولت بگذارد تا از طریق کالابرگ به دست مردم برسد؟ تکرار می‌کنم که در زمان جنگ مشکل کمبود کالا داشتیم، اما الان بخش خصوصی می‌تواند کالای لازم را به بازار عرضه کند.

آلبرت بغزیان در پایان گفت: تاکید موکد چیزی جز این نیست که توزیع مواد مصرفی با کالابرگ آخرین راه‌حل و در شرایط ناچاری است.

چکیده گفت‌و‌گو با آلبرت بغزیان

-کالابرگ یعنی دولت از کنترل قیمت‌ها عاجز مانده است

-دادن کالابرگ وظیفه دولت است

-اقلام مصرفی به قدر لازم در بازار موجود است

-مردم نمی‌توانند نیازهای اصلی خود را تامین کنند‌

-جیره‌بندی مختص شرایط جنگی است

-دولت ارز لازم را به بازار تزریق کند

توسلی در سه بزنگاه تاریخی

اعتمادآنلاین| حمیدرضا جلائی‌پور، جامعه‌شناس و فعال سیاسی اصلاح‌طلب در یادداشتی با اشاره به درگذشت غلامعباس توسلی جامعه‌شناس نوشت: به‌عنوان یک علاقه‌مند به رشته جامعه‌شناسی توفیق داشته‌ام که به مدت شش سال در مقطع لیسانس و فوق‌لیسانس در بیش از شش درس دانشجوی مرحوم دکتر غلامعباس توسلی باشم و بیش از دو دهه در گروه جامعه‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران افتخار همکاری با او را داشته باشم. او انسان و استاد کاملی نبود، بلکه اتفاقا کاملا انسان بود، ولی شخصیتی نیک‌اثر در دانشگاه، عرصه عمومی و جامعه مدنی ایران بود. او پس از اخذ دکترا از دانشگاه سوربن فرانسه، ۵۰ سال از طرق زیر به رشد و گسترش علوم اجتماعی کمک کرد: تدریس نظریه‌ها و سایر حوزه‌های جامعه‌شناسی، تألیف ده‌ها کتاب، ترجمه و مقاله، تأسیس مقطع دکترای جامعه‌شناسی در دانشگاه، تأسیس گروه جامعه‌شناسی در دانشگاه تربیت‌مدرس، عضویت در شورای انقلاب فرهنگی برای بازگشایی دانشگاه‌ها و ریاست دانشکده علوم اجتماعی. او در این مدت به آموزش صدها دانشجوی فوق‌لیسانس و ده‌ها دانشجوی‌ دکترای جامعه‌شناسی کمک کرد. از این نظر او یک شجره طیبه و پرثمر در جامعه‌شناسی بود.

حضور مؤثر در ۳ بزنگاه

او در سه بزنگاه تاریخی در ایران از نهاد علوم اجتماعی (و جامعه‌شناسی) دفاع تعیین‌کننده کرد. بزنگاه اول در دهه ۵۰ بود که توسلی در مقام یک استاد مسلمان از رشته جامعه‌شناسی به‌عنوان یک رشته علمی و نه یک گفتمان ایدئولوژیک دفاع کرد و به وادی تفسیر ایدئولوژیک از علم جامعه‌شناسی نیفتاد. این دفاع او از جامعه‌شناسی در برابر دو گفتمان دارای هوادار پرشمار (گفتمان مارکسیستی و گفتمان نوسازی در علوم اجتماعی در دهه ۴۰ و ۵۰) قرار داشت. حتی با اینکه او دوست، یار صدیق و همشهری دکتر علی شریعتی بود ولی مدافع «رویکرد انقلابی» نبود و از حیث تاریخی و جامعه‌شناسی دین به آثار شریعتی توجه داشت. در بزنگاه دوم ‌توسلی پس از انقلاب و در فرایند انقلاب فرهنگی تلاش چشمگیری برای بازگشایی دانشگاه و دفاع از جامعه‌شناسی داشت. در آن زمان علوم اجتماعی و خصوصا جامعه‌شناسی، به‌عنوان رشته‌های سکولار، غربی و مادی زیر ضرب ‌قرار داشت. در این بزنگاه دکتر سروش به‌عنوان یک متفکر مسلمان و از منظر معرفت‌شناسی از «علمی‌بودن جامعه‌شناسی» دفاع کرد و دکتر توسلی با زحمات بسیار در برابر اینکه امواج، ‌‌نهاد علوم اجتماعی دانشگاهی در ایران را از ریشه بکند، مقاومت ثمربخش کرد و در اسرع وقت دروس جامعه‌شناسی را در دانشگاه‌ها با کمیت بیشتر به راه انداخت. بزنگاه سوم در زمان حمله همه‌جانبه دولت موازی و وزارت علوم دولت احمدی‌نژاد بود که نه فقط علوم اجتماعی بلکه علوم انسانی را از طریق ابزار بوروکراسی دولتی (موج بازنشستگی از بالا) مورد حمله قرار می‌داد. او با اینکه در این دوره کمی بیمار شده بود، در دفاع از علوم انسانی در حوزه عمومی دست از تلاش برنداشت. این در حالی بود که بعضی از دانشجویان تازه به دوران رسیده او در دوره احمدی‌نژاد او را با اینکه استاد مسلم جامعه‌شناسی بود، به سوی بازنشستگی هل دادند و حتی مترصد بودند که اتاقش در دانشکده را از او بگیرند و متأسفانه ادای احترام نکردند. از خصایص خوب اخلاقی‌اش این بود که نامرادی‌های این تازه به دوران رسیده‌ها را می‌دید و عزتمندانه از کنار آن می‌گذشت.

تواضع معرفتی

توسلی ویژگی‌های علمی درخورتوجهی داشت. کارنامه جامعه‌شناختی او را قبلا در دو نشست علمی انجمن جامعه‌شناسی در زمستان ۹۴ تحت عنوان «توسلی و نظریه‌های جامعه‌شناسی» و زمستان ۹۵ تحت عنوان «جامعه‌شناسی توسلی و سیاست اصلاحی» (قابل دسترس در کانال تلگرامیِ @hamidrezajalaeipour) مورد بررسی قرار داد‌ه‌ام و اینجا تکرار نمی‌کنم. در اینجا مختصر بگویم که او تواضع معرفتی داشت. با اینکه نزد استادان بزرگ جامعه‌شناسی فرانسه ژرژ گورویچ، آلن تورن و ریمون آرون درس خوانده بود، در ساحت بحث علمی دعاوی بزرگ نداشت ‌و قبل از باران سیل جاری نمی‌کرد و جوگیرِ مدعیات بزرگ دیگران هم نمی‌شد. به ‌نام افراد بزرگ حرف‌های خود را به مخاطب القا نمی‌کرد؛ به سؤالات و نظرات دانشجو احترام می‌گذاشت و خوب گوش می‌داد و مختصر و مربوط پاسخ می‌داد. من یک ‌بار ندیدم که او بخواهد حال دانشجویی را که اظهار فضل می‌کند، بگیرد. در کار آموزش دروس خسته نمی‌شد و برای تدریس به شهرستان‌ها سفر می‌کرد. حتی آخرین بار در ۱۳۹۷ در اوج بیماری با ویلچر خود را به سومین نشست آسیب‌شناسی انجمن‌های جامعه‌شناسی رساند.

حضور هم‌زمان و مستمر در ۳ حوزه

او در ۵۰ سال گذشته در سه حوزه «دانشگاه»، «عرصه عمومی» و «عرصه سیاسی» حضور فعال داشت و مدام تلاش می‌کرد. ‌در دانشگاه ۵۰ سال «کنار» دانشجو بود و برای پاسخ به سؤالات‌شان در دسترس بود و مطلقا اهل فیس و افاده نبود. در «حوزه عمومی» صدها بار حضور رسانه‌ای داشت. او مؤسس انجمن جامعه‌شناسی بود و شاگردان او، از جمله مرحوم قانعی‌راد، این انجمن را به اولین انجمن علمی ایران، از حیث فعالیت‌های جامعه‌شناسانه، ارتقا دادند. او در حوزه سیاسی مخالف رژیم موروثی و همراه انقلاب مردم در سال ۵۷ بود و از یاران بازرگان و نهضت آزادی ایران بود و در این راه ۵۰ سال در مواضعش استوار بود و به نرخ روز موضع عوض نمی‌کرد.

به هر قیمت دنبال صعود نبود

هم‌نسلی‌های من در دوران انقلاب همه به یاد دارند که پس از پیروزی انقلاب تعداد انقلابی‌های تحصیل‌کرده و زبان‌دان زیاد نبودند. به همین دلیل یک پزشک مثل دکتر ولایتی به‌خاطر آشنایی با حجت‌الاسلام ملکی، پیش‌نماز طرفدار انقلاب مسجد تجریش، به سرعت می‌توانست به مقام وزارت خارجه برسد. اما دکتر توسلی با اینکه در آن زمان از معتبرترین دانشگاه فرانسه (و با تسلط به دو زبان) فارغ‌التحصیل شده بود و هم‌زمان استاد دانشگاه تهران و از یاران نزدیک شریعتی و بازرگان بود، در فعالیت سیاسی معیار داشت و به هر دری نمی‌زد. او کافی بود در حوزه عمومی رسما از نهضت آزادی فاصله بگیرد و درهای پست‌های بالا در حاکمیت بر رویش باز شود ولی چنین نکرد. و در مقابل، تمام اعتبار خود را صرف دفاع از نهاد علوم اجتماعی و حضور انتقادی در حوزه عمومی کرد. من همیشه گفته‌ام در تاریخ معاصر ایران معمولا د‌ولت‌ها دنبال کنترل جامعه مدنی ایران بودند و حتی آن را مرعوب کرده‌اند‌، ولی یکی از دلایلی که در این راه کاملا موفق نشده‌اند حضور ایرانیانی همچون غلامعباس توسلی است.

منبع: روزنامه شرق

روند خصوصی‌سازی در کشور رضایت‌بخش نیست

اعتمادآنلاین| غلامحسین شافعی، رئیس اتاق بازرگانی ایران در جلسه شورای گفت‌وگوی دولت و بخش خصوصی اظهار کرد: متاسفانه در طول سال‌های گذشته هر بار که خصوصی‌سازی صورت گرفته آنقدر نهادهای نظارتی به این حوزه ورود کردند که حتی شاهد آن بوده‌ایم که به دنبال لغو آنها هستند.

به گفته وی، این برخوردها باعث شده بخش خصوصی نسبت به خرید شرکت‌های دولتی بسیار نامطمئن شود و امروز بسیاری از سرمایه‌گذاران دیگر علاقه‌ای به دریافت سهام شرکت‌های دولتی نداشته باشند.

وی ادامه داد: من به عنوان کسی که عضو هیات واگذاری بوده‌اند، می‌دانم که با وجود تلاش‌هایی که صورت گرفت نهادهای دولتی و شبه‌دولتی اجازه انجام گرفتن درست واگذاری‌ها را نداده‌اند و این مساله یک نارضایتی همه‌جانبه در کشور به وجود آورده است. متاسفانه برخی از این نهادها بخش خصوصی را رقیب خود می‌دانند و در فرایندهای واگذاری تاثیرات مخرب می‌گذارند.

وی خطاب به رئیس کل بانک مرکزی اظهار کرد: متاسفانه شما در یک برنامه تلویزیونی مستقیما اعلام کردید که صادرکنندگان ۲۷ میلیارد دلار ارز را به کشور بازنگردانده‌اند و علت افزایش قیمت دلار در بازار این مساله بوده است. اما امروز از این اظهارات عقب‌نشینی کرده‌اید و به تحریم‌ها اشاره می‌کنید. این موضوع باعث می‌شود نگاه مردم به صادرکنندگان منفی شود و افرادی که در طول این سال‌ها تلاش کردند با وجود تمام محدودیت‌ها و مشکلات موجود فعالیت خود را ادامه داده و برای حل مشکلات کشور اقدام کنند در نظر مردم تضعیف شده و به آنها نگاه منفی می‌شود. از این رو خواسته بخش خصوصی حمایت دولت در این شرایط سخت و درک واقعیت‌هایی است که کشور با آن روبه‌رو است.

منبع: ایسنا

مشکل عجیب شرکت‌های دارویی/ دارو هست اما جعبه نیست!

اعتمادآنلاین| منابع آگاه در وزارت بهداشت  ضمن تردید در کمبود عددی دارو در بازار مصرف -در سطح داروخانه‌ها- از رواج پدیده «برندینگ» در حوزه تقاضای عمومی دارو و تاثیر قابل‌توجه این پدیده در القای روانی کمبود برخی داروهای نسخه‌ای و حتی داروهای بی‌نیاز از نسخه OTC خبر دادند.

این منابع آگاه گفتند که سابقه رواج «برندینگ» در بازار دارویی ایران را باید در دارو‌های یارانه‌ای و بیماری‌های خاص و صعب العلاج جست‌وجو کرد که ظرف سال‌های گذشته هم، برخی مدیران حوزه درمان، با ملتهب کردن فضای عمومی جامعه درباره کمبود یک برند خاص از داروی برخی بیماران صعب‌العلاج، چندبار در این زمینه جو‌سازی کرده بودند‌. نگرانی این منابع آگاه، این است که این پدیده ناتوان‌‌کننده، حالا به بازار مصرف و تقاضای عمومی دارو و به پیشخوان داروخانه‌ها رسیده در حالی که در واقعیت؛ حجم عددی داروی موجود در انبار کارخانه‌های تولید‌کننده دارو ومواد اولیه، در تناقض با موج ویران‌کننده «برندینگ دارو» است.

«برندینگ» چطور به داروخانه‌های سطح شهر رسید

از ابتدای سال ۹۶ و به دنبال بروز نشانه‌های قطعی از برهم خوردن تعادل در بازار ارز، خطر «برندینگ» در سطح تامین و دسترسی دارو محسوس بود اما آن زمان به دلیل سهم قابل‌توجه دارو از ارز یارانه‌ای و تداوم واردات داروهای خارجی، این خطر برای جامعه عمومی چندان مشهود نبود. از اردیبهشت ۱۳۹۷ و به دنبال خروج رییس‌جمهوری امریکا از معاهده بین‌المللی برجام، شرکت‌های دارویی خارجی همکار با ایران، با احساس ترس اخراج از بازار دارویی امریکا به دلیل ادامه همکاری با ایران، روابط تجاری خود را با ایران کاهش دادند تا اینکه آبان همان سال و با بازگشت تحریم‌های اقتصادی امریکا، تکلیف همکاران اروپایی صنعت داروی کشور یکسره شد و نیمه‌های سال ۹۸، پرونده مراودات تجاری برخی شرکت‌های دارویی خارجی با تجار ایرانی به‌طور کامل به صفحه آخر رسید. از زمستان ۹۷ هم، وزیر بهداشت با توجیه تقویت و حمایت از تولید داخلی، دستور به توقف واردات هرگونه داروی خارجی دارای مشابه ایرانی داده بود که به دنبال اجرای این دستور هم، کاهش حجم ذخایر داروهای وارداتی، مضاعف شد و در پی این اتفاقات، پدیده «برندینگ» از پشت پرده به سطح جامعه آمد.

منابع آگاه به «اعتماد» می‌گویند، مرور زمانی اخبار کمبود عددی دارو ظرف دو سال گذشته، شاهد این مدعاست که برخی داروهای کمیاب، از جمله داروهای برند بوده‌اند که مشابه غیر برند هم در بازار مصرف و دسترسی داشته‌اند یا حتی با فرمول یکسان و تحت یک لیسانس، در داخل کشور هم تولید می‌شده‌اند اما بیماران، به دلیل ناآگاهی از وجود این داروها و صرفا به دلیل وابستگی روانی به برند تجاری دارو، با شنیدن پاسخ منفی از مسوولان فنی داروخانه‌ها، دچار ترس کمبود دارو شده‌اند. این منابع آگاه تاکید می‌کنند که بخشی از بار رواج و تقویت این پدیده که حالا بازار مصرف داروی کشور را ملتهب از شایعه «کمبود دارو» کرده، بر دوش پزشکان معالج است که باید بیماران خود را به سمت مصرف داروهای مشابه هدایت می‌کردند اما به دلایل نامعلوم از انجام این کار خودداری کرده‌اند.

این منابع آگاه در مثال‌های مشابه از امکان جایگزینی یک داروی با فرمولاسیون مشابه با داروی کمیاب «پلاویکس» می‌گویند اما تاکید می‌کنند که جایگزینی فرمول، همیشه هم امکان‌پذیر نیست ولی اگر اطلاع‌رسانی در این باره توسط پزشکان معالج به درستی انجام می‌شد، با وجود شدت یافتن تحریم‌های اقتصادی، موج نگرانی از کمبود دارو هیچ‌گاه تا این حد گسترش پیدا نمی‌کرد.

حاشیه‌های واقعیت کمبود دارو

دست‌اندر‌کاران تامین دارو، تا اطلاع ثانوی از مصاحبه با رسانه‌ها منع شده‌اند. شنیده‌های «اعتماد» حکایت از آن دارد که بنا به خواسته مسوولان وزارت بهداشت، قرار شده تا زمان استخراج عددی کمبود اقلام دارویی و تعیین تکلیف ارز مورد‌نیاز صنعت و واردات دارو و مواد اولیه و لوازم جانبی دارو، غیر از مسوولان سازمان غذا و دارو، هیچ فرد حقیقی از بخش خصوصی، با رسانه‌ها صحبتی نداشته باشد چون فضای فعلی جامعه، به اندازه کافی از اخبار تورم و گرانی قیمت و کمبود و احتکار کالاهای اساسی اشباع است و نیازی به التهاب بیش از این ندارد.

صرف‌نظر از توضیح غیرمکتوب برخی مسوولان وزارت بهداشت به «اعتماد» درباره علت کمبود مقطعی برخی اقلام دارویی، فعالان صنعت دارو هم بدون ذکر نام، برگ‌های دیگری از واقعیت کمبود دارو در سطح دسترسی عمومی را ورق می‌زنند. این فعالان صنعت، به «اعتماد» می‌گویند که شرایط امروز تامین دارو، به مراتب پیچیده‌تر از سال ۹۷ است که گران شدن قیمت پلی اتیلن و کاغذ و مقوای بسته‌بندی برای تولیدکننده، صنعت دارو را با مشکلات جدی برای عرضه نهایی دارو مواجه کرد. آنها می‌گویند، امروز مشکل جدی صنعت دارو، الزام بانک مرکزی و اجبار تولیدکنندگان به دریافت ارز نیمایی برای خرید لوازم جانبی خط تولید داروست در حالی که ظرف دو سال گذشته، تمام لوازم جانبی تولید دارو از دریافت ارز ۴۲۰۰ تومانی دولتی حذف شد و به گروه دریافت‌کننده ارز نیمایی پیوست اما ارز نیمایی هم، قیمت ۵ برابر ارز دولتی دارد و دریافت آن پس از انتظار در صف‌های طولانی، بسیار زمان‌بر است که همین انتظار، یکی از دلایل توقف مقطعی خطوط تولید برخی داروها و کمبود موقتی دارو در بازار مصرف است.

یکی از فعالان صنعت دارو در گفت‌وگو با «اعتماد» از کمبود فعلی اسپری‌های تنفسی در داروخانه‌ها مثال می‌زند و می‌گوید که علت اصلی این کمبود، مشکلات پیش آمده برای بسته‌بندی نهایی است چون با وجود تولید داروی استنشاقی در داخل کشور، محفظه اسپری‌ها از اقلام وارداتی بوده که سال گذشته، از فهرست دریافت ارز دولتی خارج شده و باید با ارز نیمایی وارد شود. به گفته این فعال صنعت دارو، دو سال قبل، واردات این محفظه‌ها برای شرکت تولید‌کننده اسپری‌های تنفسی، ۱۵ میلیارد تومان هزینه داشت و از زمانی که لوازم جانبی صنعت دارو، مشمول ارز نیمایی شد، این رقم هم افزایش پیدا کرد تا ابتدای تابستان امسال که ارز نیمایی ۲۰ هزار تومان شد و این تولید‌کننده، برای واردات محفظه‌های اسپری با ارزنیمایی، باید ۱۰۰ میلیارد تومان هزینه می‌کرد. این فعال صنعت دارو، دو سوال می‌پرسد که البته بی‌جواب می‌ماند: «فکر می‌کنید تولید‌کننده تا کی و تا کجا می‌تواند پا به پای افزایش قیمت‌ها پیش برود ؟ اصلا فکر می‌کنید تولید‌کننده، چقدر نقدینگی دارد که حضور در این عرصه بی‌سامان افزایش قیمت‌ها را تاب بیاورد؟»

این فعال صنعت دارو ضمن تاکید بر توان مالی محدود تولید‌کنندگان دارو به دلیل نابسامانی‌های غیر‌قابل مهار قیمت ارز، مقصر اصلی این وضعیت را دو نرخی بودن ارز و اختصاص ارز دولتی به صنعت دارو می‌داند و خطاب به دولت می‌گوید: «صنعت دارو، ارز نیمایی و دولتی نمی‌خواهد. ارز دولتی و ارز نیمایی یعنی فساد. ارز دولتی و ارز نیمایی یعنی ورشکستگی صنعت دارو چون به دنبال افزایش قیمت ارز، تمام هزینه‌ها در کشور افزایش می‌یابد اما قیمت دارو ثابت می‌ماند. صنعت دارو باید با ارز آزاد کار کند تا قدرت فعالیت داشته باشد.» یکی دیگر از فعالان صنعت دارو که ظرف هفته گذشته، مشغول شماره‌گذاری کمبود عددی داروهای پر‌مصرف به دلیل توقف خطوط تولید بوده، به «اعتماد» می‌گوید که جامعه عمومی باید بداند که صفر و صد «دارو»، فقط همین قرص و مایع شفاف شفا‌دهنده نیست بلکه مقوای بسته‌بندی و بلیستر و پلی اتیلن و بطری‌های شیشه‌ای بی‌رنگ و حتی کاغذ بروشور داخل جعبه دارو هم باید در کنار دارو دیده شود وگرنه با همین شرایط امروز مواجه می‌شویم.

و شرایط امروز چیست؟ این فعال صنعت دارو می‌گوید: «ما هم اعتراضات مردم را می‌شنویم که چرا قیمت آنتی‌بیوتیک که از داروهای پرمصرف است، ۱۲درصد گران شده یا چرا قیمت یک ورق قرص مسکن، ۵ برابر گران شده ولی توضیح این واقعیت وظیفه وزارت بهداشت است که به مردم بگوید از ابتدای امسال، داروهای بدون نسخه، ارز دولتی نمی‌گیرند و باید با ارز نیمایی ۵ برابر گران‌تر از ارز دولتی تولید شوند چون دولت دیگر پولی به عنوان ارز ندارد. وزارت بهداشت باید به مردم بگوید که اگر با کمبود موقت یک دارو در داروخانه مواجه شدند، علتش این است که تولید‌کننده، حتی ماده پرکننده کپسول و کاغذ بروشور و مقوا و بلیستر برای بسته‌بندی دارو نداشته و چرا نداشته‌؟

چون اولا، ارز دارویی از ۲.۵ میلیارد دلار در سال ۹۸‌ به ۱.۵ میلیارد دلار در سال ۹۹ کاهش پیدا کرده و ثانیا، کاغذ و بلیستر و مواد پرکننده کپسول و حجم‌دهنده قرص، از دریافت ارز دولتی محروم شده و ثالثا، سرمایه تولید‌کننده هم با این گرانی‌ها، نفس‌های آخر را می‌کشد. سال ۹۷، من یک دستگاه کپسول پر کنی را یک میلیون یورو – ۴ میلیارد تومان- خریدم. امروز قیمت این دستگاه ۲۸ میلیارد تومان است و هفته گذشته یکی از دوستانم خبر داد که قطعه‌ای از دستگاه کارخانه‌اش خراب شده و ۳ میلیارد تومان؛ معادل قیمت دستگاه نو، برای خرید قطعه سالم پرداخت کرده. حالا شما باید از بانک مرکزی بپرسید که در چنین شرایطی، چرا تولید‌کننده باید در صف دریافت ارز نیمایی بایستد و ۴ ماه خط تولیدش را تعطیل کند چون موجودی ارز نیمایی هم صفر است ؟ باید از بانک مرکزی بپرسید که چرا تولید‌کننده ایرانی حق ندارد از جیب خودش برای خرید لوازم جانبی دارو، ارز آزاد بخرد تا خط تولیدش نخوابد و کارگرش بیکار نشود ولی مراکز تک نسخه‌ای اجازه دارند داروی کمیاب را ۵ برابر گران‌تر از قیمت دولتی وارد کنند و هیچ مسوولی هم به این گرانی ۵ برابری اعتراض نمی‌کند؟ از بانک مرکزی بپرسید وقتی تولید‌کننده را ۴ ماه در صف دریافت ارز نیمایی برای خرید مقوای بسته‌بندی معطل می‌کند، تولید‌کننده، داروی تولید شده را چطور به دست مردم برساند؟»

فعالان صنعت دارو از ناهماهنگی مسوولان حوزه سلامت و اقتصاد شاکی هستند و تعبیرشان این است که هیچ کدام از مسوولانی که در وزارت بهداشت و بانک مرکزی و کابینه دولت، روی صندلی وزارت و مدیریت و ریاست نشسته‌اند، از جزییات عرضه و تقاضای دارو چیزی نمی‌دانند و فقط می‌خواهند «پاکدستی» خود را ثابت کنند و توجهی به این واقعیت ندارند که اگر قرار است سناریوی فساد ارزی به پایان برسد، راهکارش زمین زدن صنعت نیست.

یک تولید‌کننده دارو به «اعتماد» می‌گوید: «به مسوولان بانک مرکزی التماس کردم. گفتم قیمت این ماده پرکننده کپسول، ۱۰ هزار دلار است. من اگر این ماده را تا یک هفته دیگر به خط تولید نرسانم، باید خط تولیدم را ۶ ماه بخوابانم و کارگرم را اخراج کنم. اجازه بدهید من از جیب خودم ۱۰ هزار دلار هزینه کنم و این ماده ثانویه را با ارز آزاد وارد کنم. قسم خوردم که ضرر من از خرید ۱۰ هزار دلار ارز آزاد بسیار بسیار کمتر از این است که ۶ ماه خط تولیدم را تعطیل کنم. مسوولان بانک مرکزی سرشان را بالا گرفتند و گفتند دستور، مبارزه با رانت ارزی است. ما هم تابع این دستوریم. برگشتم کارخانه، ۶ نفر کارگر خطم را اخراج کردم و تنها کاری که از دستم برمی‌آمد این بود که از آنها عذرخواهی کنم.»

منبع: اعتماد