نویسنده: خبرگزاری ایسنا

در شهرستان کاشمر نیز ۱۲ نقطه عشایری داریم که شامل ۵۰۰ خانوار با جمعیتی بالغ‌ بر یک هزار نفر هستند. تعدادی از این عشایر هم در روستاها مستقر هستند که به نام سامانه عرفی(محله عشایری) نام‌گذاری شده‌اند گروهی هم اقدام به کوچ می‌کنند و در شهرستان‌های کوهسرخ، تربت‌حیدریه و نیشابور مستقر می‌شوند.

رفتار و منش عشایر باید گردشگر پذیر شود

در همین خصوص مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی شهرستان کاشمر در گفت‌وگو با ایسنا، بیان کرد: یکی از روستاهای عشایری که در ۲۵ کیلومتری شهر کاشمر واقع شده و پیش‌تر عشایر نشین بوده ولی در سال‌های اخیر افرادی در این روستا اسکان یافته‌اند اما همچنان بر سنت‌ها پایبندند، مردم روستای گندم‌بر هستند.

رضا یوسفی ادامه داد: این روستا با ۸۵ خانوار در دل کویر جنوب شهر کاشمر واقع شده و وجود بیش از یک هزار شتر بر زیبایی‌های بسیار آن افزوده است.

وی اظهار کرد: هر چند وقتی اسم گردشگری عشایر می‌آید به یاد زندگی در چادرها، کوچ‌ها و استقرار در دامنه طبیعت همراه با دامداری و آن‌گونه زندگی می‌افتیم، اما مانند گذشته کمتر شاهد این سبک زندگی هستیم با این وجود باز هم محله‌ها و روستاهایی هستند که به عنوان عشایر نشین ثبت شده‌اند.

یوسفی افزود: اگر چه کاشمر جزء شهرهایی است که طوایف و اقوام عشایر را داشته و در گذر زمان در همین منطقه ساکن شدند ولی همچنان سبک زندگی، روحیه و زندگی خود را به عنوان یک عنصر جذاب در حوزه گردشگری عشایری می‌توانند نشان دهند.

وی با بیان اینکه در کاشمر روستای گندم‌بر، قلعه بالا و برخی روستاهای دیگر جزء طوایف عشایری هستند، عنوان کرد: مردم عشایری روستای گندم‌بر ضمن بر تن کردن لباس عشایر و پرورش شتر و دام و همچنین با برپا کردن سیاه‌چادر اصالت خود را حفظ کرده‌اند.

مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی شهرستان کاشمر، مطرح کرد: علاوه بر نوع زندگی و لباس‌هایی که عشایر گندم‌بر دارند در مسیر روستا نیز به جز آثار بسیار خوب تاریخی شاهد فسیل‌های چند هزار ساله، کوه‌های رنگارنگ، کویر و سد  بسیار زیبا و گله‌های بسیاری از شترها که در منطقه رها هستند و جزء بهترین آثار و جاذبه‌های دیدنی محسوب می‌شوند، هستیم.

یوسفی گفت: با توجه به اینکه گندم‌بر از ظرفیت بسیار بالایی در جذب گردشگران عشایری برخوردار است، باید در این خصوص حمایت‌های لازم صورت گیرد.

وی تصریح می‌کند: با توجه به تعداد شتر بسیار زیادی که در روستا وجود دارد، می‌شود هنر نمدمالی را به‌ عنوان یکی از هنرهای دستی منطقه معرفی نمود.

مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان کاشمر با اشاره به اینکه می‌شود با برگزاری چند رویداد در گندم‌بر نسبت به توانمند شدن جوامع محلی اقدام کرد، اظهار کرد: عشایر گندم‌بر محصولات محلی بسیار خوبی دارند که با برگزاری رویدادهای مختلف و برای توانمند کردن آنان می‌شود آن‌ها را به فروش رسانند.

وی بیان کرد: شهرستان کاشمر به دلیل فضای زیارتی و سیاحتی که دارد و همچنین داشتن جمعیت ۱۰۰ هزار نفری در خود شهر و حدود ۳ میلیون مسافر در سال می‌تواند در گردشگری عشایر بسیار موفق باشد.

یوسفی گردشگری عشایر را دریچه‌ای نو به گردشگری منطقه دانست و افزود: در کنار گردشگری طبیعت، زیارت، روستاگردی می‌توان فضای حضور و زندگی در کنار عشایر را برای گردشگران مهیا نمود.

وی اظهار کرد: پیمایش در کویر با شتر یکی از لذت‌هایی است که گردشگران می‌توانند با حضور در کنار عشایر روستای گندم‌بر از آن بهره ببرند، همچنین گردشگران می‌توانند از انتهای روستای گندم‌بر از کویر نمک بردسکن نیز بهره ببرند.

مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی شهرستان کاشمر با بیان اینکه در فاصله ۲۰ کیلومتری جنوب کاشمر کویر بسیار زیبای روستای گندم‌بر و در فاصله ۲۰ کیلومتر شمال شهر کوهستان بسیار دیدنی وجود دارد، بیان کرد: در حال حاضر هیچ مشکلی برای برگزاری تورهای گردشگری عشایر در روستای گندم‎بر نداریم.

وی مطرح کرد: برای رونق منطقه در مرحله اول نمد را به عنوان صنایع‌ دستی گندم‌بر در کنار گردشگری عشایر احیا کرده‌ایم و در این خصوص هماهنگی‌های لازم با استاد این رشته صورت گرفته و امور عشایر شهرستان هم حاضر به پشتیبانی است.

یوسفی ادامه داد: در احداث واحد بوم گردی با نگاه عشایری و همچنین برای آموزش خود اهالی نیز توسط سازمان‌های مردم‌نهاد اقداماتی صورت گرفته و شاهد اتفاقات خوبی بوده‌ایم.

وی با تأکید بر اینکه برای رونق و جذب گردشگر در گندم‌بر ابتدا باید رفتار و منش اهالی گردشگر پذیر شود، عنوان کرد: با اقدامات در دست انجام نه‌ تنها غبار محرومیت از این روستا رفع می‌شود بلکه نشاط و شادابی به گندم‌بر خواهد رفت.

مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان کاشمر گفت: اگر چه سال‌هاست که تورهای گردشگری بسیاری از کاشمر به طبس می‌روند، اما در خود منطقه بهترین کویرها حتی زیباتر از آن‌ها را هم داریم که ناشناخته مانده‌اند.

وی بیان کرد: اگر چه همه شرایط برای رونق گردشگری عشایری در گندم‌بر فراهم شده و گردشگری عشایری می‌تواند محوری برای توسعه و پیشرفت منطقه باشد، اما تا کنون به این مقوله توجه نشده است.

وی همچنین به رسم سنتی شیردوشی به نام “میون” اشاره کرد و افزود: رسم عشایر روستای گندم‌بر این است که از ابتداء شروع فصل بهار هر هفته دام‌های اهالی روستا توسط یکی از اهالی روستا نگهداری می‌شود و بعد از چند هفته در آیینی به نام میون اقدام به شیردوشی می‌کنند و هر کس بخشی از کار را بر عهده دارد، پس از اتمام شیردوشی اقدام به تولید محصولات مختلف از جمله دوغ، کشک، ماست محلی و… می‌کنند.

جاده مهمترین زیرساختی که باید مورد توجه قرار گیرد

در ادامه عضو هیأت‌ مدیره جامعه راهنمایان ایران‌گردی و جهانگردی گفت: بر اساس بررسی‌های صورت گرفته در شهرستان کاشمر و کوهسرخ ۱۲ منطقه عشایری داریم که روستاهای اوندر و دهمیان در کوهسرخ و گندم‌بر در کاشمر از آن جمله هستند.

احمد خلیلی با بیان اینکه گندم‌بر یکی از بهترین و دیدنی‌ترین مناطق عشایری در منطقه کاشمر است، افزود: تلاش می‌شود ضمن رعایت پروتکل‌های بهداشتی طی روزهای آینده تور گردشگری در روستای گندم‌بر برگزار کنیم.

وی اظهار کرد: زندگی عشایر گندم‌بر در منطقه کویری یکی از نقاط قوت محسوب می‌شود و این نشان می‌دهد عشایر منحصر به یک منطقه خوش آب‌ و هوا مانند شیراز و یا دشت مغان در اردبیل نیستند.

این راهنمای بین‎المللی گردشگری مطرح کرد: تنها وسیله نقلیه اهالی روستای گندم‌بر شتر بوده و خود این می‌تواند یک جاذبه باشد، نه‌ تنها سوار شدن شتر یک جاذبه گردشگری محسوب می‌شود بلکه می‌توان از شیر آن برای فروش و پشم نیز برای صنایع‌ دستی استفاده کرد.

وی تصریح کرد: بکر بودن منطقه نشان می‌دهد که در مسیر رسوبات دریایی داریم و همچنین فسیل‌ها از نزدیک قابل مشاهده‌ هستند و این از ویژگی‌های منحصر به فرد گندم‌بر محسوب می‌شود.

عضو هیأت‌مدیره جامعه راهنمایان ایران‌گردی و جهانگردی گفت: در این منطقه می‌شود علاوه بر تورهای عشایری تورهای زمین‌شناسی و طبیعت‌گردی هم برگزار کرد.

وی بیان کرد: عشایر دیگر نقاط ایران با منطقه کاشمر تفاوت‌های خاصی دارند در شیراز و یا دشت مغان همه با هم کوچ می‌کنند ولی عشایر روستاهای دهمیان و اوندر در زمان کوچ فقط مردان می‌روند و این را در عشایر دیگر نداریم و منحصر به فرد هستند.

خلیلی اظهار کرد: در زمان کوچ مردان زنان وظیفه نگهداری از فرزندان و انجام کارهای خانه و گاه کشاورزی و صنایع‌ دستی را بر عهده دارند.

وی تصریح کرد: روستای عشایری گندم‌بر با توجه به پتانسیل‌هایش می‌تواند به عنوان یک مرکز گردشگری در استان خراسان رضوی مطرح شود.

وی با تأکید بر اینکه باید به عشایر این منطقه به عنوان میزبان رسم میهمان‌نوازی و جلب رضایت مشتری آموزش داده شود، عنوان کرد: باید آموزش‌های لازم به اهالی روستای گندم‌بر برای استقبال بهتر از گردشگران داده شود.

خلیلی با بیان اینکه مهمترین زیرساختی که ابتدا در روستای گندم‌بر باید مورد توجه قرار گیرد، جاده است، افزود: باید تابلوهای راهنمایی مورد نیاز در مسیر رسیدن به گندم‌بر نصب شود.

بی شک اگر ‌بخواهیم گردشگری عشایر در کاشمر رونق بگیرد باید به فرهنگ غنی عشایر توجه کنیم و گردشگری را از شکل تک‌ بعدی خارج کنیم و گردشگری عشایر را نیز مورد توجه قرار دهیم‌؛ تا به امروز عشایر درست به مردم معرفی نشده‌اند و خیلی‌ها شناخت مطلوبی از زندگی عشایر ندارند. با بسترسازی بجا می‌توان از این پتانسیل بزرگ استفاده مطلوب کرد.

انتهای پیام

مسعود اعلم ‌صمیمی در گفت‌وگو با ایسنا به مناسبت روز جهانی گردشگری که با عنوان «گردشگری و توسعه روستایی» نام‌گذاری شده است، در خصوص گردشگری روستایی و الزامات توسعه آن، اظهار کرد: گردشگری، نیازهای اولیه‌ای دارد که از آن‌ها به عنوان زیرساخت یاد می‌شود. این زیرساخت‌ها می‌توانند زیرساخت‌های گردشگری و یا زیرساخت‌های عمومی مورد نیاز در زمینه گردشگری باشند. از جمله این زیرساخت‌ها می‌توان به بالا بردن سطح بهداشت روستاها، بالا بردن سطح امنیت منطقه روستایی و وجود راه‌های ارتباطی مناسب را نام برد که در واقع خاصیت دوگانه داشته و برای افراد ساکن در روستاها و گردشگران مورد نیاز هستند.

وی ادامه داد: علاوه بر این‌ها ما زیرساخت‌هایی لازم داریم که مخصوص حوزه گردشگری است؛ به عنوان مثال واحدهای اقامتی که در فضاهای روستایی با عنوان واحدهای بوم‌گردی نامیده می‌شوند، فروشگاه‌های صنایع دستی، راهنمایان تورهای محلی و… مجموعه‌ها و کسب‌وکارهای اقتصادی که نیاز است برای گردشگران فراهم شوند و لذا برای آن که روستایی را به عنوان هدف گردشگری آماده کنیم، قاعدتاً قبل از هر چیزی باید این زیرساخت‌ها فراهم شود.

مدیر مرکز خدمات تخصصی پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی افزود: وجود این زیرساخت‌ها، می‌تواند چرخه محرک و لوکوموتیو سایر صنایع باشد به طوری که با حرکت صنعت گردشگری و ایجاد این زیرساخت‌ها، دیگر بخش‌های اقتصادی نیز فعالیت خود را آغاز کنند. به عنوان مثال صحبت در خصوص بوم‌گردی‌ها نیاز به بازسازی فضاهای روستایی دارد و به این ترتیب باعث رونق کسب‌وکارهایی از جنس ساخت‌وساز خواهد شد. همچنین فعالیت فروشگاه‌های صنایع دستی منجر به رونق زنجیره تولیدات صنایع دستی که کاملاً بومی هستند نیز می‌شود، حتی خرید مایحتاج گردشگران پس از ورود به محیط نیز سبب حرکت صنایع غذایی می‌شود.

اعلم ‌صمیمی بیان کرد: با توجه به این که گردشگری روستایی به نوعی جزء گردشگری‌های جایگزین امروزی محسوب می‌شود، دو اصل ویژه توسعه پایدار، بهره‌مندی میزبان از منافع اقتصادی گردشگری و دیگری کاهش اثرات منفی در منطقه است. در واقع دنیا به سمتی پیش می‌رود که منافع جامعه محلی را با حضور گردشگران تأمین کند. مهمترین کاری که می‌توانیم انجام دهیم، درونی کردن مصارف است؛ به این معنی که کالاهایی در اختیار گردشگران قرار گیرد که تولید و توزیع آن‌ها به دست جامعه محلی انجام می‌شود. تولید و توزیع صنایع دستی و غذاهای محلی به این موضوع کمک می‌کند.

آموزش جامعه میزبان، اصلی مهم در توسعه گردشگری روستایی 

مدیر مرکز خدمات تخصصی پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی تصریح کرد: به اعتقاد من، همان‌طور که از حوزه‌ها و بخش‌های مختلف صنعت گردشگری استفاده نکرده‌ایم، در حوزه گردشگری روستایی نیز به همان‌اندازه از ظرفیت‌ها استفاده نکرده‌ایم. یعنی همان‌قدر که در شهرهای خود توسعه گردشگری زیادی مشاهده نمی‌کنیم، فضای شهری ما برای پذیرایی گردشگران آماده نشده و حضور گردشگران را نمی‌بینیم، به همان ‌مقدار در روستاها نیز این اقدامات انجام نشده‌ است.

اعلم‌ صمیمی با بیان اینکه آموزش در فضاهای روستایی و آماده کردن فضای روستا برای پذیرایی از مهمان‌ها، مهمترین اتفاق برای توسعه پایدار گردشگری است، اضافه کرد: معتقدیم که ما ایرانی‌ها خیلی مهمان‌نواز هستیم و در مقایسه با سایر فرهنگ‌ها، فرهنگ مهمان‌نوازتری داریم، اما در عمل زمانی که وارد حوزه اجرایی می‌شویم، مشاهده می‌شود که تعارضاتی بین حضور گردشگر در محیط‌هایی مانند محیط‌های روستایی وجود دارد. بنابراین آموزش جامعه میزبان مهمترین اصل محسوب می‌شود که با رعایت آن می‌توانیم تصور کنیم که منافع مادی گردشگری روستایی هم نصیب جامعه محلی شود.

مدیر مرکز خدمات تخصصی پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی، عنوان کرد: در غیر این ‌صورت عدم آموزش میزبان برای برخورد با مهمان و یا ارائه خدمات، قاعدتاً باعث می‌شود که افراد دیگری این فضا را پر کنند و طبیعتاً منافع آن را نیز دریافت خواهند کرد. در کنار همه این‌ها و در نگاه حاکمیتی، فراهم کردن شاخصه‌های کلان اقتصادی و سیاسی، فضای حضور گردشگران در کشور را فراهم کرده و گردشگری را رونق می‌بخشد که به تبع گردشگری روستایی نیز از آن بهره‌مند خواهد شد.

رویدادسازی، مکمل صنعت گردشگری و سبب رونق آن است

اعلم‌ صمیمی درخصوص رویدادسازی در زمینه گردشگری روستایی، اظهار کرد: در واقع رویدادها به عنوان جاذبه‌های مکمل به رونق گردشگری در هر فضایی کمک می‌کنند. ما امروزه بسیاری از شهرهای دنیا را صرفاً به دلیل برگزاری رویدادها می‌شناسیم. به عنوان مثال با نگاه به جشنواره کن، شهر کن در فرانسه را می‌شناسیم. همچنین ممکن است در فضاهایی که جاذبه گردشگری طبیعی و انسان‌ساز وجود ندارد، خلق جاذبه به گردشگری این مناطق کمک کند.

وی افزود: در کل مناطق روستایی، میزان و حد مشخصی از جاذبه وجود دارد که می‌تواند در زمان‌های مناسب گردشگران را به سمت خود جذب کند، اما در فضاهای روستایی، رویدادها زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند که مبتنی بر فرهنگ میزبان باشند؛ به طوری که در گذشته در این محیط چنین رویدادی اتفاق می‌افتاده،‌ اما در حال حاضر ظاهر مدیریتی و جاذبه‌ای به آن می‌دهند تا بتوانند از این طریق گردشگران را جذب کنند. به عنوان مثال به گردآوری زعفران در مناطق روستایی خراسان جنوبی که در حال انجام است، شکل و ظاهری فرهنگی و جاذبه‌ای می‌دهند تا به جذب گردشگر کمک کند.

مدیر مرکز خدمات تخصصی پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی، اظهار کرد: این روش می‌تواند یکی از مهمترین جاذبه‌ها برای جذب گردشگر باشد، اما رویدادهای گردشگری در روستا می‌تواند تیغی دو لبه باشد؛ زیرا اگر ما به سراغ رویدادهایی که در گذشته انجام می‌شده‌ برویم و به آن‌ها شکل و روی گردشگری بدهیم، معمولاً تعارضاتی بین بخش‌های مختلف اقتصادی و حوزه گردشگری ایجاد می‌شود. به عنوان مثال در رویداد جمع‌آوری زعفران در روستاهای خراسان جنوبی، نیروی کار در این زمان به شدت مشغول و درگیر فرایند کار هستند و با اضافه شدن گردشگران به این موضوع، قطعاً این مناطق با کمبود نیروی کار مواجه می‌شوند.

اعلم‌ صمیمی بیان کرد: در واقع در چنین شرایطی، منابع در حال استفاده و فضاها تکمیل هستند و به این ترتیب گردشگری، بار اضافی بر دوش میزبان ایجاد می‌کند. بنابراین بهترین حالت این‌گونه است که ما برای زمان‌هایی که گردشگران به دلایل مختلف در این مناطق حضور پیدا نمی‌کنند، رویدادهای جدید تعریف کنیم و با این روش، توزیع عادلانه‌ای برای گردشگری و در طول زمان ایجاد کنیم. متأسفانه با توجه به این که ما به گردشگری روستایی نپرداخته‌ایم، تبعاً به تعریف رویدادها به این شکل نیز پرداخته ‌نشده‌ است و اگر اقدامی هم صورت گرفته‌ از جنس آن بخشی است که بار اضافی بر دوش میزبان ایجاد می‌کند.

وی ادامه داد: گردشگری روستایی و گردشگری کشاورزی از قدیمی‌ترین انواع گردشگری شناخته‌شده در دنیا است؛ قبل از انقلاب صنعتی که بورژواها صرفاً برای استفاده از آب‌های گرم معدنی به فضایی روستایی در اطراف شهرها سفر می‌کردند و تا به امروز که از این گردشگری به عنوان گردشگری جایگزین یاد می‌شود. این نوع گردشگری کسب درآمد بسیار خوبی برای جامعه میزبان یا جامعه محلی ایجاد و همچنین به پویایی اقتصاد محلی کمک می‌کند و به این ترتیب از مهاجرت روستائیان به شهرها می‌کاهد به شکلی که گاهی سبب مهاجرت معکوس هم می‌شود که این موضوعات در دنیا بسیار مورد توجه قرار می‌گیرند.

انتهای پیام

انتخاب این روز نقش گردشگری در حفظ و ترویج فرهنگ و میراث جهانی را برجسته می‌کند .

سازمان جهانی گردشگری در اواخر سپتامبر ۱۹۷۹ تصمیم به جانمایی روزی تحت عنوان روز جهانی جهانگردی در تقویم گرفت و مراسم این روز برای اولین بار در ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۰ برگزار شد. این تاریخ هم‌زمان با سالگرد تصویب اساس‌نامه سازمان جهانی گردشگری در ۲۷ سپتامبر ۱۹۷۰ بود. سازمان جهانی گردشگری بر این باور است که این تاریخ بسیار مناسب است زیرا این تاریخ مصادف با پایان فصل گردشگری در نیم‌کره شمالی و شروع فصل گردشگری در نیم‌کره جنوبی است.

برای اولین مرتبه در تاریخ ۴۰ ساله روز جهانی جهانگردی، جشن رسمی سال ۲۰۲۰ به میزبانی گروهی از کشورها و نه تنها یک کشور عضو UNWTO برگزار می‌شود. همکاری فرامرزی کشورهای مرکوسور(بازار مشترک کشورهای آمریکای جنوبی) شامل آرژانتین، برزیل، پاراگوئه، اروگوئه و شیلی به‌ عنوان ناظر نشان‌دهنده نیاز کنونی به همبستگی و همکاری بین‌المللی است. این میزبانی مشترک بیانگر روحیه همبستگی بین‌المللی است که از طریق پاسداشت ارزش گردشگری صورت می‌گیرد و سازمان جهانی گردشگری آن را برای بهبود وضعیت توریسم ضروری می‌داند.

چهل و یکمین مراسم روز جهانی گردشگری در شرایطی برگزار می‌شود که عدم اطمینان ناشی از تحولات بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ همچنان وجود دارد و پایان آن نیز مشخص نیست. این همه‌گیری منجر به کاهش شدید تحرک و گردشگری شده است.

تعلیق پروازهای بین‌المللی، بسته شدن فرودگاه‌ها و مرزها، تصویب محدودیت‌های شدید سفر از جمله سفرهای داخلی در بسیاری از بخش‌های مربوط به صنعت گردشگری باعث ایجاد بحران بی‌سابقه‌ای شده است.

هدف از روز جهانی گردشگری که هر ساله در ۲۷ سپتامبر در سراسر جهان برگزار می‌شود، پرورش آگاهی جامعه جهانی درباره اهمیت گردشگری و ارزش اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی آن است. این رویداد به دنبال پرداختن به چالش‌های جهانی است که در برنامه اهداف توسعه پایدار(SDG) ذکر آن رفته است و سهم بخش گردشگری در دستیابی به این اهداف را برجسته می‌کند.

گردشگری باید به‌ عنوان ابزاری برای گرد هم آوردن افراد، فرهنگ‌ها و ادیان در ایجاد رفاه و توسعه و ارائه راهکار به ملت‌ها برای بازسازی پل‌های دوستی در پرورش دانش مشترک، قدردانی از ظرفیت‌های فرهنگی و گردشگری و ارائه فرصت‌های همکاری در قالب طرح‌های بزرگ گردشگری استفاده شود.

زوراب پولولیکاشویلی، دبیر کل سازمان جهانی جهانگردی، در این خصوص گفته «گردشگری و جهانگردی در میان همه بخش‌ها، بیشترین آسیب را از بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ دیده است. هیچ کشوری در جهان نیست که  تحت تاثیر بیماری کروناویروس قرار نگرفته باشد».

محدودیت سفر و کاهش ناگهانی تقاضای مصرف‌کننده، منجر به کاهش بی‌سابقه تعداد گردشگران بین‌المللی شده که به ‌نوبه خود، منجر به کاهش درآمدهای اقتصادی حاصل از آن و از دست دادن مشاغل شده است.

زنان، جوانان و کارگران اقتصاد غیررسمی(فعالیت‌های اقتصادی که برخلاف اقتصاد رسمی، مالیات نمی‌پردازند و تحت نظارت دولت نیز انجام نمی‌گیرد) در معرض بیشترین خطر برای از دست دادن شغل در بخش گردشگری و تعطیلی مشاغل ناشی از بیماری همه‌گیر قرار گرفته‌اند. در عین ‌حال مقاصدی که بیشترین وابستگی شغلی و رشد اقتصادی آن‌ها به گردشگری است، احتمالا بیشترین آسیب را خواهد دید.

همچنین بحران گردشگری تهدیدی برای ابتکارات حفاظت از حیات‌وحش و حفاظت از میراث فرهنگی جهان است. سقوط ناگهانی درآمدهای گردشگری بودجه برای حفظ تنوع زیستی را از بین برده است.

برگزاری روز جهانی گردشگری در زمانی که بحران شیوع بیماری کووید-۱۹ بیداد می‌کند، فرصتی برای بازنگری در آینده بخش گردشگری است تا از طریق ارزش‌های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی مرتبط با آن به اهداف توسعه پایدار کمک کنیم .

تعطیلی ۹۰ درصد از سایت‌های میراث جهانی به دنبال همه‌گیری، باعث شده میراث فرهنگی بشریت در تمام نقاط جهان در معرض خطر قرار گیرد. داده‌های سازمان جهانی گردشگری(UNWTO)  نشان می‌دهد که ۱۰۰ تا ۱۲۰ میلیون شغل گردشگری به‌ طور مستقیم در معرض خطر است .

همچنین کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد(UNCTAD) ضرر ۱.۵ تا ۲.۸ درصدی تولید ناخالص داخلی جهانی را پیش‌بینی کرده است.

جهانگردی یکی از مهم‌ترین بخش‌های اقتصاد جهان است. شاید از هر ۱۰ نفر، یک نفر در این بخش شاغل شود اما می‌تواند معیشت صدها میلیون نفر دیگر را تامین کند. در برخی از کشورها بیش از ۲۰ درصد از تولید ناخالص داخلی از این بخش حاصل می‌شود.

روز جهانی گردشگری فرصتی منحصر به ‌فرد برای افزایش آگاهی در مورد سهم واقعی و بالقوه گردشگری در توسعه پایدار است.

گردشگری را نباید تنها یک شغل دانست بلکه این صنعت می‌تواند به معنای ارتباط با افراد از دیگر کشورها و اقشار مختلف، عضو بودن در یک جامعه و یا مشارکت در یک سبک زندگی باشد. گردشگران، بازدیدکنندگانی هستند که می‌توانند به حفظ یک اکوسیستم کمک کنند؛ به ‌شرط آنکه به روشی متفکرانه و هوشیارانه سفر کنند.

گردشگری مسئولانه و پایدار، گردشگری است که بیشترین استفاده را از منابع و فعالیت‌های محلی دارد و باید به‌ عنوان یک منبع حیاتی در مبارزه با فقر مورد تشویق قرار گیرد که به دلیل همه‌گیری بیماری کووید-۱۹ به میزان قابل ‌توجهی افزایش‌ یافته است.

ترس از این است که در پایان سال ۲۰۲۰ در بدترین حالت، کاهش گردشگران که اکنون ۸۵۰ میلیون نفر است، به ۱.۲ میلیارد گردشگر بین‌المللی افزایش یابد و ضرر اقتصاد جهانی نیز حدود ۱.۲ تریلیون دلار باشد. در کل این به معنای از دست دادن حدود ۱۰۰ میلیون شغل در بخش گردشگری است.

بازگشایی مجدد جهان به روی گردشگران می‌تواند در نجات مشاغل، محافظت از معیشت و ایفای نقش حیاتی در ایجاد توسعه پایدار موثر باشد.

منابع

eventbrite.com
un.org
sdg.iisd.org
timeanddate.com
news.gtp.gr
visitscotland.org
unwto.org
humandevelopment.va
oecd.org

انتهای پیام

جلیل رحیمی جهان آبادی با اشاره به ادعاهای اخیر مقامات آمریکایی مبنی بر اینکه با سیاست فشارحداکثری ایران را پای میز مذاکره می کشانند، گفت: ترامپ در مدتی که رئیس جمهور آمریکا بود تلاش زیادی کرد تا قرارداد برجام را لغو کند و توافقی که بین ایران، آمریکا و کشورهای غربی در ارتباط با فعالیت‌های هسته‌ای ایران بود را بی ارزش جلوه بدهد و به دنبال آن تحریم‌های سختی را علیه مردم ایران اعمال کرد .

نماینده مردم تربت جام، تایباد و باخرز در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: اینکه مقامات آمریکایی از جمله ترامپ و پمپئو می گویند با اعمال تحریم ها و سیاست فشار حداکثری ایران را پای میز مذاکرات می کشانند در واقع هذیان گویی‌ها ترامپ به واسطه فشار انتخاباتی است. آمریکا تا امروز نتوانسته ایران را پای میز مذاکره ببرد و در آینده نیز چنین نمی شود .

وی بیان کرد: ترامپ در شرایط کیش و مات قرار دارد؛ از یک طرف ایران تسلیم فشارها نشده، حاضر به مذاکره و بستن قرار داد جدید نیز نشده و از سوی دیگر به انتخاباتی  رسیده که برای دفاع از خود نمی تواند  شکست دیپلماتیک و نظامی خود را در مقابله با ایران توجیه کند. فشار انتخابات باعث شده حداقل مشاعر ترامپ و سایر مقامات آمریکایی از بین برود.

اروپا نه با سیاست فشار حداکثری همراه شد نه مفاد برجام را اجرا کرد

این نماینده مجلس تاکید کرد: حرف آمریکایی ها پایه و اساس عقلی و منطقی ندارد و مانند رفتارهایی که در این مدت انجام داده اند به منافع ایران، آمریکا و کل جهان آسیب وارد کردند و آمریکا در انزوای کامل قرار گرفت. به نظر می رسد اکنون نیز در همین مسیر حرکت می کنند.

رحیمی جهان‌آبادی در این باره که پمپئو از عدم همراهی اروپایی ها در اعمال فشار حداکثری به ایران گله مند است، گفت: این درست است که اروپایی ها در سیاست فشار حداکثری با آمریکایی ها همراه نشدند اما آنها حتی به تعهدات خود در برجام نیز عمل نکردند تا فشار بر ایران کاهش پیدا کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از خانه ملت، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با بیان اینکه اروپایی‌ها به دنبال حفظ برجام هستند، بیان کرد: رفتار اروپایی‌ها در مقابل برجام عاقلانه تر و با درک درست تری از شرایط ایران است، برجام به عنوان توافقنامه بین المللی ارزشمند است اما ترامپ از عقل سیاسی لازم و درک درست از منافع آمریکا، جهان و ایران برخودار نیست و این باعث آسیب زدن به جهان، آمریکا و ایران شده است .

انتهای پیام

از همان بدو ورود به نمایشگاه، ادوات جنگی قابل مشاهده است. تجهیزاتی که زمانی یاری‌گر فرزندان این سرزمین، در جنگ با دشمن متجاوز بودند. فرزندانی که به خاطر دفاع از اعتقادات، سرزمین و ناموسشان، دل به خطر زدند و اجازه ندادند رویای شومی که دشمن برای کشورشان دیده بود، تحقق یابد.

نکته جالب این نمایشگاه این است که سن و سال نمی‌شناسد، از کودکانی که پشت تانک‌هایی کوچکی که در محوطه نمایشگاه ارائه شده نشسته‌اند تا مردان میان‌سالی که با قدم زدن در نمایشگاه خاطرات سالهای جنگ را با خود مرور می‌کنند.

به سمت سالن نمایشگاه می‌رویم که پیش از ورود، دیدن صحنه‌ای توجه ما را به خود جلب کرد، در بخش کوچکی از محوطه کنار سالن، زمین‌های مناطق جنگی شبیه‌سازی شده است. از انواع خمپاره گرفته تا انواع مختلف مین، سیم‌های خاردار و سایر آلات جنگی. همه به صورتی هوشمندانه و تاثیرگذار، در داخل زمین فرورفته‌اند تا تداعی‌کننده زمین‌های مناطق عملیاتی‌ باشند.

به سمت مسوول این بخش می‌رویم که در حال توضیح دادن به بازدیدکنندگان در مورد انواع مین‌هاست، او که از اعضای تیم پاکسازی مناطق عملیاتی بوده و ظاهرا در این راه مجروح نیز شده است، درمورد تمام آلاتی که در بخش ارائه شده توضیح می‌دهد، از سازنده‌شان تا کاربردی که در جنگ داشته‌اند، می‌گوید آلاتی که در جبهه‌ها دشمن از آنان استفاده می‌کرده، ساخته شده کشورهای مختلفی بودند و این کشورها همگی در حال کمک به صدام بودند، در حالیکه جوانان کشور ما یکه و تنها در این جنگ نابرابر به دفاع از خاک خود پرداختند.

به سالن اصلی نمایشگاه وارد می‌شویم، غرفه‌های مختلفی از جمله کتاب، ماکت‌های نمایشی، ادوات جنگی و… به چشم می‌خورد، در غرفه اداره کل کتابخانه‌های عمومی استان خراسان رضوی، حجت‌الاسلام علی اکبر سبزیان مدیرکل این مجموعه حضور دارد، او درباره فعالیت‌های این غرفه اظهار کرد: ما در این غرفه اقدام به ترویج کتاب‌های دفاع مقدس و معرفی کتاب به علاقه‌مندان کرده‌ایم. یکی از کارهایی که در این راستا انجام داده‌ایم، برگزاری طرح خوانش کتاب است.

وی در مورد این طرح بیان می‌کند: خوانش کتاب به چند روش در این غرفه انجام می‌شود. ما در هر کتاب قسمت‌هایی از آن را مشخص کرده‌ایم تا خواننده با مشاهده آنان، به سیر کلی کتاب پی ببرد و با آن آشنایی اولیه پیدا کند. بازدیدکنندگان در قسمتی از غرفه که به این کار اختصاص یافته است می‌نشینند و با مطالعه بخش‌های مشخص شده کتاب‌ها و آشنا شدن با آنان، در صورت تمایل اقدام به خرید کتاب از کتاب‌فروشی‌ها یا به امانت گرفتن آن از کتابخانه‌ها می‌کنند.

مدیرکل کتابخانه‌های عمومی خراسان رضوی از انجام اقداماتی در زمینه معرفی کتاب‌ها توسط خود خوانندگان در فضای مجازی خبر داد و اظهار کرد: چون به دلیل شیوع کرونا بسیاری از مردم نمی‌توانند در نمایشگاه حضور پیدا کنند، در تمام شهرهای استان، کتابخانه‌های عمومی هر منطقه‌ای در جلوی خانه یکی از شهدای آن منطقه، برنامه‌های این غرفه را پیاده می‌کنند.

وی ضمن اشاره به اقدامات دیگر این غرفه در زمینه ترویج کتاب دفاع مقدس، در خصوص اقبال مردم به کتاب‌هایی با این موضوع عنوان کرد : اقبال عمومی به چنین کتاب‌هایی بسیار بالاست. طبق آماری که من دارم، حدود نیمی از کتاب‌هایی که از کتابخانه‌ها به امانت گرفته می‌شوند، رمان‌های دفاع مقدس هستند.

با فاصله اندکی از این غرفه، غرفه دیگری مشغول فروش کتاب است که مسوول این غرفه نیز دغدغه ترویج کتاب‌های دفاع مقدس را دارد، او که سابقه دو سال فعالیت در عرصه فروش کتاب‌های حوزه دفاع مقدس را دارد، در خصوص دغدغه‌های خود در این زمینه بیان کرد: ما دیدیم در نمایشگاه دفاع مقدس، کمتر به بحث کتاب پرداخته شده است. از همین رو اقدام به پریایی این غرفه در نمایشگاه کردیم. در خراسان رضوی، بنیاد حفظ و نشر آثار دفاع مقدس، کتاب‌های بسیار پرباری را در این خصوص چاپ کرده، اما کسی نیست که آنان را به مردم ارائه دهد. در کتاب‌فروشی‌ها نیز بیشتر کتاب‌های نوشته شده در خصوص شهدای شاخص، به فروش گذاشته می‌شوند و کتاب‌هایی که در مورد زندگینامه شهدای کمتر شناخته شده نوشته شده‌اند، خیلی مورد توجه قرار نمی‌گیرند.

او که عمده کارش در زمینه فروش اینترنتی کتاب است، ضمن درخواست از مسئولین برای کاهش قیمت کتاب‌ها، به جوانان نیز توصیه می‌کند برای داشتن یک الگوی خوب و موفق در زندگیشان، به کتاب‌های شهدا بیشتر توجه کنند. او همچنین به عنوان تجربه‌ای که از تاثیرپذیری از کتاب شهدا در زندگی خودش داشته است، به ازدواج آسانش در اوج سن جوانی اشاره می‌کند و می‌گوید: مطالعه زندگی‌نامه شهدا باعث شد تا من و همسرم ازدواج را سخت نگیریم و یک زندگی ساده و به دور از تجمل‌گرایی را با یکدیگر شروع کنیم.

اما در این نمایشگاه فقط به ترویج و نمایش دادن نمادهای دفاع مقدس پرداخته نشده است و غرفه‌هایی نیز مشغول نشان دادن موضوعات مربوط به مقاومت در سایر کشورها هستند. کشورهایی که سال‌هاست زیر سایه سنگین استکبار جهانی قرار دارند اما هرگز تسلیم قدرت دروغین مستکبرین نشده‌اند.

کتاب‌های داخل این غرفه، تصاویری که از قهرمانان مقاومت سایر کشورها از دیوار آویزان شده است، همه و همه نشان‌دهنده تداعی کننده “مقاومت” است. مسوول این غرفه در رابطه با اثرات جنگ بر کشورهای منطقه، می‌گوید: در ابتدا که این کشورها درگیر جنگ شدند، چیزی برای دفاع از خود نداشتند. تا جایی که بسیاری از مردمشان، برای دفاع از وطن خود به سنگ و تیروکمان متوسل می‌شدند. اما حالا این کشورها در جبهه‌ها با استفاده از ادوات پیشرفته جنگی، در حال مقابله با دشمن هستند و به پیشرفت‌های بسیار خوبی هم در دفاع از کشور خود و بیرون راندن دشمنان‌شان دست پیدا کرده‌اند.

در این غرفه اما، بیشترین تصویری که به چشم می‌خورد، تصاویر “احمد شاه مسعود” نماد مقاومت در افغانستان است. صاحب غرفه در خصوص شخصیت این مبارز آزادی‌خواه این گونه توضیح می‌دهد: در دوره مبارزه مردم افغانستان با شوروی، احمد شاه مسعود نقش زیادی در مبارزات افغانستان با شوروی داشت و کمک‌های مستشاری که ایران به افغانستان می‌کرده ، در شکل‌گیری بسیاری از پیروزی‌های این کشور نقش به سزایی داشته است.

وی می‌افزاید: همچنین کمک‌های مستشاری ایران به سایر کشورهای تحت ظلم، باعث شد یک روند تثبیت سیاسی در عراق، لبنان و سایر کشورهای محور مقاومت به وجود بیاید. به وسیله همکاری‌های انجام شده بین ایران و این کشورها، منافقین از عراق خارج شدند و الان دیگر منافقین خطر چندانی برای ما محسوب نمی‌شوند. جریان مقاومت در حال حاضر بسیار قدرتمند شده و خطری نمی‌تواند او را تهدید کند.

وی ادامه می‌دهد: این قدرت آن‌چنان است که آبان‌ماه سال ۹۶، سردار سلیمانی خبر از نابودی داعش داد. در حال حاضر داعش در هیچ کدام از نقاط زمین هیچ سیطره‌ای ندارد. دشمنان ما حاج قاسم را به شهادت رساندند، اما خون آن شهید بزرگوار ثمربخش بود و با فاصله بسیار کمی از شهادت سردار سلیمانی، خون او باعث شد تا قانونی مبنی بر خروج سربازان آمریکایی از عراق در پارلمان این کشور به تصویب برسد.

نمایشگاه دستاوردهای دفاع مقدس با همکاری دستگاه‌های مختلف خراسان رضوی از ۳۱ شهریور در محل نمایشگاه بین‌المللی مشهد بر پا شده و تا ۶ مهر ماه نیز از ساعت ۱۷ تا ۲۱ میزبان بازدیدکنندگان خواهد بود.

انتهای پیام

غلامرضا نازپرور در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص کاهش تعداد پروانه‌های صادر شده برای اکتشاف واستخراج معادن در سال ۹۹ اظهار کرد: تفاهم‌نامه‌هایی در وزارتخانه امضا شده که مسئولان به ‌جای قانون به آن‌ها توجه و عمل می‌کنند. در حال حاضر تعداد استعلام‌هایی که باید برای اخذ پروانه گرفته ‌شود، افزایش یافته است؛ یعنی اگر در گذشته نیاز به اخذ ۳ استعلام بود، در حال حاضر این تعداد به ۱۳ استعلام افزایش یافته است.

رئیس خانه معدن خراسان رضوی با اشاره به فرآوری معادن در استان تصریح کرد: اتفاق خوبی در استان افتاده و در واقع نهضتی در خصوص صنایع معدنی آغاز شده است مبنی بر اینکه معدن‌کارانی که نمی‌دانستند با معدن خود چه‌ کاری انجام دهند و اقدام به خام‌فروشی می‌کردند، اکنون فرآوری انجام می‌دهند. سال گذشته ۸۵ درصد سرمایه‌گذاری در استان در زمینه صنایع معدنی بوده است؛ یعنی همه افراد به ارزش فرآوری و ارزش افزوده صنایع معدنی پی برده‌اند.

نازپرور خاطرنشان کرد: این اتفاق خوبی‌ است و در خانه معدن استان نیز خدمات فنی به صورت رایگان در این زمینه ارائه می‌شود.

اشتغال به واسطه صدور پروانه برای صنایع معدنی افزایش یافته است

وی در خصوص توانمندی استان خراسان در استخراج آهن گفت: اشتغال به واسطه صدور پروانه برای صنایع معدنی افزایش یافته و در وضعیت بسیار خوبی قرار دارد. استان خراسان ‌رضوی در چندین ماده معدنی از جمله آهن حرف برای گفتن دارد و به قطبی در این زمینه تبدیل شده‌ است. در ایران هیچ شهرستانی به اندازه شهرستان خواف در این زمینه قدرت ندارد و تولید کنسانتره در این شهرستان رشد بالایی دارد.

رئیس خانه معدن خراسان رضوی ادامه داد: موضوع مس نیز در استان به ‌خوبی دنبال می‌شود و چند کارخانه قدرتمند و خوب در زمینه تولید مس کاتدی در حال احداث و راه‌اندازی‌ است. علی‌رغم سخت‌تر شدن کار در معدن به‌ واسطه سخت‌تر شدن قوانین، فرسودگی و کهنه‌شدن ماشین‌آلات معدنی و همچنین نیاز به واردات آن، اتفاقات خوبی نیز در حوزه معادن در استان رخ داده است.

نازپرور در خصوص لزوم واردات ماشین‌آلات معدنی عنوان کرد: قانونی در خصوص واردات ماشین‌آلات معدنی تصویب شد تا معدن‌کاران بتوانند ماشین‌آلات معدنی دست ‌دوم را وارد کنند اما متاسفانه این قانون اجرایی نشد. جای تاسف دارد که معدن‌کاران اعلام می‌کنند خودشان می‌توانند این ماشین‎‌آلات را وارد کنند اما اجازه وارد کردن به آنان داده ‌نمی‌شود. همچنین در خصوص تعمیر و نگه‌داری این ماشین‌آلات نیز مشکلاتی وجود دارد. به عنوان نمونه زمانی ‌که بولدوزر و لودر وارد نمی‌شود، قطعات یدکی آن‌ نیز تامین نخواهد شد.

وی اضافه کرد: معدن‌کاری بدون ماشین‌آلات امکان‌پذیر نیست. ماشین‌آلات معدن‌کاری بسیار گران است و استهلاک زیادی دارد. ما نیز قبول داریم که اجرای قانون الزامی‌ است اما گاهی اوقات قانون شفاف نیست و تناقضاتی در زمینه اجرای برخی قوانین مانند قواعد مربوط به معادن و قوانین منابع ‌طبیعی وجود دارد.

رئیس خانه معدن خراسان رضوی بیان کرد: تنها کارخانه هپکو در زمینه تولید ماشین‌آلات معدنی در ایران فعال است که سال‌ها تعطیل بوده و امسال صحبت‌هایی در خصوص بازگشایی مجدد آن شده است. با این حال به نظر می‌رسد این کارخانه بتواند تعداد زیادی از این ماشین‌آلات را تولید کند.

۶۰۰ تا ۷۰۰ محدوده بهره‌برداری فعال در استان وجود دارد

نازپرور خاطرنشان کرد: در حال حاضر در استان ۶۰۰ تا ۷۰۰ محدوده بهره‌برداری وجود دارد که فعال است اما با این همه ظرفیت این سوال وجود دارد که در کشور چند لودر، بیل‌ مکانیکی، بولدوزر و… موجود است؟ متاسفانه در کشور در این زمینه دانش فنی و تکنولوژی چندانی وجود ندارد و تحریم‌ها نیز فشار زیادی وارد کرده ‌است.

وی در خصوص تاثیر نبود وزیر صنعت، معدن و تجارت بر فعالیت معادن گفت: مشکل دیگر این است که وزارتخانه صنعت، معدن و تجارت ۵ تا ۶ ماه است که وزیر ندارد. نبود وزیر لطمه زیادی به صنایع معدنی وارد کرده ‌است. متاسفانه برخی از پرونده‌ها نمی‌تواند توسط خانه معدن در استان بررسی شود و باید برای بررسی به شورای عالی معادن فرستاده شود که بسیاری از پرونده‌ها در شورای عالی معادن بررسی شده‌ اما به دلیل نبود وزیر پرونده ابلاغ نمی‌شود.

قانون ورود ماشین‌آلات معدنی همچنان در حد پیش‌نویس باقی مانده است

رئیس خانه معدن خراسان ‌رضوی اضافه کرد: زمانی که وزارتخانه وزیری نداشته ‌باشد، سرپرست به دلیل اینکه می‌داند سمت او موقتی است، دست به صدور دستورات اساسی و کارهای بنیادی نمی‌زند. صنایع معدن از این وضعیت ضربه زیادی خورد؛ از جمله اینکه قانون ورود ماشین‌آلات معدنی همچنان در حد پیش‌نویس باقی مانده ‌است.

نازپرور خاطرنشان کرد: ما فرصت زیادی از دست داده‌ایم. دلار در ابتدای سال ۱۷ هزار تومان بود اما در حال حاضر ۲۸ هزار تومان است. شاید معدن‌کاری که در ابتدای سال می‌توانست بولدوزر وارد کند، با این قیمت دلار دیگر قادر به واردات نباشد.

وی با بیان اینکه برخی مواقع قوانینی وجود دارد که کار را سخت‌تر می‌کند، عنوان کرد: به طور مثال بحثی در خصوص ابطال پروانه چرای دام وجود داشت که به مشکل زیادی برخورد و یک معدن‌دار بیش از سه ماه به ‌طور کامل متوقف شد. دیوان عالی قوانینی را تصویب کرده‌ بود و منابع طبیعی نیز به آن استناد می‌کرد. البته با تلاش خانه معدن این رای اصلاح شد.

رئیس خانه معدن خراسان‌ رضوی با اشاره به لزوم مقایسه اهمیت برخی از قوانین تصریح کرد: افراد نیز قوانین خاص خود را دارند و قطعا هدف آنان کارشکنی نیست اما فردی نداریم که موضوعات مختلف را اهم و فی‌الاهم کند. برای مثال بادی توجه داشت شاید یک ماده معدنی ارزشی استراتژیک داشته و اهمیت آن از چند درخت بیش‌تر باشد. برخی می‌گویند که درخت‌های برخی مناطق ارزش بیشتری از بیکاری جوانان دارد. هدف ما تخریب محیط‌ زیست نیست اما در جایی که ماده‌ای استراتژیک وجود دارد، تقاضای ما بررسی موضوع و اندکی ملاحظه است.

نازپرور در خصوص لزوم تفویض اختیارات بیشتر به استان گفت: با توجه به افزایش فشارهای اقتصادی و شرایط سخت زندگی نیاز است تعامل بیشتر و بهتری با یکدیگر داشته ‌باشیم و در صورت امکان اختیارات شورای عالی معادن به استان‌ها تفویض ‌شود زیرا در این صورت تمام مشکلات استان حل می‌شود.

انتهای پیام